سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
صفحه 3 از 3 نخستنخست 123
نمایش نتایج: از شماره 21 تا 24 , از مجموع 24

موضوع: ۩ *** ۩ نقدي بر ترجمه استاد محمد مهدي فولادوند از قرآن كريم ۩ *** ۩

  1. Top | #21

    عنوان کاربر
    عضو ثابت
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1397
    شماره عضویت
    75
    نوشته
    915
    تشکر
    4,151
    مورد تشکر
    2,546 در 723
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    4

    پیش فرض



    53 ـ قمر : 5
    حِكْمَةٌ بالِغَةٌ فَما تُغْنِ النُّذُرُ
    «حكمت بالغه [حق اين بود] ولي هشدارها سود نكرد.»
    اشكال: «حكمةٌ بالغةٌ» ترجمه نشده و در پانوشت هم توضيحي نيامده كه مراد از آن چيست؟ در ضمن مطالب داخل قلاب نه تنها آيه را توضيح نداده بلكه وجود چنين جمله ‏اي با تركيب ادبي آيه ناسازگار است.
    ترجمه دقيق‏تر آيه چنين است:
    «اندرزي است رسا، ولي هشدارها كارگر نيفتاد.»
    يا: «حكمتي است رسا، اما هشدارها سودي نبخشيده است.» (ترجمه استاد بهاءالدين خرمشاهي)
    54 ـ تحريم : 4
    إِنْ تَتُوبا إِلَي اللّه‏ِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما
    «اگر [شما دو زن] به درگاه خدا توبه كنيد [بهتر است]، واقعا دلهايتان انحراف پيدا كرده است.»
    اشكال: اولاً جمله «شما دو زن» نبايد در ميان قلاب قرار گيرد، زيرا عين ترجمه متن آيه است. ثانيا جواب شرط بهتر است از جنس خود شرط باشد؛ پس مناسب‏تر است جمله [توبه شما را مي‏پذيرد] را در ميان قلاب بنويسيم. ثالثا «فاء» در «فَقَدْ»، تعليلي است نه تأكيدي، پس به جاي كلمه «واقعا» كلمه «زيرا» را بايد نوشت.
    بنابراين ترجمه دقيق‏تر آيه چنين است:
    «اگرشما دو زن به درگاه خدا توبه كنيد [توبه شما را مي‏پذيرد]، زيرا دل‏هايتان به كژي بگشته است.»


    امضاء


  2. Top | #22

    عنوان کاربر
    عضو ثابت
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1397
    شماره عضویت
    75
    نوشته
    915
    تشکر
    4,151
    مورد تشکر
    2,546 در 723
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    4

    پیش فرض



    55 ـ قيامت : 5
    بَلْ يُريدُ الاْءِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَهُ
    «ولي نه، انسان مي‏خواهد كه در پيشگاه او فساد كاري كند.»
    اشكال: ضمير «أَمامَهُ» به انسان بر مي‏گردد نه خدا.
    ترجمه صحيح آيه چنين است:
    «بلكه آدمي مي‏خواهد فراپيش خود بد كاري كند.»
    يا: «بلكه آدمي مي‏خواهد فرارويش راه گناه باز باشد.»
    توضيح: ظاهرا مراد آيه اين است كه انسان دوست دارد هيچ گونه رادع و مانعي بر سر راهش نباشد و راه برايش در هر چه بخواهد باز باشد و چيزي آزادي او را محدود نسازد.
    يا: آن گونه كه آقاي خرمشاهي ترجمه كرده‏اند:
    «بلكه انسان مي‏خواهد در مهلتي كه در پيش دارد، فسق و فجور كند.»
    ترجمه ايشان از اين آيه ــ كه با نوعي تفسير در آميخته است ــ با آيات ما قبل و بعد آن كه درباره قيامت است، سازگارتر است.





    امضاء


  3. Top | #23

    عنوان کاربر
    عضو ثابت
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1397
    شماره عضویت
    75
    نوشته
    915
    تشکر
    4,151
    مورد تشکر
    2,546 در 723
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    4

    پیش فرض




    56 ـ انسان : 7 و 8
    يُـوفُـونَ بِـالـنَّـذْرِ وَيَـخافُـونَ يَـوْمـا كانَ شَـرُّهُ مُسْتَطيرا وَ يُطْعِمُونَ الطَّـعـامَ عَلي حُـبِّـهِ مِسْكينا وَيَتيما وَأَسيرا
    «[همان بندگاني كه] به نذر خود وفا مي‏كردند و از روزي كه گزندِ آن فراگيرنده است مي‏ترسيدند. و به [پاسِ] دوستيِ [خدا] بينوا و يتيم و اسير را خوراك مي‏دادند.»
    اشكال: جملاتِ «وفا مي‏كردند»، «مي‏ترسيدند» و «مي‏دادند» با صيغه‏هاي مضارعي كه در اين دو آيه آمده است، سازگار نمي‏باشد. گويا تصور مترجم محترم اين بوده كه چون داستان اين آيه مربوط به گذشته است پس افعال مضارع را به ماضي بر مي‏گردانيم! غافل از آن كه اين روش، خلاف ظاهر آيه و بر خلاف سبك تطبيقي ايشان در اين ترجمه است. وانگهي بيان حال و آينده در اين آيات خود گوياي حكايتِ از گذشته نيز هست و چه لزومي دارد كه برخلاف ظاهرِ الفاظ، ترجمه كنيم؟
    و اما در مورد مرجع ضمير «حُبِّهِ» اگر چه جايز الوجهين است، ولي اولاً «ذوق ادبي» و «بداهت وجداني» اقتضا مي‏كند كه اين ضمير به «طعام» برگردد. ثانيا آيه شريفه «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتّي تُنْفِقُوا مِمّا تُحِبُّونَ» (آل عمران / 92) و «تُحِبُّونَ الْمالَ حُبّا جَمّا» (فجر / 20) مي‏تواند قرينه‏اي بر اين معنا باشد. ثالثا اصلاً با توجه به اصل اختلافي بودن قضيه، در مقام ترجمه چرا از ضمير فارسي به جاي مرجع ضمير احتمالي استفاده نكنيم و توضيح را در پانوشت نياوريم؟ به هر حال ترجمه دقيق‏تر آيات چنين است:
    «به نذر وفا مي‏كنند و از روزي كه گزند آن فراگيرنده است مي‏ترسند. و خوردني را، با وجود دوست داشتنش، به بينوا و يتيم و اسير مي‏خورانند.»






    امضاء


  4. Top | #24

صفحه 3 از 3 نخستنخست 123

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی