سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: سید پا برهنه

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن دفاع مقدس
    تاریخ عضویت
    خرداد 1397
    شماره عضویت
    143
    نوشته
    18,953
    صلوات
    4413
    دلنوشته
    5
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍاَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّک
    تشکر
    41,292
    مورد تشکر
    48,533 در 15,350
    وبلاگ
    15
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    parandeh سید پا برهنه

    سید پا برهنه
    از الان ما در اختیار شماییم!

    مرد خاكی قدم زد، قدم زد، قدم زد، آمد گفت: نمی خواهم اصلاً نیرو نمی خواهم اصلاً.
    رفت سوار موتور شد.
    آقا سید حمید سرو كله اش پیدا شد. نگو ایستاده بود عقب، تمام ماجرا را زیر نظر داشته. می رود دست مرد خاكی را می گیرد، سلامش می كند، می بوسدش.



    صداشان در صدای موتور محو بود. هر چی تلاش كردم نتوانستم بشنوم چی به هم گفته اند. كسی هم آن نزدیكی ها نبود كه بعد ازش بپرسم.
    غباری هم كه از گاز خوردن موتور ابر شده بود جلوشان، نمی گذاشت لااقل متوجه لحن حرف زدنشان بشوم.
    هر چی بود، آقاسید حمید با خنده برگشت. گفت: برو روی فركانس حاج قاسم. گفت: به حاج قاسم بگویم رفیقت را بردم پیش بچه های زیر پل. می دانستم یك گروهان آنجاست و منتظر دستور جاگیری یا حمله، یا هر چی.
    حاج قاسم گفت: بگو خود سید ببردش آنجا، دستش را بگذارد تو دست بچه ها!
    گفتم.
    آسید حمید گفت:« بگو سیدت گفت غلط كرده اگر كه بگوید نه.»
    حاج قاسم خندید گفت: «گوشی را بده به خودش.»
    حاج قاسم گفته :«شفازند را هم ببر!»
    آسید حمید با پای برهنه رفت ترك موتور مرد خاكی نشست. شفازند آمد به آسید حمید گفت: بگذارد او با مرد خاكی برود.
    آسید حمید قبول كرد. رفت نشست روی موتور شفازند. حاج قاسم آمد روی خط، گفت: شفازند را صداش كنم كارش دارد. صداش زدم.
    گفت و شنید. برگشتنی رفت دید آسید حمید باز رفته نشسته ترك موتور مرد خاكی. بعدش مرد خاكی دنده را چاق كرده، گاز داده و رفته، شفازند هم پشت سرش.
    خودتان حق بدهید كه نباید بفهمم چی سرشان آمده.
    یعنی به خاطر رفتن، جلو رفتن نفهمیدم.
    شب البته باز برگشتیم تو همان كانال. حاج قاسم خودش آنجا بود.
    حال عادی نداشت. مثل آدمهایی بود كه دلشان مثل سیر و سركه بجوشد. با رضا، سر كرده بودند تو لاك هم، كنار گوش هم، با هم حرف می زدند خبر دهان به دهان تو بچه ها چرخید كه:
    « حاج همت هم پر» ته دلم وقتی بیشتر خالی شد كه كسی آمد آرام كنار گوشم گفت: «می گویند آسید حمید باش بوده. می گویند ترك موتورش نشسته بوده كه...»
    انگشت گذاشتم روی نوك دماغم گفتم:«هیس س س!»
    گفت:«به كسی نگویی آ.
    اگر حاج قاسم بفهمد، پوست از كله ام می كند.» خبر را نمی شود گفت كسی نشنیده. همه شنیده بودند.
    فقط به روی خودشان نمی آوردند.
    یك غم همه گیر در چشم هایمان بود و دست مان به كاری دیگر...
    منبع :
    ماهنامه تخصصی دفاع مقدس کرمان



    امضاء

  2. تشكرها 2

    ملکوت (24-11-1389), بیقرار ظهور (07-05-1392)

  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی