فرزند سیمای تمام نمای والدین نیست . . . سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
فرزند سیمای تمام نمای والدین نیست . . .
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    عضو خودماني
    آسیه سادات آواتار ها

    تاریخ عضویت : آبان 1388
    نوشته : 1,217      تشکر : 4,500
    1,990 در 887 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    آسیه سادات آنلاین نیست.

    اشاره فرزند سیمای تمام نمای والدین نیست . . .




    فرزند سیمای تمام نمای والدین نیست


    نیکی به پدر و مادر به این معنا نیست که شخصیت و مصالح فرزند از بین برود و نابود شود و شخصیت او به بازتابی از شخصیت پدر و مادر تبدیل شود. این که او خود را سایه پدر و مادر تلقی نماید. از این رو جایز نیست که تربیت و آموزش به گونه ای باشد که شخصیت پسر کپی پدرش و شخصیت دختر کپی شخصیت مادرش شود. بلکه باید به فرزند خود کمک کنیم که او خود با استفاده از نشانه های شخصیت پدر و مادر خویش به شخصیت خود شکل بدهد و به زندگی خود خدمت نماید. باید که فرزند خود سیمای شخصیت خود را شکل دهد. البته به گونه ای که فرزند با باورهای خود یا با استفاده از سیمای دیگران سیمای خود را شکل بدهد.
    از این رو در رابطه فرزند با خانواده و اطاعت از آنان، باید هر دو جنبه را در نظر داشته باشیم. یکی جنبه مثبت است. این که رضایت پدر و مادر خصوصیت مهربانانه ای به رابطه فرزند با خانوده بدهد و از همبستگی و پیوند خانواده حمایت نماید. به نظر برسد که یک فرد این هسته را رهبری می نماید فرزندان در جارچوب رهبری او فعالیت می کنند. از این رو افراد و اعضای یک خانواده باید به گونه ای حرکت کنند که رضایت یکدیگر را به دست آورند و رابطه عاطفی را تقویت کنند و روابط خانوادگی را توسعه دهند و آسایش و سلامتی را بدان ارزانی دارند.
    اما جنبه منفی کسب رضایت والدین این است که نشان دهنده خضوع کامل فرزند در برابر والدین خود می باشد. این امر باعث می شود که او شخصیت مستقلی نداشته باشد و فاقد روش خاص زندگی و تفکر خاص خود باشد. در این صورت او صرفاً بازتاب دیگران است و متأثر از جنبه منفی مفهوم رضایت می باشد.
    این رو نباید به گونه ای برنامه ریزی نماییم که به کودک و تربیت وی آسیب بزند. وقتی از کسب رضایت والدین حرف می زنیم، ممکن است این مسأله شکل یک ارزش دینی مقدس به خود بگیرد و اگر پدر و مادر چیزی را که به مصلحت فرزند نیست بر وی تحمیل می کنند، امکان دارد نوعی بار روانی برای فرزند ایجاد نماید. بیشترین روشهای تربیتی که نزد پدران و مادران رواج دارد این است که دوست دارند فرزندانشان بازتابی از شخصیت آنان باشد و تلاش می کنند که خواسته ها و اندیشه های خود را بر فرزندان خود تحمیل کنند. در جوامع سنتی چنین حالتی دیده می شود و پدر و مادر فرزند خود را به مجبور می سازند که یا از طریق تأکید بر فردی خاص یا ویژگیهایی خاص ازدواج خاصی را بپذیرند. یا این که پدر از پسر خود می خواهد که شغل یا کار او را ادامه دهد. رضایت والدین در تربیت امری مطلوب است. اما اگر فرزند خیال نماید که اگر خواسته های پدر و مادر خود اجابت ننماید، مورد خشم و غضب خداوندی قرار می گیرد، در آن صورت ممکن است چنین احساس نماید که زندگی او در معرض ویرانی قرار گرفته است.
    از این رو وظیفه ما به عنوان مربی این است که وقتی می خواهیم ارزش خاصی را در جان کودک غرص کنیم، خصوصاً اگر این ارزش عنوان واجب دینی داشته باشد و انسان چنین احساس نماید که هر گونه انحراف از آن به معنای خشم و غضب خداوند می باشد، باید این ارزش را به دقت تعریف و مشخص کنیم و قرآن کریم هم با نیکی به پدر و مادر این ارزش را تعریف کرده است.
    اما خضوع در برابر و مادر، امری است که روش آن متوقف بر تأثیر گذاری بر روان فرزند است. سفارش ما به پدر و مادر این است که نباید به گونه ای تأثیر روانی روی کودک خود بگذارند که شخصیت او را مصادره نماید.
    فرزند سیمای تمام نمای والدین نیست . . .

    بهار همه طراوتش را مدیون یک گل است
    گل نرگس





  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •