به عـمو سلام کن! سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
به عـمو سلام کن!
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    مدیر افتخاری
    ملکوت آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 3,239      تشکر : 3,636
    5,442 در 2,230 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    ملکوت آنلاین نیست.

    kabotar. به عـمو سلام کن!




    به عـمو سلام کن!


    آنچه در فرزندان بعضی خانواده ها مشاهده می شود این است که دچار اضطراب جدایی از والدین هستند و به عبارت دیگر در جمع و در حضور افراد دیگری غیر از اعضای خانواده، غریبی می کنند.



    آنچه در فرزندان بعضی خانواده ها مشاهده می شود این است که دچار اضطراب جدایی از والدین هستند و به عبارت دیگر در جمع و در حضور افراد دیگری غیر از اعضای خانواده، غریبی می کنند. این ویژگی به ویژه در فرزندان خانواده هایی مشاهده می شود که هردوی والدین یا یکی از آنها دچار الگوهای رفتاری وسواسی بوده یا بسیار حمایتگر هستند.



    ● نترسید

    هنگامی که خود والدین اضطراب زیادی داشته باشند یا وسواس های رفتاری داشته باشند طبیعتا این رفتار را به فرزندشان منتقل می کنند. به عنوان مثال، وقتی مرتبا برای انجام هر کاری در کنار کودک هستند و مدام به او می گویند فلان کار را نکن تا من باشم، به چیزی دست نزن تا من بیایم و... پیام چنین رفتاری به کودک این است که تو به تنهایی نمی توانی از عهده انجام کاری برآیی، باید همواره مادر یا پدرت در کنار تو باشند، دنیا جای ناامنی است و تو نمی توانی به تنهایی در آن زندگی کنی. در بعضی از والدین این وسواس و اضطراب از آنجا ناشی می شود که خود مادر یا پدر هم احساس می کنند دنیا ناامن است و همه قصد آسیب رساندن به یکدیگر را دارند و این تنها خانواده آنهاست که می تواند با در کنار آنها بودن از آسیب ها محافظت شود؛ بنابراین به حمایت هرچه بیشتر و افراطی از اعضای خانواده می پردازند که نتیجه ای جز اضطراب جدایی ندارد.



    ● کودک نباید عقب بماند

    چنین رفتاری مسلما عوارض خاص خودش را هم دارد. مادر یا پدری که نقش حمایتگر افراطی را ایفا می کند، در ابتدا انرژی دارد و برای فرزند یا فرزندانش وقت زیادی اختصاص می دهد اما رفته رفته خسته شده و ادامه این روند به خود او هم آسیب وارد خواهد کرد. اما این آسیب تنها مختص مادر یا پدر حمایتگر افراطی نیست، زیرا صدمه اصلی به کودک وارد می شود و علاوه بر این که دیگر حضور والدین برای او آزاردهنده شده، جامعه پذیر نیست و احساس می کند از جامعه و سایر افراد عادی عقب مانده است. این عقب ماندن از جامعه هم فرزند را آزار می دهد و هم والدینی را که به دلیل چنین اتفاقی خودشان را مقصر می دانند و احساس گناه می کنند. مسئله مهمی که وجود دارد این است که برای بهبود شرایط و کمک به این گونه فرزندان، در درجه اول باید مادر و پدر خودشان را شناخته، به نقص ها و ضعف های خود آگاهی داشته باشند و ابتدا آنها را برطرف کنند، چرا که این اضطراب موجود در کودکان، از والدین به آنها انتقال می یابد. باید با مطالعه، کمک گرفتن از مشاوران و متخصصان بدانند کدام رفتار ها سبب می شود کودک رشد کند و پیش برود و در عوض کدام رفتار ها کودک را عقب نگه می دارد.



    ● اول خودتان را درمان کنید

    کودکان، تجربه گرا هستند و از اتفاقاتی که می افتد تجربه کسب کرده و دنیای شان را همانط ور شکل می دهند. وقتی با هر اتفاقی مادر دست و پایش را گم کند، مضطرب شود و کنترل خودش را از دست بدهد و شروع کند به گریه کردن، کودک احساس می کند محیط ناامن است و بیشتر و بیشتر به خانواده وابسته شده و از جمع گریزان می شود. بنابراین مادر و پدر در ابتدا باید به نقش پدر یا مادری خود شک کنند، بررسی کنند که آیا بیش از حد کنترل گر و انتقادگر هستند یا نه. ببینند خودشان از محیط اطراف ترس دارند یا نه، دچار وسواس و اضطراب هستند یا نه و اگر چنین بود باید ابتدا به درمان خودشان بپردازند تا در مراحل بعدی، کودکی سالم و اجتماعی داشته باشند.



    ● به فرزندتان حس امنیت بدهید

    مشاهده می شود که بعضی خانواده ها هسته ای هستند و ارتباط خانوادگی آنها کم است اما باز هم فرزندشان دچار حس ترس از جمع نیست و به راحتی با جمع های گوناگون کنار می آید و از حضور در مهد کودک و مدرسه و محیط دوستان احساس بدی ندارد. اما گاهی نیز دیده می شود خانواده هایی هستند که ارتباطات خانوادگی زیادی دارند اما کودک به سختی جمع را می پذیرد و با افرادی غیر از نزدیکانش احساس غریبی می کند. این حالت به همان شیوه های رفتاری که در خانواده وجود داشته و به افراد مهم زندگی کودک برمی گردد. فراموش نکنید که باید در کنار همه مراقبت ها و کنترل هایی که صورت می گیرد و در کنار همه هشدار ها و اخطار ها و همراه با نکاتی که برای مراقبت از کودک به او توصیه می شود، احساس امنیت را هم در او به وجود بیاورید تا راحت تر و بهتر بتواند جمع و حضور افراد غریبه را پذیرا شود و گمان نکند همه قصد آسیب رساندن به او را دارند.
    به عـمو سلام کن!

    رفتن دلیل نبودن نیست
    http://www.ayehayeentezar.com/galler...2332154524.gif
    در اوج نیزارهای پشیمانی ، به ابرهای سیاه و سرگردان که با من از یک طایفه اند سلام میگویم
    تو باور نکن اما من عاشقم

    رفتن دلیل نبودن نیست ...








  2. تشكرها 4


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •