تقويم تاريخ ،در چنين روزي .... سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....
صفحه 16 از 51 نخستنخست ... 612131415161718192026 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 151 تا 160 , از مجموع 507
  1. #151
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    28 تیر 1389 / 7 شعبان 1431 / 19 جولای 2010


    1) ارتحال عالم آگاه و روحاني مبارز آيت اللَّه "محمدحسين كاشف الغطاء" (1334 ش): آيت اللَّه محمدحسين كاشف الغطاء در حدود سال 1255 ش (1294 ق) در خانواده‏اي اهل علم و فضيلت در نجف اشرف به دنيا آمد. در نوجواني، مقدمات علوم را فرا گرفت و سپس در محضر استادان بزرگي همچون آخوند خراساني، سيدمحمدكاظم يزدي و ميرزا حسين نوري به شاگردي نشست. ايشان، مدارج علمي را به سرعت پيمود و پس از وفات علامه يزدي، مرجع تقليدِ عده زيادي از مردم گرديد. آيت اللَّه، كاشف الغطاء در طول عمر پربركت خود، با تشكيل جلسات متعدد به تربيت طلاب علوم ديني مبادرت مي‏ورزيد. او همچنين به منظور نشر معارف اسلامي به برخي از كشورهاي اسلامي سفر كرد و در دانشگاه‏ها و مراكز علمي مصر، ايران و فلسطين به سخنراني پرداخت. اين عالم گرانقدر، شركت در امور سياسي و توجه به مسائل مربوط به حكومت را از واجبات مي‏دانست. از اين‏رو در جنبش ملي عراق، نقش بسزايي داشت. او با آغاز جنگ جهاني اول، در جهاد آزادي‏بخشِ مردم عراق عليه نيروهاي اشغالگر انگليسي، فعالانه شركت كرد. آيت اللَّه كاشف الغطاء با وجود مسؤوليت‏هاي متعدد و فعاليت‏هاي گسترده اجتماعي و سياسي، آثار علمي و ادبي بسياري از خود به يادگار گذاشته كه از بين آنها مي‏توان به تحريرُ المجلّه در 5 جلد، المراجعات الريحانيه در 2 جلد، حواشي عين الحيات، السياسه الحُسَينيه و ديوان شعر اشاره نمود. اين مرجع آگاه و فقيه مبارز سرانجام در 28 تيرماه 1334 ش برابر با 18 ذي‏قعده 1373 ق در 77 سالگي در نزديكي كرمانشاه بدرود حيات گفت و پيكر مطهرش پس از تشييعي با شكوه، در نجف اشرف مدفون شد.
    2) درگذشت استاد "جلال الدين همايي" اديب برجسته معاصر (1359 ش): جلال‏الدين همايي متخلص به سنا فرزند ميرزا ابوالقاسم (متخلص به طَرَب) و نواده هماي شيرازي، از محققان و شاعران معاصر، در حدود سال 1278 ش در اصفهان متولد شد. وي علوم مقدماتي را نزد عموي خود ميرزا محمد(سها) فرا گرفت و علوم معقول و منقول و ادبيات عرب و هيئت و نجوم را نزد استادان فن مانند آقا سيدمحمدباقر دُرچه‏اي، آخوند عبدالكريم گزي، آقا شيخ محمد خراساني، حكيم قمشه‏اي و حاج آقا رحيم ارباب و ديگران آموخت و به درجه اجتهاد رسيد. استاد همايي سپس به تدريس معارف اسلامي در مدارس اصفهان پرداخت و حوزه پر رونقي تشكيل داد. وي از سال 1307 به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و چندي در دبيرستان‏هاي تهران مشغول به كار شد و در دارالفنون و بعد از آن در دانشكده ادبيات و حقوق دانشگاه تهران، استاد دوره فوق‏ليسانس و دكترا بود. استاد همايي در طول سال‏هاي تحصيل و پس از آن، شاگردان بسياري را از دانشِ خود بهره‏مند كرد. وي عالمي پركار بود و علاوه بر آموزش، تاليفات بسياري از خود بر جاي گذاشت. از جمله كتاب‏هاي استاد جلال الدين همايي مي‏توان از تاريخ ادبيات ايران در 5 جلد، صناعات ادبي و مثنوي وَلَدنامه نام برد. وي همچنين كتاب‏هاي زيادي در زمينه ادبيات و معارف اسلامي براي تدريس در مدارس و دانشگاه‏هاي ايران به رشته تحرير درآورده است. استاد جلال‏الدين همايي سرانجام در سال 1359 ش در 81 سالگي در تهران درگذشت و در تخت فولاد اصفهان به خاك سپرده شد.
    3) درگذشت استاد "سيدمحمدتقي مدرس رضوي" پژوهشگر (1365 ش): استاد سيدمحمدتقي مدرس رضوي خراساني در سال 1274 ش در مشهد به دنيا آمد. وي پس از اتمام دوران ابتدايي، نزد ميرزا عبدالجواد اديب نيشابوري اول به آموختن علوم قديمه پرداخت و تا سطوح عالي حوزه را از استادان زمان فرا گرفت. مدرس رضوي در سال 1298 ش به تهران رفت و از محضر آقا سيد محمد تنكانبي و ميرزا محمدطاهر تنكابني بهره برد و به تكميل تحصيلات قديم و جديد خود در مدرسه سپهسالار پرداخت. وي از سال 1310 به تدريس در مدارس تهران روي آورد و پس از تأسيس دانشگاه تهران به استادي دانشكده معقول و منقول و دانشكده ادبيات و علوم انساني انتخاب شد. تصحيح آثار علوي، احوال و آثار خواجه نصيرالدين طوسي، تاريخ بخارا، مُجمَلُ‏التواريخ و... از جمله آثار پژوهشي و تحقيقي اين دانشمند فرهيخته مي‏باشند. وي در 91 سالگي درگذشت.
    4) درگذشت خسرو شکیبایی بازیگر سینما و تلویزیون 1387 ش : خسرو شکیبایی در ۷ فروردین ماه سال ۱۳۲۳ در خیابان مولوی تهران به دنیا آمد. او در نزدیک به ۴۰ فیلم سینمایی بازی کرد.
    5) عمليات نامنظم فتح 8 در شمال موصل در عمق خاك دشمن توسط سپاه (1366 ش)
    6) برگزاري راهپيمايي ضدآمريكايي در سراسر كشور در پاسخ به دخالت‏هاي آمريكا(1381ش): جرج‏بوش پسر، رييس‏جمهور وقت آمريكا، پس از آنكه بارها ايران را ناقض حقوق بشر و يكي از كشورهاي محور شرارت عنوان كرد، در اقدامي دخالت‏جويانه، بيانيه‏اي درباره امور داخلي ايران منتشر ساخت. اين بيانيه خشم مردم انقلابي ايران را برانگيخت و مردم در راهپيمايي عظيمي عليه دولت آمريكا، انزجار خود را از دخالت‏هاي اين شيطان بزرگ ابراز كردند. اين در حالي است كه موج انزجار عمومي از قدرت‏طلبي‏هاي آمريكا، در كشورهاي جهان رو به فزوني مي‏رود.
    7) شكست چين در جريان جنگ با انگلستان موسوم به جنگ ترياك (1842م): در آستانه قرن نوزدهم ميلادي، در حالي كه سه قرن از تماس و تجارت پرتغالي‏ها با چين مي‏گذشت، چندين كشور اروپايى ديگر نيز به تجارت با چين مشغول بودند كه مهم‏ترين آن‏ها، انگلستان بود. در نيمه اول اين قرن، انگليسي‏ها با تسلط كامل بر هندوستان و انحصار بازار چين، در شمار قدرت مسلط استعماري آسيا قرار گرفتند. آن‏چه كه انگلستان را بيش از ديگران، به توسعه تجارت با چين برمي‏انگيخت، گسترش فعاليت‏هاي اقتصادي آنان با هند و نواحي مجاور آن بود. از جمله كالاهايى كه انگليسي‏ها به چين وارد مي‏كردند ترياك بود. افزايش مصرف ترياك و شمار معتادان چيني، كم‏كم دولت چين را به واكنش واداشت و در نهايت واردات و فروش اين ماده مخدر را ممنوع كرد. اما انگليسي‏ها كه به راحتي نمي‏توانستند از اين تجارت سودآور چشم‏پوشي كنند، به قاچاق اين ماده مهلك ادامه دادند. در اين ميان دولت چين با قدرت تمام، با قاچاق ترياك مقابله كرد. در عوض، انگليسي‏ها به بهانه ضبط و مصادره ترياك‏هاي متعلق به بازرگانان انگليسي، جنگي را در اول ژوئيه 1839م به راه انداختند كه به جنگ ترياك معروف شد. نيروهاي متجاوز در نخستين مراحل جنگ، بندر كانتون در جنوب چين را به توپ بستند و سپس بندر تجاري هنگ كنگ را نيز به تصرف خود درآوردند. چيني‏ها پس از تحمل خسارات فراوان در اين جنگ، سرانجام به شرايط صلح انگليس گردن نهادند. در نهايت به موجب قراردادي كه در 19 ژوئيه سال 1842م بين دو طرف به امضا رسيد، بندر مهم هنگ‏كنگ به انگليس تسليم گرديد و پنج بندر بزرگ چين براي تجارت و رفت و آمد كشتي‏هاي خارجي آزاد شد. بندر هنگ‏كنگ سرانجام پس از بيش از يك‏صد و پنجاه سال، در اول ژوئيه 1997م به حاكميت چين بازگشت. (ر.ك: 1 ژوئيه)
    8) تولد "ولاديمير ماياكوفسكي" شاعر و اديب شهير روس (1893م) (ر.ك: 14 آوريل)
    9) روز استقلال "كويت" از استعمار انگلستان (1961م): كويت از زمان هخامنشيان جزئي از ايران به حساب مي‏آمد و در سال‏هاي نخستين گسترش جغرافيايى اسلام ضميمه جامعه اسلامي گرديد. در قرن شانزدهم ميلادي پرتغالي‏ها و در طي دو قرن هجدهم و نوزدهم، دولت عثماني بر اين منطقه تسلط داشتند. در سال 1899م كويت قراردادي با انگلستان به امضاء رسانيد كه به حاكميت انگلستان براين شيخ‏نشين منجر شد. اين وضعيت تا بعد از جنگ دوم جهاني ادامه داشت و وجود چاه‏هاي نفت به گسترش حضور شركت‏هاي امريكايى و انگليسي در اين منطقه انجاميد. با اين حال مذاكرات مربوط به استقلال در سال 1961 به نتيجه رسيد و در 19 ژوئيه همين سال استقلال كويت اعلام شد. اين كشور در آسياي غربي و در حاشيه خليج فارس قرار دارد. مساحتِ كويت بيش از 17 هزار كيلومتر مربع و از جمعيت دو ميليون نفري آن بيش از 85% مسلمان مي‏باشند. پيش‏بيني شده است اين كشور تا سال 2025 جمعيت سه ميليون نفري خواهد داشت. مليت اكثر جمعيت اين كشور، عرب و زبان و خط رسمي نيز عربي است. شهر كويت پايتخت اين كشور و سالميّه، قليب الشيوخ و حولي از شهرهاي مهم كويت مي‏باشند. واحد پول اين كشور، دينار كويت بوده و 25 فوريه نيز روز ملي آن مي‏باشد. حكومت اميرنشين كويت مشروطه سلطنتي با يك مجلس قانون‏گزاري است.
    10) تولد اتوم اگویان 1960 م : کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه کننده و بازیگر ارمنی کانادایی است.
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  2. #152
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    29 تیر 1389 / 8 شعبان 1431 / 20 جولای 201



    1) واگذاري شيلات شمال ايران به "استفان ليانازوف" سرمايه‏دار روسي (1272 ش): پس از آن‏كه ناصرالدين شاه قاجار امتياز رويتر مبني بر تاسيس بانك شاهنشاهي و بهره‏برداري از بعضي معادن ايران را به انگليسي‏ها واگذار كرد ، دولت روسيه نيز به هم‏چشمي انگلستان در صدد اخذ امتياز جديدي بود. سرانجام دولت روس با تحت فشار قرار دادن شاه، امتيازات متعددي از جمله امتياز شيلات شمال ايران و صيد ماهي و نيز امتياز تاسيس بانك استقراضي را به دست آورد. در اين ميان، استفان ليانازوف، از سرمايه‏داران روسي، امتياز شيلات شمال ايران را به دست آورد. پس از مرگ ليانازوف ، امتياز شيلات شمال به ورثه او منتقل گرديد. پايان آخرين دوره امتياز ليانازوف، با انقلاب روسيه و از هم گسيختن امور ورثه مصادف شد. پس از آن از سال 1301 تا 1306 ش دولت شوروي با پرداخت مبلغي، از شيلات بهره‏برداري مي‏كرد. اين امتياز بعدها به صورت مشاركت بين ايران و انگلستان ادامه يافت تا اين كه با ملي شدن شركت شيلات ايران در سال 1331 ش، تمام امور مربوط به ماهي‏گيري، به دولت ايران محول گرديد.
    2) تصويب قطعنامه 598 شوراي امنيت سازمان ملل متحد درباره لزوم پايان جنگ ايران و عراق (1366ش): قطعنامه 598 شامل 10 ماده بود كه به اتفاق آراي 15 عضو شوراي امنيت به تصويب رسيد. اين قطعنامه يكي از معدود موارد مورد اتفاق پنج عضو دايمي شوراي امنيت در تاريخ چهل ساله سازمان ملل تا آن روز به شمار مي‏رود. رژيم بعثي عراق بلافاصله موافقت بدون قيد و شرط خود را با مفاد آن، مشروط به متابعت ايران از آن اعلام نمود. از آنجا كه در قطعنامه 598، برخلاف قطعنامه‏هاي قبلي اين سازمان، تا حدودي نسبت به حقوق ملت ايران توجه شده و نكات مثبت در آن آمده بود، دولت ايران آن را رد نكرد و تنها شرط تحقق آن را تعيين متجاوز اعلام نمود. پا فشاري ايران براي شناسايي متجاوز، بار ديگر بر دشمنان ايران گران آمد و آنان را وارد ميدان كرد كه در اين ميان آمريكا با حضور بيش از 43 رزمناو در خليج فارس و ديگر متحدان نيز با اهداي سلاح‏هاي گوناگون، اوج اتحاد خود را با رژيم عراق به نمايش گذاشتند. از آن پس، دشمن بعثي با حمايت همه جانبه و به كارگيري گسترده سلاح‏هاي شيميايي، غيرانساني‏ترين اعمال را در جنگ انجام داد و حتي از كشتار مردم كشور خود نيز كه به رزمندگان اسلام پناه داده بودند، ابا نكرد. سرانجام با وقوع حوادث متعدد، رهبر كبير انقلاب اسلامي، با درك توطئه غرب و نيز در نظر گرفتن منافع و مصالح نظام، قطعنامه 598 شوراي امنيت را يك سال بعد در 27 تيرماه 1367 پذيرفتند.
    3) تولد "ابن روميه" محدّث و گياه شناس مسلمان(561 ق): ابوالعباس احمدبن محمد اِشبيلي معروف به ابن روميّه محدث، گياه‏شناس و داروشناس مسلمان در شهر اشبيليه، پايتخت مسلمانان در اندلس به دنيا آمد. پس از تحصيلات مقدماتي، از دانشمندان و محدثان بزرگ عصر خود، حديث فراگرفت و همزمان با تحصيل علوم ديني، به پژوهش در علم گياه‏شناسي نيز همّت گماشت. ابن‏روميّه علاوه بر مطالعه و شناخت ويژگي‏هاي گياهان و انجام سفرهاي تحقيقاتي در اين زمينه، كتاب‏هايي نيز تأليف كرد كه مقاله في تركيبِ الادويه و تفسير اسماءِ الادويةِ المفرده از آن جمله‏اند. وفات ابن روميّه در سال 637 ق در 76 سالگي واقع شد.
    4) مرگ "امريكو وسْپوس" دريانورد ايتاليايي و يكي از كاشفان امريكا (1512م): امريكو وسپوس، دريانورد ايتاليايى در نهم مه 1451م در شهر فلورانس در ايتاليا به دنيا آمد. وي در جواني به نيروي دريايى پيوست و پس از چندي، در سفر دوم كريستف كلمب كاشف اوليه امريكا، به قاره جديد پاي گذاشت. وسپوس پس از چندي در سال 1497م به طور مستقل عازم سفرهاي اكتشافي در امريكا گرديد و پس از مدتي مصب و محل ريزش رودخانه عظيم آمازون در امريكاي جنوبي به اقيانوس اطلس را كشف كرد. وي چهار بار به سرزمين ناشناخته‏اي كه تصور مي‏شد به قسمت شرق آسيا متصل است سفر نمود و در نهايت به اين كشف دست يافت كه اين قاره ارتباطي با آسيا ندارد. از اين رو، عده‏اي او را كاشف واقعي امريكا مي‏دانند. بعدها با الهام از نام امريكو اين سرزمين را امريكا ناميدند. وسپوس در سفرهاي آخر خود، نقشه‏هايي از مناطقي كه سفر كرده بود تهيه نمود و براي جهانيان به يادگار نهاد. امريكو وسپوس سرانجام در 20 ژوئيه 1512م در 61 سالگي درگذشت.
    5) اختراع ساعت جيبي معروف به ساعت تخم مرغي در آلمان (1600م)
    6) روز ملي و استقلال "كلمبيا" در امريكاي مركزي (1810م): كشور جمهوري كلمبيا با 1/141/748 كيلومتر مربع وسعت، در امريكاي مركزي، در شرق اقيانوس آرام و در همسايگي ونزوئلا، برزيل، پرو، اكوادور و پاناما واقع شده است. جمعيت كلمبيا بيش از 42 ميليون نفر است كه اكثراً دو رگه سرخ و سفيد هستند و كاتوليك مذهبند. پايتخت كلمبيا شهر بوگوتا و واحد پولش، پزوي كلمبيا است. زبان رسمي مردم كلمبيا، اسپانيايى است هرچند زبان‏هاي بومي نيز در ميان مردم عموميت دارد. پيش‏بيني شده است كه جمعيت كلمبيا تا سال 2025م نزديك به 60 ميليون نفر خواهد بود. انقلاب مردم كلمبيا براي به دست آوردن استقلال از سال 1781م آغاز شد ولي به شدت سركوب گشت. در آغاز قرن نوزدهم شورش در مستعمرات اسپانيا براي استقلالْ جاني دوباره گرفت و سرانجام در سال 1810 طي يك كودتاي نظامي، حكومت استعماري اسپانيا برچيده شد و در 20 ژوئيه اين سال، اعلاميه استقلال كلمبيا تهيه و منتشر گرديد. هرچند اين كودتا با شكست مواجه گشت ولي در سال 1819 انقلاب بزرگي به رهبري سيمون بوليوار مبارز آزادي‏خواه امريكاي لاتين، نظام استعماري اسپانيا را براي هميشه در اين منطقه خاتمه داد.
    7) مرگ "برنارْدْ ريمان" رياضي‏دان معروف آلماني (1866م): برنارد ريمان، رياضي‏دان آلماني در 17 سپتامبر 1826م در خانواده‏اي تنگ‏دست در آلمان به دنيا آمد. پدرش كشيش فقيري بود كه خود را به آب و آتش مي‏زد تا وسايل تحصيل برنارد را آماده كند. برنارد ريمان در 20 سالگي وارد دانشگاه گوتينگن آلمان شد و در درس رياضي‏دانان معروف زمان، حضور يافت. وي از كودكي استعداد خوبي در رياضيات داشت از اين‏رو رشته دانشگاهي خود را همين رشته قرار داد و در 25 سالگي از رساله دكتراي خود دفاع نمود. ريمان در سال‏هاي بعد به تحقيق و مطالعه در رياضيات و هندسه پرداخت و نتايج تحقيقات خود را در سال 1864م به اساتيد دانشگاه ارائه داد. او در رياضياتْ، هندسه‏اي را ايجاد كرد كه به نام خودش شهرت يافت. در هندسه ريماني از سطحي كروي بحث مي‏شود و احكام آن نيز مربوط به اشكالي است كه بر آن سطحْ، تصور مي‏گردد. در اين هندسه، بين دو نقطه مي‏توان هر تعداد خط مستقيم كه بخواهيم رسم كنيم و علاوه بر آن در هندسه ريماني، مفهومي نظير خط مستقيم و نامحدود وجود ندارد. اين‏گونه نظريات تازه، در آن زمان به منزله معماهاي عجيب رياضيات محض تلقي مي‏شد. اما نيم قرن بعد انيشتين توانست اين نكته را ثابت كند كه هندسه ريماني، سيماي جهان را به صورتي واقعي‏تر از هندسه اُقليدسي مجسّم مي‏كند. برنارد ريمان عمري طولاني نيافت چرا كه در 20 ژوئيه 1866م در چهل سالگي بر اثر بيماري سل، در نهايت شهرت، درگذشت.
    8) تولد "بنيتو موسوليني" ديكتاتور فاشيست ايتاليا (1883م): بنيتو موسوليني ديكتاتور پيشين ايتاليا در 20 ژوئيه 1883م در خانواده فقيري در شمال ايتاليا متولد شد. وي پس از پايان تحصيلات دانشگاهي، به روزنامه‏نگاري روي آورد. موسوليني در 23 مارس سال 1919م با استفاده از شورش‏ها و هرج و مرج موجود در ايتاليا، حزب فاشيست را به وجود آورد و رهبري آن را بر عهده گرفت. با پيروزي اين حزب در انتخابات سال 1922م، موسوليني با جلب رضايت پادشاه ايتاليا، به نخست وزيري رسيد و با شدت عمل، كشور را از وجود مخالفان خود پاك نمود. وي در اندك زماني، ايتاليا را زير سلطه حزب فاشيست درآورد و هم‏زمان در دوران حكومتش، فعاليت‏هاي عمراني فراواني انجام داد. با روي كار آمدن هيتلر در آلمان، موسوليني به او نزديك شد به طوري كه در طي سال‏هاي 1936 تا 1939م نيروها و تجهيزات ايتاليا همراه با نيروهاي آلمان در جنگ‏هاي داخلي اسپانيا به نفع سلطنت طلبان فعاليت مي‏كردند. موسوليني براي استحكام موقعيت ايتاليا در درياي مديترانه و تسلط بر درياي آدرياتيك، در سال 1939م به آلباني حمله برد و با وجود مقاومت شديد مردم آن، اين كشور را تسخير نمود. با آغاز جنگ جهاني دوم در سال 1939م موسوليني رسماً حمايت خود را از هيتلر اعلام كرد و سال بعد نيز آشكارا، ارتش ايتاليا را وارد صحنه‏هاي جنگ نمود. وي پس از يك رشته پيروزي‏ها و شكست‏ها و اشغال ايتاليا، در 25 ژوئيه 1943م، از طرف پادشاه، بر كنار شد و از آن پس، سياست ايتاليا، عليه آلمان ادامه يافت. موسوليني پس از بركناري، در نقطه‏اي در يك‏صد كيلومتري رم زنداني شده بود اما با كمك خلبانان ورزيده آلماني در 12 سپتامبر 1943م آزاد شد. موسوليني پس از آن به مونيخ انتقال يافت و پس از ملاقات با هيتلر، براي تشكيل يك حكومت جمهوري طرفدار آلمان در شمال ايتاليا به ميلان بازگشت. عمر حكومت جمهوري موسوليني هم بيش از پانزده ماه به طول نينجاميد و موسوليني به دنبال پيشروي نيروهاي متفقين به شمال ايتاليا، متواري شد. در نهايت، بنيتو موسوليني در حين فرار در لباس مبدل، در 28 آوريل 1945م توسط يك گروه از پارتيزان‏هاي مخالف، شناسايى و دستگير گرديد و پس از يك محاكمه كوتاه، در 62 سالگي اعدام شد. به همراه موسوليني، كلارا پتاچي، معشوقه وي نيز حضور داشت كه علي‏رغم توانايى براي فرار، از بنيتو جدا نشد. موسوليني در حالي در سال 1935م به اين زن كه همسر يكي از افسران جوان ارتش ايتاليا بود، دلبسته شد كه خود داراي همسر و پنج فرزند بود. افشاي رابطه نامشروع او با يك زن، به حيثيت و موقعيت سياسي موسوليني لطمه شديدي وارد ساخت. پس از تيرباران موسوليني و كلارا پتاچي، جنازه‏هاي آن دو را به صورت وارونه در ملأ عام به نمايش گذاشتند.
    9) مرگ "گوليلمو ماركوني" دانشمند ايتاليايي و مخترع راديو (1937م): گوليلمو ماركوني، مبتكر ايتاليايى در 25 آوريل 1875م در شهر بولونيا ايتاليا به دنيا آمد و از دوره كودكي به رشته برق علاقه پيدا كرد. هنگامي كه هنوز همسالان وي، دوره دبيرستان را مي‏گذراندند، ماركوني نامه‏هايى به دانشمندان اروپا مي‏نوشت و در آن‏ها از برق سخن مي‏گفت. وي هم‏چنين خبر آزمايش‏هاي آنان را نيز به دقت مي‏خواند و از نتايج آن مطلع مي‏شد. در پي اين ارتباط، ماركوني آگاهي يافت كه جمعي از دانشمندانْ درباره انتقال امواج الكتريكي و يافتن آن‏ها، دچار مشكل شده‏اند. در اين زمان كه ماركوني 21 سال داشت آزمايش‏هاي خود را بر روي اين طرح متمركز كرد. وي لوله‏اي را پر از بُراده آهن نمود و جريان برق را از آن گذراند. آن‏گاه نزديك آن، جرقه برق ايجاد كرد تا مقدار برقي را كه از ميان براده‏هاي آهن ميگذرد، افزايش دهد. بر اثر تكميل اين طرح و آزمايش‏هاي فراوان بر روي آن، ماركوني پي برد كه مي‏تواند به وسيله يك دستگاه بي‏سيم، اخبار را از فاصله نسبتاً دور مخابره كند و اگر اجزاء دستگاه را كامل كند، كاربردش موفقيت آميزتر خواهد بود. ماركوني اين كار را دنبال كرد و پس از دو سال تلاش، موفق به اختراع فرستنده‏اي شد كه امواج بي‏سيم را تا چند صد متر منتشر مي‏كرد. يك سال پس از ثبت اختراعش، وي به كشتي‏هاي نيروي دريايى كه در فاصله بيست كيلومتري ساحل قرار داشتند اخباري مخابره كرد. ماركوني طي جنگ جهاني اول، در ارتش ايتاليا خدمت مي‏كرد و در اين دوره، چگونگي ارسال خبر را به مسافت‏هاي دور، دريافت. در اين زمان بود كه به اين كار توفيق يافت و اولين دستگاه راديو را اختراع كرد. آنچه كه در ابتدا توسط ماركوني ساخته شد، به صورت تلگراف مورد استفاده قرار گرفت. سپس با كمك ديگر دانشمندان به تكميل آن پرداخت. به اين ترتيب كه مدار تنظيم جهت دريافت علائم، انتخاب شد و لامپ انتقال صوت بر روي امواج، ميكروفن و... به وجود آمد تا راديويى كه امروزه مي‏شناسيم شكل گرفت. نهايتاً در سال 1919م، پخش آزمايشي راديو در انگلستان و سال بعد در امريكا آغاز شد. ماركوني پس از اين اختراع از طرف دولت‏هاي مختلف مورد تقدير واقع شد و در شمار مخترعان بزرگ قرار گرفت. گوليلمو ماركوني سرانجام در 20 ژوئيه 1937م در شصت و دو سالگي درگذشت.
    10) درگذشت "پل والِري" شاعر و اديب مشهور فرانسوي (1945م): پل والري شاعر بزرگ و ملي فرانسه در 30 اكتبر 1871م در شهر سِت در فرانسه به دنيا آمد و تحصيلات خود را در رشته حقوق به پايان بُرد. وي سپس به علت علاقه به ادبيات و مطالعه آثار بزرگان شعر و ادب، به شعر و شاعري روي آورد و نخستين اثرش را در سال 1889م در هجده سالگي انتشار داد. والري از آن پس با سرودن شعرهاي متعدد، شهرتي فراوان به دست آورد و در شمار شاعران معروف فرانسه درآمد. اشعار والري، موزون و زود فهم است و در شعر معاصر فرانسه، تاثير فراواني نهاده است. افكار و انديشه‏هاي فلسفي اين شاعر، رنگ بدبيني و غم و اندوه دارد. والري به دريا و مظاهر آن علاقه زيادي داشت و به دليل ارتباط بيشتر آثارش با دريا، او را شاعر دريايى لقب داده‏اند. وي به غير از نظم، به نثر نيز پرداخت و هوش‏مندي و نكته بيني خود را بيشتر در آثار منثور خود نشان داده است. والري را به سبب نگارش رمان‏هاي افسانه‏اي، جزو رمانتيك‏ترين شاعران قرن بيستم مي‏دانند. روش والري، ژرف‏بيني فراوان در هر چيز است. زيبايى شعر در نظر او، در تلفيق و تركيب الفاظْ نهفته است. وي قالب و صورت دقيق و همراه با صنعت را در شعرْ اصل مي‏داند نه احساس شخصي و مفاهيم را. تكيه‏گاه شاعر، در نظر والري، مجموع اصوات خوش‏آهنگ است. والري با القاي آهنگ مِلودي الفاظ توانسته است تركيبي از مسائل ذهني و تصويرهاي عيني به دست دهد. شعر او حاصل تفكر فلسفي وي درباره بستگي تام ماده و روح است. والري از شخصيت‏هاي نادري است كه هيچ گاه عواطف را فداي انديشه نكرده، بلكه ميان احساس و انديشه و معنويت و هم‏چنين ميان دانش و تخيلْ، سازشي برقرار كرده است. والري ميان دو جنگ جهاني، مقامي مهم در تاريخ ادبيات جهان يافته است و اين مقام برجسته نه تنها به وسيله درخشش آثارش به دست آمده، بلكه به وضع فكري او كه در اين آثار نيز منعكس است ارتباط كامل مي‏يابد. از اين شاعر بزرگ آثار مشهوري بر جاي مانده كه پارك جوان و گورستان دريايي در نظم و شبي با آقاي تِست و مجموعه مقالات در نثر از آن جمله‏اند. پل والري سرانجام در بيستم ژوئيه 1945م در 74 سالگي درگذشت.
    11) ترور "ملك عبداللَّه" اولين پادشاه اردن هاشمي (1951م): ملك عبداللَّه اولين پادشاه كشور اردن هاشمي در 21 دسامبر سال 1882م در شهر مكه متولد گرديد. پدر وي شريف حسين امير مكه بود. ملك عبداللَّه مقدمات علوم ادبي را در اسلامبول فرا گرفت و در 28 سالگي به عنوان نماينده شهر مكه در مجلس نمايندگان عثماني حضور يافت. وي در سال 1916م همراه پدرش در انقلاب عربي شركت نمود و پادگان نظامي عثماني در شهر طائف را به تصرف خويش درآورد. در ماه مارس 1921 دولت انگلستان، تصميم به برپايى اميرنشين اردن به سركردگي امير عبداللَّه گرفت. انتخاب وي نشان دهنده دست پرورده بودن و سرسپردگي او نسبت به دولت انگلستان بود سپس عازم اَمّان گرديد و پس از ملاقات با چرچيلِ وزير وقت مستعمرات انگلستان در بيت المقدس، مقدمات حكومت خود را فراهم ساخت. براساس توافق و پيمان همكاري انگليس و اردن در سال 1926م نام اين منطقه به مملكت اردنِ هاشمي تغيير يافت و امير عبداللَّه با عنوان ملك عبداللَّه پادشاه اردن زمام امور را به دست گرفت و مدت 25 سال در اين سمت باقي ماند. وي بعد از جنگ جهاني دوم و شكل‏گيري اسرائيل رهبري اعراب در جنگ با اين رژيم را بر عهده گرفت كه نتيجه آن شكست اعراب و تحكيم موجوديت رژيم غاصب اسرائيل بود. ملك عبداللَّه در عين حال به علت دشمني عميق با خاندان سعودي در عربستان به دنبال تصرف سوريه و لبنان و اجراي طرح سوريه كبير بود. و اين مسئله باعث شده بود تا وي بخش‏هايى از فلسطين را كه در جريان جنگ با اسرائيل به تصرف درآورده بود، در اختيار بگيرد و به دنبال يك پارچه كردن اين مناطق، تحت حاكميت اردن باشد. به همين دليل روابط ملك عبداللَّه با همسايگان اردن به دشمني آشكار كشيده شد و او نشست‏هاي اتحاديه عرب را تحريم نمود. در عرصه بين‏المللي نيز پادشاه اردن به عنوان يك عامل دست‏نشانده عمل مي‏كرد. وي براي برخورداري از كمك‏هاي امريكا براساس بند چهار دكترين ترومن، با اين كشور قراردادي امضا نمود و از عملكرد امريكا در جهان، حمايت مي‏نمود. مجموعه مواضع داخلي و خارجي ملك عبداللَّه به مخالفت‏هاي مردمي و فعاليت فلسطينيان عليه وي انجاميد. از ملك عبداللَّه به عنوان مردي خوش گذران، راحت طلب، بيزار از كارهاي جدي، دوستدار مجالس بحث و مناظره و شيفته بذله گويي در محافل خصوصي، ياد كرده‏اند. وي سرانجام در 20 ژوئيه 1951م در مسجدالاقصي توسط يك جوان فلسطيني كه مخالف انضمام بيت‏المقدس و بخش عربي فلسطين به اردن بود، هدف گلوله قرار گرفت و در 69 سالگي كشته شد. پس از وي، پسرش ملك حسين به پادشاهي اردن رسيد.
    12) امضاي قرارداد ژنو پس از شكست فرانسه از ويتنام و تشكيل ويتنام شمالي و جنوبي (1954م): پس از اعلام استقلال ويتنام در سال 1945م، هوشي مينِ، رهبر نيروهاي كمونيست اين كشور آمادگي خود را براي مذاكره با استعمارگران فرانسوي جهت انتقال قدرت مسالمت‏آميز و انعقاد پيمان دوستي و اتحاد با فرانسه اعلام داشت. ولي فرانسوي‏ها كه مطامع استعماري گذشته خود را دنبال مي‏كردند حاضر به مصالحه نشدند و نخستين دوره جنگ‏هاي ويتنام بين فرانسويان و ويتنامي‏ها كه از سال 1946 تا 1954م به طول انجاميد، صدها هزار كشته و خسارات سنگين مالي به بار آورد. فرانسوي‏ها سرانجام پس از تحمل چند شكست خفت‏بار، به ويژه شكست در نبرد معروف دين بين فو، حاضر به مصالحه و مذاكره شدند و در نتيجه مذاكراتي كه در بيستم ژوئيه سال 1954م، با حضور نمايندگان فرانسه، امريكا، چين، انگلستان، شوروي و ويتنام در ژنو انجام گرديد، درباره شرايط متاركه جنگ و تقسيم موقت ويتنام شمالي و جنوبي و انجام انتخابات پارلماني در سراسر ويتنام توافق شد. هرچند اين قرارداد باعث قطع شدن دست استعمار فرانسه از ويتنام گرديد اما به موجب آن، ويتنام در امتداد مدار 17 درجه عرض جغرافيايى به دو قسمت شمالي و جنوبي تقسيم شد. هم‏چنين بر اساس قرارداد، نيروهاي خارجي بايد خاك ويتنام راترك مي‏كردند. اما امريكا برخلاف قرارداد ژنو، سربازان خود را براي جنگ با مردم استقلال‏طلب ويتنام به منطقه اعزام كرد و از اتحاد دو بخش شمالي و جنوبي ويتنام جلوگيري كرد. در همين زمان با بيرون رفتن فرانسويان از ويتنام، درگيري بين دولت كمونيستي هوشي‏مينه در شمال با دولت دست نشانده در جنوب آغاز شد و مقدمات ورود امريكا به عرصه جنگ ويرانگر ويتنام را فراهم آورد. (ر.ك: 1 نوامبر)
    13) اشغال بخش ترك‏نشين قبرس توسط نيروهاي نظامي تركيه (1974م)
    14) تولد لیلین هلمن (1984-1905) نمایشنامه نویس آمریکایی
    15) تولد لاسلو موهولی ناگی 1895 م : "موهولی ناگی" یکی از برجسته ترین افراد ساختارگرا بود و از گرایشی منطقی و فنی پیروی می کرد.
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  3. #153
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    30 تیر 1389 / 9 شعبان 1431 / 21 جولای 2010



    1) قيام مردم مسلمان ايران به رهبري آيت‏اللَّه "كاشاني" و به قدرت رسيدن مجدد مصدق (1331ش): وقتي كه دكتر مصدق مي‏خواست علاوه بر نخست وزيري، وزارت جنگ را نيز برعهده بگيرد، با مخالفت شاه مواجه شد. بنابراين مصدق استعفا داد و شاه هم بلافاصله احمد قوام را مأمور تشكيل كابينه نمود. در اين ميان آيت‏اللَّه كاشاني كه حضور دكتر مصدق را در نخست وزيري مفيد مي‏دانست با اتخاذ تصميمي قاطع، بازگشت مصدق به نخست‏وزيري را خواستار شد. آيت‏اللَّه كاشاني تهديد كرد، در صورتي كه قوام كنار نرود اعلام جهاد كرده و كفن مي‏پوشد و پيشاپيش مردم حركت خواهد كرد. احمد قوام كه مردي وابسته به استعمار و در خدمت دستگاه استبدادي بود، بلافاصله پس از نخست‏وزيري، نغمه شوم جدايي دين از سياست را سر داد و لبه تيز حملات خود را متوجه رهبري نهضت يعني آيت اللَّه كاشاني و نيروهاي مسلمان كرد. آيت اللَّه كاشاني با انتشار اعلاميه‏اي به صدور فرمان نخست‏وزيري قوام السلطنه به شدت اعتراض نمود. به اين ترتيب وقايع سي‏تير شكل گرفت و قيام عمومي مردم مسلمان، در شهرهاي مختلف ايران آغاز شد. هرچند اين تظاهرات به وسيله عوامل شاه به خاك و خون كشيده شد، اما در نهايت، شاه، عقب‏نشيني كرد و چون در رضايت و تطميع آيت‏اللَّه كاشاني توفيقي به دست نياورد، مجبور شد، قوام را بركنار كرده و بار ديگر مصدق را به نخست وزيري مأمور سازد و وزارت جنگ را نيز به او بسپارد. مصدق پس از به دست‏گيري مجدد قدرت، سرلشكر وثوق عامل كشتار مردم بي‏گناه در جريان قيام را به معاونت وزارت جنگ منصوب نمود و چون آيت اللَّه كاشاني به اين عمل اعتراض كرد، مصدق در نامه‏اي، از آن روحاني مجاهد خواست تا در امور سياسي مداخله ننمايد. اين عمل، پشتيباني مردم را از مصدق برداشت و دولت مصدق كه براي دومين بار در اثر مبارزات پيگير مردم روي كار آمده بود، بيشتر از سيزده ماه دوام نياورد و سرانجام با كودتاي آمريكايي 28 مرداد سال 1332 شمسي، سرنگون شد.
    2) رحلت شیخ احمد کافی 1357 ش : شیخ احمد کافی (۱ خرداد ۱۳۱۵، مشهد - ۳۰ تیر ۱۳۵۷، چناران) یکی از روحانیون برجسته و خطبای به‌نام بود که سابقهٔ مبارزهٔ طولانی با رژیم پهلوی را در کارنامهٔ خود داشت. سخنرانی‌های وی معمولاً بسیار پر شور بوده و او در سخنان خود از حمله به مقامات رژیم وقت و هواداران آن‌ها اِبایی نداشت.شیخ احمد کافی که مجموعه سخنرانی‌هایش هنوز طرفداران بسیاری دارد، در یک حادثه رانندگی مشکوک در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۵۷ کشته شد.
    3) درگذشت فقيه عالي قدر "قاضي ابوالقاسم ابن برّاج" (481 ق): شيخ سعدالدين ابوالقاسم، عبدالعزيز بن نحرير بن عبدالعزيز بن برّاج طرابلسي معروف به قاضي در حدود سال 400 ق در مصر به دنيا آمد. تحصيلات خود را در زادگاه و سپس در بغداد ادامه داد تا اين كه يكي از فقهاي نامدار و معتبر شيعه در عصر خويش شد. ابن بَرّاج از علم وسيع و اطلاعات شايسته در زمينه‏ي فقه و علوم اسلامي برخوردار بوده و تاليفات فراواني در اين باره دارد. او از شاگردان خاص سيد مرتضي و شيخ طوسي بود و مورد توجه آنان قرارگرفت. شيخ ابوالقاسم بن بَرّاج بعدها نماينده‏ي شيخ طوسي در شام گرديد و يكي از مردان فقه و فقاهتِ معروف آن ديار شد. ابن برّاج در حدود سي سال در طرابلس منصب قضاوت داشته و به "قاضي" مشهور گشت. ابن برّاج از دانشمندان پرآوازه و معتبر شيعي است كه آراي او پيوسته مورد توجه‏ي فقيهان بزرگ بوده و غالباً به نظريات او، اشاره و استناد شده است. بسياري از فقيهان و محدّثانِ سده‏هاي بعد، در اجازه‏هايى كه به برخي از شاگردان خود داده‏اند، به شخصيت و آثار او اشاره كرده‏اند. قاضي، از نويسندگاني است كه نوشته‏هايى در فقه و كلام از خود به يادگار گذاشته است. نوشته‏هاي به جاي مانده از او، شامل مجموعه‏اي از فتواهاي فقهي است كه در آن‏جا، استدلال‏هاي فقهي و نقد نظرهاي ديگر فقيهان، بسيار كم به چشم مي‏خورد. جواهر الفقه، عِمادُ المُحتاج في مناسك الحاجّ و... از تاليفات اوست. سرانجام اين عالم رباني در حدود هشتادسالگي در طرابلس در لبنان بدرود حيات گفت.
    4) درگذشت "ابن انباري" فقيه و لغت شناس مسلمان(577 ق): ابوالبركات، كمال الدين عبدالرحمن ابن محمد، مشهور به ابن انباري، تحصيلات خود را در مدرسه‏ي نظاميه‏ي بغداد به پايان رساند و به علّت كسب مدارج عالي در علوم فقهي و ادبي، در همان مدرسه به تدريس مشغول شد. ابن انباري پس از طي مراتب علمي، به استادي دست يافت و شيخ زمانه گرديد. آنگاه آثارش شهرت يافت و طلاب علم از هرسو به محضرش شتافتند. ابوالبركات در مقام استادي، نَفَسي گرم و مبارك داشت، چنان‏كه هر كس نزد وي شاگردي كرد، از مشاهير شد. ابن انباري مردي ديندار و پارسا و زاهدي مخلص و بي‏پيرايه بود. او از هياهوي نظاميه روي برتافت و در گوشه‏ي عُزلَت نشست. بيشتر اوقات ابن انباري صرف تأليف در علم نحو شده است. وي مي‏كوشيد قواعد و اصول فقهي و نحوي را به هم پيوند دهد. از همين رو، شيوه‏ي او در برداشت‏هاي نحوي، بيشتر به شيوه‏ي فقيهان شبيه است. از ابن انباري كتب و رساله‏هاي بسيار بر جاي مانده است كه كتاب اسرارُ العربيَّه شهرتي بيشتر دارد.
    5) آغاز جنگ تاريخي "اهرام" بين نيروهاي فرانسوي و مصري (1798م): با قدرت‏گيري ناپلئون بُناپارت در فرانسه و آغاز كشور گشايى‏هاي او، ناپلئون قصد حمله به انگليس را در سر مي‏پروراند، اما چون نيروي دريايى فرانسه، توان لازم را براي اين كار نداشت، لذا ناپلئون تصميم گرفت كه در خارج از اروپا، بر انگلستان لطمه زند. به همين دليل از آن جا كه هندوستان مخزن قواي اقتصادي و منبع معيشت انگلستان به شمار مي‏رفت و سرزمين مصر نيز در مسير هند قرار داشت، ناپلئون نقشه حمله به مصر را كشيد. در صورت تصرف مصر، هم يك مستعمره بزرگ معادل تمام مستعمرات فرانسه به دست ناپلئون مي‏افتاد و هم به عنوان يك مركز نظامي براي حمله به هند مورد استفاده قرار مي‏گرفت. در آن زمان مصر تحت نفوذ امپراتوري عثماني قرار داشت و توسط امراي مملوك موسوم به مماليك اداره مي‏شد. درنهايت در 21 ژوئيه 1798م، جنگ ميان فرانسه و مصريان آغاز شد و علي‏رغم مقاومت مماليك، ناپلئون موفق به فتح مصر گرديد و تا آخر ژوئيه، قاهره نيز به تصرف ناپلئون درآمد. در اين هنگام، در حالي كه ناپلئون مشغول ايجاد يك ستاد فرماندهي در نزديكي اهرام مصر بود، قواي دريايي انگليس، نيروي دريايي فرانسه را در سواحل مصر غافل‏گير كرد و قسمت اعظم ناوگان جنگي فرانسه را منهدم ساخت. اين مسئله باعث عقب‏نشيني ناپلئون گرديد و پس از چندي به كشورش بازگشت.
    6) تولد "ارنست همينگوي" نويسنده معروف امريكايي (1898م): اِرنست ميلر هِمينگوِي نويسنده شهير امريكايى در 21 ژوئيه 1898م در ايالت شيكاگو امريكا متولد شد. وي از كودكي و دوران دبستان احساس كرد كه براي ادبيات مستعد است از اين رو از همان زمان، شروع به نوشتن مقالات ادبي و داستان در روزنامه‏اي كه خودِ شاگردانْ اداره مي‏كردند نمود. او پس از پايان تحصيلات خود، در جنگ جهاني اوّل شركت جست و سپس خبرنگار جنگي گرديد. همينگوي پس از پايان جنگ و كسب مدال جنگي، نگارش آثار ادبي خود را ادامه داد و با نوشتن رمان‏هايى چون: خورشيد همچنان مي‏دمد و وداع با اسلحه، به عالي‏ترين درجات شهرت رسيد. وي با نوشتن كتاب معروف زنگ‏ها براي كه به صدا در مي‏آيند به اوج افتخار رسيد. او در اين كتاب ثابت نمود كه ارزش آزادي موقعي معلوم مي‏شود كه مردم فقدان آن را احساس كنند. در همان زمان، همينگوي به دليل فروش تيراژ بالاي كتاب‏هاي خود و ساخت فيلم از كتاب‏هايش صاحب ثروت فراواني گرديد و موفق به دريافت جايزه اُسكار نيز شد. اكثر داستان‏هاي همينگوي با مرگ سر و كار دارد و قهرمانان آن، با مجاهدات زياد، بدون استثنا با مرگ گريبانگير خواهند شد. وي در بيشتر داستان‏هاي خود نتيجه مي‏گيرد كه انسان نبايد در كردار و رفتار خود حتي يك حركت برخلاف قانون انجام دهد چرا كه قانون، نقضْ ناكردني است. از سوي ديگر وي در برخي آثارش، ذوق ماجراجويى و لذت مغلوب كردن را عرضه مي‏كند كه هر دو سبك وي مورد تقليد نويسندگان قرار گرفت. وي اعتقاد داشت كه براي نويسنده نيز سبكي وجود دارد كه صورت قانون پيدا مي‏كند و او نبايد حركتي بي‏فايده انجام دهد تا آسيب ببيند. همينگوي سبك شخصي و خاصي را دنبال مي‏كرد اما نمي‏توان گفت كه اين سبك در همه كتاب‏هاي او به كار رفته است. وي در سبك خود، ميان تضاد لذت بردن از زندگي و رنج بردن كه از آن‏جدا نيست، به تعادل شخصي دست مي‏يابد. اين موضوع رانيز نبايد ناديده گرفت كه همينگوي دوره افسردگي و ملالي را احساس كرده كه زندگي امريكايى پس از بحران اقتصادي امريكا در سال 1929م به آن دچار شد و او را به شركت فعالانه در جنگ كشانده و سخنگوي گروهي ساخته، كه، به نسل فدا شده معروف گشته است. درباره سبك خاص همينگوي گفتگوي بسيار شده است. سبكي كه او را از پيشينيان و معاصران ممتاز مي‏سازد. به سبب سادگي اعجاب‏آور و مستقيم و كوبنده، كلمه‏هاي محاوره‏اي، جمله‏هاي كوتاه و بدون وابسته، نشانه‏گذاري‏هاي فراوان، مكالمه‏هاي بدون تصنع و بدون رعايت صنايع لفظي، شرح حوادث چنانكه واقع شده و كوچكترين نكته‏اي از واقعيت از چشم دور نمانده است. وي در زمان حيات خود به شهرت و افتخار افسانه‏اي دست يافت و با دريافت جايزه نوبل ادبي در سال 1954م به خاطر نگارش كتاب پيرمرد و دريا، از نفوذي گسترده در ميان نويسندگان برخوردار گشت. همينگوي علاقه مفرطي به شكار داشت و اغلب اوقات به اين كار مشغول بود تا اين‏كه در نهم ژوئيه 1961 در حالي كه مشغول تميز كردن تفنگ شكاري‏اش بود، گلوله‏اي شليك شد و به زندگي‏اش خاتمه داد. بدين ترتيب ماجراي مرگ پدرش پس از 23 سال تجديد گرديد. اكثر آثار همينگوي به فارسي ترجمه شده است.
    7) الحاق سه كشور ليتواني، لِتوني و استوني به اتحاد جماهير شوروي (1940م): ليتواني، لتوني و استوني، سه كشور كوچك ساحلي درياي بالتيك هستند كه تا قبل از جنگ جهاني اول متعلق به روسيه بودند و با انقلاب كبير روسيه، استقلال خود را باز يافتند. بيش از دو دهه بعد، و در آستانه جنگ جهاني دوم، قراردادي بين آلمان و شوروي منعقد شد كه بر اساس آن، كشور لهستان بين دو كشور تقسيم مي‏شد. پس از چندي، با حمله آلمان به لهستان و تصرف اين كشور استالين نيز براي آنكه از قافله كشورگشايي عقب نماند، سه كشور استوني، لتوني و ليتواني را در 21 ژوئيه 1940م به تصرف خود درآورد و آنها را ضميمه شوروي نمود. اين سه كشور تا پنجاه سال بعد تحت حكومت اتحاد جماهير شوروي بودند و با فروپاشي شوروي در اوايل دهه 1990م، استقلال خود را بار ديگر اعلام كردند.
    8) به آب انداختن اولين كشتي هسته‏اي به نام "ساوانا" در امريكا (1958م) بعد از كشف اتم و آشنايى دانشمندان هسته‏اي با توانايى و قدرت فوق‏العاده انرژي هسته‏اي، به كارگيري و استفاده از آن در زمينه‏هاي گوناگون مورد توجه قرار گرفت. اما در واقع، اولين استفاده عملي از انرژي هسته‏اي، در ساختن بمب هسته‏اي به عمل آمد. نتيجه به دست آمده از قدرت انفجاري و تخريبي آن، باعث شد تا از يك طرف، قدرت‏هاي سلطه‏گر با بهره‏گيري از آن به مسابقه‏اي تسليحاتي دست زده و جهان را تا مرز جنگ هسته‏اي به پيش برند و از سوي ديگر، تلاش‏هاي فراواني به عمل آمد تا از اين انرژي در راه‏هاي صلح‏آميز و در جهت پيشرفت صنعت و تكنولوژي استفاده گردد. يكي از اين موارد، بهره‏گيري از انرژي هسته‏اي در صنايع كشتي سازي و دريانوردي است. بدين ترتيب در 21 ژوئيه 1958م، اولين كشتي بازرگاني با سوخت هسته‏اي به آب انداخته شد و عرصه جديدي براي استفاده از انرژي هسته‏اي را بر روي جهان گشود. اين كشتي بازرگاني، ساوانا نام‏گذاري شد و در واقع اولين كشتي هسته‏اي بود كه از پهنه اقيانوس اطلس عبور كرد. در حال حاضر كشتي‏هاي بسياري در سطح درياها و اقيانوس‏هاي جهان، با كمك نيروي هسته‏اي به دوردست‏ترين نقاط جهان مي‏روند.
    9) قدم نهادن اولين بشر بر روي كره ماه (1969م): دهه 1960م را دهه تسخير فضا و آغاز سفر انسان به فضاي كيهاني نيز مي‏توان نام نهاد و اين عنوان شايد مناسب‏ترين عنوان براي اين دهه سرنوشت ساز باشد. دانشمندان فضايى شوروي كه در سال 1957م با پرتاب نخستين قمر مصنوعي زمين، در تسخير فضا پيشگام شده بودند، در سال 1961م نيز با فرستادن نخستين انسان به فضا دراين مسابقه، پيشتاز شدند. از اين پس رقابت امريكا و شوروي سابق براي تسخير فضا شدت يافت و از سال 1966م، مسابقه براي تسخير كره ماه آغاز شد. امريكا در اين سالْ سفينه‏اي بدون سرنشين بر روي كره ماه پياده كرد و درصدد اعزام اولين انسان به اين كره برآمد. از سال 1968م به بعد، امريكايى‏ها به طور محسوسي در مسابقه تسخير فضا بر روس‏ها پيشي گرفتند و اولين انساني كه در سطح كره ماه فرود آمد، يك فضانورد امريكايى بود. سفينه آپولو 11، در روز شانزدهم ژوئيه 1969م با سه سرنشين به فضا پرتاب شد و پس از سه روز سفر و طي بيش از 380 هزار كيلومتر مسافت در مدار كره ماه قرار گرفت. قسمتي از اين سفينه كه خود مجهز به موشكي براي برخاستن از سطح كره ماه بود، روز 21 ژوئيه 1969م از سفينه مادر جدا شد و با دو سرنشين بر روي كره ماه فرود آمد. در اين هنگام، يكي از آن دو با نام نيل آرْمِسْتِرانْگْ، نخستين انساني بود كه بر روي كره ماه قدم نهاد، در حالي كه جريان اين سفر فضايى را شش‏صد ميليون نفر به كمك ماهواره‏ها در سراسر جهان تماشا كردند. آرمِستِرانْگ پس از 21 ساعت و 37 دقيقه توقف در سطح كره ماه و گردش و نمونه‏برداري و عكس‏برداري از قسمت‏هاي مختلف آن، به سفينه مادر بازگشت و نخستين سفر انسان به كره ماه در روز 24 ژوئيه 1969م با مراجعت فضانوردان به كره زمين پايان‏پذيرفت.
    10) روز ملي "بلژيك": كشور پادشاهي بلژيك با 30/528 كيلومترمربع در شمال غربي اروپا و در همسايگي كشورهاي هلند، آلمان، لوكزامبورگ و فرانسه واقع شده است. جمعيت آن بيش از 10 ميليون نفر كه حدود 90 درصد كاتوليك مي‏باشند. پايتخت اين كشور شهر بروكسل و داراي واحد پول يورو مي‏باشد. كه بعد از رواج يافتن پول واحد اروپائي، جاي‏گزين فرانك بلژيك شده است. مردم بلژيك به 3 زبان رسمي فرانسوي، هلندي و آلماني صحبت كرده و از تيره نژادي سفيد هستند. بلژيك در سال‏هاي آخر قرن هجدهم، تحت تسلط فرانسه بود. در سال 1815، بلژيك با هلند متحد شد. اما اين اتحاد ديري نپاييد و بلژيك در سال 1831 م مستقل گرديد و داراي حكومت سلطنتي شد. رسميت يافتن پادشاهي لئوپولد اول در 21 ژوئيه 1831م به عنوان روز ملي بلژيك مطرح شده است. نظام سياسي اين كشور، مشروطه سلطنتي فدرال، با دو مجلس قانون‏گزاري است. اين كشور در سال 1945 به‏عضويت سازمان ملل درآمد. (ر.ك:4 اكتبر)
    11) تولد نورمن جیوسن 1926 کارگردان کانادایی
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  4. #154
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    31 مرداد 1389 / 10 شعبان 1431 / 22 جولای 2010


    1) رأي مثبت دادگاه "لاهه" نسبت به حقانيت ايران در اختلاف با انگليس (1331 ش): پس از ملي شدن صنعت نفت ايران در آخر اسفند 1329، شركت نفتي انگليس كه طرف قرارداد شركت نفت ايران بود، به اين دليل كه متضرّر شده است خواهان ادامه همكاري با ايران گرديد. ولي چون نفت، ملي اعلام شده بود، شركت انگليسي به ديوان بين‏المللي دادگستري شكايت برد و خواهان احقاق حقوق خود بود. ايران، ديوان را براي رسيدگي به اين پرونده داراي صلاحيت نمي‏دانست زيرا مسأله بر سر دولت‏ها نبود، بلكه دو شركت با هم اختلاف داشتند. سرانجام رأي ديوان بر حقانيت ايران صادر شد و از انگلستان در امور نفتي ايران خلع يد شد.
    2) مرگ "احمد قوام" سياستمدار و نخست وزير دوره قاجار و پهلوي (1334ش): احمد قوام، معروف به قوام السلطنه، از بزرگترين رجال و سياستمداران دوران معاصرايران در سال 1252 ش در تهران به دنيا آمد. وي از زمان سلطنت ناصرالدين شاه قاجار وارد امور ديواني شد و بعدها رئيس دفتر صدر اعظم گرديد. بعدها فرمانرواي خراسان و سيستان شد و پس از سيدضياءالدين طباطبائي دوبار به صدارت رسيد. قوام پس از دوره دوم نخست‏وزيري ظاهراً به جرم توطئه‏اي عليه رضاخان وزير جنگ تحت تعقيب قرار گرفت و پس از مدتي زنداني شدن، راهي اروپا شد. او پس از چند سال به ايران بازگشت و در لاهيجان به كشاورزي پرداخت. قوام السلطنه از آن پس در كارهاي سياسي دخالت نكرد تا اينكه رضاخان پهلوي سقوط كرد. در اين هنگام قوام بار ديگر به نخست‏وزيري رسيد و در سال‏هاي 1324 و 1331 نيز در اين مقام بود. وي در سال 1324 جهت حل مسأله حضور نيروهاي روسي در ايران راهي مسكو شد و مذاكراتي انجام داد. در سال 1331 پس از اختلافي كه بين مصدق و شاه بروز كرد، شاه براي اينكه حريف قَدَري در مقابل مصدق بتراشد، سراغ قوام السلطنه رفت. قوام‏السلطنه جاه‏طلب كه در آن هنگام 80 سال از سنش مي‏گذشت با اكثريت ضعيفي از مجلس راي اعتماد گرفت. اما اين صدارت بيش از چهار روز دوام نياورد و با مقاومت و خروش ملت مسلمان ايران به رهبري آيت‏اللَّه كاشاني، قوام در سي تير 1331، مجبور به استعفا شد. قوام پس از استعفا، مدتي در حالت اختفا مي‏زيست و احساس خطر مي‏كرد. مجلس حكم به مصادره اموال او داد و او كه بعد از اين جريان، كاملاً تاب و توان خود را از دست داده بود سرانجام در 31 تيرماه 1334 در 83 سالگي درگذشت. احمد قوام، روي هم، پنج بار به نخست وزيري رسيد و بيش از بيست بار به وزارت دست يافت. قوام ذاتاً مردي مستبد و قانون‏شكن و جاه طلب بود و از جنجال و سر و صدا لذت مي‏برد. از تملق لذت مي‏برد به همين دليل، اطرافيان او را هميشه افراد چاپلوس تشكيل مي‏دادند. او هم‏چنين از علوم زمان بهره داشت و گاهي شعر هم مي‏سرود.
    3) تهاجم وسيع ارتش بعث عراق به خاك ايران پس از پذيرفتن قطعنامه 598 (1367ش): برگزاري جلسه مشترك شوراي فرماندهي انقلاب عراق به رياست صدام در 30 تيرماه 1367 نشان مي‏داد كه دولت عراق درصدد اقدام مهمي است كه نشانه‏هاي آن با آغاز پيشروي نيروهاي ارتش عراق به خاك ايران آشكار شد. هدف اين پيشبرد و تهاجم، آزاد كردن باقي مانده سرزمين‏هاي عراق، انهدام نيروهاي ايران و به اسارت درآوردن تعداد بيشتري از نيروهاي ايراني براي ايجاد برابري با تعداد اسراي عراقي اعلام شد. بدين ترتيب، تنها سه روز پس از پذيرفتن قطعنامه 598 از سوي ايران، عراقي‏ها در روز 31 تيرماه 1367 در شرايطي كه وزير خارجه وقت ايران در حال مذاكره با دبير كل سازمان ملل بود، تهاجم خود را از دو محور كوشك و شلمچه در منطقه جنوب آغاز كردند و در سي كيلومتري شمالي خرمشهر مستقر شدند. در اين ميان پيام امام به سپاه باعث گسيل نيروهاي بسيجي به جبهه‏ها گرديد كه با كمترين امكانات در برابر يورش دشمن مقاومت كردندو طي چند روز درگيري با انهدام سنگيني كه به قواي عراقي تحميل شد، آنان را مجبور به عقب نشيني نمودند. اين تهاجم وحشيانه رژيم بعث عراق در حالي صورت مي‏گرفت كه با ادعاهاي دروغين صلح‏طلبي در طول جنگ، مظلوم نمايي مي‏كردند و ايران را متجاوز مي‏خوانند. اين حركت عراق علاوه بر اينكه ناتواني آنان را در برابر قوت اعتقاد و باور سپاه اسلام نمايان كرد، باعث رسوايي آنان در ميان افكار عمومي گرديد.
    4) درگذشت "عبدالباقي" شاعر مشهور قرن پنجم(422 ق): ابوعبداللَّه عبدُالباقي در شهر بغداد زندگي مي‏كرد. او علاوه بر كسب فيض از محضر اديبان بزرگ، در درس عالمان برجسته‏ي اين شهر نيز شركت مي‏كرد و به كسبِ علوم گوناگون به ويژه علم حديث مي‏پرداخت. عبدالباقي در سرودن شعر، طبعي روان داشت و از او اشعار بسياري بر جاي مانده است.
    5) رحلت "ابوالفوارس" عالم بزرگ مسلمان(754 ق): مجدالدين ابوالفوارس در عراق به دنيا آمد و پس از گذراندن تحصيلات مقدماتي نزد عالمان برجسته‏ي زمان، به تكميل دانش خود همت گماشت تا اين كه خود، استادي زبردست شد. ابوالفوارس در فقه، اصول فقه، حديث، كلام، تفسير قرآن و ادبيات عرب از دانش و مهارتي بسيار بهره‏مند بود. از اين دانشمند بزرگ مسلمان آثار ارزشمندي بر جاي مانده كه كنزالفوايد از آن جمله است.
    6) درگذشت "يوهان سباستين ژان باخ" موسيقي‏دان و آهنگ‏ساز شهير آلماني (1750م): يوهان سباستين ژان باخ موسيقي‏دان نامدار آلماني در 21 مارس 1685م در آيْزْناخْ آلمان به دنيا آمد. وي از خانواده‏اي هنرمند بود و پدر و برادرش نيز موسيقي‏دانان بزرگي بودند. وي زيرنظر برادرش فراگيري موسيقي را آغاز كرد. علاقه به اين هنر در يوهان به قدري بود كه قطعاتي را كه برادرش براي تمرين به او مي‏داد در زمان كوتاهي فرا گرفت و پس از چندي، خود در اين فن، به مهارت دست يافت. وي از سال 1723م در لايپْزيك سكني گزيد و تا آخر عمر در آن‏جا به اداره امور موسيقي در چندين كليسا مشغول بود. به عبارتي ديگر خط سير زندگي فعال و سازنده باخ از شغل نسبتاً پايين نوازندگي مجلسي آغاز شد تا آن كه به رهبري اركستر دربار آلمان دست يافت. نبوغ باخ به عنوانِ موسيقي‏دان و آهنگ‏ساز برجسته قرن هجدهم، در عصر خود شناخته نشد. آهنگ‏هاي باخ، يك قرن پس از مرگ او به طبع رسيد و اجراي يكي از موسيقي‏هاي معروف وي، در واقع پس از 100 سال، آغاز تجديد حيات وي بود. آثار باخ در باب موسيقي ديني از لحاظ غنا و عُلُوّ الهام و آهنگ، ممتاز است. باخ به واسطه علاقه شديدي كه به مذهب داشت، آهنگ‏هايي با رنگ ديني مي‏ساخت كه اي مسيح(ع) و روح از آن جمله‏اند. وي موسيقي را به درجه كمال رسانيد و در راه تعليم موسيقي، شنوايي خود را از دست داد. يوهان باخ سرانجام در 22 ژوئيه 1750م در 65 سالگي درگذشت.
    7) وقوع نبرد معروف "ايزونزو" بين ايتاليا و اتريش در جريان جنگ جهاني اول (1915م): پس از آغاز جنگ جهاني اول و بروز اختلاف بين اتحاد سه‏گانه شامل آلمان، اتريش و ايتاليا، نيروهاي ايتاليا از متحدين جدا شده و به متفقين پيوستند. ورود ايتاليا به جنگ، اهميت زيادي نداشت، چرا كه اين كشور نه داراي صنايع وسيعي بود و نه از قشون و نيروهاي عالي برخوردار بود، بلكه تنها باعث اين مي‏شد كه اتريش عده زيادي از نيروهاي خود را بدون اين‏كه فعاليتي ازخود نشان دهند، در مرزهاي ايتاليا نگه دارد. سرانجام در 22 ژوئيه 1915م، نبرد معروف ايزُونْزو در ناحيه‏اي كوهستاني به همين نام در ايتاليا بين ارتش‏هاي ايتاليا و اتريش در گرفت و تا پانزدهم اوت همان سال ادامه يافت. در اين نبرد، در حدود هفتاد هزار نفر كشته شدند كه اكثر آن‏ها ايتاليايي بودند. با اين حال، در پايان جنگ ايزونْزُو، اتريش از ايتاليا شكست خورد.
    8) وقوع نبرد نيروهاي فرانسه و تونس در بندر "بِيْزرْتْ" در تونس (1961م): پس از استقلال تونس از فرانسه در سال 1956، فرانسه بندر بِيْزرتِ تونس را به عنوان يك پايگاه هوايى در اشغال خود نگه داشت كه اين امر با مخالفت تونس مواجه شد. از اين رو، در 17 ژوئيه 1961م نيروهاي تونسي به اين بندر حمله نمودند كه با مقاومت نيروهاي اشغال‏گر فرانسوي مواجه شدند و بيش از 700 نفر از نيروهاي تونسي كشته شدند. در جريان اين نبرد، نيروهاي تونس با ايجاد راه‏بندان به محاصره پايگاه دريايى و محل استقرار نيروهاي فرانسوي اقدام نمودند، اما فرانسه با اعزام 800 چترباز به اين منطقه، موفق شد در 21 ژوئيه 1961 محاصره را شكسته و بندر بيزرت و اطراف آن را به تصرف خود درآورَد. دو ماه پس از آن در 18 سپتامبر همان سال دو كشور جهت خروج نيروهاي فرانسوي به توافق رسيدند تا اينكه در سال 1963 پايگاه دريايي بيزرت از نيروهاي فرانسوي تخليه شد.
    9) تأسيس سازمان همكاري منطقه‏اي براي عمران موسوم به آر - سي - دي (1964م): بعد از جنگ جهاني دوم، در بيشتر مناطق جهان كشورهايى كه به نوعي داراي مشتركات سياسي، فرهنگي و اقتصادي بودند در قالب سازمان‏ها و پيمان‏هايى اقدام به امضاي قرارداد مي‏نمودند. در منطقه حساس خاورميانه نيز در ابتدا قراردادي نظامي تحت عنوان پيمان بغداد به امضا رسيد. آن‏گاه در جريان كنفرانس سران ايران، تركيه و پاكستان در استانبول به تاريخ 22 ژوئيه 1964م اعلاميه‏اي منتشر گرديد كه بر اساس آن، سازمان همكاري منطقه‏اي براي عمران توسط ايران، تركيه و پاكستان موسوم به آر.سي.دي در شهر استانبول تأسيس شد. از جمله اهداف اين سازمان، توسعه ارتباطات، جهانگردي و امور صنعتي و تجاري بين سه كشور عضو و آشنا نمودن مردم آن‏ها با فرهنگ يك‏ديگر مي‏باشد. از ديگر توافقات حاصله در اين مذاكرات لغو تشريفات رواديد مسافرت و تخفيف نرخ‏هاي پستي بود. در واقع، اين برنامه‏ها در راستاي رسيدن به اهدافي كلي‏تر طرح‏ريزي شده بود. اهدافي چون ايجاد و تقويت همكاري در زمينه‏هاي اقتصادي و فرهنگي بين سه كشور و استفاده از امكانات موجود به منظور رشد اقتصادي و اجتماعي منطقه و در نتيجه بالا بردن سطح زندگي مردم كشورهاي عضو. سازمان عمران منطقه‏اي از سال 1985م با تلاش جمهوري اسلامي ايران به "سازمان همكاري اقتصادي" كه اختصاراً "اكو" خوانده مي‏شود، تغيير نام داد و به دنبال آن اصلاحات و تغييراتي در تشكيلات آن صورت گرفت. پس از فروپاشي اتحادجماهير شوروي در اوايل دهه 1990م، تعدادي از كشورهاي تازه استقلال يافته تقاضاي عضويت در اين سازمان را نمودند كه با پذيرش عضويت 7 كشور، تعداد اعضاي اكو به ده كشور رسيد. اين سازمان حدود 10 مؤسسه تخصصي دارد.
    10) تولد جبین روباردز جونیوز بازیگر آمریکایی (2000-1922
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  5. #155
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    1 مرداد 1389 / 11 شعبان 1431 / 23 جولای 2010



    1) افتتاح تلفن بي‏سيم بين تهران و لندن (1327 ش)
    2) اعلام به رسميت شناختن رژيم غاصب اسراييل توسط "محمدرضا پهلوي" در ايران (1339 ش): در ايامي كه جنگ تبليغاتي بين ايران و چند كشور، از جمله شوروي و چين به دليل نزديكي بيش از حد شاه به آمريكا و واگذاري امتيازات گوناگون به ايالات متحده، به اوج خود رسيده بود، دولت منوچهر اقبال، نخست وزير وقت، براي ايجاد رابطه با دولت صهيونيستي اسرائيل مشغول مذاكره بود سرانجام دولت ايران، اسرائيل را به صورت شناسايي محدود و غير رسمي (دوفاكتور) به رسميت شناخت. ظاهراً بين دو دولت، سفيرمبادله نگرديد ولي هميشه يكي از ماموران وزارت خارجه به عنوان كاردار در اسراييل اقامت داشت و نماينده دولت اسراييل در ايران به عنوان وابسته اقتصادي، وظايف نماينده سياسي را انجام مي‏داد. به دنبال برقراري رابطه بين ايران و رژيم صهيونيستي، جمال عبدالناصر رييس جمهور مصر، نطق تندي عليه شاه ايراد نمود و از اينكه ايران، اسراييل را به رسميت شناخته است، به شدت انتقاد كرد. اين نطق، در كشورهاي اسلامي مؤثر افتاد و دولت ايران با حملات سخت كشورهاي مسلمان روبرو گرديد، به طوري كه شاه ناچار شد به عنوان شيخ شلتوت، رييس دانشگاه اسلامي الازهر در قاهره، تلگرافي مخابره كند و به وي توضيح دهد كه دولت ايران، دولت اسراييل را در سال 1330 به صورت محدود به رسميت شناخته و اين روزها اقدام تازه‏اي صورت نگرفته است. پس از ارتباط ايران و رژيم اسراييل كه در پي فشار دولت آمريكا به عمل آمده بود، دولت مصر با ايران قطع رابطه كرد و ديپلمات‏هاي ايران را از قاهره اخراج نمود.
    3) درگذشت فقيه و عالم بزرگوار "آخوند ملاعلي همداني" زعيم حوزه علميه همدان (1357 ش): عالم وارسته، شيخ الفقها و المجتهدين آيت‏اللَّه علي بن ابراهيم معصومي معروف به آخوند حاج ملاعلي همداني از مراجع بزرگ و مدرسين مبرّز، حوزه علميه قم و از مراجع همدان در سال 1273 ش (1312ق) در يكي از روستاهاي همدان متولد شد. پدرگراميش كه آثار نبوغ و استعداد را در او مشاهده كرده بود، آخوند را نزد يكي از علماي محترم محل برده و در آنجا، در مدت كوتاهي، قسمتي از فقه و اصول را فرا گرفت. وي در همدان به مدت چهار سال در رشته‏هاي كلام و فلسفه و فنون رياضي تحصيل نمود و سپس به تهران عزيمت كرد. آخوند همداني پس از كسب علم از استادان فن، در سال 1300 ش نزد آيت‏اللَّه حاج شيخ عبدالكريم حائري مؤسس حوزه علميه قم رفت و در مدت 10 سال در شمار شاگردان ممتاز ايشان قرار گرفت و سطوح عالي را به اتمام رساند. ايشان همچنين در محضر ميرزا جوادآقا ملكي تبريزي و شيخ احمد قمي، به تكميل درس و تهذيب نفس اشتغال يافت و همزمان به تدريس سطح پرداخت. آخوند ملاعلي همداني در سال 1310 ش به دنبال درخواست اهالي متدين همدان و حسب الامر استادش حاج شيخ عبدالكريم حائري، به همدان بازگشت و حدود پنجاه سال رياست ديني آن شهر را برعهده داشت. آخوند همداني از استوانه‏هاي بزرگ دين و زهد و تقوا در همدان و منطقه غرب كشور بود. ايشان حوزه علميه همدان را ساماني مجدد بخشيد و پناهگاهي براي روحانيت متعهد آن منطقه در فضاي فساد آلود آن روزگار به شمار مي‏آمد. چنان‏كه به مرور زمان، كتابخانه بسيار با ارزشي را در همدان به وجود آورد كه در آن منطقه كم نظير بود. مجله پيك اسلام نيز توسط ايشان تاسيس شد و انتشار يافت. از اين فقيه سترگ آثار متعددي بر جاي مانده كه اربعين حديث، رساله‏اي در اجتهاد و تقليد، رساله در قاعده لاضرر و رساله‏اي در حبط و تكفير از آن جمله مي‏باشد. سرانجام اين عالم رباني و فقيه بزرگ در اول مرداد 1357 ش برابر با نيمه شعبان سال 1398 ق در 84 سالگي جان به جان آفرين تسليم كرد و در همدان به خاك سپرده شد. در مراسم تشييع ايشان، يكي از كم سابقه‏ترين اجتماعات مردمي پديد آمد كه به تظاهرات سياسي و نمايش اعتراض مردم مسلمان در برابر رژيم حاكم تبديل شد. همچنين كنگره بزرگداشت بيستمين سالگرد ارتحال ايشان، در روزهاي سوم و چهارم مرداد 1377 ش با حضور نمايندگان مقام معظم رهبري و مراجع عظام و شخصيت‏هاي علمي و فرهنگي در همدان برگزار شد و از شخصيت فقهي، علمي و اجتماعي ايشان تجليل به عمل آمد.
    4) عمليات لبيك يا خميني با رمز: فناي في اللَّه در منطقه شرق كارون، توسط سپاه (1367 ش)
    5) ولادت حضرت علي‏اكبر(علیه السلام) فرزند ارشد امام حسين(علیه السلام) (33 ق)
    6) درگذشت "سنايي غزنوي"، عارف و شاعر بزرگ مسلمان(545 ق): ابوالمجد مجدود بن آدم سنايى غزنوي، موصوف به حكيم، از بزرگان، حكما و شعراي ايران، در اواسط قرن پنجم هجري در طوس به دنيا آمد. او آن هنگام كه به شاعري روي آورد، مداح و شاعر سلطان ابراهيم غزنوي بود و پس از حادثه‏اي از اين كار توبه كرد و به عرفان روي آوَرد. اشعار سنايى براخلاق، مواعظ، حقايق توحيد، عرفان، حكمت و نكات لطيف بسياري تكيه دارد و آدمي را به تزكيه‏ي دروني و توجه به شناخت خود و بازگشت به اللَّه سوق مي‏دهد. سنايى، كلام خود را به اشاراتِ مختلف از احاديث و آيات و قصص و تمثيلات و استدلالات عقلي و نتيجه‏گيري از آنها براي اثباتِ مقاصد خود و نيز اصطلاحاتِ فراواني علمي آراسته است و به همين سبب، بسياري از ابيات او، دشوار و محتاجِ شرح و تفسير شده‏اند. آثار فراواني از سنايي به جا مانده است كه: حديقةُ الحقيقه و شريعةُ الطَّريقه، زادُالسالِكين، سيرُالعباد الي المعاد و كارنامه‏ي بلخ از آن جمله‏اند. وفات وي را سال 555 ق نيز گفته‏اند.
    7) رحلت فقيه گرانقدر شيعه، علامه "ملامحمد تقي مجلسي" در اصفهان(1070 ق): علامه محمد تقي مجلسي در سال 1003 ق در اصفهان به دنيا آمد. مقدمات علوم را نزد پدرش مولاعلي مجلسي فراگرفت و سپس به حلقه‏ي درس علامه عبداللَّه شوشتري راه يافت. وي سال‏ها از محضر اين عالم بزرگ، فقه، حديث،اصول فقه، كلام و تفسير را آموخت. علاوه بر آن از درس عالم كم نظيري همچون "شيخ بهايى" بهره برد و روح تشنه‏ي خودرا از درياي علم استاد، سيراب ساخت. علامه مجلسي همچنين از محضر اساتيد ديگر زمان از جمله مير فندرسكي، قاضي ابوالسُّرور و امير اسحاق استرآبادي نيز استفاده كرد. ايشان پس از سفري به نجف، به حيطه‏ي شرح احاديث روي آورد و به تاليف و تدريس پرداخت. علامه محمدباقر مجلسي صاحب بحارالانوار( فرزندش)، محقق خوانساري، سيدنعمت اللَّه جزايري، ملامحمدصالح مازندراني و ملامحمدصادق كرباسي از جمله شاگردان و رَوضةُ المتقين، اربعين و شرح زيارت‏هاي مختلف از تاليفات اوست. علامه مجلسي در 67 سالگي در اصفهان وفات يافت و در كنار مسجد جامع اين شهر به خاك سپرده شد.
    8) وفات حكيم "ملااسماعيل خواجويي" عالم و فقيه بزرگ شيعه (1173 ق): ملااسماعيل‏بن محمدحسين (مازندراني الاصل) در منطقه‏ي خواجويى از محلات اصفهان ساكن بود. وي عالمي جامع، حكيم و از بزرگان فقها و متكلمين شيعه‏ي عهد افشاريه به شمار مي‏رفت و به دليل قناعت و عدم توجه به دنيا، مورد توجه نادرشاه قرار گرفت. احياي حوزه‏ي علميه‏ي اصفهان پس از جنگ‏هاي محمود و اشرف افغان از كارهاي او و تحرير كتب بشارةُ الشيعه و الجبر و التفويض از تأليفات ايشان است. اين عالم بزرگوار در تخت فولاد اصفهان مدفون است.
    9) درگذشت عالم زاهد و مجاهد "آقا نجفي اصفهاني" (1331 ق): آيت‏اللَّه شيخ محمدتقي اصفهاني معروف به آقانجفي‏اصفهاني در 22 ربيع‏الثاني 1262 ق در اصفهان به‏دنيا آمد و در آنجا به تحصيل پرداخت تا به مقام اجتهاد رسيد. او را به عنوان جامع علومِ معقول و منقول شناخته و به قوَّت حافظه، حضور ذهن، سخاوت و شجاعت ستوده‏اند. آقانجفي اصفهاني صاحب نفوذ و قدرت معنوي فراواني بود و از آغازگران مبارزه در جنبش تنباكو به شمار مي‏رود. اين فقيه وارسته در دوران مرجعيت خود، در كمك به مردم و رفع ستم از ايشان اهتمام مي‏ورزيد و در جهت تامين وسايل آسايش آنان كوشش مي‏كرد. بيش از يكصد اثر از آيت اللَّه شيخ محمدتقي رازي باقي است كه الاجتهاد و التقليد، اسرارُ الآيات، اسرارُ الاحكام و اسرارُالشَّريعه از آن جمله‏اند.
    10) مرگ "پير مارْيوو" نويسنده برجسته فرانسوي (1763م): پيِر كارْلِه دو شامْبْلَن دو مارْيوو، نويسنده و داستان‏نويس فرانسوي، در هفدهم نوامبر 1688م در پاريس به دنيا آمد و پس از آشنايى با روشن‏فكران و اهل ذوق و ادب، در هجده سالگي به نمايش‏نامه‏نويسي روي آورد. موضوع آثار اوليه او هر چند بسيار عادي و متوسط بود، اما انديشه‏هاي اصلي و مهمي را كه ماريو در آينده در نمايش‏هاي خود مي‏پرورانْد، نمودار ساخت. ماريو از اوان جواني، استعداد خود را در تحليل رواني و تعمق در خصوصيت‏هاي اخلاق بشر آشكار نمود و در اين زمينه، مقاله‏هايى انتشار داد كه اشخاص و صفات خاص آنها از واقع‏بيني خاص برخوردار بود. ماريو طي سال‏هاي بعد نمايش‏نامه‏هاي متعددي از قبيل غافل‏گيري عشق، ناپايداري دوجانبه و كمدي جزيره عقل را بر روي صحنه برد و با موفقيت و شهرت فراواني مواجه گرديد. ماريو ساليان دراز نويسنده‏اي سبُك و جِلف شناخته مي‏شد، اما برخي ديگر از ادباي زمان پس از وي، او را نويسنده‏اي مي‏دانستند، با اصول و مباني فكري تازه و فلسفي و غير متعارف و عميق. امروزه ظرافت طبع و دقت و تيزبيني ماريو در تحليل رواني آشكار گشته است و هر يك از نمايش‏نامه‏هاي او تلاشي شناخته شده است در برافكندن نقاب‏هايى كه حيله‏ها و قراردادهاي مكّارانه را در خود مي‏پوشانده است. ماريو، پيچ وخم‏هايى را كه به تدريج در جريان نمايش به وجود مي‏آورد، ناگهان در پرده آخر از ميان مي‏برد و معماهاي هيجان‏انگيز و پرتحرك را به وسيله كشف حيله‏ها، نيرنگ‏هاي از پيش طرح شده، تلوّن‏ها، درددل‏ها و اعترافات تصادفي حل مي‏كند. ماريو به سبب معرفت درباره زواياي طبع آدمي و توصيف رنج و درد و به سبب شيوه نگارش، شهرت فراواني دارد. پيِر ماريو سرانجام در 23 ژوئيه 1763م در 75 سالگي درگذشت.
    11) اشغال شهر قاهره پايتخت مصر توسط سپاهيان ناپلئون بُناپارت (1798م): يكي از مسيرهاي مهم ارتباطي استعمار انگلستان با مستعمره بزرگ خود در شبه قاره هند، راه عبور از سرزمين مصر به طرف درياي سرخ و مناطق خاورميانه بود. در اين ميان، ناپلئون بُناپارت، امپراتور فرانسه براي قطع اين مسير ارتباطي درصدد اشغال مصر و ضربه زدن به انگلستان بود. از اين رو، پس از آن كه ناپلئون بُناپارت، بندر اسكندريه مصر را با استفاده از تجهيزات مدرن و به كار بردن حيله و نيرنگ اشغال نمود، به سوي قاهره بزرگ‏ترين شهر مصر و پايتخت سلسله مماليك، حركت كرد. در اين هنگام، مراد بيك حاكم قاهره، براي دفاع از اين شهر، با سربازان خود در حومه قاهره و در نزديكي اهرام مصر سنگر گرفت. با رسيدن قواي ناپلئون به نزديكي اهرام، جنگ سختي بين دو سپاه مصر و فرانسه روي داد. در اين نبرد كه به جنگ اهرام مشهور است، ارتش فرانسه به دليل برتري تجهيزاتِ خود به پيروزي دست يافت و فرداي آن روز، سپاه فرانسه به شهر بي‏دفاع قاهره وارد شد و به حكومت مماليك در مصر پايان داد. ولي پس از پيروزي‏هاي اوليه در اين عمليات و تصرف بخش بزرگي از خاك مصر و سواحل شرقي مديترانه، بر اثر حملات غافل‏گيرانه نيروي دريايى انگليس، بخش اعظم ناوگان جنگي فرانسه منهدم شد و ناپلئون عملا در محاصره قرار گرفت. در تابستان 1799م، ناپلئون با شكستن خط محاصره دريايي انگليس به فرانسه بازگشت تا با تجهيزات و نيروي تازه نفسي به صحنه عمليات بازگردد. ولي آشفتگي اوضاع فرانسه پس از انقلاب اين كشور و نارضايتي شديد مردم از حكومت هيأت مديره، ناپلئون را از حمله مجدد به مصر بازداشت و درصدد كسب قدرت مطلق در فرانسه برآمد.
    12) مرگ "اوليسيس گرانْتْ" هجدهمين رئيس‏جمهور امريكا (1885م): اوليسيس سيمپسون گرانْتْ، هجدهمين رئيس جمهور امريكا در سال 1822م در ايالت اوهايو به دنيا آمد. وي پس از پايان تحصيلات خود در دانشكده نظامي ايالات متحده، در سال 1843م در جنگ مكزيك شركت كرد ولي در سال 1854م از ارتش استعفا داد و از آن زمان تا سال 1861م به كارهاي مختلفي كه هيچ كدام اهميتي نداشتند، دست زد. گرانت با شروع جنگ‏هاي داخلي امريكا موسوم به جنگ‏هاي انفصال، بار ديگر به خدمت نظامي بازگشت و بر اثر موفقيت‏هاي نظامي خود، به فرماندهي كل ارتش ايالات شمالي امريكا منصوب شد. او تا قبل از جنگ‏هاي انفصال، فرماندهي چندين رشته عمليات سنگين زميني عليه سرخپوستان امريكا را بر عهده داشت و اساساً مخالف موجوديت آنان در كشور بود. گرانت پس از پايان جنگ‏هاي داخلي، رياست ستاد ارتش امريكا را بر عهده گرفت و سپس در انتخابات رياست جمهوري سال 1868م امريكا شركت جست. اوليسيس گرانت در نهايت از اول ژانويه 1869م به عنوان هجدهمين رئيس جمهور ايلات متحده در 47 سالگي وارد كاخ سفيد شد و در يكي از اولين اقدامات خود به سركوبي سرخپوستان امريكا دست زد. درگيري‏هاي ارتش امريكا و سرخپوستان كه به صورتي كاملاً غافل‏گيرانه و ناجوانمردانه بر ضد سرخپوستان روي داد منجر به قتل عام تعداد فراواني از سرخپوستان و تار و مار شدن بقيه آنان گرديد. اوج اين درگيري‏ها در سال 1876م بود كه صدها تن از زنان و مردان سرخپوستْ، قتل عام و اجساد آنان در گورهاي دسته جمعي دفن شدند. كشتار اين سالْ خشن‏ترين و هولناك‏ترين كشتار سرخپوستان‏در سال‏هاي بعد از آغاز جنگ‏هاي انفصال اين كشور محسوب مي‏شود. از جمله رخدادهايى كه در دوران حكومت گرانت و پس از آن به وقوع پيوست مهاجرت سيل آساي اروپاييان و آسيايى‏ها به خاك امريكا بود. اين امر بيشتر به دليل مرگ نزديك به شش‏صد هزار نفر از مردم امريكا و زخمي و معلول شدن بيش از يك ميليون نفر از آنان در جريان جنگ‏هاي داخلي صورت گرفت كه لزوم پذيرش نيروهاي كاري را ايجاب مي‏كرد. در كنار آن، موج اعتصابات و اعتراضات كارگري در امريكا نيز روندي صعودي طي نمود. به طوري كه به موجب يك آمار كه بعد از جنگ‏هاي انفصال امريكا در زمينه تعداد اعتصابات توسط منابع امريكايى منتشر شده، در يك دوره شانزده ساله يعني از سال 1865 تا سال 1881م، صنايع و كارخانجات امريكا فقط با 500 مورد اعتصاب روبرو بودند. اما ناگهان ظرف چهار سال از 1881 تا 1885م، در حدود 38 هزار اعتصاب، تمام اقتصاد كشور را به لرزه درآورد و هفت و نيم ميليون كارگر و كارفرما در آن شركت كردند. از اين رو بود كه گرانت، سياست جلب مهاجر و واگذاري مشاغل به آنان را در پيش گرفت. اوليسيس گرانت دو دوره تمام و تا سال 1876م رياست جمهوري امريكا را بر عهده داشت، در حالي كه در پايان دوران زمام‏داري، بر اثر فساد در دستگاه حكومت و عدم توانايي در رهبري كشور، محبوبيت خود را از دست داد. گرانت پس از اتمام حكومت خود بر امريكا، به مسافرت در دنيا پرداخت و كتابي به نام خاطرات خصوصي نوشت ولي مرگ او در 23 ژوئيه 1885م در 63 سالگي فرصت را به او نداد تا از استفاده كلان آن، فايده‏اي ببرد.
    13) آغاز نبرد معروف "كورسْكْ" بين آلمان و شوروي در جريان جنگ جهاني دوم (1943م): پس از تهاجم سنگين نيروهاي آلمان نازي به شوروي، آلمان‏ها و روس‏ها هر كدام نيروي عظيمي را در برابر هم آماده كردند و درگيري‏هاي وسيعي نيز در اين ميان روي داد. يكي از اين جنگ‏ها، نبرد كورسْكْ بود كه در 23 ژوئيه 1943م در منطقه اوكراين به وقوع پيوست. در اين نبرد، يك نيروي انساني دو ميليون نفري، شش هزار تانك و پنج هزار هواپيما حضور داشتند و در طي آن، بزرگ‏ترين جنگ تانك‏ها روي داد. هدف آلمان از شروع جنگ در اين منطقه، جداسازي و تسخير ناحيه كورسك و نيز انتقام شكست در نبرد استالين‏گراد بود. در اين نبرد خونين علاوه بر كشته شدن بيش از هفتاد هزار آلماني، 2900 تانك، هزار توپ و 1400 هواپيماي آلماني نيز منهدم گرديد. در اين جنگ، به علت دوري فاصله قواي آلمان از پايگاه‏هاي خود و گشوده شدن جبهه‏هاي گوناگون ديگر در برابر آلمان‏ها و نيز فرا رسيدن فصل سخت سرما در منطقه، در نهايتْ ارتش آلمان تار و مار شد و شكست سختي به آلمان وارد آمد. شكست آلمان از شوروي در كلّ نتيجه جنگ تاثير گذاشت و راه را براي شكست‏هاي بعدي آلمان فراهم نمود.
    14) آغاز محاكمه "مارشال هانري پُتَن" رئيس حكومت ويشي فرانسه (1945م): از سال 1945 تا 1948م رهبران زمان جنگِ كشورهاي شكست خورده و كساني كه با آنها همكاري كرده بودند به عنوان جنايت‏كاران جنگي و يا خائنين به كشور خود محاكمه شدند و به مجازات‏هاي سنگين محكوم گرديدند. يكي از اين محاكمات، محاكمه مارشال هانري پُتَن، رئيس حكومت ويشي در جنوب فرانسه و نخست‏وزير دولتِ دست نشانده آلمان بود. محاكمه مارشال پُتَن قهرمان معروف نبرد وُرْدَن در جنگ جهاني اول، در روز بيست و سوم ژوئيه سال 1945م در يك سالن كوچك كه از كثرت جمعيت، جايى براي نفس كشيدن نداشت آغاز شد. پُتَن در نخستين جلسه دادگاه گفت كه چون از طرف مجلس ملي فرانسه به نخست وزيري انتخاب شده و رئيس دولت قانوني فرانسه بوده است، محاكمه او تابع تشريفات خاصي است و اين دادگاه را براي محاكمه خود صالح نمي‏داند، در غير اين صورت وي تا پايان جلسات دادگاه در اعتراض به اين عمل، خاموش خواهد ماند. ولي دادگاه اعتراض او را رد كرد و بر اساس ادعانامه دادستان دادگاه، محاكمه را آغاز نمود. به موجب اين ادعانامه، تمام اعمال پُتَن ازتاريخ تسليم او به آلمان در ژوئن 1940م و انتقال حكومت از پاريس به ويشي، غيرقانوني بوده و دادستان ضمن برشمردن اعمال پُتَن در دوران حكومت ويشي، او را خائن به فرانسه و ملت فرانسه خواند و براي او تقاضاي صدور حكم اعدام نمود. در نهايت، دادگاه عالي پاريس پس از سه هفته محاكمه و هفت ساعت مشورت، در روز 15 اوت 1945م حكم اعدام پُتَن را صادر كرد، ولي توصيه نمود كه به علت كهولتِ سنِ محكوم، از اجراي حكم خودداري شود. ژنرال دوگل رئيس دولت موقت فرانسه، در اجراي توصيه دادگاه، حكم اعدام را به حبس ابد تبديل كرد و پُتَن به زندان انتقال يافت با اين حال، مارشال هانري پُتَن شش سال بعد، در سال 1951م در 96 سالگي درگذشت. (ر.ك؛ 22 ژوئن)
    15) كودتاي افسران مصري عليه حكومت پادشاهي "ملك‏فاروق" (1952م): ملك فاروق فرزند احمد فؤاد پاشا يا فؤاد اول، پادشاه پيشين مصر، در سال 1920م به دنيا آمد. در آن زمان، حكومت مصر تحت الحمايه انگليس بود. فاروق در پي مرگ پدرش در سال 1936م، در شانزده سالگي جانشين پدر شد. اما چون به سن قانوني نرسيده بود، اداره امور مملكت به شوراي نيابت سلطنت محول گشت. در آغاز جنگ جهاني دوم و درگير شدن عده زيادي از قواي كشورهاي متخاصم در شمال افريقا، مصر نيز به صورت يكي از جبهه‏ها و پايگاه‏هاي متفقين به خصوص انگلستان درآمد. پس از جنگ اعراب و اسرائيل و شكست اعراب، مردم مصر كه درگير اين جنگ بودند، نسبت به پادشاه خود ملك فاروق دلسرد و بدبين شدند. اين بدبيني در كنار فساد رايج در دستگاه رهبري فاروق، زمينه را براي انجام كودتاي آرام افسران ناراضي مصري آماده كرد. مغز متفكر كودتا، سرهنگ جمال‏عبدالناصر بود كه مقدمات اين حركت را از سال‏ها پيش تدارك ديده بود. ولي عبدالناصر و افسران جوان همفكر او، در مراحل نهايى اجراي نقشه كودتا، يكي از افسران ارشد مصري به نام ژنرال محمد نجيب را نيز با خود همراه كردند. سرانجام در 23 ژوئيه 1952م اين كودتا به رهبري ژنرال محمد نجيب و سرهنگ جمال عبدالناصر صورت گرفت و سه روز پس از پيروزي كودتا، ملك فاروق پادشاه مصر كه در ميان مردم، محبوبيتي نداشت در 26 ژوئيه مجبور به استعفا شد. هم‏چنين هم‏زمان، با الغاي رژيم سلطنتي، نظام جمهوري در مصر به رياست محمد نجيب اعلام شد. رياست جمهوري نجيب دوام چنداني نيافت و پس از آنكه بين كودتاچيان اختلاف افتاد، در نهايت، جمال عبدالناصر به رياست جمهوري رسيد.
    16) روز ملي و انقلاب جمهوري عربي "مصر" (1952م): مصر كشوري است واقع در شمال شرقي افريقا با 997/739 كيلومتر مربع مساحت و بيش از 68/5 ميليون نفر جمعيت. پايتخت مصر قاهره و از شهرهاي مهم آن منصوره، پرت سعيد و اسكندريه قابل ذكرند. دين رسمي مردم مصر اسلام، و مليت و نژاد آنها عربي است. زبان رسمي و خط رايج مصرْ عربي و واحد پول آن ليره است. پيش‏بيني مي‏شود كه جمعيت مصر تا سال 2025م بيش از 95/5 ميليون نفر خواهد بود. جمهوري عربي مصر داراي دو روز ملي 23 ژوئيه و 6 اكتبر مي‏باشد. 23 ژوئيه سال‏روز كودتاي نظامي عليه حكومت پادشاهي ملك فاروق در سال 1952 و زمينه سازي براي اعلام جمهوري در اين كشور مي‏باشد. دومين روز ملي مصر، 6 اكتبر است كه سال‏روز آغاز جنگ چهارم اعراب و اسرائيل در سال 1973م مي‏باشد. (ر.ك؛ 28 فوريه)
    17) كودتا در كشور افريقايي گامبيا عليه "سِر داوْدا جاوارا" رهبر اين كشور (1994م): سِر داوْدا جاوارا سياست‏مدار و رهبر گامبيا، از سال 1962م كه گامبيا، خودمختاري خود را از انگلستان به دست آورد رهبري اين كشور كوچك افريقايى را بر عهده داشت. او در سال 1965م، پس از كسب استقلال از انگلستان، گامبيا را به عضويت سازمان ملل متحد درآورد و در سال 1966 از سِمَت فرمانداري كل گامبيا به نخست‏وزيري كشور رسيد. وي هم‏چنين در سال1970م با تغيير نظام سياسي كشور به رژيم جمهوري، به رياست جمهوري دست يافت. در سال 1981م هنگامي كه جاوارا در لندن به سر مي‏برد، كودتايى عليه وي در گامبيا صورت گرفت كه با دخالت نظامي ارتش سِنِگال سركوب شد و جاوارا مجدداً قدرت را به دست گرفت. داودا جاوارا در سال 1984م رياست كميته منتخب سازمان كنفرانس اسلامي را براي ميانجي‏گري در جنگ عراق عليه جمهوري اسلامي ايران برعهده داشت. او سرانجام در 23 ژوئيه 1994م در جريان يك كودتا سرنگون شد و از گامبيا گريخت.
    18) مرگ "ملك حسنِ دوم" پادشاه پيشين مراكش (1999م): ملك حسن دوم پادشاه مراكش در 9 ژوئيه سال 1929م در رباط متولد شد. او تحصيلات ابتدايى و دانشگاهي خود را در مراكش به پايان رساند و سپس در نيروي دريايى فرانسه، دوره آموزش ناو جنگي را طي كرد. حسن دوم در فوريه 1961م، به دنبال مرگ پدرش، در 32 سالگي به پادشاهي رسيد و از آن تاريخ به بعد، حاكم مطلق‏العنان مراكش گرديد. در دوران حكومت ملك حسن، سركوب مردم مسلمان مراكش، سال به سال افزايش يافت. وي در سال‏هاي 1970 و 1971م دو كودتاي نظامي را در كشور، كشف و خنثي كرد. مشكل بزرگ مراكش با همسايگانش در سال‏هاي دهه 1970 و 1980، حق حاكميت بر سرزمين وسيع جنوبي اين كشور بود كه تا سال 1976م، صحراي اسپانيا نام داشت. وي پس ازتخليه اين سرزمين توسط اسپانيايى‏ها، الحاق آن را به مراكش اعلام كرد و پس از چندي با بسيج 350 هزار نفر و ساماندهي راهپيمايى مردمي، به سمت صحرا حركت نمود. ملك حسن دوم با اين حركت خود مي‏خواست از يك سو بدون اعمال قدرت نظامي و با استفاده از نيروي مردمي در خاك صحرا پيش رود و آن را تصاحب كند و از سوي ديگر قدرت جبهه چريكي پوليسارْيو را كه براي استقلال صحرا مبارزه مي‏كرد با نيروي مردمي مهار سازد. اما اين هدف ميسر نشد و شاه حسن مجبور به جنگ با نيروهاي جبهه پوليساريو گرديد. اين جنگ براي ملك حسن روزانه 1/5 ميليون دلار هزينه در پي داشت و در نهايت، دو طرف به نتيجه مطلوب نرسيدند. ملك حسن مغربي در مدت حكومت خود، چند بار مورد سوء قصد قرار گرفت اما جانِ سالم به در بُرد. او سلطاني مستبد بود كه هرگونه مخالفتي را به شدت سركوب مي‏كرد و به همين دليل مورد اعتراض مردم اين كشور قرار داشت. ملك حسن از پيشتازان برقراري رابطه با رژيم صهيونيستي بود و حتي نقش ميانجي را ميان اين رژيم و برخي دولت‏هاي عربي بر عهده داشت. وي سرانجام در 23 ژوئيه 1999م در هفتاد سالگي جان سپرد. پس از مرگ ملك حسن و پايان سلطنت 38 ساله او بر مراكش، پسرش محمد ششم در 36 سالگي جانشين وي شد و در رديف حكمرانان جوانِ منطقه خاورميانه قرار گرفت.
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  6. #156
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    2 مرداد 1389 / 12 شعبان 1431 / 24 جولای 2010


    1) صدور اعلاميه مشترك علما در تأييد مرجعيت حضرت "امام خميني"(ره) (1342 ش): پس از دستگيري حضرت امام خميني(رحمة الله علیه) و رويداد واقعه 15 خرداد 1342، تعدادي از علما و مراجع، از قم، مشهد و ديگر شهرها راهي تهران شده و ضمن تهيه نامه‏اي مبني بر تأييد مرجعيت ايشان خواستار آزادي حضرت امام گرديدند. تعدادي از مراجع عاليقدر و علماي اعلام كه در اين حركت شركت داشتند عبارتند از: سيد شهاب‏الدين مرعشي نجفي، مرتضي حائري يزدي، سيدمحمدهادي ميلاني، سيدعلي بهبهاني، خادمي، جزائري، خسروشاهي، روح‏اللَّه كمالوند، محمد صدوقي، سيدروح‏اللَّه خاتمي، سيدمرتضي پسنديده، اكبر هاشمي رفسنجاني، صدرالدين حائري شيرازي، ابراهيم اميني و... . اين حركت و نيز ادامه اعتراضات مردمي در پي دستگيري حضرت امام، رژيم را به در پيش گرفتن سياست آرام سازي و تشنج زدايي وادار كرد و با حركتي نمايشي در صدد برآمد با آزاد نمايي رهبر نهضت اسلامي ايران، خشم‏ها را فرو نشاند. در نهايت حضرت امام در يازدهم مرداد 1342ش از طرف رژيم آزاد شدند و پس از مدت كوتاهي در منزلي در تهران در حالت حَصر قرار گرفتند.
    2) برگزاري دومين انتخابات رياست جمهوري و انتخاب شهيد "محمدعلي رجايي" (1360ش): در حالي كه جمهوري اسلامي ايران درگير جنگي نابرابر بود و تمام توان و نيروي عناصر انقلابي در مسأله جنگ مصروف مي‏شد، اختلافات بين رييس جمهوري و مجلس، اوضاع داخلي را آشفته مي‏كرد. سرانجام كارشكني‏هاي بني‏صدر و اختلاف آفريني او كار را به جايي رسانيد كه بنا به توصيه حضرت امام خميني(ره)، مجلس شوراي اسلامي مسأله عدم كفايت سياسي او را به بحث گذاشت و آن را تصويب كرد. پس از عزل بني صدر از مسند رياست جمهوري كه قبل از آن، حضرت امام نيز منصب فرماندهي كل قوا را كه به او تفويض كرده بودند از وي باز ستاندند، كشور در حالي مهياي دومين انتخابات رياست جمهوري مي‏شد كه اثر تلخ اين حادثه هنوز هم در كام ياران انقلاب وجود داشت. در اين انتخابات، زمينه‏اي فراهم شد تا لياقت كارداني و تعهد شهيد رجايي بيشتر از قبل آشكار شود. در نهايت در تاريخ دوم مرداد 1360 ش، انتخابات رياست جمهوري و مجلس شوراي اسلامي برگزار شد كه از مجموع چهارده ميليون و هفتصد و بيست و دو هزار راي ماخوذه، برادر محمدعلي رجايي در حدود سيزده ميليون راي را به دست آورد و به عنوان دومين رييس جمهوري اسلامي ايران انتخاب شد. اين شهيد والامقام در حالي اين پست خطير را برعهده گرفت كه به تازگي، بني‏صدر مخلوع از ايران فراري شده و ايران پس از حادثه هفتم تير 1360، دوراني ويژه را مي‏گذارند. حكم رياست جمهوري محمدعلي رجايي در تاريخ يازدهم مرداد 1360 توسط حضرت امام تنفيذ شد و ايشان تا زمان شهادت به مدت كمتر از يك ماه، در اين پست خدمت كرد.
    3) عمليات غدير جهت دفع مجدد تجاوز دشمن از مرزهاي جنوبي در منطقه شلمچه (1367ش): در پي قبول قطعنامه 598 از جانب جمهوري اسلامي ايران، رژيم عراق به تصور ضربه زدن مجدد به نظام اسلامي، حملات گسترده‏اي را عليه ايران آغاز كرد. از اين‏رو عمليات غدير جهت دفع اين تجاوز، در منطقه شلمچه توسط رزمندگان اسلام به اجرا درآمد. ماموريت بغداد آن بود كه تلاش كند خوزستان و منابع نفتي آن را طي چند روز به اشغال خود درآورد و شانس خود را در اين زمينه بيازمايد. تهاجم سنگين دشمن در سراسر خطوط مرزي به خاطر آن بود كه چنين هدفي را تعقيب كند و دقيقاً به همين دليل بود كه رسانه‏هاي استكباري و حتي مزدوران منطقه‏اي استكبار به احياي طرح جداسازي خوزستان از ايران دامن مي‏زدند. اما پاسخ سريع و قاطع ملت و نيروهاي اسلام، بسيار تكان دهنده و هشيارانه بود و تلفات سنگيني را به نيروهاي متجاوز در منطقه وارد آوردند. در اين عمليات، صدها كيلومتر از سرزمين‏هاي ميهن اسلامي‏مان كه به مدت 3 روز به اشغال متجاوزين در آمده بود، باز پس گرفته شد و رزمندگان موفق شدند بخش‏هايي از استان خوزستان در منطقه عمومي شلمچه، جاده خرمشهر، اهواز، پادگان حميد و جفير را آزاد ساخته و دشمن بعثي را در منطقه جنوب تا مرزهاي بين‏المللي عقب برانند. در اين عمليات علاوه بر كشته و زخمي شدن تعداد زيادي از قواي دشمن و چند درجه‏دار عالي رتبه، چندين تيپ و گردان زرهي و پياده و كماندويي بعث به ميزان 60 الي 100 درصد منهدم شد.
    4) درگذشت احمد شاملو 1379 ش شاعر معاصر : احمد شاملو، در ۲۱ آذر ماه سال ۱۳۰۴ هجري شمسي در تهران متولد شد. نام پدر حیدر شاملو، نام مادر کوکب عراقی شاملو و نام خواهران فروغ‌الزمان، قمرالزمان، شمس‌الزمان، سرور و سودابه. دوره کودکي را به خاطر شغل پدرش که افسر ارتش بود و هر چند وقت را در جايي ماموريت مي رفت، در شهرهايي چون رشت، سميرم، اصفهان، آباده و شيراز گذراند. بين سالهاي ۱۳۳۶ تا ۱۳۷۶ دفترهاي متعددي از اشعار شاملو منتشر ميشود: «هواي تازه /۱۳۳۶»، «باغ آينه/ ۱۳۳۹»، «آيدا در آينه» و «لحظه ها و هميشه/ ۱۳۴۳»، «آيدا: درخت و خنجر و خاطره/ ۱۳۴۴»، «ققنوس در باران/ ۱۳۴۵»، «مرثيه هاي خاک/ ۱۳۴۸»، «شکفتن در مه/ ۱۳۴۹»، «ابراهيم در آتش/ ۱۳۵۲»، «از هوا و آينه ها/ ۱۳۵۳»، «دشنه در ديس/ ۱۳۵۶»، «ترانه هاي کوچک غربت/ ۱۳۵۹»، «مدايح بي حوصله/ ۱۳۷۱» و «در آستانه/ ۱۳۷۶». احمد شاملو سرانجام در دوم مردادماه سال ۱۳۷۹ چشم از جهان فروبست و طي مراسم باشکوهي در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
    5) آغاز قيام مردمي سربداران خراسان عليه نيروهاي خونخوار مغول(738 ق): پس از يكصد و بيست سال استيلاي قوم تاتار و مغول بر ايران و بسياري از مناطق آسيا، قيامي مردمي در باشتين و سبزوارِ خراسان عليه ظلم و تعدّي حاكمان مغول و عاملان مزدور آنان به وقوع پيوست. اين نهضت كه به قيام "سربداران" شهرت يافته است، از لحاظ وسعت، بزرگ‏ترين، از نظر تاريخي مهم‏ترين جنبش آزادي‏بخش خاورميانه در قرن هشتم هجري بود. تلاش پيگير رهبران آزاده و متديّن اين قيام، منجر به تشكيل حكومت مستقل ملي و شيعه مذهب ايراني در خراسان شد. مهم‏ترين ويژگي‏هاي اين حكومت عبارت بود از: تنفّر و انزجار از عنصر مغولي و تثبيت ايدئولوژي تشيّع امامي. نخستين حاكم سلسله‏ي سربداران، "عبدالرزاق باشتيني" بود كه به مدت دو سال و چهار ماه حكومت كرد. پس از وي، "برادرش وجيه الدين امير مسعود" به حكومت رسيد. امير مسعود با اين كه در مردم داري و مبارزه با حاكمان مغول و تثبيت حكومت سربداران، داراي موفقيت‏هاي بالايى بود، ليكن به خاطر اختلاف با شيخ حسن جوري(رهبر روحاني نهضت سربداران) و توطئه در قتل او، پايگاه مردمي‏خويش را از دست داد و حكومتش به تدريج رو به ضعف نهاد. به همين جهت سپاهش در نبرد با امراي مازندران متحمل شكست گرديد و خود وي كشته شد. پس از مرگ امير مسعود، 10 تن ديگر از اين سلسله به حكومت رسيدند كه معروف‏ترين آن‏ها عبارتند از: شمس الدين علي، خواجه يحيى كرابي و خواجه علي مؤيّد. فقيه نامور شيعه شهيد اول، معاصر با خواجه علي مؤيّد بود كه در پي دعوت خواجه از وي، كتاب شريف "اَللُّمْعَةُ الدَّمِشقيّه" را در فقه امامي تدوين و به همراه نماينده‏اي به سوي خواجه علي مؤيّد در سبزوار فرستاد. سرانجام در پي هجوم "امير ولي" به سبزوار و محاصره‏ي چهار ماهه‏ي اين شهر در سال 783 قمري، خواجه علي مؤيّد، دست نياز به سوي "تيمور لنگ گوركاني" دراز كرد، و از او ياري خواست. با تسليم شدن خواجه علي مؤيّد به تيمور لنگ، پرونده‏ي حكومت سربداران نيز براي هميشه بسته شد و منطقه‏ي خراسان پس از 46 سال رهايي از يوغ استعمارِ مغولان، مجدداً مقهور و مغلوب آنان گرديد.
    6) درگذشت "سيد الاطبّاء" طبيب و فقيه(1316 ق): سيدعلي شرف‏الدين بن حاج سيدمحمد منجم، تاجر تبريزي حسيني مرعشي، معروف به سيدالعلماء و سيدالاطباء، از علماي بزرگ آذربايجان و از شاگردان صاحب جواهر و صاحب ضوابط و شيخ مرتضي انصاري است. وي بعد از اجتهاد به تبريز آمد، سپس به تحصيل طب پرداخت. مدت پانزده سال در اصفهان و شهرهاي ديگر دروس طب خواند و مدتي در سبزوار، در درس ملاهادي سبزواري حضور پيدا كرد. سيّد الاطباء در زمينه اختراعات نيز استعداد داشت. كتب تاريخ تبريز و كليات قانون ابوعلي سينا از تأليفات اوست.
    7) پايان جنگ هفت ساله بين امپراتوري ايران و روم با شكست روميان (579م): فزون‏خواهي دو قدرت بزرگ قرن ششم ميلادي يعني ايران و روم كه هر يك سعي داشت سرزمين‏هاي بيشتري را در اختيار داشته باشد، باعث شد تا در طول ساليان طولاني، بين اين دو امپراتوري، جنگ و درگيري صورت گيرد. يكي از اين جنگ‏ها، موسوم به جنگ هفت ساله است كه در تاريخ نهم سپتامبر 572 م، در زمان امپراتوري ژوستي‏نين پادشاه روم و به فرمان او براي تسخير پاره‏اي متصرفات غربي ايران آغاز شد. اما اين جنگ پس از هفت سال در 24 ژوئيه 579 م با شكست روميان به پايان رسيد. اين شكست چنان براي ژوستي‏نين گران آمد كه از مقام خود استعفا داد و جانشين او با پرداخت چهل و پنج هزار سكه طلا به عنوان غرامت، انوشيروان پادشاه سلسله ساسانيان را حاضر به صلح كرد. با اين حال، با مرگ انوشيروان، جانشين وي هرمز چهارم دوباره جنگ با روميان را آغاز كرد. جنگ‏هاي طولاني بين ايران و روم حاصلي در برنداشت جز اين‏كه دو قدرت را به ضعف كشاند. در نهايت با ورود اسلام، دو امپراتوري ايران و روم در برابر سپاه اسلام به زانو درآمدند و تسليم شدند.
    8) مرگ "كنت كلود هانري سن سيمون" فيلسوف معروف فرانسوي (1825م): كنت كلود هانري دو رووْرُوي معروف به سن سيمون فيلسوف فرانسوي در اول ژانويه 1760م در شهر پاريس به دنيا آمد و در زادگاه خود به تحصيل پرداخت. وي پس از اتمام تحصيلات خود راهي امريكا شد و پس از بازگشت به فرانسه، به مطالعات فلسفي مشغول گرديد. سن سيمون از نخستين كساني است كه از ساخت كانال سوئز و كانال پاناما حمايت كرد و شركت‏هاي سهامي براي ساخت راه آهن را تأسيس نمود. وي هم‏چنين طي سال‏هاي متمادي به نشر افكار و عقايد خود مشغول بود و طرفداراني پيدا كرد. او عقيده داشت كه اگر كارگران به آزادي اقتصادي و فكري نائل گردند، نوع حكومت اهميت ندارد. سن سيمون تصور مي‏كرد استقرار يك نوع مسيحيت جديد، تمام دردها را دوا مي‏كند و اگر جامعه بشري در استفاده از منابع ثروت زمين، راه خير و درستي در پيش گيرد، خوش‏بخت خواهد شد، مشروط بر اين‏كه اخلاق جامعه را نيز به راه درست رهبري نمايد. افكار و عقايد سن سيمون در دانشگاه‏هاي فرانسه رواج پيدا كرد و در پيدايش مكتب سوسياليسم با هدف تعديل ثروت، مالكيت عمومي و تسلط دولت بر مؤسسات بزرگ اقتصادي و صنعتي به نفع مردم، تاثير زيادي داشت. رواج انديشه‏هاي سن‏سيمون باعث شد تا رهبران انقلاب فرانسه به او بدگمان شوند و او را تا نزديك تيغه گيوتين به پيش برند، اما وي به زحمت از اين مهلكه جان به در بَرَد. پيروان وي هواخواه اين بودند كه وسايل توليد به مالكيت دولت درآيد، حقوق ناشي از توارث ملغي گردد و زنان به تدريجْ آزادي به دست آورند. سن‏سيمون در اين راستا معتقد بود كه آن‏چه ما بدان محتاج هستيم، جامعه نو، دين‏نو و ارزشيابي نويني از عدالت است كه ثروت را در دست دولت و كارگران را مستخدمين دولت قرار دهد. سن سيمون مدت ده سال از عمر خود را به مسافرت و تتبّع پرداخت و از سال 1807م، يك سلسله كتاب درباره عقايد علمي و اقتصادي خود نگاشت. افكار فريبنده سن سيمون در ساليان بعد بر انديشه‏هاي افرادي هم‏چون يوهان گوته، آگوست كنت و كارل ماركس تاثير نهاد و تفكرات اجتماعي سن‏سيمون، به نام "سن‏سيمونيسم"، شهرت جهاني يافت. سن سيمون سرانجام در 24 ژوئيه 1825م در 65 سالگي درگذشت.
    9) تولد "اوتْمار مِرگِنْ تالِر" مخترع معروف آلماني (1854م) (ر.ك: 2 فوريه)
    10) مرگ "فردينانْدْ زيپْلين" مبتكر آلماني و مخترع بالن هدايت شونده (1917م): فرديناند فون زيپلين، مبتكر آلماني در 23 ژوئن 1838م در آلمان به دنيا آمد. وي علي رغم ثروت سرشاري كه داشت، به امور مكانيكي علاقه پيداكرد و اين علاقه در نهايت سبب شد تا وي به اختراع بالن‏هاي بزرگ قابل هدايت، نائل گردد. اولين بالني كه توسط زيپلين با موفقيت ساخته و به فضا فرستاده شد، با يك موتور كوچك به قدرت 32 اسب بخار كار مي‏كرد. اين بالن، 128 متر طول و يازده هزار متر مكعب گنجايش گاز داشت. فرديناند زيپلين سرانجام در 24 ژوئيه 1917م در 79 سالگي درگذشت اما اختراع او در سال‏هاي بعد تكميل شد و كار وي ادامه يافت. اعتقاد طراحان هوايى به اين مسئله كه كشتي‏هاي هوايى وسيله‏اي عملي براي حمل و نقل است موجب شد كه در ساليان بعد، مدل‏هاي مختلفي از آن در بعضي كشورها ساخته شود. دوازده سال پس از مرگ زيپلين، يك نوع از اين كشتي هوايي از آلمان تا نيويورك را در مدت 55 ساعت طي كرد. هم‏چنين پرواز به دور زمين نيز توسط اين وسيله، طي 21 روز و هفت ساعت انجام شد. اما سوانح هوايي بعدي كه دامنگير اين قبيل كشتي‏هاي هوايي گرديد، طراحان آن را از توسعه و تكميل اين نوع وسيله حمل و نقل منصرف ساخت.
    11) تصويب طرح واگذاري قيموميت سرزمين‏هاي عربي خاورميانه (1921م) (ر.ك: 29 سپتامبر)
    12) مرگ "ريونو آكوتاگاوا" اديب برجسته و نويسنده معروف ژاپني (1927م): ريونو سوكه آكوتا گاوا نويسنده و اديب ژاپني در اول مارس 1892م در توكيو پايتخت ژاپن به دنيا آمد. وي پس از پايان تحصيلات خود، داستان معروف راشومون را نوشت وي در نوشته‏هايش خودبينيِ عجين شده با طبيعت انسان را سخت محكوم مي‏كند، نكته‏اي كه مضمون اصلي تمامي آثار آكوتاگاوا است. رويه وي در مقام نويسنده، از ابتدا مانند آفريننده‏اي است كه نخ‏هاي سرنوشت رابه جاي صدف كلام خود، در دست دارد. يكي ديگر از آثار وي "زندگي يك ابله" نام دارد. اين كتاب، هم‏چون صحنه‏هايى كوتاه در دور نمايى وسيع به هم وصل مي‏شوند. اجزاي پرشمار، چهره‏اي واحد ترسيم مي‏نمايند؛ برتري و تنهايى شاعر، سرمستي آفرينش، شكاكيت سرخورده روشن‏فكر، خنده نيش‏دار كسي كه به همه چيز حساس است و بزدلي موجودِ اجتماعي. اين صحنه‏ها مجموعه‏اي از احساسات، سكوت‏ها و رنگ‏ها را تشكيل مي‏دهد و پس از مدتي تدريس، به روزنامه‏نگاري پرداخت. مهم‏ترين شاه‏كار او، دماغ نام دارد و آثار ديگرش هم‏چون دختر عنكبوت، اژدها و در بيشه نيز مشهورند. سلامت آكوتاگاوا در سي سالگي رو به ضعف نهاد تا اينكه در 24 ژوئيه 1927م به سبب افراط در خوردن قرص خواب‏آور در 35 سالگي درگذشت. در واقع بيماري و اختلالات عصبي، دُرست در لحظه‏اي كه الهامات خلاقانه او جهش تازه‏اي مي‏يافت، بي‏آنكه انتظار آن برود كه به آخر خطر رسيده باشد، آكوتاگاوا را به گرداب خودكشي افكند. آكوتاگاوا را يكي از پايه گذاران ادبيات جديد ژاپن مي‏دانند.
    13) تولد آلفونس موشا 1860 م
    14) تولد ارمانو اولمی فیلم ساز ایتالیایی 1931 م
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  7. #157
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    3 مرداد 1389 / 13 شعبان 1431 / 25 جولای 2010



    1) سوم مرداد ماه سال 1361هجري شمسي : دكتر حميد عنايت نويسنده و مترجم تواناي ايراني با زندگي وداع كرد . ايشان پس از اخذ درجه كارشناسي در ايران براي ادامه تحصيل به انگلستان سفر كرد و بعد از دريافت دكتري در رشته اقتصاد و علوم سياسي از دانشگاه لندن به وطن بازگشت . دكتر عنايت از آن پس به تدريس و تحقيق در دانشگاه تهران مشغول شد و در مدت عمر كوتاه خود كتابها و مقاله‏هاي متعدد در زمينه فلسفه و انديشه سياسي تأليف و ترجمه كرد . از اين استاد فرزانه آثار ارزشمندي چون سيري در انديشه سياسي غرب ؛ تاريخ طبيعي دين ؛ واسلام و سوسياليزم باقيمانده است .
    2) 3مرداد ماه سال 1362هجري شمسي: استاد سيف اللهي يزداني هنر خوشنويسي بويژه خط نستعليق بدرود حيات گفت . استاد يزداني در زادگاهش دامغان و سپس به تهران به هنر آموزي پرداخت و سالها نزد استاد عل ياكبر كاوه شاگردي كرد . از جمله آثار استاد سيف الله يزداني كتابت قرآني زيبا و نفيس به خط نستعليق و كتابت آثار چون شمع ، جمع ، ديوان حافظ . شاهنامه بايسنقري و ترجيح بند هاتف را مي توان نام برد .
    3) واگذاري امتياز بهره‏برداري از معادن ايران به رويتر انگليسي در زمان ناصرالدين شاه (1251 ش): يكي از مشهورترين امتيازاتي كه در زمان ناصرالدين شاه قاجار و با اصرار ميرزا حسين خان سپهسالار، صدر اعظم وقت به بيگانگان داده شد، امتياز رويتر بود. اين امتياز بين دولت ايران و يك فرد انگليسي به نام بارون جوليوس رويتر كه يك يهودي بود در 24 ماده به امضا رسيد. به موجب اين قرارداد، امتياز انحصاري ايجاد راه آهن و استخراج معادن ايران از قبيل ذغال سنگ، آهن، مس، سرب، نفت و به طور كلي هر معدن ديگري را كه قابل بهره برداري براي كمپاني باشد به مدت هفتاد سال به رويتر انگليسي واگذار شد. در اين قرارداد خفت بار، رويتر حق داشت به هر اسم و با هر شرايطي كه لازم بداند، يك يا چند شركت جهت انجام امور امتياز نامه تشكيل دهد؛ اراضي مورد نياز خود را به طور رايگان دريافت دارد؛ مصالح مورد استفاده‏اش را به طور مجاني تحويل گيرد و از پرداخت تمام حقوق و عوارض گمركي معاف باشد. اين قرارداد به علت تخلف در اجراي مفاد آن در زمان تعيين شده و همچنين دخالت روسيه، هرگز به مرحله اجرا نرسيد ولي بدنامي آن براي ميرزا حسين‏خان مشيرالدوله، معروف به سپهسالار، صدر اعظم ناصرالدين شاه ماند. البته دولت ايران بعدها، قرارداد ديگري به عنوان غرامت، با پسر رويتر منعقد كرد و از قِبَلِ آن، بانك شاهنشاهي و بانك صنايع و معادن ايران توسط وي تاسيس شد.
    4) شهادت حجت‏الاسلام "سيد حسن بهشتي‏نژاد" نماينده مردم اصفهان (1360ش): حجت‏الاسلام سيد حسن بهشتي‏نژاد در سال 1332ش در اصفهان به دنيا آمد و پس از گذراندن تحصيلات مقدماتي براي فراگيري علوم اسلامي راهي قم شد. وي در قم از محضر استاداني همچون حضرات آيات: حسين نوري همداني، محمد فاضل لنكراني، يوسف صانعي و مرتضي حائري يزدي استفاده برد و سطوح عالي حوزه را طي كرد. اين شهيد گرانقدر، پس از پيروزي انقلاب اسلامي به تبليغ و تدريس در نهادهاي انقلابي همچون جهاد سازندگي و سپاه مشغول شد و در نهايت از طرف مردم اصفهان به نمايندگي مجلس شوراي اسلامي انتخاب گرديد. شهيد بهشتي‏نژاد سرانجام در سوم مرداد ماه سال 1360 ش برابر با روز شهادت امام علي(ع)، در 21 رمضان سال 1400 ق توسط تروريست‏هاي گروهك منافقين در خانه‏اش ترور شد و به شهادت رسيد.
    5) عمليات كوچك شهيد چمران در منطقه جاده ماهشهر توسط سپاه (1360ش)
    6) حمله منافقين و ارتش بعث عراق به مناطق كَرَند غرب و سرپل ذهاب در استان كرمانشاه (1367ش): در حالي كه چندين روز از قبول قطعنامه 598 شوراي امنيت توسط جمهوري اسلامي ايران مي‏گذشت، در بعدازظهر روز سوم مرداد 1367 ش، گروهك تروريستي منافقين به همراه ارتش بعث عراق، هجوم مشترك خود را از طريق سرپل ذهاب به طرف شهر كرند در استان كرمانشاه آغاز كرد. آنان كه عمليات خود را با هدف براندازي نظام اسلامي آغاز كرده بودند، وضعيت نظامي ايران را از هم پاشيده ارزيابي نموده، اوضاع داخلي كشور را آسيب‏پذير مي‏دانستند. از اين رو، منافقين مي‏پنداشتند با يك ضربه و شوك نهايي، نظام جمهوري اسلامي فرو خواهد ريخت و اين تنها فرصت آنها است. اين مزدوران كوردل چنان به وعده‏هاي دشمنان قسم خورده انقلاب اطمينان پيدا كرده بودند كه جمع‏بندي نهايي درباره نظام آتي ايران را به چند روز بعد در ميدانِ آزادي تهران موكول نمودند. اين عمليات كه فروغ جاويدان نام گرفته بود، با مقاومت دلاورمردانه بسيجيان و نيروهاي مردمي، به حماسه غرورآفرين مرصاد تبديل شد و طومار ننگين منافقين را درهم پيچيد.
    7) درگذشت خانم دكتر "عصمت ستارزاده" محقق و مترجم معاصر (1372 ش): خانم دكتر عصمت ستارزاده در سال 1290 ش در تبريز زاده شد و در سال 1316 به عنوان معلم به وزارت فرهنگ پيوست. وي پس از مدتي، تحصيلات خود را ادامه داد تا اين كه در سال 1344ش موفق به اخذ دكتراي زبان و ادبيات فارسي گرديد. دكتر ستارزاده از همان آغاز به سبب تسلطي كه بر زبان تركي اسلامبولي داشت، تلاش خويش را صرف ترجمه آثاري كرد كه دوستداران فرهنگ پربار فارسي به زبان تركي نگاشته بودند، تا بدين طريق بتواند ارتباط كهن اين دو سرزمين را گسترش بخشد. ايشان در اين ميان كتب متعددي ترجمه نمود كه ترجمه شرح سودي بر حافظ در چهار جلد، ترجمه شرح كبير اَنغَرَوي بر مثنوي معنوي در پانزده جلد و نيز تفسير سودي بر گلستان از آن جمله‏اند. سرانجام خانم دكتر ستارزاده اين محقق و مترجم معاصر در سوم مرداد ماه 1372 در 82 سالگي در تهران درگذشت.
    8) درگذشت "ابوالحسن فروغي" دانشمند ايراني(1379 ق) ابوالحسن فروغي فرزند محمدحسين اصفهاني (معروف به ذكاءُ الملك اول) در سال 1301 قمري در تهران به دنيا آمد. تحصيلات خود را در زادگاهش تهران در علوم جديد و معارف اسلامي به پايان رسانيد و به تدريس تاريخ و جغرافيا روي آورد. فروغي مدتي رياست مدرسه‏ي علوم سياسي را برعهده گرفت و مجله‏ي تربيت را نيز منتشر ساخت. او سفرهاي متعددي به اروپا كرد و در كنگره‏هاي علمي و ادبي شركت نمود. اين شخصيت علمي، مدتي نمايندگي ايران را در سوئيس و در جامعه‏ي ملل به عهده داشت و فعاليت سياسي مي‏كرد. ابوالحسن فروغي در سال 1316 ش، به استادي دانشگاه تهران در دانشكده‏ي معقول و منقول رسيد و به عضويت فرهنگستانِ ايران درآمد. وي داراي مؤلفاتي ارزنده است كه تاريخ ادبيات ايران، اوراق مَشوَّش، سرمايه‏ي سعادت و كتابي با نام تمدن و تركيب به زبان فرانسه از آن جمله‏اند. ابوالحسن فروغي در سال 1338 ش در 79 سالگي بدرود حيات گفت.
    9) 25ژوئيه سال 1894 ميلادي : جنگ تاريخي و دامنه‏دار چين و ژاپن با حمله نيروهاي ژاپني به سواحل چين آغاز شد . به اين ترتيب آتش جنگ و كشتار در خاور دور شعله‏ور گرديد . ژاپن در آن زمان قصد تصرف اراضي وسيعي در شبه جزيره كره و شمال خاك چين را داشت و همين امر موجب بروز جنگ ميان ژاپن و چين را فراهم آورد . سرانجام اين تمايلات سبب جنگ بعدي ميان ژاپن در روسيه نيز شد . زيرا ژاپن با حمله به چين برخي از پايگاهها و مواضع روسيه را در اين كشور مورد حمله قرار داده بود .
    10) 25ژوئيه سال 1957ميلادي : جنبش آزاديبخش ملي مردم تونس به پيروزي رسيد و رژيم سلطنتي در اين كشور بر افتاد . در همين روز حبيب بور بعنوان نخستين رئيس جمهور تونس اعلام شد . تونس در شمال آمريكا واقع است و از سال 1881 ميلادي تحت الحمايه فرانسه شد آما آزاديخواهان اين كشور مبارزات خود را با فرانسويان از همان زمان آغاز كردند تا سرانجام در چنين روزي استقلال سياسي كشورشان راباز پس گرفتند .
    11) تولد "هارمنتس رامْبِراند" نقاش و هنرمند نامي هلندي (1606م): هارْمنْتْسْ فانْ ريم رامْبرانْدْ، نقاش معروف هلندي، در 25 ژوئيه 1606م در شهر ليد هلند به دنيا آمد. وي از كودكي به نقاشي علاقه داشت و از چهارده سالگي براي فراگيري اين هنر، نزد يكي از نقاشان معروف محلي به شاگردي پرداخت. پس از سه سال كارآموزي، نشانه‏هايى از نبوغ زودرس در رامبرانْد مشاهده گرديد و با ارائه آثار هنرمندانه خود، در 22 سالگي شهرت زيادي در اين زمينه كسب كرد. رامبراند در كارهاي نخستين خود از سوژه‏هاي مذهبي، تاريخي، اخلاقي، طبيعي و انساني الهام مي‏گرفت و به سبك كلاسيك و روش پيشينيان كار مي‏كرد. زمينه تابلوهاي رامبراند تيره است و در آن‏ها، هميشه يك كانون نور ديده مي‏شود كه از آن‏جا روشنايى ساطع است. وي در آثار خود به طبيعت، حيات مي‏بخشيد و در پديد آوردن سايه روشن، بيش از هر كس ديگري توفيق يافت. پديده سايه روشن، همواره گويا و بيانگر عمده احساسات هنري رامبراند بود و او با كمك اين نور و سايه، سوژه‏هاي دلخواه خود را تجسم مي‏داد. از اين رو، هيچ نقاشي مانند او، در سايه روشن و در به كار بردن نور و تاريكي، تامل، مطالعه و دقت نكرده است و هيچ نقاشي نتوانسته است مانند او به كمك چند حركت ساده قلم مو، در عين برانگيختن نورها و اشكال مناسب و دقيق، خصوصيات رواني و عواطف شخصيت‏هاي مورد نظر را با قدرت تمام آشكار كند. مجموعه كارهاي رامبراند، بزرگ‏ترين نمونه بيان حال يك فرد در قالب نقاشي به شمار آمده است. علت مقبوليت عمومي نقاشي‏هاي او، خاصيت انساني تابلوهاي اوست. رامبراند علاوه بر نقاشي و پديدآوري بيش از 350 اثر هنري در نقاشي، از حكّاكان بزرگ اروپا نيز به شمار مي‏رود كه تعداد بي‏شماري لوحه‏هاي حكاكي از او بر جاي مانده است. اين نابغه نقاشي سرانجام در 18 اكتبر 1669م در 63 سالگي در نهايت شهرت درگذشت.
    12) اعدام "آندره شِنْيِه" شاعر فرانسوي در جريان انقلاب اين كشور (1794م): آندره شِنْيه، شاعر فرانسوي در 23 اوت 1763م در قُسطنطنيه (استانبول فعلي در تركيه)، به هنگامي كه پدرش كنسول فرانسه در اين شهر بود، زاده شد. وي با كمك مادر يوناني الاصلش، در ادبيات يونان باستان معلومات فراواني كسب كرد و پس از بازگشت به فرانسه و مدتي خدمت در نظام، با ادب دوستان به رفت و آمد پرداخت. شنيه پس از آن، در پاريس با شور و حرارت به كار ادبي مشغول شد و با جمع‏آوري مدارك بسيار و مراجعه به آثار شاعران يوناني و لاتيني و شرقي، از ادبيات ايتاليايى و انگليسي، معرفتي وسيع به دست آورد. در اين زمان، با آغاز انقلاب كبير فرانسه، وي نيز به جرگه انقلابيون پيوست، هرچند پس از مدتي به دليل مخالفت با به راه افتادن كشتار در فرانسه، از پاريس گريخت. با اين حال پس از چندي به زندان افتاد و بعد از محاكمه‏اي سريع، به اعدام محكوم شد و سرانجام در 25 ژوئيه 1794م، دو روز قبل از سقوط دوره ترور و وحشت، در 32 سالگي به تيغ گيوتين سپرده شد. آندره شنيه جز چند مقاله سياسي و چند قطعه شاعرانه، چيزي در زمان حيات منتشر نكرد، اما اولين بار، آثار وي 25 سال پس از مرگش به صورت ناقص منتشر شد و ديوان كامل او با تفسيرات و ديباچه، 145 سال بعد در سال 1940م انتشار يافت. شنيه عاشق اشعار عهد باستان بود و درك عميقي كه از شاعران اين عصر داشت، موجب خلق زيباترين و پرشورترين اشعار او گشت. هنر شاعري شنيه، به ويژه مورد علاقه شاعران رمانتيك فرانسه قرار گرفت. شنيه در شعر، به جاذبه و لطف سخن بيشتر از عظمت و شكوه آن توجه دارد. از خشكي و سردي مي‏پرهيزد و به احساس و هماهنگي در قالب شعر روي مي‏آورد و خوشاهنگي و دلنشيني و نرمي و لطفي كه در قرن هجدهم از شعر فرانسه دور شده بود، به آن باز مي‏گرداند. آندره شنيه را مي‏توان آخرين شاعر كلاسيك و اولين شاعر رمانتيك دانست. درباره او گفته‏اند: راست است كه شنيه مرده است، اما با مرگ او، شعري نو در دنياي ادب زاده شده است.
    13) اختراع و آزمايش اولين لوكوموتيو باري جهان در انگلستان (1814م): به دنبال تلاش پيگير و مداوم جورج استيفنسون، مهندس و مخترع انگليسي در ساخت وسيله‏اي براي انتقال و جابجايى بار، اولين لوكوموتيو بخار در 25 ژوئيه 1814م اختراع شد و در چنين روزي در حضور عده‏اي از كارشناسان امور صنعتي انگلستان و ديگر كشورهاي اروپايى آزمايش گرديد. جورج استيفنسون اين لوكوموتيو را پس از 15 سال آزمايش درباره نيروي بخار ساخته بود. اساس اين لوكوموتيو، يك ماشين بخار و ديگ بخار بود. بخار تحت فشار از ديگ وارد استوانه‏ها مي‏شد و فشار آن، پيستون‏ها را به پيش مي‏راند. اين حركت با ميله‏هايى به چرخ‏هاي لوكوموتيو منتقل مي‏شد و آن‏ها را به گردش در مي‏آورد. علاوه بر اين دستگاه، استيفنسون، ريل راه آهن را طرح‏ريزي كرد و خط آهني بين دو شهر انگلستان داير نمود. پس از اين اختراع، ريل‏هاي چدني، جاي‏گزين ريل‏هاي چوبي شد و دامنه كاربرد اين وسيله را پس از چندي بسيار گسترده و وسيع نمود. با اين اختراع، تحول تازه‏اي در ارتباطات بازرگاني و حمل و نقل جهان پديد آمد و هم اكنون به يكي از شاهراه‏هاي اصلي ارتباط بدل شده است.
    14) آغاز جنگ بين چين و ژاپن در جنوب شرقي آسيا (1894م): در سال 1894، ژاپن، پادشاه كره را به خودداري از پذيرش حاكميت چين برانگيخت و در جنگي كه به دنبال اين امر در 25 ژوئيه همان سال، بين چين و ژاپن در گرفت، چيني‏ها به سرعت مغلوب ژاپني‏ها كه پيشرفته‏تر و مجهزتر بودند، شدند. در پايان جنگ، پيماني ميان طرفين منعقد شد كه به موجب آن، كره ظاهراً مستقل شد ولي در واقع تحت الحمايه ژاپن بود و چينْ جزاير فُرمُز (تايوان)، پسكادور و شبه‏جزيره ليائوتونگ را به ژاپن واگذار كرد. چندي بعد، ژاپن مجبور شد بر اثر فشار دول غربي، شبه جزيره ليائوتونگ را به چين مسترد كند. جنگ چين و ژاپن زمينه ساز بروز جنگ ميان ژاپن و روسيه در اوايل قرن بيستم نيز شد. زيرا ژاپن با حمله به چين، برخي از پايگاه‏ها و مواضع روسيه را در اين كشور مورد حمله قرار داده بود.
    15) اولين پرواز هواپيما بر فراز درياي مانْشْ (1909م): پس از آنكه برادران رايْتْ، اولين هواپيما را در 17 دسامبر 1903م در امريكا آزمايش كردند و اولين هواپيماي موتوري كه انسان با آن به پرواز درآمد، شكل گرفت، يك خلبان فرانسوي به نام لويى بِلِريو براي اولين بار از فراز درياي مانش عبور كرد. بلريو در روز 25 ژوئيه سال 1909م با يك هواپيماي يك باله كه به وسيله موتوري به قدرت 25 اسب بخار حركت مي‏كرد، فاصله 36 كيلومتري سواحل فرانسه وجزيره بريتانيا را در 36 دقيقه پيمود. با اين حال، صنعت هواپيماسازي در فاصله سال‏هاي 1910 تا 1914م با چنان سرعتي پيش رفت كه نخستين انواع هواپيماهاي جنگي، در سال‏هاي جنگ جهاني اول به كار گرفته شد. اين هواپيماها كه ظرفيت دو نفر را داشت، براي بمباران يا ماموريت‏هاي شناسايي و عكس‏برداري استفاده مي‏شد و داراي سرعتي در حدود 200 كيلومتر در ساعت بودند.
    16) آغاز قيموميت انگلستان بر كشور اسلامي فلسطين (1921م): با پايان جنگ جهاني اول در سال 1918م و فروپاشي امپراتوري عثماني، بر طبق معاهده سايكس - پيكو، متصرفات اين امپراتوري بين فرانسه و انگليس تقسيم شد و سرزمين فلسطين نيز تحت قيموميت انگلستان قرار گرفت. بدين ترتيب از 25 ژوئيه 1925م و با آغاز قيموميت فلسطين دولت‏مردان انگلستان نسبت به تشكيل دولت صهيونيستي در اين منطقه اظهار تمايل كرده و پس از مدتي زمينه انتقال گسترده يهوديان را از نقاط مختلف جهان به سرزمين فلسطين آغاز نمودند. اين وضعيت تا اندك زماني پس از جنگ جهاني دوم، ادامه داشت و بالاخره به اعلام موجوديت رژيم غاصب صهيونيستي در 14 ماه مه 1948 انجاميد. (ر.ك: 13 مه)
    17) سقوط حكومت "بنيتو موسوليني" ديكتاتور ايتاليا در جريان جنگ جهاني دوم (1943م): بنيتو موسوليني پس از آن كه در انتخابات حزب فاشيست ايتاليا به پيروزي رسيد، توانست با جلب رضايت ويكتورامانوئل سوم پادشاه وقت ايتاليا، به نخست‏وزيري آن كشور دست يابد. او در اندك زماني، مخالفان خود را سركوب كرد و كشور را تحت سلطه حزب فاشيست درآورد. با روي كار آمدن هيتلر در آلمان، موسوليني به آلمان نزديك شد و در سال 1939م حمايت رسمي خود را از هيتلر در جنگ جهاني دوم اعلام كرد. وي در سال 1940 آشكارا، ارتش ايتاليا را وارد صحنه‏هاي جنگ جهاني نمود، اما پس از يك رشته پيروزي‏ها و شكست‏ها، سرانجام ايتاليا در سال 1943م توسط متفقين اشغال شد. اين امر باعث شد تا پادشاه ايتاليا در 25 ژوئيه 1943م موسوليني را از نخست وزيري خلع كند. (ر.ك؛ 28 آوريل)
    18) بمباران بي‏امان بندر هامبورگ آلمان توسط هواپيماهاي امريكا و انگليس (1944م): حملات هوايى آلمان و انگليس عليه يك‏ديگر از اوايل جنگ جهاني دوم آغاز شد و به تدريج گسترش يافت. به طوري كه تعداد كثيري از غير نظاميان دو كشور در اين بمباران‏ها كشته شدند. در يكي از اين بمباران‏ها، بندر هامبورگ در آلمان در 25 ژوئيه 1944م هدف حمله بود كه در جريان آن، علاوه بر انهدام تعدادي از تاسيسات نظامي و اقتصادي آلمان، ده‏ها هزار تن از مردم غيرنظامي اين كشور نيز به قتل رسيدند. اين بمباران زماني انجام شد كه نيروهاي متفقين حمله گسترده خود را به نيروهاي آلماني از سمت غرب اين كشور آغاز كرده بودند.
    19) شروع مجدد حملات زميني، هوايي و دريايي رژيم صهيونيستي به جنوب لبنان (1993م)
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  8. #158
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    4 مرداد 1389 / 14 شعبان 1431 / 26 جولای 2010


    1) ديدار مسؤولان ايراني با دبيركل سازمان ملل پس از قبول قطعنامه 598 (1367ش): دبيركل سازمان ملل متحد به محض دريافت پذيرش رسمي قطعنامه 598 از سوي ايران ، به تلاش وسيعي دست زد و پس از مشورت با اعضاي شوراي امنيت، رسماً از وزراي خارجه ايران و عراق دعوت كرد به منظور انجام مذاكرات مربوط به اجراي قطعنامه ، بلافاصله به نيويورك سفر كنند تا از سوم مرداد 1367ش، ملاقات‏ها و مذاكرات لازم صورت گيرد. از اين رو هيئتي در رأس وزير وقتِ امور خارجه ايران در دوم مرداد راهي نيويورك گرديد و پس از ديدار و گفتگو با رييس شوراي امنيت ، مذاكرات خود را با دبيركل سازمان ملل متحد آغاز كرد. اين مذاكرات كه جهت تعيين روز و شرايط آتش‏بس به اجرا درمي‏آمد، در حالي صورت گرفت كه روز قبل از آن ، منافقين با حمايت ارتش عراق از مرز منطقه غرب گذشته و به اسلام آباد وارد شده بودند و به سمت كرمانشاه پيشروي مي‏كردند. سرانجام پس از ده جلسه ديدار و گفتگوي هيئت ايراني با دبير كل سازمان ملل در مورد زمان آتش‏بس و عقب‏نشيني دو طرف به مرزهاي بين‏المللي ، اقدامات نهايي صورت گرفت. به اين ترتيب در 29 مرداد 1367ش برابر با 20 اوت 1988م آتش‏بس به طور رسمي برقرار شد.
    2) درگذشت "غلامرضا كيوان سميعي" شاعر معاصر (1372 ش): غلامرضا سميعي متخلص به كيوان در سال 1292ش در كرمانشاه به دنيا آمد. وي در كنار دروس دبستان به فراگيري علوم عربي و قرآن پرداخت و تا مقاطع بالاتر ادامه داد. در نوزده سالگي براي ادامه تحصيل علوم ديني راهي قم و مشهد شد و از حضرات آيات شاه‏آبادي، حجت‏كوه‏كمره‏اي و اديب نيشابوري ثاني و... بهره برد. وي در تهران مباحث كلام و عرفان، معقول و منقول و رياضيات را فرا گرفت و سپس در زادگاه خود به امور اداري پرداخت. استاد كيوان سميعي در طول حيات خويش، تحقيقات عميقي درباره شعر، عرفان و ادب فارسي انجام داده و در كنار كار، به پژوهش و تحقيق پرداخته و آثاري را به وجود آورده است. از جمله اين آثار، اوراق پراكنده، مقدمه بر خاك نشينان عشق و رساله تاريخ فلسفه و... مي‏باشند. وي قبل از مرگ، كتابخانه شخصي خود را به دانشكده ادبيات دانشگاه رازي كرمانشاه اهدا كرد. استاد سميعي در پي سرطان حنجره در 80 سالگي درگذشت و در قطعه مقبرةالشعراء بهشت زهرا به خاك سپرده شد.
    3) افتتاح بزرگترين پالايشگاه نفت سنگين جهان در بندرعباس (1376 ش) : در چهارم مرداد ماه 1376 بزرگ‏ترين پالايشگاه نفت سنگين جهان در بندرعباس كه از مرحله طراحي تا ساخت و نصب تجهيزات آن، توسط متخصصان و كارشناسان داخلي صورت گرفته بود به بهره‏برداري رسيد. اين پالايشگاه از جمله طرح‏هاي مهم صنعت نفت كشور بوده و براي بالا بردن ظرفيت توليد فرآورده‏هاي نفتي در كشور و تامين مصارف داخلي و صدور بخشي از آن به خارج طرح ريزي شده است. ظرفيت اين پالايشگاه با اشتغال زايي 1200 نفر، بيش از 230 هزار بشكه در روز مي‏باشد. اجراي عمليات طرح عظيم آب‏رساني از دريا به پالايشگاه به طور جداگانه و همزمان با عمليات اجرايي پالايشگاه با استفاده از امكانات گسترده صنعت نفت از جمله ويژگي‏هاي احداث آن مي‏باشد كه براي اولين بار در نوع خود صورت گرفته است.
    4) مرگ رضاخان پهلوی 1323 ش در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی
    5) درگذشت "موسي بن يونس" فقيه و رياضي دان مسلمان(639 ق): ابوالفتح كمال الدين موسي بن يونس معروف به ابن منعه، فقيهِ شافعي، طبيب، منجم و رياضي دان مسلمان در سال 551 ق در موصِل عراق به دنيا آمد. پس از فراگيري علوم مقدماتي در زادگاه خود، راهي بغداد گرديد و در مدرسه‏ي نظاميه‏ي آن شهر به تكميل تحصيلات خود پرداخت. ابن يونس در عصري كه دوره‏ي شكوفايى علمي در تمدن اسلامي به شمار مي‏رفت، در علوم و فنون گوناگون، صاحبِ دانش و مهارت بود به طوري كه حَنَفيان نزد او فقه حنفي مي‏آموختند و يهوديان و مسيحيان در تفسير تورات و انجيل به او رجوع مي‏كردند. اين دانشمند مسلمان پس از اتمام تحصيلات خود، در قاهره به تدريس پرداخت و آثار فراواني را تأليف نمود. اسرار السلطانيه، عيون المنطق و مفردات الفاظ القانون از آن جمله‏اند.
    6) درگذشت "ابن مرزوق حفيد" فقيه و اديب مسلمان(842 ق): ابوعبداللَّه محمد بن احمد بن محمد، معروف به ابن مرزوق حفيد، در ربيع الاول سال 766 ق در مغرب به دنيا آمد. او در روزگار جواني در طي سفرهايى كه به مكه، قسطنطنيه، اسكندريه، قاهره و... داشت، نزد مشايخ و بزرگان علم و ادب آن سرزمين‏ها نظير سراج‏الدين بَلقيني، زين الدين عراقي، ابن خلدون، ابوحيّان نحوي و ابن هِشام انصاري دانش آموخت. برخي ديگر از خاندان ابن مرزوق نيز از بزرگان فقه و ادب و سياست بوده‏اند. ابن مرزوق حفيد در زمينه‏ي فرهنگ اسلامي عصر خويش، تأثيري بسزا برجاي نهاده است. آن چه در مورد حفيد حائز اهميت مي‏نمايد، وجود نام وي در بسيار از طُرُق اجازات، به ويژه اجازات حجاز و مغرب است. او صاحب تاليفات متعدد بوده كه برخي از آن‏ها به صورت خطّي در كتابخانه‏هاي جهان نگهداري مي‏شوند. رَوضةالاعلام در حديث، المفتاتيحُ المَرزوقيَّه و نيز منظومه‏اي در حديث از جمله آثار ابن مرزوق حفيد است. اين محدث و دانشمند مسلمان در سال 842 ق در 78 سالگي در مصر يا مغرب درگذشت.
    7) تولد " ميرزا مرتضي خان فرهنگ " شاعر و نويسنده‏ي ايراني(1301 ق): ميرزا مرتضي خان متخلص به فرهنگ با تلاش و پشتكار بسيار به تحصيل دانش‏هاي متداول زمان خود پرداخت. ميرزا مرتضي فرهنگ با آغاز نهضت مشروطيت به صف مبارزانِ مشروطه خواه پيوست و هم‏زمان با فعاليت‏هاي سياسي بر ضد استبداد قاجاريه، به كار روزنامه نگاري نيز اشتغال ورزيد. او روزنامه‏هايى را با نام‏هاي فرهنگ، خاورستان و پايتخت منتشر كرد. ميرزا مرتضي خان فرهنگ مدتي را در شهرهاي استامبول، ويَن و پاريس گذرانيد و در اين مدت، ضمن تكميل تحصيلات علمي خود، به نشر علوم و معارف اسلامي نيز همت گماشت. فرهنگ در سرودن شعر، داراي طبعي روان و در نويسندگي نيز چيره دست بود. اشعار او بيشتر در روزنامه‏هاي ايران، فرانسه و تركيه به چاپ رسيده است.
    8) مرگ "پير كورني" نويسنده و اديب معروف فرانسوي (1686م) (ر.ك: 10 مارس)
    9) روز ملي و استقلال كشور افريقايي "ليبريا" (1847م): كشور جمهوري ليبريا با 97/754 كيلومتر مربع وسعت در غرب افريقا، در كنار اقيانوس اطلس و در همسايگي كشورهاي گينه، سيرالئون و ساحل عاج واقع شده است. بيشتر جمعيت 3 ميليون نفري ليبريا پيرو مذاهب بومي و 16 درصد هم مسلمان مي‏باشند. پايتخت آن شهر مونروويا و داراي واحد پول دلار ليبريا است. زبان رسمي مردم ليبريا انگليسي و خط رايج آن لاتين است. مليت سكنه ليبريا از قبايل مختلف بومي و نژاد آنها سياه است. پيش‏بيني مي‏شود كه جمعيت ليبريا تا سال 2025م بيش از 6/5 ميليون نفر خواهد بود. هارپر، بوكانن و گبارنگا از شهرهاي مهم آن است. ليبريا در سال 1822م با حمايت دولت امريكا به صورت سرزميني مستقل براي سياهان امريكا، شكل گرفت و شهر مونروويا به نام رئيس جمهور امريكا، بنا نهاده شد. در سال 1841 قانون اساسي اين كشور تدوين شد و نام ليبريا به معناي سرزمين آزادگان به آن اطلاق گرديد. در 26 ژوئيه 1847 جدايي اين كشور و استقلال آن از امريكا اعلام شد كه روز ملي اين كشور نيز مي‏باشد. نظام سياسي ليبريا، جمهوري چند حزبي با دو مجلس قانون‏گزاري است.
    10) تولد "جورج برنارْدْ شاوْ" نويسنده مشهور ايرلندي (1856م): جورج برنارد شاو نويسنده معروف ايرلندي، در 26 ژوئيه 1856م در خانواده‏اي فقير در دوبلين متولّد شد. برنارد در تحصيل شاگرد منظمي نبود، اما در خانه و نزد مادرش آموزش عميقي در موسيقي يافت و در موزه شهر نيز نقاشي آموخت. وي در 20 سالگي راهي لندن شد و سال‏هاي اوليه را در تنگ‏دستي گذراند. برنارد شاو در ابتدا به مقاله‏نويسي روزنامه روي آورد. تا اين‏كه در سال 1879م به نوشتن داستان و نمايش‏نامه پرداخت و در آن‏ها رنج و درد و تيرگي باطن جامعه خود را نشان داد. برنارد شاو پس از نگارش چند رمان، تصميم به چاپ آن‏ها گرفت ولي ناشري براي آن پيدا نكرد. در اين مدت به روزنامه‏نگاري، سرودن شعر و پيوستن به دسته‏هاي سياسي مشغول شد و كم‏كم با آثار ادبي و نظريه‏هاي فلاسفه آشنايى يافت. برنارد شاو از سال 1885م و به دنبال همكاري با روزنامه‏ها و هفته نامه‏ها به شهرت دست يافت و با اجراي نمايش‏نامه سرباز شكلاتي در سال 1893 در امريكا، شهرتي فراوان پيدا كرد. وي پس از بهبود اوضاع مالي، سفرهايى به دور دنيا نمود و آثار قلمي فراواني از خود به جاي نهاد. شيوه نگارش برنارد شاو، شيوه‏اي مستقيم بابياني روشن و صريح و داراي قدرت كلام است. بيان انديشه‏ها و مباحث خاص او، عاري از سنگيني خطابه‏اي يا دفاعي است. ذوق، خيال‏انگيزي، روح بذله‏گويى و طنزپردازي بر نوشته‏هايش غلبه دارد و در عين حال، با فصاحت همراه است. ديباچه‏هاي آثار نمايشي شاوْ، غالباً بسيار مهم و داراي مفاهيم عميق و انديشه‏هاي آزادي‏خواهانه است. شاو متفكري است كه در زمان خود، بيش از ديگران مورد انتقاد و عيجويى قرار گرفته، اما پيوسته توانسته است از استعداد شگرف خود در حاضر جوابي، استفاده كند و با پاسخ‏هاي قاطعي به رقيبان جواب دهد كه گاه با سخنان تلخ و گزنده همراه بوده است. برنارد شاو را مرد قرنِ خود به شمار آورده‏اند. وي داراي بهره هوشي بالا از عادي و معرفتي در همه زمينه‏ها و نبوغ و قريحه‏اي بزرگ داشت. استعداد او در شوخي و به مسخره گرفتنِ همه چيز، حتي به نمايش‏نامه‏هايى كه حاوي افكار جدّي بود، جاذبه‏اي دلپسند و سرگرم كننده مي‏بخشيد. شاو پيوسته مي‏خواست كه عامه مردم را به فكر وادارد و در تربيت آنان قدم پيش گذارَد. برنارد شاو در سال 1925م موفق به اخذ جايزه ادبي نوبل گرديد و اين جايزه باعث نفوذ فراوان وي در ميان مردم و مقامات شد. برنارد شاو، علاقه خاصي به دين اسلام داشت و بارها در نوشته‏هاي خود به بزرگي و اهميت اين آيين پاك اعتراف كرده است. آثار برنارد شاو شامل بيش از 5 نمايش‏نامه است با ارزش‏هاي متفاوت و چندين رمان و مقاله‏ها و رساله‏هاي فراوان درباره اقتصاد و سياست عصر و نقدهايى درباره موسيقي و تئاتر، نمايش‏نامه‏هاي شاو يا ازنوع كمدي است يا تراژدي كه مايه‏اي از كمدي دارد. بعضي نمايش‏نامه‏هاي او عبارتند از: شغل بانو وارن، مرد سرنوشت، بشر و حقوق بشر، كاترين بزرگ و ژاندارك مقدس. جنگ جهاني دوم و مرگ همسر و دوستان قديم موجب تيرگي سال‏هاي آخر زندگي برنارد شاو شد، اما او همچنان به كار ادامه داد و لحظه‏اي از كنجكاوي درباره چيزهاي تازه دست برنداشت تا اينكه سرانجام در دوم نوامبر 1950 در 94 سالگي درگذشت.
    11) كشف عنصر پرقدرت راديوم توسط "پير و ماري كوري" دانشمندان فرانسوي (1898م): ماري كوري فيزيك‏دان بزرگ فرانسوي در 26 ژوئيه سال 1898م، عنصر جديدي كشف كرد و نام آن را به دليل علاقه‏اي كه به زادگاه خود واقع در پولَند لهستان داشت، پلونيوم گذارد. اما وي و همسرش پيِر كوري به اين كشف قانع نشدند زيرا بقيه ماده‏اي كه بعد از پلونيوم به دست آمد، به مراتب قوي‏تر و موثرتر از پلونيوم بود. آن‏ها دوباره به صاف كردن محلول پرداختند تا آنكه ماده جديدي را كشف كردند و آن را راديوم ناميدند. راديوم عنصر عجيبي بود. قدرت راديو اكتيويته آن ميليون‏ها بار بيش از اورانيوم بود و اين همان چيزي بود كه ماري كوري مدت‏ها درجستجويش بود. راديوم به آساني روي فيلم عكاسي اثر مي‏گذارد و شدت اين تاثير حتي موقعي كه فيلم در كاغذ ضد نور پيچيده شده باشد ديده مي‏شود. ماري كوري دريافت كه راديوم روي بافت بدن اثر مي‏كند و آن را از بين مي‏برد. بنابراين مي‏توان از آن براي معالجه سرطان و ساير بيماري‏هاي پوستي استفاده كرد. گرمايى كه از عنصر راديوم به دست مي‏آيد به حدي است كه مي‏تواند در هر ساعت يك برابر و نيم وزن خود، يخ را آب كند. اين انرژيِ حرارتي از خودِ راديوم توليد مي‏شود يعني راديوم به اتم‏هاي ساده‏تر تجزيه مي‏شود و ايجاد گرما مي‏كند. ماري كوري با اين كشف دنيا را به تكان درآورد و به همراه همسرش، برنده جايزه نوبل فيزيك شد. راديوم در شمار يكي از گرانبهاترين و كمياب‏ترين فلزات جهان قرار دارد. هرچند كشف راديوم و ديگر عناصر راديواكتيويته افتخار فراواني براي كوري به ارمغان آورد اما تماس دائم با اين عناصر خطرناك باعث فرسايش سلول‏هاي بدن ماري كوري گرديد و وي سرانجام در چهارم ژوئيه 1934م با تني رنجور درگذشت.
    12) استعفاي "ملك فاروق" پادشاه مصر، در پي كودتاي نظامي در اين كشور (1952م): به دنبال تأسيس رژيم غاصب صهيونيستي و آغاز جنگ اول اعراب و اسرائيل، ملك فاروق پادشاه مصرنيز دستور حمله به اين رژيم را صادر كرد. اما اين جنگ با شكست مصر مواجه گرديد و مردم اين كشور را نسبت به ملك‏فاروق به شدت بدبين كرد. اين بدبيني در كنار فساد رايج در دستگاه رهبري فاروق، زمينه كودتاي آرام ژنرال نجيب و سرهنگ جمال عبدالناصر را در 23 ژوئيه 1952م به وجود آورد. سه روز پس از اين كودتا، فاروق در 26 ژانويه 1952م مجبور به استعفا گرديد و رهبران كودتا پسر خردسال فاروق را به سلطنت نشاندند. اما در پي اعلام جمهوري در مصر در 18 ژوئن 1953م، فاروق و خانواده‏اش از مصر اخراج شدند.
    13) اعلام ملي شدن كانال سوئز توسط "جمال عبدالناصر" رئيس جمهور مصر (1956م): در سال‏هايى كه استعارگران انگليسي و فرانسوي بر سر تصاحب سرزمين مصر در جدال بودند، كانال سوئز در سال 1869م توسط فرانسه احداث شد و با بهره‏برداري از اين مسير، راه دريايى ميان اروپا و آسيا كوتاه‏تر گرديد. تسلط انگلستان و هم‏چنين فرانسه بر كانال سوئز همچنان ادامه يافت تا اين كه در 26 ژوئيه 1956م و در زمان حكومت جمال عبدالناصر، وي براي قطع دست اين دو دولت از اين كانال استراتژيك، كانال سوئز را ملي اعلام كرد. از اين رو، نيروهاي مصري، تاسيسات كانال سوئز را كه در مالكيت يك كمپاني مشترك انگليسي و فرانسوي بود اشغال كردند و مديران و راهنمايان مصري، اداره امور كانال و هدايت كشتي‏ها را از اين آبراه مهم بر عهده گرفتند. در پي اين اقدامِ ناصر، نيروهايى از انگليس، فرانسه و رژيم صهيونيستي، در 31 اكتبر آن سال، هم‏زمان به مصر حمله كردند. اما با وجود برتري نظامي اين كشورها در جنگِ سوئز، فشار افكار بين‏المللي بر دولت‏هاي متجاوز و نيز مقاومت ملت مسلمان مصر، موجب عقب نشيني اشغال‏گران از منطقه كانال سوئز شد و اين كانال در اختيار ملت و دولت مصر قرار گرفت.
    14) روز ملي و استقلال كشور "مالديو" از استعمار انگلستان (1965م): جزاير مالديوْ با حدود 300 كيلومتر مربع مساحت در سواحل اقيانوس هند واقع شده‏اند. جمعيت مالديو در حدود 300 هزار نفر است كه عموماً مسلمان مي‏باشند. پايتخت مالديو، ماله و واحد پول آن روفيا است. اكثريت مردم مالديو مليت سينْهالي و دراويدي داشته و به زبان ديوهي از گروه زبان‏هاي سينهالي صحبت مي‏كنند. پيش‏بيني مي‏شود كه جمعيت مالديو تا سال 2025 بيش از 500 هزار نفر گردد. ساكنان مالديو در قرن دوازدهم ميلادي پذيراي مسلمين شده و اسلام را پذيرفتند. اما در قرن شانزدهم پرتغالي‏ها و سپس هلندي‏ها و انگليسي‏ها اين جزاير را به تصرف خود درآوردند. بعد از جنگ جهاني دوم، ادامه شرائط سخت و تحميل شده از سوي انگلستان به اعتراضات مردمي انجاميد. بنابراين بريتانيا در سال 1948م به مالديو خودمختاري داد و در سال 1953 رژيم سلطنتي لغو و حكومت جمهوري جاي‏گزين آن شد. سرانجام مالديو بر اثر گسترش مخالفت‏ها و قيام مردمي، در 26 ژوئيه سال 1965 مستقل اعلام شد و به عضويت سازمان ملل متحد درآمد. 26 ژوئيه روز استقلال اين كشور از استعمار انگلستان به عنوان روز ملي مالديو نيز مي‏باشد. نظام سياسي مالديو جمهوري با يك مجلس قانون‏گزاري است.
    15) مرگ "آنتونيو سالازار" نخست وزير ديكتاتور پرتغال (1970م): آنتونيو اوليور سالازار نخست وزير سابق پرتغال در سال 1889م به دنيا آمد. وي پس از اتمام تحصيلات خود در رشته حقوق و اقتصاد به تدريس پرداخت و در سال 1926م پس از وقوع يك كودتاي نظامي در اين كشور به وزارت دارايى برگزيده شد كه پس از چند روز به دليل عدم اختيارات كافي استعفا داد. سالازار، در سال 1928م در حالي كه كشور، بحران مالي را طي مي‏كرد به همان مقام دعوت شد و با اختيارات كافي امور دارايى را در دست گرفت. وي سپس در سال 1932 به نخست‏وزيري رسيد و اين سمت را به مدت بيش از 36 سال حفظ كرد. او اگرچه ديكتاتور مطلق كشور بود اما اصلاحات فراواني در زمينه ارتقاء سطح زندگي، توسعه اقتصادي، بهبود اجتماعي و تعليمات همگاني در كشور به وجود آورد. او پس از به دست‏گرفتن قدرت تنها حزب سياسي كشور يعني وحدت ملي را سازمان داد و لژيون پرتغال را كه جنبش جوانان اين كشور بود ايجاد كرد. سالازار در 16 سپتامبر 1968م پس از اطلاع از ضعف جسماني از نخست‏وزيري كناره گرفت و در 26 ژوئيه 1970م در 81 سالگي جان سپرد. مشي سالازار، معروف به سالازاريسم مبتني بر ديكتاتوري سياسي و اجتماعي توأم با اصلاحات اقتصادي و تامين رفاه عمومي، پس از مرگ وي نيز ادامه يافت.
    16) تولد استنلی کوبریک 1999-1928 م : کارگردان و تهیه کنندهٔ یهودی تبار آمریکایی است که یکی از بهترین کارگردانان جهان در قرن بیستم به حساب میآید. فیلمهای کوبریک معمولا جنجالی و همینطور مورد ستایش منتقدان واقع شده‌اند.کوبریک به دقیق بودن و به نمایش درآوردن همه جزئیات دقیق در فیلمهایش معروف بود.به همین علت روش او در فیلمسازی کند و طولانی بوده , تا آنجا که گاهی میان دو فیلم او سالها وقفه می‌افتاده‌است. او در طول ۴۸ سال فعالیت در حیطه کارگردانی تنها ۱۳ فیلم بلند ساخت. سبک‌های گوناگون فیلمهایش و انزوای او چه در روش فیلمسازی و چه در مورد شخصیت فردی وی ,او را مشهور ساخته‌است.استنلی کوبریک یکی از معدود کارگردانان کمالگرا در تاریخ سینما به شمار می‌آید. او و اورسن ولز , دو نابغه دنیای سینما شناخته می‌شوند.
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  9. #159
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم




    مرداد 1389 / 15 شعبان 1431 / 27 جولای 2010


    1) 5 مرداد ماه سال 1360هجري شمسي : عمليات رمضان توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و همراهي ارتش جمهوري اسلامي ايران در محور حميديه ـ كرخه نور آغاز شد . در اين عمليات رزمندگان اسلام حدود چهار كيلومتر پيشروي كردند و ضمن انهدام چهل دستگاه تانك و نفر بر ؛ حدود دويست تن از افراد دشمن را هلاك كرده ،يكصد و نود و هفت تن ديگر را نيز اسير كردند .
    2) تولد هوشنگ پزشک نیا 1296 ش نقاش و هنرمند ایرانی 3) اقامه اولين نماز جمعه رسمي جمهوري اسلامي ايران در تهران به امامت آيت‏اللَّه طالقاني (1358 ش): روز جمعه پنجم مرداد سال 1358 برابر با سوم ماه مبارك رمضان سال 1399 ق، اولين نماز جمعه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي به امامت مرحوم آيت‏اللَّه سيدمحمود طالقاني در دانشگاه تهران برگزار شد. امام خميني(رحمة الله علیه) ، چند روز قبل از اين تاريخ، اين مهم را به ايشان سپردند و حكم برپايي و اقامه نماز جمعه را صادر فرمودند. واگذاري اين تكليف عظيم و سنگين توسط رهبر فرزانه انقلاب در حساس‏ترين بُرهه از زمان انقلاب اسلامي برعهده آيت‏اللَّه طالقاني كه زبان گويايي براي بازگويي حقايق و رسوا نمودن دشمنان انقلاب داشت، امر خطيري بود. جمعيت انبوه و ميليوني كه از نخستين ساعات بامداد اين روز از نقاط مختلف شهر تهران به دانشگاه و خيابان‏هاي اطراف هجوم آورده بودند، با مشاهده امام جمعه، تكبيرگويان، حمايت خويش را از رهبري امام خميني (رحمة الله علیه) و نهضت الهي ايشان اعلام داشتند. با آغاز اقامه نماز جمعه، گروهك‏هاي مغرور و منافق كه براي فريفتن مردم و براي واژگون نشان دادن مسائل و به انحراف كشيدن انقلاب، دست به تبليغات بسيار عظيم و خطرناك و حساب شده زده بودند، ناگهان با يك معجزه بزرگ الهي و اسلامي روبرو شدند و نقشه‏هاي خود را نقش برآب ديدند. اتحاد و اجتماع صفوف نمازگزاران نماز جمعه، توطئه‏هاي حساب شده و ترتيب يافته منافقان را خنثي ساخت و حيله و تزوير آنان را در هم شكست. شياطين و منافقين در همه جا راه يافتند اما در صفوف به هم پيوسته نماز رسوخ پيدا نكردند. سرانجام از همين صفوف نماز جمعه بود كه مشت‏هاي گره كرده به سوي منافقان و احزاب و گروهك‏هاي مغرور و مستكبر و از خدا بي‏خبر نشانه رفت و آنان را متواري و نابود ساخت. نماز جمعه پس از پيروزي انقلاب، همواره محلي براي هوشياري و آگاهي‏بخشي به مردم و نيز مكاني براي تزكيه نفس و خشوع و خضوع در برابر ذات خداوندي بوده و هست.
    4) مرگ "محمدرضا پهلوي" پادشاه خائن ايران در قاهره (1359 ش): محمدرضا پهلوي در چهارم آبان ماه 1298 ش در تهران به دنيا آمد. پس از تاسيس سلسله پهلوي توسط رضاخان ميرپنج، وي به عنوان وليعهد انتخاب شد و اين مقام را تا سال 1320 ش بر عهده داشت. با ورود متفقين به ايران و بركناري وتبعيد رضاخان به آفريقاي جنوبي، دولت‏هاي استكباري كه محمدرضا را مهره‏اي آرام و مطيع ديدند، او را به سلطنت ايران نشاندند. از اين پس، محمدرضا به عنوان پادشاه ايران، سلطنت خود را آغاز كرد. تا قبل از كودتاي 28 مرداد 1332، نفوذ انگلستان در كشور بيشتر بود، ولي پس از كودتا، آمريكا به عنوان قدرت اصلي در مملكت، شاه را به هرطرف كه منافع آن دولت طلب مي‏كرد، مي‏كشاند. با آغاز حركت انقلاب اسلامي در خرداد 1342، شاه، با قساوتي تمام، مردم را به خاك و خون كشيد و رهبر انقلاب اسلامي را در 13 آبان 1343 به تبعيدي ناخواسته فرستاد. پس از اين تبعيد، محمدرضا پهلوي يكه‏تاز ميدان حكومت ايران شد و به ديكتاتوري خود محور بَدل گشت. در طول اين ساليان، ساواك هرگونه مخالفتي را با شدت سركوب مي‏كرد و مستشاران آمريكايي در تمام اركان كشور نفوذ كرده بودند. شاه براي تثبيت بيشتر مقام خود، در سال 1350 جشن‏هاي 2500 ساله شاهنشاهي ايران را برگزار نمود و عده زيادي از سلاطين و رؤساي جمهور و نمايندگان كشورها در آن شركت كردند. هزينه اين جشن‏ها در رسانه‏هاي غربي بازتاب بدي پيدا كرد و آنان ضمن نشان دادن فيلم‏هاي جشن، گوشه‏هايي از زندگاني رقت‏بار جنوب تهران را به نمايش گذاشتند. اقدامات اسلام ستيزانه محمدرضا پهلوي در سال‏هاي بعد شكل گسترده‏تري به خود گرفت و حتي تاريخ هجري شمسي را به تاريخ مجعول و موهوم شاهنشاهي بدل ساخت. در اواخر سال 1356، و پس از درج مقاله اهانت‏آميز عليه امام خميني، امواج توفنده انقلاب، بار ديگر پايه‏هاي پوسيده نظام شاهنشاهي را در بر گرفت. در اين ميان شاه سعي كرد با اقدامات عوام فريبانه، خشم مقدس ملت ايران را فرو نشاند. از اين رو با بركناري نخست‏وزير و دستگيري برخي از مهره‏هاي سرشناس پهلوي، درصدد بود تا تقصير را بر گردن آنها بيندازد. وقتي اين تلاش‏ها به جايي نرسيد، محمدرضا خود در صفحه تلويزيون ظاهر شد و نطقي استرحام‏آميز ايراد نمود و خطاب به مردم گفت كه صداي انقلاب شما را شنيدم. او همچنين از مراجع تقليد ملتمسانه درخواست كرد كه مردم را هدايت نمايند و قول همه‏گونه آزادي داد. ولي نه دولت نظامي و نه نطق شاه، بازدارنده روند انقلاب نبود. در اين حال محمدرضا شاه كه براي خود چاره‏اي جز سركوب و كشتار نمي‏ديد، دست به ارتكاب جنايات متعددي زد. اين كشتارها مانع از سقوط رژيم ستم‏شاهي نگرديد و پس از فرار مفتضحانه او سرانجام در 22 بهمن 1357 ش، طومار سلطنت ننگين پهلوي و 2500 سال حكومت شاهنشاهي در هم پيچيده شد. شاه كه چند هفته قبل از پيروزي انقلاب، ماندن در ايران را صلاح نمي‏ديد، در 26 دي 1357، از كشور خارج شد و پس از ماه‏ها آوارگي، سرانجام در پنجم مردادماه 1359 ش در قاهره پايتخت مصر در ميان غُربَت و بيماري و كوله‏باري از جنايت و وحشي‏گري به اسلاف خود پيوست.
    5) آغاز عمليات غرورآفرين "مرصاد" در منطقه اسلام‏آباد غرب (1367 ش): گروهك منافقين در پي حملات عراق به خاك ميهن اسلامي و عقب‏نشيني‏هاي موقت رزمندگان اسلام، با تصور اين‏كه پذيرش قطعنامه 598 ناشي از جدايي ملت و دولت است، به خيال واهي، فرصت را غنيمت شمرده و سعي در رسيدن به اهداف پليد خود نمود. منافقين با جمع‏آوري ديگر ضد انقلابيون سرخورده، از كشورهاي مختلف اروپايي، نيرويي به استعداد تقريبي 15 هزار نفر فراهم كرده و با بهره‏گيري از جنگ‏افزارهاي اهدايي صدام و ديگر اربابان خود، حمله خود را از غرب كشور به خاك جمهوري اسلامي ايران آغاز كردند. نيروي هوايي عراق با حمايت مقدماتي، آنها را براي ورود به عمق خاك ايران و در نهايت، فتح تهران، ترغيب مي‏كند. با اين اتحاد شوم، قسمت‏هايي از اراضي ميهن اسلامي مورد تجاوز قرار مي‏گيرد. ملت سلحشور و مسلمان ايران، پس از اطلاع از تجاوز منافقين به ميهن اسلامي، به خروش آمده و به جبهه‏هاي جنگ اعزام مي‏شوند. سرانجام عمليات مرصاد در پنجم مرداد ماه 1367، با رمز مبارك يا علي(ع) و به منظور مقابله با منافقين در منطقه اسلام‏آباد و كرند غرب در استان كرمانشاه، آغاز گرديد. منافقين خلق، خوشحال از پيروزي‏هاي مقدماتي و در يك اقدام عجولانه، راهي باختران (كرمانشاه) شده و به خيال باطل خود، قصد حركت به سمت تهران و سرنگوني نظام جمهوري اسلامي ايران را نمودند. راديو منافقين، با ارسال پيام به مردم باختران، از آنها مي‏خواهد كه زمينه را براي ورود ارتش به اصطلاح آزادي‏بخش مهيا سازند و آماده جذب در گردان‏ها و لشكرها باشند. از آن طرف رزمندگان اسلام در 34 كيلومتري باختران، ناگهان راه را بر ستون‏هاي منافقين مي‏بندند و واحدهاي زرهي رزمندگان، در يك اقدام متهورانه، تعداد زيادي از ادوات سنگين زرهي منافقين را هدف قرار داده و به آتش مي‏كشند. جاده باختران - اسلام‏آباد در همان لحظات اوليه، انباشته از ادوات سوخته شده مي‏شود و عكس‏العمل سريع رزمندگان، منافقين را به فراري مفتضحانه وادار مي‏سازد. اين عمليات در روز بعد نيز با حمله هوانيروز ارتش جمهوري اسلامي ايران با سركوبي شديد منافقان ادامه يافت و دشمن را دچار شكست سخت و سنگيني نمود. بدين ترتيب، منافقان شكست خورده، در اين تجاوز نابخردانه، متحمل تلفات و خسارات عظيمي شدند كه بيش از 120 دستگاه تانك، 400 دستگاه نفربر، 90 قبضه خمپاره‏انداز 80 ميلي‏متري، 150 قبضه خمپاره‏انداز 60 ميلي‏متري و 30 قبضه توپ 106 ميلي‏متري منهدم شد. علاوه بر آن ده‏ها دستگاه تانك، نفربر، خودرو و نيز صدها قبضه سلاح سبك و نيز مقاديري تجهيزات پيشرفته الكترونيكي و مخابراتي به غنيمت نيروهاي اسلامي درآمد. در اين عمليات، 4800 نفر از منافقان نيز كشته و زخمي شدند.
    6) رحلت آيت‏اللَّه "سيد جواد حسني خرمشاهي" عالم مشهور كرمانشاه (1375ش): آيت‏اللَّه سيدجواد حسني خرمشاهي از عالمان نامدار كرمانشاه، در خانداني كه نسبشان به امام حسن‏مجتبي(ع) مي‏رسيد، در سال 1284 ش (1325 ق) به دنيا آمد. وي در كودكي پدرو مادرش را از دست داد و تحت سرپرستي و كفالت آيت‏اللَّه آقا رحيم آل آقا، روحاني بزرگ شهر قرار گرفت. سيد جواد، تحصيلات خويش را در مكتبخانه آغاز كرد و پس از آن به فراگيري علوم ديني پرداخت. وي در كنار شاگردي در محضر بزرگان، به مطالعه مداوم احاديث و اخبار و تاريخ و تفسير همت گماشت و بر غناي معلومات خويش افزود. از آن پس، خدمات ديني خود را با تاليف، تبليغ دين، امامت جماعت و ارشاد مردم آغاز كرد و بيش از پنجاه سال بر اريكه منبر و در جايگاه وعظ، مردم مسلمان را از بيانات خويش بهره‏مند نمود. مسجد آيت‏اللَّه خرمشاهي در زمان جنگ تحميلي و هشت سال دفاع مقدس (با نام مسجد مير عبدالباقي) از بزرگ‏ترين مراكز كمك رساني به جبهه‏هاي نبرد بود و خود او نيز با وجود كهولت سن در جبهه‏ها حاضر مي‏شد و با حضور خويش، روحيه بيشتري به رزمندگان اسلام مي‏داد. از اين عالم وارسته تاليفاتي چند به يادگار مانده از جمله: مفاتيح آيات قرآن، كتاب انسابِ سادات، فرهنگ لغت قرآن و ديوان اشعار. آيت‏اللَّه خرمشاهي سرانجام پس از عمري نزديك به 92 سال در پنجم مرداد 1375 ش برابر با 9 ربيع الاول 1417 ق درگذشت و در كرمانشاه به خاك سپرده شد.
    7) ولادت با سعادت منجي عالم بشريت حضرت ولي‏عصر، امام زمان(علیه السلام) (255 ق): معصوم چهاردهم، حجت دوازدهم، ولي اللَّه المنتظر، بقيةاللَّه الاعظم، حضرت امام زمان، مهدي موعود(علیه السلام) در نيمه‏ي شعبان سال 255 هجري قمري در سامرا به دنيا آمد. پدرش امام حسن عسگري(علیه السلام) و مادر آن حضرت،نرجس خاتون مي‏باشد. آن امام، هم‏نام و هم‏كنيه‏ي پيامبر اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) و داراي القاب قائم، منتظر، حجت، مهدي، خلف صالح، صاحب الزمان، بقيةاللَّه و... مي‏باشد. رهبري پيشوايان الهي به منظور هدايت مردم به سر منزل كمالِ مطلوب است و اين امر در صورتي ميسَّر است كه آنها آمادگي بهره‏برداري از اين هدايت الهي را داشته باشند. اگرچنين زمينه‏ي مساعدي در مردم وجود نداشته باشد، حضور پيشوايان آسماني در بين مردم ثمري نخواهد داشت. فشارها و تضييقاتي كه از جانب خلفاي جور بني‏عباس، به ويژه از زمان امام جواد(علیه السلام) به بعد، بر امامان معصوم وارد شد و محدوديت‏هاي فوق‏العاده‏اي كه از طرف دستگاه حاكم برقرار گرديد، فعاليت‏هاي امامان را به حداقل رسانيد. وجود اين وضعيت خاص در زمان امامت حضرت مهدي(علیه السلام) و همچنين احتمال به شهادت رساندن آن حضرت در آن شرايط حساس، نشان داد كه زمينه‏ي مساعدي جهت بهره‏مندي از هدايت‏ها و راهبري‏هاي امامان در جامعه وجود ندارد. از اينرو حكمت الهي اقتضا كرد كه حضرت مهدي(علیه السلام) به اذن خداوند متعال غيبت اختيار كند تا موقعي كه آمادگي لازم در جامعه به وجود آيد. او روزي خواهد آمد و زمين را كه از ظلم و جور پر شده است، از عدل و داد پُر خواهد كرد.
    8) درگذشت "علي بن محمد سَمَري" نايب خاص امام‏زمان و پايان غيبت صُغري (329ق): ابوالحسن علي بن محمد سَمَري چهارمين و آخرين سفير و نايب خاص حضرت صاحب الزمان(عج) است كه به امر آن حضرت در سال 326 ق به سفارت آن امام برگزيده شد. سَمَري به مدت سه سال نيابت خاص امام عصر را برعهده داشت و چند روز قبل از وفات، نامه‏اي از جانب امام به او رسيد كه وي را آخرين نايب حضرت معرفي نمود. با وفات او، باب وكالت و سفارت و نيابت خاصه مسدود شد و با به انتها رسيدن غيبت صغري، غيبت كبري آغاز گرديد.
    9) انقراض سلسله‏ي آل‏بويه توسط "طغرل سلجوقي" مؤسس سلسله‏ي سلجوقي(447 ق): بغداد از ساليان قبل توسط اُمراي آل بويه اداره مي‏شد تا اين كه طغرل سلجوقي، نيشابور، گرگان و طبرستان و... را فتح كرد. طغرل، در سال 447 ق بغداد را از مَلِك رحيم ديلمي، آخرين حاكم آل‏بويه گرفت و اين سلسله را برانداخت و خاندان سلجوقي را بنيان نهاد.
    10) روز جهاني مستضعفان 11) 27ژوئيه سال 1772 ميلادي : قرار داد تقسيم لهستان ميان سه قدرت بزرگ اروپاي قرن هجدهم ميلادي به امضاء رسيد . اين سرزمين كه امروز از كشورهاي مستقل اروپاي شرقي است با امضاي قرار داد مزبور از سوي نمايندگان روسيه ، اتريش و نمايندگان شاه پروس تقسيم شد . سردمداران اين امپراتوري ها بنام حفظ مملكت لهستان از فساد و اضمحلال ، هر يك بخش هايي از خاك اين كشور را تصرف كردند و بدين ترتيب نقشه لهستان عملأاز قاره اروپا محو شد . گفتني است اين نخستين قرارداد تقسيم لهستان بود .
    12) 27ژوئيه سال 1779ميلادي : دوچرخه توسط يكي از اهالي مانهايم آلمان ساخته شد . اين دوچرخه از جنس چوب و فاقد ركاب و زنجير بود و تنها با فشار پا و دويدن شخصي كه بر روي آن قرار داشت به حركت درمي‏آمد. بعدها يعني در سال 1839 ميلادي دوچرخه ركاب دار توسط مك ميلان آهنگر هلندي ساخته شد و سرانجام بسال 1888ميلادي دوچرخه اي با چرخ هاي مساوي و داراي تاير ساخته شد .
    13) 27ژوئيه سال 1862 ميلادي : فريدريش روكرت شاعر ، اديب و فيلسوف آلماني در قرن نوزدهم ميلادي پس از 74سال زندگي درگذشت . روكرت به زبانهاي فارسي ، عربي و چيني بخوبي آشنا بود و در دانشگاه بر اين به تدريس زبان عربي پرداخت . از آثار برجسته او كتاب شرقيات را مي‏توان نام برد .
    14) 27ژوئيه سال 1890ميلادي : ونسان ون گوگ نقاش هلندي درگذشت . او پس از سالها رنج و مرارت و مبارزه با اصول و قواعد رنگ آميزي كهن سرانجام موفق شد سبكي نوين در نقاشي ايجاد كند . از قرن گوگ تابلوهاي متعددي بجاي مانده كه مهمترين آنها گلهاي آفتابگردان ، مردي با گوشهاي بريده و سيب زميني خورها مي‏باشند .
    15) اعدام "ماكسيميليان روبْسْپير" يكي از رهبران انقلاب كبير فرانسه (1793م): ماكسيميليان روبْسْپير، يكي از رهبران انقلاب كبير فرانسه، در سال 1757م در اين كشور به دنيا آمد و پس از طي تحصيلات خود، به وكالت پرداخت. وي در جواني وارد فعاليت‏هاي سياسي شد و با ورود به مجلس طبقات عمومي فرانسه، مخالفت رسمي خود را با مفاسد لويى شانزدهم، پادشاه اين كشور ابراز داشت. روبسپير در همين اوان، حزب ژاكوِبْن را بنياد نهاد و با ايراد نطق‏هاي مهيج و بيانات آتشين، مردم محروم و طبقه زحمتكش فرانسه را عليه دستگاه ظالمانه دربار تحريك كرد. هنگامي كه لويى شانزدهم از طرف انقلابيون توقيف شده بود، روبسپير با نفوذ خود توانست نمايندگان مجلس را مجبور كند تا لويى را محكوم به مرگ كنند. پس از اعدام لويى شانزدهم، روبسپير اختياردار فرانسه شد و راه‏اندازي كميته نجات ملي و با تشكيل دادگاهاي انقلابي براي اعدام‏هاي دسته جمعي، دوره ترور يا وحشت را در فرانسه به راه انداخت. اين دوره يك ساله هنگامي آغاز شد كه به دستور مجلسِ كنوانسيون كه اداره امور فرانسه را پس از پيروزي انقلاب بر عهده داشت، دادگاهي براي مبارزه با مخالفين حكومت داخليِ انقلاب فرانسه تشكيل شد. اما روبسپير كه قصد داشت قدرت را به طور كامل در اين كشور در دست گيرد، با سوء استفاده از اين موقعيت، بسياري از مخالفانِ خود را به تيغ گيوتين سپرد. در دوره وحشت بيش از 17 هزار نفر، بدون محاكمه كشته شدند كه در بين آن‏ها اشخاصي هم‏چون آنتوان لاوازيه شيمي‏دان، آندره شنْيِه شاعر معروف فرانسه و حتي دانتون، هم‏رزم و دوست نزديك روبسپير نيز وجود داشتند. به همين دليل، اين دوره باعث نارضايتي مردم فرانسه و مخدوش شدنِ چهره انقلاب اين كشور گرديد. سرانجام، در نتيجه خشونت و بي‏رحمي روبسپير نسبت به مخالفان و بسياري از همكاران و همفكران سابق خود، نقشه‏اي براي از ميان برداشتن اين رهبر تندرو چيده شد و پس از آنكه او را در 27 ژوئيه 1794م دستگير كردند، بي‏درنگ به تيغ گيوتين سپردند. با مرگ روبسپير، مردم در 28 ژوئيه آن سال، پايان دوره حكومت ترور را جشن گرفتند.
    16) درگذشت "ميخائيل لِرْمانتوف" شاعر برجسته روسي (1841م): ميخائيل يوريويچ لِرْمانْتوف، شاعر معروف روسي در 15 اكتبر 1814م در مسكو به دنيا آمد. وي از كودكي به مطالعه عشق مي‏ورزيد و به شاعران رمانتيك علاقه بسيار داشت به طوري كه از سيزده سالگي به سرودن شعر روي آورد. لرمانتوف در جواني وارد دانشگاه مسكو شد اما درس را نيمه كاره رها كرد و به نظام پيوست. وي مدتي تحت تاثير شرايط محيط نظامي، كار ادبي مهمي انجام نداد، ولي پس از دو سال، دوباره سرودن شعر را آغاز نمود. در سال 1837م زماني كه الكساندر پوشكين شاعر بلندآوازه روسي در جريان يك دوئل به قتل رسيد، لرمانتوف نيز با سرودن منظومه‏اي تحت عنوان مرگ شاعر، مسببين قتل نويسنده بزرگ روسيه و پدر ادبيات اين كشور را رسوا و علناً ايشان را تحقير نمود. انتشار اين اثر خشم اشراف را برانگيخت و در نتيجه، لرمانتوف به قفقاز تبعيد شد. وي درتبعيد، منظومه شيطان و كشيش تازه كار را سرود و در اين دو اثر دو نكته اصلي را به صورتي پرقدرت به كاربرده است: يكي وصف غم‏انگيز حال روحي بشر و ديگري توصيف دلپذير طبيعت و حسرت زندگي بدوي و طبيعي و تحقير جوامع متمدن است. احساس شديد ضدمذهبي لرمانتوف در اين آثار موجب شده است كه وي صومعه را كه از نظر او مظهر يكي از قدرت‏هاي فاسد جامعه است، برگزيند. لرمانتوف در اثر ديگري به نام قهرمان عصر ما، قهرمان بدبين و نا اميدي را معرفي مي‏كند كه همه درد قرن در خلال تحليل روح غمزده‏اش احساس مي‏شود. شيوه نگارش اين مجموعه، با زيباترين و با شكوه‏ترين نوشته‏هاي پوشكين قابل قياس است و لرمانتوف را در صف بزرگ‏ترين و هنرمندترين نثرنويسان روسيه در قرن نوزدهم، به عنوان قرن بزرگ ادبي، جاي داده است. لرمانتوف در واقعه ديگري كه به دوئل با پسر سفير فرانسه در مسكو انجاميد، بار ديگر به قفقاز تبعيد شد و هنگامي كه براي مدتي به مرخصي آمده بود، بر اثر يك مشاجره، كارش به دوئل ديگري انجاميد كه در جريان آن، در 27 ژوئيه 1841م در 27 سالگي كشته شد. لرمانتوف با وجود زندگي كوتاه، آثار فراوان و پرارزشي دارد كه او را در مقامي پس از پوشكين قرار مي‏دهد. اشعار غنايى لرمانتوف، از نيروي احساس عميق و شور فراوان برخوردار است. احساس ناكامي و تنهايى و لحن تحقيرآميز درباره اربابان و ملاّكان و حمايت شديد از حقوق و آزادي فردي، چيزي است كه بر سراسر آثار او تسلط دارد. قدرت وصف در آثار منظوم و منثور لرمانتوف، كم نظير است به طوري كه درباره او گفته‏اند: "كسي تاكنون در كشور روسيه نثري چنين درست و زيبا و شيرين به وجود نياورده است". لرمانتوف از شعراي بزرگ قرن نوزدهم روسيه به شمار مي‏رود و آثار او در ادبيات اين كشور، مقام ارجمندي دارد.
    17) مرگ "فيودور تيوتْچِفْ" شاعر و اديب مشهور روسي (1873م): فيودور ايوانوويچ تيوتْچِفْ شاعر و اديب شهير روس، در پنجم دسامبر 1803م در يكي از شهرهاي اطراف مسكو در روسيه به دنيا آمد و تحصيلات اوليه را در منزل گذراند. او پس از اتمام تحصيلات دانشگاهي در رشته زبان‏شناسي تاريخي، در 19 سالگي به عنوان نماينده سياسي روسيه در مونيخ آلمان منصوب شد و بيست و دو سالِ بعد را در اين كشور سپري كرد. سال‏هاي زندگي در آلمان براي تيوتچف، دوراني اساسي بود. براي او، اين سال‏ها، دوران طلايى و تعطيلاتِ دوره عالي جواني بود كه در آن توانست به پختگي برسد و خود را از نظر اجتماعي تثبيت كند. تيوتچف طي سال‏هاي اقامت در خارج از روسيه از حال و هواي فرهنگي رمانتيسم آلمان تاثيرگرفت و انتشار شعرهاي پراكنده او در نشريات روسيه، توجه مردم را در پي نداشت. با پايان دوره ماموريت، تيوتچف به كشورش بازگشت و به سرودن شعر و فعاليت‏هاي ادبي پرداخت. او درباره طبيعت شعر مي‏سرود و به قدري در اين مسير پيش رفت كه به عنوان بزرگ‏ترين شاعر طبيعت كه روسيه به خود ديده است، مطرح گرديد. اين اشعار اغلب سرشار از اشارات فلسفي‏اند. اشعار او در آلمان بيشتر تجلي‏هاي شاعرانه هستند كه خاطره لحظه اندوه‏بار يا شورانگيز خاصي را از عشق مطرح مي‏سازند. شعر سياسي در مجموعه آثار تيوتچف جايگاه مهمي ندارد. اين شعرها كه گاهي خالي از نيش و كنايه وبذله‏گويى نيستند در بيشتر اوقات، كمي بيش از سخن‏سرايى‏هاي موزونْ در ستايش نقشِ نجات‏بخشِ روسيه در تاريخ جهان و به بادِ انتقاد گرفتن دشمن غربيْ، تاثيرگذار هستند. اقبال ادبي تيوتچف به دليل روندهاي فرهنگي و تحولات سياسي، نوسان چشم‏گيري داشته است. او در ميان اهل فن، در مقام بزرگ‏ترين شاعر شعرهاي تغزّلي قرن، پس از پوشكين، شاعر بزرگ هموطنش قرار دارد. مقام او تا آن اندازه است كه او را گوته روسيه دانسته‏اند. از آثار تيوتچف، تنها يك كتاب به يادگار مانده است، ولي همين كتاب نيز شامل عالي‏ترين گوهرهاي گنجينه ادبيات روس است. فيودور تيوتچف سرانجام در بيست و هفتم ژوئيه 1873م در هفتاد سالگي درگذشت.
    18) كشف ماده انسولين (1921م): انسولين ،هورموني است كه از لوزالمعده مهره داران ترشُّح مي‏شود و به خون مي‏ريزد. اين پروتئين بر مقدار قند خون نظارت داشته و مقدارش را ثابت نگاه مي‏دارد. بالا رفتن مقدار قند خون، عامل محرك ترشح انسولين است. در واقع انسولين، هورموني است كه ذخيره و سوخت و ساز مواد قندي بدن را تنظيم مي‏نمايد. كمبود اين هورمون در بدن، موجب بروز بيماري ديابت مي‏شود. انسولين براي نخستين بار در 27 ژوئيه 1921م به وسيله فردريك بانتينگ محقق كانادايي و همكارش چارلز بِست كشف گرديد و به همين دليل موفق به اخذ جايزه نوبل پزشكي 1923 شد. (ر.ك: 4 نوامبر)
    19) امضاي قرارداد ترك مخاصمه و پايان جنگ خونين دو كره (1953م): در پايان جنگ جهاني دوم، قسمتي از شبه جزيره كره كه زيرمدار 38 درجه بود تحت اشغال امريكا و قسمت شمالي آن در تصرف نيروهاي ارتش سرخ شوروي قرار داشت. قرار بود كه طي سال‏هاي پس از جنگ، دو ناحيه شمالي و جنوبي شبه جزيره كره، متحد شوند. ولي همكاري دو دولت عملي نبود؛ زيرا كه رهبريِ ناحيه شمال را كمونيست‏ها بر عهده داشتند و در جنوب، طرفداران غرب بر سر كار بودند. در اين ميان، تلاش براي اتحاد به جايى نرسيد و عاقبت در سال 1948م، تقسيم دو كره به دو كشور مجزّا، صورت رسمي يافت. تا اواسط سال 1949م، سربازان خارجي از هر دو كره خارج شده بودند اما به دنبال ماه‏ها تحركات دنباله دار امريكا، سرانجام در 25 ژوئيه 1950م، كره شمالي با هدف اتحاد مجدد به نيمه جنوبي خود، به كره جنوبي حمله‏ور شد. نيروهاي كره شمالي، در چهارمين روز حمله به خاك كره جنوبي، سئول پايتخت اين كشور را به تصرف خود درآوردند و پيشروي خود را به طرف جنوب ادامه دادند. در همين حال شوراي امنيت سازمان ملل متحد به پيشنهاد امريكا، تصويب كرد كه نيروهاي چند دولت عضوِ آن سازمان جهت مقابله با حمله كره شمالي، به كمك كره جنوبي بشتابند. به دنبال اين تصميم، امريكا و پانزده كشور ديگر، نيروهاي نظامي خود را براي شركت در جنگ اعزام داشتند و به دامنه جنگ افزودند. با ورود امريكا به اين جنگ، در حالي كه كره شمالي در شُرف سقوط بود، امريكايى‏ها مقدمات انضمام آن را به كره جنوبي فراهم مي‏ساختند. در اين ميان، نيروهاي كمونيست چين در 20 نوامبر 1950م به عنوان داوطلب وارد ميدان شدند و با ورود دويست هزار نفري سربازان چيني، نيروهاي امريكا و متحدين آنها ناچار به عقب‏نشيني گرديدند. نيروهاي چيني و كره شمالي تا اواخر ماه دسامبر سال 1950م تقريباً تمام خاك كره شمالي را به تصرف خود درآوردند و روز 28 دسامبر آن سال از مدار 38 درجه و مرز بين كره شمالي و جنوبي گذشتند. جنگ كره از اواسط سال 1951م عملاً متوقف شد و مذاكرات صلح كه از ماه ژوئيه 1951م آغاز شده بود، تا سال 1953م به طول انجاميد. در نهايت، قرارداد ترك مخاصمه در 27 ژوئيه سال 1953م به امضا رسيد و نيروهاي متخاصم تا مدار 38 درجه از مواضع يك‏ديگر عقب نشستند. جنگ كره در مجموع، نزديك به چهار ميليون تلفات نظامي و غيرنظامي به بار آورد. هم‏چنين از يك‏صد و شصت هزار نفر از نيروهاي سازمان ملل متحد كه در اين جنگ كشته و زخمي شدند، 142 هزار نفر امريكايى بودند، كه بزرگ‏ترين تلفات نيروهاي امريكايى در يك جنگ خارجي، پس از جنگ اول و دوم جهاني به شمار مي‏آيد. هرچند پس از پايان جنگ دو كره، پيمان صلح و آتش بس امضا شد و براساس آن، مرزهاي سابق دو كشور پا برجاماند، اما تاكنون قرارداد رسمي صلح ميان دو كشور امضاء نشده است و رقابت بين كره شمالي و كره جنوبي ادامه دارد. با وجود اين، به دليل تمايل مردم اين دو كشور به اتحاد مجدد، تلاش‏هايي نيز در جهت يك‏پارچگي دو كره آغاز شده است كه دراين راستا، در ژوئن سال 2000م، براي اولين بارْ، رئيس جمهور كره جنوبي به كره شمالي سفر كرد و مردم دو كشور پس از پنجاه سال، به مناطق دو طرف سفر كرد و در دو كشور نيز وزارت وحدت دو كره تأسيس شد.
    20) روز ملي "روسيه سفيد" (بلاروس) (ر.ك: 25 اوت)
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

  10. #160
    عضو ماندگار
    محب الحسین آواتار ها

    تاریخ عضویت : اسفند 1388
    صلوات
    1500
    دلنوشته
    3
    قضای حاجات
    نوشته : 661      تشکر : 2,047
    1,144 در 435 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب الحسین آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : تقويم





    6 مرداد 1389 / 16 شعبان 1431 / 28 جولای 2010
    ************************************************** *******


    1) تظاهرات و اعتصاب دانشجويان ايراني در آمريكا در حمايت از نظام اسلامي(1359ش): به دنبال پيروزي انقلاب اسلامي و قطع دخالت و نفوذ بيگانگان به ويژه آمريكا در امور داخلي ايران، دولت ايالات متحده سعي مي‏كرد به هر نحو ممكن، منافع قبلي خود در زمان طاغوت را بار ديگر به دست آورد. همزمان با گسترش اين اعمال فشار، حمايت از انقلاب اسلامي و نظام جمهوري اسلامي، از سوي دانشجويان ايراني و غير ايراني در كشورهاي مختلف صورت عمل به خود مي‏گرفت. در اين ميان، دانشجويان عضو انجمن‏هاي اسلامي آمريكا و كانادا و جمعي ديگر از طرفداران حكومت اسلامي ايران در مقابل كاخ سفيد تجمع نمودند كه مورد يورش پليس آمريكا واقع گرديد. در اين حال، ده‏ها نفر بازداشت شدند اما با اعتصاب غذاي آنها در بازداشتگاه، پليس آنان را آزاد كرد. در اين فاصله دانشجويان ايراني مقيم انگلستان نيز كه در حمايت از دانشجويان توقيف شده در آمريكا تجمع نموده بودند مورد حمله پليس لندن قرار گرفته و در حدود 150 نفر بازداشت شدند. اين اعمال با اعتراض امام خميني(ره) مواجه گرديد. ايشان در جريان ديدار نماينده پاپ با معظم له، از ظلم و ستم آمريكا، شوروي و انگليس نسبت به ايران ياد كرده و ضمن اشاره به وضع دانشجويان فرمودند: شما مي‏دانيد با اين جوان‏هاي ما، الان امريكا چه مي‏كند و پليس آمريكا چه كرده است. آيا آقاي پاپ مي‏دانند جوان‏هاي ما در غل و زنجير، با دنده‏هاي، شكسته كه بعضي در حال بي‏هوشي هستند، آيا ايشان توجه دارند؟
    2) عمليات كوچك ايذايي در منطقه گلي‏دور توسط سپاه پاسداران (1366ش)
    3) شهادت "ميرباقر طباطبائي‏نژاد"، فرمانده قرارگاه تاكتيكي نصر (1367 ش)
    4) همه‏پرسي اصلاحيه قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران (1368 ش): پس از آن كه حضرت امام خميني(ره) در چهارم ارديبهشت ماه 1368 ش، خواستار بررسي مجدد قانون اساسي شدند، شوراي بررسي قانون اساسي شكل يافت. اين شورا بر اساس خواست حضرت امام درباره: رهبري، تمركز در مديريت قوه مجريه و قضاييه، تمركز در مديريت صدا و سيما، تعداد نمايندگان مجلس، تشكيل مجمع تشخيص مصلحت نظام و تغيير نام مجلس شوراي ملي به مجلس شوراي اسلامي و... به بحث و تبادل نظر پرداختند. سپس شوراي بازنگري پس از تشكيل ده‏ها جلسه، در صدد رفع اشكالات قانون اساسي اوليه برآمد تا اينكه پس از وقفه‏اي كه در اواسط كار با رحلت امام خميني(ره) ايجاد شد، كار شورا در بيست تير ماه 68 پايان يافت و پس از تاييد رهبر معظم انقلاب اسلامي، حضرت آيت‏اللَّه خامنه‏اي، همه‏پرسي از ملت درباره قانون اساسي در ششم مرداد 1368 برگزار گرديد. در اين انتخابات بيش از شانزده ميليون نفر از واجدان شرايط راي‏گيري شركت كردند و بيش از 97 درصد شركت كنندگان در انتخابات به اين قانون، راي آري دادند.
    5) برگزاري پنجمين انتخابات رياست جمهوري و انتخاب آيت‏اللَّه "هاشمي رفسنجاني" به اين مقام (1368 ش): همزمان با برگزاري انتخابات همه‏پرسي اصلاح قانون اساسي، انتخابات پنجمين دوره رياست جمهوري در ششم مرداد سال 1368 برگزار شد كه در اين ميان آيت‏اللَّه هاشمي رفسنجاني با كسب بيش از پانزده ميليون و پانصد و سي و هفت هزار رأي از مجموع كل شانزده ميليون و چهارصد و سي و نه هزار رأي ماخوذه، به عنوان رييس جمهوري اسلامي ايران انتخاب شد. همزماني اين راي‏گيري با همه‏پرسي اصلاح قانون اساسي و همچنين به جهت اينكه اين انتخابات، اولين دوره راي‏گيري پس از رحلت حضرت امام بود، از اهميت ويژه‏اي برخوردار گشت.
    6) روز ترويج آموزش‏هاي فني و حرفه‏اي
    7) روز ملی مهارت
    8) درگذشت "ابن دَهّان" اديب و شاعر مسلمان(612 ق): ابوبكر، مبارك بن ابي‏طالب بن مبارك بن سعيد ملقب به وجيه واسطي و مشهور به ابن دَهان، اديب و شاعر نابيناي مسلمان در جمادي الثاني 532 يا 534 ق در شهر واسط در عراق به دنيا آمد. او پس از مدتي به همراه پدر رهسپار بغداد شد و از محضر دانشمندان نام‏آوري همچون ابن خَشّاب و ابوالبركات ابن الانباري استفاده برد و از عالماني نظير يحيى بن ثابت و احمد بن مبارك نيز حديث شنيد. او در همه‏ي علوم متدوال زمان خود از جمله فقه، تفسير قرآن، طب و نجوم از مهارتي بسيار برخوردار بود و اشعاري دلنشين مي‏سرود و به زبان‏هاي فارسي، تركي، رومي، هندي و ارمني تسلط داشت. ابن دَهّان را در هوش، دانش، فروتني و بردباري و چيره‏دستي در علوم متداول زمان ستوده‏اند. گفته‏اند كه هيچ‏گاه خشمگين نشد و حتي آن‏گاه كه به عمد مي‏خواستند وي را به خشم آورند موفق نگرديدند. اگرچه از آثار ابن دهّان جز چند قصيده، اثري ديگر باقي نمانده است، اما برخي از مورخان معتقدند كه او در علم نحو نيز داراي تأليفاتي است. ابن دَهّان سرانجام در هشتاد سالگي در بغداد درگذشت و در همان شهر به خاك سپرده شد.
    9) دستيگري و تبعيد "سيدجمال‏الدين اسدآبادي" به دستور "ناصرالدين شاه" (1308 ق): سيدجمال الدين اسدآبادي در شعبان سال 1254 ق در اسدآباد همدان به دنيا آمد. وي در ده سالگي همراه پدر به قزوين رفت و در مدت دو سال، در حوزه‏ي علميه‏ي آن شهر،به فراگيري علوم اسلامي پرداخت. سيدجمال الدين سپس عازم تهران شد و در درس آقا سيدمحمدصادق طباطبايى همداني حاضر گرديد و توسط ايشان ملبس به لباس روحانيت شد. او در سال 1266 ق راهي نجف اشرف گرديد و در محضر شيخ انصاري به كسب علوم تفسيري، حديث، فقه، اصول، كلام، منطق، فلسفه، رياضي، طب، هيئت و نجوم همت گماشت. سيد در 1270 ق راهي هندوستان شد. وي در آنجا به سلطه‏ي استكباري انگليس بر هند پي برد و به مقابله عليه آن پرداخت. او جهت شناسايى دنياي اسلام و راه‏هاي مقابله با استعمار، مسافرت‏هاي متعددي را به نقاط مختلف جهان انجام داد و فعاليت‏هاي گسترده‏اي را آغاز كرد. سيدجمال الدين اسدآبادي اتحاد دنياي اسلام با تمسك به قرآن و نيز بيرون راندن استعمار انگلستان ازسرزمين‏هاي اسلامي را مي‏خواست و در اين راه از هيچ تلاشي فروگذار نمي‏كرد. سيد جمال الدين در سال 1308 ق از طرف ناصرالدين شاه به خارج از كشور تبعيد شد. وي در 1310 وارد مركز خلافت عثماني در اسلامبول گرديد، ولي بعدها سلطانِ عثماني عليه او كارشكني كرد و در سال 1314 وي را مسموم كرد و به شهادت رسانيد. سيدجمال الدين در اسلامبول مدفون است.
    10) پايان دوره ترور و وحشت در جريان انقلاب كبير فرانسه (1794م): پس از اعدام لويى شانزدهم در 21 ژانويه 1793م، درگيري‏هاي داخلي در فرانسه ايجاد شد و اختلافات شديدي ميان وارثان حكومت شكل گرفت. در نهايتْ پس از حمله سازمان يافته افراطيون، نمايندگان مخالفْ دستگير يا متواري شدند و از اول ژوئن 1793م، قدرت به طور مطلق در اختيار رهبر تندروها به نام ماكسيميليان روبْسْپِير قرار گرفت. به دنبال آن يك كميته نجات ملي كه روبسپير در رأس آن قرار داشت زمام امور فرانسه را به دست گرفت. دوران حكومت كميته نجات ملي كه بيش از يكسال به طول انجاميد، يكي از خون‏بارترين مراحل انقلاب فرانسه است كه به دوران ترور يا وحشت معروف شده است. در دوران حكومت كميته نجات ملي در فرانسه، در حدود سي‏صد هزار نفر بازداشت و حداقل 17 هزار نفر اعدام شدند. مقررات محاكمه و مجازات در اين دوران تغيير يافت و دادگاه‏هاي انقلابي، ديگر الزامي به رعايت مقررات معمول قضايى نداشتند. حق استيناف و فرجام‏خواهي از ميان رفت و احكام دادگاه‏ها، قطعي و لازم الاجرا شد. دادگاه‏هاي پاريس در عرض يك ماه، 1300 حكم اعدام صادر كردند و دستگاه‏هاي گيوتين در چند نقطه شهر، هر روز به طور متوسط سر چهل نفر را از تن جدا مي‏كردند. در دوران حكومت ترور در فرانسه، شورش ايالت‏ها نيز با خشونت و بي‏رحمي بسيار سركوب گرديد و سر هزاران نفر زير گيوتين رفت. اما اين حكومت دوام زيادي نداشت و پس از يكسال و اندي به دنبال قيام عليه روبْسپير و اعدام او در 27 ژوئيه، دوران حكومت ترور پايان يافت. در نهايت، مردم پاريس در شب بيست و هشتم ژوئيه 1794م پايان حكومت وحشت را جشن گرفتند و زندانيانِ در بندِ كميته نجات ملي فرانسه را آزاد ساختند.
    11) درگذشت "گاسپار مونژ" رياضي‏دان شهير فرانسوي و مبتكر هندسه ترسيمي (1818م): گاسْپارْ مونْژْ رياضي‏دان معروف فرانسوي در دهم مه سال 1746م در شهر كوچك بون فرانسه به دنيا آمد. او پسر يك كاسب دوره‏گرد بود و خود نيز تا شانزده سالگي به كار اشتغال داشت. اما پس از مدتي به تحصيل روي آورد و از دانشگاه فارغ التحصيل شد. گاسپار در نوجواني نقشه بزرگي از كشورش ساخته بود كه مورد توجه دولت فرانسه قرار گرفت. از اين رو، آن را در فرمانداري به ديوار نصب كردند و همين مسئله باعث فرستادن او به دانشگاه گرديد. مونژ به مطالعه بعضي از شاخه‏هاي هندسه، جاني دوباره بخشيد و كار وي نقطه شروع شكوفايى فوق‏العاده آن رشته در سده نوزدهم بود. پژوهش‏هاي دوران جواني مونْژْ، بسيار متنوع اما نشان‏دهنده خصوصياتي بودند كه نشانه‏اي از استعداد كامل وي به شمار مي‏رفتند: از جمله حس تند و تيز درك واقعيت هندسي، علاقه به مسائل عملي، توانايى عظيم تحليل و توجه به جنبه‏هاي متعدد تحليل هندسي. وي علاوه بر رياضي، در علم شيمي نيز مهارت داشت و از راه تهيه باروت و مواد منفجره، كمك زيادي به انقلابيون فرانسه در جريان انقلاب آن كشور نمود. مونْژْ هم‏چنين مدرسه پلي تكنيك پاريس را براي پرورش علمي و فني جوانان تأسيس كرد و با مطالعات و كار علمي دقيق، موفق به ابداع هندسه ترسيمي گرديد. هندسه ترسيمي روشي از ترسيم و حل كردن مسائل سه بُعدي است كه به وسيله خطوط و نقاطي كه در يك صفحه يعني در يك سطح دو بعدي مي‏باشد، كشيده مي‏شود. كار عملي مونژ، رياضيات، فيزيك، مكانيك و نظريه ماشين‏ها را در برمي‏گرفت. با اين حال، دانسته‏هاي ما از جزئياتِ خدمات مونژ به فيزيكْ بسيار ناچيز است؛ زيرا وي هرگز اثر عمده‏اي در اين زمينه منتشر نساخت. خدمات اصلي مونژ بر نظريه گرما، صوت، برقِ ساكن و نورشناسي متمركز بودند. وي علاوه بر آن، هم‏زمان با برخي ديگر از دانشمندان، با اسبابي ساده، موفق به تركيب آب از هيدروژن و اكسيژن شد. وي هم‏چنين از ياران و دوستان نزديك ناپلئون بُناپارت بود و در برخي جنگ‏ها، او را همراهي مي‏كرد. با تبعيد ناپلئون، مونژ به عنوان مخترع هندسه ترسيمي و نيز مؤسس مدرسه پلي تكنيك، تمام عناوين خود را از دست داد و پس از اخراج از آكادمي فرانسه، تحت تعقيب دولت وقت قرار گرفت. وي در كنار تدريس و فعاليت‏هاي اجتماعي به تاليف نيز مي‏پرداخت كه كتاب كاربرد آناليز رياضي در هندسه از جمله آثار اوست. گاسپار مونژ سرانجام در 28 ژوئيه 1818م در 72 سالگي جان سپرد. در حالي كه با اختراع هندسه ترسيمي كه بدون آن، ساخت ماشين‏هاي مدرن و عمارات عظيم ميسر نيست، ميراث بزرگي از خود به جاي گذاشت.
    12) روز ملي و استقلال "پرو" (1821م): كشور جمهوري پرو با 1/285/216 كيلومتر مربع در غرب قاره امريكاي جنوبي، در كنار اقيانوس كبير و در همسايگي كشورهاي اكوادور،، كلمبيا، برزيل، شيلي و بوليوي واقع شده است. جمعيت پرو بيش از 25 ميليون نفر است كه بيشتر آنان كاتوليكْ و از نژاد سرخ پوست و دو رگه سرخ و سفيد مي‏باشند. پايتخت اين كشور، شهر ليما و واحد پول آن سولِ جديد است. پيش‏بيني مي‏شود جمعيت پرو تا سال 2025م در حدود 36 ميليون نفر گردد. مردم پرو به سه زبان رسمي اسپانيايى، كچوا و آيمارا صحبت مي‏كنند. تروخيلو و چيكلايو از شهرهاي مهم پرو هستند. پرو محل سكونت اقوام متمدني بوده است كه در بسياري از علوم و از جمله پزشكي، معماري و صنعت به پيشرفت‏هايى نائل آمده بودند. در نيمه نخست قرن شانزدهم، اسپانيا اين منطقه را تصرف نمود و از اواخر قرن هجدهم، قيام مردم آزادي‏خواه عليه اسپانيا آغاز گرديد. پرو كه به همراه ديگر كشورهاي امريكاي لاتين جزو مستعمرات اسپانيا بود، در طي مبارزات مردمي به رهبري خوزه سان مارتين و سيمون بوليوار در سال 1821 م آزاد شد و در 28 ژوئيه همين سال، شهر ليما به تصرف استقلال‏طلبان درآمد. گرچه آزاديِ تمام پرو تا سال 1824م به طول انجاميد. نظام سياسي اين كشور، جمهوري چندحزبي با يك مجلس قانون‏گزاري است و 28 ژوئيه روز ملي اين كشور نيز به حساب مي‏آيد.
    13) امضاي معاهده "برلين" بين دول اروپايي (1878م): در پي امضاي قرارداد سَن استِفانو كه به جنگ‏هاي روس و عثماني در اواخر قرن نوزدهم پايان داد و بر اساس آن بخش‏هايى از مناطق تحت حاكميت عثماني به روسيه واگذار شد، معاهده تاريخي برلين در پايان كنگره‏اي به همين نام، در 28 ژوئيه 1878م ميان نمايندگان كشورهاي روسيه، آلمان، فرانسه، انگليس و اتريش به امضا رسيد. دستور كار اين كنگره، تجديدنظر در پيمان سن استفانو بود و برنامه‏ريزي و مسئوليت آن هم برعهده بيسمارك، صدراعظم قدرت‏مند و آهنين آلمان قرار داشت. از تصميمات اين كنگره مي‏توان به رسميت شناختن استقلال صربستان، مونته نگرو و روماني را نام برد. هم‏چنين تقسيم بلغارستان به سه قسمت و تجديدنظر در مرزهاي يونان و عثماني از ديگر تصميمات اين كنگره بود. در اين راستا، منطقه بوسني و هرزگوين نيز تحت اختيار و حاكميت اتريش قرار گرفت. برگزاري كنگره برلين، يكي ديگر از موضوعاتي بود كه به رهبري و سيادت بيسمارك در ميان دولت‏مردان اروپايى دامن مي‏زد. هم‏چنين با امضاي اين معاهده، قدرتِ سياسي و نظامي آلمان به اوج رسيد و زمينه براي توسعه‏طلبي اين كشور فراهم شد. در واقع، انعقاد قرارداد برلين در سال 1878م و ايجاد اختلافات جديد مرزي را مي‏توان يكي از عوامل زمينه‏ساز جنگ جهاني اول دانست. چرا كه بسياري از امتيازهايى را كه روس‏ها در نتيجه معاهده سن استفانو به دست آورده بودند در جريان معاهده برلين از دست دادند و آن امتيازها ميان دولت‏هاي مدعي و معترض تقسيم گرديد. اين كار باعث خارج شدن روس‏ها از اتحاد امپراتوران سه گانه و زمينه‏اي براي دسته‏بندي كشورهاي اروپايي، قبل از شروع جنگ جهاني اول شد.
    14) مرگ "ونسان فان‏گوگ" نقاش شهير هلندي (1890م): ونسان فان‏گوگ، نقاش برجسته هلندي در 30 مارس 1853م در هلند به دنيا آمد. وي پس از مدتي تحصيل، به علت فقر، به فروشندگي پرداخت و مدتي نيز در سلك روحانيان مسيحي درآمد. فان‏گوگ در جواني، عشق غريبي به نقاشي احساس نمود و بر اثر همين علاقه، به فراگيري اين هنر روي آورد. او كه به شدت تهيدست بود، با عدم امكانات به كار پرداخت و بيش از پيش گرفتار تهيدستي مي‏شد. سرانجام تصميم گرفت كه به كاري جز نقاشي نپردازد تا اين‏كه در سال 1880 به يك نقاش ماهر تبديل گرديد. او داراي جنون ادواري و افسردگي بود و اين حالتِ خود را در اوقات نقاشي سپري مي‏كرد و آثار ارزنده‏اي به وجود مي‏آورد. فان‏گوگ به دليل وسواس زيادي كه در نقاشي داشت، اخلاقش تند و همراه با خشم و عصبانيت دائمي بود. با اين حال از نقاشي دست نكشيد و آثار متعددي به وجود آورد. نقاشي‏هاي فان‏گوگ در طي سال‏هاي 1880 تا 1885م، بسيار تيره و تاريكند كه شايد بازتابي از مصيبت‏هاي عاطفي باشد كه با آن‏ها روبرو بوده است. وي در سال 1886 سفري به پاريس داشت. فان‏گوگ در اين سفر تحت تاثير نقاشان سبك اِمپرسيونيست كه در آن، حالات به وسيله رنگ‏هاي تجزيه شده به نمايش درمي‏آيند، قرار گرفت و از آن پس آثارشْ روشني و صفاي رنگ تازه پيدا كرد. مهم‏ترين خدمت فان‏گوگ به عالم نقاشي، مبارزه با اصول و قواعد رنگ‏آميزي قديمي در نقاشي بود و خود او نيز سبكي تازه و نو بدعت گذاشت. از فان‏گوگ آثارمتعددي برجاي مانده كه گل‏هاي آفتابگردان، شب ستاره و سيب‏زميني خوران شهرتي جهاني دارند. وي در پنج سال آخر عمر خويش بيش از هشت‏صد تابلو ترسيم كرد تا اين‏كه سرانجام در 28 ژوئيه 1890م در 37 سالگي خودكشي كرد.
    15) تولد "كارل پوپِر" فيلسوف و نظريه‏پرداز معروف اتريشي (1902م) (ر.ك: 17 سپتامبر)
    16) اعلان جنگ دولت اتريش به صربستان و آغازي بر جنگ جهاني اول (1914م): بهانه‏اي كه باعث برافروختن آتش جنگ جهاني اول شد، قتل ولي‏عهد اتريش فرانسيس فرديناند و همسرش، در روز 28 ژوئن 1914م در جريان سفر او به صربستان (يوگسلاوي) بود. تروريست 19 ساله كه پس از تيراندازي دستگيرشد در بازجويى به عضويت در يك گروه سياسي و نيز ارتباط با يك گروه تروريستي در صربستان اعتراف كرد. گفته مي‏شود دولت صربستان از توطئه قتل ولي‏عهد اتريش اطلاع نداشت ولي متهم به شركت در اين توطئه شد. از اين رو، دولت اتريش ضمن آمادگي براي تهاجم نظامي به صربستان، روز 23 ژوئيه 1914م اولتيماتوم شديداللحني به دولت صربستان فرستاد. صربستان براي احتراز از جنگ، قسمت اعظم شرايطي را كه دولت اتريش در اولتيماتوم خود عنوان كرده بود پذيرفت، ولي اتريش كه قصد تصرف صربستان و دفع خطر گروه‏هاي مخالف را داشت پاسخ صربستان را قانع كننده تشخيص نداد و در روز 28 ژوئيه 1914م به اين كشور حمله برد. روزي كه نيروهاي اتريش به صربستان حمله‏ور شدند، كمتر كسي تصور مي‏كرد كه جنگ اتريش و صربستان به يك جنگ عمومي در اروپا منجر خواهد گرديد. ولي مهيا بودن زمينه بروز چنين جنگي در آن روز در ميان كشورهاي منطقه، باعث گسترده شدن اين نزاع در سطح جهان به مدت چهار سال شد. بنابراين قدرت‏هاي بزرگ اروپايى كه نسبت به انگيزه‏ها و اهداف يك‏ديگر سوءظن داشتندو تمام تلاش خود را براي توليد و جمع‏آوري سلاح و سازماندهي نيروهاي نظامي به عمل آورده بودند، زمينه را براي دست‏يابي به اهداف خود مناسب ديدند. در اين جنگ علاوه بر اتريش و صربستان، كشورهاي آلمان، روسيه، عثماني، انگلستان، فرانسه، و ديگر كشورهاي اروپايي، نه تنها قاره اروپا بلكه ديگر نقاط جهان را محل توسعه‏طلبي و افزون‏خواهي خود نمودند. جنگ جهاني اول، سرانجام در يازدهم نوامبر 1918م پايان پذيرفت. (ر.ك: 11 نوامبر)
    17) طرد يوگسلاوي از جامعه كمونيسم و ايجاد شكاف در بلوك شرق (1948م): پس از شكل‏گيري سازمان پيمان آتلانتيك شمالي، ناتو، استالين كوشيد با تأسيس كُمينفُرم يا دفتر اطلاعات احزاب كمونيست اروپا در اكتبر سال 1947م و نيز انعقاد پيمان ورشو، در مقابل اين عمل بايستد. با تشكيل كمين‏فُرم در ورشو پايتخت لهستان، بلگراد پايتخت يوگسلاوي به عنوان مركز فعاليت اين تشكيلات انتخاب گرديد. هدف استالين از تعيين بلگراد به عنوان مركز فعاليت كُمينفُرم، اعمال نفوذ بيشتر در امور اين كشور و مقابله با استقلال‏طلبي و به تعبير استالين، روش خودسرانه تيتو، رهبر يوگسلاوي در برابر مسكو بود. ولي استالين از اين تدبير خود نتيجه‏اي نگرفت و تيتو كه حكومت خود را مديون استالين نمي‏دانست حاضر به تمكين در برابر خواسته‏هاي او نشد. استالين نخست از طريق تهديد و تمركز قواي ارتش سرخ در مرزهاي يوگسلاوي، درصدد رام كردن تيتو برآمد وچون باز هم نتيجه‏اي نگرفت، با تشكيل اجلاس فوق العاده كُمينفُرم در ماه ژوئن 1948م، اخراج حزب كمونيست يوگسلاوي از اين سازمان را تصويب نمود و تيتو رهبر يوگسلاوي، به تجديد نظرطلبي و انحراف از اصول ماركسيسم متهم شد. اخراج يوگسلاوي در 28 ژوئيه همان سال عملي شد و طرد اين كشور از بلوك كشورهاي كمونيسم، كه نخستين شكاف در دنياي كمونيسم بعد از جنگ جهاني دوم به شمار مي‏آمد، با تصيفه‏هاي خونين در احزاب كمونيست كشورهاي اروپاي شرقي ادامه يافت و عده‏اي از رهبران پيشين اين احزاب كه در گذشته تمايلات ليبرالي و استقلال‏طلبي از خود نشان داده بودند، به عنوان پيروي از خط انحرافي تيتو و برچسب تجديد نظر طلبي از كار بركنار و سپس دستگير و محاكمه و غالباً اعدام شدند.
    18) مرگ خانم "اِتِل ليليان وينيچ" نويسنده معروف انگليسي (1960م): خانم اِتِل ليليان وينيچ نويسنده انگليسي در يازدهم مه 1864م در خانواده‏اي سرشناس در انگلستان به دنيا آمد و از كودكي با احتياج آشنا شد چرا كه در طفوليت پدر را از دست داد و با زحمات مادر كه علاوه بر تدريس رياضيات به پرورش فرزندانش نيز مي‏پرداخت، تربيت گرديد. وينيچ پس از گذران مراحل ابتدايى تحصيل، در هجده سالگي براي ادامه تحصيل عازم آلمان شد. وي در آن‏جا ضمن تحصيل، در رشته موسيقي نيز به فعاليت پرداخت و آن را به خوبي آموخت. وي هم‏چنين به فراگيري فلسفه، ادبيات و زبان‏شناسي پرداخت. وينيچ شيفته پژوهش در ادبيات جهان بود. از اين رو، در سال 1887م سفري به روسيه داشت و در آن‏جا در رشته ادبيات و زبان روس مطالعات وسيعي به عمل آورد. ارمغان اين سفر و مطالعات پس از آن، ترجمه چندين اثر از نويسندگان شهير روسيه به زبان انگليسي بود. وي چندين سال به كار ترجمه پرداخت تا اين‏كه در سال 1897م در سن 33 سالگي اولين كتاب خود به نام "خرمگس" را منتشر نمود. اين كتاب در اندك زماني به فروش رفت و تجديد چاپ شد. وينيچ با نوشتن اين اثر انساني، قدم به دنياي نويسندگان گذاشت و اين اثر به زودي به عنوان يك كتاب كم نظير در مطبوعات شناخته شد. وي در اين كتاب، سيماي واقعي و حقيقي انسان‏هايى را مجسم كرده است كه براي كسب آزادي و استقلال و حقوق اجتماعي خود، دست به مبارزه دامنه‏داري مي‏زنند و در اين راه از مرگ نيز هراسي ندارند. در حقيقت اين رمان به فعاليت سازمان ايتالياي جوان طي ساليان 30 تا 40 قرن نوزدهم پرداخته است و بيش از آنكه به شورش‏هاي مردم و قيام‏هاي مسلحانه بپردازد، به جنبه‏هاي شخصيتي قهرمان، كه فردي انقلابي است، توجه دارد. قهرمان داستان وي، در عرصه مبارزه، اگرچه گاهي از پشتيباني ياران خود محروم مي‏شود اما يگانه سلاح وي ايمان است. وينيچ در عين حال كسي را يك مبارز واقعي مي‏داند كه در سخت‏ترين شرايط بدون آنكه در قيد پاداش و يا تحسين ديگران باشد، به ايمان خود وفاداري نشان مي‏دهد. در كتاب خرمگس، عشق، مقامي ارجمند دارد و با كمك همين قوه است كه صفحات پايان كتاب بر روي هم نهاده مي‏شود و انسان‏ها را ساعت‏ها در اندوه مي‏گذارد. خانم وينيچ هم‏چنين يكي از اعضاي موثر و فعال جامعه بانوان انگليس بود و مقالاتي كه او درباره حقوق اجتماعي و دفاع از مقام زن در مطبوعات نگاشت بسيار مشهور است. وي در طي سال‏هاي فعاليت خود، آثار متعددي منتشر كرد كه جك دايموُنْد، اليويالتام و كفشت را بكن از آن جمله‏اند. خانم اِتِل ليليان وينيچ سرانجام در بيست و هشت ژوئيه 1960م در نود و شش سالگي درگذشت.
    19) وقوع زلزله دهشتناك در شرق چين (1976م): در 28 ژوئيه 1916م زمين لرزه شديدي در شهر تانْگْ‏شان در شرق چين به وقوع پيوست. اين زلزله، 7/9 درجه در مقايس ريشتر قدرت داشت و بيش از 600 هزار نفر كشته و صدها هزار مجروح و آواره بر جاي نهاد، هر چند مقام‏هاي چين تلفات اين زلزله را نزديك به 250 هزار نفر ذكر كردند. اين دومين زلزله بزرگ چين در قرن بيستم و هم‏چنين بزرگ‏ترين زمين لرزه اين كشور پس از زلزله سال 1556م به حساب مي‏آيد كه باعث مرگ 830 هزار تن شده بود.
    تقويم تاريخ ،در چنين روزي ....

صفحه 16 از 51 نخستنخست ... 612131415161718192026 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •