اين يك مسأله شخصي است! سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
اين يك مسأله شخصي است!
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    عضو كوشا
    روزهای ابری آواتار ها

    تاریخ عضویت : خرداد 1390
    نوشته : 143      تشکر : 43
    275 در 113 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    روزهای ابری آنلاین نیست.

    جديد اين يك مسأله شخصي است!





    در يكي از كلاس هايي كه چند سال پيش در دانشگاه آزاد اسلامي زنجان داشتم، يك روز صبح وقتي تعدادي از دانشجويان با حالتي معترض و با كمي تأخير وارد كلاس شدند، از آن ها علت تأخيرشان را جويا شدم؛ گفتند حراست دانشگاه بخاطر پوشش و وضع حجابشان مانع ورود آنها به دانشگاه شده و آنها مجبور شده اند براي تعويض لباس و اصلاح پوشش خود به خانه برگردند. معلوم شد مقررات جديدي در مورد نحوه لباس پوشيدن و حدود حجاب اسلامي در دانشگاه وضع شده كه از آنروز به اجرا گذاشته شده بود. بين اين دانشجوها يكي از دانشجويان دختر شديداً معترض بود كه كسي حق ندارد بخاطر مسأله اي كه كاملاً شخصي است و ربطي به كسي ندارد، مانع ورود دانشجو به دانشگاه و حاضر شدنش سر كلاس درس شود.

    مي دانستم كه او با توضيح ضرورت التزام به احكام اسلامي و بقول گفتني با منبر رفتن مجاب نمي شود. و مي دانستم از آنجائي كه چنين اعتراضي اصولاً پارادايمي بوده و در واقع اصلاً متوجه قوانين دانشگاه نيست با چنين شخصي بايد در پارادايم خودش صحبت كرد! براي همين به او گفتم: شما مي دانيد كه در برخي از دانشگاه هاي اروپا حجاب اسلامي دختران مانع ورودشان به دانشگاه مي شود؟







    گفت: بله!
    گفتم: آيا مي دانيد كه دانشجويان محجبه اي كه حاضر به زير بار رفتن نمي شوند، از دانشگاه اخراج مي شوند؟ با ترديد گفت: خب مقررات دانشگاه است! گفتم: خب آن مقررات آن دانشگاه است، اين هم مقررات اين دانشگاه است، رعايت كنيد. سكوت كرد و ديگر جوابي نداشت بدهد. حكماً اگر با او در پارادايم شرع صحبت كرده بودم، احتمالاً تا آخر كلاس بايد با او و بقيه كلاس بحث مي كردم. من فراست ميرزا ملكم خان، روشنفكر مشهور دوره قاجار را تحسين مي كنم كه گفته: «قانون در فرنگ جاي كتاب شرع است»!

    سرّ آنچه برخي از دانشجويان ما و بطور كلي قشري از جوانان را به تواضع در برابر «قانون» اما سركشي در برابر «شرع» وا مي دارد، در همين جمله كليدي پنهان است كه از آنها مي شنويد: «اين يك مسأله شخصي است». اصلاً قانون براي پذيرفته شدن نيازي به راه يافتن به «قلب» ندارد و پذيرفتن آن ملازمت با حفظ منافع دارد؛

    درصورتيكه احكام شرع جز از طريق راه يافتن ايمان به «قلب» سر نهاده نمي شوند. پارادايمي كه جمله «اين يك مسأله شخصي است» در آن تعريف مي شود «اومانيسم» است؛ به معني «انسان محوري» و انسان محوري با «شرع» كه از ناحيه «خدا» تشريع مي شود فاصله اي غيرقابل اندازه گيري دارد. از اينرو شخصي بودن بسياري از مسائل، حتي اخلاق، از واجبات «اومانيسم» محسوب مي شود.





    وقتي در آذرماه 1369 جمله اوكتاويوپاز* كه «هر اتاقي مركز جهان است» بر روي جلد مجله «گردون» تيتر شد، شهيد آويني واكنشي عالمانه به اين انتخاب نشان داد. او در ابتداي مقاله اي با عنوان «پروسترويكاي اسلامي وجود ندارد» نوشت: «به قول قدما كه مي گفتند «شرف المكان با لمكين»، اعتبار اتاق نيز به آن ذي روحي است كه در اتاق مي زيد، يعني «انسان» و به عبارت بهتر «بشر»؛ آن هم نه يك اتاق خاص، هر اتاقي! و نه يك بشر خاص، هر فردي از افراد بشر؛ يعني اومانيسم، و آن هم متزلزل ترين صورت آن كه انديويدواليسم [فردگرايي، شخص گرايي] باشد. روي سخن با آقاي «پاز» نيست كه بالعكس، ذكاوت او را در كشف باطن اومانيسم بايد ستود. عجيب آن است كه همزمان با پروسترويكاي گورباچف و نويد آمدن ماهواره و تبليغات مك لوهاني دهكده جهاني و طرح فرضيه «قبض و بسط تئوريك شريعت» [ از عبدالكريم سروش]، ناگهان اين سخن سر از روي جلد مجله جديدي درمي آورد كه مدعي «نسل سوم» است... اومانيسم، يا در مصداق جمعي بشر ظاهر مي شود و كار به جامعه پرستي و سوسياليسم مي كشد و يا در مصداق فردي بشر به فردپرستي مي انجامد و مدعي، فرياد مي زند كه «هر اتاقي مركز جهان است». هر اتاقي مركز جهان است يعني هر فردي از افراد بشر قطب عالم است!»

    حلقومي كه فرياد مي زند «اين يك مسأله شخصي است» از جنس همان حلقومي است كه «هر اتاقي مركز جهان است» را فرياد مي زند. پيداست كه در پارادايم «هر فردي قطب عالم است»، حجاب كه از احكام شرع مبين اسلام است نيز مسأله اي مي شود شخصي كه به هيچكس ربطي پيدا نمي كند مگر به آنكس كه پذيرفته باشد كه هر فردي قطب عالم است! شعارهايي مثل حقوق بشر، حقوق زنان، حقوق همجنسگرايان و غيره در همين چهارچوب تعريف مي شوند و هر آنچه كه در برابر اعطاي اين حقوق قرار بگيرد قابل رد است حتي شرع اسلام.

    وقتي دهه سوم انقلاب اسلامي به دوم خرداد 76 رسيد به مدد شعار «توسعه سياسي»، بستر مناسبي براي يكي از تقابلات فرهنگي و به تبع آن سياسي پرچالش در دانشگاه ها و محيط هاي علمي و فكري ايجاد شد و آن تقابل اومانيسم (انسان محوري) در برابر تائويسم (خدا محوري) بود. افرادي همچون دكتر سروش از چهره هايي بودند كه با مغلطه در اين حوزه، اساس تحول فرهنگي مخربي را پديد آوردند (خزلهم الله اجمعين).





    سروش به مثابه داوري كه گويا خود از دايره هر دو حوزه اومانيسم و تائويسم خارج است، مي گفت اومانيست ها چون مي گويند «حقوق بشر» لذا اينها حقگرا هستند و مطالبه «حقوق» دارند اما شما در دين «تكليف» داريد و ملزم به عمل به تكاليف شرعيد. چنين تفكيكي خود بخود اين ذهنيت را براي شنونده ايجاد مي كرد كه پس آنكه اومانيست است «تكليف» ندارد و متقابلاً انساني كه ملتزم به تكاليف شرع است حق مطالبه «حقوق» خود را ندارد و از آنها محروم است، لذا بايد حق انسان را از خدا گرفت!

    طبيعتاً وقتي اين مغلطه تبديل به باور بشود، برآيند آن چون و چرائي خواهد بود كه در برابر احكام شرع صورت مي گيرد. و مگر نمي گيرد؟ «چرا خداوند گفته زن بايد حجاب داشته باشد؟» نه سؤالي است كه درپي پاسخ است، بلكه درپي مؤاخذه خدا و گرفتن حق انسان از خداست و تمناي رهايي از قيد حجاب دارد. كار اين پارادايم تا آنجا مي تواند پيش برود- كما اينكه رفته- كه انسان اين حق را براي خود قائل مي شود كه بگويد: «كيست كه بتواند به انسان بگويد اين كار را بكن و اين كار را نكن؟» كما اينكه گفتند و در يكي از ويژه نامه هاي روزنامه «شرق» در سال83 به صراحت نوشتند كه «مسأله بشر در هميشه تاريخ اين بوده كه كسي به او نگويد اين حرام است، اين واجب است و اين را نبايد انجام بدهي و اين را بايد انجام بدهي يا اين مكروه است و آن مستحب است و اين مباح؛ بلكه همه چيز براي بشر مباح است!» و آمدند كه حق بشر را از خدا بگيرند و اين تلقي، دانسته و ندانسته آنقدر حتي با لباس دين و توجيهات برخي از علماي دين در آن دوره دامن زده شد كه نتيجه آنرا امروز با جملاتي از قبيل «اين يك مسأله شخصي است» از زبان هاي بريده از وحي مي شنويم.


    * نويسنده و شاعر و منتقد مكزيكي و برنده جايزه نوبل ادبيات در سال1990




    اين يك مسأله شخصي است!

  2. تشكرها 8

    ║✿║خادم زهرا║✿║ (22-03-1391), محامین (20-04-1390), محب الزهرا (21-10-1391), مدير اجرايي (12-01-1391), نرگس منتظر (12-01-1391), خادمه صدیقه طاهره(س) (06-09-1392), شهیده (20-04-1390), عهد آسمانى (20-04-1390)

  3.  

  4. #2
    کارشناس افتخاری سایت
    معمار آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 928      تشکر : 1,108
    4,593 در 919 پست تشکر شده
    دریافت : 1      آپلود : 0
    معمار آنلاین نیست.

    پیش فرض




    توجه به نکات زیر موجب بطلان این نظریه(حجاب امری است شخصی) می شود:

    نکته اول:

    الف: حجاب یک مقوله دینی –فطری و از ضروریات دین است و ساخته جمهوری اسلامی ایران نیست.

    حجاب و پوشش در تمام ادیان و مذاهب، دارای جایگاه خاصی است و یکی از دلایل اساسی آن این است که حجاب و عفاف، یک امر فطری است. داستان حضرت آدم و حوا نیز فطری بودن پوشش را اثبات می کند. به عنوان مثال در تورات می خوانیم: «و چون زن دید که آن درخت برای خوراک نیکوست و به نظر، خوش نما و درختی دلپذیر و دانش افزا، پس، از میوه اش گرفته بخورد و به شوهر خود نیز داد و او خورد. آنگاه چشمان هر دوی ایشان باز شد و فهمیدند که عریان اند، پس برگهای انجیر به هم دوخته، سترها برای خویشتنن ساختند...»(1)

    مطابق این نقل پس از احساس برهنگی حضرت آدم و حوا بلافاصله خود را با برگهای درختان بهشتی پوشاندند. این احساس شرم از برهنگی حتی بدون حضور ناظر بیگانه، و سرعت در پوشاندن خود به وسیله برگ ها ، بیانگر فطری بودن پوشش در انسان است

    ویل دورانت، در مورد حجاب زن می گوید:

    «در طول قرون وسطا، یهودیان همچنان زنان خویش را با البسه فاخر می آراستند، لکن به آنها اجازه نمی دادند که با سر عریان به میان مردم روند. نپوشاندن موی سر، خلافی بود که مرتکب را مستوجب طلاق می ساخت. از جمله تعالیم شرعی یکی آن بود که مرد یهودی نباید در حضور زنی که موی سرش هویداست، دست دعا به درگاه خدا بردارد(2)

    پس تمام ادیان آسمانی، حجاب و پوشش زن را واجب و لازم شمرده اند و جامعه بشری را به سوی آن دعوت کرده اند؛ در ادیان زرتشت، یهودیت، مسیحیت و اسلام، حجاب زنان امری لازم بوده است. کتاب های مقدس مذهبی، دستورها و احکام دینی، آداب و مراسم و سیره عملی پیروان این ادیان الهی، بهترین شاهد و گواه اثبات این مدعاست.(3)

    نکته دوم:

    حجاب یک مقوله اجتماعی است نه فردی
    اگر پوشش را خصوصی فرض کنیم نتیجه اش این است که هر انسانی حق داشته باشد ، در پوشش خود آزادی مطلق را داشته باشد. اما به خوبی می ‌دانیم که در مدرن ‌ترین جوامع و دولت‌های معاصر نیز مقررات عمومی در حیطه پوشش وجود دارد

    علاوه بر این پوشش بیرونی مردان و زنان در قلمروهای متعدد اجتماعی تاثیر گذارند:

    پوشش بیرونی زنان و مردان، در حیطه امنیت اجتماعی تاثیر‌گذاری محسوسی دارند. بدون تردید پاره‌ای از پوشش‌ های زننده و تحریک‌ آفرین می ‌توانند در محیط امنیت اجتماعی هم تاثیراتی داشته باشند.

    پوشش‌ های زننده، می‌ تواند پاکدامنی نگاه را در زندگی اجتماعی مخدوش کند، روابط عرفی و متعارف را در زندگی جمعی مردان و زنان به نگاه‌های نامتعارف و ناهنجار تبدیل کنند.

    پوشش‌ های خود نمایانه، می ‌توانند غیرت خانوادگی را متزلزل کند و هوس‌های خفته را بیدار سازد و تمایلات سبک سرانه را رواج دهد.با نگاهی به جوامع غربی این مطلب روشن می شود

    با توجه به نکات بالا نمی ‌توان گفت که پوشش بیرونی زن و مرد تنها و تنها یک انتخاب شخصی است بلکه بایستی آن را در در اخلاق اجتماعی تعریف و تبیین کرد.

    پی نوشت ها:
    1. تورات، سفر پیدایش، باب 3، آیات 8-6 و 21-20
    2. تاریخ تمدن، ویل دورانت، ج12، ص62
    3. برای اطلاعات بیشتر به این منابع رجوع کنید(تاریخ تمدن ، ویل دورانت ، ج 12 ، ص 30.
      - ر.ک : حکمه الحجاب واداله وجوب النفاس ، ص 252.----- انجیل ، رساله پولس به تیموناوس ، باب دوم ، فقره 9- انجیل ،---- رساله پطرس رسول، باب سوم ، فقره 1- 6

    اين يك مسأله شخصي است!

  5. تشكرها 8

    ║✿║خادم زهرا║✿║ (22-03-1391), محب الزهرا (21-10-1391), مدير اجرايي (12-01-1391), نرگس منتظر (12-01-1391), yanoor (16-08-1392), خادمه صدیقه طاهره(س) (06-09-1392), شهیده (12-01-1391), عهد آسمانى (12-01-1391)

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. ★*★*★زيباترين پيامك هاي تبريك ميلاد مولاي منتظران★*★*★
    توسط فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* در انجمن پیامک های مناسبتی
    پاسخ: 181
    آخرين نوشته: 08-05-1389, 14:08
  2. پودر ديورتيك
    توسط رایکا در انجمن داروشناسي
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 28-04-1389, 16:42
  3. روحاني شهيد علي ابراهيمي بويك
    توسط نرگس منتظر در انجمن شهداي روحاني
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 27-04-1389, 21:01
  4. پاسخ: 50
    آخرين نوشته: 15-09-1388, 19:19

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •