سیره رسول خدا سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
سیره رسول خدا
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 6 , از مجموع 6
  1. #1
    عضو خودماني
    شهیده آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 1,658      تشکر : 8,737
    6,830 در 1,628 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شهیده آنلاین نیست.

    gol.. سیره رسول خدا











    سیره رسول خدا


    سیره رسول خدا



  2.  

  3. #2
    عضو خودماني
    شهیده آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 1,658      تشکر : 8,737
    6,830 در 1,628 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شهیده آنلاین نیست.

    gol..




    سیره رسول خدا
    درآمد
    در حال حاضر تدوین تاریخ اسلام، یکی از ضرورتهای علمی و فرهنگی کشور اسلامی ماست. این در حالی است که تاکنون جامعه فرهنگی شیعه، آن گونه که شایسته این مهم بوده، بدان توجهی نکرده است. دلیل این بی‏توجهی، ریشه در نوع رویکرد عالمان شیعه به رشته‏های مختلف علوم اسلامی و از جمله تاریخ دارد. اصولا جامعه شیعه به دلیل آن که به لحاظ مذهبی، بخشهایی از تاریخ اسلام را نمی‏پذیرفته و برای آن ارزشی قائل نبوده، فرصتی برای تحقیق و تتبع و نگارش در آن صرف نکرده است. در شرایط حاضر که جامعه شیعه می‏کوشد تا ارتباط بیشتری با دنیای اسلام داشته باشد و نقش جدی‏تری در دنیای اسلام بر عهده گیرد، لازم است تا توجه بیشتری به تاریخ کرده و از تجربه‏های مثبت و منفی آن بهره‏مند شود.
    اندیشه تدوین یک دوره تاریخ سیاسی اسلام، از سالها پیش فکر نویسنده را به خود مشغول داشته بود، کتابی که تاریخ اسلام را به طور اعم و تاریخ معصومان را به طور اخص دربر گیرد. در این باره، کار از تدوین کتابی با عنوان «پیش درآمدی بر شناخت تاریخ اسلام» آغاز شد. اثر مزبور در سال 1364 با تشویق استاد عزیزم آیةالله سید محسن خرازی توسط مؤسسه در راه حق به چاپ رسید. پس از آن «تاریخ سیاسی اسلام تا سال چهلم هجری» چاپ شد و در نهایت «تاریخ سیاسی اسلام از سال چهلم تا سال صدم». چاپ اخیر این کتاب در دو مجلد با عنوان «سیره رسول خدا(ص)» و «تاریخ خلفا» توسط سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامی عرضه شد. اکنون (سال 1377) همان چاپ، با اصلاحاتی که در مجلد نخست آن صورت گرفته، توسط انتشارات الهادی عرضه می‏شود.
    آنچه در تألیف کتاب حاضر به خوبی روشن است، غلبه تحلیل بر تاریخنگاری است. دلیل عمده این امر، مراعات حال کسانی بوده که اغلب با فهرست حوادث سیره پیامبر(ص) آشنایی داشته و نیازی به تکرار رخدادها ندارند. افزون بر این، سعی کرده‏ایم تا سیر تاریخی حرکت رو به رشد اسلام را آورده و از پرداختن به مسائل پیش از اسلام، حتی آن مقدار که مربوط به پیامبر(ص) می‏شود پرهیز کنیم. دلیل این پرهیز، یکی هم آن بوده که اصولا آن رشته نقلها، از استحکام لازم برخوردار نیست و اگر نگوییم همه، باید بگوییم بیشتر آنها از لحاظ سند مخدوش و غیرقابل قبول است.
    شاید نیاز به گفتن نباشد که نویسنده کار تاریخی خود را مدیون استاد علامه سید جعفر مرتضی عاملی است که طی سالهای متوالی از محضرش بهره می‏برده و اکنون نزدیک به چهار سال است که با هجرت ایشان به لبنان، از این فیض بی‏بهره شده است. افزون بر ایشان، در زمینه‏های مختلف این مباحث، در طی سالها، از راهنماییهای آیةالله سید مهدی روحانی و آیة الله احمدی میانجی بهره‏مند بوده‏ام. طبعا هر نقصی در کتاب باشد، و نیز مسؤولیت دیدگاههایی که ارائه شده، به عهده نویسنده می‏باشد.
    و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین
    مرداد 1377

    سیره رسول خدا



  4. #3
    عضو خودماني
    شهیده آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 1,658      تشکر : 8,737
    6,830 در 1,628 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شهیده آنلاین نیست.

    gol..




    تاریخنگاری مسلمانان
    بسم الله الرحمن الرحیم و الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی سیدنا محمد و علی آله الطیبین الطاهرین
    مسلمانان و تاریخنگاری
    میراث بزرگ تاریخی مسلمانان، نشانگر وجود انگیزه‏ها و خاستگاههای نیرومندی میان آنان برای بارور ساختن دانش تاریخ است. با یک نگرش تطبیقی در رشته‏های علمی مورد علاقه مسلمانان، می‏توان فربگی این دانش را دریافت و دانست که تاریخ در شمار مهمترین رشته‏های علمیِ رایج در تمدن اسلامی بوده است. از لحاظ درونی، میان هر قومی انگیزهای فراوانی وجود دارد تا آنها را به نگارش تاریخشان وادارد. چنین انگیزه‏هایی میان مسلمانان نیز وجود داشته است. صرف نظر از آنها، از لحاظ بیرونی، می‏توان به زمینه‏های خاصی اشاره کرد که در توجه دادن مسلمانان به این دانش، مؤثربوده است.
    میراث تاریخی اعراب در جاهلیت
    میراث تاریخی اعراب، بیش از هر چیز تحت عنوان «ایام‏العرب» جای می‏گیرد. در این اصطلاح، مقصود از «یوم» روزی است که واقعه مهمی در آن رخ داده و آن روز و واقعه «تاریخی» شده است. از این رو، «یوم» و «واقعه» در «یوم صفین» یا «وَقْعَة صفین» به یک معناست. در این که عربها، خاطره این روزها را حفظ کرده و به طور شفاهی از نسلی به نسل دیگر انتقال می‏دادند و در مجالس ادبی و تفریحی خود می‏خواندند، تردیدی وجود ندارد. با این حال، باید دانست آنچه در کتابهای ادبی از «دوران جاهلیت و ایام العرب قبل الاسلام» برای ما برجای مانده، انتقال آنها از دوره جاهلی به دوره اسلامی بر پایه روایات شفاهی بوده و تنها در دوره‏ای متأخر، توسط دانشمندان دوره اسلامی تدوین شده است. خاطره این ایام، نخستین «ذهنیّت تاریخی» است که میان قوم عرب وجود داشته و توجه به رخدادهای گذشته را برای آنان زنده نگاه داشته است.
    در این که تأثیر وجود ایام‏العرب در «آگاهی تاریخی» ایجاد شده در مسلمانان، تا چه اندازه بوده، اظهار تردید شده است. در این دیدگاه عنوان شده است که توجه به ایام‏العرب بیشتر جنبه «ادیبانه» داشته، نه «تاریخی» و تنها در گذشت زمان و به دلیل دربرداشتن عناصر تاریخی، مورد توجه قرار گرفته است. روزنتال نوشته است: چنین قصصی به طور عمده در خدمت ایجاد تفنن و سرگرمی و لذت عاطفی بخشیدن به شنوندگان قرار داشت. از آن جا که ایام‏العرب به ثبت رویدادهای عمده می‏پرداخت و چنان رویدادهایی را از جنبه خاص اخلاقی ملحوظ می‏داشت، دارای عناصر تاریخی نیز بود، هر چند، به هیچ روی «تداومی» در آنها به چشم نمی‏خورد. به این قصص، از جهت رابطه علت و معلولی تاریخی نمی‏نگرند و بی‏زمانی جوهر آنهاست." 1 ".
    در این باره گفتنی است که اصولاً صورتی از تاریخنگاری اسلامی، که عبارت از تک‏نگاریهای مربوط به جنگها و حوادث مقطعی می‏باشد، از ناحیه کم توجّهی به عنصر زمان، تشابه قابل توجهی با ایام‏العرب دارد، واین دلیل بر کاسته شدن از ارزش تاریخی ایام العرب یا این تک‏نگاریها نمی‏شود. گرچه این سخن درستی است که محتوای ایام العرب بیشتر جنبه ادبی داشته است.
    نویسنده دیگری با استناد به عدم وجود اصطلاح خاصی برای تاریخ میان عرب، از اساس منکر وجود آگاهی تاریخی میان اعراب شده است! او می‏نویسد: «بدیهی است که تا پیش از ظهور اسلام، بدون داشتن یک کلمه مناسب و خاص برای تاریخ، نمی‏توانستند هیچ تصوری از تاریخ داشته باشند... در واقع اعراب، مردمانی بودند که خبری از تاریخ نداشتند. بنابر این مسلمانان نمی‏توانستند برای پدید آوردن و گسترش دادن یک سنّت تاریخنگاری، از اعراب پیش از اسلام الهام بگیرند»." 2 ".
    به نظر می‏رسد که در این عبارت قدری تندروی شده است. با این حال، روشن است که نمی‏توان صورت تاریخنگاری موجود میان مسلمانان را با آنچه در شکل ایام‏العرب میان تازیان بوده برابر دانست؛ اما بی‏شبهه یکی از عوامل توجه به تاریخ «نفس توجه به گذشته» بوده است. چنین توجهی به گذشته، در ایام‏العرب به خوبی مشهود است." 3 ".
    باید گفت، در برابر این باور، کسانی معتقدند که اساس تاریخنگاری اسلامی، ریشه در حضور این دانش میان اعراب پیش از اسلام به ویژه اعراب یمنی داشته و به هیچ روی تاریخ اسلامی دانشی برگرفته از حدیث نیست. برگرفتگی تاریخ از حدیث، نظر برخی از مستشرقان است که دکتر جواد علی آن را نپذیرفته است. او می‏نویسد: بر اساس تحقیقی که در منابع طبری انجام داده، به این نتیجه رسیده است که تاریخ دانشی کهن‏تر از حدیث است. حجم بزرگی از اخبار دوره جاهلیت، حتی با وجود فضای قصصی در آن، نشانه توجّه تام و تمامی است که عرب پیش از اسلام به این دانش داشته است." 4 ". علم انساب نیز بخشی از همین دانش است که به هر روی اصل وجود آن در گذشته عرب به هیچ روی محل تردید نیست. ممکن است زیاده‏روی در این نظریه، سبب شود که گوینده را متهم به داشتن علائق ملی‏گرایی بکنیم.
    توجه به این نکته نیز مفید است که ایام‏العرب محتوای بینش تاریخی اعراب جاهلی را نشان می‏داد، قرآن با مطرح کردن اصطلاح ایام‏الله با بینش مزبور برخورد کرد. این برخورد نشانگر اهمیت «تاریخ شناسانه» این دو اصطلاح است.
    افزون بر این که ایام العرب را می‏توان میراث تاریخی اعراب جاهلی دانست، دانش انساب نیز می‏تواند به میزان کمتری، در شمار همین میراث به حساب آید و از عوامل مؤثر در توجه دادن مسلمانان به تاریخ - هرچند در قالب نسب - باشد. " 5 ".


    سیره رسول خدا



  5. #4
    عضو خودماني
    شهیده آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 1,658      تشکر : 8,737
    6,830 در 1,628 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شهیده آنلاین نیست.

    gol..




    تأثیر مباحث تاریخی قرآن
    بدون هیچ‏گونه مقدمه‏ای، می‏توان مدعی شد که قرآن عمیقترین تأثیر را در توجه مسلمانان به تاریخ از خود به جای گذاشته است." 6 ". قرآن نه تنها خود بخشی از مواد تاریخی را عرضه کرده بلکه مسلمانان را تشویق به فراگیری تاریخ نموده تا در راه‏یابی به سوی هدایت و دینداری از آن بهره جویند، و این هر دو، درایجاد انگیزه دینی در وجود انسانها، برای توجه به تاریخ مؤثر بوده است.
    البته دایره این توجه، محدود به ارزیابی جریانات حق وباطل بوده و در راستای قانونمندی خاصی که قرآن از زندگی اجتماعی بشر در تاریخ عرضه کرده، می‏باشد. رنگ دینی تواریخ اسلامی، به ویژه تکیه بر انبیا و نیز کار مداوم بر روی مغازی رسول خدا (ص) متأثر از همین بینش است. گرچه به مرور و به دلایلی دیگر، مباحث تاریخی گسترده‏ای در متون تاریخی مسلمانان مطرح گردید. اما عنوان «عبرت» که قالب پرداختهای تاریخی قرآن بود، در بسیاری از مواقع مورد توجه مسلمانان قرار گرفت و تاریخ به عنوان «تجارب‏الامم» عرضه شد.
    توجه مسلمانان به تاریخ انبیای گذشته که بعدها آنها را به سوی متون تاریخی اهل کتاب کشاند و تأثیر بزرگی بر فرهنگ تاریخنگاری و محتوای کتابهای تاریخی میان مسلمانان باقی گذاشت، ناشی از علاقه مسلمانان به تفسیر آیات قرآنی در زمینه تاریخ انبیا بود.

    لزوم بهره‏گیری از سنت رسول خدا
    اگر فرض کنیم که هیچ گونه توجه مستقلی به رویدادهای تاریخی میان عرب وجود نداشت، به راحتی می‏توانیم بپذیریم که جزو اساسی‏ترین وظایف محدّثان، ثبت رفتارهای رسول خدا (ص) برای بهره‏گیری در فقه و اخلاق و... بود.
    کتابهای مختلفی که به جمع‏آوری احادیث پرداخته‏اند، چه به صورت «مُسْند» یا در شکل «سنن» و یا موضوعی، حاوی بخش بزرگی از سیره رسول خدا (ص)، با تأکید بر جنبه‏های دینی این نقلها بود. این مجموعه‏ها، از روایاتی ساخته شد که پس از رحلت رسول خدا (ص) توسط مسلمانان و به ضرورت دین‏شناسی، به تدریج گردآوری می‏شد. نکات تاریخی در بیشتر ابواب فقه و در لابلای نقلها آمده، و «کتاب‏الجهاد» یا «کتاب‏السِیَر» نزدیکترین باب فقهی است که با مغازی رسول الله (ص) ارتباط دارد. در این باب است که بطور عمده، مسایل تاریخی جنگها، به ضرورت دانستن احکام آنها آمده است. کتاب‏السیر ابواسحاق فزاری که به چاپ رسیده، به وضوح نشانگر توجه تاریخی محدثان می‏باشد. چنانکه محمد بن حسن شیبانی هم کتاب‏السیرالکبیر نگاشته است! کتاب السیر به عنوان جزئی از کتابهای حدیثی، در تمامی این مجموعه‏ها آمده است.
    رسول خدا (ص) به عنوان یک شخصیت برجسته می‏توانست نقش تاریخی ویژه‏ای را برای خویش، در اذهان مسلمانان به وجود آورد. نگرش مسلمانان درباره پیامبر (ص) به عنوان «اسوه»، مستلزم بررسی دقیق و موشکافانه از زندگی آن حضرت بود. به همین دلیل، در حال حاضر ما ریزترین گزارشهای مربوط به شخصیت رسول خدا (ص) را در دست داریم. مقایسه آنها با ثبت همین جزئیات از زندگی سایر شخصیتهای اسلامی در دوره‏های بعد، نشانگر تأثیر تاریخی و تاریخنگاری آن، میان مسلمانان بوده است. به عنوان نمونه، شعبه شمائل نگاری در تاریخهای اسلامی، تا اندازه‏ای برگرفته از تلاش نسل اول در ترسیم قیافه آن حضرت بوده است.
    خواهیم دید که کتابهای سیره در حد بررسی زندگی شخصی آن حضرت و یا حتی تاریخ عمومی اسلام باقی نماندند و به طور اصولی تاریخ را به عنوان تاریخ مورد توجه قرار داده و به غنای کتابهای تاریخی افزودند.

    توجه حاکمان به تاریخ
    زمانی که افراد عادی جامعه انسانی، از لحاظ روحی علاقمندند تا خود را در تاریخ پایدار سازند، به یقین، امیران و حاکمان و حکام علاقه بیشتری برای پایندگی خویش در تاریخ دارند، چرا که تأثیر خویش را بر جامعه عمیقتر دیده و در پی تثبیت این تأثیر می‏باشند. آنها مایلند تا دیگران از آنها به عنوان افراد برجسته یاد کنند.
    افزون بر این، آنها برای حکومت کردن، خود را نیازمند تجارب دیگران می‏دانند. از این رو، هم در پی مطالعه تاریخ گذشته برمی‏آیند و هم در پی نگارش تاریخ دوره مورد علاقه خود هستند. آنان مایلند تا آیندگان تصویر و قضاوت مثبتی از آنها در ذهن خود داشته باشند. این امر سبب توجه آنان به نگاشتن رخدادهای دوره حکومت خودشان است. طبعاً برای اثبات پایگاه تاریخی خود، توجه به گذشته مورد علاقه خود نیز دارند تا ریشه‏دارتر و اصیلتر در تاریخ جلوه کنند.
    از میان حکام دوره اسلامی، امام علی(ع)، با توجه به جملاتی که در نهج‏البلاغه درباره عبرت آموزی از تاریخ آمده، نخستین شخصیتی است که توجه جدی به تاریخ را مطرح کرده است. زاویه دید، امام بهره‏گیری از گذشته برای حرکت درست در آینده در چهارچوب عبرت‏آموزی از دید قرآنی است. پس از آن حضرت، معاویه توجه به گذشته را به صراحت مطرح کرد و به کار گرفت. وی از عبیدبن‏شرّیه خواست تا اخبار ملوک یمن را بنویسد و او نیز کتابی با عنوان کتاب کتاب الملوک و اخبارالماضیین نگاشت." 7 ". گفته شده معاویه بخشی از اوقات خود را برای گوش دادن به نقلهای تاریخی، که از روی کتابهایی برای او خوانده می‏شد صرف می‏کرد." 8 ". وی همچنین از دِغْفَلِ نسب شناس، خواسته است تا به یزید تعلیم نسب دهد." 9 ". علائق معاویه به گذشته عرب، بیشتر جنبه تفریح و سرگرمی داشت و بر آن بود تا ارتباط خود را با فرهنگ جاهلی عرب حفظ کند.

    سیره رسول خدا



  6. #5
    عضو خودماني
    شهیده آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 1,658      تشکر : 8,737
    6,830 در 1,628 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شهیده آنلاین نیست.

    gol..




    از میان خلفای بعد از معاویه، عبدالملک علاقمند به دانستن مطالبی درباره سیره رسول خدا (ص) بود و در این زمینه اطلاعاتی از عروة بن زبیر پرسش می‏کرد." 10 ". سلیمان بن عبدالملک از ابان بن عثمان بن عفان خواست تا کتابی در باره سیره پیامبر (ص) نگاشته شود. گرچه بعد از آن، به دلایل سیاسی آنچه را که استنساخ شده بود از میان برد." 11 ". اهمیت تقدیم سیره ابن‏اسحاق به منصور عباسی نیز در همین زمینه قابل توجه است. درخواست هارون از واقدی برای بیان سیره هم نشان توجه حکام به تاریخ و سیره و تشویق مورخان است." 12 ".
    گسترش مرزهای جغرافیای اسلام میان سایر اقوام، سبب شد تا حکام به فکر بهره‏گیری از تجارب سایر پادشاهان بیفتند و از این راه نیز، محدوده تاریخنگاری توسعه یابد. توجه حکام به تاریخ، به قدری گسترده بوده که برخی گفته‏اند «علم النسب و الخبر علم الملوک»" 13 ". بدین ترتیب علم تاریخ را ویژه شاهان دانسته‏اند.
    اشاره کردیم که امام علی(ع) بر اساس آموزه‏های قرآنی و عبرت، در خطبه‏های خود مردم را به خواندن تاریخ، دعوت فراوان کرده است، دعوت امام در ادامه همان دعوت قرآن برای مطالعه تاریخ و عبرت‏گیری از آن است. مجموعه‏ای از عبارات امام در بهره‏گیری ازتاریخ و دعوت به برگرفتن عبرت از حوادث تاریخی گردآوری شده است." 14 ". در اینجا تنها یک مورد را نقل می‏کنیم:
    «بپرهیزید از آنچه فرود آمد بر امتهای پیشین، از کیفرهایی که دیدند و بر کردارهای ناشایست و رفتارها که کردند و نبایست. پس نیک و بد احوالشان را به یاد آرید و خود را از همانند شدن به آنان برحذر دارید. و چون به چشم خرد دیدید - و در خوشبختی و بدبختی‏شان اندیشیدید، آن را عهده‏دار شوید که عزیزشان گرداند و دشمنان را از سرشان راند، و زمان بی‏گزندیشان به درازا کشاند و با عافیت از نعمت برخودار و پیوند رشته بزرگواری با آنان استوار. و آن از پراکندگی دوری نمودن بود و به سازواری روی آوردن و یکدیگر را بدان برانگیختن. و سفارش کردن، و بپرهیزید از هر کار که پشت آنان را شکست و نیروشان را گسست، چون کینه هم در دل داشتن و تخم نفاق در سینه کاشتن و از هم بریدن، و دست از یاری یکدیگر کشیدن. و در احوال گذشتگان پس از خود، بنگرید، مردمی که با ایمان بودند چسان به سر بردند؟ و چگونه آنان را آزمودند؟... پس بنگرید آنگاه که گروهها فراهم بودند. و همگان راه یک یک آرزو را می‏پیمودند، چگونه می‏آسودند، و دلها راست بود و با هم سازوار و دستها، یکدیگر را مددکار. شمشیرهابه یاری هم آخته و دیده‏ها به یک سو دوخته و اراده‏ها در پی یک چیزتافته، آیا مهتران سراسر زمین نبودند، و بر جهانیان پادشاهی نمی‏نمودند؟ پس بنگرید که پایان کارشان به کجا کشید، چون میانشان جدایی افتاد، و الفت به پراکندگی انجامید و سخنها و دلهاشان گونه‏گون گردید. از هم جدا شدند، و به حزبها گراییدند، و خدا لباس کرامت خود را از تنشان برون آورد و نعمت فراخ خویش را از دستشان بدر کرد و داستان آنان میان شما ماند و آن را برای پندگیرنده عبرت گرداند.»" 15 ".

    تأثیر نوشته‏های تاریخی سایر اقوام بر اعراب
    از عوامل مؤثر در رشد تاریخنگاری اسلامی، پراکنده شدن متون تاریخی سایر ملل، میان مسلمانان بود. این مطلب، به ویژه درباره آثار ایرانیان و بیزنطی‏ها مطرح است؛ گرچه درباره اندازه این تأثیر اختلاف نظر وجود دارد. با نگاهی به تاریخهای عمومی نوشته شده در دوره اسلامی؛ نظیر تاریخ یعقوبی، اخبار الطوال دینوری و نیز مروج الذهب مسعودی و تاریخ طبری، آشکار می‏شود که از منابع فارسی بهره گرفته شده و به احتمال از سبک آن گونه نوشته‏ها نیز تقلید شده است.
    سواژه نوشته است: تاریخ‏نگاری صرف در رشد خود از نمونه‏های ایرانی ساسانی، و به مقدار کمتری از نمونه‏های بیزانس و سریانی متأثر شده است، ولی شکل اولیه آن اساساً بر پایه سنتهای عرب و پرداختهای فکری اسلامی قرار دارد." 16 ". روزنتال نیز در سبک نگارش «دودمانی» در تواریخ اسلامی تأثیر نوشته‏های ایرانی را پذیرفته و می‏نویسد: شاید مسلمانان در نتیجه تماس اولیه با تاریخ‏نگاری ایرانی، با اصل گسترده‏تر تقسیم‏بندی ادوار تاریخی، برحسب دودمانها آشنا شده باشند." 17 ". وی تأثیر نوشته‏های ایرانی را در سبک «وقایع‏نگاشتی» نپذیرفته، کما این که تأثیر نوشته‏های یونانی و بیزانسی را نیز به دلیل عدم آشنایی مسلمانان با آنها انکار کرده است. او افزوده است: هیچ اثر خاصی الهام‏بخش مؤلفان مسلمان نشد، لیکن اندیشه ترتیب و تنظیم وقایع‏نگاشتی از طریق تماس با مسیحیان دانشمند یا مسیحیانی که به کیش اسلام در آمدند، به عالمان مسلمان رسید." 18 ".


    سیره رسول خدا



  7. #6
    عضو خودماني
    شهیده آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 1,658      تشکر : 8,737
    6,830 در 1,628 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شهیده آنلاین نیست.

    gol..




    وی سپس با ذکر شواهدی درباره در دسترس بودن برخی از منابع مذکور نزد دانشمندان اسلامی، مجدداً تأثیر پذیری مسلمانان را از آن نوشته‏ها در سبک وقایع نگاشتی انکار کرده؛ زیرا به هیچ وجه به اثبات نرسیده است که آن اطلاعات آن قدر زود به آنان رسیده باشد که استفاده از صورت وقایع نگاشتی را به آنها الهام کند؛ او می‏افزاید: همه کتابهایی که از آنها اطلاع مشخصی در دست داریم، به زمان درازی، پس از آن که شکل وقایع‏نگاشتی در نوشته‏های تاریخی اسلامی ظاهر شد، باز می‏گردد." 19 ".
    اما در مورد آثار ایرانی به راحتی می‏توان اظهار نظر مثبت در تأثیر گذاری و تأثیرپذیری کرد. کتابهای ایرانیان در زمینه‏های تاریخ و به خصوص نوشته‏های اخلاق عملی و حکومتی در دسترس مسلمانان قرار گرفته است. ابن‏مقفع (م144) کتاب خدای‏نامه را ترجمه کرد و نامش را سیرالملوک نهاد. وی همچنین آیین‏نامه را ترجمه کرد که بسیار بزرگ و حجیم بود. اسحاق بن یزید نیز اختیارنامه را که معروف به سیرةالفرس بود، ترجمه کرد و همینطور کتابهای دیگر." 20 ". برخی از این دست نوشته‏ها برای هشام بن عبدالملک (م124) ترجمه شد." 21 ".
    در اینجا بخصوص باید بر تأثیر نوشته‏های یهودیان - که جنبه تاریخی آنها فوق‏العاده زیاد بوده - بر نوشته‏های مسلمانان، تأکید نمود. کتاب‏المبتدأ که نوعاً داستان آفرینش و هبوط و انبیا را شامل می‏شد، به تقلید از یهودیان از یک جهت، و نیز به انگیزه تبیین برخی از آیات تاریخی قرآن درباره انبیا پدید آمد. مهمترینِ منبع این اخبار کعب‏الاحبار و وهب بن منبه بودند که بطور وسیعی اخبار امتهای پیشین را میان مسلمانان رواج دادند.

    گونه‏های مختلف تاریخنگاری مسلمانان
    درباره انواع نوشته‏های تاریخی، تقسیم‏بندیهای مختلفی از طرف روزنتال، گیب، الدوری، سواژه و دیگران ارائه شده است. برپایه آنچه که از اسامی کتابها و نوشته‏های تاریخی به دست می‏آید، می‏توان نوشته‏های تاریخی مسلمانان را به چند گروه تقسیم کرد:
    پاورقی
    1- تاریخ تاریخنگاری در اسلام، ج 1، صص 32 - 33
    2- تاریخ فلسفه در اسلام، ج 3، ص 296
    3- احسان عباس گفته است که توجه مسلمانان به مغازی و، جنگهای پیامبر (ص) در آغازِ توجهشان به سیره، برگرفته از نگرش «ایام العربی» است، البته در ظرفی اسلامی؛ نک: فن‏السیره، ص 13
    4- نک موارد تاریخ الطبری، بخش نخست، صص 158 - 157
    5- نک: تاریخ تاریخنگاری در اسلام، ص 32؛ تاریخنگاری در اسلام، ص 13
    6- تاریخ تاریخنگاری در اسلام، ص 39
    7- الفهرست، ص 102
    8- مروج‏الذهب، ج 2، ص 72 به نقل از:التاریخ العربی و المؤرخون، ج 1، ص 124
    9- التاریخ العربی و المؤرخون، ج 1، ص 136
    10- المغازی الاولی و مؤلفوها، صص 20 - 21
    11- الموفقیات، صص، 332 - 333
    12- المغازی الاولی و مؤلفوها، ص 102
    13- المزهر، ج 1، ص 357
    14- نک: حرکة التاریخ عند الامام علی علیه السلام، محمدمهدی شمس‏الدین، انتشارات بنیاد نهج‏البلاغه
    15- نهچ‏البلاغه (ترجمه استاد شهیدی)، صص، 218 - 219
    16- مدخل تاریخ شرق اسلامی، ص 29
    17- تاریخ تاریخنگاری در اسلام، ج 1، ص 106
    18- همان، ج 1، صص 92 - 94
    19- همان، ج 1، صص 92 - 94
    20- التاریخ العربی والمؤرخون، ج 1، صص 143 - 148
    21- دائرةالمعارف‏الاسلامیة، ج 4، ص 487


    سیره رسول خدا



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •