@&@توكل و آثار آن@&@ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
@&@توكل و آثار آن@&@
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 7 , از مجموع 7
  1. #1
    مدیر افتخاری
    seyed yasin آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 2,020      تشکر : 1,335
    4,744 در 1,669 پست تشکر شده
    دریافت : 5      آپلود : 316
    seyed yasin آنلاین نیست.

    توجه @&@توكل و آثار آن@&@





    مطالب زير از بيانات آيت الله جوادي آملي است
    توكل كه يكى از مراحل سير سالكان الى الله است، همان، «گزينش و پذيرش وكيل» است و «وكيل» كسى است كه از سوى موكل خود، تدبير و سرپرستى كارى را بر عهده مى‏گيرد. هر كس در كارى كه «خبره» آن نيست يا توان آن را ندارد، وكيل مى‏گيرد و چون انسان، بدون علم و قدرتى كه خداى سبحان به او عطا مى‏كند، در كارهاى خود نه خبره است و نه قدرت انجام آن را دارد، پس بايد بر مبدئى كه خبير و قدير است تكيه و اعتماد كند. پس، توكل آن است كه انسان در همه كارها خود را جاهل و عاجز بداند و كار خود را به خداى عليم قدير واگذار كند.
    ما براى انجام كارها و دستيابى به اهداف خود همواره از اسباب و وسايلى استفاده مى‏كنيم و براى رسيدن به مرحله توكل بايد نه تنها همه آن اسباب و وسايل را از خدا و خدا را «مسبب الاسباب» بدانيم، بلكه بايد نه خود مدعى استقلال در برابر خدا باشيم و نه براى اسباب و ابزار فعل، استقلال در سببيت قائل باشيم؛ البته توكل آن نيست كه انسان كار را به خود يا ساير اسباب و علل نسبت ندهد، بلكه بايد خداى سبحان را سبب اصيل و سبب‏ساز هر كارى بداند و همه ماسوا را شئون و مظاهر فاعليت خدا بداند؛ زيرا هيچ سببى در تأثير و سببيت خود مستقل نيست و تنها به ميزانى كه خداى سبحان به آن سببيت بخشيده، قدرت تأثير دارد
    @&@توكل و آثار آن@&@

  2. تشكرها 5


  3.  

  4. #2
    مدیر افتخاری
    seyed yasin آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 2,020      تشکر : 1,335
    4,744 در 1,669 پست تشکر شده
    دریافت : 5      آپلود : 316
    seyed yasin آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : @&@توكل و آثار آن@&@





    خداى سبحان بهترين وكيل انسانى است كه از خود هيچ علم و قدرتى ندارد؛ زيرا او تنها وكيلى است كه هر چه را اداره كند خبيرانه و قديرانه مى‏تواند به انجام رساند: «كذلك الله يفعل ما يشاء».
    «ولكن الله يفعل ما يريد». «و من يتوكل على الله فهو حسبه إن الله بالغ أمره قد جعل الله لكل شى‏ء قدرا». و هر حكمى بخواهد مى‏كند: «ان الله يحكم ما يريد».
    پس او سبب غير مغلوب و شكست‏ناپذير است و هيچ مانعى نمى‏تواند جلو نفوذ اراده او را بگيرد و او را از رسيدن به مرادش بازدارد و يا به گونه‏اى بين او و هدف فعل او حايل شود: «و الله يحكم لا معقب لحكمه».
    و چون همه علل و اسباب به او منتهى مى‏شود او براى هر متوكلى «كافى» است: «فأعرض عنهم و توكل على الله و كفى بالله وكيلا»

    @&@توكل و آثار آن@&@

  5. تشكرها 5


  6. #3
    مدیر افتخاری
    seyed yasin آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 2,020      تشکر : 1,335
    4,744 در 1,669 پست تشکر شده
    دریافت : 5      آپلود : 316
    seyed yasin آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : @&@توكل و آثار آن@&@






    مرز توكل و توسل به اسباب
    برخى مى‏پندارند كه مرز «توكل» از مرز «تسبب» (استفاده از اسباب) جداست؛ بدين معنا كه هرگاه ابزارها، اسباب و عوامل كار فراهم است نيازى به توكل نيست و تنها در جايى كه اسباب و عوامل كار فراهم نيست انسان بايد بر خدا اعتماد و توكل كند؛ جداسازى مرز توكل و تسبب پيامش آن است كه تا آن جا كه اسباب دستيابى به هدف فراهم است نياز به توكل نيست و آن جا كه توكل مى‏كند نيازى به استفاده از اسباب ندارد و بايد اسباب را رها كند؛ مثلا در جهاد، بخشى از كار را با توسل به اسباب و «أعدوا لهم ما استطعتم من قوة».
    و بدون توكل انجام دهد و بخش ديگر را با «على الله فتوكلوا». و بدون تمسك به اسباب انجام دهد؛ يعنى هنگامى كه به مرز توكل رسيد اسباب و ابزار فعل را رها كند.
    درباره دعا و توسل نيز چنين پندارى مطرح است كه مرز دعا و توسل از آن جاآغاز مى‏شود كه از اسباب و عوامل عادى و مادى كارى بر نيايد. در حالى كه‏هر دو پندار باطل، و اين مرزبنديها نارواست؛ چنين نيست كه انسان بخشى ازكار را با اسباب عادى بدون توكل انجام دهد و بخش ديگر را با توكل، توسل‏ودعا، بلكه اينها در همه بخشهاى فعل آدمى حضور و ظهور دارد و حتى درجايى كه انسان با وسايل و اسباب كار مى‏كند، بايد بر خدا توكل كند وهمان‏گونه كه گلاب در برگ گل مفروش است توكل، توسل و دعا در همه جاى فعل و همه كارهاى ما جريان داشته باشد. ما حتى در تهيه كردن ابزار و اسباب فعل و همچنين در استفاده از ابزارها بايد اهل دعا و توكل باشيم؛ زيرا از يك‏سو اسباب موجود فعل را خداى «سبب‏ساز» فراهم آورده است و از سوى ديگرممكن است بر اثر علل خاصى همان خداى سبب‏ساز كه «سبب‏سوز» نيزهست، ابزار موجود فعل را از دست ما بگيرد و ميان ما و هدفمان حايلى ايجاد كند.
    حاصل اين كه، توكل همانند دعا و توسل مربوط به خارج از محدوده علل و اسباب ظاهرى و مادى نيست و متوكل بايد در همه شئون هستى و در همه كارهايش و از جمله، در تحصيل اسباب از خدا بخواهد و بر او اعتماد كند و كار خود را به او واگذار كند.
    در احاديث آمده است: «و اعقل راحلتك و توكل».
    هم زانوى شترت را محكم ببند و هم بر خدا توكل كن و اين بدان معنا نيست كه عقال كردن شتر براى حفظ آن، كار بنده خداست و حفظ شتر در غياب او، كار خدا؛ زيرا اين همان مرزبندى و محدود ساختن توكل است، بلكه بدين معناست كه «اعقل متوكلا» ؛ يعنى حتى عقال كردن و بستن زانوى شتر نيز بايد با توكل همراه باشد، چنانكه گفته‏اند: «با توكل زانوى اشتر ببند»
    @&@توكل و آثار آن@&@

  7. تشكرها 5


  8. #4
    مدیر افتخاری
    seyed yasin آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 2,020      تشکر : 1,335
    4,744 در 1,669 پست تشکر شده
    دریافت : 5      آپلود : 316
    seyed yasin آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : @&@توكل و آثار آن@&@






    آثار توكل
    قرآن كريم براى توكل انسان مؤمن بر خدا، آثار فراوانى بر مى‏شمارد؛ از جمله اين كه متوكل محبوب خداست: «إن الله يحب المتوكلين».
    و چون ذات اقدس خداوند محب و محبوب خود را رها نمى‏كند و آثار هر محبوب به دست محب او ظهور مى‏كند خداوند امور متوكلان را كفايت مى‏كند: «و من يتوكل على الله فهو حسبه». «و كفى بالله وكيلا».
    و چون او وكيلى نفوذناپذير و سنجيده‏كار است: «و من يتوكل على الله فإن الله عزيز حكيم».
    پس بهترين وكيل است:
    «حسبنا الله و نعم الوكيل».
    درباره جنگ احد نيز مى‏فرمايد: با اين كه رزمندگان مسلمان مجروح بودندو عده آنان نيز كم بود، گروهى فرار كرده و گروهى نيز كشته شده بودند؛ اما چون بر خدا توكل كردند بر اثر امداد غيبى زمينه‏اى فراهم شد تا آسيب نبينند و با خوشنامى و سرفرازى برگردند و كفار را نيز بترسانند:
    «الذين قال لهم الناس إن الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمانا و قالوا حسبنا الله و نعم الوكيل فانقلبوا بنعمة من الله و فضل لم يمسسهم سوء و اتبعوا رضوان الله و الله ذو فضل عظيم». توكل بر خدا باعث مى‏شود كه همه ابزارها از كارآيى لازم برخوردار شود و كمبودها نيز به خوبى ترميم و جبران شود.
    @&@توكل و آثار آن@&@

  9. تشكرها 5


  10. #5
    مدیر افتخاری
    seyed yasin آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 2,020      تشکر : 1,335
    4,744 در 1,669 پست تشکر شده
    دریافت : 5      آپلود : 316
    seyed yasin آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : @&@توكل و آثار آن@&@





    اعتماد به نفس يا توكل بر خدا؟
    يكى از افكارى كه از مغرب زمين به حريم انديشه ناب توحيدى مسلمانان و موحدان نفوذ كرده، اين است كه اعتماد به نفس از فضايل است و بايد ديگران را به آن ترغيب كرد؛ در حالى كه اسلام هرگز اعتماد به نفس را تأييد نكرده است؛ زيرا انسانى كه مالك هيچ شأنى از شئون خود نيست:
    «لا يملك لنفسه نفعا و لا ضرا و لا موتا و لا حياة و لا نشورا».
    [20]

    چگونه مى‏تواند بر خود تكيه كند؟
    آنچه از نظر اسلام فضيلت به شمار مى‏رود و دين به آن بها مى‏دهد اعتماد و توكل بر خداست، چنانكه حضرت امام جواد (عليه‏السلام) فرمودند:
    «الثقة بالله تعالى ثمن لكل غال و سلم إلى كل عال».
    [21] اعتماد به خدا بهاى هر كالاى گرانبها و نردبان صعود به هر درجه بلندى است. تكيه‏گاه مؤمن، قدرت بى‏كران و مستقل خداى سبحان است، نه قدرت خودش و نه قدرت ديگران.
    اما اعتماد به نفس يا اعتماد به ديگران از نظر اسلام رذيلت است؛ زيرا معناى اعتماد به نفس آن است كه انسان به حول و قوه خود اعتماد كند، در حالى كه خداى سبحان در معرفى مؤمنان مى‏فرمايد: آنان در برابر تهاجم بيگانگان مى‏گفتند:
    «حسبنا الله و نعم الوكيل».
    [22]
    آنان نمى‏گفتند قدرت نظامى و توان رزمى ما كافى است.
    انسانى كه در برابر خدا عاجز است و مالك چيزى نيست، بايد بر خدا توكل كند نه بر نفس خود. امام سجاد (عليه‏السلام) در ابتداى دعاى ابوحمزه به خداى سبحان عرض مى‏كند: «من أين لي الخير يا رب و لا يوجد إلا من عندك و من أين لي النجاة و لا تستطاع إلا بك . لا الذي أحسن استغنى عن عونك و رحمتك و لا الذى أساء و اجترء عليك و لم يرضك خرج عن قدرتك... و لولا أنت لم أدر ما انت».
    [23] از كجا خيرى توانم يافت؟ در صورتى كه خير جز نزد تو نيست و از كجا راه نجاتى خواهم جست و حال آن كه جز به لطف تو نجات ميسر نيست... نه نيكوكاران از يارى و لطف و رحمتت بى‏نيازند و نه تبهكاران بى‏باك، از سلطه و قدرت تو بيرونند... اگر بر اثر هدايت تو نبود، نمى‏دانستم تو كيستى.
    @&@توكل و آثار آن@&@

  11. تشكرها 5


  12. #6
    مدیر افتخاری
    seyed yasin آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 2,020      تشکر : 1,335
    4,744 در 1,669 پست تشکر شده
    دریافت : 5      آپلود : 316
    seyed yasin آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : @&@توكل و آثار آن@&@




    گاهى امر بر انسان مشتبه مى‏شود و «كل بر مردم بودن» را «توكل» مى‏پندارد. در حالى كه بر اساس روايات، بدترين مردم كسى است كه سربار ديگران باشد: «ملعون من ألقى كله على الناس».
    [24] و از اين رو برخى از علماى دين كل بر مردم بودن را حرام دانسته‏اند.
    انسان نبايد در مسافرت و حالات ديگر مزاحم و سربار ديگران باشد و با همراه نداشتن زاد و توشه، به عنوان توكل خود را بفريبد، چنانكه گفته‏اند: برخى در سفر حج بدون زاد و توشه حركت مى‏كردند و بر اين عقيده بودند كه انسان متوكل بر خدا نيازى به زاد و توشه ندارد.
    البته آنچه گفته شد، در باره متوسطان از مؤمنان است و گرنه حساب اوحدى از انسانها از ديگران جداست و ممكن است انسان به جايى برسد كه ره‏توشه او همان توكل بر خدا باشد و اصلا به اسباب عادى اعتنا و اعتماد نداشته باشد، چنانكه حضرت اميرالمؤمنين (عليه‏السلام) در برخى جنگها بدون زره به ميدان مى‏رفتند و يا برخى شبها به تنهايى به گشت‏زنى مى‏پرداختند و هنگامى كه قنبر، غلام آن حضرت، سر آن را پرسيد، فرمودند اين حاصل يقين است:
    «عن أبي عبدالله ( عليه السلام): كان قنبر غلام على يحب عليا ( عليه السلام) حبا شديدا فإذا خرج علي صلوات الله عليه خرج على إثره بالسيف فرآه ذات ليلة، فقال: يا قنبر ما لك؟ فقال جئت لأمشي خلفك يا أميرالمؤمنين. قال: ويحك أ من أهل السماء تحرسني أو من أهل الأرض؟ فقال: لا بل من أهل الأرض. فقال: إن أهل الأرض لا يستطيعون لي شيئا إلا بإذن الله من السماء فارجع فرجع».
    [25]
    گاهى انسان بر اثريقين‏چنان اعتماد و توكلى پيدا مى‏كند كه منطق او «إن معى ربى سيهدين».
    [26] است ولى گاهى در حال عادى به سر مى‏برد و بايد هر يك از «توكل» و «تسبب» رادر جاى خود حفظ كند؛ يعنى، در همه بخشهاى كار و درهمه‏كارهاى‏خود هم اهل توكل بر خدا باشد و هم اسباب لازم فعل را فراهم‏كند.
    @&@توكل و آثار آن@&@

  13. تشكرها 2


  14. #7
    مدیر افتخاری
    seyed yasin آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 2,020      تشکر : 1,335
    4,744 در 1,669 پست تشکر شده
    دریافت : 5      آپلود : 316
    seyed yasin آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : @&@توكل و آثار آن@&@




    براى روشنتر شدن حد توكل فائده استعانت به توكل، ترغيب قرآن و عترت طاهرين ( عليهم السلام) به توكل، استمرار سنت و سيرت انبيا و مرسلين ( عليهم السلام) بر توكل و مانند آن، چند نكته در پايان مبحث توكل ارائه مى‏شود.
    يكم: توكل بر خدا همراه با اعتقاد توحيدى به حسيب و كافى بودن اوست؛ يعنى، متوكل راستين بر خدا، معتقد است كه تنها مبدأ كفايت او خداوند است، چنانكه از آيه: «فإن تولوا فقل حسبى الله لا إله إلا هو عليه توكلت».
    [27] از جهت تقديم خبر بر مبتدا، حصر حسيب و كافى بودن خداوند استنباط مى‏شود و در چنين فضاى توحيدى، توكل، مطرح مى‏شود، و آن نيز به صورت حصر؛ زيرا از تقديم كلمه، «عليه» بر «توكلت» چنين برمى‏آيد كه تنها تكيه‏گاه موحد ناب همانا خداى حسيب است، از اين رو امام على ( عليه السلام) فرموده‏اند:
    «لا شهيد غيره و لا وكيل دونه».
    [28]
    دوم: چون خداوند تنها حسيب و كافى است، از اين رو در جهاد (اصغر و اكبر) تنها پشتوانه مجاهد نستوه توكل بر خداوند خواهد بود. بر اين اساس حضرت نوح در مصاف و هماوردى با قوم تبهكار خويش دستور يافت تا بگويد:
    «فعلى الله توكلت فأجمعوا أمركم و شركائكم».
    [29]
    و خداوند نيز درباره وارستگان از سلطه وسوسه‏گر و سيطره اغواگر و هيمنه اضلال‏كننده، يعنى ابليس فرمود:
    «إنه ليس له سلطان على الذين آمنوا و على ربهم يتوكلون».
    [30]
    پس مهمترين عامل رهايى از دشمن در جهاد اصغر و اكبر، همان توكل به خداوند در سايه ايمان به او خواهد بود.
    سوم: حضرت امام صادق ( عليه السلام) حد توكل را، مقام يقين، معرفى كرده، چنين فرمودند:
    «ليس شي‏ء إلا و له حد»،
    آنگاه ابوبصير عرض كرد: حد توكل چيست؟ فرمود:
    «ألا تخاف مع الله شيئا».
    [31] يعنى حد يقين كه مرحله نهايى توكل مى‏باشد اين است كه انسان متوكل و متيقن با ادراك همراهى خداوند از هيچ چيز هراسناك نيست، نه از دشمن كوچك و نه از عدو بزرگ؛ زيرا تنها كسانى كه از خداوند مى‏ترسد عالمان الهى هستند: «إنما يخشى الله من عباده العلماء». [32] و اين گروه كه همان مبلغان راستين پيامهاى خداوند هستند، تنها از او مى‏ترسند نه از شخص يا چيز ديگر:
    «الذين يبلغون رسالات الله و يخشونه و لا يخشون أحدا إلا الله».
    [33]
    بنابراين، مستفاد از مجموع اين دو حصر اين است كه، عالمان الهى كه اهل توكل و يقين هستند فقط از خداوند هراسناكند و از هيچ شى يا شخص ديگرى ترس ندارند و چون، يقين به عنوان حد توكل، مطرح است همه مزايا و كمالهاى وجودى كه از لوازم يقين شمرده مى‏شود، بر توكل مترتب خواهد بود؛ زيرا آن كمالها حد توكل است كه مقام توكل به آن فضايل محدود مى‏گردد.
    @&@توكل و آثار آن@&@


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •