شهدا این قدرها هم نازنین نبودند سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
شهدا این قدرها هم نازنین نبودند
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3
  1. #1
    مدیر ارشد انجمن دفاع مقدس
    نرگس منتظر آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    صلوات
    4413
    دلنوشته
    5
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍاَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّک
    نوشته : 18,972      تشکر : 41,292
    48,487 در 15,341 پست تشکر شده
    وبلاگ : 15
    دریافت : 0      آپلود : 0
    نرگس منتظر آنلاین نیست.

    gol.. شهدا این قدرها هم نازنین نبودند




    شهدا این قدرها هم نازنین نبودند


    به یاد همه آنها که دو بار شهید شدند

    تلاش کردند تا به قول خودشان، ارزش‌های دفاع مقدس را تبیین کنند؛ نشستیم و دل سپردیم.

    تلاش کردند تا به قول خودشان، دستاوردهای دفاع مقدس را تشریح کنند؛ نشستیم و گوش کردیم.
    انگشت‌هایشان را تا آنجا که می‌توانستند باز کردند و افتخار کردند که خاک ایران را حتی به اندازه یک وجب هم از دست نداده‌اند؛ نشستیم و نگاه کردیم.



    ما نشسته بودیم و ارزش‌های دفاع مقدس در حال تثبیت و تبیین و تحقیق و تشریح و ترویج و تبلیغ بودند. ما نشسته بودیم و خیلی‌ها دوست داشتند که ما بنشینیم و به خاطرات گوش کنیم. «بنشینیم» و از روی مین رفتن‌های داوطلبانه، از نماز شب‌های زیر نور منوّر، از وصیت‌نامه نوشتن‌های کنار اروند، ‌از به خط زدن و به خدا رسیدن، از یخ زدن روی قله ماووت، از سوختن در سه راه شهادت، از قطعه‌قطعه شدن پشت خاکریز و... و... بشنویم.
    نشستن و شنیدن، کارمان شده بود و چه شیرین هم بود و چه حالی داشت! درست مثل نشستن در خیمه‌های عزاداری و شنیدن مصائب و فضائل اهل‌البیت(ع).

    ثمره جهاد نسل ایستاده فریادگر، شده بود نسل نشسته یادآور.

    و در تمام آن سال‌ها که ما داشتیم عکس حاج همت و متوسلیان و بروجردی و باکری و خرازی را پشت کلاسورهایمان یا روی کمدهایمان می‌چسباندیم و صبح‌های سه‌شنبه می‌رفتیم «زیارت عاشورا»، یک نفر داشت فریاد می‌زد: «بسیجی باید در وسط میدان باشد تا فضیلت‌های اصلی انقلاب زنده بماند.»

    وسط میدان ما شده بود کنج عافیتی که با یاد شهدا تزیین شده بود و عکس‌هایشان و خاطراتشان و روز به روز هم خاطرات لطیف‌تری می‌شد و لطیف‌تر. اینکه چطور عاشق می‌شدند، چطور خواستگاری می‌کردند، چطور دل خانم‌هایشان را به دست می‌آوردند، چطور به نوزادانشان نگاه می‌کردند، چطور شوخی می‌کردند و...
    عجب شهدای نازنین بی‌آزاری.
    شهیدانی که حتی شهرام جزایری هم حاضر بود زکات اختلاس‌هایش را بدهد تا برایشان کنگره بزرگداشت برگزار شود.
    گفته بود: «می‌بینی این را برای حجله‌ام گرفته‌ام. قشنگ هست یا نه؟» و به قاب نگاه می‌کرد، به بچه‌های کوچه اصغر شهید که شاید 22 را هم پر نکرده بود و دست‌هایش، دست‌های زمخت پینه‌بسته‌اش، به شصت‌ ساله‌ها می‌مانست.
    اصغر که شهید شد، می‌دانست روزی خواهد رسید که فقط شهدای نازنین را یاد خواهند کرد؟
    آنها که نه فرزندان پابرهنه جنوب شهری خمینی‌اند و نه بغض به قربانگاه آمده، نه تازیانه‌خوردگان تاریخ تلخ و شرم‌آور محرومیت‌ها و نه شمشیر برهنه عدالت علی در برهوت ظلم و تحجر؟
    شهدایی که به نشستن فرامی‌خوانند و گریستن و حال، و نه به قیام و مبارزه و قیل و قال.
    شهدای نازنین، شهدایی که می‌شود برچسبشان را چسباند به داشبورد زانتیا و گاز داد تا جمکران!

    تا آنجا که یادم می‌آید، شهدا این‌قدرها هم که حالا می‌گویند نازنین نبودند. همیشه هم لبخند روی لبشان نبود.
    آن‌قدر مست خدا نبودند که فقر و فساد و تبعیض از یادشان برود و آن‌چنان از خوف خدا غش نکرده بودند که هیچ خوفی بر دل هیچ کس نیندازند.
    تا آنجا که یادم هست ـ راستی چند هزار سال پیش بود؟
    ـ تجمل‌پرست‌ها از بسیجی‌ها می‌ترسیدند. مفسدها، مال مردم‌خورها، رانت‌خوارها، از بسیجی‌ها می‌ترسیدند.
    شهدا آدم‌های ترسناکی بودند. باور کنید به خدا، این‌قدر دوست‌داشتنی بودن هم خوب نیست.
    باور کنید به خدا، امام حسین(ع) هم این قدر دوست‌داشتنی نبود.
    اگر نمی‌ترسیدند از او، که قطعه قطعه‌اش نمی‌کردند و اسب بر پیکرش نمی‌دواندند و آب بر قبرش نمی‌بستند و در «خیمه‌ها» محصورش نمی‌کردند.


    به روضه‌اش رسیدیم.
    حالا چقدر حال می‌دهد زیارت خواندن برای شهدایی که بعد از رفتن هم شبیه شده‌اند به عشقشان، به حسین(ع) که آن بزرگ گفت: «دوبار شهید شد.»
    السلام علیکم یا اولیاءالله و احبائه، السلام علیکم یا اصفیاءالله و اودّائه.
    بخش فرهنگ پایداری تبیان
    منبع :
    ماهنامه امتداد

    شهدا این قدرها هم نازنین نبودند

  2. تشكرها 7

    ║✿║خادم زهرا║✿║ (19-11-1390), محمدی (18-11-1390), محب الحسین (19-11-1390), مدير اجرايي (20-11-1390), کوثر (20-11-1390), الهادی المهدی (19-11-1390), عهد آسمانى (19-11-1390)

  3.  

  4. #2
    کارشناس پاسخگوی سایت
    محمدی آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 727      تشکر : 1,690
    4,146 در 728 پست تشکر شده
    وبلاگ : 5
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محمدی آنلاین نیست.

    پیش فرض آنها اشداء بودند!







    ویژگی شهداستکه آنان اهل فیلم، نبودند!

    آنها دنبال این بودند که وظیفه چیست!

    یک وقت، پای پیاده در سرما میرفتن، تا برای پیرزن همسایه، نفت بخرند!

    و یک وقت، همچون ابوذر فریاد میکشیدند و هرکه در مقابل حق می ایستاد را از تیغ میگذراندند!

    آنها با خوبان خوب بودند و در مقابل آنان که در مقابل حق می ایستادند، محکم برخورد مینمودند!

    مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَينَهُمْ ... (الفتح/29)
    محمد پيامبر خدا، و كسانى كه با او هستند، بر كافران سختگيرند و با يكديگر (که در مسیر خدا هستند) مهربان اند!

    کاشکی ما هم، مثل شهدا که بهترین شاگردان اهل بیت(ع) هستند، باشیم ؛

    و برای دشمنان دین، نقش دایه مهربانتر از مادر را بازی نکنیم!

    شهدا این قدرها هم نازنین نبودند

  5. تشكرها 7

    ║✿║خادم زهرا║✿║ (19-11-1390), محب الحسین (19-11-1390), مدير اجرايي (20-11-1390), نرگس منتظر (19-11-1390), کوثر (20-11-1390), الهادی المهدی (19-11-1390), عهد آسمانى (19-11-1390)

  6. #3
    عضو ماندگار
    کوثر آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1390
    نوشته : 553      تشکر : 361
    1,291 در 448 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کوثر آنلاین نیست.

    پیش فرض




    شهدا از ما بودند و نه جدای از ما
    همانها که تا دیروز توی کوچه و خیابون زیاد می دیدمشون
    همونها که از خودمون بودن و همرنگ خودمون اما یک دفعه پر کشیدن و رفتن
    دعوت حق رو لبیک گفتن و رفتن و مث من و شما به این ریسمان پوسیده دنیا چنگ نزدن
    اره رفتن تا کار حسینی کرده باشن
    منو شما چی؟؟؟؟؟
    ایا زینب گونه خواهیم بود ؟؟؟؟
    عجله کنین که وقت تنگه یا باید اینور پل باشی یا اونور پل

    شهدا این قدرها هم نازنین نبودند

    استغفر الله الذی لا اله الا هوالرحمن الرحیم الحی القیوم بدیعُ السماوات والارض
    من جمیع جرمی وظلمی واسرافی علی نفسی واتوب الیه


  7. تشكرها 2

    مدير اجرايي (20-11-1390), نرگس منتظر (03-12-1390)

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •