میراث 3000 ساله رها شده در بیابان ! سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
میراث 3000 ساله رها شده در بیابان !
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    مدیر افتخاری
    ملکوت آواتار ها

    تاریخ عضویت : مهر 1389
    نوشته : 3,144      تشکر : 3,634
    5,396 در 2,194 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    ملکوت آنلاین نیست.

    kabotar. میراث 3000 ساله رها شده در بیابان !





    نه رستورانی در اطراف چغازنبیل با حفظ عرصه و حریم این اثر جهانی وجود دارد، نه اقامتگاهی و نه هیچ خدمات و امکانات گردشگری دیگری. راهنمایی هم نیست تا گردشگران را راهنمایی کند. برگه‌ها و نقشه‌هایی در گوشه و کنار به چشم می‌خورد اما نه کافی است و نه درخوراثری جهانی چون چغازنبیل.

    زیگورات چغازنبیل در استان خوزستان و در فاصله 40 کیلومتری جنوب شرقی شوش و20 کیلومتری هفت‌تپه، در نزدیکی کرانه غربی رود "دز" جای گرفته است؛ نیایشگاهی که در سال1250 پیش از میلاد و در دوره عیلامیان به فرمان پادشاه مشهور عیلامی، «اونتاش‌ گال» (1265- 1245 پیش از میلاد) در میانه شهر «دور‌اونتاشی» ساخته شده تا با ما از تمدن کهن و ریشه‌دارمان سخن بگوید، تمدنی که برخی به اشتباه آن را به دوره مادها و هخامنشیان نسبت می‌دهند.

    بنایی که به تمامی از خشت و آجر و در زمینی به مساحت 11 هزار متر مربع و در پنج طبقه (که اکنون تنها دو طبقه از آن باقی مانده) ساخته شده و ارتفاع آن در زمان آبادانی به 54 متر و سطح زیربنای آن به 25هزارمتر مربع می‌رسیده است.

    واژه «چغازنبیل»، از دو بخش «چغا» به معنای تپه و زنبیل، تشکیل شده است. گویا پیش از آن‌که زیگورات را از دل خروارها خاک بیرون بکشند، ویرانه‌های تپه مانندش یک زنبیل واژگونه را تداعی می‌کرده و بدین سبب بومیان، این نام را بر آن نهاده‌اند. زیگورات که طی قرون و اعصار زیر تلی از خاک مدفون شده بود، در فاصله سال‌های 1330 تا 1341 توسط رومن گیرشمن، باستان‌شناس بزرگ فرانسوی‌، از دل خاک بیرون آمد و پاره‌ای از رازهای سر به مهر خود را آشکار کرد.

    زیگورات چغازنبیل در تابستان سال 1357 همراه با تخت جمشید و میدان نقش جهان اصفهان، در فهرست میراث فرهنگی جهانی جای گرفت. آن زمان، کمتر کسی زیگورات را می‌شناخت یا تصویری از آن در ذهن داشت، اگرچه امروز هم، پس از گذشت 30 سال، زیگورات نسبت به سایر آثار تاریخی ایران، همچنان ناشناخته باقی مانده و این درحالی است که با وجود فرودگاه بین‌المللی، راه آبی و مسیر جاده‌ای نباید مسیر دست‌یابی به خوزستان برای گردشگران داخلی و خارجی سخت باشد ان هم وقتی دو اثر ثبت شده جهانی چون چغازنبیل و سازه‌های آبی شوشتر در این استان قرار گرفته‌اند.

    مجتبی گهستونی، سخنگوی انجمن تاریانای خوزستان براین باور است: آنچه باعث شده میراث تاریخی- فرهنگی خوزستان، آن‌گونه که باید و شاید معرفی نشود عدم شناخت مسئولان و ناتوانی آنها در معرفی بناهای تاریخی و پتانسیل‌های موجود در استان است. این مساله موجب شده تا گردشگران، ظرفیت‌های خوزستان را درک نکنند و به اهمیت آن پی نبرند، بنابراین، دوری از مرکز و شرایط خاص آب و هوایی، بهانه است. گردشگری که از ان سوی دنیا به ایران می‌اید تا با فرهنگ و تاریخ این سرزمین آشنا شود چطور ممکن است تنها به دیدن کاشان و اصفهان و شیراز بسنده کند؟ متولیان فرهنگی و مسئولان میراث و گردشگری استان هستند که باید جاذبه‌های تاریخی و طبیعی را به مردم معرفی کنند و چنین نمی‌کنند.

    زیگورات چغازنبیل، در وسط بیابان قرار گرفته و اطراف آن جز رود دز و جنگل‌های حاشیه آن و مزارع نیشکر هفت تپه چیز دیگری به چشم نمی‌خورد، بی‌گمان اگر در وسط شهر قرار داشت، تا‌کنون در میان انبوه برج‌ها و آپارتمان‌های نوساز گرفتار آمده یا بنا بود که از زیرش تونل مترو بگذرد یا بخشی از عرصه و حریمش در طرح تعریض خیابان قرارمی‌گرفت!

    چغازنبیل با نزدیک‌ترین شهرها (شوش و شوشتر) بین 45 تا 60 دقیقه فاصله دارد و جز با خودروی شخصی، نمی‌توان به سراغش رفت. گهستونی می‌گوید: چغازنبیل، در 25 کیلومتری هفت تپه، 50 کیلومتری شوشتر و 30 کیلومتری اهواز قرار گرفته است و هیچ وسیله نقلیه عمومی برای رفتن به این اثر ثبت شده جهانی از این سه شهر در نظر گرفته نشده است. گردشگران یا باید از خودروی شخصی استفاده کنند یا متحمل هزینه نسبتا زیادی شوند چرا که نمی‌توانند از وسایل نقلیه گذری و ناشناس استفاده کنند.

    در اطراف چغازنبیل نه رستورانی با حفظ عرصه و حریم این اثر جهانی وجود دارد نه اقامتگاهی و نه هیچ خدمات و امکانات گردشگری دیگری. راهنمایی هم نیست تا گردشگران را راهنمایی کند. برگه‌ها و نقشه‌هایی در گوشه و کنار روی زمین به چشم می‌خورد اما نه کافی است و نه درخور اثری جهانی چون چغازنبیل؛ مجتبی گهستونی، می‌گوید: تنها ایام نوروز، کسانی وجود دارند که مردم را راهنمایی کنند یا بوفه‌ای هست که تنها تنقلات و نه غذا در اختیار آنها بگذارد. در صورتی که برای اثری جهانی چون چغازنبیل باید رستوران، اقامتگاه و تسهیلات لازم برای مسافران وجود داشته باشد.

    به گفته سخنگوی انجمن تاریانا حتی تابلوی دسترسی به چغازنبیل در شوش و شوشتر و اهواز وجود ندارد اگر این گونه بود مسئولان شهری ناچار بودند شرایطی را برای گردشگران پدید آورند. البته کسانی که در پایگاه میراث فرهنگی چغازنبیل هستند به ‌گونه‌ای رفتار می‌کنند که در خور این اثر باشد.عاشق کارشان هستند. ضمن این‌که آزمایشگاه، پژوهشکده و کتابخانه تخصصی خوبی در این مجموعه وجود دارد.
    میراث 3000 ساله رها شده در بیابان !

    رفتن دلیل نبودن نیست
    http://www.ayehayeentezar.com/galler...2332154524.gif
    در اوج نیزارهای پشیمانی ، به ابرهای سیاه و سرگردان که با من از یک طایفه اند سلام میگویم
    تو باور نکن اما من عاشقم

    رفتن دلیل نبودن نیست ...








  2. تشكر

    محامین (24-04-1390)

  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •