زنان در تهران قديم سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
زنان در تهران قديم
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    مدیر ارشد انجمن دفاع مقدس
    نرگس منتظر آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    صلوات
    4413
    دلنوشته
    5
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍاَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّک
    نوشته : 18,972      تشکر : 41,292
    48,486 در 15,341 پست تشکر شده
    وبلاگ : 15
    دریافت : 0      آپلود : 0
    نرگس منتظر آنلاین نیست.

    پیش فرض زنان در تهران قديم










    زنان در تهران قديم


    در کتاب طهران قديم تاليف جعفر شهري درباره فرهنگ و آداب و رسوم مردم تهران قديم چنين نوشته شده است:
    -زنان بعد ازناهار
    اگر مردشان براي ناهار نمي آمد، مشغول تهيه شام مي شدند، سپس منقل وسمه جوش را مي آوردند و به ابرو کشيدن و فرزدن و بزک کردن مشغول مي شدند و تا نزديک آمدن مردهايشان که بعد از غروب و يا کمي از شب گذشته سر و کله هايشان پيدا مي شد، مي گفتند و مي خنديدند و تفريح مي کردند. نزديک آمدن شوهر لباس عوض مي کردند تا چاي و سفره را آماده کنند. مردها کمتر براي ناهار به خانه مي آمدند و زنها ناهارشان را با هم و حاضري متناسب با فصل مي خوردند، مثل آب دوغ خيار، نان و پنير و سرکه شيره، نان و انگور، نان و هندوانه، نان و پنير و سبزي، اشکنه و آشهايي مثل آش کشک، آش رشته و ... غذاي پختني و سنگين را براي شام مي گذاشتند و همان را هم زود آماده مي کردند و بقيه وقت را تا آمدن شوهر، به آراستن خود مي پرداختند.
    -وسمه جوش
    وسمه جوش پياله تو گود لب کنگره اي بود. وسمه نيز (نوعي علف بود که خشک کرده آن را مي ساييدند و براي رنگ کردن مو بکار مي بردند).
    زنها وسمه و آب در وسمه جوش مي ريختند و روي آتش مي گذاشتند و درش را مي بستند تا مانند چاي دم بکشد. سپس ابروها را که قبلاً با رنگ و حنا يا رنگ و روناس خيس کرده بودند، با وسمه مشکي و براق و خوشرنگ مي ساختند. شيوه وسمه زدن چنين بود:
    کسي که مي خواست ابروهايش را وسمه بزند، سرش ر در لگنچه اي خم مي کرد و زن ديگري آب وسمه را که در صابون برگردان ريخته بود، با قاشقکي که مخصوص همين کار بود، لعاب وسمه را که در اثر مجاورت با صابون، چربي و زنگار بسته بود، روي گوشه ابروي وي مي ريخت و روي ابرويش مي کشيد و اضافي وسمه را از گوشه ديگر ابرويش به لگنچه سرازير مي کرد. سپس همين کار را با ابروي ديرش مي کرد.
    اين کار چندين بار انجام مي شد تا اين که رنگ و حنا و روناس ابروهاي پيوسته او را کاملا سياه و براق مي کرد.
    اين مواد ضمن رنگ کردن ابرو باعث قوي شدن بينايي و پرپشتي ابروهاي مي شدند.
    -طلا و جواهر زنان
    افزون بر آنچه گفته شد، زيور زنها عبارت بود از: انگشتري که مطابق شان و موقعيت خود بر دست راست مي کردند.
    دستبندي از طلا به گونه هاي مختلف که رايج ترين آن، زنجيري بود که سکه هايي بر آن بسته بودند و به هر دو دست مي کردند. گوشواره و خفتي (گردن بند) که از سکه يا آويزي از طلا ساخته مي شد.
    سينه ريز از سکه هاي بزرگ طلا يا گل و برگ هاي طلاي جواهر نشان درست مي شد و بعد از خفتي روي نيم تنه يا يل و مثل آن مي انداختند. سکه ها و گل و سنجاقهاي طلا و جواهر را نيز بر سر و سينه و زير گلو و سر آستينها و پايين دامن و پاچه هاي شلوار مي آويختند. خلخال نيز از نقره يا طلا ساخته مي شده و آن را به مچ پاها مي بستند.
    منبع:اطلاعات هفتگي شماره 3397



    زنان در تهران قديم

  2. تشكرها 5

    مدير اجرايي (23-12-1390), ال یاسین (23-12-1390), الهادی المهدی (22-12-1390), شهیده (23-12-1390), شکيبا (23-12-1390)

  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •