دوست می خوام اما خجالت می کشم سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
دوست می خوام اما خجالت می کشم
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    عضو ماندگار
    خادمه صدیقه طاهره(س) آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 12,738      تشکر : 34,808
    35,558 در 11,353 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    خادمه صدیقه طاهره(س) آنلاین نیست.

    dokhtar دوست می خوام اما خجالت می کشم




    دوست می خوام اما خجالت می کشم


    در سنین مهد کودک، پیش دبستانی و دوره دبستان، بچه‌ها کم کم دوست شدن با بچه‌های دیگر را یاد گرفته و تمرین می‌کنند. با توجه به نقشی که داشتن دوست در سلامت روانی انسان بازی می‌کند، مهارت دوست یابی برای بچه‌ها مهم می‌شود.


    برخی کودکان از دیگر هم سن و سالان خود در زمینه دوست یابی کندتر پیشرفت می‌کنند و نیاز دارند تا والدین با آگاهی از روش‌های فرزند پروری در این زمینه به بچه‌ها کمک کنند. در این مقاله ?? روش عملی و شیوه کاربردی برای رفع مشکل دوست شدن بچه‌های کم رو آمده است:



    1- خودتان الگو باشید – به بچه‌ها در عمل و حین صحبت‌ها نشان دهید که چگونه خودتان با دوستانتان ارتباط دارید و این رابطه چه قدر مفید و خوشایند است. همچنین بر نکاتی مثلصبوری و شریک شدن که لازمه دوستی است، در صحبت‌ها و اعمال خود تکیه کنید.

    2- تشویق کنید ولی اجبار نکنید – اگر فرزند کم رویی دارید او را به برقراری ارتباط در موقعیت‌های جدید تشویق کنید ولی او را مجبور نکنید. بگذارید کودک با گام و سرعت مورد نظر خودش با محیط رابطه برقرار کند. این مسئله در شروع دوره مهد کودک و روزهای اول مدرسه بسیار مهم است.

    3- کودک را به فعالیت‌های خارج مدرسه ببرید - برای رویارویی کودک با دوستان جدید؛ او را به کلاس‌هایی مثل کلاس‌های ورزشی، زبان، سفال و … ببرید تا با بچه‌های جدید مواجه و آشنا شود.
    پس از چند جلسه از او بپرسید که با کدام بچه بیشتر دوست است و او را برای بازی به منزل دعوت کنید. بدین ترتیب کودک طعم شیرین دوستی را می‌چشد و تمایلش بیشتر می‌شود. در مهمانی دوستان کودکتان طوری رفتار کنید که فرزندتان به والدینش افتخار کند، البته این کار نیازمند درک دنیای کودکانه آن‌ها و به رسمت شناختن علاقه مندی هایشان است.

    4- تنها به یک دوست صمیمی، بسنده نکنید – اگر فرزندتان فقط یک دوست صمیمی دارد و فقط با او ارتباط برقرار می‌کند، سعی کنید افق دیدش را وسیع کرده و به او نشان دهید که می‌تواند در حالیکه آن دوست اصلی را حفظ می‌کند، دوستان دیگری هم داشته باشد.

    به کودک بیاموزید احساساتش را با دوستانش در میان بگذارد. این کار هم جنبه احساسات منفی مانند شرمندگی و عذر خواهی و هم جنبه احساسات مثبت مانند شادی و خوشحالی را در بر می‌گیرد.
    5- با بچه‌های فامیل و همسایه‌های شایسته ارتباط برقرار کنید – به نزدیکانتان نگاه کنید و برای با هم بودن بچه‌های فامیل و همسایه‌ها – در رده‌های سنی قدری متفاوت – برنامه ریزی کنید و البته به این دوستی‌ها نظارت داشته باشید.

    6- اوقات تنهایی و در جمع بودن را متعادل کنید - برای رفع کم رویی کودک، برنامه او را بیش از حد با فعالیت‌های اجتماعی پر نکنید (به عبارتی از آن طرف بام نیفتید). اوقاتی را هم برای تنها بودن در نظر بگیرید تا تعادل و هماهنگی برقرار شود.

    7- با دقت نگاه کنید – موقعی که کودک در جمع بچه‌های دیگر است، به رفتار فرزندتان به خوبی توجه نمایید. آیا او رئیس مآب است؟ آیا رفتارش تهاجمی است؟ آیا وسایل و اسباب بازی‌هایش را به بچه‌ها نمی‌دهد؟ آیا موقع باختن در بازی، خودش را می‌بازد؟ آیا خیلی مظلوم است و نمی‌تواند از خودش دفاع کند؟ و ده‌ها مورد دیگر. پس از اینکه احتمالاً مشکلی را یافتید، روی جایگزینی آن رفتار با رفتارهای مثبت کار کنید.

    8- رفتار با همبازی‌های مشکل ساز را به او بیاموزید – بازی بچه‌ها با همبازی‌هایشان دارای افت و خیزهای طبیعی است و چالش‌های خودش را دارد. حل کردن و کنار آمدن با مشکلات در روابط اجتماعی؛ مهارتی بس ارزشمند است که بچه‌ها حین بازی‌های گروهی و در جمع همسالان می‌آموزند. البته گاهی مشکلی حاد می‌شود و یک همبازی به دیگران از نظر فیزیکی یا احساسی دائماً صدمه وارد می‌کند. در این شرایط علاوه بر آموزش نحوه برخورد با این شرایط به کودک، گاهی نیاز است شما مستقیماً دخالت نمایید.



    9- بیان احساسات را به کودک بیاموزید - بیان احساسات و آگاهی از احساسات درونی، یک مهارت بسیار مهم در سلامت روانی شخص است. به کودک بیاموزید احساساتش را با دوستانش در میان بگذارد. این کار هم جنبه احساسات منفی مانند شرمندگی و عذر خواهی و هم جنبه احساسات مثبت مانند شادی و خوشحالی را در بر می‌گیرد. بیان احساسات، برای کودکان در سنین کوچک‌تر از دوره دبستان قدری زود است و می‌تواند تقریباً از دوره دبستان شروع شود.

    10- به کودک بیاموزید تا حد امکان خود را با بچه‌های دردسر ساز، مواجه نکند - به خصوص آن‌هایی که موجب آسیب فیزیکی و زد و خورد می‌شوند. هر چند بچه‌ها بایستی مواجهه با شرایط دشوار و مراقبت از خود را بیاموزند، ولی دلیلی برای اینکه خود را در معرض خطر قرار دهند، وجود ندارد. برنامه‌های اجتماعی فرزندتان را با کودکان دیگر ادامه دهید و با کودکان دردسر ساز، رفت و آمد نداشته باشید.


    بخش خانواده ایرانی
    منبع : کودک سیتی


    دوست می خوام اما خجالت می کشم





    خیلی ازیـــــــــــــخ کردن های ما ازســـــــــــــرما نیســـــــــــــت…
    لحـــــــــــــن بعضــــــــــــــیها
    زمســــــــــــتونیــــــ ـــــه …
    ----------------------------------------------------------------

    به یکدیگر دروغ نگوییم......

    آدم است ....

    باور می کند،

    دل میبندد....


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •