نتیجه ناامیدى از رحمت خدا سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
نتیجه ناامیدى از رحمت خدا
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    مدیر ارشد انجمن دفاع مقدس
    نرگس منتظر آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    صلوات
    4413
    دلنوشته
    5
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍاَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّک
    نوشته : 18,972      تشکر : 41,292
    48,486 در 15,341 پست تشکر شده
    وبلاگ : 15
    دریافت : 0      آپلود : 0
    نرگس منتظر آنلاین نیست.

    جديد نتیجه ناامیدى از رحمت خدا







    نتیجه ناامیدى از رحمت خدا

    منشأ ناامیدى

    یأس از رحمت خدا و بخشایش او، نقطه مقابل رجاء و امیدوارى به پروردگار و منشأ آن در باور نادرست است. اگر كسى عقیده‏اش نسبت به خداوند ناقص باشد و رحمت بى‏پایان و قدرت بى‏نهایت او را نشناسد ناامید مى‏شود. چنین نقصى در خداباورى، انسان را به كفر مى‏كشاند و حتى مى‏توان گفت یأس كامل فقط براى كافر قابل تصور است و هیچ مؤمنى دچار آن نمى‏شود. در قرآن كریم آمده است:

    لا تایئسوا من روح الله انه لا یأیئس من روح الله الا القوم الكافرون (یوسف، 87. )
    از رحمت خدا نومید نباشید، زیرا جز گروه كافران كسى از رحمت خدا نومید نمى‏شود.

    دومین باور نادرستى كه به یأس مى‏انجامد، اعتقاد به این است كه اعمال ما مستقلا موجب رستگارى ما مى‏شوند. خداوند، جهان را به گونه‏اى آفریده است كه نظم آن از طریق رابطه على برقرار است و سنت او بر این است كه امور را به واسطه اسباب آنها پدید آورد. ولى توحید راستین از ان كسى است كه معتقد است تأثیر اسباب و وسایط وابسته به اراده خداوند است؛ به طورى كه اگر اراده او تعلق نگیرد اسباب، تأثیر خود را از دست مى‏دهند. اگر كسى معتقد شود كه رستگارى انسان نتیجه قطعى عمل اوست، از دو حال خارج نمى‏شود: یا به عمل صالح روى مى‏آورد كه در این صورت در خطر عجب و ایمنى از مكر خداست. چنان كه در روایت آمده است:

    لو لم تذنبوا لخشیت علیكم ما هو شر من الذنوب، قیل ما هو؟ قال: العجب؛ (محجة البیضاء، ج 7، ص 264)
    اگر گناه نمى‏كردید بر شما از چیزى بدتر از گناهان بیمناك مى‏شدم پرسیدند آن چه از گناه بدتر است چیست؟ فرمود: عجب.

    و یا عمل صالح را ترك مى‏كند، كه در این حالت چون خود را از دست خالى مى‏بیند و علت رستگارى را مفقود مى‏داند نومید مى‏شود. علت اصیل و واقعى رستگارى، خداوند است و عمل ما واسطه و بهانه جریان اراده خداوند است. وساطت این واسطه نیز به اراده خداست. اگر خدا بخواهد اعمال ما در رستگاریمان اثر خواهد گذاشت. این بدان معنا نیست كه خداوند در بخشودن بندگان و رستگار كردن آنان نیازمند واسطه است، بلكه اگر اراده او تعلق گیرد بدون مهیا بودن اسباب، انسان رستگار مى‏شود. در روایت آمده است:

    اعملوا و أبشروا و اعلموا ان احداً لن ینجیه عمله؛ (محجة البیضاء، ج 7، ص 265)
    عمل كنید و شاد باشید و بدانید كه هیچ كس را عملش نجات نمى‏دهد.

    این روایت مى‏تواند به دو نكته اشاره داشته باشد: اول آن كه اعمال ما در مقایسه با عظمت خداوند و نعمت رستگارى او چنان ناچیز، یا ناقص و ناخالص است كه نمى‏توان آن را سبب نجات دانست؛ دوم این كه عمل هیچ كس بدون اراده خداوند تأثیرى ندارد و این خداوند مهربان است كه مى‏خواهد اعمال انسان‏ها موجب رستگاریشان باشد.


    عوامل ناامیدى

    چند عامل را مى‏توان در پدید آمدن حالت یأس مؤثر دانست:

    الف: گناه و اصرار بر آن: كسى كه زیاد گناه مى‏كند و یا زیاد توبه مى‏شكند در صورتى كه ایمانى راسخ به صفات رحمت و لطف پروردگار نداشته باشد در معرض یأس از رحمت خدا قرار مى‏گیرد.

    ب: استعجال: كسى كه دعا مى‏كند و از درگاه خداوند درخواستى دارد چون خواسته‏اش برآورده نمى‏شود و دعایش مستجاب نمى‏گردد، ممكن است گمان كند كه نظر رحمت خداوند از او برگشته است و ناامید گردد. امام صادق(ع) مى‏فرمایند:

    لا یزال المؤمن بخیر و رخاء و رحمة من اللَّه، مالم یستعجل فیقنط، فیترك الدعاء قلا له: كیف یستعجل؟ قال: یقول: قد دعوت منذكذا و كذا و لا ارى الاجابة؛ (الحیاة، ج 1، ص 403)

    مؤمن پیوسته در نیكى و راحتى و مهربانى خداست تا زمانى كه استعجال نكند پس چون استعجال كند نومید مى‏شود و دعا را ترك مى‏كند. راوى مى‏گوید: از ایشان پرسیدم: چگونه استعجال مى‏كند؟ فرمودند: با خود مى‏گوید مدتى طولانى دعا كردم و اجابت نشد.

    این عوامل در صورتى مؤثر واقع مى‏شوند كه زمینه اعتقادى فرد نادرست و خداشناسى او ناقص باشد. به عبارت دیگر در صورتى كه منشأ اعتقادى یأس و قنوط فراهم نباشد، یأس بر بنده عارض نمى‏شود و اگر در گذرگاه زمان لحظاتى احساس نومیدى بر او چیزه شود قابل درمان است.

    آثار ناامیدى

    ترك توبه و استغفار: كسى كه از رستگارى ناامید است در فكر جبران گذشته بر نمى‏آید زیرا جبران آن را ناممكن مى‏داند.

    فرو رفتن در گناه: كسى كه از رحمت خدا نومید باشد و امید رستگارى نداشته باشد با خود مى‏گوید من كه آخرت بدى دارم؛ پس لااقل نباید لذات دنیا را از خود دریغ كنم. با این اندیشه نادرست ارتكاب گناه براى او آسان مى‏شود و در دریاى عصیان غرقه مى‏گردد.

    كفر یا تباهى دنیا: كسى كه به دلیل اطمنیان از آخرت بد خود، به گناهان لذت آور روى مى‏آورد بسا كه از لذات دنیایى هم بهره‏اى نداشته باشد؛ زیرا اگر همچنان به قیامت و محاسبه آخرت معتقد باشد تصور آخرت دهشتناكش شیرینى هر لذتى را بر او تلخ مى‏كند و یا در اثر زشت‏كارى به كفر و انكار خدا و قیامت مبتلا مى‏شود.

    تباهى آخرت: طبیعى است كه آثار سه گانه گذشته به آخرتى پر از عذاب و رنج منتهى مى‏شوند. انسان مأیوس از رحمت خدا، افزون بر كیفرى كه براى گناهانش مى‏كشد، كیفرى هم براى یأس خود تحمل خواهد كرد؛ زیرا یأس و قنوط از رحمت خدا گناهى كبیره محسوب مى‏شود.


    نتیجه ناامیدى از رحمت خدا

  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •