روز نهم دي ماه روز بصيرت و ميثاق امت با ولايت است و مردم آگاه و با شعور ایران با حضور هشيارانه خود در صحنه علاوه بر حفظ پايه هاي نظام اسلامي و دفاع از ارزش ها و اهداف عاشورایی، با دشمنان ولايت فقيه كه از اركان مهم اين نظام است به مبارزه پرداختند و رهنمودها و روشنگري هاي مقام معظم رهبري از عوامل اصلي ظهور حماسه 9 دي و حضور ميليوني مردم در صحنه دفاع از ارزش هاي انقلاب و نظام است. بي ترديد آنچه در نهم ديماه 1388اتفاق افتاد حماسه اي به يادماندني در تاريخ 32ساله انقلاب بود. ملت بزرگ و عاشورايي ايران اسلامي صحنه پرشكوهي را در تاريخ انقلاب رقم زد و خواب را از چشم گستاخانه فتنه گران ربود و سد بزرگي را در مقابل آنان ايجاد كرد و اين حركت ملي درسي براي اهل ترديد و عبرتي براي تصميم سازان فتنه شد كه اگر بخواهند با آرمان هاي يك ملت و انديشه هاي برآمده از خون شهدا و رهبري،به گستاخي حرمت شكني كنند،با خشم عاشورايي آنان روبرو خواهند شد. بدون شك تعظيم و نكوداشت سالگرد اين حماسه تاريخي در شرايط حساس امروز بسيار لازم و حياتي است و موجب تعظيم شعائر اسلامي و بيعت مجدد با آرمان هاي نظام مقدس جمهوري اسلامي،امام راحل(ره)و مقام معظم رهبري (مدظله العالي)مي باشد. امروز هوشیاری و بیداری ملت ایران سلاحی برنده در مقابل هجمه های دشمنان داخلی و خارجی است و گرامیداشت این روز بزرگ بسیار اثر بخش و مهم است.
ترور نافرجام "شيخ فضل اللَّه نوري" به دست كريم دواتگر عامل كميته مجازات(1287ش) 
شيخ فضل اللَّه نوري از جمله عالمان بزرگي بود كه در رهبري مشروطه مشروعه نقش مهمي ايفا نمود و زمينههاي تحصن مردم عليه استبداد زمان را در حرم حضرت عبدالعظيم فراهم آورد. شيخِ شهيد، از جمله رادمرداني بود كه در برابر بيگانه سر تسليم فرود نياورد از اين رو طرح ترور شيخ، در سفارت انگليس تهيه شد و توسط عوامل سفارت به دست جوان ماجراجويي به نام كريم دواتگر داده شد تا به هنگام بازگشت شيخ به منزل به مورد اجرا درآيد. در اثر اين ترور، شيخ و تعدادي از همراهان زخمي شدند. هر چند پس از دستگيري كريم، شيخ او را بخشيد ولي در بازجويي از وي، اسامي افرادي به ميان آمد كه با سفارت انگليس در ارتباط بودند. نكته عبرتانگيز اين كه كريم دواتگر، درست هشت سال پس از شهادت شيخ فضل اللَّه نوري، به دست دوستانش به جرم قتل و اخاذّي به قتل رسيد. وي عضو گروهي بود كه به كميته مجازات شهرت يافتند و هدف از ايجاد اين تشكل را از بين بردن افراد خائن به مشروطه و مضر به حال مردم عنوان نمودند. بعدها با لو رفتن اعضاي اين كميته، برخي از اعضاي آن دستگير و اعدام و برخي ديگر فراري شدند.
عضويت ايران در جامعه ملل پس از جنگ جهاني اول (1300 ش)
در روز ۹ دی ۱۳۰۰ شمسی مجلس شورای ملی، عضویت ایران در جامعه ملل را تصویب کرد. جامعه ملل، یک سازمان بینالمللی میان دولتی بود که در نتیجه امضای عهدنامه ورسای، طی سالهای ۱۲۹۸ تا ۱۲۹۹ خورشیدی تاسیس شد و تا زمان وقوع جنگ جهانی دوم مهمترین نهاد بینالمللی میان دولتی به شمار میآمد. پس از خاتمه جنگ جهانی اول نمایندگان ۳۲ دولت جهان در ۱۸ ژانویه ۱۹۱۹ میلادی جهت برقراری نظام بینالملل در ژنو گرد هم آمدند تا یک سازمان بینالمللی جهانشمول به عنوان «پارلمان جهانی» تأسیس کنند. ابتکار تشکیل چنین سازمانی از وودرو ویلسون رییسجمهور آمریکا بود، اگرچه آمریکا هرگز عضو آن نشد. در ۹ ژوئن ۱۹۱۹ کمیتهای متشکل از نمایندگان دولتهای شرکتکننده در کنفرانس صلح ورسای، به منظور فراهم آوردن زمینه تأسیس جامعه ملل گردهم آمده بودند. این کمیته تصمیم گرفته بود ابتدا ایجاد جامعه ملل را اعلام نماید و سپس به بررسی موضوعات مربوط به فعال کردن این سازمان بینالمللی بپردازد. در چنین شرایطی بود که عهدنامه صلح ورسای در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ به امضای دول شرکتکننده در کنفرانس رسید و در تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰ لازمالاجرا گردید. این تاریخ در واقع تاریخ رسمی تشکیل جامعه ملل محسوب میشود. این سازمان جهانی تا سال ۱۳۲۴ شمسی، رسمیت اجرایی داشت، که در طی این مدت، به تناوب ۵۸ عضو داشت، که ۴۲ عضو از این ۵۸ عضو، از جمله ایران به عنوان عضو اصلی و موسس به فعالیت میپرداختند. اهداف این سازمان خلع سلاح، جلوگیری از جنگ به واسطه تامین امنیت همگانی، رفع اختلاف و مشاجره بین کشورها از راه مذاکره و دیپلماسی و همچنین بهبود سطح زندگی جهانی بود.
ورود حضرت آيت اللَّه "سيد حسين طباطبايي بروجردي" به قم (1323 ش)
پس از ارتحال آيت اللَّه حاج شيخ عبدالكريم حائري يزدي مؤسس حوزه علميه قم در سال 1315ش، مسؤوليت اداره حوزه بر عهده سه تن از مراجع بزرگ عصر به نام حضرات آيات: سيد محمدتقي خوانساري، سيد محمد حجت كوه كمرهاي و سيد صدرالدين صدر قرار گرفت و اين مراجع سه گانه به مدت هشت سال، حوزه عظيم قم را به نحو احسن اداره كردند. در سال 1323 ش به دنبال بيماري آيت اللَّه سيد حسين بروجردي و بستري شدن ايشان در يكي از بيمارستانهاي شهر ري، دانشوران ساكن قم براي دعوت ايشان به قم و اقامت در آن شهر، اصرار زيادي ورزيدند و آن عالم بزرگ پس از بهبودي و تفأل به قرآن، هجرت به قم را برگزيدند. در نهايت معظم له با حمايت ياراني مجتهد و راستين در 9 دي 1323 ش برابر با 14 محرم 1364 ق وارد قم شد و زعامت شيعيان را به عهده گرفت. آيت اللَّه بروجردي تا پايان عمر به مدت نزديك به هفده سال در قم ماند و حوزه علمي اين شهر را با رونقي روز افزون قرين ساخت. در طي دوران حضور اين عالم برجسته و مرجع كل، عالمان نامداري در محضرش پرورش يافتند و خدمات و آثار و بركات فراواني ارايه گرديد.
معرفي "شاپور بختيار" به عنوان نخست وزير خاندان پهلوي (1357 ش) 
شاه پس از تعيين ارتشبد غلامرضا ازهاري به رياست دولت نظامي، با ايراد نطق معروف خود به اشتباهات خويش اعتراف نمود كه اين امر به تزلزل كابينه كمك زيادي كرد. در آن تاريخ براي شاه مسلَّم و يقين شده بود كه دوران پادشاهي او پايان يافته است و خيلي زود بايد خاك ايران را ترك كند. او همچنين اعتقادي به جانشيني وليعهدِ خود نيز بر تخت سلطنت نداشت. تنها، انگيزهاش اين بود كه حكومت را به دست ديگري بسپارد و خود از ايران خارج شود. از اين رو از همان روزهاي نخستين حكومت ازهاري، يك دسته از نظاميان براي كنترل اوضاع بر سر كار آمدند. در دوران رياست ازهاري بر دولت، تظاهرات وسيع مردمي به ويژه در تاسوعا و عاشوراي 1357، مشروعيت رژيم پهلوي را زير سؤال برد و ازهاري براي آرام كردن مردم، به بازداشت ظاهري دولتمردان سابق دست زد. اما، اين عوامفريبيها نيز راه به جايي نبرد. در پي ناكامي دولت ارتشبد ازهاري در سركوب قيام مردم مسلمان ايران، محمدرضا شاه، شاپور بختيار را در 9 دي 57 به نخست وزيري برگزيد و او نيز كابينهاش را در شانزدهم دي ماه معرفي كرد. شاه و آمريكا، اميدوار بودندبختيار بتواند با شعارهاي ملي گرايانه و سياستهاي به ظاهر اصلاح طلبانه، مردم ايران را از ادامه انقلاب باز دارد. اما مردم ايران كه از نيرنگ آمريكا و رژيم شاه آگاه بودند، به مخالفت با بختيار پرداختند و او را سرسپرده دستگاه استبدادي داخلي و بيگانگان خواندند. حضرت امام نيز در اعلاميهاي كه از پاريس منتشر نمودند، دولت بختيار را فاقد مشروعيت اعلام كرده و مردم را به مقابله با آن فرا خواندند. بختيار تا پيروزي انقلاب اسلامي در اين مقام باقي ماند ولي با برچيده شدن نظام طاغوت، از كشور گريخت.
رویدادهای مهم این روز در تقویم هجري 5صفر1433 وفات "حضرت رقيه(س)" دختر كوچك امام حسين(ع) در شام (61 ق) 
رقيّه خاتون يا فاطمه بنت الحسين(ع) معروف به فاطمه ي صغيره، دختر آخر امام حسين(ع) از مادري به نام اماسحاق بنت طلحه يا شاهزنان بود. سن مبارك او را 5 4- -3 يا 7 سال دانسته اند. امام حسين(ع) بسيار به او مهر ميورزيد و وي نيز به پدر، علاقهي فراواني داشت. رقيّه به همراه پدر، برادران، عموها و ديگر خاندان نبوي راهي سرزمين كربلا شد. پس از شهادت امام و يارانش به اسارت كوفيان درآمده و سپس راهي شام شدند. رقيّه خاتون در شام، شب و روز در فراق پدر ميگريست و پدر را طلب ميكرد. معروف است كه در خرابه ي شام، پس از ديدن سَرِ بريده ي پدر و گفتگوي سوزناك با وي، لب بر لبهاي پدر نهاده و آن چنان گريسته كه بيهوش شد. وقتي كه او را حركت دادند، دريافتند كه از دنيا رفته است. آستانه ي حضرت رقيه(س) يكي از زيارتگاههاي شيعيان در شهر دمشق پايتخت سوريه، در 300 متري شمال شرقي مسجد مشهور اُموي واقع است.
تولد "ابن يونس" فقيه و طبيب مسلمان (551 ق) 
كمال الدين ابوعمران مشهور به ابن يونس، فقيه، طبيب، و رياضيدان مسلمان در موصل در شمال عراق متولد شد. او پس از پايان تحصيلاتِ مقدماتيِ معارف ديني، به فراگيري رياضيات، فقه و ادبيات پرداخت و پس از كسب مهارت در اين علوم، به تدريس روي آورد. ابن يونس از جمله دانشمندان برجستهي عصر خود به شمار ميرفت و در زمينهي فقه مذاهبِ مختلف اسلامي و ساير اديان الهي چيره دست بود تا آنجا كه حتي يهوديان و مسيحيان نيز براي تفسير تورات و انجيل به او مراجعه ميكردند. اين فقيه و رياضيدان مسلمان در ادبيات نيز از استعداد خاصي بهره مند بود و شعر ميسرود. اَسرارُالسُّلطانية در نجوم و شرحُ الاَعمالُ الهِنْدِسيّة در رياضي از آثار ابنيونس ميباشند.
رحلت آيت اللَّه "محمدعلي معصومي" عالم و فقيه بزرگوار اسلام (1372 ق) 
آيت اللَّه محمدعلي معصومي، عالم و فقيه مسلمان در سال 1288 ق به دنيا آمد و از نوجواني، فراگيري علوم ديني را آغازكرد. وي پس از ساليان متمادي تحصيل در حوزهي علميهي نجف، به درجات بالاي علمي دست يافت. آيت اللَّه معصومي همچنين از مبارزين عصر خود به شمار ميرفت و در دفاع از آرمان اسلام و مسلمين كوشا بود.حاشيه بر جواهر و شرح لمعه از جمله آثار اوست. وفات اين عالم رباني در بهبهان از شهرهاي جنوبي ايران در 84 سالگي روي داد.
رویدادهای مهم این روز در تقویم میلادی30دسامبر2011 تصرف جزيره "سيلان" در اقيانوس هند توسط استعمار انگلستان (1815م) (ر.ك: 4 فوريه)
حمله صهيونيستهاي مسلح به روستاي بَلَد الشيخ (1947م) 
در 30 دسامبر 1947م تروريستهاي مسلح وابسته به دو سازمان صهيونيستي، در عملياتي مشترك، دهكده بلَدُالشيخ را در فلسطين مورد حمله قرار دادند. در اين حمله وحشيانه خانه فلسطينيها به آتش كشيده شد و شصت فلسطيني در داخل خانههايشان كشته شدند. در همين روز، گروه تروريستي صهيونيستها به نام ايرْگون در دو حمله ديگر، با پرتاب بمب در بين فلسطينيها، 17 تن از آنها را به قتل رساندند و دهها تن را زخمي كردند. تشديد حملات تروريستي صهيونيستها عليه فلسطينيها در اواخر سال 1947 و اوايل 1948م به منظور زمينهسازي اعلام موجوديت رژيم اشغالگر قدس در ماه مه 1948 بود.
LinkBack URL
About LinkBacks
آيت اللَّه شيخ حسين غفاري در سال 1295 ش برابر با 1335 ق در آذرشهر تبريز متولد گرديد. وي در ابتدا در كنار تحصيل، كار ميكرد و زندگي فقيرانهاي داشت. ايشان پس از مدتي تصميم گرفت براي بهرهگيري از استادان حوزه علميه قم راهي اين شهر گردد. از اين رو، وارد حوزه علميه قم شد و از محضر استاداني چون محمدفيض قمي، سيدمحمدتقي خوانساري، سيد شهاب الدين مرعشي نجفي، علامه طباطبايي، سيد احمد خوانساري، سيد حسين بروجردي و امام خميني(ره) بهرههاي وافر يافت و به درجات بالاي علمي رسيد. اين روحاني والامقام كه در كمال سادگي و قناعت زندگي ميكرد، به خاطر ظلم و ستم رژيم وابسته پهلوي، با انتشار مجله و تأليف كتب متعدد، به مبارزه با رژيم شاه پرداخت. وي در كنار عالمان مجاهدي همچون عبدالرحيم رباني شيرازي، سيد محمود طالقاني، سيد محمدعلي قاضي طباطبايي، سيد اسداللَّه مدني، علي قدوسي و مرتضي مطهري و... مبارزات خود را ادامه داد و تهديدات رژيم، هراسي به دل او نيافكند. ايشان همچنين با سخنرانيهاي متعدد، مظالم و مفاسد رژيم شاه را افشا كرد. آيتاللَّه غفاري در جريان نهضت مقدس امام خميني(ره) بارها به زندان افتاد و شكنجههاي سختي را متحمل شد. مزدوران پهلوي براي در هم شكستن اراده اين عالم مجاهد، فرزندان، برادر و همسرش را نيز دستگير كردند اما آيتاللَّه غفاري، چونان كوه استوار و پرصلابت ايستادگي ميكرد و اين رنج و درد را در راه هدف والا و مقدمش، به جان خريد. به طور كلي حبسهاي ايشان از سال 1340 آغاز و تا پايان عمر به مدت سيزده سال ادامه يافت. آيت اللَّه غفاري در طول سالهاي سياه زندان در برابر انواع شكنجههاي روحي و جسمي مقاومت مينمود و وقتي در زندان، نظر ايشان را درباره امام خميني(ره) سوال كردند گفت: من فكر ميكنم تنها كسي كه ميتواند ايران را نجات دهد، آيت اللَّه خميني است. و نيز جمله شجاعانه و قهرمانانه او كه فرمود: "دشمن خميني كافر است" كمر استبداد شاهي را شكست. در نهايت، رژيم كه از به زانو درآوردن اين اسوه پايداري نااميد شده بود تصميم به شهادت ايشان گرفت. سرانجام اين مجاهد سختكوش و روحاني مبارز، پس از تحمل شكنجههاي وحشتناك عوامل مزدور پهلوي، در هفتم دي ماه 1353 ش 58 سالگي به شهادت رسيد و در قم به خاك سپرده شد.
اوجگيري نهضت اسلامي و انجام تظاهرات سراسري در تمامي شهرهاي ايران به ويژه در چند ماهه آخر حاكميت رژيم شاهنشاني باعث شد تا در بسياري از شهرها، اين راهپيماييها، با دخالت مأموران حكومت نظامي و كشتار مردم بيگناه، به خاك و خون كشيده شود. در قزوين نيز اين وضعيت ادامه داشت و مردم خشمگين، علاوه بر راهپيمايي، به تشييع جنازه شهدا ميپرداختند و در طي آن، مراتب انزجار خود را از جنايات رژيم پهلوي اعلام ميكردند. در اين ميان در روز هفتم دي ماه 1357، مأموران انتظامي به سوي مردم شليك كردند و در حدود بيست نفر را به شهادت رساندند. از اين رو، تشييع جنازه شهداي حوادث هفتم دي، در فرداي آن روز باحضور هزاران نفر از مردم معترضِ قزوين انجام گرفت كه اين مراسم نيز با هجوم مأموران به خاك و خون كشيده شد. قتل عام مردم در شهرهاي مختلف كشور در نهايت باعث اتحاد بيشتر آحاد ملت براي سرنگوني رژيم پوسيده شاهنشاهي گرديد و در كمتر از يك ماه و نيم بعد، بهار آزادي را براي ايران به ارمغان آورد.
در هفتم دي ماه 1358، حضرت امام، فرمان بسيج عمومي براي مبارزه با بيسوادي در كشور و تشكيل نهضت سوادآموزي را صادر كردند. در اين فرمان، به همه مردم ايران، توصيه شده بود كه در اين نهضت مردمي شركت كنند و در باسواد كردن افراد بيسواد، بكوشند. براساس آخرين گزارشهاي منتشره، ميزان با سوادي در ايران به طور چشمگيري افزايش يافته و ايران اسلامي از چهارچوب كشورهاي بيسواد جهان خارج و در رديفِ كشورهاي باسواد قرار گرفته است
حضرت امام محمد باقر(ع) امام پنجم شيعيان در مدينه به دنيا آمد. مادرش، فاطمه معروف به ام عبداللَّه، دختر امام حسن(ع) ميباشد و اين امام از پدر و مادر علوي و هاشمي است. ابوجعفر كنيهي ايشان و باقر و باقرالعلوم نيز از القاب آن حضرت ميباشند. وليد بن عبدالملك، سليمان بن عبدالملك، عمر بن عبدالعزيز و هشام ابن عبدالملك در زمان حيات آن امام همام حكومت ميكردند. اولاد آن حضرت را پنج پسر و دو دختر نقل كردهاند. در زمان امام باقر(ع) عليرغم هرج و مرج موجود به جهت تغيير حاكميت اموي به عباسي، زمينهاي براي قيام عليه دستگاه جور فراهم نبود. با اين حال در اين ميان، قيام عِلمي، ممكن بود. اين حركت علمي امام در حالي صورت گرفت كه مُلاّهاي درباري كه متكي به زر و زور سلاطين بودند، هر يك مذهبي از خود تراشيده، سبب انحراف شده بودند. امام باقر(ع) در آن دوران، مطالب علمي و اسلامي را بازگو ميكرد و چنان در بسط علوم متبحّر بود كه به باقرالعلوم يعني شكافندهي دانشها، معروف گرديد. اين تلاش مقدس به حدي بود كه شيخ مفيد آن را منحصر به فرد ميداند و ميزان ظهور علوم دين، آثار و سنت و علوم قرآن، تاريخ و فنون آداب را در اين زمان، بينظير توصيف ميكند. اگر به روايات شيعه رجوع كنيم، خواهيم ديد كه بيشترِ آنها از امام باقر و امام صادق عليهماالسلام است، زيرا امامانِ ديگر، مانند آن دو بزرگوار، براي نشر حقايق مجال نيافتهاند.
سيده نفيسه، دختر حسن بن زيد بن حسن بن علي بن ابيطالب همسر اسحاق مُؤْتَمَن و از زنان محدّثه ميباشد. او در سال 145 ق درمكه متولد شد و در مصر اقامت گزيد. پس از وفات شافعي، عالم بزرگ مسلمان، جنازهاش را به خانهي آن بانوي مجلّله برده و در آنجا نماز خواندند. سيده نفيسه در مصر دار فاني را وداع گفت و مقبرهاش زيارتگاه گرديد.
كوندامين، رياضيدان، سياح و مهندس معروف فرانسوي در سوم مه 1701م در پاريس به دنيا آمد. وي گرچه تحصيلات مرتبي نداشت ولي به سبب علاقه فراواني كه به جفرافيا و رياضيات پيدا كرد، به مطالعه درباره اين علوم پرداخت و دانشمند مشهوري شد. كوندامين در سال 1735م به همراه دانشمندان آكادمي علوم فرانسه، درصدد شناختن شكل حقيقي كره زمين برآمد. اين تلاش به كشف برآمدگي خط استوا و فرو رفتگي دو قطب شمال و جنوب انجاميد. همچنين كوندامين در رأس يك گروه علمي، براي اندازهگيري يك قوس نصف النهار كره زمين و با هدف تلاش براي شناخت شكل زمين به كشور پرو در امريكاي جنوبي كه در نزديكي خط استوا بود، رفت و طي ده سال اين عمل را به انجام رساند. كوندامين سرانجام در 28 دسامبر 1774م در 73 سالگي درگذشت
شهید جعفر گمنام در سال ۱۳۳۵ش در شهرستان فردوس چشم به جهان هستی گشود. او تحصیلاتش را در مدارس نمونه فردوس به پایان رسانید. وی استعداد سرشاری در زمینه کارهای فنی و کشاورزی داشت. شهید گمنام، در خانوادهای مذهبی و پیرو سیره ائمه اطهار (ع) رشد و تربیت پیدا کرد و از نظر اخلاقی بسیار بلندنظر و دارای رفتار و اخلاقی نیکو و همتی بلند بود. بنا به اظهارات دوستان و آشنایان شهید، او در دوران تحصیل خود به الگویی واقعی از یک جوان شایسته در میان دوستان و همسالانش تبدیل و معروف شده بود. از جمله فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی این شهید بزرگوار میتوان به خدمات و فعالیتهای وی در پایگاه بسیج شهید شیخیزاده اشاره کرد که زمینهای برای استخدامش در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فردوس فراهم آورد. شهید، علاقه خاصی به انقلاب اسلامی داشت و نسبت به حفظ ارزشهای آن احساس مسئولیت میکرد لذا به هنگام شروع جنگ تحمیلی برای حفظ همین دستاوردها و اعتقاداتش درحالیکه هنوز مدت زیادی از تهاجم صدامیان به مرزهای ایران اسلامی نگذشته بود، به جبهههای نبرد حق علیه باطل عازم شد و مدتی کوتاه از حضورش در جبهه نمیگذشت که بر اثر اصابت ترکش خمپاره از ناحیه نخاع بهشدت مجروح و بر اثر همین جراحت شدید شهد شهادت را در تاریخ هشتم دیماه سال ۱۳۵۹ هجری شمسی در سن بیست و چهار سالگی نوشید... شهید جعفر گمنام، نمونه ایثار و فداکاری و از جان گذشتگی بود؛ بهطوریکه فقط ۸ ماه پس از ازدواجش در شیرینترین روزهای آغازین زندگی، لباس رزم و جهاد در راه خدا را به تن کرد و شیرینی آخرت را به شیرینی دنیا ترجیح داده و جزو اولین گروه شهدای شهرستان فردوس شد. شهید گمنام همچنین، نخستین شهید اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی در خراسان است که خانواده و بازماندگانش، بارها بههمین دلیل طی سالهای گذشته، مورد بازدید و دلجویی مسئولان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان قرار گرفتهاند. از شهید جعفر گمنام، یک فرزند پسر به یادگار مانده است.
شهید سیدعلیرضا حسینی در سال ۱۳۳۷ش در خانوادهای مستضعف و مذهبی در شهر تهران چشم به جهان هستی گشود و از کودکی با اسلام ناب محمدی (ص) انس گرفت. از زمانی که سیدعلیرضا خود را شناخت، ارزشهای معنوی را بر مادیات ترجیح میداد و با خلوص نیت، خویشتن را مهیای خدمت به خلق مینمود. اوجگیری مبارزات شکوهمند امت مسلمان ایران، مصادف با فعالیتهای انقلابی چشمگیر او بود. تکبیرگویان در راهپیماییها سینهاش را سپر میکرد و شبها با پخش اعلامیه و شعارنویسی به مبارزه ادامه میداد. میگفت: «انقلاب اسلامی باعث شد تا من به زندگی از دید دیگری نگاه کنم.» از اینرو، پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، با همه نیرو خود را در خدمت آن قرار داد. در بسیج مستضعفین فعالانه شرکت داشت و بهعنوان سرپرست بسیج نیروگاه منتظر قائم، به کارکنان این نیروگاه فنون نظامی را میآموخت و آنان را برای مقابله با دشمنان انقلاب آماده میکرد. در انجمن اسلامی نیروگاه نیز شرکت داشت و همچنین یکی از اعضای هیأت اجرائی اتحادیه کارکنان نیروگاه منتظر قائم بود. در سنگر مساجد هم فعالانه حضور داشت و از اعضای گروههای مقاومت مساجد بود و در جهت خود کفایی و استقلال اقتصادی کشور و از میان برداشتن آثار رژیم ستمشاهی، در جهاد سازندگی نیز فعال بود و بهسبب تعهد و پشتکار فراوانش، مسئولیت جهاد سازندگی نیروگاه محل کارش را نیز بر عهده داشت. در مقابله با دسائس گروهکهای ضد انقلاب و وابسته به شرق و غرب، به کردستان عزیمت کرد و پس از بازگشت از آنجا، با برپا کردن نمایشگاهی، جنایات گروهکهای آن منطقه را به تصویر کشاند. بهدنبال تجاوز مزدوران بعثی به خاک میهن اسلامی، داوطلبانه به جبهه عزیمت نمود و در این باره گفت: «من نمیتوانم به خودم بقبولانم که برادرانم در مرزها شهید شوند و من به کارهای روزمره مشغول باشم.» پس از بازگشت از جبهههای نبرد حق علیه باطل، کماکان بار سنگین مسئولیتهای فراوانش را با عزمی استوار با سختی به دوش کشید و بهویژه پس از گسترش جنایات منافقین در مبارزه با آنها، با نهادهای انقلابی و دادستانی انقلاب همکاری نزدیک داشت و در همه سنگرهای اسلام، سنگرنشینی مقاوم و استوار بود. فعالیتهای انقلابی و صادقانه شهید حسینی، کینه و عداوت منافقین، این مزدوران خودفروخته آمریکا را برانگیخت؛ بهطوریکه آنان بارها وی را تهدید به مرگ کرده بودند. خودش میگفت: «میدانم درصدد هستند که مرا از بین ببرند، ولی من از اینها باکی ندارم.» عاقبت سحرگاه سهشنبه هشتم دیماه سال ۱۳۶۰ هجری شمسی، دو تن از تروریستهای منافق که در کمین او نشسته بودند، وی را هنگامی که به قصد سر کار رفتن از منزل خارج شده بود، به گلوله بستند. شهید حسینی، این سلاله پاک رسول الله (ص) در آغوش خواهر خود، جان به جانآفرین تسلیم کرد. 
پس ازآن كه از اول تيرماه سال 1329 ش، مجلس شوراي ملي براي رسيدگي به مسأله نفت، كميسيون خاصي را تعيين نمود، بحث بر سر ملي كردن نفت بر سر زبانها افتاد و اين مسأله پس از مدتي به طور جدي مطرح شد. در اين ميان، سپهبد رزمآرا، نخست وزير رژيم پهلوي، به شدت با ملي شدن نفت مخالفت ورزيد و ايران را ناتوان از استخراج و توليد نفت معرفي كرد. به دنبال نطق نخستوزير و نيز وزيردارايي وقت در مجلس مبني بر عدم توانايي مردم ايران در استخراج و فروش نفت، در روز هشتم دي ماه 1329 ش، آيت اللَّه سيد ابوالقاسم كاشاني، رهبر مذهبي و پيشواي بزرگ مردم، طبق دعوت عام از همگان خواست تا درباره تصميمگيري در مسأله نفت در ميدان بهارستان تهران اجتماع نمايند. در اين اجتماع عظيم، ناطقين با رهنمودهاي آيت اللَّه كاشاني، نطقهاي آتشيني ايراد نموده و دولت و شركت نفت را مورد انتقاد قرار داده، تنها راه نجات ملت ايران را ملي كردن صنعت نفت دانستند. مطبوعات نيز به تبعيت از پيشواي روحاني خود، مقالات اساسي خود را به ملي كردن نفت اختصاص دادند. اين تجمعات در روزهاي ششم بهمن و دوازدهم بهمن آن سال نيز تكرار شد ولي باز هم نخست وزير با آن مخالفت نمود. سرانجام با اعدام انقلابي رزمآرا توسط جمعيت فداييان اسلام در 16 اسفند آن سال، مجلس رأي به ملي شدن صنعت نفت ايران داد و دست اجانب به ويژه انگلستان از اين نعمت خدادادي كوتاه شد. 
در اجرای اصل یکصد و هفتاد و پنجم قانون اساسی، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران سازمانی است مستقل و مستقیماً زیر نظر قوای سهگانه: قضاییه، مقننه و مجریه و بدین منظور هر یک از قوا یک نماینده تعیین و به صورت شورای سرپرستی سازمان را اداره خواهند نمود. (ماده 1 قانون اداره صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مصوب 8/10/1359) 
پس از حملهي سپاهيان مغول و تسخير شهر بغداد، پايتخت خلافت عباسيان، در چهارم صفر سال 656 ق، خليفه ي عباسي، المستعصم باللَّه، با سه پسر خود و سه هزار تن از سادات، بزرگان، قضات و اعيان بغداد از شهر خارج شد و به خدمت هلاكو رسيد و تسليم وي گرديد. هلاكو امر كرد كه مردم بغداد را به بهانهي سرشماري به خارج از شهر كوچ دهند. سپس دستور قتل همگي آنان را صادر كرد و خود در نهم صفر وارد بغداد شد و آن شهر تاريخي را به يغما بُرد. 
آقا ميرزا محمد علي شاهآبادي فرزند شيخ محمدجواد اصفهاني در سال 1292 قمري در اصفهان متولد گرديد و مقدمات علوم را از محضر پدر بزرگورارش كه خود از فقها و شاگردان صاحب جواهر بود، فرا گرفت. سپس از محضر برادرش آقا شيخ احمد بيدآبادي و ميرزا محمدهاشم خوانساري بهرهمند شد. سپس در تهران، فقه و اصول را از محضر ميرزا حسن آشتياني و عرفان را از محضر ميرزاهاشم گيلاني و فلسفه را از ميرزا ابوالحسن جلوه فرا گرفت و براي تكميل مراتب علمي به دارالعلم نجف اشرف رهسپار گرديد. آيت اللَّه شاه آبادي سپس به سامرا رفته و در درس آيتاللَّه ميرزا محمد تقي شيرازي شركت جست و از افادات آن بزرگوار بهرهها برد. ايشان بنا به اصرار والدهي محترم خود به ايران بازگشت و در تهران سكونت جست و در مسجد سراج الملك (شاه آباد سابق) به اقامهي نماز و ترويج و تبيين معارف اسلام پرداخت. آيت اللَّه شاه آبادي آن گاه در سال 1347 قمري به حوزهي علميهي قم رفت و به تربيت طلاب علوم ديني پرداخت و شخصيتهاي بزرگواري چون حضرات آيات عظام: امام خميني(ره)، سيد شهابالدين مرعشي نجفي، ميرزا هاشم آملي، محمدرضا مروج طبسي و... را به جهان تشيع عرضه نمود. بعد از 7 سال مجدداً به تهران بازگشت و در مسجد امينالدولهي بازار، امامت جماعت را به عهده گرفت. از اين استاد فرزانهي عرفان، كتابهاي فراواني بر جاي مانده كه منازِلُ السّالِكين، رسالهي عقل و جهل، حاشيهي كفايةُ الاصول و... از آن جملهاند. در موقعيتي كه رضاخان پهلوي، تمام مساجد و منابر را تعطيل نموده بود، آيت اللَّه شاهآبادي، هيچ گاه نماز و سخنرانياش قطع نشد. زماني هم كه رضاخان، پوشيدنِ لباس روحانيت را ممنوع كرده بود، او فرزندانش را به روحاني شدن و پوشيدن لباسِ مقدس روحانيت تشويق كرد و به بركت همين تلاش مُخلصانه، هفت تن از فرزندانِ ايشان، روحاني شدند. وفات اين عارف بزرگ برابر با 3 آذر 1328 ش در 77 سالگي روي داد و پس از تشييعي باشكوه در رواق ابوالفتوح رازي در حرم حضرت عبدالعظيم(ع) مدفون گرديد. حضرت امام خميني(ره) درباره استاد ميفرمود: "من در طول عمرم، روحي به لطافت روحآيتاللَّه شاهآبادي نديدم." 
لئوپولد کرونکر Leopold Kronecker) , دسامبر ۱۸۲۳-۲۹ دسامبر ۱۸۹۱) ریاضیدان و منطقدان آلمانی بود معتقد بود حساب و آنالیز باید بر پایه عددهای صحیح بنا شوند. 
نخستین اتومبیل بیش از دو قرن پیش اختراع شد. سازندهٔ آن یک مهندس فرانسوی بود بهنام ”ژوزف کونیو“ که در ارتش خدمت میکرد و تجربه زیادی در ساختن ابزارها و ماشینآلات داشت. اتومبیل اختراعی او که اکنون در موزه نگهداری میشود، بهمنظور حملونقل توپ و ساز و برگ جنگی ساخته شده بود که دارای سه چرخ چوبی مانند چرخهای گاری بود. بدنه آن هم از چوب بود و در جلوی آن یک دیگ بزرگ فلزی قرار گرفته بود که در آن آب میریختند و بهوسیله ذغالسنگ بخارآب تولید میکردند و نیروی محرکه بخارآب اتومبیل را به حرکت درمیآورد. اما این اتومبیل ابتدائی حداکثر میتوانست ساعتی ۴ کیلومتر حرکت کند و بهعلاوه چون آب موجود در دیگ آن به سرعت بخار میشد، هر ۱۵ دقیقه یک بار میبایست اتومبیل را متوقف کنند و در دیگ آن آب بریزند! 
در 29 دسامبر 1937م قرارداد استقلال ايرلند به امضاي رهبران جمهوري خواه ايرلند و دولت انگليس رسيد، اما به دليل آغاز جنگ جهاني دوم، دولت انگليس از اجراي اين قرارداد خودداري كرد. پس از جنگ جهاني دوم، جمهوري ايرلند جنوبي، در سال 1949م، رسماً استقلال خود را از انگليس اعلام كرد. استقلال جمهوري ايرلند، نتيجه هشت قرن مبارزه جمهوريخواهان ايرلند با انگليس بود. البته انگليس در ساليان قبل از آن، براي پايان دادن به مبارزات ايرلنديها، اختياراتي در زمينه اداره امور داخلي به كاتوليكهاي جمهوري خواه اين كشور داد. اما شش ايالت شمالي ايرلند كه اكثريت جمعيت آن را پروتستانهاي طرفدار انگليس تشكيل ميدادند، همچنان زير حاكميت مستقيم لندن باقي ماندند. به همين دليلْ، اقليت كاتوليك ايرلند شمالي به مبارزه براي خروج انگليس از ايرلند شمالي و وحدت دو ايرلند، ادامه ميدهد. كشور ايرلند جنوبي با بيش ازهفتاد هزار كيلومتر مربع مساحت، قسمت اعظم جزيره ايرلند را تشكيل ميدهد كه با فاصله كمي در غرب انگلستان قرار دارد. (ر.ك: 17 مارس) 
شهید سیدمجتبی علمدار، یازدهم دیماه ۱۳۲۵ش در شهرستان ساری چشم به جهان هستی گشود. سیدمجتبی در سن هفده سالگی به عضویت بسیج درآمد و در اواخر سال ۱۳۶۲ش به کردستان عزیمت کرد. سید برای نخستینبار در عملیات کربلای یک شرکت کرد و مدتی پس از آن، وارد گردان مسلم بن عقیل در لشکر ۲۵ کربلا گردید و تا پایان جنگ تحمیلی در آنجا ماند. او در عملیات کربلای ۴ و ۵ نیز حضور داشت، در کربلای ۸ مجروح شد و مدتی بعد به جبهههای پیکار حق علیه باطل بازگشت و در عملیات کربلای ۱۰ در جبهه شمالی محور سلیمانیه - ماووت شرکت نمود. سیدمجتبی در سال ۱۳۶۶ش مسئولیت فرماندهی گروهان سلمان از گردان مسلم ابن عقیل - از گردانهای خطشکن لشکر ۲۵ کربلا - را برعهده گرفت و در عملیات والفجر ۱۰، نقشآفرینی مؤثری داشت. شهید علمدار در سهراهی خرمال، سیدصادق، دوجیله در منطقه کردستان عراق رشادتهای فراوانی را از خود نشان داد و از ناحیه پهلو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و بهشدت مجروح گردید. سیدمجتبی در دیماه ۱۳۶۴ش، در عملیات والفجر ۸، بهشدت شیمیایی شد. شهید علمدار بعد از اتمام جنگ تحمیلی، در واحد طرح و عملیات لشکر ۲۵ کربلا در ساری مشغول به خدمت شد و علاوه بر این مسئولیت، در واحد تربیت بدنی لشکر بهعنوان عضو اصلی هیأت رهروان حضرت امام (ره) هم انتخاب گردید. حاج سیدمجتبی علمدار که مداح اهل بیت (ع) هم بود، سرانجام در اوایل دی سال ۱۳۷۵ش بهدلیل جراحت شیمیایی، روانه بیمارستان شد و بعد از یک هفته بیهوشی کامل هنگام اذان مغرب روز يازدهم دیماه سال ۱۳۷۵ هجری شمسی در سن سی سالگی به فیض عظیم شهادت نائل آمد. سیدمجتبی در زادروزش، تولدی دیگر را تجربه کرد و عاشورائی گشت. 
پس از شروع جنگ جهاني اول، دولت ايران براي بر كنار ماندن از آسيبهاي جنگ، اعلام بيطرفي كرد، اما اين اقدام ايران از طرف متخاصمين رعايت نگرديد و هر كدام به نحوي به خاك ايران يورش آوردند. سپاه عثماني با كمك كُردها شروع به تجاوز به خاك ايران نمود و شهرهاي بيدفاع تبريز و اروميه را به تصرف خود درآورده، به سمت شمال كشور پيشروي كرد. پس از تجاوز عثماني، دولت روسيه نيز قواي خود را وارد ايران نمود و بر سر تصرف آذربايجان، جنگ شديدي بين نيروهاي روسيه و عثماني درگرفت. در اين نبرد سهمگين، عده زيادي از مردم آذربايجان مقتول و مجروح شده، اموال آنان به غارت رفت و سرانجام قواي روس بر سپاه عثماني پيروز گشت. در نهايت عثمانيها عقبنشيني كردند و روسها منطقه آذربايجان را به تصرف درآوردند. در اين حال، با ورود انگليسيها به خاك ايران، خاك اين مرز و بوم عملاً به يكي از جبهههاي جنگ جهاني تبديل شد كه حاصلي جز قحطي و قتل و غارت مردم ايران در پي نداشت. 
يوسف اعتصامي آشتياني ملقب به اعتصام الملک سال 1291 قمري (1253 شمسي) به دنيا آمد.او از نويسندگان و مترجمان برجسته ايران معاصر و سالها رئيس کتابخانه مجلس شوراي ملي بود. از آثار وي مي توان مجله هاي بهار و گنجينه فنون را نام برد. اعتصامي 2 دوره مجله بهار را منتشر کرد که بيشتر مقالات آن ، انشاء يا ترجمه خود اوست . همچنين جلد نخست «تيره بختان» يا «بينوايان» اثر ويکتور هوگو را نيز ترجمه و منتشر کرد که معروف است . اعتصام الملک پدر پروين اعتصامي (1285 - 1320 شمسي) شاعره نامدار ايران نيز هست که در حقيقت بايد پرورش اين شاعر برجسته را بهترين اثر او دانست . مرحوم يوسف اعتصامي در 11 دي 1316 (1356 قمري) دارفاني را وداع گفت و فرزند فرزانه اش را تنها گذاشت . 
آيت اللَّه حاج شيخ عبدالرحمن حيدري ايلامي در سال 1304ش (1344ق) در شهر ايلام ديده به جهان گشود. وي پس از پشت سر گذاشتن تحصيلات، به معلمي روي آورد، اما پس از رؤيايي صادق، به فراگيري علوم اهل بيت(ع) روي آورد و به عتبات عاليات هجرت كرد. آيتاللَّه حيدري، سالياني در كربلا، سامرا و سپس نجف اشرف مدارج علمي را پيمود و سرانجام با حضور در درس خارج فقه و اصول حضرات آيات: سيد محسن حكيم، سيد ابوالقاسم خويي، حاج محمود شاهرودي و شيخ حسين حلّي به درجه اجتهاد دست يافت. با تبعيد حضرت امام خميني(ره) به نجف اشرف، آيتاللَّه حيدري ضمن شركت در درس خارج اصول و فقه آن بزرگوار، در بحث ولايتِ فقيه امام نيز حاضر شد. اين عالم مجاهد از سال 1350 ش براي ارشاد و تبليغ راهي بغداد گرديد كه فعاليت ديني او بر دستگاه امنيتي عراق گران آمد و او را از كشور اخراج نمودند. ايشان پس از دو سال اقامت در قم، در سال 1354 به شهر ايلام وارد شد و روحانيت مبارز ايلام را متشكل ساخت. خنثي كردن تبليغات بهائيت در استان، تأسيس مدارس علميه، تأسيس بيش از هشتاد حسينيه و مسجد در سطح استان و ارشاد مردم و تبليغ دين، برخي از فعاليتهاي اين عالم بزرگوار در اين دوران بود. آيتاللَّه حيدري پس از پيروزي انقلاب اسلامي نيز با رأي قاطع مردم ايلام، به نمايندگي مجلس خبرگان راه يافت و در تصويب و تثبيت اصل ولايت مطلقه فقيه تلاش وافري از خود نشان داد. ايشان پس از آغاز جنگ، بارها در جمع رزمندگان حضور يافت و باعث روحيه بخشي بيشتري به دلاورمردان اسلام ميگرديد. سرانجام اين عالم مبارز و نستوه در يازدهم دي ماه 1365 ش برابر با بيست و نهم ربيع الثاني 1407ق در 61 سالي دارفاني را وداع گفت و پس از تشييعي باشكوه، در حرم مطهر حضرت معصومه(س) به خاك سپرده شد. 
پروفسور عبدالجواد فلاطوري در سال 1304ش در اصفهان ديده به جهان گشود و تحصيلات ابتدايي و متوسطه را در اين شهر به پايان رسانيد. وي سپس براي تحصيل علوم ديني، راهي حوزه علميه مشهد شد و از محضر: ميرزا هاشم قزويني و ميرزا محمدتقي اديب نيشابوري و... بهره برد. عبدالجواد فلاطوري پس از آن به تهران آمد و به ادامه تحصيل علوم ديني نزد استادان نامآوري همچون: علامه محمد تقي آملي، ميرزا مهدي آشتياني، محمد علي شاهآبادي و سيد احمد خوانساري پرداخت. دكتر فلاطوري در همان زمان در رشته فلسفه اسلامي از دانشگاه فارغالتحصيل شد و از آيتاللَّه شيخ محمدرضا كلباسي به اخذ اجازه اجتهاد نائل آمد. وي در سال 1333 براي آگاهي از علوم انساني و فلسفه غرب عازم آلمان گرديد و در رشته فلسفه و دينشناسي تطبيقي و روانشناسي تحصيل نمود. ايشان در سال 1341 موفق به اخذ درجه دكتري در فلسفه شد و در دانشگاه كُلنِ آلمان تدريس در كرسيهاي فلسفه تطبيقي، حقوق، تاريخ ايران، اسلام معاصر، كلام و علوم اسلامي را بر عهده گرفت و دمي از تدريس، تحقيق و تأليف باز نايستاد. دكتر فلاطوري در راه بسط و توسعه تفكر اسلامي در اروپا، فعاليتهاي چشمگيري داشت و براي نيل به اين هدف دانشكده علوم اسلامي هامبورگ آلمان را تاسيس كرد. اين انديشمند مسلمان، در آلمان به عنوان يك مرجع اسلامي و دانشمند فلسفه و علوم اسلامي مطرح بود. هر زمان كه محافل علمي اروپا در تجزيه و تحليل و بيان مسائل اسلامي و تفاهم و همفكري و گفتوگوي بين پيروان اديان اسلام و مسيحيت و يهوديت، دچار مشكل ميشدند، به وي مراجعه ميكردند. وي در طول بيش از چهل سال اقامت در آلمان، مقالات متعدد در نشريات معتبر آلماني در جهت دفاع از اسلام نگاشت. استاد فلاطوري براي ايجاد مباحثه، همفكري و همكاري بين پيروان اديان مختلف تلاش ميكرد. از جمله آثار وي ترجمه تاريخ ايران در قرون نخستين اسلامي، تأليف اخلاق عملي كانت و دگرگوني بنيادي فلسفه يوناني در اثر طرز انديشه اسلامي، ميباشد. دكتر فلاطوري سرانجام در 11 دي 1375ش بر اثر سكته قلبي در 71 سالگي درگذشت و به سراي باقي شتافت. 
ایشان فرزند جعفر بن محمد و هفتمین امام است. وی در روز ۷ صفر سال ۱۲۸ ه. ق. در ابواء (منطقهای در میان مکه و مدینه) به دنیا آمد. مادر ایشان حمیده مصفّاة است که نام های دیگری مانند حمیده بربریه و حمیده اندلسیه نیز برای او نقل شدهاست. از مهمترین القاب ایشان میتوان به کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح اشاره کرد. ایشان در میان شیعیان به «بابالحوائج» معروف است. 
سال نو روزی است که آغاز یک سال گاهشماری جدید را رقم میزند، و در آن سالشمارِ یک تقویم مشخص افزایش داده میشود. در بسیاری از فرهنگها، این رویداد را به مناسبت پایان سال قدیم و شروع سال جدید جشن میگیرند.امروز در استفاده جهانی، سال جدید از گاهشماری میلادی در ۱ ژانویه اتفاق میافتد که عادتی از گاهشماری رومی میباشد. در کشورهایی که از گاهشمار (تقویم) میلادی استفاده میکنند، سال نو معمولا در اول ژانویه برگزار میگردد. راسته ماهها در گاهشمار رومی، از زمان پادشاه نوما پومپیلیوس در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد، از ژانویه تا دسامبر میباشد. در حال حاضر، جشن گرفتن سال نو یکی از بزرگترین رویدادهای جهانی میباشد. در شب ۳۱ دسامبر هر سال، آخرین روز یک سال میلادی و روز قبل از روز سال نو در بسیاری از کشورهای جهان، عموما قارههای اروپا، آمریکا، استرالیا و بخشهایی از آسیا و آفریقا مراسم سال نو برگزار میشود. در فرهنگ جدید غرب این روز با گردهماییهایی در مجالس و مهمانیها برگزار میشود که انتقال سال را ساعت ۱۲:۰۰ شب جشن میگیرند. بسیاری از فرهنگها در این شب از آتشبازی و دیگر روشهای پرصدا برای جشن گرفتن استفاده میکنند. شب سال نو به صورت جهانی مطابق با تولد مسیح یا عرفنامه پس از میلاد (به انگلیسی: Anno Domini) در کشورهای مسیحی و حتی غیر مسیحی در ۳۱ دسامبر برپا میشود. شب سال نو همچنین به عنوان هفتمین روز کریسمس در مسیحیت غربی شناخته میشود. نمونههایی از آتشبازیهای شب سال نو را میتوان با شهرهای سیدنی، ولپریسو، لندن و نیویورک مثال زد. سیدنی، ۸۰،۰۰۰ آتشبازی را در نیمهشب برگزار کرد و بیش از یکونیم میلیون شرکتکننده داشت. همچنین این رویداد بزرگترین رویداد دیده شده در سال ۲۰۰۹ از تلویزیون بود. در ولپریسو شیلی بیش از دو میلیون تماشاچی، نظارهگر بزرگترین آتش بازی بودندکه در مکانی بزرگتر از ۲۱ کیلومتر از آتشبازی در بندر تجارتی شهر در ۲۵ دقیقه از شادی و سرور برگزار شد. لندن زمانی که ساعت بیگ بن نیمهشب را در شب سال نو اعلام میکند، در اطراف چشم لندن با آتشبازی بسیاری بزرگی همراه میباشد. در نیویورک در کنار میدان تایمز جشن روی یک توپ کریستالی بزرگ متمرکز میشود که یک دقیقه تا شروع سال جدید را ثانیهشماری میکند. 
فولخنسيو باتيستا، ديكتاتور پيشين كوبا، پس از آن كه چند سالي در عرصه قدرت اين كشور حضور داشت، در سال 1952م دست به كودتا زد و قدرت را به طور مطلق به دست گرفت. وي در طول حكومت هفت ساله خود سعي ميكرد با ايجاد ثبات، خللي در كار كشتزارهاي بزرگ نيشكر و ديگر مؤسسات امريكايى پيش نيايد. در دوران حكومت باتيستا، سراسر كوبا به دليل حضور مستمر توريستهاي امريكايى به عنوان تفريحگاه ارزان و دائمي، پر از مراكز فساد، اعتياد، قمار و ساير انحرافات اخلاقي بود. باتيستا در سال 1954م با لغو حالت فوق العاده كه از زمان كودتاي 1952 خود به وجود آورده بود رسماً به رياست جمهوري كوبا برگزيده شد. در سال 1956م، فعاليتهاي انقلابيون اين كشور به رهبري فيدل كاسترو اوج گرفت و باتيستا سعي نمود با شدت آنان را سركوب كند. با اين حال، اين سركوبها نتيجهاي دربرنداشت و باتيستا رو به سقوط ميرفت. در نهايت، در اول ژانويه 1959م انقلاب كوبا به پيروزي رسيد و با فرار ژنرال باتيستا ديكتاتور كوبا، دست او و ساير دست نشاندگان امريكا از اين كشور كوتاه شد. پيروزي جنبش چريكي به رهبري فيدل كاسترو امريكا را در وضعيت دشواري قرار داد. زيرا كوبا تنها حكومت كمونيستي در امريكاي مركزي و در نزديكي مرزهاي امريكا بوده و روابط صميمانهاي با شوروي داشت. امريكا در حالي كه حضور شوروي را در نيمكره شرقي جهان برنميتافت، اكنون مجبور بود كه نزديك كشور خود، كوباي كمونيست را تحمّل كند و به اين دليل سياست خصمانه امريكا، به طور دائم، دامنگير كوبا بوده است. 
اتحادیه رادیو تلویزیونی آسیا- اقیانوسیه (ABU) با 170 عضو از 53 کشور جهان یکی از بزرگترین و حرفهایترین اتحادیههای رسانهای در سطح جهان است. این اتحادیه از سال 1964 شروع به کار کرده و با هدف همکاری، هماهنگی، فعالیتهای مشترک و رایزنی در حوزه های برنامه ای، فنی، آموزشی، ورزشی، حقوقی و نیروی انسانی درمیان اعضا در جهت تقویت و توسعه رادیو تلویزیونهای منطقه آسیا - اقیانوسیه فعالیت می کند. این اتحادیه با 3 میلیارد مخاطب در کشورهای مختلف بزرگترین و گسترده ترین تشکل رادیو تلویزیونی در جهان به شمار میرود. Asia- Pacific Broadcasting Union اتحادیه رادیو و تلویزیونی آسیا- اقیانوسیه (Asia- Pacific Broadcasting Union) سازمانی تخصصی و غیرانتفاعی است. اعضای این اتحادیه شامل 55 عضو دائم در 37 کشور، 6 عضو انجمنی در 5 کشور و 56 عضو وابسته در 23 کشور می باشد. اعضای دائم ABU، سازمانهای رادیو و تلویزیونی رایگان ملی درمنطقه آسیا - اقیانوسیه هستند. سازمانهای رادیو تلویزیونی استانی، سازمانهای رادیو تلویزیون غیررایگان و سازمانهای رادیو تلویزیونی ملی در سایر بخشهای جهان در زمره اعضای پیوسته قرار می گیرند و سازمانهای مرتبط با رادیو تلویزیون ها نیز که مایلند با ABU ارتباط داشته باشند در گروه عضویت وابسته قرار می گیرند. اتحادیه ABU در میان هشت اتحادیه رادیو تلویزیونی جهان مقام سوم را در اختیار دارد اما بزرگترین منطقه جمعیتی را پوشش می دهد. منطقه آسیا- اقیانوسیه در اساسنامه ABU به کشورها و مناطقی از آسیا و اقیانوسیه اطلاق می شود که بین طولهای جغرافیایی 30 درجه شرقی و 170 درجه غربی قرار دارند. این منطقه روی نقشه از ترکیه در غرب آغاز می شود و تا ساموا در شرق امتداد می یابد، همچنین از روسیه در شمال به زلاندنو در جنوب منتهی می شود. این اتحادیه یک رئیس منتخب و سه نایب رئیس دارد که در دوره های سه ساله خدمت می کنند. دبیرخانه ABU در کوالالامپور پایتخت مالزی مستقر است و بیش از 30 کارمند دارد که 12 نفر از آنها متخصصان رادیو تلویزیونی هستند و از میان اعضای ABU در این منطقه انتخاب شدهاند. رئیس دبیرخانه از سوی مجمع عمومی منصوب میشود و فعالیتهای خود را به شورای اجرایی و مجمع عمومی گزارش میکند. دبیرکل به مسائل مربوط به مدیریت، کارکنان، روابط عمومی و امور بینالملل، مسائل مالی و نظامهای اطلاعاتی رسیدگی میکند. ABU با اتحادیه رادیو تلویزیونی منطقهای در دیگر بخشهای جهان در زمینه مسائل مشترک همکاری میکند و بسیاری از سازمانهای بینالمللی برای آگاهی از تازهترین تحولات در رادیو تلویزیونهای عمومی ارتباط نزدیکی دارد. 
شهید قاسم نامداری در سال ۱۳۴۵ش در یک خانواده مذهبی در روستای اکبرآباد از توابع شهرستان کوار از استان فارس چشم به جهان هستی گشود. قاسم، مدارج تحصیلی را در روستای اکبرآباد کوار و تا مقطع پنجم ابتدائی ادامه داد ولی بهدلیل مشکلات بسیاری که بر سر راه تحصیلش وجود داشت و همچنین نبود مدارس در روستا مجبور به ترک تحصیل شد و از آن پس، به یاری پدر و برادران خود به کار کشاورزی پرداخت. قاسم از همان دوران کودکی بهواسطه اخلاق شایسته مورد توجه خاص و عام بود. بنا به گفته بزرگترها، عاشق نماز و مسجد بود و در هیچ زمان نماز اول وقت و خدا را فراموش نمیکرد. در زمان مبارزات انقلاب اسلامی، همواره در صف تظاهرکنندگان علیه رژیم شاهنشاهی حضور داشت. از جمله فعالیتهایش در ایام انقلاب، کمک به مردم جهرم و تسخیر پادگان آنجا بود. بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و قبل از آن نیز در مراسم مداحی، نوحهخوانی و سینهزنی اباعبدالله حسین (ع) شرکتی فعال داشت. در سال ۱۳۶۱ش عازم جبهههای حق علیه باطل شد و بعد از ۴ نوبت و ۶ ماه حضور فعال در جبهههای حق علیه باطل، توسط رژیم بعثی در منطقه زبیدات در تاریخ سوم بهمنماه سال ۱۳۶۱ هجری شمسی در سن شانزده سالگی به سوی حقتعالی شتافت و از قید و بند دنیا رها شد... به نقل از خواهر شهید، قبل از آخرین باری که عازم جبهههای حق علیه باطل شد، خواهر و برادرانش را در آغوش کشید و آنها را بوسید و با لبخندی که بر لب داشت، گفت: «بهزودی برمیگردم.» متأسفانه وصیتنامهای از این شهید بزرگوار در دست نیست ولی زمانی که عازم جبهههای نبرد بود، مادر را فرامیخواند و از او میخواهد که اگر از جبهه بازنگشت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد، برایش عزاداری نکند و اشک نریزد. درخصوص چگونگی شهادت قاسم نامداری نیز هیچگونه اطلاعی از طریق بنیاد شهید و یا سایر نهادهای مربوط داده نشد تا اینکه برادران این شهید بزرگوار، از طریق رسانههای جمعی (رادیو و تلوزیون) متوجه شهادت برادرشان شدند 
در حالی كه دو هفته از سركوب قیام نوزدهم دی ماه 1356 در قم گذشته بود و رژیم پهلوی قصد داشت با ایجاد اختناق، از گسترش نهضت جلوگیری نماید، جمعی از روحانیون مبارز، نامهای به كمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد ارسال كردند و از اوضاع حاكم بركشور، به شدت انتقاد نمودند. در بخشی از این نامه با اشاره به شرایط جاری در ایران و دیدار كارتر، رئیس جمهور وقت آمریكا با شاه آمده است: "درشرایطی كه ملل مستضعف جهان، یكی پس از دیگری، آزادی و استقلال خویش را باز مییابند و بندها و زنجیرهای اسارت و بردگی را یكی پس از دیگری پاره میكنند، حقوق ملت شریف ایران، پایمالِ اغراضِ شوم دودمان ننگین پهلوی شده و هر روز، زنجیر اسارت و بردگی را بر دست و پای ملت ما محكمتر ساختهاند. با كمال تأسف و تأثّر، كارتر، رئیس جمهور آمریكا، كه خود را مرد صلح میداند و از انسان دوستی سخن میگوید، 35 میلیون جمعیت با شرف و مسلمان را فدای شاه خائن و مزدور و نوكر بی قید و شرط خود میكند." در این نامه، سپس به دستگیری روحانیون مبارز توسط رژیم اشاره شد و ضمن گلایه از اسارت آنان در زندان، عنوان گردید: "]همچنین[ رهبر عالیقدر مسلمانان، آیت اللَّه العظمی خمینی، متجاوز از چهارده سال است كه به جرم اعتراض به احیای كاپیتولاسیون در ایران و دفاع از حقوق ملت و قوانین حَقّه اسلامی، دور از وطن و در تبعید به سر میبرند و كمیسیون حقوق بشر، كوچكترین اقدامی در این زمینه نكرده است. ]همچنین[ اخیراً عدهای از روحانیون مبارز از جمله آیت اللَّه عبدالرحیم ربانی شیرازی وسید علی خامنهای و... را به جرم پشتیبانی از قائد بزرگ اسلام و دفاع از حقوق ملت، به نقاط بد آب و هوا تبعید كردهاند. آیا كمیسیون حقوق بشر از آن چه در ایران میگذرد، آگاه است؟ و آیا در برابر همه آدمكُشیها و بیدادگریها، عكس العملی نشان داده است." روحانیان مبارز در پایان نامه خود، خواستهای ملت ایران را در چهارده بند بیان كردند، از جمله: بازگشت سریع امام خمینی، قائد بزرگ اسلام؛ آزادی دانشجویانی كه در جریانهای مختلف تهران و شهرستانها دستگیر شدهاند؛ آزادی زندانیان سیاسی؛ بازگشت كلیه تبعیدشدگان و آزادی اجتماعات و بیان قلم و رفع منع از منابر وعاظ محترم. 
مردم مسلمان ایران كه بیصبرانه منتظر ورود حضرت امام خمینی به ایران بودند، تداركات لازم را جهت بزرگترین استقبال تاریخ از رهبر انقلاب اسلامی فراهم آوردند. به همین مناسبت ستادی مركب از روحانیون و نمایندگان اقشار مختلف مردم تهران تشكیل شد تا مراسم استقبال را هرچه باشكوهتر برگزار كند. در این ستاد پنجاه هزار جوانِ عاشق امام مسؤولیت حفاظت از جان امام و انتظامات مراسم را به عهده گرفتند. بسیاری از مردم نیز از شهرها و روستاهای مختلف ایران به تهران سرازیر شدند تا در مراسم استقبال شركت جویند. از سوی دیگر، پس از تظاهرات گسترده مردم، چهارهزار افسر نیروی هوایی نیز به پشتیبانی از مردم مبارز ایران، دست به اعتصاب غذا زدند و خواستار اخراج مستشاران آمریكایی از ایران شدند. 
شهر قم به دست مردم افتاد. ارتش ، تمام نیروهایش را از سطح شهر فراخواند و مردم ادارهی امور، حتی وظایف پلیس راهنمایی و رانندگی را برعهده گرفتند. درتهران، كمیته ای كه از نمایندگان كاركنان چهل و پنج وزارتخانه، سازمان و شركت تشكیل شده بود، از كاركنان این مؤسسات خواست تا تشكیل جمهوری اسلامی به اعتصاب خود ادامه دهند. 
حضرت امام پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بنا به وعدهای كه داده بودند، در اسفند 1357 ش راهی قم شده و در آنجا اقامت گزیدند. اما در اثر ابتلا به بیماری قلبی، در سوم بهمن 1358، مجدداً به تهران مراجعت كرده و پس از 39 روز مداوا در بیمارستان قلب تهران، ابتدا در منطقه دربند تهران و پس از آن در 27 اردیبهشت 1359، در خانه كوچكی در جماران مستقر شدند. 
ابو عبداللَّه محمد بن جابر بن سنان بتانی از مشاهیر و اكابر حكمای اسلام و منجم، اختر شناس و ریاضی دان بود و در هندسه و ریاضیات و هیئت سرآمد روزگار خود به شمار میرفت. وی در مصر به دنیا آمد و بیش از چهل سال به رَصَد افلاك و نجوم اشتغال داشت. او زمان دقیق سال خورشیدی را معین نمود و كتب متعددی را نگاشت. تعدیل الكواكب، زیج صابی، مقدار الاتصالات و... از جمله كتب وی میباشند. 
ملاحسینعلی تویسركانی دانشمندی آگاه و اهل تحقیق و مطالعه بود و در علومی چون فقه و اصول فقه، اطلاعات و دانش بسیاری داشت. تویسركانی سالهای بسیاری را به تدریس پرداخت و دانش خود را در اختیار دانش پژوهان قرار داد. از مهمترین كتابهای ملاحسینعلی تویسركانی میتوان به كشف الاسرار در فقه در 11 مجلد و نیز اصول عقاید و مكارم الاخلاق اشاره كرد. 
پیر بوردیو در اول اوت ۱۹۳۰م در دنگین که شهرک کوچکی در منطقه بیآرن از بخش باسه-پیرنه در جنوب شرقی فرانسه است، بهدنیا آمد. پدر او یک کارمند دولتی بود و محل زندگی آنها ناحیهای روستایی و نزدیک به دهات بود. بوردیو در دهه ۱۹۵۰م در اکول نرمال سوپریور در پاریس به تحصیل مشغول شد. بنا به گفته خودش با اینکه با درجه عالی در رشته فلسفه فارغالتحصیل شد، برای اعتراض به ماهیت خشک، بیروح و اقتدارطلبانه آموزشهایی که ارائه میشد، از نوشتن رساله امتناع کرد. وی در ۱۹۵۶م به خدمت نظام فراخوانده شد و دو سال در الجزایر در خدمت ارتش فرانسه بود. بوردیو، بعدها و در سال ۱۹۸۵م، کتاب «جامعهشناسی الجزایر» را به چاپ رساند و دو سال نیز در دانشگاه الجزایر به تدریس پرداخت. او پس از بازگشت به فرانسه در سمینارهای کلود لوی استروس شرکت میجست و همچنین، بهعنوان دستیار با ریمون آرون همکاری میکرد. در سال ۱۹۶۸م «مرکز جامعهشناسی اروپایی» را تأسیس کرد و تا پایان عمر مدیریت آن را بر عهده داشت. در سال ۱۹۸۱م و در پی بازنشستگی ریمون آرون، کرسی او در کولژ دو فرانس به بوردیو اعطا شد. بوردیو، جامعهشناسی سنتی را با نظریه خود درآمیخت و همواه در پی ارتباط مفاهیم نظریهشناختی خود با تحقیق تجربی بود. وی آثار خود را که حوزه گستردهای از علوم، فلسفه و نظریه ادبی تا جامعهشناسی و انسانشناسی را در بر میگرفت، «تئوری عمل» میخواند. از جمله کتابها و مقالات مهم بوردیو میتوان به «تمایز»، «سلطه مذکر»، «خانه قبایلی یا جهان واژگون»، «تجرد و موقعیت روستایی» اشاره کرد. «تمایز» کتابی است که در آن بوردیو کوشیده تا احکام زیباشناسی را با موقعیتهای موجود در فضای اجتماعی مرتبط سازد و از مهمترین آثار او بهشمار میآید. پیر بوردیو، جامعهشناس و مردمشناس مشهور، سرانجام در تاریخ بیست و سوم ژانویه سال ۲۰۰۲ میلادی در سن هفتاد و دو سالگی درگذشت. وی خالق مفاهیمی همچون سرمایه فرهنگی و عادتواره میباشد. از بوردیو، «عکاسی: هنر میانمایه»؛ «نظریه کنش، دلایل عملی و انتخاب عقلانی»؛ «درسی درباره درس»؛ «درباره تلویزیون و سلطه ژورنالیسم» و «تمایز» به فارسی ترجمه شدهاند. 
در 23 ژانویه 1950م پارلمان رژیم صهیونیستی موسوم به كِنِست، شهر بیت المقدس قبله اول مسلمانان را به عنوان پایتخت این رژیم اعلام كرد. این تصمیم پارلمان رژیمِ اشغالگر قدس، خشم اعراب و مسلمانان را برانگیخت. با وجود این، تلاشهای رژیم صهیونیستی به منظور جلب رضایت سایر كشورها برای به رسمیت شناختن بیت المقدس به عنوان پایتخت این رژیم و انتقال سفارتخانههای آنها به این شهر، به جایی نرسید و تاكنون، تلآویو، پایتخت رژیم اشغالگر قدس شناخته میشود. 
