سلام ما به رخ انور امام جواد
درود ما، به تن اطهر امام جواد

غريب بود و غريبانه جان سپرد و نبود
كسى به وادى غم، ياور امام جواد


ز آتش ستم خصم، آب شد تن او
به خاك حجره بود، بستر امام جواد

كسى نبود، به بالين آن امام همام
به غير همسر بد اختر امام جواد


چه ظلم‏ ها كه به حقش، نكرد ام الفضل
نگر، به دشمنى همسر امام جواد

به خشكى لب لعلش، نريخت آب كسى
به غير ديده ‏ى او خون ‏تر امام جواد


به روى خاك، چو پروانه شد فدا و دريغ
چو شمع آب شده، پيكر امام جواد

فغان كه آتش زهر ستم، به فصل شباب
شرر فكند، ز پا تا سر امام جواد

(شاعر: محسن حافظی)




از اشك عزا ديده ‏ها درياست ...ماتم جواد يا غم زهراست