زندگي كوتاه و ناپايدار است و گنج و دينار و كاخ بلند همگي نابود مي‌ِود و در پايان همة آنچه سرنوشتش نيستي است تنها يك چيز باقي مي‌ماند و آن شرافت و افتخار و نام نيك است. زندگي خود فردوسي از نظر مادي بروفق مراد وي نبوده است بويژه در سن پيري با تهي دستي و سختي روبرو شده است اما وجدان او با عقيدة راسخي كه به ارزش شرافت و افتخار و نام نيك داشته همواره قرين خشنودي و آرامش بوده است. هيچ گواهي بر اين مدعا گوياتر از سخن خود فردوسي نيست:

اگر نيست ايدر فراوان درنگ همه نام بهتر كه ماند نه ننگ

مر مرگ بهتر از آن زندگي كه سالار باشم كنم بندگي

مرا سر نهان گر شود زير سنگ از آن به كه نامم برآيد به ننگ

يكي داستان زد بر اين برپلنگ چو با شير جنگي درآمد به جنگ

به نام ار بريزي مرا گفت خون به از زند گاني به ننگ اندرون

به نام نكو گر بميرم رواست مرا نام بهتر كه تن مرگ راست


منبع کل مطالب فوق:::::http://www.njavan.com/forum/showthre...B1%D8%A7%D9%86
بررسی پندهای فردوسی از دید فرهنگ ایران