ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
صفحه 2 از 8 نخستنخست 123456 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 78
  1. #11
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض







    نقش دوست در زندگى


    بدون شك عوامل مختلفى در ساختن شخصيت انسان مؤثر هستند كه از مهم ترين آنها مسئلة همنشينى و دوستى و معاشرت است. اين عامل از چنان اهميتى برخوردار است كه اسلام فرموده:

    المَرْءُ عَلى دينِ خَليلِهِ فَلْيَنْظُرْ أحدُكُمْ مَنْ يُخالِل. (14)

    آدمى بر دين و روش همنشينِ خود است پس بايد ببيند كه با چه كسى دوست مى شود.

    روشن است كه انسان خواه ناخواه از ديگران تأثير مىپذيرد و بخش مهمى از افكار و صفات اخلاقى خود را از طريق دوستانش كسب مىكند. اين مطلب هم از نظر عقل و هم از طريق تجربه به اثبات رسيده است. ما به وسيلة مشاهدات حسّى خود و نيز با بازنگرى به تاريخ، در مىيابيم كه چه بسيار افرادى كه از راه دوست به سعادت ابدى و يا شقاوت ابدى رسيده اند. نقش دوست در زندگى به قدرى زياد و برجسته است كه حضرت على (عليه السلام) مىفرمايد:

    مَنْ إِشْتَبَهَ عَلَيْكُمْ أمرُهُ وَ لَمْ تَعْرِفُوا دينَهُ فَانْظُرُوا إلى خُلَطائِهِ فَإِنْ كانُوا أهْلَ دينِ اللهِ فَهُوَ عَلى دينِ اللهِ و إِنْ كانُوا عَلى غَيْرِ دينِ اللهِ فَلا حَظَّ لَهُ مِنْ دينِ ‌الله. (15)
    هرگاه وضع كسى براى شما نامعلوم بود و دين او را نشناختيد، به دوستانش نظر كنيد. پس اگر آنها اهل دين و آيين خدا باشند او نيز پيرو آيين خداست و اگر بر آيين خدا نباشد او نيز بهره اى از آيين حق ندارد.

    تو اول بگو با كيان زيستى
    پس آنگه بگويم كه تو كيستى


    ابن مسكويه دانشمند مشهور اسلامى و استاد بوعلى سينا گويد:

    «تمام سعادت انسان نزد ديگران و دوستان يافت مى شود. سعادتمند كسى است كه دوستان واقعى براى خود به دست آورد و در دوستى با آنان از هيچ فداكارى و از خودگذشتگى دريغ ننمايد تا هم او از آنان فضائل اخلاقى كسب كند و هم آنان از وى بهرة اخلاقى برگيرند». (16)

    يك روانشناس معروف مىگويد: «اين جمله را در ذهن خود، به خود تلقين كنيد: نيك بختى من، شادى من، عوائد من، بستگى به هيچ چيز ندارد مگر به مهارتى كه در شيوة معاشرت با مردمان به كار مى برم».

    آرى انسان در ساية دوستان وفادار و صميمى است كه مىتواند پلكان ترقى و تعالى را يكى پس از ديگرى طى نمايد و اين دوست است كه گاه تا اوج افتخار و عظمتْ بشر را رهنمون مى شود و منشأ خيرات و بركات اجتماعى مىگردد. همچنين در ساية همزيستى و همدلى است كه استعدادها شكوفا شده و بشر مىتواند اختراعات و اكتشافات و آثار ماندگار از خود برجاى بگذارد كه جامعه از آنها سود ببرد.

    از سوى ديگر دوستان ناشايست و شرور هستند كه بشر را به منجلاب فساد انداخته و او را تا سر حدّ فنا و نيستى پيش مى برند. سقراط گويد: هر يك از مردم آرزويى دارد، يكى مال مىخواهد، يكى جمال و ديگرى افتخار، ولى به عقيدة من يك دوست خوب از همه مهم تر است.

    رسول گرامى اسلام، نقش دوست و اهميت دوستى را چنين يادآور شده است:

    المؤمِنُ ألِفٌ مَألُوفٌ وَ لا خَيْرَ فى مَنْ لا يَألَفُ وَ لا يُؤلَف. (17)
    مؤمن چنان است كه با ديگران انس و الفت گرفته و ديگران با او انس دارند و كسى كه نه الفت پذير است و نه الفت مىگيرد در او خيرى نيست.

    اگر تاريخ را ورق بزنيد، خواهيد ديد كه نه تنها بيشتر اختراعات و اكتشافات، حاصل همكارى و هميارى بشر با ديگران بوده بلكه اكثر موفقيت هاى اجتماعى و پژوهشها و تحقيقات علمى نيز در ساية همفكرى و هميارى و روابط دوستانة صحيح انجام گرفته است؛ دوستانى كه با تلاش جمعى و با كمك فكر و انديشة ديگران توانسته اند دستاوردهاى بزرگ علمى را براى تاريخ به ارمغان آورند.



    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************




  2. #12
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض







    آرى انسان در ساية دوستان وفادار و صميمى است كه مىتواند پلكان ترقى و تعالى را يكى پس از ديگرى طى نمايد و اين دوست است كه گاه تا اوج افتخار و عظمتْ بشر را رهنمون مى شود و منشأ خيرات و بركات اجتماعى مى گردد. همچنين در ساية همزيستى و همدلى است كه استعدادها شكوفا شده و بشر مىتواند اختراعات و اكتشافات و آثار ماندگار از خود برجاى بگذارد كه جامعه از آنها سود ببرد.

    نقل يك نمونه از حوادث تاريخ معاصر در اينجا خالى از لطف نيست.

    جرجى زيدان (متوفاى 1332 ق) تاريخدان و ادب شناس بزرگ مصرى كه بسيارى از آثارش از جملة رمان هاى تاريخى او، به زبان فارسى ترجمه شده، كتاب مفصلى در موضوع تاريخ ادبيات عرب نوشته (18) و در بخشى از آن مدعى گرديده است كه شيعيان، آثار مكتوب قابل توجهى در تاريخ عرضه نكرده اند و نقش مؤثرى در پيشرفت علوم اسلامى نداشته اند.

    در برابر اين سخن نسنجيده و وهن آميز، سه دوست جوان كه از دانش آموختگان حوزة علميه نجف و تربيت يافتة فرهنگ شيعه بودند و عميقاً جريان فرهنگى شيعه را مىشناختند و اين ادّعا را خلاف واقع مىدانستند با يكديگر هم پيمان شدند و تصميم گرفتند تا هركدام به گونه اى به آن پاسخ دهند و زيدان را متوجه خطاى بزرگ تاريخى اش بنمايند.

    يكى از آن سه تن، علامه شيخ محمدحسين كاشف الغطاء (1374 ق) بود كه به نقد روش تحقيق اين كتاب پرداخت و خطاهاى متعدد آن را برشمرد و محصول كار خود را به صورت كتابى به نام «نقدها و پاسخها» منتشر ساخت و در طى آن پاسخهاى خود را در كمال استحكام و وضوح مطرح نمود.

    اين كتاب خيلى زود در محافل علمى جاى خود را باز كرد و نشان داد كه چگونه كارى عالمانه مىتواند ادعاهاى نادرست و گزاف را بى اثر كند.

    دوست ديگر او علامه سيدحسن صدر (1364 هـ.ق) نقش شيعيان را در پايه گذارى علوم اسلامى نشان داد و ثابت كرد كه بسيارى از اين علوم بدون حضور شيعيان هيچ گاه شكل امروزين خود را نمىيافتند و به اين ترتيب تأثير شيعه در پيدايش آنها انكار ناپذير است. اين تحقيق به نام «شيعه و بنيانگذارى علوم اسلامى» منتشر شد و محققان را متوجه جنبه هاى ناگفتة تاريخ علوم اسلامى نمود.

    امّا سومين دوست كه علامه شيخ آقابزرگ تهرانى (م 1389 ق) بود با كوشش بىمانند كتابخانه هاى سراسر كشورهاى اسلامى را كاويد و از ميان كتابهاى آنها نزديك به شصت هزار كتاب شيعى را شناسايى كرد و بدين ترتيب توانست كتابشناسى بزرگ شيعه را از آغاز تاريخ اسلام تا عصر خويش تدوين كند.

    اين كتابشناسى كه نگاهى به هزار و سيصد سال فعاليت علمى شيعه دارد در حدود سىجلد و با عنوان «الذريعة الى تصانيف الشيعة» (راهنماى آثار مكتوب شيعه) پاسخ محكمى بود به ادعاى نابجاى جرجى زيدان. اين كتاب بعدها خود منشأ تحقيقات تازه اى در باب مكتوبات شيعه شد. به راستى اين سه اثر گرانبها و ارزشمند و ماندگار كه در دفاع از حريم تشيع برجاى مانده و ساليان متمادى است كه مرجع اهل تحقيق و تدوين مىباشد چگونه سامان يافته است؟ شك نيست كه اين خدمت بزرگ به جامعة تشيع در اثر دوستى صميمانه و همفكرى و هم پيمانى اين دوستان بوده است و اين تنها يك نمونه از نقش مثبت و ارزشمند دوستى در جامعه است.



    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************




  3. #13
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض





    1- ضرورت انتخاب دوست

    يكى از ويژگى هاى طبيعت انسان، اجتماعى بودن اوست. بدين لحاظ آدمى هرچند به جهتِ برآوردن حوائج شخصى و انجام امور روزمرّه بىنياز از ديگران باشد و شخصاً از همة امكانات لازم براى رفاه و آسايش در سطح عالى برخوردار باشد، باز هم همواره علاقه مند است كه در كنار خانواده، مردم و جامعه زندگى كند. اين ويژگى اختصاص به فرد يا گروه خاصى از انسانها ندارد بلكه ويژگى عام و مشترك تمامى افراد بشر به عنوان يك خصلت طبيعى و روحى است.

    بعضى از روانشناسان معتقدند در صورتى كه اين نياز درونى تأمين نشود و فرد براى يك مدت طولانى از مردم، جامعه و خانواده دور نگه داشته شود نهايتاً آثارى از جنون در او پيدا خواهد شد.

    روشن است كه اين نيازمندى طبيعت بشر به اجتماعى بودن، توأم با حكمتها و مصلحت هايى است و در ساية اجتماع و اجتماعى بودن است كه بشر توانسته در قرون و اعصار مختلف دست به كارهاى اساسى و بنيادى بزند و به پيشرفتهاى بزرگ در عرصه هاى مختلف دست يابد.

    فرهنگ و تمدن و پيشرفت مادّى و معنوى بشر مرهون تلاش جمعى او در كنار همنوعان خويش است. اختراعات، اكتشافات و صنايع فقط برخى از جلوه هاى بارز اين كوشش دسته جمعى است. وانگهى حيات بشر و رفع نيازمنديهاى شخصى نيز منوط به زندگى اجتماعى است.

    به عنوان مثال كافى است بينديشيم كه در تهية يك نان چه اسباب و وسايلى دست به دست هم مىدهد تا در اختيار ما قرار گيرد. چنين است كه هيچ گاه بدون كمك ديگران ادامة حيات ممكن نيست.


    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************




  4. #14
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض







    2- اسلام و زندگى اجتماعى


    دين مقدس اسلام براى زندگى اجتماعى بشر اهميت خاصّى قائل شده است. اصولاً ما در اسلام چيزى به نام عزلت و گوشه نشينى نداريم (گرچه در حاشيه براى افرادى خاص آن هم در شرايط ويژه و به صورت مقطعى وجود دارد).

    اسلام به عنوان يك برنامة عمومى با گوشه گيرى و كنار گرفتن از جامعه مخالف است. لذا اميرالمؤمنين على (عليه السلام) مىفرمايد:

    إِيّاكَ وَ الْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشّاذَّ مِنَ النّاسِ الشَّيْطان. (19)

    مبادا از مردم دورى گزينيد كه گرفتار بلاهاى شيطان مى شويد.

    در دين اسلام علاوه بر تأكيد بر اجتماعى بودن و گريز از گوشه گيرى و تنهايى، مسئوليتهاى سنگين اجتماعى بر دوش مسلمانان گذاشته شده و دستورات اكيد اجتماعى متوجّه آنان گشته است تا آنجا كه گفته شده:

    مَنْ أصْبَحَ وَ لَمْ يَهْتَمَّ بِأمُورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ بِمُسْلِم. (20)

    مسلمان نيست كسى كه صبح از خواب برخيزد و نسبت به امور مسلمانان بى اعتنا باشد.

    نياز هر فرد به ديگران فقط در نيازهاى مادّى خلاصه نمىشود بلكه انسانها فطرتاً به گونه اى خلق شده اند كه روح آنها به يكديگر متمايل و علاقه مند است. بشر خود را نيازمند به داشتن نوعى ارتباط با ديگران مىبيند به طورىكه بدون برقرارى اين ارتباط قادر به ادامة حيات به شكل مطلوب نيست. حكايت جابربن جُعفى گوياى اين مطلب است. جابر يكى از ارادتمندان اهل بيت (عليهم السلام) مىباشد. وى نزد امام باقر (عليه السلام) شرفياب شد و سؤال كرد: يابن رسول الله گاه بى آنكه سبب را بدانم و يا مصيبتى برايم پيش آيد دچار غم و اندوه مىگردم و چنان متأثر مى شوم كه زن و فرزند و دوستانم آثار آن را در چهره ام مشاهده مى كنند؛ علت چيست؟

    امام باقر (عليه السلام) فرمود: اى جابر، خداوند تبارك و تعالى همه برادران ايمانى را از يك روح و از يك ريشه آفريده است. آنان را نسبت به هم برادر گردانيد و از جهت روحى و معنوى چنان ارتباطى نيرومند در ميانشان ايجاد نمود كه هرگاه يكى از آنان در شهرى غمگين شود، برادران ديگرش در اثر ناراحتى او در هر جا كه باشند دچار غم و اندوه مى شوند. (21)

    اين روايت حكايت از آن دارد كه مؤمنان و مسلمانان آن قدر به هم نزديك اند كه حتى حالات روحى و روانى دوستان خود را درك مىكنند.

    بنى آدم اعضاى يكديگرند
    كه در آفرينش ز يك گوهرند

    چو عضوى به درد آورد روزگار
    دگر عضوها را نماند قرار

    تو كز محنت ديگران بى غمى
    نشايد كه نامت نهند آدمي (22)

    اويس قرنى كه از افتخارات تاريخى جهان اسلام است، كسى بود كه علىرغم تمايل شديد خود به ديدن رسول خدا (صلّى الله عليه وآله وسلّم) حتى يك بار هم توفيق زيارت جمال دلرباى آن حضرت را پيدا نكرد امّا وى از چنان عشق و ارتباط روحى نسبت به آن حضرت برخوردار بود كه هم زمان با شكسته شدن دندان رسول خدا (صلّى الله عليه وآله وسلّم)، دندان او نيز افتاد.

    گر در يمنى چو با منى پيش منى
    ور پيش منى چو بى منى در يمنى




    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************




  5. #15
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض







    3- اثرپذيرى نفس

    در صفحات گذشته مطالبى چند پيرامون نقش دوستى به ميان آورديم از جمله گفتيم آنكه بسيارى از موفقيت ها و عدم موفقيت ها در جوامع، معلول وجود دوستان شايسته و يا ناشايستى است كه فرد براى خود انتخاب مى كند.

    حال ببينيم چرا چنين است؟ پاسخ اين سؤال، در يك كلام اين است كه: نفس اثرپذير است. از اين رو اعمال و حركات و افعال دوستان اثر مستقيم در روحيّات و خلق و خوى اشخاص دارد به گونه اى كه سهم زيادى از شخصيت انسان به واسطة معاشران و دوستان او شكل مى گيرد. حتى بعضى از بزرگان اخلاق و اهل معرفت بر اين باورند كه نفس آدمى به حدّى اثرپذير است كه مىتواند در يك برخورد كوتاه و با يك احوالپرسى و حتى از طريق يك نگاه از ديگران خو بگيرد.

    در وصيت نامه دانشمند فرزانه مرحوم آية الله شعرانى آمده است:

    «شايسته است بر تو كه از معاشرتهاى خالى از تعليم با مردم بكاهى بويژه با ثروتمندان و دنياخواهان. بايد آنچه را كه آخرت را از ياد تو مىبرد و ميل و رغبت به دنيا را در تو ايجاد مىكند رها كنى و با صالحان و پارسايان و اهل عبادت همراه گردى زيرا اين عمل به طور كلى در تهذيب نفس مؤثر است». (23)

    يارا! بهشت، صحبت ياران همدم است
    ديدار يار نامتناسب، جهنّم است


    آيا جز اين است كه آنان كه طالب سعادت ابدى در دنيا و آخرت اند بايد هوشمندانه جوياى افرادى باشند كه ميزان صفات كمالى انسان هستند؟

    اينك بنگريم كه امام خمينى قدس سرّه در رابطه با تأثير ديگران در نفس آدمى چه مىگويد: «نكتة مهمّه نهى از مجالست با اهل معصيت يا نهى از نشستن در مجلسى كه معصيت خدا در او مىشود يا نهى از مُوادّة (24) و مخالطه و آميزش با دشمنان خدا، تأثير اخلاق و حالات و اعمال آنهاست در انسان و از اينها بالاتر تأثير در قلب، اعمال خود انسان است كه با اندك مداومت و مراقبتى از اعمال سيّئه، قلبْ تأثّر شديد پيدا مىكند و تنزّه از آن و تنزيه قلب با سالهاى دراز ممكن نشود و ميسر نگردد.»

    خلاصه سخن ايشان با بيانى ساده تر چنين است كه: دوستى و همنشينى با بىدينان و يا افراد فاسد و اهل گناه و معصيت آنچنان تأثير بدى دارد كه نه تنها حالات و اعمال انسان بلكه قلب انسان را مستقيماً دگرگون مى كند به طورى كه پاك شدن از آن خصلتهاى ناپسند به راحتى ممكن نيست و به زمان طولانى نياز دارد.

    در واقع آن طور كه گفته اند، اخلاق بد هم مثل ميكروب آبله مسرى است. مثلاً تكبر خود يك بيمارى مسرى است. گاهى انسان با متكبر معاشرت مى كند و پس از مدتى دچار كبر و خودبزرگ بينى مى شود يعنى درست به همان گونه كه وقتى كسى با شخص مبتلا به بيمارى آبله هم غذا شود دچار آبله مى گردد.

    در روايات به اين نكته يعنى اثرپذيرى نفس از ديگران اشاره شده و سفارش گرديده كه با چه كسانى بايد معاشرت و نشست و برخاست داشت و از چه كسانى بايد اجتناب ورزيد.

    به اين سخن گهربار از امام على (عليه السلام) توجه كنيم كه فرمود:

    لا تَصْحَبِ الشَّريرَ فَإِنَّ طَبْعَكَ يَسْرَقُ شَرّاً وَ أنْتَ لا تَعْلَم. (25)


    از مصاحبت و دوستى با مردم شرور و فاسد بپرهيز زيرا طبيعت توبه صورت ناخودآگاه بدى و ناپاكى را از طبع منحرف او مى دزدد در حالى كه خود نيز از آن بى خبرى.

    و نيز همان حضرت مى فرمايد:
    «همنشينى و دوستى باعث سوءظن به اَخيار و خوبان مى شود و همنشينى با خوبان و مؤمنان، تو را جزء خوبان مى كند». (26)

    از طرف ديگر اسلام بر معاشرت و دوستى با انسانهاى مؤمن و شايسته اى كه موجب صلاح و رستگارى خواهد شد تأكيد بسيار نموده است.

    حضرت امام زين العابدين (عليه السلام) مى فرمايد:

    مُجالَسَةُ الصَّالِحينَ داعِيَةٌ اِلى الصَّلاح. (27)

    همنشينى با نيكان و صالحان به خودى خود آدمى را به نيكى و صلاح فرامىخواند.

    وَ قالَ الْحَوارِيُّونَ لِعيسى (عليه السلام) مَنْ نُجالِسُ؟ فَقالَ مَنْ يُذَكِّرُكُمُ اللهَ رُؤْيَتُهُ وَ يَزيدُ فِى عِلْمِكُمْ مَنْطَقُهُ وَ يَرْغَبْكُمْ فِى الْآخِرَةِ عَمَلُه. (28)

    حواريون از حضرت عيسى (عليه السلام) سؤال كردند با كه معاشرت كنيم؟ آن حضرت فرمود: با كسانى كه نگاه كردن به آنها شما را به ياد خدا بيندازد و سخن گفتن آنها دانش شما را بيفزايد و كردار آنها رغبت شما را به آخرت زيادتر كند.

    لقمان حكيم به فرزند خود سفارش مى كند كه:
    فرزندم همنشين عالمان باش و به آنان نزديك شو و به زيارت آنها برو؛ شايد شباهتى به آنان پيدا كنى، و با آنها باش.

    اين مطلب كه انسان ـ از هر گروه و صاحب هر ايده اى كه باشد ـ به واسطة دوستى و معاشرت با ديگران، از آنها رنگ و بو گرفته و شبيه آنان خواهد شد؛ چيزى است كه همگان كم و بيش از آن آگاهند و چه بسا كه نمونه هاى عينى آن را نيز در اطراف خويش سراغ دارند. نيازى نيست كه براى توضيح اين مطلب راه دورى برويم.

    اگر تاريخ ساليان اخير را ورق بزنيم بخصوص در جريان انقلاب اسلامى قبل و بعد از پيروزى و در ادامة آن در جنگ تحميلى ـ چه بسيار كسانى را ديديم كه از كوچه و خيابان به ميدان مبارزه و جهاد كشيده شدند و در اثر مجالست با مردان الهى به بالاترين پلّة نردبان ترقى يعنى «شهادت» در راه خدا نائل شدند. واضح است كه همة اين رشادتها در ساية محبت و دوستى با عالمان و برجستگان اهل معرفت و بويژه الهام از نَفَس قدسى و ملكوتى امام راحل ـ قدس سرّه ـ به عنوان رهبر انقلاب اسلامى ايران به دست آمد.



    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  6. #16
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض







    اسلام و دوستى

    در هيچ مكتبى به اندازة اسلام به دوستى و محبت و صلح و صفا در زندگى و داشتن جامعه اى همراه با مودّت و برادرى سفارش نشده است. اين تنها مكتب انسان ساز اسلام است كه پايه و استوانة دين و ديندارى را محبت و مودّت قرار داده (29) و دوستى و ارادت را يك ضرورت اجتماعى دانسته به گونه اى كه در حديث شريف آمده است: «غريب كسى است كه دوستان شايسته اى نداشته باشد» (30) و در روايات فراوانى دوستى را بر خويشاوندى ـ با همة اهميّتش ـ مقدم دانسته است.

    در اين قبيل احاديث، نه تنها ضرورت و اهميت دوستى گوشزد مىشود بلكه با ايجاد انگيزه هاى جذاب دنيوى و اخروى، مسلمانان به داشتن رفيقان لايق و شايسته تشويق و ترغيب مىشوند. از ميان احاديث و روايات فراوانى كه در اين خصوص، داريم به دليل اهميت موضوع و به عنوان تبرّك و كسب فيض از آستان عترت شريف (عليه السلام) دو روايت را ذكر مى كنيم:

    قال على (عليه السلام):

    أعْجَزُ النّاسِ مَنْ عَجَزَ مِن إِكْتِسابِ الْإِخْوانِ وَ أعْجَزُ مِنْهُ مَنْ ضَيَّعَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ مِنْهُمْ. (31)
    عاجزترين مردم كسى است كه از به دست آوردن دوستْ عاجز باشد و از او عاجزتر كسى است كه دوستان به دست آورده را از دست بدهد.

    پيامبر اكرم (صلّى الله عليه وآله وسلّم) فرمود: هركه با برادر مؤمن دوستى نمايد در روز قيامت در زير سايه رحمت الهى مستقر و ساكن خواهد بود و منادى به ندا آيد كه اين جمع، همسايگان الهى هستند؛ برخيزند و بى حساب وارد بهشت شوند. چون ايشان متوجه بهشت شوند، فرشتگان سؤال كنند كه شما چه جمعى هستيد؟ و چه شد كه اين مرتبه را يافتيد؟
    گويند كه ما در دنيا محبت و دوستى با يكديگر مى نموديم از براى رضاى خداوند متعال. فرشتگان گويند: گوارا باد بهشت و نعمتهايش بر شم. (32)

    درخت دوستى بنشان كه كام دل به بار آرد
    نهال دشمنى بر كَن كه رنج بىشمار آرد

    شب صحبت غنيمت دان كه بعد از روزگار ما
    بسى گردش كند گردون بسى ليل و نهار آرد

    بهار عمر خواه اى دل وگرنه اين چمن هر سال
    چو نسرين صد گل آرد بار و چون بلبل هزار آرد (33)


    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  7. #17
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض







    دوستان هم شفاعت مى كنند

    اينك پس از آگاهى از ارزش دوستان شايسته و آنان كه محبت و علاقةشان به خاطر خدا و براى خداست؛ آيا مى توان نعمتى بهتر از اين سراغ گرفت كه انسان در اين جهان مادّى چنين يارانى داشته باشد؟ يارانى كه نخبگان زمين و شفاعت كنندگان قيامت اند و هركس سعادتِ رفاقت و ارادت با آنان را داشته باشد ره توشه سعادت را با خود برداشته است زيرا اينان مؤمنان و تقواپيشگان واقعى در اين جهان هستند و در سراى آخرت نيز جزء شفاعت كنندگان امت اند. شايد به همين خاطر باشد كه على (عليه السلام) فرمود:

    عَلَيْكُمْ بِالإِخْوانِ فإِنَّهُمْ عُدَّةٌ فِى الدُّنْيا وَ‌ الْآخِرَة. (34)

    بر شما باد به انتخاب برادران و دوستان شايسته زيرا آنها بهترين توشه اند در دنيا و آخرت.

    علامة بزرگوار طباطبائى ـ قدس سرّه ـ صاحب تفسير الميزان در ذيل آيه:

    «فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ». (35)


    روايتى را نقل مى كند بدين قرار:

    جابربن عبدالله گويد، شنيدم از پيامبر گرامى اسلام كه فرمود: بعضى از بهشتيان مىگويند چه بر سر دوست ما آمد (در حالى كه دوستانشان در جهنم هستند)؟ خداوند تبارك و تعالى براى اينكه قلب اين مؤمن را شاد كند، فرمان مى دهد كه دوستش را از دوزخ خارج كنند و به بهشت بفرستند. اينجاست كه باقى ماندگان در دوزخ مى گويند: (نه شفاعت گرانى داريم، و نه دوست نزديكى). (36)

    آرى، تنها دوستان مؤمن اند كه در اين جهان انس و محبت آنان جان آدمى را مشعوف مى كند و چون از ايمان مستحكم برخوردار و مقرب درگاه حق اند مى توانند در آن جهان افرادى را كه به واسطة برخى لغزشها در دوزخ هستند نجات دهند و شفاعت كنند و آن محبوب حقيقى نيز شفاعت ايشان را بپذيرد.

    البته روشن است كه نه شفاعت بدون معيار و ملاك است و نه تقاضا دربارة دوستان بى حساب و به گزاف، بلكه مى بايست نوعى پيوند و ارتباط معنوى در ميان شفاعت كننده و شفاعت شونده باشد تا اين هدف تحقق پيدا كند.



    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  8. #18
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض







    خلاصه بخش


    «دوستى» عبارت است از محبت و علاقه و ارتباط روحى و معاشرت بين افراد به طورى كه براساس آن بتوانند نيازهاى فردى و اجتماعى دنيوى و اخروى خود را تأمين كنند.

    دوستى بر دو نوع است: حقيقى و مجازى. دوستى حقيقى همان انس و عشق و محبت به خداوند تبارك و تعالى و اهل بيت معصومين (عليهم السلام) است.

    دوستى هاى مجازى در شكل صحيح آن دوستى هايى است كه افراد بتوانند با همدلى و همكارى و علاقه به يكديگر سعادت دنيا و آخرت را كسب و موفقيت هاى روزافزون را نصيب آنان سازد.

    اگر انتخاب دوست صرفاً از روى احساسات و عواطف صورت گيرد، اطمينان بخش نخواهد بود.

    انتخاب دوست ممكن است انگيزه هاى مختلفى داشته باشد امّا در اين ميان تنها دوستى هاى مبتنى بر معيارها و ملاك هاى صحيح قابل اعتنا است و آن دوستي هايى است كه با انگيزه الهى شكل مى گيرند.

    با توجه به اين اجتماعى بودن انسان و نقش دوست در زندگى او، انتخاب دوست به عنوان يك نياز روحى و جسمى ضرورت دارد.

    دوستى هاى صحيح و ناصحيح ريشه بسيارى از سعادتها و يا گمراهي ها بوده است.



    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  9. #19
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض






    انتخاب دوست

    پس از آنكه ماهيتِ دوستى و نقش دوست در زندگى بيان شد، نوبت آن است كه ببينيم چگونه بايد دوستان را انتخاب كنيم؟ آن طور كه پيداست معمولاً براى دوستى و ارتباط، نيازى به تشويق نيست يعنى هر انسانى كه جسم و جان سالمى داشته باشد ـ خصوصاً قشر جوان ـ خود به خود به سمتِ رفاقت و انس و دوستى كشيده مىشود و با ميل و علاقه درهاى دوستى را به روى خود مىگشايد. امّا همواره اين سؤال در درون هر شخص به صورت ناخودآگاه وجوددارد كه چگونه انتخاب كنم؟ دوست من چگونه آدمى بايد باشد؟

    افراد با انگيزه هاى متفاوت فكرى و براساس سلايق مختلف، گام در وادى دوستى مىگذارند و دوست خود را انتخاب مىكنند. امّا در اين ميان بىشك نقش هدايت و رهبرى پدران، مادران، آموزگاران، مراكز تربيتى و ايجاد انگيزه هاى صحيح و منطقى از سوى آنان مىتواند تأثير بسزايى در گزينش داشته باشد. امّا به راستى اين گزينش كه نقش حياتى در راستاى شخصيت فردى و اجتماعى انسان دارد چگونه بايد باشد. در اين بخش با بيان واضح تر شرايط انتخابِ دوست، خواهيم ديد كه دوستان شايسته و لايق كدام اند و حقوق دوستى چيست و چه عواملى باعث تقويت دوستى مىشود.

    سؤال اساسى در ارتباط با انتخاب دوست، چگونگى «دوست يابى» است. قطعاً شما نيز علاقه منديد بدانيد كه يك دوست شايسته چه ويژگىهايى بايد داشته باشد تا با آگاهى كامل از آنها دوستانى را در زندگى برگزينيد.


    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  10. #20
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* هم اکنون آنلاین است.

    پیش فرض






    1- ايمان و پارسايى

    ايمان و پارسايى از ويژگيهاى مهم يك دوست است زيرا يك انسان موحّد كه دين را با جان و وجود پذيرفته و به وجود بهشت و جهنم عميقاً باور دارد و از زوال دنيا و بقاى جهان آخرت نيز آگاه است، به خوبى مى داند تنها از راه عبوديت و بندگى است كه مى تواند سعادت دو جهان را كسب نمايد. حال چگونه ممكن است چنين كسى، دوستانى داشته باشد كه اعتقادى به دين در فكر و نشانى از بندگى خدا در عمل نداشته باشند؟ آيا در فراز و نشيب زندگى اين جهان كه حاصل انديشه و كردار ما در آن، سرنوشت ابدى ما را در آن جهان رقم مى زند، مى توان كسى را به رفاقت برگزيد كه غير از دنيازدگى و هواپرستى چيز ديگرى در شخصيت او نقش نداشته باشد؟

    روشن است كه انسان خردمند بويژه يك فرد مسلمان به حكم قرآن و عترت و عقل هرگز اين گونه اشخاص را براى دوستى انتخاب نمى كند بلكه براى رشد و ترقى نفس خود دوستانى را انتخاب مى نمايد كه در حدّ امكان از ايمان و پارسايى بالايى برخوردار باشند. زيرا او به يقين مى داند كه نتيجة دنياپرستى و بىدينى و بى اعتقادى به ماوراء طبيعت آن است كه نهال لرزانى به نام دوستى براساس منافع دنيوى شكل گيرد در حالى كه اين نوع از دوستى نه تنها پايدار نخواهد ماند بلكه ثمره و بهرة مناسبى نيز براى شخص به همراه نخواهد داشت و چه بسا ميوه هاى تلخ و شومى نيز براى صاحب آن به بار آورد.

    قرآن شريف در اين رابطه آيات گوناگونى دارد كه در ضمن آنها، مردم و مؤمنان را از برقرار كردن پيوند دوستى و مودت با كافران و مشركان و منافقان بر حذر مىدارد.

    «لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِى شَيْ‏ءٍ إِلاَّ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ». (37)
    افراد با ايمان نبايد به جاى مؤمنان، كافران را دوست و سرپرست خود انتخاب كنند و هركس چنين كند هيچ رابطه اى با خدا ندارد.


    در اين آيه خداوند تبارك و تعالى مؤمنان را از دوستى با كافران به شدّت نهى مى كند. زيرا اين دوستيها عمدتاً‌ جز به خاطر كسب قدرت و ثروت صورت نمىگيرد. واضح است كه همة اينها در دست خداست؛ پس چه سود از دوستى با كسانى كه خود نيز در كسب آن امور محتاج ديگران هستند.

    در واقع قرآن در اينجا يك درس مهم سياسى اجتماعى به مسلمانان مى دهد و آن اين است كه هرگز بيگانگان را به عنوان دوست و حامى خود نپذيريد. تاريخچة استعمار گوياى آن است كه ظالمان استعمارگر هميشه در لباس دوستى و دلسوزى و اظهار محبت ظاهر شده و در نهايت بر آن جامعه تاخته و هرچه بود به يغما برده اند.


    ღ•*♥*•ღ  آئین دوست یابی  ღ•*♥*•ღ
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



صفحه 2 از 8 نخستنخست 123456 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •