ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
صفحه 10 از 17 نخستنخست ... 67891011121314 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 91 تا 100 , از مجموع 167
  1. #91
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    شعار حماسي علي اكبر

    پس از آن كه علي اكبر عليه‌السلام امان‌نامه سپاه ابن‌سعد را با بي‌اعتنايي رد كرد، حملات پي در پي خود به آن قوم را با اين شعار آغاز كرد:«انا علي بن الحسين بن علي نحن و بيت الله اولي بالنبي‌تالله لا يحكم فينا ابن‌الدعي اضرب بالسيف احامي عن ابي‌ضرب غلام هاشمي قرشي؛ [814] .من علي فرزند حسين، فرزند علي هستم، به خانه خدا (كعبه) قسم، ما به پيامبر سزاوارتريم؛سوگند به خداوند اين زنازاده نمي‌تواند بر ما حكم راند، با شمشير شما را مي‌كشم و از [ صفحه 251] پدرم حمايت مي‌كنم؛آن هم شمشير زدن نوجواني از تبار هاشم و قريش».

    درسي كه مي‌توان گرفت: در شعارهاي حماسي علي اكبر، نكاتي چند نهفته است:1

    . او نخست خود را معرفي فرموده است؛

    2. پيوند با پيامبر را بر خود اولي ديده تا پاسخي به امان‌آورندگان باشد؛

    3. آن حرامزاده (ابن‌زياد) را زشت شمرده است؛

    4. اعلام مي‌كند كه هرگز تحت فرمان ابن‌زياد نخواهد رفت؛

    5. اعلام مي‌كند كه با ابن‌زياد جنگ و جهاد خواهد كرد؛

    6. اعلام مي‌كند كه از پدرش حمايت خواهد كرد؛

    7. فخر خود را انتساب به پيامبر، قبيله بني‌هاشم و قريش دانسته تا حساب خود را از بني‌اميه جدا سازد.

    علي اكبر عليه‌السلام پس از ديدار با امام، براي حمله دوم وارد رزمگاه شده و اين گونه شعار حماسي خود را فراخواند:«الحرب قد بانت لها الحقائق و ظهرت من بعدها مصادق‌و الله رب العرش لانفارق جموعكم او تغمد البوارق؛ [815] .در اين جنگ، حقايق و تعصبات جاهلي آشكار شد، و پس از آن افراد صادق شناخته شدند؛به خدا - پروردگار عرش - سوگند، شما را رها نكنيم تا شمشيرها در نيام شوند».





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  2. #92
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    سخن امام درباره علي اكبر

    امام حسين عليه‌السلام نظاره‌گر حماسه‌سازي علي اكبر بود كه ناگاه منقلب شد و اشك از چشمان مباركش سرازير شد. [816] امام فرياد برآورد: «يابن‌سعد، قطع الله رحمك كما [ صفحه 252] قطعت رحمي و لم تحفظني في رسول الله صلي الله عليه و آله؛ [817]

    اي ابن‌سعد! خداوند نسل تو را قطع كند، همان گونه كه تو نسل مرا قطع كردي و خويشاوندي مرا با رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم مراعات نكردي، خداوند كسي را بر تو مسلط كند تا سرت را در بسترت جدا سازد». [818] سپس امام محاسن شريفش را به طرف آسمان بلند كرد و فرمود: «اللهم اشهد علي هولاء فقد برز اليهم اشبه الناس برسولك محمد خلقا و خلقا و منطقا؛ [819]

    پروردگارا! تو را بر اين قوم شاهد مي‌گيرم، در برابر اينها شخصي به رزم آمده كه او شبيه‌ترين مردم در خلقت ظاهري و اخلاق باطني و گفتار به رسول تو - محمد صلي الله عليه و آله و سلم - است».

    يگر اين كه فرمود: «و كنا اذا اشتقتا الي رؤية نبيك نظرنا اليه؛ [820] آري (پروردگارا) هر گاه ما شيفته ديدار (جمال) پيامبر تو بوديم، به او (علي اكبر) نظر مي‌انداختيم».همچنين فرمود: «خداوندا! بركات زمين را از آنها منع كن و بين آنها تفرقه بينداز، و آنها را سخت از هم جدا كن و در فرقه‌هاي مختلف قرارشان ده، [821] هرگز واليان و سردمداران را از آنان خوشنود مساز، در واقع آنها ما را دعوت كردند تا ياري كنند، سپس با ما دشمني كردند و به جنگ ما درآمدند»

    سپس امام اين آيه را تلاوت كرد: «ان الله اصطفي آدم و نوحا و آل ابراهيم و آل عمران علي العالمين - ذرية بعضها من بعض والله سميع عليم)؛ [822] خداوند، آدم، نوح، آل ابراهيم، و آل عمران را بر جهانيان برگزيد، نژادي را از ديگر نژاد، البته خداوند شنوا و عالم است». [823] .

    درسي كه مي‌توان گرفت: در سخن امام حسين عليه‌السلام تنها سيماي زيباي علي اكبر مورد توجه نيست؛ بلكه اخلاق و گفتار او كه از همه شبيه‌تر به رسول گرامي بود، مد نظر است.

    سخن امام، نوعي شهادت به عصمت علي اكبر نيز هست. امتياز هر انساني بسته به كمالات ظاهري و باطني اوست. درجه پيشرفت انسان در رفتار، گفتار، منطق و اخلاق او معرف نزديك بودن او به خداي تعالي است. امام فرزند خود را شبيه‌ترين خلق خدا به رسول خدا كه والاترين مخلوق خداوند است، معرفي كرد.





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  3. #93
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    نخستين جهاد علي اكبر

    فرزند حسين در حمله نخستين به سپاه دشمن گاه به جناح راست و گاه چپ و گاه به قلب سپاه كوفه حمله مي‌برد. هيچ گروهي تاب مقاومتش را نداشت. گفته‌اند در اين درگيري صد و بيست سوار را به خاك انداخت.

    ديگر تشنگي توان او را برده بود. براي تجديد قوا به سوي پدر بازگشت تا از ديدار آن حضرت بهره‌اي گيرد و از تشنگي خود، پدر را باخبر سازد. امام به محض اطلاع از وضعيت علي، حضرت به گريه افتاد و فرمود: «زبانت را بياور و سپس زبان علي را مكيد ]ممكن است

    امام مي‌خواست به فرزندش بفهماند كه؛ علي جان لبهاي بابايت نيز خشكيده است و تشنه است[ و سپس نگين انگشترش را به علي داد و فرمود: «اين نگين را بگير و در دهانت بگذار، اميدوارم به زودي جدت را ملاقات كني و آن حضرت شما را به كاسه‌اي سيراب خواهد فرمود كه بعد از آن هرگز تشنگي نباشد». [824] .

    درسي كه مي‌توان گرفت: شكي نيست كه رفتار امام در برابر طلب آب علي، پاسخي تمام عيار به فرزند است. امام به سه شكل به فرزند خود پاسخ داد:

    [ صفحه 254] 1. زبان در دهان علي نهاد؛

    2. انگشتر خود را به علي داد تا در دهانش گذارد؛

    3. به او وعده داد كه به زودي از دست جدش آب خواهد نوشيد؛هر سه رفتار امام در آن موقعيت در استحكام و مقاومت بخشيدن به علي، اثر رواني داشته است.

    وعده ديدار جدش بهترين برخورد در تثبيت موقعيت ايماني علي بوده است؛ علاوه بر آن گوياي اين است كه نائل آمدن به آن مقام كه انسان از دست رسول خدا جام بنوشد، بدون رسيدن به فوز شهادت ميسر نيست.امام جان‌نثاري و گذشت علي در راه ولايت را بي‌پاداش ننهاد و زبان در دهان او نهاد. اين بدان سبب بود كه علي از شيره جان مقام ولايت بنوشد تا از علم الهي آن ولي خدا بهره‌مند شود؛ در گذشته پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله زبان در دهان امام علي عليه‌السلام نهاد و اميرمؤمنان عليه‌السلام فرمود: «هزار باب علم بر من گشوده شد كه از هر بابي، هزار باب ديگر را يكجا دريافت كردم» [825] ترديدي نيست كه علم الهي (لدني) با علوم رسمي فرق دارد و راه دست‌يابي به آن بسته به خواست اولياي الهي است.





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  4. #94
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    دومين جهاد علي اكبر

    علي بن الحسين عليه‌السلام امام را زيارت كرد و با خوشحالي و خرسندي فراوان از بشارت امام به ملاقات با پيامبر، به ميدان بازگشت. در اين مرتبه نيز، علي با همان قوت اولين حمله با اهل كوفه پيكار كرد. گرد و غبار همه جا را فراگرفته بود؛ مردم درمانده شده بودند.

    آيا اين علي مرتضي عليه‌السلام نيست كه بار ديگر به ميدان رزم آمده است؟ تعداد كشتگان اهل كوفه لحظه به لحظه بيشتر مي‌شد. گويند در اين حمله «علي» حدود دويست نفر از اهل كوفه را به خاك انداخت. [826] با اين همه، اهل كوفه چندان رغبتي در قتل علي اكبر از خود نشان نمي‌دادند. [827] . [ صفحه 255]


    شهادت علي اكبر


    هنگامي كه علي اكبر با آن حملات شجاعانه بر دشمن مي‌تاخت، ناگاه چشم «مرة بن منقذ عبدي» به جناب علي افتاد؛ او گفت: «گناهان عرب به گردن من باشد اگر پدرش را به عزاي او ننشانم» [828] ناگهان «مره بن منقذ بن نعمان عبدي» شمشيري بر فرق علي زد. علي از آن ضربه بي‌تاب شد. ديگران نيز بر او حمله‌ور شدند و با شمشير او را قطعه قطعه كردند. [829] .

    «علي» دست به يال اسب خويش انداخت تا از آن معركه او را بيرون كشد. [830] آن قوم از هر طرف آن سلاله زهرا عليهاالسلام را زخمي مي‌زدند. هنوز رمقي در تن داشت كه فرياد برداشت: «يا أبتاه! عليك مني السلام هذه جدي رسول الله صلي الله عليه و آله يقرئك السلام و يقول: عجل القدوم الينا و شهق شهقة فارق الدنيا؛ [831] اي پدر! سلام بر تو باد، اين جدم رسول خداست، او به جامي لبريز مرا سيراب كرد، او همي گويد: به سوي ما شتاب كن، و سپس نفسي كشيد و به ديار باقي شتافت».


    پس از شهادت علي اكبر


    پس از سلام علي بود كه امام به بالين فرزند خود آمد. گفته‌اند: «و انكب عليه و اصفا خده علي خده؛ و خود را روي علي انداخت و گونه به گونه فرزند نهاد» [832] بدن قطعه‌قطعه شده علي، چنان امام را متأثر ساخت كه آن قوم را نفرين كرد: «قتل الله قوما قتلوك؛ [833] خداوند بكشد قومي كه تو را كشت»

    سپس فرمود: «يا بني ما اجراهم علي الرحمن و علي [ صفحه 256] انتهاك حرمة الرسول؛ اي پسرم! اينها نسبت به خدا چه گستاخ و بي‌شرم‌اند و هتك حريم رسول خدا مي‌كنند» در آن حال اشك از چشمان مبارك امام سرازير شد و فرمود: «علي الدنيا بعدك العفا؛ پس از تو پسرم! اف بر اين دنيا باد» [834] و نيز فرمود: «يعز علي جدك و ابيك ان تدعوهم فلا يجيبوك، تستغيث بهم فلا يغيثوك؛ بر جد و پدرت گران است كه تو آنها را بخواني، ولي آنها تو را پاسخ نگويند، و به آنها پناه بري ولي پناهي ندهند». [835] .





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  5. #95
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    پاشيدن خون علي به آسمان


    سپس امام مشتي از خون پاك علي را برگرفت و به طرف آسمان پاشيد. قطره‌اي از آن روي زمين نريخت؛ [836] در زيارت صحيح السندي كه امام صادق عليه‌السلام به ابوحمزه ثمالي آموخته‌اند، اين گونه آمده است:بابي انت و امي من مذبوح و مقتول من غير جرم، و بابي انت و امي دمك المرتقي به الي حبيب الله: بابي انت و امي من مقدم بين يدي ابيك يحتسبك و يبكي عليك، محرقا عليك قلبه، يرفع دمك بكفه الي عنان السماء لا ترجع منه قطرة، و لا تسكن عليك من ابيك زفرة [837] .پدر و مادرم فداي آن سر بريده كه بدون هيچ جرم و گناه كشته شد. پدر و مادرم فداي خون بالارونده‌ي تو، به سوي حبيب خدا، پدر و مادرم به فداي تو، اي كسي كه از پدرت پيشي گرفتي در حالي كه او تو را به شمار آورد و بر تو بگريست. دل او به سبب مصيبت تو آتش گرفت و خونت را به آسمان پاشيد، به گونه‌اي كه قطره‌اي از آن بازنگشت، و آه پدرت بر مصيبت تو هرگز آرام نگرفت. [ صفحه 257]

    انتقال شهيد به خيمه شهدا

    براي انتقال بدن مطهر علي، امام جوانان اهل بيت را اين گونه امر فرمود: «احملوا اخاكم؛ برادرتان را حمل كنيد» آنها همه رفتند تا بدن مبارك علي را آورده، در برابر خيمه‌هايي كه محل رزم آنها بود بگذارند. [838] .پس از آن بانوان خانه وحي از خيمه‌ها بيرون دويدند و نظاره كردند كه چگونه علي بر روي دست جوانان، در حالي كه به خون آغشته بود، و بر اثر شمشير و نيزه قطعه‌قطعه شده بود، به سوي خيمه‌گاه حمل مي‌شود.

    همه با دل‌هاي سوخته و گيسوان افشان و ناله‌هايي كه تا ملكوت مي‌رفت به استقبال او آمده بودند. پيشاپيش همه عقيله بني‌هاشم زينب كبري عليهاالسلام قرار داشت. او فريادزنان و ناله‌كنان جلو آمده [839] فرياد مي‌زد: «يا اخاه! يا اخاه! واي برادرم! واي برادرم!» او آمد و خود را بر نعش علي انداخت.

    امام به سوي خواهر آمد، دست او را گرفت و به سوي خيمه‌گاه روانه كرد و بعد از آن از خيمه‌گاه بيرون شده به جوانان اهل بيت فرمود: «احملوا اخاكم؛ برادرتان را حمل كنيد» جوانان علي را از قتلگاهش برداشتند و در برابر خيمه‌گاه بر زمين نهادند. [840] .

    در زيارت ناحيه مقدسه قاتل حضرت علي اكبر، «مرة بن منقذ بن نعمان عبدي ليثي» مورد لعن امام قرار گرفته است. عبارت ناحيه اين است: «... حكم الله علي قاتلك مرة بن منقذ بن نعمان العبدي، لعنه الله و أخزاه و من شرك في قتلك و كان عليك ظهيرا؛ [841] خدا خود حكم كند بر قاتل تو، مرة بن منقذ بن نعمان عبدي ليثي، او را خداوند لعنت كند و ذليلش سازد و هر كه در كشتن شما شريك شد و ياور آنها بود، خداوند جهنم را به آنها بچشاند كه چه بدجايگاهي است».

    درسي كه مي‌توان گرفت: واي بر قومي كه مورد لعن امام قرار گرفته‌اند! زبان امام «لسان الله»، دست او «يد الله»، چشم او «عين الله»، گوش او «اذن الله»، و چهره‌اش «وجه الله» است؛ در يك كلام، او آينه تمام‌نماي الهي و خواسته او همان خواسته خداوند، و نفرت او نفرت خداوند است؛ چرا كه اراده و مشيت او عين اراده پروردگار است. اگر امام دوري قومي را از رحمت خداوند طلب كرد، به حقيقت آنها از رحمت او براي هميشه دور خواهند بود.






    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  6. #96
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    عبدالله بن مسلم بن عقيل بن ابي‌طالب


    «عبدالله» فرزند مسلم بن عقيل بود. مادر او «رقيه كبري» دختر امام علي عليه‌السلام بوده است. [842] مادر رقيه «صهباء»، از همسران علي عليه‌السلام بوده است. گفته شده صهباء از اسيران «يمامه» يا «عين التمر» بود. آن حضرت او را خريداري فرمود و از او داراي دو فرزند به نام‌هاي «عمر الاطرف» و «رقيه» بود. مسلم بن عقيل، رقيه را خواستگاري كرد و عبدالله يكي از ثمرات اين ازدواج مبارك بود. [843] .

    شعار حماسي عبدالله

    ابن‌شهر آشوب مي‌گويد: عبدالله فرزند مسلم بن عقيل وارد ميدان جنگ شد و به آن گروه حمله‌ور شد. سرود حماسي‌اش اين بود:«اليوم القي مسلما و هو ابي و فتية بادوا علي دين النبي‌امروز مسلم را ملاقات خواهم كرد، هم او كه پدرم است و همراه او شجاعاني را كه به دين پيامبر ايمان آورده‌اند». [844] . [ صفحه 259]

    شهادت عبدالله

    شهادت عبدالله به نقل ابومخنف، ابوالفرج، مفيد و ديگران پس از علي اكبر عليه‌السلام اتفاق افتاده است. [845] او شجاعانه سه بار، پي در پي به آن گروه حمله كرد. گفته‌اند او هشتاد و نه مرد را در اين حمله‌ها از پاي درآورد. [846] .

    شخصي به نام «عمرو بن صبيح صيداوي» كه از اصحاب عمر سعد بود، تيري به سمت او پرتاب كرد. عبدالله كه روبه‌روي او بود، متوجه شد. تلاش كرد كه دست را برابر پيشاني خود نهد تا خود را از اصابت تير حفظ كند، اما تير كف دست و پيشاني او را به هم دوخته بود. او هر چه تلاش كرد نتوانست دست را از پيشاني خود جدا سازد. [847] دست ديگر را به آسمان برداشت و گفت: «خدايا! اينان ما را كوچك شمردند و خوار ساختند، پس آنها را كه ما را كشته‌اند، بكش» ديگري با نيزه‌اش به قلب او زد و او در دم جان داد.

    پس از آن، يزيد بن رقاد، به او نزديك شد و چوبه تير را از پيشاني او بيرون كشيد، در حالي كه كلاهك نيزه هنوز در پيشاني او باقي مانده و جان داده بود. [848] .عبدالله در زيارت ناحيه مورد سلام و تكريم است: «السلام علي عبدالله بن مسلم بن عقيل... سلام بر عبدالله فرزند مسلم بن عقيل». [849] . [ صفحه 260]





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  7. #97
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    حمله فرزندان ابوطالب

    پس از شهادت عبدالله بن مسلم، آل ابوطالب جملگي به لشكر يزيد حمله كردند. امام فرياد زد: «اي پسر عموهايم! بر مرگ شكيبايي كنيد: به خدا سوگند، پس از اين روز بر شما هرگز خواري نمي‌بينم». [850] اين بيان امام بدين معنا بود كه بستگانش صبر پيشه سازند.


    محمد بن مسلم بن عقيل


    محمد، فرزند مسلم بن عقيل بود. مادر گراميش نيز «ام‌ ولد» بود.

    شهادت محمد

    پس از كشته شدن عبدالله بود كه يورش همگاني آل ابوطالب عليه‌السلام شروع شد [851] محمد به دست دو نفر از سپاه ابن‌سعد به نام‌هاي «ابومرهم ازدي» و «لقيط بن اياس جهني» به شهادت رسيد. [852]


    عون بن عبدالله بن جعفر بن ابي‌طالب

    «عون» پسر «عبدالله جعفر بن طيار» و مادرش زينب كبري عليهاالسلام، دختر اميرمؤمنان عليه‌السلام است. سيره‌نويسان نوشته‌اند: وقتي امام حسين عليه‌السلام از مكه خارج شد، عبدالله بن جعفر نامه‌اي را براي امام ارسال داشت كه در آن از امام درخواست كرده بود كه از عزم خود بازگردد. عبدالله بن جعفر نامه خود را توسط فرزندش عون و محمد به سوي امام فرستاد، بعد از آن، عبدالله به سوي «عمرو بن سعد بن عاص» والي مدينه رفت و از او براي امام حسين عليه‌السلام امان درخواست كرد.

    او هم به امام نامه‌اي نوشت و آن را توسط برادرش يحيي به سوي امام فرستاد. عبدالله هم او را همراهي كرد تا اين كه در ذات عرق آنها امام حسين عليه‌السلام را ملاقات كردند. حضرت نامه را مطالعه فرمود و از درخواست آنها سر باز زد و [ صفحه 261] فرمود: «اني رايت رسول الله في منامي، فامرني بما أنا ماض له؛ من در خواب رسول خدا را ديده‌ام، پس ايشان مرا به ادامه راه امر كرده‌اند.

    بنابراين من به همان چيزي كه مرا امر فرموده است، عمل مي‌كنم» پس از آن، امام پاسخ نامه را به عمرو بن سعيد نوشتند و از آن دو نفر جدا شدند. آنها نيز بازگشتند. آخرالامر، عبدالله بن جعفر به دو فرزندش عبدالله و محمد سفارش كرد كه همراه امام حسين عليه‌السلام باشند. [853] .





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  8. #98
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    شعار حماسي عون



    سروي گويد: عبدالله بن جعفر براي مبارزه با آن قوم به ميدان آمد، در حالي كه مي‌گفت:«ان تنكروني فانا ابن‌جعفر شهيد صدق في الجنان ازهريطير فيها بجناح اخضر كفي بهذا شرفا في المحشر؛اگر مرا نمي‌شناسيد، پس من پسر جعفر، شهيدي راستين در بهشت تابان هستم؛او در آن به بالي سبز فام پرواز مي‌كند، در محشر همين شرافت او را بس است». او با شمشير به جنگ دشمن مي‌رفت تا اين كه سي نفر سوار و هجده نفر پياده را به قتل رسانيد. [854] .

    شهادت عون


    پس از آن رشادتهاي چشم‌گير عبدالله، شخصي به نام «عبدالله قطبة الطائي» با شمشير به او حمله كرد. با ضربه او، عبدالله به شهادت رسيد. [855] در زيارت ناحيه مقدسه آمده: «السلام علي عون بن عبدالله بن جعفر الطيار» در زيارت ناحيه، از او با عناوين هم‌پيمان ايمان، نصيحت‌كننده به سوي پروردگار و همتاي مثاني و قرآن ياد شده و قاتل او مورد لعن [ صفحه 262] خداوند قرار گرفته است. [856] .بدن مطهر او با ديگر شهدا، در پايين پاي امام حسين عليه‌السلام دفن شده است. «عون بن عبدالله جعفر» كه گنبد و بارگاهي در چند فرسخي كربلا دارد غير اوست. او از نوادگان حسن مثني بوده كه به بحث درباره او نيز خواهيم پرداخت.درسي كه مي‌توان گرفت: او هم‌پيمان ايمان و همتاي قرآن دانسته شده است. اين ادعاي بزرگي است. اگر سند زيارت ناحيه از قوت برخوردار باشد و گفتار امام معصوم باشد، بي‌ترديد عون بن عبدالله، در مقامي نزديك به عصمت است.

    محمد بن عبدالله بن جعفر بن ابي‌طالب

    در همين مرحله، محمد فرزند ديگر عبدالله بن جعفر وارد ميدان شد. مادر او را برخي از مورخان، «خوصاء» دانسته‌اند؛ [857] اما ابن‌جوزي، مادر او را «حوط» دختر «حفصة تميمية» دانسته است. [858] سروري، ورود محمد به ميدان رزم را پيش از برادرش عون دانسته است. [859] .


    شعار حماسي محمد

    در اين نبرد نابرابر، رجزهاي محمد اين گونه است:«اشكوا الي الله من العدوان فعال قوم في الردي عميان‌قد بدلوا معالم القرآن و محكم التنزيل و التبيان؛ [860] .از اين دشمنان به خداوند شكوه مي‌برم؛ اين قوم و مردمي كه در گمراهي و كوردلي به سر مي‌برند. [ صفحه 263] اينها كه روشنگري‌هاي قرآن را تغيير دادند، و به ترك محكمات قرآن و بياناتش پرداخته‌اند».






    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  9. #99
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    شهادت محمد


    محمد بن عبدالله، در روز عاشورا ده نفر از دشمن را از پاي درآورد. [861] ]او كه همراه ديگر برادران خود به ميدان آمده بود، ديري نگذشت كه در آن حمله گروهي[، به دست «عامر بن نهشل تميمي» به فوز شهادت نائل آمد. [862] .

    در زيارت ناحيه مقدسه آمده: «السلام علي محمد بن جعفر». [863] او به جاي پدرش عبدالله ابن‌جعفر طيار كه همسر حضرت زينب عليهاالسلام بود، در كربلا حضور يافت. او برادرش عون را هنگام جهاد همراهي كرد، تا او را با بدن مقدس خود حراست كند.

    قاتل او «عامر بن نهشلي تميمي» مورد لعنت امام قرار گرفته است. [864] .عبدالله بن جعفر، از علاقمندان به اهل بيت عليهم‌السلام بود كه توفيق حضور در كربلا را نيافت؛ ولي تلاش‌هايي براي اصلاح امور و ابراز خيرخواهي در حادثه كربلا به انجام رساند كه پيش از اين به موردي از آن اشاره كرديم. [865] او بعد از جريان كربلا در مدينة النبي صلي الله عليه و آله براي شهداي كربلا - بويژه امام حسين عليه‌السلام - برنامه عزاداري راه انداخت.

    در آن جلسه غلام او «ابوالسلاسل» گفت: اين آن چيزي است كه از حسين عليه‌السلام بر ما وارد شده است. عبدالله از اين نكته برآشفت و كفش بر او پرتاب كرد و پس از توهيني به او گفت: «اللحسين تقول هذا؟ والله لو شهدته لأحببت ألا افارقه حتي اقتل معه و الله انه لمما يسخي بنفسي عنهما [ صفحه 264] و يعزيني عن المصاب بهما، انهما اصيبا مع اخي و ابن عمي مواسيين له صابرين معه؛

    آيا به حسين اين گونه مي‌گويي؟! به خدا قسم، اگر با او مي‌بودم، هرگز از او جدا نمي‌شدم تا اين كه كشته شوم؛ سوگند به خدا، آن دو نفر (عون و محمد) از كساني بودند كه در جان خود، سخاوت كردند و بر من مصيبت آن دو سهل و آسان است؛ چون آنها با از خودگذشتگي و شكيبايي با برادرم و پسر عمويم رفتار كردند».

    سپس به كساني كه در جلسه حضور داشتند روكرده و گفت: «الحمدلله عز علي مصرع الحسين ان لا اكن اسيت حسينا بيدي، فقد آساه ولدي؛ [866] خدا را سپاس كه شهادت حسين را نزد من عزيز داشت؛ به اين كه اگر من خودم او را ياري نرسانيده‌ام، به واسطه دو فرزند او را ياري كرده‌ام».درسي كه مي‌توان گرفت: بي‌شك شهادت عون و محمد افتخاري براي عبدالله بن جعفر و مادر دلاورشان عليهاالسلام خواهد بود و همگان به اين افتخار غبطه خواهند خورد.





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  10. #100
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,192      تشکر : 480
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    عبدالرحمن بن عقيل بن ابي‌طالب

    ديگر شهيد صحنه خونين كربلا «عبدالرحمن» پسر عقيل بن ابي‌طالب و برادر مسلم بن عقيل است. مادر او ام‌ولد [867] بوده است. [868] او با «خديجه» [869] دختر امام علي عليه‌السلام ازدواج كرده بود [870] .

    شعار حماسي عبدالرحمن


    ابن‌شهر آشوب مي‌گويد: بعد از ياران حسين عليه‌السلام عبدالرحمن در حمله آل ابي‌ابوطالب قدم پيش نهاد، در حالي كه اين گونه رجز مي‌خواند: [ صفحه 265] «ابي عقيل فاعرفوا مكاني من هاشم و هاشم اخواني‌كهول صدق سادة الاقران هذا حسين شامخ البنيان‌و سيد الشيب مع الشبان [871] .جايگاه مرا بشناسيد، پدرم عقيل است، او از هاشم است و بني‌هاشم برادران من‌اند، ]آنان[ پيران راست‌كردار و برابر بزرگانند،اين حسين در اصل و نسب شامخي برخوردار است. اين حسين بلندمرتبه و سرور كهنسالان و جوانان مي‌باشد».

    شهادت عبدالرحمن

    او در اين نبرد نابرابر هفده نفر سوار از دشمنان را كشت. [872] بنابر نقلي وي به دست «عثمان بن خالد بن جهني [873] «و بنابر نقل ديگر به دست «عثمان بن خالد همداني» [874] به شهادت رسيد؛ و ابوالفرج اصفهاني قاتل وي را عثمان بن خالد بن اسيد جهني و بشير بن حوط قايضي دانسته است. [875] در زيارت ناحيه آمده است: «السلام علي عبدالرحمن بن عقيل؛ سلام بر عبدالرحمن بن عقيل»، امام قاتل او را در اين زيارت‌نامه «عمر بن خالد بن اسد الجهني» دانسته و او را نفرين كرده است. [876] .





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





صفحه 10 از 17 نخستنخست ... 67891011121314 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •