سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: نگذارید آینده غافلگیرتان کند

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    مدیر افتخاری
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1397
    شماره عضویت
    796
    نوشته
    3,238
    تشکر
    3,636
    مورد تشکر
    5,449 در 2,230
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    kabotar. نگذارید آینده غافلگیرتان کند

    نگذارید آینده غافلگیرتان کند


    تا حالا شده یگ گیاه از رشد خود بازبماند؟ شده زمین از گردش دست بکشد؟ شده یک دلفین از مهاجرت با بقیه ی گروه خسته شود؟ نمی شود. هیچ موجود زنده ای عقب گرد نمی کند. باید به راه خودم ادامه بدهم. مگر همه چیز به راه خود ادامه نمی دهد؟
    از گذشته ام پشیمانم؟ از یادآوری گذشته لذت نمی برم؟ خب که چی؟ مگر نه اینکه گذشته وقتی هنوز نیامده بود و نگذشته بود، خودش آینده بوده؟ پس چرا از آینده ی این لحظه، همین لحظه ای که الان درش هستم لذت نبرم؟ تمام راه هایی که تا حالا رفته ام و خاطره ی خوشی ازشان ندارم فقط به این درد می خورند که یک بار، فقط یک بار، خوب نگاهشان کنم و یادم بماند دیگر انتخابشان نکنم.
    مدام به عقب برگشتن و گذشته را نگاه کردن هیچ سودی ندارد. وقتی راهی را به جلو می روم، توی هربار برگشتن و پشت سر را نگاه کردن چه چیزی می بینم جز جاهایی که از آنها گذشته ام و تمام شده اند؟ جز رودخانه هایی که ازشان رد شده ام یا کنارشان ایستاده ام و دست و صورتم را در آب سردشان شسته ام؟ جز دودهای بام خانه ی دوری که شبی در پناهش خوابیده ام که فردا رهایش کنم و رد شوم و حالا که این همه ازش دور شده ام باید چشم تنگ کنم و ببینم که لابلای مه غلیظ خاطراتم دارد محو می شود؟
    جاده من را به خود می خواند. منتظر من است. خیلی نباید منتظرش بگذارم. باید ادامه بدهم. باید حرکت کنم و بازهم جلو بروم. زمان از من عبور می کند، من از جاده.
    باید به جلو نگاه کنم. به پیش! پیش به سوی آینده ای که از همین حالا دست هایش را به سمتم باز کرده. قدم به قدم راهی که در پیش دارم قرار است زندگی من باشد. باید آماده باشم. آینده چیزهای زیادی برای غافلگیر کردنم دارد. باید کوله ام را محکم تر از قبل ببندم و مطمئن تر قدم بردارم. ممکن است خیلی زود جاده پیچ تندی بخورد و منظره ی جاده به کلی دگرگون شود.
    مهم این است که من راه را ادامه بدهم و به سمت مقصدم پیش بروم. زمان نمی ایستد. من هم نباید توقف کنم. پابه پای زمان جلو می روم. از این همه زیبایی مسیر جاده پیداست که راه را درست می روم.
    امضاء

    رفتن دلیل نبودن نیست
    http://www.ayehayeentezar.com/galler...2332154524.gif
    در اوج نیزارهای پشیمانی ، به ابرهای سیاه و سرگردان که با من از یک طایفه اند سلام میگویم
    تو باور نکن اما من عاشقم

    رفتن دلیل نبودن نیست ...








  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی