نماز در روایات سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
نماز در روایات
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3
  1. #1
    کارشناس پاسخگوی سایت
    فاطر آواتار ها

    تاریخ عضویت : خرداد 1391
    نوشته : 87      تشکر : 56
    447 در 86 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    فاطر آنلاین نیست.

    پیش فرض نماز در روایات




    از علي عليه السلام : هرگاه بايستد احدى از شما بسوى نماز پس بايد كه نماز كند نماز كسى كه وداع كند إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلْيُصَلِّ صَلَاةَ مُوَدِّع[1]


    عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلي الله عليه وآله‏ مَا مِنْ صَلَاةٍ يَحْضُرُ وَقْتُهَا إِلَّا نَادَى مَلَكٌ بَيْنَ يَدَيِ النَّاسِ أَيُّهَا النَّاسُ قُومُوا إِلَى نِيرَانِكُمُ الَّتِي أَوْقَدْتُمُوهَا عَلَى ظُهُورِكُمْ فَأَطْفِئُوهَا بِصَلَاتِكُم‏

    از امام ششم (عليه السلام) پيغمبر (صلي الله عليه وآله) فرمود: هيچ نمازى وقتش فرا نميرسد مگر آنكه ملكى ندا مى‏كند: (اى مردم برخيزيد براى آتشهائى كه (با گناه) براى خود افروخته‏ايد، و آنها را با اداء نماز خاموش سازيد).[2]


    عَنِ ابْنِ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام‏ إِذَا صَلَّيْتَ صَلَاةً فَصَلِّهَا لِوَقْتِهَا صَلَاةَ مُوَدِّعٍ يَخَافُ أَنْ لَا يَعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً ثُمَّ اضْرِبْ بِبَصَرِكَ إِلَى مَوْضِعِ سُجُودِكَ فَلَوْ تَعْلَمُ مَنْ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ لَأَحْسَنْتَ صَلَاتَكَ وَ اعْلَمْ أَنَّكَ قُدَّامَ مَنْ يَرَاكَ وَ لَا تَرَاه‏

    از امام ششم (عليه السلام): چون خواهى نماز بخوانى مانند كسى بخوان كه با نماز وداع ميكند، چنانچه كه گويا ديگر پس از آن به نمازى موفّق نخواهى شد، و چشمت را بجاى سجده بدوز، كه اگر بدانى چه كسى در چپ و راست‏ تواست خوب نماز خواهى كرد، و بدان كه تو در برابر كسى ايستاده‏اى كه تو را مى‏بيند و تو او را نمى‏بينى. [3]


    عَنْهُ عليه السلام قَالَ‏ لِلْمُصَلِّي ثَلَاثُ خِصَالٍ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ يَتَنَاثَرُ الْبِرُّ عَلَيْهِ مِنْ أَعْنَانِ السَّمَاءِ إِلَى مَفْرَقِ رَأْسِهِ‏ وَ تَحُفُّ بِهِ الْمَلَائِكَةُ مِنْ تَحْتِ قَدَمَيْهِ إِلَى أَعْنَانِ السَّمَاءِ وَ مَلَكٌ يُنَادِي أَيُّهَا الْمُصَلِّي لَوْ تَعْلَمُ مَنْ تُنَاجِي مَا انْفَتَلْت‏

    از آن حضرت (عليه السلام): براى نمازگزار سه چيز است: چون به نماز ايستد خوبيها از اطراف آسمان بر سرش فرود آيد، و ملائكه از زمين تا فراز آسمانها پر ميشوند و ملكى فرياد ميكند: اى نمازگزار اگر بدانى كه با چه كسى مناجات ميكنى هرگز غفلت نخواهى كرد.[4]

    َ مَنْ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَعْلَمُ مَا يَقُولُ فِيهِمَا انْصَرَفَ وَ لَيْسَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ذَنْبٌ إِلَّا غَفَرَ لَه‏


    و از آن حضرت (ع): هر كه دو ركعت نماز گزارد و در نماز حضور قلب داشته باشد و متوجه باشد كه چه مى‏گويد، از نماز كه فارغ شود براى او گناهى نيامرزيده نماند.[5]


    [1] تصنيف غرر الحكم و درر الكلم ؛ ؛ ص175

    [2] مكارم الأخلاق ؛ ؛ ص300

    [3] همان

    [4] همان

    [5] همان
    نماز در روایات

  2. تشكرها 6


  3.  

  4. #2
    کارشناس پاسخگوی سایت
    فاطر آواتار ها

    تاریخ عضویت : خرداد 1391
    نوشته : 87      تشکر : 56
    447 در 86 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    فاطر آنلاین نیست.

    پیش فرض نماز





    الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليه السلام‏لَوْ مَاتَ مَنْ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لَمَا اسْتَوْحَشْتُ بَعْدَ أَنْ يَكُونَ الْقُرْآنُ مَعِي‏ وَ كَانَ ع إِذَا قَرَأَ- مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‏ يُكَرِّرُهَا حَتَّى كَادَ أَنْ يَمُوت‏



    زهرى گويد: حضرت على بن الحسين عليهما السلام فرمود: اگر همه مردم كه ما بين مشرق و مغرب هستند بميرند من از تنهائى هراس نكنم پس از آنكه قرآن با من باشد، و آن حضرت عليه السلام شيوه‏اش اين بود كه هر گاه‏ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‏ را ميخواند آنقدر آن را تكرار ميكرد كه نزديك بود بميرد.[1]



    كَانَ النَّبِيُّ صلي الله عله وآله إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ تَرَبَّدَ وَجْهُهُ خَوْفاً مِنَ اللَّهِ تَعَالَى وَ كَانَ لِصَدْرِهِ أَزِيزٌ كَأَزِيزِ الْمِرْجَلِ[2]

    در روايت آمده كه: «وقتى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به نماز مى‏ايستاد، به خاطر ترس از خداوند متعال رنگ چهره‏اش دگرگون مى‏شد، و از سينه مباركش‏صدايى همانند صداى ظرفى كه غذا در آن پخته مى‏شود و به جوش مى‏آيد، شنيده مى‏شد.»



    وَ قَالَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى‏ إِنَّ النَّبِيَّ صلي الله عله وآله كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ كَأَنَّهُ ثَوْبٌ مُلْقًى

    و در روايت ديگر آمده كه: «وقتى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به نماز مى‏ايستاد، [در سجده‏] همانند جامه‏اى كه به زمين افتاده باشد مى‏شد.»[3]


    [1]الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏2 ؛ ص602

    [2]فلاح السائل و نجاح المسائل ؛ ؛ ص161

    [3] همان
    نماز در روایات

  5. تشكرها 5


  6. #3
    کارشناس پاسخگوی سایت
    فاطر آواتار ها

    تاریخ عضویت : خرداد 1391
    نوشته : 87      تشکر : 56
    447 در 86 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    فاطر آنلاین نیست.

    پیش فرض امانت الهی




    كَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عليه السلام إِذَا حَضَرَ وَقْتُ الصَّلَاةِ يَتَزَلْزَلُ وَ يَتَلَوَّنُ فَيُقَالُ لَهُ مَا لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ

    فَيَقُولُ جَاءَ وَقْتُ أَمَانَةِ اللَّهِ الَّتِي عَرَضَهَا عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَ أَشْفَقْنَ مِنْهَا وَ حَمَلَهَا الْإِنْسَانُ فَلَا أَدْرِي أُحْسِنُ أَدَاءَ مَا حَمَلْتُ أَمْ لا؟


    حضرت علىّ بن ابى طالب عليه السّلام هنگام فرا رسيدن وقت نماز، به خود مى‏لرزيد و رنگ به رنگ مى‏شد. و وقتى به آن بزرگوار گفته مى‏شد: چه شده شما را اى امير المؤمنين، مى‏فرمود: وقت اداى آن امانت الهى فرا رسيده كه خداوند آن را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه نمود و آنها از حمل آن سرپيچى كرده و هراسيدند و تنها انسان آن را حمل نمود. نمى‏دانم آيا آنچه را كه حمل نمودم نيكو ادا خواهم نمود، يا خير[1]





    [1]فلاح السائل و نجاح المسائل ؛ ؛ ص161
    نماز در روایات

  7. تشكرها 6


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •