قالب وردپرس درنا توس
خانه » اهل بیت » چهارده معصوم » امام زمان(عج) » رابطه عفاف و حجاب با انتظار

رابطه عفاف و حجاب با انتظار




“برنامه سمت خدا”

حجت الاسلام والمسلمین ماندگاری

موضوع:رابطه عفاف و حجاب با انتظار

تاریخ پخش: ۹۳/۰۳/۲۱

اجازه بدهید من با یک داستان شروع کنم و عیدی به همه دوستان و بینندگان عزیز بدهم.
البته این عیدی اصلاً جنبه مادی ندارد. چون گاهی وقت‌ها اگر آدم بتواند کسی را از خواب بیدار کند و بیدار شدنش فایده‌ای برای او داشته باشد، از هر عیدی برای او لذت بخش‌تر است. قبل از آن یک خاطره بگویم.

در نمازخانه‌ی جبهه‌ی الله اکبر خوابیده بودم. نمازخانه سقفی نداشت. سال ۶۰ بود. یک خاکریزی بود. هوا خیلی گرم بود. یک سایبانی در نمازخانه درست کرده بودیم و روی رمل‌ها خوابیده بودم. یک نفر سراسیمه بالای سر من آمد و با یک وضع عجیبی مرا از خواب پراند. بلند شدم گفتم: چرا این کار را می‌کنی؟ گفت: نمی‌دانم، فقط بلند شو. همین که بلند شدم یک عقربی زیر سرم بود. معمولاً اگر کسی را اینگونه بیدار کنند، خیلی ناراحت می‌شود. همین که خواستم پرخاش کنم، تا خطر را دیدم، کلی تشکر کردم. هم از او و هم از خدای خودم تشکر کردم. شاید یکی از بهترین هدیه‌ها این باشد که ما را از یک گزند و آسیب و خطر بزرگی هشدار بدهند و بیدارباش بدهند.

همه این شب و روزها می‌گویند: مهدی بیا، مهدی بیا!

در این داستان که می‌خواهم بگویم، مجلسی بود همه می‌گفتند: مهدی بیا. امشب و فردا شب در عالم غوغایی است.

یک نفر وسط مجلس داد زد و گفت: مهدی نیا! مهدی نیا! گفتند: چرا این کار را می‌کنی؟ به آنها گفت: در خواب به شما نشان می‌دهم.

از بزرگ مجلس گرفته تا کوچک‌ترین که در مجلس بودند، به خواب اینها آمد. اینها در مشغولیات عادی زندگی‌شان بودند. هرکسی به نوعی درگیر کارش بود. در اوج آن مشغولیت‌ها در خانه دنبالشان آمدند. آقا منتظر شماست.

شعر مهزیار را خواندید، بیست سفر مکه رفت. بعد از بیست سفر او را زیارت آقا بردند. خیلی با عشق آقا را تماشا می‌کرد. گفت: آقا من بیست سال است منتظر شما هستم. امام زمان(عج) فرمودند: من بیشتر! علی بن مهزیار خجالت کشید و سرش را پایین انداخت. دید در برابر امام زمان(عج) کم آورد.


در خواب سراغ همه رفت، همه مشغول کار خودشان بودند.
وقتی صدا زدند، گفتند: بیا، آقا منتظر تو است. گفت: به آقا بگویید: می‌آیم، مشغول هستم.
دفعه دوم صدا زدند. گفت: باشد به آقا بگویید، می‌دانند مشغول هستم.

گاهی خواب حقیقت آدم را نشان می‌دهد.

دفعه سوم از بعضی از آنها سؤال کرد، آقا منتظر هستند. بعضی جسارت کردند و گفتند: به آقا بگویید: چقدر دستپاچه هستید. مگر نمی‌دانند ما مشغول کارهایمان هستیم.

هیچ‌کس اولویت اولش امام زمان نبود. هیچ‌کس نتوانست محض دیدن یار از همه چیز بگذرد.

بعد آمد به همه ثابت کرد، دیدید با اعمالتان می‌گفتید، با باطنتان می‌گفتید: مهدی نیا!

من خواستم همین را به شما نشان بدهم.


واقعیت این است که همه در جشن‌ها شرکت می‌کنند، خیلی قشنگ است.
جمکران می‌روند. حرم حضرت معصومه(س) می‌روند. امام رضا(ع) می‌روند، مسجد سهله می‌روند.
[از همین جا دعا می‌کنیم که خدا حرم اهل‌بیت را از گزند دشمنان حفظ کند و دشمنان اهل‌بیت را ریشه‌کن کند.] مسجد کوفه می‌روند. در مساجد و خانه‌هایشان احیا می‌گیرند، خیلی خوب است.

اما بدانند امام زمان(عج) این بار به لفظ ما نمی‌آید. به صدای قلب ما می‌آید. به صدای دل ما می‌آید.

یکبار در جلسه‌ای نمی‌دانم چه شد. این جمله دعای ندبه را معنا کردم.
«لیت شعری أین استقرت بک النوى‏»
آقا می‌شود ما بدانیم کجا هستی؟
بعد می‌گوید:
«عزیز علی أن أرى الخلق و لا ترى‏»

کسانی به درد امام زمان(عج) می‌خورند، که اولین دل مشغولی‌شان مهدی فاطمه(عج) باشد. نه آخرین دل مشغولی‌شان!

اولویت اول من این باشد که چون امام من نیست، من سرگردان هستم.
چون امام من نیست، من گیر افتادم. خدایا می‌شود مرا از این بیچارگی نجات بدهی؟

در حرم امام رضا روایتی را می‌گفتم. پیرمردی جلوی منبر آمد، بر صورتش می‌زد. گفت: می‌شود دیگر این روایت را نخوانی؟ گفتم: برای چه؟
روایت این است که امام زمان فرمودند:
اگر مردم و شیعیان ما به اندازه‌ی یک لیوان آب منتظر ما بودند، ما می‌آمدیم. اگر من و شما امشب تشنه بخوابیم، غذای شور می‌خوریم و تشنه بخوابیم، تا صبح حداقل چند بار بلند می‌شویم دنبال آب می‌گردیم و پیدا می‌کنیم. چند نفر از ما حتی همین چند شب بلند می‌شویم و سر به دیوار می‌گذاریم و می‌گوییم: «یا أَیُّهَا الْعَزِیزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّر»
آقا من بدون تو نمی‌توانم درست ببینم. نمی‌توانم نفس بکشم.

عملیات کربلای پنج شب جمعه شروع شد.
شب چهارشنبه بچه‌ها خیلی دعای توسل خواندند.
بعد از دعا دو تا از آنها مثل مارگزیده به هم چسبیده بودند و گریه می‌کردند.
بچه‌ها گفتند: چرا اینقدر گریه می‌کنید؟ گفت: فقط دعا کنید من شهید شوم دیگر گریه نمی‌کنم. یکی از آنها که کوچکتر بود، آمد گفت: نفس در سینه‌ام تنگی می‌کند. ابالفضل عباس به امام حسین(ع) گفت: نمی‌توانم نفس بکشم. حسین جان تو شهید شوی و من بمانم، می‌میرم. الآن ما همه بدون امام زمان(عج) نفس می‌کشیم.
ما هنوز به ضّر نرسیدیم.
ما نمی‌دانیم بدون امام زمان چه خسارتی می‌بریم؟ همه حرف من این است که از این خواب بیدار شویم.

چون بحث ما در هفته‌های پیش راجع به حجاب و عفاف بود، من به بانوان خوب جامعه‌مان که دل در گرو امام زمان(عج) دارند، می‌گویم:

می توانید سه جایگاه داشته باشید.
می‌توانید این سه جایگاه را هم از دست بدهید و هیچ چیز نداشته باشید.

۱- یاور امام زمان(عج) باشید.

یاور امام زمان بودن مدال افتخار کمی نیست. از همین ۳۱۳ نفر که خاصان خاص هستند، نقل شده که ۵۰ نفر بانوان هستند.
آیت الله بهاءالدینی فرمودند: آن ۳۱۳ نفر هرکدام به مثابه امام خمینی(ره) هستند. پس ۵۰ نفر زن در آن حد داریم و هزاران زنی که در سطوح پایین‌تر یاوری امام زمان
(عج) را می‌کنند.
ما در تاریخ اسلام داشتیم. در جنگ احد وقتی در مرحله‌ی دوم جنگ دشمن غلبه کرد، مرحله اول سپاه اسلام پیروز شد. مرحله دوم سپاه کفر دور زدند. پیغمبر به امر جبرئیل به کوه پناه بردند.
در تاریخ پنج نفر هست که از پیغمبر دفاع می‌کردند. یک نفر از آنها زنی به نام نصیبه بود. پیغمبر فرمودند: من از تو این بیعت را برداشتم. گفت: یا رسول الله(ص) کجا بروم؟ جان حجت خدا در خطر است، من راحت بروم و بخوابم. لازم باشد یک زن می‌تواند در دفاع از امام زمانش شمشیر هم بزند. ما در مقاومت خرمشهر زنان شهیده کم نداشتیم.

پس این سه جایگاه را به خانم‌ها می‌گویم.
این سه جایگاه یک لوازمی دارد که می‌خواهم به آن اشاره کنم.
جایگاه اول اینکه می‌توانند یاور امام زمان(عج) باشند. دوش به دوش آقایان باشند.

در یاوری امیرالمؤمنین(ع) کسی به گرد فاطمه(س) نرسید. فاطمه(س) با همه دارایی‌اش از علی(ع) دفاع کرد.
من با حفظ و ادب و احترام به همه مذاهب اسلامی‌ می‌گویم.

یک بزرگواری گفت:
شاید این قضایی که شما برای حضرت زهرا(س) می‌گویید، واقعیت نداشته باشد. شما خودتان درست کردید؟
گفتم: احتمال دارد. ولی من یک سؤال دارم.
می‌شود بگویید: اگر همه این قضایا دروغ است و هیچ واقعیتی ندارد، چرا دختر پیامبر وصیت کرد که شبانه غسلش بدهند و شبانه کفنش کنند و شبانه و مخفیانه دفنش کنند؟ چرا پیغمبر(ص) همه مسلمانان را از زیارت قبرش محروم کرد؟ این را دیگر نمی‌شود انکار کرد.

بگویید: قبر فاطمه(س) کجاست؟ در فکر رفت و گفت: یعنی چه؟ گفتم: یعنی دختر پیغمبر(ص) ‌بی‌دلیل این کار را کرده یا یک دلیلی داشته است؟

گفت: چه می‌خواهی بگویی؟ گفتم: می‌خواهم بگویم فاطمه زهرا(س) با ابزاری از علی(ع) دفاع کرد که تا قیامت کسی نتواند در آن خدشه وارد کند. شما در آتش زدن در می‌توانید خدشه کنید. در کتک خوردن می‌توانید خدشه کنید. اما در وصیت فاطمه(س) نمی‌توانید خدشه کنید.

پس زن می‌تواند از امام زمانش دفاع کند. نمونه‌اش فاطمه(س)، خدیجه(س)، زینب(س)، نصیبه هستند.


خانم‌ها شما یک پست به نام دفاع از امام زمان
(عج) دارید. یک پست دیگر هم مقابل این دارید.
اینکه وسیله فروش اجناس شوید. کدام زیباتر است؟

هرکدام قیمتش بیشتر است، همانجا بروید.
شما را برای فروشندگی خوب استفاده می‌کنند. اختیار با خود شماست. هرچه هم خودتان را بزک کنید، جنس‌ها بهتر فروش می‌رود. هرچقدر در این تبلیغات خودتان را بیشتر نشان بدهید، اربابان ثروت پول بیشتری به جیب می‌زنند. شما را هم خیلی تشویق می‌کنند و ملکه زیبایی می‌کنند.

من دارم با کسانی حرف می‌زنم که به حرم امام رضا(ع) و جمکران می‌آیند.
اما گاهی وقت‌ها هم در پست‌های دیگر حاضر می‌شوند.
من می‌گویم حیف است آدم اینقدر خودش را اذیت کند.

در یک پست باش. در دو پست متضاد ایستادن بیچارگی است. یاوری امام زمان(عج) با واسطه فروش کالا شدن نمی‌سازد. چون او باطن می‌خواهد و این ظاهر می‌خواهد.
من که می‌دانم باطن شما با امام زمان
(عج) است.تو که باطن او را داری چرا اینجا پرسه می‌زنی؟

این یک تقابل در پست اول است. می‌توانند یاور باشند.
همسران شهیده نظام اسلامی ما کم نیستند. در طول تاریخ هم زیاد هستند.

۲- زن می‌تواند غیر از اینکه خودش یاور باشد، شریک یاور هم باشد.
تمام مردانی که توانستند یاوری امام زمانشان را در هر عصری کنند، اگر نگویم صد در صد، می‌گویم: نود در صد بعضی از آنها مدیون فداکاری همسرانشان هستند.


وجود نازنین پیغمبر اکرم(ص) که یگانه عالم است، خودشان بارها فرمودند: خدیجه(س) شریک من است. حضرت فاطمه زهرا(س) شریک امیرالمؤمنین(ع) است. وجود نازنین زینب کبری(س) شریک امام حسین(ع) است. وجود نازنین ام لیلا، خانم شهربانو، اینها همه شریک‌های امام حسین(ع) بودند. وجود نازنین نرجس خاتون شریک امام عسکری

(ع) است. همسر بزرگوار امام(ره) شریک امام بودند.

علامه طباطبایی، حضرت آیت الله العظمی بروجردی (ره) می‌فرمودند: هر مرد موفقی در کنارش یک همسر موفق است. همسران موفق مردان موفقی می‌سازند. پس اگر مردی می‌تواند یاری امام زمان را کند، فقط خودش نیست. مدیون شریکش است.

می‌خواهم بگویم: خانم‌ها شما می‌توانید غیر از پست اول یاور امام زمان(عج) باشید. می‌توانید شریک شهوترانی و هوسرانی دیگران باشیم. چون الآن خانم‌ها ابزار هوسرانی دیگران می‌شوند. در پست اول ابزار برای فروش کالا می‌شوند. در پست دوم شریک برای هوسرانی می‌شوند. شریک برای شهوترانی می‌شوند. و گاهی وقت‌ها هم ادای کیف کردن را درمی‌آورند. چون فقط دارند کاسبی می‌کنند.

پست‌ها را می‌توانند انتخاب کنند. بانویی که می‌تواند تا آنجا اوج بگیرد، تا این حد سقوط کند. من خجالت می‌کشم این تعبیر را بگویم که در یک زمان پاسخگوی چند حیوان مرد نما باشد. در بعضی مواقع دچار اینگونه چیزها شدند و آمدند سؤال کردند که چه کنم؟ می‌‌گویم: ای کاش به آن پستت توجه می‌کردی.

«قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّی أَحْسَنَ مَثْوای‏»
(یوسف/۲۳)

همین که به جایگاهی که خدا به من داده فکر کنم و به خاطر حفظ این جایگاه به خدا پناه ببرم.

۳- سومین پستی که خانم‌ها می‌توانند داشته باشند، می‌توانند یاور ساز باشند. اولاد صالح آنها یاور امام زمان باشد.

در زمان کشف حجاب رضاخانی خیلی از خانم‌ها بخاطر فشار اجتماعی چادر از سرشان افتاد و طاقت نیاوردند. اما خیلی‌ها هم طاقت آوردند. تا آخرین لحظه ایستادند. اینها کسانی بودند که در دامنشان بچه‌هایی را تربیت کردند که در انقلاب اسلامی شهید شدند. بهترین یاوران مهدی فاطمه(عج) شدند. چون یاور نائب مهدی(عج) شده بودند.همان که امام بزرگوار ما فرمود: از دامن اینها مرد به معراج می‌رود.

فیلم یک مادر شهیدی بود، خون‌های صورت بچه‌اش را پاک می‌کرد. چشم‌هایش را پاک کرد. لب‌هایش را پاک کرد. اینقدر زیبا با فرزندش حرف می‌زد. به پسرش گفت: پسرم، خواستند تو را به بهشت ببرند، تنهایی نروی. منتظر مادرت باشی. چقدر زیباست که مادر اینقدر مطمئن باشد که فرزندی را برای اسلام تربیت کرده، که مطمئن است فرزندش بدون مادر به بهشت نمی‌رود. چشم و دهان این پسر باز بود. مادر صورت او را پاک کرد، گفت: مادر چشم و دهانت را ببند، زیبا به بهشت بروی. این شهید چشم و دهانش را بست. مادری که آنطور می‌تواند یاور باشد. خانمی که می‌تواند شریک یاور و مادر یاور باشد، حیف نیست واسطه فروش کالا شود. واسطه ثروت و شهوت و شهرت دیگران شود.

همه مخاطب این حرف من نیستند. آقایان هم می‌توانند شریک و یاور و بسترساز یاور باشند.

«إِنَّ اللَّهَ لا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً وَ لکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ»
(یونس/۴۴)

خدا برای همه قدرت پرواز گذاشته است. ولی بعضی خودشان بالهای خودشان را می‌چینند، که سقوط کنند. تقصیر خدا چیست؟ خدا امام زمان(عج) را برای همه ما گذاشته تا پرواز کنیم.
شهدا جلوی چشمان ما پرواز کردند. بعضی از آنها ته دره بودند. از آنهایی که لب دره بودند، بالاتر رفتند. لذا نیمه شعبان امسال که نام «سرباز گمنام» را بر آن گذاشتند، خیلی از این شهدای گمنام خودشان دوست دارند گمنام باشند. چون دیدند هرچه گمنام‌تر باشند، بالاتر می‌روند.

«تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَهُ نَجْعَلُها لِلَّذینَ لا یُریدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَهُ لِلْمُتَّقینَ»
(قصص/۸۳)

خدا می‌گوید: هرچه گمنام‌تر باشد، مقامش را بالاتر می‌برم. بیشتر مدال می‌دهم. هرکس این وادی را یک ذره درک کند، رها نمی‌کند. پس با باطنمان بگوییم: مهدی بیا، مهدی بیا! و الا در خواب هم شده ما را رسوا می‌کند.

آیه ۱۳ سوره مبارکه مائده خیلی به بحث انتظار تناسب دارد.

فَبِمَا نَقْضِهِم مِّیثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِیَهً یحَُرِّفُونَ الْکَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَ نَسُواْ حَظًّا مِّمَّا ذُکِّرُواْ بِهِ وَ لَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلىَ‏ خَائنَهٍ مِّنهُْمْ إِلَّا قَلِیلًا مِّنهُْمْ فَاعْفُ عَنهُْمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ یحُِبُّ الْمُحْسِنِینَ(۱۳)»

و اهل کتاب- جز اندکى از آنها- چون پیمانشان را شکستند، لعنتشان کردیم و دلهایشان را سخت گردانیدیم. کلمات را از معنى خود منحرف مى ‏سازند و از آن پند که به ایشان داده شده بود بهره خویش فراموش کرده ‏اند. و همواره از کارهاى خائنانه‏ شان آگاه مى‏ شوى. عفوشان کن و از گناهشان درگذر که خدا نیکوکاران را دوست مى‏ دارد. (۱۳)»

حضرت(ع) فرمودند:
اگر دوستان و شیعیان ما بر عهدی که با ما بستند پایبند بودند، اینقدر فرج ما به تأخیر نمی‌افتاد و توفیق دیدار ما از آنها سلب نمی‌شد.

خداوند در آیه ۱۳ می‌فرمایند:
هر نقض عهد و نقض میثاقی که شما بکنید، در واقع خودتان را در معرض لعنت قرار می‌دهید. لعنت به معنی محرومیت است. در ادامه می‌گوید: قلب شما قصی می‌شود. قلب قصی نمی‌تواند با امام زمان(عج) ارتباط برقرار کند.

کسانی که با زبان امام زمان(عج) را بخواهند، ولی با دل و فکر و عملشان امام زمان(عج) را نخواهند، دارند با امام زمان(عج) بازی می‌کنند. ما سابقه‌ی بازی را در تاریخ داریم. مردمی با امیرالمؤمنین(ع) و امام حسن(ع) بازی کردند. با امام حسین(ع) بازی کردند و خلف وعده کردند. نتیجه بازی این شد که نه فقط با اسم و روحشان و با کلامشان، با سر امام حسین(ع) هم بازی کردند.

قساوت قلب ما را به کجا می‌کشاند. بترسیم از اینکه ما هم به آنجا برسیم.

نکته‌ دیگر این است که در ایام شعبان میثاق‌هایی را که حضرت از ما می‌خواهد، مرور کنیم.
من حس می‌کنم که امام زمان(ع) چهار میثاق را از ما می‌خواهند.

۱- همه با هم عهد ببندیم، اهل انجام واجبات و ترویج آن باشیم.
من تا می‌گویم انجام واجبات، بینندگان می‌گویند: ما که روزه می‌گیریم. ما که نماز می‌خوانیم. همیشه به ما گفتند که فقط خواندن نماز و روزه گرفتن، داشتن حجاب ملاک نیست. اقامه اینها ملاک است. اقامه یعنی بستر برای دیگران هم بسازیم. یعنی الآن اینطور نشود که مادر حجاب و عفاف داشته باشد و دخترش نداشته باشد و برایش مهم هم نباشد.

در این خانه اقامه عفاف نشده است. مادر نماز می‌خواند، دختر و پسر او نمی‌خواند. در این خانه اقامه نماز نشده است. میثاق با امام زمان(عج) این نیست.

اگر قرار بود اولیای خدا هم اینگونه باشند، فقط کلاه خودشان را می‌گرفتند باد نبرد.

بارها شنیده‌اید که گفتند: «فَاسْتَقِمْ کَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَک‏»(هود/۱۱۲)

ای پیغمبر ضمن اینکه تابعان تو و پیروان تو باید استقامت کنند، تو هم مأمور استقامت دادن آنها هستی.

اینکه حضرت آقا امسال را سال فرهنگ فرمودند، چون حکومت متولی است.
همچنان که متولی نان و رفاه مردم است، متولی اقتصاد و سیاست است، متولی فرهنگ هم است.
بزرگواران حکومت از بحث فرهنگ شانه خالی نکنند.
انقلاب ما انقلاب فرهنگی بوده است. نظام ما نظام اسلامی است.

نمی‌شود بگوییم: حکومت کاری به فرهنگ نداشته باشد، فقط حوزه‌های علمیه بحث فرهنگ را دنبال کنند.
اینکه همان جدایی دین از سیاست می‌شود. ما باید اقامه مسائل فرهنگی را در جامعه‌مان داشته باشیم.

آیا بحث عفاف و حجاب اقامه می‌شود؟ آیا ارزش‌های دین و واجبات در این مملکت توسط همه نهادها اقامه می‌شود؟ اگر نمی‌شود ما نقض عهد می‌کنیم.

۲- عهد دوم همه ما ترک محرمات است.

آیا همه دست به دست هم می‌دهند که گناه کم شود. یا گاهی وقت‌ها احساس می‌کنیم که همه دست به دست هم می‌دهند که گناه بیشتر شود؟

آیا واقعاً آوردن مربی مرد برای ورزشکاران زن گناه نیست؟ نشان دادن ورزش‌های بانوان بستر گناه نیست. جایی که علما برای خانم‌ها فتوا می‌دهند، ورزش‌هایی که پخش مستقیم می‌شود، نگاه کردن به بدن برهنه آقایان برای خانم‌ها حرام است. اینها کارشناسان دین هستند.

این میثاقی که با امام زمان داریم و دعا می‌کنیم: «اللهم ارزقنا توفیق الطاعه»
یعنی بستر واجبات پهن شود و «بعد المعصیه» سفره گناهان جمع شود.

ولی مثل اینکه ما داریم سفره گناهان را پهن می‌کنیم و سفره واجبات را جمع می‌کنیم.

۳- سومین عهدی که با هم بستیم خدمت به مخلوقات خداست.

آقا واقعاً همه در این مملکت روحیه خادمی دارند. یا گاهی وقت‌ها به جای خادمی، کاسبی می‌کنیم؟
مگر آنهایی که خادم هستند، زن و بچه‌شان نان نمی‌خواهند؟ چرا، آنهایی که خادم هستند، کاسبی‌شان کارمندی خداست. خدا رزق و روزی را می‌دهد.

عهد اول ما انجام واجبات است. عهد دوم ما ترک محرمات است. میثاق سوم ما خدمت به مخلوقات است. میثاق چهارم ما توسل به معنویات است. ما با خدای خودمان عهد بستیم که از نماز کمک بگیریم.

«وَ اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاه» (بقره/۴۵)

عهد بستیم که آیا به جای اینکه از نماز کمک گرفته شود، از پول برای کار راه اندازی‌ها کمک گرفته می‌شود.
که طرف بگوید: من پول دارم، همه‌جا کار من جلو برود. به جای اینکه از روزه کمک گرفته شود، به جای اینکه از قرآن کمک گرفته شود، به جای اینکه از روضه کمک گرفته شود، به جای اینکه از دعا و صدقه و استغفار و ذکر کمک گرفته شود، اینها معنویات هستند، باید همه دنبال آدم عنوان دار و یک آدم مسؤولیت دار بگردند که بتواند ما را به مقصدمان برساند و یک کاری در این نظام برای ما بکند؟

اینها عهدهای ما با امام زمان است.

بعضی می‌گویند:

حاج آقا ما سر این عهدهایمان هستیم. دو تیم ورزشی که با هم مساوی می‌کنند، می‌گویند: تفاضل گلشان را ببینید. تفاضل گل هم یکی می‌شود، ببینید خطای کدامیک کمتر است؟ هر مرحله‌ای که جلوتر می‌رویم، حساب و کتاب میلی‌متری‌تر می‌شود.

می‌دانم که بانوان با عفت و پاکدامن اهل ترک محرمات و انجام واجبات هستند. می‌دانم که اهل خدمت و توسل به معنویات هستند. ولی اگر همه مساوی شدند، امام زمان(عج) می‌خواهد از اینها یار انتخاب کند، در مرحله‌ای می‌رود که چه کسی بهتر مستحبات را انجام داده است.

به یک سری از خانم‌ها در بین اقوام اشاره کردم، گفتم: پای بدون جوراب راه رفتن، خطاست. گفتند: چه کسی به پای ما نگاه می‌کند. گفتم: امام زمان(عج) وقتی بخواهد یار انتخاب کند، این هم به عنوان یک ملاک می‌شود. حالا یک ذره با نامحرم خوش و بش کردیم، امام زمان(عج) گیر می‌دهد؟ گفتم: اگر دو نفر مساوی باشند، خط کش به بخش بعدی می‌رود، میلی‌متری‌تر می‌شود و اینها هم ملاحظه می‌کنند. یک روز با یک نامحرم خندیدی، ملاحظه می‌شود. اگر اینها به از دست دادن یاوری امام زمان(عج) می‌ارزد، هرطور دلمان می‌خواهد بکنیم.

ما را به جبر هم که شده سر به زیر کن
خیری ندیده‌ایم از این اختیارها

بچه اگر به اختیار خودش بخواهد این طرف و آن طرف برود، حتماً به خودش آسیب می‌زند.
بگوییم: یا صاحب الزمان
(عج) دستت را از روی سر ما برندار.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد