سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: حدود اطاعت . . .

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    عضو خودماني
    تاریخ عضویت
    آبان 1388
    شماره عضویت
    207
    نوشته
    1,217
    تشکر
    4,500
    مورد تشکر
    1,993 در 887
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    حدود اطاعت . . .

    حدود اطاعت
    در تربیت اسلامی در ابتدا تأکید روی تربیت ملکه احسان به والدین در ذهن و روان کودک است و پس از آن در راستای التزام کلی به نیکی به پدر و مادر، به راضی ساختن یا اطاعت از والدین دعوت شده است. این کار نشان دهنده عملی دینی و تربیتی است که واکنش انسان را در برابر مواظبت و حمایت و خدمت و فداکاری و احسان دیگران نشان می دهد. آیه کریمه «هَلْ جَزَاء الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ» (الرحمن/60) بیانگر همین امر است. احسان و نیکوکاری امری انسانی است که هر فرد با تکیه بر احساس انسانی خود باید بدان مبادرت بورزد. این انسانیت انسان دیگری را در نفس خویش درک نماید. از این رو سزاوار این است که دائماً در عقل و قلب کودک، ارزش پدر و مادر را در زندگی او تأکید داریم. زیرا آن دو اساس وجود او را تشکیل می دهند. آن دو همواره مواظب او هستند و با تمام وجود او را در بر گرفته اند و شبها بیدار مانده اند تا او بخوابد و گرسنگی کشیده اند تا او سیر باشد و خود را به سختی انداخته اند تا او در آسایش باشد و علاوه بر همه نیکیهای پدرانه و مادرانه، برای او فداکاری کرده اند.
    قرآن کریم خواسته است به گونه ای به این مسأله بپردازد که احساس فرزند را نسبت به والدینش تحریک نماید. می فرماید: «إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا» (إسراء/23) ولی واکنش تو در قبال تنگناهایی که آنها برایت به وجود می آورند باید خوبی و نیکی باشد. اگر تو را تلخکام کردند این در برابر تلخیهایی است که تو در اوایل زندگی خود برای آن دو ایجاد کرده ای. در آن زمان آنان فریادهای تو را با بوسه پاسخ می دادند: «وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ» (إسراء/24).
    این فراز از آیه تأکید می دارد که رابطه فرزند با پدر و مادر فراتر از روابط عادی انسانی قرار دارد. از این رو اگر احیاناً در معرض آزار و اذیت روانی قرار گرفت، نباید فضای انتقام گیری به وجود آید. از این رو بر فرزند است که در برابر والدین خود خاضعانه عمل نماید بدون این که احساس نماید کرامتش خدشه دار شده است. درست به مانند والدین که وقتی فرزندشان در کودکی آنان را می زد و یا از خود می راند، خود را در برابر او خوار و ذلیل می کردند. این روش همان تعظیم رحمت آمیز است: «وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا» (إسراء/24).
    از این رو ظیفه مربی این است که در واکنش به احسان و نیکی پدر و مادر، در جان کودک حالت احسان به والدین را رشد دهد. یعنی باید سرگذشت زندگی با آن دو و مواظبت والدین را برایش یاد آوری نماید. به این ترتیب است که راضی کردن والدین جزئی از احسان و نیکی می شود. تبلور این احسان این است که او از تمایلات و نیازهای خود برای برآورده کردن خواسته های پدر و مادر خویش بگذرد. ولی این اطاعت مستحب از والدین و رضایت توصیه شده، در همه حال لازم نیست. بلکه حدودی دارد. محدوده این اطاعت و نیکی این است که در آن معصیت خداوند وجود نداشته باشد و شخصیت و زندگی فرزند تباه نشود و از بین نرود و از ناحیه دیگر نیز والدین اهانتی صورت نگیرد و فشاری که به مصلحت فرزند نیست به او وارد نشود.
    امضاء

    بهار همه طراوتش را مدیون یک گل است
    گل نرگس





  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی