♥♠♥ احساسگرایی ♠♥♠ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
♥♠♥ احساسگرایی ♠♥♠
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    مدیر افتخاری
    ملکوت آواتار ها

    تاریخ عضویت : مهر 1389
    نوشته : 3,144      تشکر : 3,634
    5,396 در 2,194 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    ملکوت آنلاین نیست.

    kabotar. ♥♠♥ احساسگرایی ♠♥♠





    احساس­گرایی كه گاهی ذهنی­گرایی نیز خوانده می­شود از جمله نظریه­ هایی است که برای ارزش و لزوم اخلاقی، منشأ عینی و واقعی قائل نبوده و در نتیجه، آن را نسبی می­داند. نخستین کسانی که این دیدگاه را مطرح کردند افرادی مانند ای. آ. ربچاردز و برتراند راسل، ایر و استیونسن بودند. البته این نظریه با یک ایده ساده آغاز شد. به قول هیوم اینکه اخلاق موضوعی احساسی است تا این که امری خارجی باشد.
    احساس­گرایی که برخی آن را پرنفوذترین نظریه اخلاقی در نیمه نخست قرن بیستم دانسته­اند احکام اخلاقی را تابع احساسات و سلیقه­ های تک تک افراد جامعه می­داند. از آن جا که احساس و سلیقه افراد متفاوت است، به نظر احساس­گرایان معیار واحدی برای ارزیابی گزاره­های اخلاقی وجود ندارد و از این روی، هیچ کاری واقعا خوب یا بد نیست و احکام اخلاقی تنها برای کسانی معتبرند که دارای آن احساس اخلاقی خاص باشد. بنابراین، تعریف خوب و بد چنین است: درست و خوب نامیدن چیزی، یعنی من نسبت به آن چیز احساس مثبت دارم و برعکس، بد و نادرست خواندن چیزی، یعنی من نسبت به آن، احساس منفی دارم. «x اخلاقا قابل قبول است» و «x خوب است یا باید آن را انجام داد و یا درست است» همگی به این معناست که « من از x خوشم می­آید.»

    از نظر احساس­گرایی نه فقط هنجارهای اخلاقی فرهنگ­های بشری غیر قابل مقایسه و از این روی غیرقابل نقد و بررسی­اند، بلکه هنجارهای اخلاقی هر فرد هم با فرد دیگر غیر قابل قیاس و از این رو غیر قابل نقد است. مطابق این نظریه، اگر کسی از اینکه لاابالی باشد، دزدی کند، پیمان های خود را نادیده بگیرد و دروغ بگوید، احساس خوبی داشته باشد و در نتیجه، این کارها را خوب بداند، دلیل و معیاری وجود ندارد که بگوییم در قضاوت خود اشتباه می کند. احساس گرایی موجب ولنگاری و بی قیدی اخلاقی می شود و با پذیرش آن، ضرورتی نسبت به ملتزم شده به هیچ قاعده اخلاقی وجود ندارد.
    مبانی معرفتی احساس‌گرایی
    این نظریه مبانی معرفت­شناختی خاصی دارد و یکی از استدلال­های هواداران آن مبتنی بر پوزیتویسم منطقی است. پوزییتویست منطقی معتقد است هر گزاره معناداری در یکی از دو مقوله مندرج است:
    الف) گزاره­های تحلیلی که به نحوی ضروری صادقند؛ مانند قضایای منطقی و ریاضی.
    ب) گزارهای ناظر به واقع تجربی که معنا و صدق آن را تحقیق­پذیری تجربی آشکار می­سازد.
    از این رو واضح است که گزاره های اخلاقی نه از سنخ قضایای منطقی و ریاضی‌اند که تحلیلی باشند و نه خوبی یک عمل به معنای تجربی قابل دیدن و شنیدن است که از نوع قضایای تجربی به شمار آیند. بنابراین، پوزیتویست­های منطقی جمله­ های اخلاقی را بی­معنا و نوعی ابراز احساسات می­دانند. مطابق احساس­گرایی جمله «دروغگویی بد است.» از واقعیتی خارجی خبر نمی­دهد بلکه گزاره­ای انشایی است که تنفر گوینده را ابراز می­کند.
    احساس‌گرایی اصلاح شده
    شکل اصلاح شده احساس­گرایی توسط فیلسوف امریکایی به نام چارلز ال. استیونسن شرح و بسط یافته است. از نظر وی زبان به شیوه­های مختلفی به کار گرفته می­شود. یکی از کاربردهای اصلی زبان بیان واقع است. مثلا وقتی می­گوییم: «فردوسی نویسنده شاهنامه است.» چیزی را می­گوییم که یا صادق است و یا کاذب و هدف از ادای این جمله انتقال اطلاعات به شنونده است. اما در عین حال زبان کاربردهای دیگری هم دارد. مثلا وقتی می­گوییم: «در را ببند.» این سخن نه صادق است و نه کاذب؛ زیرا جمله مذکور اساسا یک گزاره نیست بلکه یک دستور است که مقصود از آن هم انتقال اطلاعات نبوده و هدف آن وادار کردن شنونده به انجام کاری است. وقتی به کسی دستوری می­دهیم نمی­خواهیم تغییری در باور وی ایجاد کنیم بلکه تنها سعی داریم بر رفتار او تاثیر­گذار باشیم. سخنان دیگری مانند: «زنده باد فلانی» یا «افسوس» و مانند آن نیز مانند جملات دستوری برای بیان امور واقع بکار نمی­روند و تنها اظهار نگرش­های گوینده­اند. خلاصه آنکه وی مدعی است که زبان اخلاق زبان بیان امور واقع نیست و نوعا به منظور دیگری غیر از انتقال اطلاعات بکار می­رود. اولا این زبان وسیله­ای برای وادار کردن افرادی به انجام کاری خاص است و بیشتر شبیه یک دستور است تا بیانی از امر واقع. دوم اینکه زبان اخلاق جهت اظهار نگرش شخصی بکار می­رود و نه گزارش از یک نگرش. این که می گویم: «حافظ انسان خوبی بود» فرق دارد با این که بگویم: «من از حافظ خوشم می­آید». جمله اول گزارش از یک نگرش است که می­تواند صادق یا کاذب باشد ولی جمله دوم تنها اظهار نگرشی شخصی است که درست مانند این است که بگویم: «زنده باد حافظ » و بیانی از امر واقع نیست.
    مخالفان این نظریه ضمن رد مبنای معرفت­ شناختی پوزتیویسم منطقی و این که معرفت­های غیر حسی نیز می­توانند معتبر و معنادار باشند، اشکالات متعدد دیگری را هم بر شکل ساده احساس­گرایی وارد کرده­اند. در این جا به دو ایراد بارز احساس­گرایی ساده اشاره می­کنیم:
    1. اگر احساس­گرایی ساده درست باشد نباید هیچ­کس در ارزیابی­های اخلاقی خود دچار اشتباه شود.
    2. اما ما بری از اشتباه نیستیم و ممکن است حتی وقتی صادقانه سخن می گوییم دچار اشتباه شده باشیم.
    3. بنابراین احساس گرایی ساده نمی­تواند درست باشد.
    اشکال دیگری که بر این دیدگاه مطرح شده این است که:
    1. وقتی کسی می گوید: «x اخلاقا خوب است.» و کسی که می­گوید: «x اخلاقا خوب نیست.» این دو نفر حقیقتا با یکدیگر مخالفند.
    2. اما اگر احساس­گرایی ساده درست باشد، هیچ اختلافی بین این دو نفر نخواهد بود.
    3. بنابراین این دیدگاه درست نیست؛ زیرا حقیقتا این دو نفر با هم اختلاف دارند.
    احساس­گرایی ساده که احکام اخلاقی را گزارش از نگرش­ها می دانست با این اشکالات روبرو شد در حالی که دیدگاه اصلاح شده احساس­گرایی که از ناحیه استیونسن طرح شد نظریه بهتری بود که با تاکید بر نوع عملگرد زبان از ایرادات فوق رها گردید؛ زیرا جملاتی که دستوری بوده و اظهار نگرش گوینده­ اند جملاتی نیستند که بتوانند صادق یا کاذب باشند تا افراد نتوانند نسبت به آنها «بری از اشتباه» باشند. همچنین اختلافی هم که از اظهار نگرش­ها پدید می­آید اختلاف در نگرش هستند و نه اختلاف درباره نگرش تا اساساً اختلافی در کار نباشد.
    هر چند استیونسن نظریه بهتری از احساس­گرایی را عنوان کرد ولی به این نظریه نیز اشکالاتی متعددی وارد شده است. یک اشکال مهم این است که هر حکم اخلاقی باید از پشتوانه دلیل یا دلایل مناسب برخوردار باشد. وقتی کسی به شما بگوید فلان کار نادرست است شما می­توانید از وی مطالبه دلیل کنید و چنانچه دلیل قانع کننده­ای نداشت، می­توانید نصیحت وی رابی اساس دانسته و رد کنید. بنابراین احکام اخلاقی متفاوت از صرف ابراز سلیقه شخصی است. اگر کسی بگوید: «من فلان غذا را دوست دارم» نیازی به داشتن دلیل ندارد ولی احکام اخلاقی این چنین نبوده و باید از حمایت ادله برخوردار باشند در حالی که احساس گرایی در شکل اصلاح شده آن هم نمی­تواند نسبت به ارائه ادله ادعایی داشته باشد.

    نقد نظریه احساس­گرایی
    ایرادات دیگر بر این نظریه عبارتند از:
    1. نمی­توان پذیرفت که همه مفاهیم اخلاقی دارای بار احساسی باشند و مفاهیمی مانند باید و نباید را فاقد چنین باری می­دانند.
    2. همچنین هرگاه کسی حکم اخلاقی دهد، حتماَ به معنای این نیست كه احساساتی موافق با مضمون آن حکم دارد. چه بسیار اتفاق می­افتد که کسی رفتار دیگری را ستایش می­کند ولی اظهار می­دارد که خود به آن، گرایشی ندارد؛ مثلاَ می­گوید: «بخشندگی خوب است اما من متأسفانه آن را دوست ندارم.»
    3. مطابق این نظریه احکام اخلاقی تابع امیال افراد می­گردد و در این صورت چیزی به نام تمایلات زشت وجود ندارد و همچنین حكم اخلاقی واحدی نخواهیم داشت حتی برای یک فرد هم در زمان­های متفاوت حکم اخلاقی یکسان و ثابتی در کار نیست.
    4. اگر اخلاق چیزی جز توصیف تمایلات سركش آدمی نباشد و هر كاری كه از روی هوای نفس باشد هم اخلاقی و «خوب» نامیده شود اخلاق ارزش خود را از دست داده و تنها توجیه­كننده رفتار هوس آلود آدمی­ است و همچنین در این صورت جایی برای آموزش اخلاقی وجود ندارد؛ زیرا اساس اخلاق هر کسی احساسات خود اوست.

    ♥♠♥ احساسگرایی ♠♥♠

    رفتن دلیل نبودن نیست
    http://www.ayehayeentezar.com/galler...2332154524.gif
    در اوج نیزارهای پشیمانی ، به ابرهای سیاه و سرگردان که با من از یک طایفه اند سلام میگویم
    تو باور نکن اما من عاشقم

    رفتن دلیل نبودن نیست ...








  2. تشكرها 2

    شكوه انتظار (18-11-1389), عهد آسمانى (16-12-1389)

  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. Root کردن چیست و چه کارایی هایی دارد ؟
    توسط رایکا در انجمن مقالات آموزش و ترفندها
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 09-01-1392, 23:00
  2. پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 14-01-1389, 16:42

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •