║۩*۞*۩║جلوه هایی از دریای فضائل حضرت اباالفضل (ع)║۩*۞*۩║ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
║۩*۞*۩║جلوه هایی از دریای فضائل حضرت اباالفضل (ع)║۩*۞*۩║
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 13 , از مجموع 13
  1. #11
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,960 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض







    قصیده در منقبت حضرت اباالفضل العباس علیه السلام

    ز سرم گیرم اگر مدح اباالفضل معظم را
    زبانى بایدم کز سر بپیچد چرخ اعظم را
    مرا روح القدس بادى که خوانم بر همه عالم
    به هفتاد دو اسم اعظم آن نام معظم را
    صبا ز آن طره بگشاید اگر یک موى ، بنماید
    معطر عرش اعظم را وارکان دو عالم را
    چو مى جویند دیگر قدسیان با روى دلجویش
    که در اثبات صانع کرد ثابت صنع محکم را
    اباالفضل ، آن شهنشه زاده ، روز چارم شعبان
    به سال بیست و شش فر داد شعبان المعظم را
    زهى روز چهارم از مه شعبان و خورشیدش
    سوم هم ، سال سه ، بعد از حسین آن شاه افخم را
    زهى بابى که هفت اقلیم و نه طارم در انگشتش
    زهى بابى که حق گفت آفرین آن عنبرین دم را
    زهى مردانه کو فرزانه خو مرد آفرین نیرو
    که داد شیر زن ضرغام دین آنکه سه ضعیم را
    قدش شمشاد و کف فولاد و رخ گل ، گیسویش سنبل
    به تن پوشد ز تقوى جامه ، نى دیبا و قاقم را
    به رشگ اندر فکند ام البنین حوا و هم مریم
    جهان کى چون ابوالفضلش گرفت این کیف و آن کم را؟
    ز دامان آفتابى از دل حیدر برون دادى
    که عبدالمطلب افراشت ز او تا عرش پرچم را
    براهیما جین ، طالوتیا تن موسیا بازو
    سنکدر تاج و الیاس باءس و خضر مطعم را
    به سد تکبیر و صد تهلیل و صد تسبیح و صد تقدیس
    برم از جان و دل پیویسته آن نام مکرم را
    منظم مى نماید خاطرم جمع پریشان را
    پریشان مى کند از شوق خود جمع منظم را
    شها کز فضل و علم وجود و قوت داده صد رونق
    ید و بیضاى موسى را و هم دیهیم آدم را
    سیلمان را اگر آصف خبر مى داد از نامش
    زدى بر خاتمش نقش و همى بوسید خاتم را
    هزار آصف ، غلام آسا، به درگاهش کمر بندند
    هزار اسکندر و الیاس و خضرش تشنه آن یم را
    ز وصف تربت پاکش که فضلش حق به موسى گفت
    ز پا افکند نعلین و ز دست انداخت ارقم را
    ز رویش گل ز مو سنبل گر افشاند بپوشاند
    دمن روى صنمبر را، چمن بوى سپر غم را
    اگر لعل لبش روحى دمد در انفس و آفاق
    ز چرخ چارمین حاضر کند عیسى بن مریم را
    رخش جنت ، قدش طوبى ، لبش کوثر، دمش عنبر
    به روى شیعیان بندد به یک فرمان جهنم را
    گلى از جامه اش جبریل زد بر آتش نمرود
    کز آن پوشید ابراهیم دیبا مقلم را
    ولایش کشتى نوح و لوایش لنگر جودى
    هوایش از تنور افکندن مهر مختم را
    اگر یونس به تسبیح ثنایش ذکر حق مى گفت
    نمودى جنت الماءواى نور آن بحر مظلم را
    اگر یک بار مى خواندش به جاى جامه یقطین
    به بر از عبفرى مى کرد صد دیباج معلم را
    و گر یوشع به رد الشمس یک شق القمر بنمود
    کفش شمس و قمر بخشد چو شه دینار و درهم را
    زحکمتهاى ذاتش حکمتى تقدیر لقمان شد
    که گر مى دیدش از نعلش گرفتى خاک مقدم را
    بصیرت اینچنین باید که رسطالیس افلاطون
    گرش بینند، بندند از ادب عین و ید و فم را
    حجاز و نجد و صنعا و یمن ، مصر و عراق و شام
    همه دل مى دهند ار واکند لعل ملشم را
    مقامش جعفر طیار اگر مى دید مى بالید
    که صد فخر است او را مام و اخ و جد و اءب و عم را
    مسلم عبد صالح وقت تسلیمش لقب آمد
    صلاح او را مسلم باید ار جویى مسلم را
    علوم انبیا و مرسلین در ذات وى مدغم
    مضاعف ظل ممدودش کند هر علم مدغم را
    چنان انبیا را اقتدا کرده به هر سنت
    که گر خواهى تو آدم ار، در او بین یا که خاتم را
    حکم در این بود محکم امام واجب التعظیم
    بخوان بر مدعى آن شاهد عدل محکم را
    زمردوش ، خط وحدت زده بر حقه یاقوت
    گرفته خال موروثى ز هاشم بر خطش چم را
    نهد کوثر، به ذوق لعل او، صد جام یاقوتین
    دهد طوبى به شوق خط وى ، هر برگ خرم را
    گر انگیزد به میدان مصطفى آسا و حیدر وش
    محجل پاى آهو پوى اشهب موى ادهم را
    زمین یم ، یم زمین گردد زتیغ آتش افشانش
    ز بس ریزد چو برگ آدم روان سازد چو یم دم را
    ز هم سوزد به یک برق حسامش درع و مغفر را
    به هم دوزد ز یک خرق سهامش هام و معصم را
    به خیبر، یا به خندق ، همچو حیدر گر قدم مى زد
    فکندى عمرو و مرحب را و کندى حصى اقوم را
    و گر در جنگ بدرش یا حنینش یا احد مى شد
    عیان بر مشرکین ، مى کرد اسلام مجسم را
    ولى حق کنز مخفى کردش اندر لوح محفوظش
    که تا دستش کند حل از قضا تقدیر مبرم را
    قضاى مبرمى گر یاد آن پشت فلک خم شد
    که یک دم راست یا ساکن ندارد منکب خم را
    بلایى کا نبیا جز لا نگفتندى به تسلیمش
    وگر گروبیان ارند هم خیل مسوم را؛
    بلاى کربلا، کز آدم و موسى و ابراهیم
    ربوده حله و تاج و عصا و لوح و میسم را
    سیلمان را بساط انجا سه نوبت سرنگون گردید
    خلیل الله جبین بشکست و هم ظفر مقلم را
    خدایى کز لو و لیت و لعل تنزیه او واجب
    تمنا کرد کادم ببند آن روز پر از غم را
    که تا بیند شهنشاهى سرا تا پا صفات الله
    ببیند از عطش بر استخوانش جلد درهم را
    چنان حق ، الظلیمه ! گفت اندر طور
    که گویى دید موسى ذوالجناح آدمى دم را
    علم بگرفت عباس و چو در غلطان به دریا گشت
    کلیم آسا ولى تنها سواران اسب و ادهم را
    دلى دریا، رخى غرا، سرى شیدا، یدى بیضا
    زره بترا سپر خضرا، سنان زرقا، علم حمرا
    به کوثر چون على گیرد لواء الحمد اخضر را
    لوایش بسته ز اینجا با لواء الحمد پرچم را
    به دوشش مشک ، اما جمع چون زلف پریشانش
    به دستش جام نور، اما ندیده چون لبش نم را
    به دست خضر اگر مشکش رسیدى لعل احمر شد
    و گر جامش به اسکندر رسیدى زد نه سر جم را
    جبین حامى به عکس قدسیان باید مرصع شد
    به مشکش بسته با گیسو روا حوا و مریم را
    براق انداخت چون طه ، زمین را بیخت چون حیدر
    چه یم ، خون ریخت موسى که او را ایت دم را
    فرات اندر نگین بگرفت و کف بر آب زد یعنى
    که خاکم بر دهان گر من چشم آب محرم را
    سکینه از عطش گریان ، على چون ماهى یى بریان
    شوم خود آب گر ببینم دو باره آن مجسم را
    دما دم گر دهندم زیر تیغ آتشین ، کوثر
    نخواهم - بى حسین - آن آب و آن جام دمادم را
    فغان ز آن دم حکیم بن طفلیش در کمین آمد
    که با دست دگر بگرفت صمصام مصمم را
    یدالله را کمین ، قطع یسار و هم یمین بنمود
    عجب دارم که روبه چون ز دست انداخت ضمیم ار؟!
    دو دست حضرت عباس آخر جدا کردند
    خدا خاکم به سر، چون دارم اندر دل چنین هم را
    زمین و آسمان و عرش و کرسى از قرار افتاد
    چه تیر کین نشان زد قلب و عین الله اکرم را
    بر اورد تنش از تیرها، جبرئیل آسا
    به جاى آب ، نیش تیر دادش شربت سم را
    بلى پشت حسین از مرگ عباس على خم شد
    شهنشه دید آخر همچو شب آن روز ماتم را
    ابا الفضل اى شه خوبان بود (صالح )(۱۹۹) غلام تو
    شه خوبان کجا فاسد کند قلب متیم را
    مرا در عالم افتاده بسى در کار مشکلها
    بجز تو چون کنم حل مشکلى با شرح مبهم را؟
    به مدحت گر کنم گر صرف معربها و معجمها
    تو داده زیب معرب را، تو زیبا کرده معجم را
    به نام او مرا حسن الختام از ابتدا آید
    زسر گیرم اگر مدح اباالفضل معظم را




    ║۩*۞*۩║جلوه هایی از دریای فضائل حضرت اباالفضل (ع)║۩*۞*۩║

  2. تشكر

    ال یاسین (04-04-1391)

  3. #12
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,960 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض




    شجاعت حضرت قمر بنى هاشم علیه السلام

    از شهامت و شجاعت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام داستانها گفته اند و با همه آمادگى دشمن ، و با وجود و قشون فراوانى که جناح خصم در میدان کربلا گرد آورده بود، باز هم شجاعت او پشت آنان را مى لرزانید و لذا براى دفع این خطر، در نظر گرفته بودند که به هر نحو شده اباالفضل العباس علیه السلام را از امام حسین جدا کنند و به مناسبت نسبتى که شمر از سوى مادر با وى داشت این ماءموریت را بر عهده او گذاشتند ولى او نیز از این ماءموریت ناکام و نومید برگشت . (۲۰۰)
    صاحب کتاب کبریت احمر پس از نقل داستانى شگفت از شجاعت و جنگاورى حضرت عباس علیه السلام مى گوید: صحت این داستان استبعادى ندارد، زیرا عمر آن جوان به طور تقریب هفده سال بوده ، خوارزمى در کتاب مناقب مى گوید: وى جوانى کامل بوده است .
    داستان مذبور، به روایت خوارزمى (در کتاب ، مناقب ، صفحه ۱۴۷) چنین است : در جنگ صفین ، مردى از لشگر معاویه خارج شد که او را کریب مى گفتند. وى به قدرى شجاع و قوى بود که هرگاه درهمى را به انگشت ابهام خود مى فشرد، نقش سکه آن محو مى گردید!
    کریب به میدان آمد و فریاد کشید و بر ان شد که حضرت على بن ابى طالب علیه السلام را به قتل برساند. مرتفع بن وضاح زبیدى گام پیش نهاد و براى مبارزه با کریب به میدان رفت ولى شهید شد. بعد از او، شرجبیل بن بکر براى مبارزه با کریب شتافت و او نیز به شهادت رسید. پس از وى ، حرث بن حلاج شیبانى براى قتال کریب قیام کرد، ولى او هم کشته شد. مشاهده این صحنه براى على بن ابى طالب علیه السلام موجب نگرانى و ناراحتى گردید، لذا فرزند بزرگوارش ، حضرت اباالفضل العباس علیه السلام ، را که مردى کامل بود خواست و به وى دستور داد از اسب خود پیاده شود و لباسهاى خویش را از تن بیرون آورد.
    حضرت امیر المؤ منین على بن ابى طالب علیه السلام لباسهاى فرزندش ، قمر بنى هاشم علیه السلام را پوشید و بر اسب وى سوار شد. آنگاه لباسهاى خود را به تن عباس پوشانید و اسب خویش را نیز به او داد.
    امیرالمؤ منین على بن ابى طالب علیه السلام این عمل را بدین لحاظ انجام داد که وقتى به میدان کریب برود، کریب آن حضرت را نشناسد، مبادا بترسد و فرار کند. هنگامى که حضرت امیرالمؤ منین على بن ابى طالب على علیه السلام در مقابل کریب قرار گرفت ، وى را به یاد عالم آخرت آورد و او را از غضب و سخط خداوند بر حذر داشت .
    ولى کریب در جواب اسد الله الغالب گفت : من با این شمشیر افراد زیادى را از قبیل تو کشته ام ! این را گفت و به حضرت امیر المؤ منین على بن ابى طالب علیه السلام حمله کرد. آن شیر بیشه شجاعت نیز با فرصتى که بر برق کریب زد او را دو شقه نمود.
    موقعى که على بن ابى طالب را به خود رسانید، به مکان خویشتن بازگشت و به فرزند برومندش ، محمد بن حنفیه ، فرمود: تو در کنار کشته کریب توقف کن ، زیرا خونخواه وى پیش خواهد آمد.
    محمد امر پدر را اجرا کرد و نزدیک پیکر کریب ایستاد. یکى از عموزادگان کریب به میدان آمد راجع به قاتل وى از او سؤ ال کرد. محمد گفت : من به جاى قاتل کریب مى باشم . وى با محمد به جنگ پرداخت محمد او را کشت . پس از وى دیگرى آمد و محمد او را نیز به اولى ملحق کرد. بدینگونه ، خونخواهان کریب یکى پس از دیگرى به جنگ محمد آمدند تا تعداد کشتگان به هفت نفر رسید. (۲۰۱)
    ║۩*۞*۩║جلوه هایی از دریای فضائل حضرت اباالفضل (ع)║۩*۞*۩║

  4. تشكر

    ال یاسین (04-04-1391)

  5. #13
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,960 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض




    جوان نقابدار

    علامه محمد باقر بیرجندى (متوفى ۱۳۵۲ق ) در کبریت احمر (جلد ۳، صفحه ۲۴) مى گوید: در بعضى کتب معتبر دیدم که در جنگ صفین هنگامى که قشون معاویه آب را بر روى اصحاب امیر المؤ منین علیه السلام بسته بودند، قمر بنى هاشم علیه السلام در حمله به لشگر معاویه و بیرون آوردن آب از تصرف ایشان با برادرش امام حسین علیه السلام همراه بود. نیز مى گوید: روایت شده که در یکى از روزهاى جنگ صفین ، مردم دیدند از لشگر امیرالمؤ منین علیه السلام جوانى نقاب به صورت انداخته ، هیبت و صلابت و شجاعت از او ظاهر و هویداست و تقریبا به سن شانزده ساله مى باشد، بیرون آمد و اسب خود را در میدان جولانى داد و مبارز طلبید. معاویه ابوالشعثاء را به حرب او فرمان داد. ابوالشعثاء گفت : مردم شام مرا با هزار سوار مقابل مى دانند و تو مى خواهى مرا به جنگ کودکى بفرستى ؟! من هفت پسر دارم ، یکى از آنان را به جنگ او مى فرستم تا حساب او را برسد! ابوالشعثاء پسر اولش را به میدان فرستاد ولى او کشته شد و پس از وى بترتیب یکایک پسران وى گام در میدان نهادند و جوان نقابدار آنان را نیز به جهنم فرستاد.
    ابوالشعثاء، که اوضاع را اینچنین دید، دنیا در نظرش تاریک شده و خود به میدان آمد اما او نیز کشته شد و دیگر کسى جراءت میدان رفتن را نکرد. آنگاه جوان نقابدار عنان به جانب لشگر امیرالمؤ منین علیه السلام برگردانید. اصحاب امیر المؤ منین علیه السلام از شجاعت وى سخت در حیرت بودند و از خود مى پرسیدند که این جوان نقابدار کیست ؟ تا آنکه امیرالمؤ منین على علیه السلام آن جوان را طلبید و نقاب از صورت مبارک وى برداشت ، آنگاه بود که دید وى قمر بنى هاشم اباالفضل العباس است . (۲۰۲)
    ---------------------------------------------------
    ۱۹۳-فرسان الهیجاء: صفحه ۱۹۱.
    ۱۹۴-فرسان الهیجاء: صفحه ۱۹۲.
    ۱۹۵-سردار کربلا: صفحه ۳۱۷.
    ۱۹۶-سیاحت شرق : صفحه ۴۱۴- ۴۱۷، مرحوم آیه الله محمد حسن نجفى معروف به آقا نجفى قوچانى متوفى سال ۱۳۶۳ ق / ۱۳۲۲ ش .
    ۱۹۷-از آیه الله شیخ محمد حسین غروى اصفهانى (کمپانى )
    ۱۹۸-نقل از: هفتاد گفتار سرابى ، صفحه ۱۶۵.
    ۱۹۹-این قصیده غرا، اثر طبع وقاد مرحوم آیت الله شیخ محمد صالح حایرى مازندرانى ، مقیم سمنان ، مى باشد.
    ۲۰۰-در کربلا چه گذشت : ترجمه نفس المهموم ، آیت الله محمد باقر کمره اى (قدس السره )
    ۲۰۱-ستارگان درخشان : جلد ۱۵ قمر بنى هاشم علیه السلام صفحه ۵۴ چاپ پنجم ، چاپ اسلامیه .
    ۲۰۲-فرسان الهیجاء: جلد ۱، صفحه ۱۹۳.
    ---------------------------------------------
    نقل از: کتاب چهره درخشان قمر بنى هاشم ابوالفضل العباس علیه السلام

    ║۩*۞*۩║جلوه هایی از دریای فضائل حضرت اباالفضل (ع)║۩*۞*۩║

  6. تشكر

    ال یاسین (04-04-1391)

صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. Root کردن چیست و چه کارایی هایی دارد ؟
    توسط رایکا در انجمن مقالات آموزش و ترفندها
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 09-01-1392, 23:00
  2. پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 14-01-1389, 16:42

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •