سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: ◕*◕ چگونه دعا و رياضت انسان را در سير و سلوك كمك مى‏كند؟◕*◕

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    خرداد 1397
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    3,106
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    7,964
    مورد تشکر
    6,420 در 1,784
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    shapark ◕*◕ چگونه دعا و رياضت انسان را در سير و سلوك كمك مى‏كند؟◕*◕





    چگونه دعا و رياضت انسان را در سير و سلوك كمك مى ‏كند؟

    بر اساس جهان بينى اسلامى، عالم هستى، جهان اسباب و مسببات و علت و معلول است. طبق اين سنت الهى و قانون ثابت ازلى، در سراسر نظام آفرينش، هر پديده، عمل و طرز تفكرى، تنها از طريق علل و اسباب خاص خودش پديد مى‏آيد؛ چنان كه امام صادق«عليه السلام» فرموده است:
    «ان الله قد جعل لكل شى‏ء باباً»؛
    «خداوند براى هر چيزى درى (راهى) قرار داده است» و نيز فرمود: «ابى الله ان يجرى الاشياء الاّ باسباب فجعل لكل شى‏ء سببا ...»؛
    اصول كافى، ج‏4،
    كتاب ايمان و كفر.


    خداى بزرگ نپذيرفته جز آنكه همه چيز از طريق اسباب انجام يابد، پس براى هر چيزى سببى قرار داده است».
    بر اين اساس خداوند متعال، فيوضات و عنايات خاص خود را تنها از مجارى و اسباب خويش محقق مى ‏سازد و دو سبب و راه مهم در تحقق اين امر، «رياضت» و «دعا» است. سالك با رياضت - كه بيشتر در انجام واجبات و مستحبات و ترك حرام و مكروهات متجلّى است -، زمينه را براى ظهور انوار الهى در مشاعر ظاهرى و باطنى خويش، آماده مى ‏سازد؛ زيرا با رياضت شرعى پرده‏هاى ظلمت كنار رفته و فيوضات الهى عايد انسان مى ‏شود.

    رسول ‏اكرم«صلى الله عليه وآله» از قول خداوند متعال نقل كرده است: «... هيچ بنده اى با چيزى به من نزديك نمى‏شود كه از آنچه بر او واجب گردانيده‏ام محبوب‏تر باشد. او با نوافل به من تقرب مى ‏جويد و نزديك مى‏شود تا آنجا كه من او را دوست بدارم، وقتى او را دوست بدارم، گوش او باشم كه با آن مى‏شنود و چشم او باشم كه با آن مى‏بيند و زبانش باشم كه با آن سخن مى‏گويد و دست او باشم كه با آن مى‏ گيرد و ...»
    اصول كافى، ج‏4، كتاب ايمان و كفر..

    «دعا» نيز، خواندن شخصى خاصى است كه در شرايط ويژه قرار گرفته باشد. اين خواندن چنان با عظمت است كه هيچ عبادتى برتر از آن نيست؛ زيرا «دعا» ارتباط مستقيم با مشاهده جمال و جلال حضرت حق دارد. آن گاه كه سالك سلوك معنوى، عظمت حق را با دريافت حضورى شهود مى‏كند، فقط او را صدا مى‏زند. به بيان ديگر، هنگامى كه بنده مولاى خويش را در مقام جواد، قادر، عليم و حكيم مشاهده مى‏ كند و از طرفى خويش را عاجز، فقير و جاهل مى‏يابد؛ به او پناه مى‏ برد و از او كمك مى ‏طلبد و در چنين شرايط و وضعيتى - كه عبد در حال معرفت حقيقى، خدا را شهود مى ‏كند و فقط او را مى ‏خواند - خداوند نيز خواسته او را اجابت مى ‏كند؛ مجرا و سبب اجابت خداوند، چنين «معرفت و شهودى» است.
    پيامبر اكرم«صلى الله عليه وآله» مى ‏فرمايد: «لو عرفتم الله حق معرفته لزالت لدعائكم الجبال»؛
    كنز المعال، ج 3، ص 142، حديث 5881
    «اگر شما آن طور كه بايسته است، عارف به ساحت مقدس حق بوديد، هر آينه به سبب دعايتان كوه‏ها كنده مى ‏شدند».

    بنابراين دعاى حقيقى، چون از سر معرفت و شهود راستين حق است، يكى از مهم‏ترين مجارى و اسباب تفضلات ربوبى است.
    در اين خصوص نگا: درآمدى بر سير و سلوك، ص‏67 - 78.

    هر كه را دل پاك شد از اعتلال‏
    آن دعايش مى ‏رود تا ذوالجلال‏


    مثنوى معنوى، دفتر3، بيت 2305.







  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی