انديشه و عشق؛ راهى به سوى بهره‏مندى از قرآن و دعا سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
انديشه و عشق؛ راهى به سوى بهره‏مندى از قرآن و دعا
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 13 , از مجموع 13
  1. #11
    عضو كوشا
    فاطمه جان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 170      تشکر : 378
    834 در 157 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    فاطمه جان آنلاین نیست.

    پیش فرض





    امام زين‏العابدين عليه‏السلام خدا را بر نعمت دعا و نيايش چنين سپاس مى‏گويد:

    «سپاس مخصوص خدايى است كه هر موقع بخواهم او را براى حاجت خويش صدايش مى‏كنم و در نهان و پنهان هرگاه

    كه بخواهم با او بدون واسطه راز و نياز مى‏كنم، پس او حاجت مرا برآورده مى‏كند.»(10)


    انسانِ بريده از نيايش و پرستش، ذرّه‏اى پرتاپ شده در جهان بى‏انتهاست كه خود را در اقيانوس بى‏كران آشفتگى‏ها

    و در محاصره موج‏هاى بنيان كن اندوه، اضطراب و نوميدى مى‏يابد و سرانجام با خوارى به دوزخ وارد مى‏شود:

    «پروردگارتان گويد: مرا بخوانيد اجابت مى‏كنم شما را، كسانى كه از پرستش و عبادت من سرباز مى‏زنند و تكبّر

    مى‏ورزند به خوارى به جهنم مى‏افتند.»

    (غافر: 60)

    انديشه و عشق؛ راهى به سوى بهره‏مندى از قرآن و دعا

  2. #12
    عضو كوشا
    فاطمه جان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 170      تشکر : 378
    834 در 157 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    فاطمه جان آنلاین نیست.

    پیش فرض






    بهترين دعا


    بهترين دعا، درخواستى است كه از عرفان خداوند سرچشمه مى‏گيرد؛

    هنگامى كه انسان آفريننده نوازشگر و پر مهر خويش را به زيبايى بشناسد،

    آتش عشق او در دلش شعله‏ور مى‏گردد؛ آتشى كه او را به ساحت قدس ربوبى فرا مى‏خواند.

    اين عشق بر تمام اعضاى پيكر انسان تأثير گذاشته و آن‏ها را به حركت در مسير خشنودى محبوب وامى‏دارد

    و زبانش رابه ذكر و ستايش او مى‏گشايد.

    امام سجاد عليه‏السلام در اين‏باره چنين زمزمه مى‏كند:

    «اى معبود من! چه كسى است كه شيرينى محبت تو را چشيد؛ پس جاى تو ديگرى را قصد كرد؟ و چه كسى است كه به قرب و نزديكى تو بار يافت و انس گرفت و از تو رو برتافت؟»(11)

    دعا و نيايش، ذكر و ستايش، عبادت و تسليم، و تعظيم و كرنش، تمرين عملى توحيد در بوستان وجود انسان است؛

    مؤمن بايد همواره در مسير تعالى و شكوفايى ايمان خويش تلاش كند

    و توفيق در اين امر را مجدّانه از خداوند درخواست نمايد.

    امام سجاد عليه‏السلام از خداوند چنين مى‏خواهد:

    «پروردگارا! بر محمد و آل محمد درود فرست و ايمان مرا به كامل‏ترين درجه ايمان برسان و يقينم را در ارزشمندترين درجه يقين قرار ده.»(12)

    انديشه و عشق؛ راهى به سوى بهره‏مندى از قرآن و دعا

  3. #13
    عضو كوشا
    فاطمه جان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1389
    نوشته : 170      تشکر : 378
    834 در 157 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    فاطمه جان آنلاین نیست.

    پیش فرض





    زبان قرآن و زبان دعا



    زبان فكر


    كاربرد صحيح فكر و انديشه در قرآن و احاديث با عبرت گرفتن و بينش پيدا كردن ملازم گشته است

    و معمولاً عبرت و بصيرت در پرتو وقايع تاريخى و پديده‏هاى هستى حاصل مى‏شود.

    به عنوان نمونه، در آيه 176 سوره اعراف آمده است:

    «... داستان‏ها و حكايت‏ها را بازگو كن شايد كه انديشه كنند.»

    و يا در آيه 191 سوره آل عمران مى‏خوانيم:

    «آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مى‏كنند و در آفرينش آسمان‏ها و زمين مى‏انديشند...»؛

    به همين دليل است كه سرتاسر قرآن آكنده از داستان‏هاى تاريخى و پديده‏هاى طبيعى و شگفت‏انگيز است

    تا فرد روى آوردنده به قرآن با خواندن و انديشيدن در آن‏ها درس و عبرت گرفته و صاحب بصيرت گردد.

    حضرت على عليه‏السلام مى‏فرمايد:


    «شخص بينا تنها آن كسى است كه چون سخن قرآن را بشنود بينديشد، و چون نگاه كند بينش پيدا كند و از عبرت‏ها سود ببرد.»(13)

    پس در مسير تفكر، پيمون راه فهم قرآن و روى‏آورى به آيات پربار آن و يا توجه به عبادت و دعا لازم و ضرورى است.


    و اين شايسته‏ترين و پرسودترين راهى است كه فكر و انديشه را ثمربخش مى‏سازد:

    «و ما به سوى تو "ذكر" ـ يعنى قرآن ـ را نازل كرديم تا براى مردم هر آنچه را به سويشان فرو فرستاده شده بيان كنى، شايد مردم بينديشند.» (نحل: 44)

    و يا در جاى ديگر مى‏فرمايد: «و اين مثال‏ها را براى مردم مى‏زنيم تا شايد انديشه كنند.» (حشر: 21)

    با مرورى بر كاربرد واژه فكر در قرآن و احاديث، مى‏توان نتيجه گرفت كه گويى زمانى فكر به كار مى‏افتد و نام انديشه
    به خود مى‏گيرد كه فقط در جهت تأمّل آيات الهى باشد؛

    زيرا اين واژه در قرآن تنها به صورت فعل ـ آن هم يك مرتبه در باب تفعيل و شانزده مرتبه در باب تفعّل ـ به كار رفته است كه در اغلب اين كاربردها ملازم با آيات الهى آمده است.(14)

    به عبارت ديگر، ركن اساسى فكر، فهم آيات الهى است و با تكيه به تفصيل آيات و تذكرات قرآنى و تبيين شرايع الهى ـ در هر بعد از آن ـ است كه معنا پيدا مى‏كند.

    انديشه و عشق؛ راهى به سوى بهره‏مندى از قرآن و دعا

  4. تشكر

    مدير اجرايي (17-10-1390)

صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •