سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 4 , از مجموع 4

موضوع: اخلاص امام علی (ع)

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    تاریخ عضویت
    امرداد 1391
    شماره عضویت
    3467
    نوشته
    13,145
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    تشکر
    27,295
    مورد تشکر
    57,784 در 13,226
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    shamee اخلاص امام علی (ع)










    اخلاص امام علی (ع)

    ـ ابن شهرآشوب گويد:
    وقتى امير مؤمنان(ع) بر عمرو بن عبدود دست يافت او را ضربت نزد و نكشت،
    او به على(ع) دشنام داد و حذيفه پاسخش داد، پيامبر(ص) فرمود:
    اى حذيفه ساكت باش، خود على سبب درنگش را خواهد گفت.
    آنگاه على(ع) عمرو را از پاى در آورد.
    چون به حضور رسول خدا(ص) رسيد پيامبر سبب را پرسيد،
    على(ع) عرضه داشت:
    او به مادرم دشنام داد و آب دهان به صورتم افكند،
    من ترسيدم كه براى تشفى خاطرم گردن او را بزنم،
    از اين رو او را رها كردم،
    چون خشمم فرو نشست او را براى خدا كشتم. (1)













    ویرایش توسط نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)* : 22-04-1393 در ساعت 10:36
    امضاء


  2.  

  3. Top | #2

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    تاریخ عضویت
    امرداد 1391
    شماره عضویت
    3467
    نوشته
    13,145
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    تشکر
    27,295
    مورد تشکر
    57,784 در 13,226
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض




    ـ ابن ابى الحديد گويد: او عابدترين مردم بود و بيش از همه نماز و روزه مى‏گزارد
    و مردم نماز شب و ملازمت و آداب وردخوانى و خواندن نافله‏ ها را از او آموختند.
    چه پندارى درباره مردى كه كار مراقبت از ذكر و اوراد خود به جايى رسيد كه در آن شب
    بسيار سرد در جنگ صفين زيراندازى برايش گستردند
    و در حالى كه تيرها در برابرش به زمين می‏نشست و از راست و چپ بر بيخ گوش او
    مى‏گذشت به نماز مشغول شد و هراسى به خود راه نمى‏داد
    و برنخاست تا از كار عبادت آسوده گشت؟!
    و چه پندارى درباره مردى كه پيشانى مباركش از سجده‏
    هاى دراز مانند زانوى شتر پينه بسته بود؟!
    و هرگاه در دعاها و مناجاتهاى او ژرف بنگرى و بر مضامين آن مبنى بر تعظيم
    و بزرگداشت خداى سبحان و خضوع در برابر هيبت او و خشوع در برابر عزت او
    و تواضع و فروتنى و رام بودن در برابر خداوند آگاه شوى
    ميزان اخلاص حضرتش را خواهى شناخت و مى‏فهمى كه اين دعاها و راز و نيازها
    از كدامين دل برخاسته و بر كدامين زبان روان گشته است.

    به امام على بن الحسين(ع) كه نهايت عبادت را داشت گفتند:
    عبادت شما را با عبادت جدتان چه قياس است؟
    فرمود:
    عبادت من در برابر عبادت جدم مانند عبادت جدم در برابر عبادت رسول خدا(ص) است. (1)



    امضاء

  4. تشكرها 5


  5. Top | #3

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    تاریخ عضویت
    امرداد 1391
    شماره عضویت
    3467
    نوشته
    13,145
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    تشکر
    27,295
    مورد تشکر
    57,784 در 13,226
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    2ـ علامه مجلسى (ره) از حبه عرنى روايت كرده كه گفت:
    در اين بين كه من و نوف در حياط قصر حكومتى خوابيده بوديم ناگاه متوجه شديم كه
    امير مؤمنان(ع) در آخر شب بيرون آمده،
    مانند شيدازدگان دست بر ديوار نهاده و اين آيات را مى‏خواند:
    ان فى خلق السموات و الأرض ...، (2)
    اين آيات را زمزمه مى‏كرد و مانند كسى كه عقل از سرش پريده راه مى‏رفت،
    و به من فرمود : اى حبه، خوابى يا بيدار؟
    گفتم: بيدارم، شما كه چنين كنيد پس ما بايد چه كنيم؟
    حضرت ديده فرو بست و گريست، سپس فرمود:
    اى حبه، خدا را جايگاهى است و ما را نيز در پيشگاه خدا جايگاهى،
    چيزى از اعمال ما بر او پوشيده نيست.
    اى حبه، خداوند به من و تو از رگ گردن نزديكتر است.
    اى حبه هيچ چيز من و تو را از خدا پوشيده نمى‏دارد.



    سپس فرمود: اى نوف، خوابى يا بيدار؟
    گفتم: نه اى اميرمؤمنان، خواب نيستم، شما امشب مرا بسيار گرياندى!
    فرمود: اى نوف، اگر امشب از خوف خداى متعال بسى گريستى،
    فرادى قيامت در پيشگاه خداوند ديده‏ات روشن خواهد بود.
    اى نوف، قطره اشكى از چشم مردى از خوف خدا نريزد جز آنكه درياهايى
    از آتش دوزخ را خاموش مى‏سازد،
    اى نوف، هيچ مردى نزد خداوند بزرگتر نيست از مردى كه از بيم خدا بگريد
    و در راه خدا دوستى و دشمنى كند.
    اى نوف، هركس در راه خدا دوستى كند و چيزى را بر دوستى او ترجيح ندهد،
    و هر كه در راه خدا دشمنى كند و منفعتى از اين راه براى خود نجويد اينجاست
    كه اگر چنين باشيد حقايق ايمان را به كمال دريافته ‏ايد.









    امضاء

  6. تشكرها 5


  7. Top | #4

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن اخلاق و عرفان
    تاریخ عضویت
    امرداد 1391
    شماره عضویت
    3467
    نوشته
    13,145
    صلوات
    28000
    دلنوشته
    1
    اللهم صلّ علی محمد و ال محمد و عجّل فرجهم
    تشکر
    27,295
    مورد تشکر
    57,784 در 13,226
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض





    آن گاه آن دو را پند و اندرز داد و در پايان فرمود:
    از خدا پروا داشته باشيد كه من شما را هشدار دادم.
    سپس به راه افتاد و در راه مى‏گفت:
    «كاش مى‏دانستم كه آيا در هنگام غفلت من نگاه لطف از من بر مى‏دارى يا به من مى‏نگرى؟
    كاش مى‏دانستم كه حال من در خوابهاى دراز و اندكى سپاس از نعمت‏هايت چگونه است»؟
    به خدا سوگند در همين حال بود تا سپيده صبح دميد... (3)




    3ـ نوف در وصف حضرتش به معاويه گفت: در هيچ شبى بسترى براى او نگستردند، و هرگز در كاسه بزرگ (يا در وقت نيمروز) غذا نخورد. (4)
    پى ‏نوشت‏ها:

    1) شرح نهج البلاغه 1/ .27
    2) سوره آل عمران /190 به بعد.
    3) بحار الانوار 41/ .22
    4) همان / .23


    اميرالمؤمنين على بن ابى‏طالب(ع)ص 751


    احمد رحمانى همدانى











    امضاء

  8. تشكرها 5


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی