آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟
صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 12
  1. #1
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟








    صبر و شكيبايي، يا دعا و تضرع


    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟
    آيا رضايت به مقدرات با دعا کردن براي بهتر شدن اوضاع سازگار است؟





    آن چه پيش‌رو داريد گزيده‌اي از سخنان حضرت آيت‌الله مصباح‌يزدي (دامت‌بركاته) در دفتر مقام معظم رهبري است كه در تاريخ 92/05/09،، مطابق با بيست و دوم رمضان 1434 ايراد فرموده‌اند. باشد تا اين رهنمودها بر بصيرت ما بيافزايد و چراغ فروزان راه هدايت و سعادت ما قرار گيرد.
    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  2. تشكرها 4

    mahdy30na (10-08-1392), فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* (10-08-1392), معمار (10-08-1392), سالک (16-09-1392)

  3.  

  4. #2
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض










    از جمله سوالاتي كه در باره صبر مطرح می‌شود این است که آیا صبر بر هر بلایی لازم است؟
    اگر چنين است آيا نبايد انسان برای رفع بلا و مصيبت تلاش کند، یا اين‌كه بردباري در برابر مصائب و مشكلات، با تلاش براي حل آنها منافاتی ندارد؟
    هم‌چنین آيا صبوري، با دعا کردن براي رفع بلا سازگار است؟


    شبيه اين سوالات در بحث رضا به تقديرات الهي نيز مطرح شد؛ آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟
    آيا رضايت به مقدرات با دعا کردن براي بهتر شدن اوضاع سازگار است؟
    يا اين‌که کسی كه به تقدير خود راضی است، نبايد دست به دعا بردارد؟

    هم‌چنان‌که مولوی در شعري مي‌گويد:



    قوم ديگر مي‌شناسم ز اوليا
    که دهان‌شان بسته باشد از دعا



    آيا معنای رضايت انسان به هر چه خدا تقدیر کرده، این است که نبايد دعا کند؟

    اگر چنين نيست، چگونه مي‌توان بين مطلوب بودن دعا براي تغيير تقدير، و راضي بودن به مقدرات جمع كرد؟




    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  5. تشكرها 3

    mahdy30na (10-08-1392), فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* (10-08-1392), معمار (10-08-1392)

  6. #3
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض












    پيش از اين گفتيم براي پاسخ به اين سوالات بايد به اين مقدمه توجه داشته باشيم كه دستگاه تکوین و دستگاه تشریع، دو نظام متفاوت هستند و ما نبايد بين آن دو خلط كنيم؛ اين مقتضاي اعتقاد به ربوبیت الهی است.

    اما ربوبيت خداوند در دو شاخه متجلي است:

    شاخه اول ربوبيت تكويني است. اعتقاد به ربوبيت تكويني خداوند اقتضا دارد که انسان هر چه را لباس وجود به تن دارد از خدا بداند. به عبارت ديگر همه پدیده‌های تکوینی که در عالم اتفاق می‌افتد تحت تدبیر و تقدیر خداست و هیچ کس در کنار خدا، مستقلاً نمی‌تواند کاری انجام دهد؛ هر کاري كه در عالم انجام می‌شود با اذن تکوینی خدا و با قدرتی است که او به افراد داده و در هر حالی می‌تواند قدرتش را باز پس گیرد.

    البته اين اعتقاد مراتب مختلفي دارد كه از حد اقل نصاب لازم براي اعتقاد به توحيد آغاز شده و به مرتبه‌اي از كمال مي‌رسد که كساني علاوه بر اين‌كه همه اتفاقات و كارها را مشمول تدبیر و تقدیر الهی می‌دانند، حتي جزئي‌ترين پديده‌هاي عالم را مستقیماً به خدا نسبت می‌دهند؛ هم‌چنان‌كه حضرت ابراهيم در پاسخ به نمرود، براي معرفي خداي خود فرمود:

    «الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ * وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ * وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ
    ‌1‌؛

    خداي من كسي است كه به من غذا مي‌دهد و مرا سيراب مي‌كند؛ و هرگاه بيمار شوم، مرا شفا مي‌دهد؛ همان‌كس كه مرا مي‌ميراند، و سپس زنده مي‌كند.»

    حضرت ابراهيم نگفت خدا آب و غذا را خلق كرده تا من از آنها استفا‌ده كنم؛ بلكه فرمود:

    خداي من كسي است که ظرف آب را به دست من می‌دهد و خوراك را در دهان من مي‌گذارد.

    این عالي‌ترين مرتبه بینش توحیدی است که مخصوص انبیا و اولیای خداست.

    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  7. تشكرها 3

    mahdy30na (10-08-1392), فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* (10-08-1392), معمار (10-08-1392)

  8. #4
    کارشناس افتخاری سایت
    معمار آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 928      تشکر : 1,108
    4,593 در 919 پست تشکر شده
    دریافت : 1      آپلود : 0
    معمار آنلاین نیست.

    پیش فرض




    یک سوال و جواب مربوط به این بحث

    بعضی ها میگن از انسان براي رسيدن به هدفش بايد تلاش كنه و از طرف ديگر مي گن که هر چه پيش میاد خيره است. این دو کلام که با هم سازگاری نداره؟

    چند تا نکته است که باید در جواب این سوال بهش توجه بشه

    نکته اول:

    انسان در اعمال و رفتارش موجود مختاره و مجبور نيست, و به خاطر همین مختار بودنش است میتونه برای رسيدن به كمال حقيقي و سعادت جاوداني حركت و تلاش كنه،و میتونه تلاش نکنه

    نکته دوم:

    پروردگار براي جهان نظامي و قانوني پديد آورده و تمام کارها در جهان بيرون از این قانون انجام نمي گيره. همون طوري كه هيچ حادثه طبيعي بدون علت طبيعي رخ نمي ده، افعال اختياري انسان هم بدون اراده و اختيار انسان رخ نمي ده.

    تو قرآت اومده که:

    وَ اَن ليس للانسان الا ما سعي(نجم: 39) يعني براي انسان نيست مگر آنچه كه حاصل تلاش اوست.

    تا این جا نتیجه می گیریم که:

    براي رسيدن به هدف باید تلاش و کوشش کنیم. خداوند بیهوده كسي رو به هدفش نمي رسونه.

    نکته سوم:

    اما سؤال این بود که: ایشاالله خیره! هر چه پیش آید، خوش آید!؟ یعنی چه

    جواب:

    بعد از این که انسان تلاش بکنه و تكاليف خودش رو درست انجام بده و توكل به خدا کنه،اگر تمام اين جوانب رو رعايت كنه ولی در عین حال به مقصودش نرسید، در این حا میشه گفت که خیری در کار بوده. لذا انسان در این موقع مي تونه بگه: هر چه پيش آيد خير است
    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟


  9. #5
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض




    با تشکر از حضرت استاد معمار گرامی






    اما در كنار نظام تكوين، نظام ديگري به نام نظام تشريع وجود دارد كه بر اساس آن خدایی که ما را آفریده، به ما قدرت انتخاب و اختیار داده، تا از ميان رفتارهاي مختلف، با اراده و اختيار خود بعضي را انجام دهیم و برخي را ترك كنيم.


    اين مطلب از نظر همه ادیان ضروري است؛ ضرورت عقلاني آن هم جاي ترديد ندارد. مگر مي‌توان کسی را كه اراده و اختیار نداشته، براي ارتكاب خطا مذمت کرد و يا در برابر انجام كار خوب تحسین نمود؟

    كار جبری قابل مذمت و تحسين، و شايسته عقوبت و پاداش نيست.

    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  10. تشكرها 4

    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* (12-08-1392), معمار (10-08-1392), حیران (08-09-1392), سالک (16-09-1392)

  11. #6
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض











    بر اساس نظام تشریع، خدا به انسان اختیار داد كه رفتارهاي خود را انتخاب كند. اما آنچه اراده و اختيار به آن تعلق مي‌گيرد امري است كه در آینده ممكن است واقع شود.

    آنچه گذشته، از دايره اختيار انسان خارج شده است؛ خواه جبراً به وجود آمده باشد،‌ يا با فعل اختياري كه متعلق اراده‌اي در گذشته بوده است.

    بنا بر اين آنچه يكي از احكام تكليفي به آن نسبت داده مي‌شود و شخص مي‌تواند انجام يا ترك آن را انتخاب كند، رفتاري است كه در آينده امكان وقوع دارد.

    چون انسان نمي‌تواند گذشته را انجام دهد، يا ترك كند؛ پس از دايره اختيار آدمي خارج است و از همين‌رو نمي‌توان نسبت به آنچه گذشته، امر و نهی كرد. نمازي كه پيش از اين قضا شده، اراده انجام يا ترك آن در زمان خودش امكان داشت؛ از همين‌رو تكليفي واجب بود؛ اما الان زمان آن گذشته و تكليفي نسبت به آن وجود ندارد؛ تكليف، به قضاي آن كه فعلي در آينده است، تعلق مي‌گيرد.

    تفكيك اين دو حیثیت کار ظریف و دقیقی است و اغلب خطاهايي كه در بحث جبر و اختیار صورت گرفته ناشي از خلط بين اين دو حيثيت است.
    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  12. تشكرها 4

    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* (12-08-1392), معمار (10-08-1392), حیران (08-09-1392), سالک (16-09-1392)

  13. #7
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض










    براي تقريب به ذهن به اين مثال توجه كنيد:

    شخصي را فرض كنيد كه به توصيه پزشك توجه نكرده و از غذايي كه براي سلامتي‌اش مضر بوده، استفاده كرده و بيمار شده است. تا قبل از اين‌كه اين شخص آن غذا را تناول كند، تکلیفِ نخوردن آن غذا بر عهده وي بود. اما بعد از آن، تكليفِ سابق، گذشته و جاي بحث ندارد.

    در حال حاضر اين شخص با بيماري روبرو است که بر اساس اعتقاد به ربوبيت تكويني الهی وجود آن منتسب به خدا است.

    حال، در چنين موقعيتي، اين شخص بايد به تقدیر خدا راضی باشد و از آن گلايه نكند؛ اما آيا ممكن است وي براي معالجه بیماری وظيفه‌اي بر عهده داشته باشد؟

    اين مساله مربوط به آينده است و از همين‌رو در دايره اختيار و انتخاب شخص قرار مي‌گيرد و ممكن است متعلق امر يا نهي واقع شود.

    پس اين شخص نسبت به مراجعه به پزشك،‌ تهيه دارو و عمل به دستورات پزشكي براي معالجه بيماري خود، تكليفي دارد كه مي‌تواند با اراده و انتخاب خود، به آن عمل كند و يا از انجام آن سر باز بزند.

    حال، اگر امكان انجام اين تكليف برايش فراهم بود و به آن عمل كرد و بيماريش مداوا شد، بهبودي او در دايره تقدیرات الهي قرار داشته و او بايد به خاطر آن خدا را شكر كند؛ و اگر چنين نكرد و يا دستورات پزشك نتيجه نداد، عدم بهبودي او نيز بخشي از تكوين الهي بوده و او بايد به آن راضي باشد.
    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  14. تشكرها 3

    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* (12-08-1392), معمار (10-08-1392), حیران (08-09-1392)

  15. #8
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض












    البته راضی بودن به قضای الهی به اين معنا نیست که بيمار از انجام تكليف مراجعه به دکتر و استفاده از دارو خودداري كند.

    رضايت به قضا مربوط به حوزه تكوينيات، و انجام تكليف مربوط به دستگاه تشریع است و با يك‌ديگر منافاتي ندارند.

    آن چه واقع می‌شود (خوب شدن بيمار، يا بدتر شدن بيماري) از آن جهت که واقع شدنش در چارچوب تكوين و بر اساس نظام اسباب و مسبباتی است که خدا فراهم کرده، انسان باید به آن راضی باشد.

    البته اگر رفتار من در واقع شدن امري تأثيرگذار باشد، از اين جهت چون به اراده و انتخاب من بستگي دارد، متعلق تكليفي قرار مي‌گيرد كه در چارچوب نظام تشريع است.
    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  16. تشكرها 3

    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* (12-08-1392), حیران (08-09-1392), سالک (16-09-1392)

  17. #9
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض









    پس هر پديده‌اي از دو حیثیت قابل بررسي است؛

    حیثیت اول وجود آن پديده؛‌ از اين جهت هر پديده‌ مشمول ربوبيت تكويني خدا است و انسان بايد به آن راضي باشد؛

    حيثيت دوم تأثير رفتار اختياري انسان در به وجود آمدن آن پديده است كه از اين جهت مشمول ربوبيت تشريعي خداوند است و تكليفي نسبت به آن تعلق مي‌گيرد كه انسان بايد به آن عمل كند.

    هم‌چنان كه در کلام حضرت ابراهیم كه فرمود:

    «الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ»‌2‌،
    و نيز آيات
    «الَّذي خَلَقَ فَسَوَّى * وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى»‌3‌

    موضوع خلقت مربوط به حیثیت تکوین، و مساله هدايت مربوط به حیثیت تشریع است.

    انسان در خلقت خود اختياري ندارد، ولي مختار است كه هدايت را بپذيرد يا رد كند.

    تفکیک حیثیت تکوین از تشریع نکته لطیف و دقیقی است كه در مسايل مختلف گره‌گشاست. از جمله در بحث صبر بر بلا.



    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  18. تشكرها 2

    حیران (08-09-1392), سالک (16-09-1392)

  19. #10
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1391
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    نوشته : 13,141      تشکر : 27,295
    57,761 در 13,226 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    کنیز فاطمه(سلام الله علیها) آنلاین نیست.

    پیش فرض







    بلا و مصيبت قطع نظر از عامل به وجود آمدن آن، از آن جهت كه يكي از پديده‌هاي عالم هستي است، طبق تقدیرات الهی و بر اساس نظام اسباب و مسبباتی است که خدا ترتيب داده و همانند آبي كه خدا آن را از آسمان نازل می‌کند، و يا گیاهي كه از زمین می‌رویاند، وجود بلا نيز، حتي اگر نتيجه اعمال و رفتار ما باشد، از خداست؛ زيرا «وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ»
    ‌4‌.


    از این جهت بنده نسبت بايد به آنچه اتفاق افتاده راضي باشد و در برابر آن صبر و شكيبايي در پيش گيرد. روشن است كه صبر وقتي موضوعيت پيدا مي‌كند كه مشكلي پيش آمده باشد؛ اما قبل از آن، ممکن است شخص براي پيشگيري از گرفتاري و مشكل تکلیفي بر عهده داشته باشد كه بايد به آن عمل كند.


    در چنين موقعيتي انسان نمی‌تواند به بهانه اين‌كه هر چه تقدیر خدا باشد‌، واقع خواهد شد، از انجام تكليف خود سر باز بزند. چون واقع شدن تقديرات مربوط به ربوبيت تكويني و وجوب انجام تكليف مربوط به ربوبيت تشريعي است.


    هم‌چنان‌كه اگر كودكي در آب افتاده و در حال غرق شدن است، سقوط او در آب تقدیر الهي بوده و جاي گلايه نيست؛ اما اين امر منافاتي با تكليف من براي نجات دادن كودك ندارد و من نمي‌توانم به بهانه اين‌كه خدا مقرر كرده كه آن كودك در آب بيافتد، به نجات او نشتابم.

    آیا راضی بودن به تقدیرات الهی با تلاش براي تغيير وضعيت منافات دارد؟

  20. تشكر

    حیران (08-09-1392)

صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 219
    آخرين نوشته: 11-12-1394, 07:46
  2. {*}*{ *}دادگاه تجديدنظر فرانسه حكم زندان برای فرد موهن به بانوان محجبه را تاييد كرد {*}*{ *}
    توسط فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* در انجمن اخبارویژه حجاب و عفاف
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 25-07-1392, 15:34
  3. گر تو نمي‌پسندي تغيير ده غذا را . . .
    توسط آسیه سادات در انجمن اطلاعات عمومي پزشكي
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 20-11-1389, 22:18
  4. تغيير سرور سايت نسيم وحي
    توسط طباطبايي در انجمن اخبار سايت
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 23-07-1389, 01:09
  5. زمان تغيير را به تاخير نيندازيم. از همين لحظه...
    توسط صافات در انجمن مطالب كاربران جهت ارسال به گروه
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 04-01-1389, 14:03

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •