(** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **) سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
(** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 17 , از مجموع 17
  1. #11
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,829      تشکر : 57,670
    171,693 در 50,222 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    پیش فرض






    اباضيه آثار تفسيرى اندكى دارند كه عمده آن ها در دو قرن اخير نگارش شده اند:
    الف . تفسير كتاب الله العزيز اثر هود بن محكم الهوارى (م. 280 ق.) كه كهن ترين تفسير بر جاى مانده از آنان و در حقيقت گزيده تفسير يحيى بن سلام بصرى (م. 200 ق.) به اضافه بخشى از آراى كلامى مؤلف آن است.

    ب. هميان الزاد الى دار المعاد اثر محمد بن يوسف اطفيش (م . 1332ق .) كه مهم ترين تفسير كلامى اباضيه است.

    ج. داعى العمل يوم العمل و تيسير التفسير للقرآن الكريم از همان مؤلف كه اولى ناتمام رها شده و ديگرى نيز مختصر هميان الزاد است.[122]

    د. جواهرالتفسير انوارٌ من بيان التنزيل اثر احمدبن حمد خليلى عالم معاصر اباضى و مفتى عمان[123] كه تاكنون سه جلد آن چاپ شده است.




    (** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  2. #12
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,829      تشکر : 57,670
    171,693 در 50,222 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    پیش فرض






    6. تفاسير كلامى شيعه اماميه:
    شيعه اماميه معتقدان به امامت بلافصل و منصوص اميرمؤمنان على(عليه السلام) و 11 امام معصوم پس از ايشان اند.[124]
    در انديشه كلامى شيعه و بر اساس حديث متواتر ثقلين و ساير ادله اى كه مرجعيت فكرى و سياسى معصومان(عليهم السلام) را ثابت مى كنند چنگ زدن به قرآن و عترت(عليهم السلام) مايه نجات از گمراهى است[125]، بر اين اساس مفسر امامى اصول و روش هاى فهم قرآن را كه معصومان(عليهم السلام) عرضه كرده اند در تفسير خويش به كار مى بندد[126] و خطوط كلى اعتقادى وى نيز بر اساس چنين اصولى از قرآن استخراج مى شود. شيوه معصومان(عليهم السلام) در تفسير آيات به ويژه آيات اعتقادى و متشابه ارجاع متشابهات قرآن به محكمات آن است. برخلاف تأويلگرايانى كه براى عقلانى كردن مفاهيم آيات به توجيهاتى متوسل مى شوند كه با ظواهر آيات سازگارى ندارند و به انكار پاره اى از حقايق دينى مى انجامند و نيز برخلاف فرقه هايى كه لوازم تشبيه را از آيات متشابه حذف كرده اند؛ امّا به اثبات حقيقت آيه نپرداخته و علم به آن را به خدا وامى گذارند، اهل بيت(عليهم السلام) به شيوه نفى و اثبات در تفسير آيات به ويژه آيات ناظر به صفات خدا معتقد بودند.

    بر اساس اين شيوه آيات بيانگر اسما و صفات و افعال خدا و... را به آيات محكم ارجاع مى دهند و آنچه را كه آيات محكم از خدا نفى مى كنند از مدلول آيات متشابه حذف مى كنند و اصل معنا را گرفته، شوائب نقص و امكان را كه ظاهر آيات متشابه متضمن آن است حذف مى كنند، بر اين اساس همه آيات صفات خبرى، جبر و اختيار، رؤيت خداوند در قيامت و ... تفسير مى شوند؛ به طور مثال استواى خداوند بر عرش در آيه «اَلرَّحمـنُ عَلَى العَرشِ استَوى» (طه/20،5) و عرش عظيم داشتن خداوند: «رَبُّ العَرشِ العَظيم» (مؤمنون/23،86) در آغاز موهم تجسيم خداوند مى شوند؛ ولى آيات «لَيسَ كَمِثلِهِ شَىءٌ» (شورى/42،11) و «سُبحـنَ اللّهِ عَمّا يَصِفون» (صافّات/37،159) هرگونه شائبه همانندى خدا با ديگران را مى زدايند، از اين رو از معناى آيه چنين برمى آيد كه عرش الهى جايگاه مادى نيست، بلكه مقامى است كه احكام جارى در نظام خلقت از آن مقام سرمى زند و مرتبه اى از علم الهى است.[127]

    همچنين مفسر امامى از نظريه بديع «نفى جبر و تفويض و اثبات امر بين الامرين»[128] استفاده مى كند و بر اساس قاعده نفى و اثبات براى رفع تعارض ظاهرى آياتى كه گاه كارى را به خدا نسبت مى دهند و گاه به انسان (فصّلت/41،46؛ كهف/18،29؛ انفال/8،17) به تفسير آيات مى پردازد، از اين رو در تفسير اين آيات معتقد است كه انسان با اختيار و آزادى كارى را انجام مى دهد يا ترك مى كند؛ ولى قدرت اختيارى آن از جانب خداوند به او داده مى شود.[129] از ميان اهل سنت دانشمندانى چون محمد عبده و شيخ شلتوت نيز اين تفسير را برگزيده اند.[130]

    متكلمان اماميه از ديرباز 5 اصل توحيد، عدل، نبوت، امامت و معاد را با محوريت توحيد و عدل كه برپايه احاديث اساس دين اند[131] به عنوان اصول دين برگزيده اند كه نشان اهميت آن هاست نه انحصار مسائل عقيدتى در آن ها. شيعه با دو اصل توحيد و عدل از فرق غير عدليه و با اصل امامت به طور كلى از معتزله متمايز مى شود. عقيده اماميه درباره توحيد و توحيد صفاتى عينيت صفات خدا با ذات او[132] و در بحث توحيد افعالى و جبر و اختيار، ردّ جبر در افعال انسان (ديدگاه اشاعره) و نيز ردّ فاعليت مستقل انسان (ديدگاه معتزله) بلكه حدى ميان آن دو (امر بين الامرين) است.[133]

    تأويل آيات صفات خبرى[134] و نفى رؤيت خداوند[135]، پذيرش حسن و قبح عقلى و در نتيجه عدالت الهى در معناى منزه بودن خدا از ارتكاب افعال قبيح و اخلال به واجبات و لزوم انجام كارهاى نيكو[136]، از ديگر اعتقادات كلامى اماميه اند. امامت در منظومه فكرى شيعه براساس عقيده منصوص بودن امر ولايت تفسير خاصى دارد، از اين رو از اصول دين و شأنى فراتر از رهبرى دينى يا اجتماعى است كه لازمه آن عصمت از گناه و خطاست[137]، زيرا براساس آيات قرآن امامت عهد خداست و عهد خدا به ستمگران نمى رسد (بقره/2،124) و انسان غير معصوم ستمگر است يا به خود يا به ديگران.[138] افزون بر اين، مفسر شيعى ذيل آيات 55 و 67 مائده/5، 59 نساء/4 و 33 احزاب/33 مستندات قرآنى، عقلى و روايى امامت را مطرح مى كند.[139]

    اعتقاد به حدوث قرآن[140] و شفاعت درباره مرتكب گناه كبيره[141] از ديگر معتقدات كلامى اماميه است. شيخ طوسى با استناد به آيه 2 و 50 انبياء/21 بحث حدوث قرآن[142] و در تفسير آيات 48 بقره/2 و 53 زمر/39 مسئله شفاعت را[143] مطرح مى كند. مهدويت با تفسير خاص آن، رجعت، بدا و تقيه نيز از ديگر معتقدات اماميه اند كه بر آيات قرآن و ارشادات معصومان(عليهم السلام) مبتنى اند و مفسر امامى در تفسير آيات مربوط آن ها را تبيين مى كند.[144]

    برخى محققان اهل سنت[145] و به تبع آنان بعضى از مستشرقان[146] مكتب كلامى تفسيرى شيعه را متأثر از انديشه معتزلى دانسته اند. اين پندار ظاهراً ناشى از تشابه برخى عقايد آنان نظير تأويل صفات خبرى، نفى رؤيت الهى، حسن و قبح عقلى و عدل است؛ امّا حقيقت اين است كه منشأ
    اين مشابهت همان رويكرد عقلانى دو فرقه در فهم قرآن و أثرپذيرى پيشوايان عقيدتى معتزله از ارشادات معصومان(عليهم السلام) در فهم قرآن است، چنان كه برخى دانشمندان معتزلى خود به اين حقيقت اقرار كرده اند.[147]
    معصومان(عليهم السلام) نخستين مفسرانى بودند كه با استناد به آيات قرآن و در پرتو استدلال هاى عميق عقلى مبانى كلامى شيعه را پى ريزى كردند و روايات فراوانى از خود برجاى گذاشتند كه بيشتر صبغه تفسير كلامى دارند.[148] هرچند اين روايات بعدها در كتب روايى شيعه ثبت شدند؛ امّا مفسران و متكلمان شيعه براساس اين روايات كه عمدتاً از امام على[149] و امام رضا(عليهما السلام) است[150] به تفسير كلامى آيات و شرح و بسط آن پرداختند.

    (** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  3. #13
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,829      تشکر : 57,670
    171,693 در 50,222 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    پیش فرض






    مهم ترين تفاسير كلامى اماميه عبارت اند از:
    الف. غررالفوائد و دررالقلائد معروف به امالى اثر ابوالقاسم على بن طاهر معروف به سيد مرتضى (م. 436 ق.).

    ب. التبيان فى تفسير القرآن اثر ابوجعفر محمد بن حسن طوسى (م. 460 ق.).

    ج. روض الجنان و روح الجنان (تفسير ابوالفتوح) اثر حسين بن على خزاعى (م. 552 ق.).

    د. مجمع البيان فى تفسير القرآن اثر ابوعلى فضل بن حسن طبرسى (م 548 ق.).

    هـ . منهج الصادقين فى الزام المخالفين معروف به تفسير ملافتح الله كاشانى اثر ملافتح الله كاشانى (م. 988 ق.).

    و. نفحات الرحمان فى تفسير القرآن و تبيين الفرقان اثر محمد بن عبدالرحيم نهاوندى (م. 1370 ق.).

    ز. اطيب البيان فى تفسير القرآن اثر سيد عبدالحسين طيب (م. 1411 ق.).

    ح. الميزان فى تفسير القرآن اثر محمد حسين طباطبايى (م. 1402 ق.).

    ط. الكاشف اثر محمد جواد مغنيه (م 1400 ق.).

    ى. الفرقان فى تفسير القرآن بالقرآن والسنه اثر محمد صادقى تهرانى (ت. 1346 ق.).

    ك. تفسير نمونه اثر ناصر مكارم شيرازى و همكاران (ت. 1347 ق.).



    (** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
    ویرایش توسط فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* : 08-10-1390 در ساعت 22:35
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  4. #14
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,829      تشکر : 57,670
    171,693 در 50,222 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    پیش فرض







    7. تفاسير كلامى زيديه:

    زيديه فرقه اى شيعى اند كه پس از امام سجاد(عليه السلام) به امامت فرزندش زيد ـ نه امام باقر(عليه السلام) قائل[151] و بر اين باورند كه پس از زيد هر عالم شجاع فاطمى كه در برابر ظلم قيام كند امام واجب الطاعه است.[152] محققان اماميه بر اساس روايات معتقدند زيد خود مدعى امامت نبوده[153] و پيروانش او را امام پنداشته و فرقه اى منسوب به او را متأثر از عقايد كلامى شيعه و معتزله پديد آورده اند.[154]

    بيشتر تفاسير به ثبت رسيده زيديّه مشهور نيستند.[155] افزون بر تفسير غريب القرآن منسوب به زيد بن على (م. 122 ق.) پيشواى زيديه[156] و تفسير مقاتل بن سليمان (م. 150 ق.) كه در شمار تفاسير زيديه ذكر شده اند[157] مهم ترين تفسير آنان، التهذيب فى تفسير القرآن اثر ابوسعد محسن بن محمد (م. 494 ق.) مشهور به حاكم جشمى، عالم و متكلم زيدى است.[158]

    حاكم جشمى در دو مسئله محورى توحيد و عدل همچون بسيارى از معتزله عقايد خويش را وامدار اهل بيت پيامبر(عليهم السلام) مى داند.[159] وى در مسائلى چون وعد و وعيد، منزلت بين المنزلتين و امر به معروف و نهى از منكر عقايد معتزله را پذيرفته، آيات مربوط را بر اين اساس تفسير مى كند، چنان كه در تفسير آيه«قالَ لا تَختَصِموا لَدَىَّ و قَد قَدَّمتُ اِلَيكُم بِالوَعيد * ما يُبَدَّلُ القَولُ لَدَىَّ و ما اَنا بِظَـلّـم لِلعَبيد» (ق/50،28 - 29) وعده و وعيد خداوند را لايتغير مى داند[160] و در آيه «و مَن يَعصِ اللّهَ ورَسولَهُ فَاِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خــلِدينَ فيها اَبَدا» (جنّ/72،23) گناهكاران را جاودانه در آتش جهنم معرفى مى كند.[161]

    از ديگر تفاسير زيديه، فتح القدير اثر محمد بن على بن محمد شوكانى صنعانى (م. 1250 ق.) است.[162] اين تفسير آميزه اى از انديشه زيدى سلفى با غلبه انديشه سلفى اهل سنت بر رويكرد زيدى اعتزالى است[163]، چنان كه شوكانى برخلاف ديگر زيديه تأويل را در آيات صفات نمى پذيرد و آن ها را بر ظواهر حمل كرده، كيفيت را به خدا وا مى گذارد[164] و به رؤيت خدا در قيامت معتقد است.[165] ردّ عقيده معتزله در مسئله وعد و وعيد[166] و مقيد نبودن غفران ذنوب به توبه در قيامت[167] از ديگر عقايد متفاوت كلامى شوكانى در تفسير است.




    (** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
    ویرایش توسط فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* : 08-10-1390 در ساعت 22:36
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  5. #15
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,829      تشکر : 57,670
    171,693 در 50,222 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    پیش فرض







    8. تفاسير كلامى اسماعيليان:
    اسماعيليان فرقه اى از شيعه و منسوب به اسماعيل فرزند امام صادق اند كه پس از امام صادق به امامت وى اعتقاد داشته و امامت امام كاظم و امامان بعدى را نپذيرفتند. اسماعيليان كه به باطنيه نيز نامبردارند[168] و در عرصه پژوهش قرآنى بيشتر به اين نام شناخته مى شوند براى آيات قرآن و احكام دين معتقد به ظاهر و باطن اند و مراد اصلى آيات قرآن را اسرار و باطن آن مى دانند.

    از منظر اسماعيليان زبان قرآن زبان رمز است[169] و رسيدن به باطن آيات نيز جز از طريق امامان از جمله امامان اسماعيلى ممكن نيست.[170] گرچه در آثار نگارندگان اسماعيلى مذهب از حفظ ظاهر و باطن شريعت هر دو، سخن به ميان آمده است[171]، آنان عمدتاً باطن را لبّ كتاب و منشأ رستگارى نفس[172] و احكام شريعت را چون غل و زنجيرى مى دانند كه در زمان ظهور قائم(عج) برداشته مى شود.[173]

    از اسماعيليان تفسير كامل و جامعى از قرآن گزارش نشده است[174]؛ ولى تفسير برخى از آيات قرآن را مى توان در آثار دانشمندان آنان همچون قاضى نعمان (م. 363 ق.) در المجالس والمسايرات[175]، مؤيد فى الدين هبة الله شيرازى (م. 470 ق.) در المجالس المؤيديّه[176] و ناصر خسرو (م. 481 ق.) در وجه دين[177] ديد؛ همچنين اگر نظر كسانى را بپذيريم كه محمد بن عبدالكريم شهرستانى (م. 548 ق.) صاحب الملل والنحل را اسماعيلى مى دانند[178] مى توان تفسير او را با نام مفاتيح الاسرار و مصابيح الابرار در شمار تفاسير اسماعيلى دانست.[179](ر . ك:=> تفسير باطنى)


    (** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  6. #16
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,829      تشکر : 57,670
    171,693 در 50,222 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    پیش فرض







    منابع :
    الابانة عن اصول الديانه، ابوالحسن على بن اسماعيل الاشعرى (م. 60 - 330 ق.)، بغداد، مكتب تعز، 1989 م؛ اتجاهات التفسير، فهد بن عبدالرحمن الرومى، بيروت، الرسالة، 1418 ق؛ اثر التطور الفكرى فى التفسير، مساعد مسلم آل جعفر، بيروت، الرسالة، 1405 ق؛ الاحتجاج، ابومنصور الطبرسى (م. 520 ق.)، به كوشش سيد محمد باقر، دارالنعمان، 1386 ق؛ احقاق الحق، نورالله الحسينى الشوشترى (م. 1019 ق.)، تعليقات شهاب الدين نجفى، قم، مكتبة النجفى، 1406 ق؛ اساس التأويل، النعمان المغربى (م. 363 ق.)، به كوشش عارف نام، بيروت، دارالثقافه؛ الالهيات، محاضرات السبحانى، به
    كوشش حسن محمد، قم، مؤسسه امام صادق(عليه السلام)، 1417 ق؛ امالى، السيد المرتضى (م. 436 ق.)، به كوشش حلبى، قم، مكتبة النجفى، 1403 ق؛ الامام الشوكانى مفسرا، محمد حسن الغمارى، جده، دارالشروق، 1401 ق؛ انوار التنزيل، البيضاوى (م. 685 ق.)، به كوشش عبدالقادر، بيروت، دارالفكر، 1416 ق؛ انوار الملكوت فى شرح الياقوت، العلامة الحلى (م. 726 ق.)، به كوشش نجمى، قم، 1363 ش؛ اوائل المقالات، المفيد (م. 413 ق.)، به كوشش الانصارى، بيروت، دارالمفيد، 1414 ق؛ بحارالانوار، المجلسى (م. 1110 ق.)، بيروت، دار احياء التراث العربى، 1403 ق؛ بحوث فى الملل والنحل، السبحانى، قم، نشر اسلامى، 1420 ق؛ بحوث مع اهل السنة والسلفيه، سيد مهدى حسينى، المكتبة الاسلامية، 1399 ق؛ البرهان فى تفسير القرآن، البحرانى (م. 1107 ق.)، به كوشش گروهى از علما، بيروت، اعلمى، 1419 ق؛ البيان فى تفسير القرآن، الخوئى (م. 1413 ق.)، انوارالهدى، 1401 ق؛ پژوهشهاى قرآنى (فصلنامه)، مشهد، دفتر تبليغات؛ تأويلات اهل السنه، محمد بن محمد ماتريدى (م. 333 ق.)، به كوشش محمد و جاسم، بغداد، الارشاد، 1404 ق؛ تاريخ الجدل، محمد ابوزهرة، قاهرة، دارالفكر العربى؛ تاريخ سياسى اسلام، حسن ابراهيم حسن، ترجمه: پاينده، شركة تضامنى علمى مهر؛ تاريخ القرآن، عبدالله محمود شحاته، الهيئة المصرية العامة، 1392 ق؛ تاريخ المذاهب الاسلاميه، محمد ابوزهرة، قاهرة، دارالفكر العربى؛ التبيان، الطوسى (م. 460 ق.)، به كوشش العاملى، بيروت، دار احياء التراث العربى؛ تبيين كذب المفترى، ابن عساكر (م. 571 ق.)، بيروت، دارالكتاب العربى، 1404 ق؛ تدوين فى اخبار قزوين، عبدالكريم رافعى قزوينى (م. 623 ق.)، به كوشش عطاردى، عطارد، 1376 ش؛ تطور تفسير القرآن، محمد عبدالحميد، بغداد، وزارة التعليم العالى، 1408 ق؛ تفسير روح البيان، بروسوى (م. 1137 ق.)، بيروت، دارالفكر؛ تفسير الصافى، الفيض الكاشانى (م. 1091 ق.)، بيروت، اعلمى، 1402 ق؛ تفسير القرآن الكريم، صدرالمتالهين (م. 1050 ق.)، به كوشش خواجوى، قم، بيدار، 1366 ش؛ تفسير القرآن الكريم، محمود شلتوت، تهران، التقريب بين المذاهب، 1421 ق؛ التفسير الكبير، الفخر الرازى (م. 606 ق.)، قم، دفتر تبليغات، 1413 ق؛ تفسير مجاهد، مجاهد (م. 102 ق.)، به كوشش محمد عبدالسلام، دارالفكر الاسلامى الحديثة، 1410 ق؛ تفسير نورالثقلين، العروسى الحويزى (م. 1112 ق.)، به كوشش رسولى محلاتى، اسماعيليان، 1373 ش؛ التفسير الواضح، محمد محمود حجازى، بيروت، دارالجيل، 1389 ق؛ التفسير والمفسرون، محمد حسين الذهبى، قاهرة، دارالكتب الحديثة، 1396 ق؛ التفسير والمفسرون، معرفت، مشهد، الجامعة الرضوية، 1418 ق؛ تمهيد الاصول فى علم الكلام، الطوسى (م. 460 ق.)، به كوشش مشكوة الدين، دانشگاه، 1362 ش؛ التوحيد، الصدوق (م. 381 ق.)، به كوشش حسينى تهرانى، قم، جامعه مدرسين؛ التوحيد، محمد بن محمد ماتريدى (م. 333 ق.)، فتح الله خليف، دارالجامعات المصريه؛ التوحيد، محمد بن خزيمه (م. 311 ق.)، به كوشش عبدالعزيز، رياض، مكتبة الرشيد، 1994 م؛ جامع البيان، الطبرى (م. 310 ق.)، به كوشش صدقى جميل، بيروت، دارالفكر، 1415 ق؛ جواهر التفسير، احمد بن حمد الخليلى، عمان، مكتبة الاستقامة، 1404 ق؛ الحاكم الجشمى و منهجه فى تفسير القرآن، عدنان زرزور، الرساله؛ الحضارة الاسلامية فى القرن الرابع الهجرى، آدم متز، ترجمه: عبدالهادى، بيروت، دارالكتب العربى، 1967 م؛ الحق الدامغ، احمدبن خليلى، مسقط، النهضة، 1409 ق؛ خوان الاخوان، ناصر خسرو (م. 481 ق.)، به كوشش قويمى، تهران، كتابخانه بارانى، 1338 ش؛ دانشنامه جهان اسلام، زير نظر حداد عادل و ديگران، تهران، بنياد دائرة المعارف اسلامى، 1378 ش؛ الدرالمنثور، السيوطى (م. 911 ق.)، بيروت، دارالفكر، 1414 ق؛ دعائم الاسلام، النعمان المغربى (م. 363 ق.)، به كوشش فيضى، قاهرة، دارالمعارف، 1383 ق؛ الديباج المذهب، ابن فرهون مالكى، به كوشش محمد احمدى، قاهرة، دارالتراث؛ الرازى مفسراً، محسن عبدالحميد، بغداد، دارالحرية، 1394 ق؛ الرازى من خلال تفسيره، عبدالعزيز مجدوب، ليبيا ـ تونس، الدارالعربية، 1980 م؛ رسائل اخوان الصفا، المقدسى، الزنجانى، المهرجانى، العوفى، بيروت، الدار الاسلامية، 1412 ق؛ رسالة
    التوحيد، محمد عبده، دارالكتاب العربى، 1966 م؛ سعدالسعود، ابن طاوس (م. 664 ق.)، به كوشش تبريزيان، قم، دليل، 1421 ق؛ شرح الاصول الخمسه، عبدالجبار الاسدآبادى (م. 415 ق.)، به كوشش سمير مصطفى، بيروت، دار احياء التراث العربى، 1412 ق؛ شرح المواقف الايجى، على بن محمد الجرجانى (م. 816 ق.)، قم، منشورات الرضى، 1325 ق؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد (م. 656 ق.)، بيروت، اعلمى، 1415 ق؛ الشيخ الطوسى مفسراً، خضير جعفر، قم، دفتر تبليغات، 1378 ش؛ صحيح البخارى، البخارى (م. 256 ق.)، به كوشش بن باز، بيروت، دارالفكر، 1418 ق؛ صحيح مسلم با شرح سنوسى، مسلم (م. 261 ق.)، به كوشش محمد سالم، بيروت، دارالكتب العلمية، 1415 ق؛ ضحى الاسلام، احمد امين، مصر، النهضة المصريه؛ الطبقات الكبرى، ابن سعد (م. 230 ق.)، بيروت، دار صادر؛ عيون اخبار الرضا(عليه السلام)، الصدوق (م. 381 ق.)، به كوشش و ترجمه مستفيد و غفارى، تهران، صدوق،1372ش؛ فتح القدير، الشوكانى (م. 1250 ق.)، بيروت، دارالمعرفه؛ فجر الاسلام، احمد امين، قاهرة، النهضة المصرية، 1964 م؛ فرق الشيعه، النوبختى (م. 310 ق.)، بيروت، دارالاضواء، 1404 ق؛ فرقه هاى اسلامى در سرزمين شام، حسين عطوان، ترجمه: شيخى، مشهد، آستان قدس رضوى، 1371 ش؛ فضائل القرآن، ابن سلاّم الهروى (م. 224 ق.)، به كوشش وهبى سليمان، بيروت، دارالكتب العلمية، 1411 ق؛ الفهرست، ابن النديم (م. 438 ق.)، تهران، مروى، 1393 ق؛ الكافى، الكلينى (م. 329 ق.)، به كوشش غفارى، تهران، دارالكتب الاسلامية، 1375 ش.
    الكشاف، الزمخشرى (م. 538 ق.)، به كوشش محمد عبدالسلام، بيروت، دارالكتب العلمية، 1415 ق؛ كشف الارتياب، سيد محسن الامين (م. 1371 ق.)، به كوشش امين، مكتبة الحريس، 1382 ق؛ كشف الظنون، حاجى خليفه (م. 1067 ق.)، بيروت، دارالكتب العلمية، 1413 ق؛ كنزالعمال، المتقى الهندى (م. 975 ق.)، به كوشش صفوة السقاء، بيروت، الرسالة، 1413 ق؛ لسان الميزان، ابن حجر العسقلانى (م. 852 ق.)، بيروت، الاعلمى، 1390 ق.
    اللمع فى الرد على اهل الزيغ والبدع، الاشعرى (م. 330 ق.)، به كوشش حموده غرابة، المكتبة الازهرية للتراث؛ المجالس المؤيديه، هبة الله شيرازى (م. 470 ق.)، به كوشش مصطفى، بيروت، دارالاندلس؛ المجالس والمسايرات، النعمان المغربى (م. 363 ق.)، به كوشش يعلاوى و ديگران، بيروت، دارالمغرب الاسلامى، 1997 م؛ مجمع البيان، الطبرسى (م. 548 ق.)، بيروت، دارالمعرفة، 1406 ق؛ محمد بن يوسف اطفيش حياته و آثاره الفكريه، بكيربن سعيد، عمان، مكتبة الضامرى؛ المذاهب الاسلامية فى تفسير القرآن، اجنتس جولد تسهر، ترجمه: على حسن، مطبعة العلوم، 1363 ش؛ مرويات الامام احمد بن حنبل فى التفسير، حكمت بشير ياسين، رياض، مكتبة المؤيد، 1414 ق؛ المستدرك على الصحيحين، الحاكم النيشابورى (م. 405 ق.)، به كوشش مرعشلى، بيروت، دارالمعرفة، 1406 ق؛ معانى الاخبار، الصدوق (م. 381 ق.)، به كوشش غفارى، قم، انتشارات اسلامى، 1361 ش.
    معجم الادباء، ياقوت الحموى (م. 626 ق.)، بيروت، دارالمغرب الاسلامى، 1993 م؛ معجم رجال الحديث، الخوئى (م. 1413 ق.)، بيروت، 1409 ق؛ المعجم الصغير، الطبرانى (م. 360 ق.)، بيروت، دارالكتب العلميه.
    المغنى فى ابواب التوحيد والعدل، عبدالجبار الاسدآبادى (م. 415 ق.)، به كوشش محمود محمد؛ المفسرون بين التأويل والاثبات، محمد المغراوى، بيروت، الرسالة، 1420 ق؛ المفسرون حياتهم و منهجهم، سيد محمد على ايازى، تهران، وزارت ارشاد، 1414 ق؛ مقالات الاسلاميين، على بن اسماعيل (م. 330 ق.)، به كوشش هلموت ريتر، بيروت، دار احياء التراث العربى؛ المقالات والفرق، سعد بن عبدالله الاشعرى، تهران، علمى فرهنگى، 1361 ش؛ الملل والنحل، الشهرستانى (م. 548 ق.)، به كوشش سيد گيلانى، بيروت، دارالمعرفه؛ مناهل العرفان، الزرقانى، به كوشش فواز احمد، بيروت، دارالكتاب العربى، 1417 ق؛ منهج الزمخشرى، مصطفى صاوى، جوينى، قاهرة، دارالمعارف، 1959 م؛ ميزان الاعتدال فى نقد الرجال، الذهبى (م. 748 ق.)، به كوشش البجاوى، بيروت، الدارالمعرفة، 1382 ق؛ الميزان،
    الطباطبايى (م. 1402 ق.)، بيروت، اعلمى، 1393 ق؛ نشأة الفكر الفلسفى فى الاسلام، على سامى نشار، مصر، دارالمعارف، 1975 م؛ نهج البلاغه، صبحى صالح، تهران، دارالاسوة، 1415 ق؛ وجه دين، ناصر خسرو، به كوشش اعوانى، انجمن فلسفه ايران، 1397 ق؛ وفيات الاعيان، ابن خلكان (م. 681 ق.)، به كوشش احسان عباس، بيروت، دار صادر؛ هميان الزاد، محمد بن يوسف اباضى، عمان، وزاره التراث القومى والثقافة، 1413 ق.
    على اسعدى

    (** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  7. #17
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,829      تشکر : 57,670
    171,693 در 50,222 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    پیش فرض







    [1]. مناهل العرفان، ج 2، ص 49؛ المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 40 - 41، 56؛ التفسير والمفسرون، معرفت، ج 2، ص 352.
    [2]. نك: التبيان، ج 4، ص 178 - 187؛ التفسير الكبير، ج 13، ص 46 - 56.
    [3]. الملل والنحل، سبحانى، ج 3، ص 79 - 81؛ فرقه هاى اسلامى، ص 68 - 214 ، 228.
    [4]. كشف الارتياب، ص 83؛ الملل والنحل، سبحانى، ج 4، ص 364.
    [5]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 97 - 98؛ تطور تفسير القرآن، ص 33.
    [6]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 34 - 36؛ التفسير والمفسرون، معرفت، ج 1، ص 307 - 309.
    [7]. البرهان، ج 1، ص 38؛ بحارالانوار، ج 89، ص 105.
    [8]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 89.
    [9]. بحارالانوار، ج 89، ص 104 - 106؛ سعد السعود، ص 285 - 286.
    [10]. فجر الاسلام، ص 200، 243 - 244.
    [11]. التفسير والمفسرون، معرفت، ج 1، ص 315 - 319؛ تطور تفسير القرآن، ص 34 - 38.
    [12]. وفيات الاعيان، ج 2، ص 375.
    [13]. الطبقات، ج 5، ص 137؛ فضايل القرآن، ص 228.
    [14]. ميزان الاعتدال، ج 3، ص 439 ـ 440.
    [15]. جامع البيان، ج 29، ص 239.
    [16]. مجمع البيان، ج 1، ص 242؛ جامع البيان، ج 1، ص 472؛ تفسير مجاهد، ص 205؛ التفسير والمفسرون، معرفت، ج 1، ص 337 - 338.
    [17]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 106.
    [18]. امالى، ج 1، ص 153؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 47؛ التفسيروالمفسرون، معرفت، ج 1، ص 371 ـ 385.
    [19]. تاريخ سياسى اسلام، ج 1، ص 282 - 298؛ تطور تفسير القرآن، ص 99 - 101.
    [20]. مقالات الاسلاميين، ص 279 - 280؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 86.
    [21]. نشأة الفكر الفلسفى فى الاسلام، ج 1، ص 314؛ تطور تفسير القرآن، ص 101.
    [22]. تاريخ الجدل، ص 60 - 80؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج1، ص 146 - 147؛ ضحى الاسلام، ج 3، ص 8؛ اثر التطور الفكرى فى التفسير،ص 34 - 36.
    [23]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 146 - 148؛ اثر التطور الفكرى فى التفسير، ص 34 - 40.
    [24]. تاريخ الجدل، ص 59 - 75؛ تطور تفسير القرآن، ص 98.
    [25]. الملل و النحل، شهرستانى، ج 1، ص 24؛ فجرالا سلام، ص 252.
    [26]. مجمع البيان، ج 3، ص 100؛ البرهان، ص 20 - 31؛ كنز العمال، ج 1، ص 172 - 173؛ المستدرك، ج 3، ص 110.
    [27]. شرح الاصول الخمسه، 486 - 491؛ شرح نهج البلاغه، ج 8، ص 115 - 118 - 113.
    [28]. مقالات الاسلاميين، ص 86؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 132.
    [29]. شرح الاصول الخمسه،ص 491، شرح نهج البلاغه، ج 8، ص 113 - 118.
    [30]. ر. ك: الملل و النحل، شهرستانى، ج 1، ص 131 - 161؛ مقالات الاسلاميين ص 86 - 131.
    [31]. مقالات الاسلاميين، ص 131 - 154؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 139.
    [32]. مقالات الاسلاميين، ص 132 - 133، الملل و النحل، شهرستانى، ج 1، ص 140 - 146.
    [33]. اوائل المقالات، ص 47 - 48؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 48؛ شرح الاصول الخمسه، ص 86.
    [34]. تاريخ المذاهب الاسلاميه، ص 151 - 156؛ البيان، ص 405.
    [35]. المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 2، ص 519 به بعد؛ الميزان، ج 14، ص 129 - 134.
    [36]. اللمع، ص 112 - 116؛ شرح الاصول الخمسه، ص 82، 203 - 210؛ تمهيد الاصول، ص 97.
    [37]. فجرالاسلام، ص 243؛ الملل والنحل، سبحانى، ج 1، ص 129 - 130.
    [38]. الملل والنحل، سبحانى، ج 1، ص 323 - 336.
    [39]. المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 1، ص 502 - 508.
    [40]. المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 1، ص 430 - 445.
    [41]. همان، ص 365 - 369.
    [42]. همان، ص 365 - 369.
    [43]. صحيح البخارى، ج 1، ص 156؛ صحيح مسلم، ج 6، ص 511؛ المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 2، ص 556 ، 579.
    [44]. ر. ك: المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 1، ص 478 - 501.
    [45]. همان، ج 1، ص 358 - 360.
    [46]. تطور تفسير القرآن، ص 93 - 95؛ المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 302، 648.
    [47]. المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 2، ص 548، 553، 579 ، 584، 615 - 618؛ التفسيرالواضح، ج 8، ص 63.
    [48]. المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 342، 138، 395؛ ر. ك: المفسرون بين التأويل والإثبات، ج 2، ص 519 - 705.
    [49]. الفهرست، ص 231؛ وفيات الاعيان، ج 3، ص 285.
    [50]. الملل والنحل، سبحانى، ج 2، ص 26 - 28؛ بحوث مع اهل السنّه، ص 157.
    [51]. الابانة عن اصول الدّيانه، ص 9؛ اللّمع فى الرّد على اهل الزيغ والبدع، ص 69 - 80.
    [52]. اللمع، ص 73.
    [53]. الملل والنحل، سبحانى، ج 2، ص 126 - 136.
    [54]. همان، ص 140 - 156.
    [55]. اللمع، ص 114 - 116؛ شرح المواقف الايجى، ج 8، ص 181 - 184.
    [56]. اللمع، ص 112 - 113.
    [57]. تطور تفسيرالقرآن، ص 122؛ الملل والنحل، سبحانى، ج 2، ص 26 ـ 27.
    [58]. التفسير الكبير، ج 13، ص 124 - 132؛ روح البيان، ج 3، ص 102؛ المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 3، ص 1264.
    [59]. التفسير الكبير، ج 22، ص 5 - 6.
    [60]. الابانه عن اصول الديانه، ص 9.
    [61]. التفسير الكبير، ج 22، ص 5 - 6.
    [62]. همان، ج 4، ص 22 - 24.
    [63]. تفسير البيضاوى، ج 1، ص 493.
    [64]. التفسير الكبير، ج 13، ص 177 - 178؛ الرازى مفسّراً، ص 160.
    [65]. الملل والنحل، سبحانى، ج 2، ص 140 - 156.
    [66]. الرازى مفسراً، ص 169؛ المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 655 - 656.
    [67]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 288، 289، 363؛ مناهل العرفان، ج 2، ص 42 ـ 43.
    [68]. التفسيرالكبير، ج 13، ص 141؛ الرازى من خلال تفسيره، ص 88 - 89)؛ الرازى مفسّراً، ص 162.
    [69]. التفسير الكبير، ج 5، ص 236.
    [70]. همان، ج 7، ص 12؛ الرازى مفسراً، ص 162.
    [71]. الديباج المذهب، ج 2، ص 95.
    [72]. تبيين كذب المفترى فيما نسب الى الامام ابى الحسن الاشعرى، ص 136 - 139؛ دانشنامه جهان اسلام، ج 7، ص 649 - 650.
    [73]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 289 - 360؛ المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 126، 158، 178، 480، 496، 524، 623، 634، 650.
    [74]. ر. ك: المفسرون بين التأويل والاثبات، ج 3، ص 1337 - 1511.
    [75]. الملل والنحل، سبحانى، ج 3، ص 20 ـ 21؛ تاريخ المذاهب الاسلاميه، ج 1، ص 179 ـ 182 ، 199؛ اثر التطور الفكرى فى التفسير، ص 303.
    [76]. التوحيد، ماتريدى، ص 221.
    [77]. تاريخ المذاهب الاسلاميه، ص 179 - 182؛ تطور تفسير القرآن، ص 126.
    [78]. التوحيد، ماتريدى، ص 74، 77؛ الملل والنحل، سبحانى، ج 3، ص 41 - 45.
    [79]. المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 223 - 227.
    [80]. تأويلات اهل السنه، ص 29، 41، 42 - 75.
    [81]. همان، ص 42.
    [82]. همان، ص 73.
    [83]. المقالات والفرق، ص 138؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 48.
    [84]. شرح الاصول الخمسه، ص 95 - 503.
    [85]. شرح الاصول الخمسه، ص 77؛ تاريخ الجدل، ص 208؛ الملل والنحل، سبحانى، ج 3، ص 206.
    [86]. شرح الاصول الخمسه، ص 84، 444، 458؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 47.
    [87]. شرح الاصول الخمسه، ص 471؛ الكشاف، ج 2، ص 651؛ منهج الزمخشرى فى تفسير القرآن، ص 127 - 129.
    [88]. شرح الاصول الخمسه، ص 90 - 94، 503.
    [89]. همان، ص 90، 93؛ الكشاف، ج 4، ص 365.
    [90]. مذاهب الاسلامى، ص 135 - 137؛ منهج الزمخشرى فى القرآن، 93 - 95؛ الكشاف، ج 2، ص 653؛ تطور تفسير القرآن، ص 110 - 111.
    [91]. المغنى، ج 4، ص 225.
    [92]. همان؛ تطور تفسير القرآن، ص 111.
    [93]. المغنى، ج 4، ص 224 - 233؛ الكشاف، ج 4، ص 662.
    [94]. الكشاف، ج 1، ص 136؛ منهج الزمخشرى فى تفسير القرآن، ص 141؛ التفسير والمفسرون، معرفت، ج 2، ص 480 - 493.
    [95]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 376.
    [96]. الكشاف، ج 2، ص 176؛ ج 1، ص 301؛ مذاهب الاسلامى، ص 130 - 134.
    [97]. الكشاف، ج 4، ص 142 - 143.
    [98]. تفسير صدرالمتألهين، ج 4، ص 158.
    [99]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 383، 447 - 454.
    [100]. الفهرست، ص 215؛ لسان الميزان، ج 3، ص 203.
    [101]. التبيان، ج 1، ص 1، 102؛ ج 2، ص 12؛ ج 5، ص 6.
    [102]. دانشنامه جهان اسلام، ج 7، ص 649.
    [103]. الفهرست،ص 219.
    [104]. سعد السعود، ص 373 - 374.
    [105]. التبيان، ج 5، ص 27 - 29.
    [106]. الفهرست، ص 151؛ معجم الادباء، ج 6، ص 2438.
    [107]. دانشنامه جهان اسلام، ج 7، ص 649.
    [108]. التبيان، ج 1، ص 1، «مقدمه»؛ سعد السعود، ص 487 - 488.
    [109]. دانشنامه جهان اسلام، ج 7، ص 649.
    [110]. مناهل العرفان، ج 2، ص 62 - 63؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 391 - 403.
    [111]. التدوين فى اخبار قزوين، ج 3، ص 35؛ كشف الظنون، ج 1، ص 634.
    [112]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 433 - 443؛ التفسير والمفسرون، معرفت، ج 2، ص 480.
    [113]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 1، ص 429 و 433.
    [114]. مقالات الاسلاميين، ص 101؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 134.
    [115]. محمد بن يوسف اطفيش، ص 20.
    [116]. اتجاهات التفسير فى القرن الرابع عشر، ج 1، ص 281 - 282؛ محمد بن يوسف اطفيش، ص 41.
    [117]. الحق الدامغ، ص 6 - 16؛ اتجاهات التفسير فى القرن الرابع عشر، ج 1، ص 282؛ محمد بن يوسف اطفيش، ص 31 - 32.
    [118]. الحق الدامغ، ص 21؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 319 - 327؛ اتجاهات التفسير فى القرن الرابع عشر، ج 1، ص 283 - 294.
    [119]. الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 134 - 135؛ محمدبن يوسف اطفيش، ص 137 - 138.
    [120]. هميان الزاد، ج 2، ص 46، 47؛ ج 5، ص 234.
    [121]. ر. ك: التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 326 - 327؛ اتجاهات التفسير فى القرن الرابع عشر، ج 1، ص 331 - 348؛ الحق الدامغ، ص 27 - 223.
    [122]. محمدبن يوسف اطفيش، ص 158 - 162؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 315 - 316؛ المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 347، 386، 774.
    [123]. جواهرالتفسير انوار من بيان التنزيل، ج 2، ص 26، 252 - 255؛ ج 3، ص 503 - 513.
    [124]. الملل و النحل، شهرستانى، ج 1، ص 169؛ فرق الشيعه، ص 108؛ اوائل المقالات، ص 40 - 41.
    [125]. معجم الصغير، ج 1، ص 135؛ احقاق الحق، ج 9، ص 320؛ المستدرك، ج 3، ص 148 - 149؛ كنزالعمال، ج 1، ص 172 - 173.
    [126]. التفسير والمفسرون، معرفت، ج 1، ص 458 - 469.
    [127]. الميزان، ج 14، ص 128 - 133.
    [128]. الكافى، ج 1، ص 160.
    [129]. الشيخ الطوسى مفسراً، ص 276 - 280؛ التبيان، ج 4، ص 141 - 142، ج 5، ص 93 ، 383؛ الميزان، ج 1، ص 100؛ ج 19، ص 48.
    [130]. رسالة التوحيد، ص 31 - 35؛ تفسير القرآن الكريم، ج 1، ص 231؛ الالهيات، ج 2، ص 360 - 361.
    [131]. معانى الاخبار، ص 11.
    [132]. التوحيد، صدوق، ص 139؛ نهج البلاغه، خطبه 1؛ انوار الملكوت فى شرح الياقوت، ص 100 - 101.
    [133]. التوحيد، صدوق، ص 361 - 365؛ بحارالانوار، ج 5، ص 51، 116؛ الاحتجاج، ج 2، ص 253.
    [134]. تفسير نور الثقلين، ج 3، ص 368؛ التوحيد، صدوق، ص 248.
    [135]. اصول كافى، ج 1، ص 95، 122؛ التوحيد، صدوق، ص 107؛ نهج البلاغه، خطبه 87، 174، 180؛ انوار الملكوت فى شرح الياقوت، ص 82.
    [136]. تمهيد الاصول، ص 97؛ انوار الملكوت فى شرح الياقوت، ص 104 - 108.
    [137]. انوار الملكوت، ص 204 - 207.
    [138]. مجمع البيان، ج 1، ص 380؛ التبيان، ج 1، ص 449.
    [139]. الصافى، ج 1، ص 462 - 464؛ ج 2، ص 52 - 70؛ مجمع البيان، ج 3، ص 100، 326، 344، ج 6، 559 - 560.
    [140]. بحارالانوار، ج 89، ص 118؛ التوحيد، صدوق، ص 224 - 227.
    [141]. مجمع البيان، ج 1، ص 223 - 224؛ الصافى، ج 1، ص 128.
    [142]. التبيان، ج 7، ص 228 - 229، 255.
    [143]. همان، ج 1، ص 213 - 214؛ ج 9، ص 37.
    [144]. مجمع البيان، ج 1، ص 121 - 122، 242، 730؛ الصافى؛ ج 1، ص 35؛ الميزان، ج 11، ص 380 - 381؛ التفسير والمفسرون، معرفت، ج 1، ص 547 - 566.
    [145]. ضحى الاسلام، ج 3، ص 267 - 268؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 25 - 26، 128.
    [146]. الحضارة الاسلامية فى القرن الرابع، ج 1، ص 102؛ الملل و النحل، سبحانى، ج 3، ص 194.
    [147]. الملل والنحل، سبحانى، ج 3، ص 195 - 196.
    [148]. الاحتجاج، ج 2، ص 253.
    [149]. نهج البلاغه، خطبه 1؛ الكافى، ج 1، ص 129 - 132.
    [150]. عيون اخبار الرضا (عليه السلام)، ج 1، ص 228 - 315، 396 - 418.
    [151]. فرق الشيعه، ص 21؛ المقالات والفرق، ص 18؛ مقالات الاسلاميين، ص 65 - 75.
    [152]. اوايل المقالات، ص 39؛ الملل والنحل، شهرستانى، ج 1، ص 154 - 155.
    [153]. بحارالانوار، ج 46، ص 169؛ عيون اخبار الرضا (عليه السلام) ، ج 1، ص 248 - 253؛ معجم رجال الحديث، ج 8، ص 358.
    [154]. الملل والنحل، شهرستانى، ج 7، ص 175 - 188، 196.
    [155]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 282 - 284.
    [156]. همان، ص 282.
    [157]. همان؛ الفهرست، ص 227؛ تاريخ القرآن والتفسير، ص 192.
    [158]. الحاكم الجشمى، ص 80 - 85، 175 - 195.
    [159]. همان، ص 84 - 85.
    [160]. همان، ص 186.
    [161]. همان، ص 187.
    [162]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 285؛ المفسرون حياتهم و منهجهم، ص 540.
    [163]. الملل والنحل، سبحانى، ج 7، ص 163، 442 - 443؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 286 - 299.
    [164]. فتح القدير، ج 2، ص 211؛ ج 1، ص 273؛ الامام شوكانى مفسراً، ص 180.
    [165]. فتح القدير، ج 2، ص 243؛ ج 5، ص 340؛ الامام شوكانى مفسراً، ص 184 - 190.
    [166]. فتح القدير، ج 2، ص 206؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 296.
    [167]. فتح القدير، ج 4، ص 470؛ التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 298.
    [168]. فرق الشيعه، ص 67 - 68؛ المقالات والفرق، ص 80؛ مقالات الاسلاميين، ص 26 - 27.
    [169]. رسائل اخوان الصفا، ج 2، ص 342 - 343؛ وجه دين، ص 180.
    [170]. دعايم الاسلام، ج 1، ص 25 - 27 - 31.
    [171]. وجه دين، ص 180؛ اساس التأويل، 25 - 27.
    [172]. وجه دين، ص 35، 67؛ خوان الاخوان، ص 257 - 259.
    [173]. خوان الاخوان، ص 280 - 285.
    [174]. التفسير والمفسرون، ذهبى، ج 2، ص 239.
    [175]. المجالس والمسايرات.
    [176]. ر. ك: المجالس المؤيديه، وجه دين، ص 86، 88؛ اساس التأويل، ص 42 - 47.
    [177]. وجه دين، ص 86 ، 88.
    [178]. لسان الميزان، ج 5، ص 263؛ پژوهشهاى قرآنى، ش 21 - 22، ص 354 - 383، «گرايش مذهبى شهرستانى».
    [179]. دانشنامه جهان اسلام، ج 7، ص 651



    (** تفسیر کلامی قرآن کریم با رويكرد به هدف اعتقادى آيات قرآن **)
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. خدا را به خود نزديكتر حس كنيم
    توسط فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* در انجمن اشعار مذهبي
    پاسخ: 12
    آخرين نوشته: 11-05-1396, 13:48
  2. پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 04-02-1390, 18:08
  3. نشر شاهد و رويكرد انتشار آثار مستند شهدا و ايثارگران
    توسط نرگس منتظر در انجمن دفاع مقدس
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 20-02-1389, 15:13
  4. سردار باقر زاده خبر داد:تدفين پيكرهاي مطهر 89 شهيد
    توسط نرگس منتظر در انجمن دفاع مقدس
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 20-02-1389, 14:22
  5. قوم غول پيكران(عاد)
    توسط ganjineh در انجمن جهان در ائينه تاريخ
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 25-01-1389, 21:52

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •