قالب وردپرس درنا توس
خانه » اعتقادی » راهنما شناسی » انبیاء و معصومین » شیعه در اذان هم بدعت به وجود آورده است(نقدی بر یک مقاله)

شیعه در اذان هم بدعت به وجود آورده است(نقدی بر یک مقاله)

در یکی از سایت های مخالف شیعه،آمده بود که:شیعه اذان را هم تغییر داده است و در آن بدعت به وجود آورده است

بعد شبهه کننده مطلبی را از شهید ثانی که از بزرگان شیعه است می آورد که: «و أمّا إضافه «أنّ علیّاً ولیّ اللّه»، و نحو ذلک فبدعه(روض الجنان فی شرح إرشاد الأذهان، ج۲، ص: ۶۴۶، شهید ثانی؛ بوستان کتاب _ قم)

اضافه کردن شهادت امیر المومنین در نماز،بدعت است.اما در عصر حاضر، اگر به کتب «توضیح المسائل» رجوع کنید، گفتن شهادت ثالثه را نیکو دانسته اند …سؤال این است که اگر گفتنش نیکوست، چرا رسول خدا و حضرت علی و دیگر ائمه این امر نیکو را رها کردند

پاسخ:

نکته اول:

با توجه به عبارتی که از شهید ثانی آورده شده است این نکته را می رساند که”شهادت به مولا بودن امام علی،جزء اذان باشد،در این کلام لفظ”اضافه”آورده شده است و این یعنی این ذکر در صورتی بدعت است که جزء و اضافه اذان باشد و اگر هم کسی این ذکر را در اذان می گوید به قصد تبرک می گوید نه به قصد جزئیت و اضافه

صاحب جواهر مى گوید:

« الا انه لا بأس بذکر ذلک لا على سبیل الجزئیه عملاً بالخبر المزبور ولا یقدح مثله فى الموالاه و الترتیب، بل هى کالصلاه على محمد عند سماع اسمه… بل لو لا تسالم الأصحاب لأمکن دعوى الجزئیه بناء على صلاحیّه العموم لمشروعیه الخصوصیه. و الامر سهل.»
« ولى اشکالى ندارد ذکر شهادت سوم نه به عنوان جزئیت، بلحاظ عمل کردن به روایت احتجاج و این معنى شهادت سوم ضررى به موالات و ترتیب اذان و اقامه نمى زند، بلکه همانند صلوات بر محمد است به هنگام شنیدن اسم ایشان در اذان و بلکه اگر اتفاق و تسالم اصحاب و فقهاء بر عدم جزئیت نبود جا داشت ادعاى جزئیت آنرا مى کردیم، بنابراینکه عمومات صلاحیت دارند خصوصیت براى عبادت تشریع کنند. (جواهر الکلام ۹: ۸۷)

در رساله ایت الله مکارم آمده است که:
مسأله ۸۴۳ـ «اَشْهَدُ أَنَّ عَلِیَّاً وَلِىُّ اللّهِ» (یعنى گواهى مى دهم که على ولىّ خدا بر همه خلق است) جزء اذان و اقامه نیست، ولى خوب است بعد از «اَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللّهِ» به قصد تبرّک گفته شود

نکته دوم:

البته روایاتی هم در کتب اهل سنت موید این قول است که گفتن”اشهد ان علیا ولی الله”در اذان اشکالی ندارد

عن ابن مسعود عن رسول الله (ص) قال: أتانی ملک فقال:یا محمّد واسأل من ارسلنا من قبلک من رسلنا على ما بعثوا . قلت:على ما بعثوا ؟ قال:على ولایتک وولایه علی بن ابی طالب.
از ابن مسعود – در ذیل آیه ۴۵ سوره زخرف – از رسول خدا ( ص ) روایت شده است که فرمود : ای محمد از فرستادگان قبل از خودت بپرس که به چه شرطی فرستاده شده اند ؟ پرسیدم به چه شرطی فرستاده شده اند ؟ پاسخ داد : بر ولایت تو و ولایت علی بن ابی طالب(معرفه علوم الحدیث حاکم النیسابوری ص۹۶)

دخل رجل على رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم ، فقال : یا رسول الله ! إنی سمعت أمرا لم أسمع قبل ذلک ، فقال صلى الله علیه واله وسلم : ما هو ؟ قال : سلمان قد یشهد فی أذانه بعد الشهاده بالرساله ، الشهاده بالولایه لعلی (علیه السلام) ، قال (صلی الله علیه وآله وسلم ): سمعت خیرا.
شخصی به نزد رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم آمده و گفت : ای رسول خدا ،چیزی را شنیدم که تا کنون نشنیده بودم ، رسول خدا فرمودند : آن چه چیزی است ؟
پاسخ داد :‌سلمان در اذان خویش بعد از شهادت به رسالت ، شهادت به ولایت علی علیه السلام می دهد ؛ پس حضرت فرمودند : چیز نیکویی را شنیده ای !!( السلافه فی أمر الخلافه، مراغی مصری ص ۳۲)

نکته سوم:
آیا شیعه در اذان بدعت آورده یا اهل تسنن که به جای “حی علی خیر العمل”می گویند”الصلاه خیر من النوم” و این جمله را جزء اذان می گویند

عبدالرزاق صنعانى از ابن عیینه از لیث از مجاهد نقل مى کند: با پسر عمر بودم که شنید مردى در مسجد مى گوید: «الصلاه خیر من النوم». گفت: ما را از پیش این بدعتگزار بیرون ببر(المصنف، ج ۱، ص ۴۷۵، شماره ۱۸۳۲؛ کنز العمال، ج ۸، ص ۳۷۵، شماره ۲۳۲۵۰)

البته اهل سنت برای این که بگویند”الصلاه خیر من النوم”در اذان اشکالی ندارد، به احادیثی که می گوید این ذکر بدعت نیست، استدلال می کنند؛ما به آن ها پاسخ می دهیم که روایاتی که می گویند این ذکر”الصلاه خیر من النوم” بدعت است و روایاتی که می گویند بدعت نیست،قابل جمع نیستند و با هم تعارض دارند و لذا نتیجه می گیریم که این ذکر را در اذان نباید گفت
اینک به عنوان نمونه به یک روایت که می گوید این ذکر بدعت نیست توجه کنید:
بلال این ذکر را”الصلاه خیر من النوم” افزوده و پیامبر(صلى الله علیه وآله) هم پذیرفته که بلال آن را جزء اذان قرار دهد. (سنن دارمى، ج ۱، ص ۲۷۰)

نکته چهارم:

در بسیاری از کتب اهل سنت آمده است که صحابه”حی علی خیر العمل” را در اذان می گفتند

أنه یقول ذلک (حی علی خیر العمل) فی أذانه.عبد الله بن عمر در اذان خود «حی علی خیر العمل» می‌گفت. أنه یقول ذلک (حی علی خیر العمل) فی أذانه.
سنن کبری بیهقی، ج ۱، ص ۴۲۵٫

عبدالرزاق استاد بخاری متوفای ۲۳۵ هجری، می‌گوید:
أن إبن عمر کان إذا قال فی الأذان حی علی الفلاح قال حی علی خیر العمل.فرزند عمر هر گاه اذان می‌گفت: «حی علی الفلاح» و «حی علی خیر العمل» می‌گفت.
المصنف عبدالرزاق، ج ۱، ص ۴۶۰، ح ۱۷۸۶ – جامع إبن أبی شیبه، ج ۱، ص ۱۴۵ – محلی ابن حزم، ج ۳، ص ۱۶۰ – سیره حلبی، ج ۲، ص ۱۰۵ – کنز العمال، ج ۸، ص ۳۴۲، ح ۲۳۱۷۴ و ص ۳۴۵، ح ۲۳۱۸۸٫

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد