ارتباط بين قبولي عبادات با اعتقاد به امامت و ولايت ائمه اطهار ـ عليهم السلام سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
ارتباط بين قبولي عبادات با اعتقاد به امامت و ولايت ائمه اطهار ـ عليهم السلام
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3
  1. #1
    عضو حرفه‌ ای
    مليکه آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 2,027      تشکر : 4,554
    7,553 در 1,896 پست تشکر شده
    وبلاگ : 6
    دریافت : 0      آپلود : 0
    مليکه آنلاین نیست.

    goll ارتباط بين قبولي عبادات با اعتقاد به امامت و ولايت ائمه اطهار ـ عليهم السلام






    چه ارتباطي بين قبولي عبادات با اعتقاد به امامت و ولايت ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ وجود دارد؟

    در ابتداء لازم است به نكاتي جهت روشن شدن پاسخ اشاره كنيم:
    براي نوع عبادات و اعمال سه نوع شرايط داريم.

    الف. شرايط وجوب عمل (مثل عقل، اختيار، بلوغ، وقت و...).
    ب. شرايط صحت عمل (مثلاً نسبت به نماز مثل وضو، ستر عورت، رو به قبل بودن، صحيح خواندن نماز و...) و
    ج. شرايط قبولي اعمال كه هم شرط خانوادگي دارد، هم اقتصادي، هم اخلاقي و خودسازي،
    هم سياسي و معرفتي و عبادي كه به برخي شرايط قبولي اشاره مي شود.
    1. ناشذه نبودن مرد و زن، لذا كسي همسرش را آزار دهد (لم يقبل الله صلاتها) نمازش قبول نمي شود و همچنين اگر زن حق شوهر را اداء نكند.[1]
    2. لقمه حرام نخورده باشد.[2]
    3. شراب نخورده باشد.[3]
    4. داراي تقوي باشد.[4]
    5. داراي اخلاص باشد.[5]
    6. نگاه خشم آلود به پدر و مادر نداشته باشد و الا عبادتش قبول نمي شود.[6]
    7. قبول شدن نماز، و الاّ بقيّه اي اعمال قبول نمي شود «ان قبلت قبل ما سواها».
    8. معرفت امام، محبت و ولايت ائمه را داشتن و اطاعت نمودن از آنها يكي از شرط هاي مهم قبولي اعمال و عبادات است[7] و... لذا فرمودند، از كسي كه يك نماز و يا يك حسنه قبول و پذيرفته شود عذاب نمي شود، «من قبل الله عنه صلاة و احدة لم يعذبه و من قبل الله له حسنةً لم يعذبه»[8] چون شرايط مشكلي دارد.




    ارتباط بين قبولي عبادات با اعتقاد به امامت و ولايت ائمه اطهار ـ عليهم السلام





  2.  

  3. #2
    عضو حرفه‌ ای
    مليکه آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 2,027      تشکر : 4,554
    7,553 در 1,896 پست تشکر شده
    وبلاگ : 6
    دریافت : 0      آپلود : 0
    مليکه آنلاین نیست.

    پیش فرض





    2. قبولي هم مراتبي دارد.
    1. عادي (قابل الثوب).[9]
    2. قبول حسن (افتقبلها بقبول حسن).[10]
    3. قبول احسن و برتر و خوبتر (تقبّل عنهم احسن).[11]

    3. از نكته اول روشن شد كه بين احكام و اخلاق، و آن دو با اعتقادات رابطه متقابلي[12] وجود دارد، چنانكه نماز شرط قبولي تمام اعمال است ولايت اهلبيت هم شرط قبولي اعمال است، و خود ولايت ائمه هم شرائطي دارد از جمله اين كه انسان بايد داراي ورع و پرهيزكاري باشد «ما تنال ولايتنا الا بالعمل و الورع»[13] بعد از اين مقدمه اولين جواب اين است كه اين سؤال در مورد نماز و لقمه حرام و... هم مطرح مي شود، بايد تمام فرق اسلامي به آن جواب دهند هر جوابي دارند، در مورد امامت و ولايت هم جاري است، و چرا تنها نسبت به امام و ولايت حساسيت نشان داده مي شود؟ و دومين جواب اين است كه روايات زيادي بر اين شرطيت دلالت دارند، كه برگزيدة آنها را مطرح مي كنيم تا ارتباط روشن شود.

    1. امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرمود: «كل من دان الله عز و جل بعادة يجهد فيها نفسه و الامام له من الله فسعيه غير مقبول»[14] كسي با عبادتي به خداوند نزديك شود ولي امامي از طرف خدا براي اونباشد، هرچند تلاش نموده باشد عملش پذيرفته نمي شود.

    2. امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي فرمايد: خداوند عمل ابليس را بخاطر عدم سجده به آدم نپذيرفت «كذلك هذه الامة العاصية المفتونه بعد نبيها ـ صلّي الله عليه و آله ـ و بعد تركهم الامام الهذي نصبه نبيهم ـ صلّي الله عليه و آله ـ لهم لفن يقبل الله لهم عملاً و يرفع لهم خسنة...»[15] همچنين اين امت عاصي بعد از پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ امامي را كه نصب نموده بود ترك كرد لذا عمل از آن ها قبول نمي شود و حسنة بالا نمي رود.[16]
    3. امام چهارم ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمود: اگر كسي به اندازة عمر نوح عبادت كند «ثم لقي الله بغير ولايتنا لم ينفعه ذلك شيأً»[17] سپس خدا را ملاقات كند بدون ولايت ما نفعي از آن عبادت نمي برد.
    4. امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرمود: دربارة آية «و اني لغفّار لمن تاب و آمن و عمل صالحاً ثم اهتدي»[18] چگونه خداوند شرط بهره بردن از توبه و ايمان و عمل صالح را هدايت قرار داده است «و الله لو جهد ان يعمل ما قبل منه حتّي تهدي» به خدا قسم هر چند كسي تلاش كند چيزي از او قبول نمي شود تا به ولايت ما هدايت شوند.[19] استاد مطهري دربارة اين روايات چنين مي گويد: «آيات و رواياتي كه دلالت مي كند اعمال منكران نبوت يا امامت مقبول نيست ناظر به آن است كه آن انكارها از روي عناد و لجاج و تعصب باشد امّا انكارهايي كه صرفاً عدم اعتراف است و منشأ عدم اعتراف هم قصور است نه تقصير مورد نظر آيات و ورايات نيست، اين گونه منكران از نظر قرآن كريم، مستضعف[20] و مرجُون الامر[21] به شمار مي روند.[22]
    سومين (مخصوصاً نسبت به كساني كه مقصرند در ترك ولايت و امامت) اين است كه همة مسلمين قبول دارند كه يكي از اساسي ترين شرط قبولي عمل پذيرفتن و داشتن توحيد است و از روايات شيعه و سني استفاده مي شود كه خود توحيد هم شرايطي دارد كه از جمله آن شرايط اقرار به امامت و ولايت است و در اينجا به خاطر رعايت اختصار به نقل يك روايت از طريق شيعه و يك روايت از طريق اهل سنّت اكتفاء مي شود.
    الف) طريق شيعه: امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: خداوند تضمين كرده است براي مؤمن اگر به ربوبيت الهي اقرار كند و در كنار آن رسالت محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ و امامت علي و (ائمه ديگر) را قبول، و واجبات را انجام دهد او را در جوار خود (بهشت) جاي دهد.[23] از اين روايت و 34 روايت ديگر كه در توحيد صدوق نقل شده است سه تا شرط اساسي براي توحيد استفاده مي شود. 1. اعتقاد و اقرار به رسالت محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ . 2. اعتقاد و اقرار به ولايت علي و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ . 3. انجام واجبات و ترك محرمات، اگر هر يك از اين شروط نباشد در توحيد نقض وارد مي شود، و عمل پذيرفته نمي شود لذا امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرمود: ولايت ما ولايت خداوند است كه تمام انبياء با آن ولايت مبعوث شده اند.[24] 2. از طريق عامه پيامبر فرمود: «مكتوب في باب الجنة قبل ان يخلق السموات بالفي سنة لا اله الا الله محمد رسول الله ايّدته بعلي و نصرته»[25] قبل از دو هزار سال از خلقت آسمان بر درب بهشت نوشته شده بود كه خدا يكي است و محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ رسول خدا است كه او را با علي و نصرتش تأييد كرديم، معلوم مي شود بين توحيد و رسالت و علي (امامت) ارتباط است.
    چهارمين اين است كه همچنانكه اعضاي انسان، هستي، با هم ارتباط دارند، و هر كدام جاي خودش را دارند، بني اعمال و اخلاق و اعتقادات انسان چنين ارتباطي وجود دارد، كه هر كدام گوشه اي از چهرة واقعي انسان را مي سازد، و ولايت نسبت به چهرة واقعي انسان مانند سر است نسبت به بدن، لذا اگر سر نباشد بدن نيست، ولايت نباشد عمل نيست نه اين كه هست و قبول نمي شود.

    ارتباط بين قبولي عبادات با اعتقاد به امامت و ولايت ائمه اطهار ـ عليهم السلام





  4. #3
    عضو حرفه‌ ای
    مليکه آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 2,027      تشکر : 4,554
    7,553 در 1,896 پست تشکر شده
    وبلاگ : 6
    دریافت : 0      آپلود : 0
    مليکه آنلاین نیست.

    پیش فرض




    بعنوان نمونه توجّه كنيد به اين روايت.

    1. پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ : «اجعلوا اهل بيتي فيكم مكان الرأس من الجسد و مكان العينين من الرأس فان الجسد لايهتدي الا بالر أس و الرأس لا يهتدي الا بالعينين»[26] اهل بيت من را نسبت به خودتان مانند سر قرار دهيد نسبت به جسد و چشم نسبت به سر، براستي كه بدن بدون سر و سر بدون چشم هدايت نمي شود (و مردم هم بدون ولايت هيچند).
    2. امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: اسلام عريان است لباسش حيا زينتش وقار، مروتش عمل صالح، و ستونش ورع «و لكل شيء اساس و اساس الاسلام حبنا اهل البيت» و براي هر چيزي اساس و پايه اي مي باشد اساس اسلام محبت (و ولايت) ما اهل بيت است.
    3. امام باقر فرمود: بناي اسلام بر پنج چيز است نماز، زكوة، روزه، حج و ولايت «و لم يناد بشيءٍ كما نودي بالولاية»[27] و به چيزي مانند ولايت ندا و (سفارش) نشده است.
    4. روايتي از صادقين ـ عليه السّلام ـ است كه خلاصة آن را نقل مي كنيم فرمودند: «بعد از مرگ در عالم قبر (برزخ) شش صورت با انسان داخل مي شود ولي يكي از آنها زيباتر، بشاشتر، پاكيزه تر و خوشبوتر از ديگران است اولي نماز در سمت راست، و دومي زكاة در سمت چپ، و سومي روزه در پيش رو، و چهارمي حج پشت سر، و پنجمي نيكي به برادران مؤمن نزد پاهاي او قرار مي گيرند، و ششمي بالاي سرش قرار مي گيرد، بقيه سؤال مي كنند تو كيستي؟ «فتقول انا الولاية انا الولاية لآل محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ» من ولايت آل محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ مي باشم، پس بدون ولايت اعمال واقعاً جسم بي جانند و سر بي چشم، لذا قبول نمي شود.
    خلاصه‏ي حوابها: اولاً نماز و... هم شرط قبولي اعمال مي‏باشد چرا فقط از ولايت سؤال شده است.
    ثانياً: مراد اعمال مقصّرين در ولايت و امامت مراد است نه قاصرين.
    ثالثاً: با نبود ولايت توحيد خدشه دار مي‏شود لذا اعمال قبول نمي‏شود.
    رابعاً: امامت نسبت به اعمال (مانند سرنسبت به بدن و چشم نسبت به سر است) لذا قابليت قبولي را ندارد


    .[1] . محمد بن الحسين الحر العاملي، وسائل الشيعه، (احياء التراث العربي، چاپ چهارم، 1391) ج 14، ص 116.
    [2] . سفينة البحار، ج 1.
    [3] . انما يقبل الله عن المتقين، سورة مائده، آية 27.
    [4] . وسائل الشيعه، (پيشين) ص 34، ج 1.
    [5] . يعقوب كليني، اصول كافي (دارالكتب الاسلامية) ج 2، ص 349.
    [6] . عليرضا صابري، الحكم الزاهرة، (مؤسسه النشر الاسلامي جامعة مدرسين قم) ج 1، ص 138، روايت 7011.
    [7] . وسائل شيعه (پيشين) ج 1، ص 90.
    [8] . الحكم الزاهرة (پيشين) ج 2، ص 212.
    [9] . سورة غافر (40)، آية 3.
    [10] . سورة آل عمران، آية 37.
    [11] . سورة احقاف، آية 16.
    [12] . از آية «الله يصمد الكلم الطيب و العمل الصالح يرفعه» (سورة فاطر، آية 10)، مي توان اين ارتباط متقابل را استفاده كرد، چون دوگونه تفسير شده است يكي اين كه سخن پاك و اعتقاد پاك را كردار شايسته بالا مي برد، ديگر اين كه سخن پاك و اعتقاد پاك كردار شايسته را بالا مي برد و ملكوتي مي سازد، مانعي ندارد كه هر دو مقصود باشد، هر دو تفسير اين را مي رساند كه اعتقادات و ايمان و مقبوليت عمل و بالا رفتن عمل بسوي بالا تأثير دارد و عمل، در سيراب شدن ايمان بالا رفتن درجه ايمان، (استاد مطهري، عدل الهي، انتشارات صدرا) ص 332.
    [13] . يعقوب كليني، اصول كافي (چاپ اسلاميه سال 1388) ج 2، ص 60.
    [14] . وسائل الشيعه، (پيشين) ج 1، ص 10، روايت 1.
    [15] . وسائل الشيعه، (پيشين) ج 1، ص 92ـ91، روايت 5.
    [16] . دنبالة روايت دارد «كه اعمال آنها قبول نمي شود مگر آنچنانكه خدا دستور داده عمل كنند و ولايت امامي را كه دستور داده بپذيرند».
    [17] . وسائل الشيعه، (پيشين) ص 93، روايت 12 و روايت 14.
    [18] . سورة طه، آية 82.
    [19] . وسائل الشيعه، (پيشين) ج 1، ص 96، روايت 19.
    [20] . اشاره به آيه ي 98ـ96 سورة نساء.
    [21] . سورة تبوه، آية 106.
    [22] . استاد مطهري، عدل الهي، (قم، انتشارات صدرا، دهم، 1375)، ص 38.
    [23] . شيخ صدوق، توحيد صدوق، (مؤسسه النشر الاسلامي، جامعة مدرسين قم) ص 19، ص روايت 4.
    [24] . الحكم الزاهراة، (پيشين)، ج 1، ص 65، روايت 302.
    [25] . علي المتقي البرهان فوري، كنز العمال في سنن الاقوال و الافعال (مؤسسة الرسالة چاپ پنجم 1405) ج 11، ص 624، روايت 33043ـ33041.
    [26] . الحكم الزاهرة، (پيشين)، ج 2، ص 71ـ70، روايت 2516.
    [27] . الحكم الزاهرة، (پيشين) ج 1، ص 373، روايت 2232.
    ارتباط بين قبولي عبادات با اعتقاد به امامت و ولايت ائمه اطهار ـ عليهم السلام





اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •