ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
صفحه 12 از 17 نخستنخست ... 28910111213141516 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 111 تا 120 , از مجموع 167
  1. #111
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    عباس بن اميرالمؤمنين

    اشاره

    شهادت عباس و ديگران


    پس از شهادت ياران و اهل بيت امام حسين عليه‌السلام، كاسه صبر حضرت عباس عليه‌السلام لبريز شد. او ديگر نمي‌توانست بي‌ياوري امام خود را تحمل كند؛ سينه او از آن وضع دلخراش به تنگ آمده بود. او قدم پيش نهاد تا از امام خود اذن جهاد بگيرد. با توجه به شخصيت والاي عباس عليه‌السلام مناسب است قدري به معرفي اين سرباز بزرگ كربلا بپردازيم.حضرت ابوالفضل عليه‌السلام در سال بيست و شش هجري به دنيا آمد. [934] پدر بزرگوارش حضرت امام علي عليه‌السلام و مادرش فاطمه دختر «حزام بن خالد بن كلاب بن عامر بن مالك بن جعفر بن كلاب» مشهور به «ام‌النبين» است. [935] .


    نام‌ها، كينه‌ها و القاب حضرت عباس


    نام‌ها، القاب و كينه‌هاي عباس عليه‌السلام گوياي اوصاف و ويژگي‌هاي آن رادمرد كربلاست كينه‌هاي او عبارت‌اند از:1. «ابوقربة» صاحب مشك آب؛ [936] .2. «ابوالقاسم» پدر قاسم؛ «جابر بن عبدالله انصاري» در زيارت‌نامه خود او را اين گونه خواند: «السلام عليك يا اباالقاسم، السلام عليك يا عباس بن علي؛ [937] سلام بر شما اي پدر قاسم! سلام بر شما اي عباس پسر علي عليه‌السلام»؛3. «ابوالفضل»، پدر فضل [938] .

    القاب او عبارت‌اند از:1. «باب الحوائج» در نيازها (گشاينده گره مشكلات)؛ اين لقب را شيعه و سني به سبب فراواني برآورده شدن حاجات خود از جانب او به آن حضرت داده‌اند [939] .2. «قمر بني‌هاشم» چون سيماي آن بزرگوار چون ماه تاباني مي‌درخشيد و در هنگام شب تاريك نيازي به چراغ نبود. [940] .3. «الشهيد» [941] نسب‌شناسان به اين لقب ايشان را مي‌شناخته‌اند.

    اين لقب پس از شهادت، به او داده شده است.4. «عبد الصالح» بنده شايسته؛ اين لقب را امام صادق عليه‌السلام به عموي خويش داده‌اند: «السلام عليك ايها العبد الصالح؛ [942] سلام بر شما اي بنده صالح و شايسته» اين لقب گوياي رفعت و عظمت مقام اوست؛ به گونه‌اي كه آن حضرت خود را در مرحله عالي كمال انساني قرار داده و توانسته چون حلقه اتصال بين امام و بندگان باشد.5 «سقاء» [943] ويژگي آب‌رساني (سقا) و صاحب مشك آب بودن (ابوقربه) از آنجا به آن حضرت اختصاص يافت كه قبل از درگيري، دشمن آب را بر حسين عليه‌السلام و ياران او بست.

    عطش، امام و يارانش را آزار داد. امام برادر خود عباس عليه‌السلام را صدا زد و او را همراه با سي سوار و بيست پياده، شبانه به سوي آب فرستاد. آنها از دشمن گذشتند و تا نزديكي آب رسيدند. نافع، پرچم به دست و پيشاپيش حركت مي‌كرد. ناگهان «عمرو بن حجاج زبيدي» جلوي آنها را گرفت. ياران امام مشغول آب برداشتن شدند، در حالي كه عباس بن علي و نافع از آنها دفاع مي‌كردند و به دشمن حمله مي‌كردند.

    تا اين كه از نهر آب را [ صفحه 281] برداشتند و به حضرت امام حسين عليه‌السلام ملحق شدند. [944] بنابراين، عباس عليه‌السلام سقا و ابوالقربه لقب گرفت. [945] .





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  2. #112
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    پاره‌اي از ويژگيهاي عباس

    «عباس» - فرزند علي عليه‌السلام - كمالات ظاهري و باطني بسياري داشت. او مردي شجاع و مخصوصا زيبا بود و هنگامي كه سوار بر اسب مي‌شد، پاهايش بر زمين كشيده مي‌شد و به او قمر بني‌هاشم گفته مي‌شد و در روزي كه به شهادت رسيد، پرچم حسين بن علي عليه‌السلام به دست مبارك ايشان بود [946] در اين بخش به پاره‌اي از ويژگي‌هاي آن حضرت اشاره خواهيم داشت:الف. بندگي و عبوديت: امام صادق عليه‌السلام به زيارت عموي خود عباس بن علي عليه‌السلام رفت. در زيارت‌نامه‌اي كه در برابر ايشان انشا فرمود اين گونه آمده: «السلام عليك ايها العبد الصالح؛ [947] سلام بر شما اي بنده شايسته» همچنين آمده: «اي عزيزي كه مطيع خدا و رسول و اميرالمؤمنين، حسن و حسين عليهم‌السلام بودي». [948] .هميشه مقام بندگي، مقدمه ديگر كمالات اوليا بوده است. در روايت آمده است كه «بانه كان بين عينيه اثر السجود؛ بر پيشاني او، اثر سجود پيدا بود» [949] براي نمونه به بندگاني كه خداوند در كلام وحياني خود معرفي كرده، با تأمل بنگريد:]

    1. حضرت نوح عليه‌السلام «(كذبت قبلهم قوم نوح فكذبوا عبدنا) [950] ؛ قبل از آنها نوح بنده ما را تكذيب كردند». [ صفحه 282]

    2. حضرت لوط عليه‌السلام «(كانتا تحت عبدين من عبادنا صالحين) [951] ؛ آن دو زن كه تحت فرمان دو بنده از بندگان ما كه هر دو صالح بودند (نوح و لوط)».

    3. حضرت داوود عليه‌السلام «(اذكر عبدنا داود) [952] ؛ (اي محمد) بنده ما داوود را ياد كن».

    4. حضرت خضر عليه‌السلام «(فوجدا عبدا من عبادنا) [953] ؛ موسي و يوشع بنده از بندگان ما (حضرت خضر) را يافتند».

    5. حضرت سليمان عليه‌السلام «(و وهبنا له داود سليمان نعم العبد) [954] ؛ ما به داوود سليمان را بخشيديم، او چه بنده خوبي بود».

    6. حضرت ايوب عليه‌السلام «(و اذكر عبدنا ايوب) [955] ؛ (اي محمد در قرآن) بنده ما ايوب را ياد كن».

    7. حضرت مسيح عليه‌السلام «(لن يستنكف المسيح ان يكون عبدالله) [956] عيسي را ناخوش نمي‌آيد كه خود را بنده‌ي خدا بداند».

    8. حضرت محمد صلي الله عليه و آله «(سبحان الذي اسري بعبده) [957] منزه است خدايي كه بنده‌اش (محمد) را شبانه سير داد»، «(و ان كنتم في ريب مما نزلنا علي عبدنا) [958] ؛ اگر شما درباره آن چه بر بنده خودمان نازل كرده‌ايم در شك هستيد»، «(و ما انزلنا علي عبدنا) [959] ؛ و آن چه ما بر بنده خود فرو فرستاديم». [ صفحه 283]





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  3. #113
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض











    به اعتراف حضرت امام صادق عليه‌السلام عباس بن علي عليه‌السلام يكي از اين بندگان صالح خداي تعالي است.ب. عصمت: بي‌شك عصمت داراي مراتبي است كه اهل بيت رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم در اوج آن قرار دارند تا آنجا كه انبياي عظام - به جز خاتم آنها - به آن مرتبه غبطه مي‌خوردند.

    رسولان الهي همگي معصوم‌اند؛ اما تعيين مرتبه كمال آنها و سطح‌بندي آنان نه در توان ما و نه در حد اين مقال است. به نظر مي‌رسد عباس بن علي عليه‌السلام يكي از آن بزرگ پاسداران معصوم الهي است كه در كربلا حضور يافته است.

    كوتاه سخن اين كه در كربلاي حسيني سه معصوم از امامان حضور يافته‌اند: حضرت امام حسين عليه‌السلام، امام علي بن الحسين عليه‌السلام و حضرت امام محمد باقر عليه‌السلام. غير از آنان، چهار معصوم ديگر در آن مصاف حاضر بوده‌اند: حضرت علي اكبر، حضرت علي اصغر، حضرت زينب كبري و حضرت عباس بن علي عليهم‌السلام.اما چرا عباس؟

    پاسخ اين پرسش را از سخن طبري به نقل از ابي‌مخنف برگرفته‌ايم: بعدازظهر تاسوعا بود كه سپاه عمر سعد همه بر جنگ آماده بودند. ناگهان عمر بن سعد فرياد زد: «يا خيل الله اركبي، و ابشري بالجنة؛ [960] اي لشكر خدا! سوار شويد كه شما را به بهشت بشارت باد» همه بر اسب سوار و به سوي امام حسين عليه‌السلام حمله‌ور شدند.

    عباس عليه‌السلام به امام حسين عليه‌السلام عرض كرد: «يا اخي! اتاك القوم؛ اي برادر! دشمن به شما روآورده است» امام از جا برخاست و فرمود: «يا عباس اركب بنفسي انت يا اخي حتي تلقاهم فتقول لهم مالكم؟ و ما بدالكم؟؛ [961] اي عباس! سوار شو، جانم فدايت اي برادر! تا اين كه آنها را ملاقات كني، پس به آنها بگو چه مي‌كنيد و چه مي‌خواهيد» بي‌شك،از عبارت بنفسي انت (جانم فدايت) عصمت حضرت عباس ثابت مي‌شود.

    چرا كه هرگز در كلام امام، غلو راه ندارد. پس واقع را بيان مي‌كند و عباس عليه‌السلام آن قدر كمال دارد و از خطا و عيب [ صفحه 284] مبري است كه اين گونه مورد خطاب ولي الله عليه‌السلام قرار مي‌گيرد.ج. مواسات: از ويژگي‌هاي ستوده اخلاقي «مواسات» يعني اعانت و ياري و برابري با مقام امامت و ولايت است. در روايات فراواني، اهل بيت عليهم‌السلام ياران خود را به اين شيوه فراخوانده‌اند. در حديث قدسي از امام صادق عليه‌السلام نقل است كه خداوند به آدم عليه‌السلام آموخت كه همه چيز را در چهار كلمه از تو خواسته‌ام. آن كلمات عبارت‌اند از:

    1. درباره من، اين كه تنها مرا عبادت كن و شريكي براي من نياور؛

    2. درباره خودت، بدان كه تو محتاج به پاداش عمل خود هستي و من تنها تو را به عملت پاداش مي‌دهم؛

    3. درباره رابطه من با تو، اين كه تو دعا كن، اجابت با من است؛

    4. درباره رابطه خودت با مردم، اين كه بر آنها خشنود باش، به آن چه بر خود مي‌پسندي. [962] .


    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  4. #114
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض










    حضرت امام صادق عليه‌السلام رابطه عباس عليه‌السلام با امام حسين عليه‌السلام را اين گونه وصف كرده و مورد سلام قرار داده است: «السلام علي ابي‌الفضل العباس المواسي اخاه بنفسه؛ سلام بر ابوالفضل العباس، آن عزيزي كه برادرش را با ايثار جان خويش ياري كرد» او در راه حيات و بقاي حسين عليه‌السلام و اهداف او جان داد تا برادرش و اهداف او زنده بماند.

    در بخش ديگر امام صادق عليه‌السلام قمر بني‌هاشم را اين گونه وصف كرده‌اند: «... فنعم الاخ المواسي...؛ چه خوب برادر يكرنگ و يگانه‌اي بوديد» او در تمام مشكلات و مصائب امام، خود را شريك مي‌دانست و تلاش مي‌كرد تا فدايي و جان‌نثار حسين عليه‌السلام باشد. به حقيقت او، خود را براي امام مي‌خواست نه امامش را براي خويش.

    او سپر بلاي امام خود بود نه اين كه امام را سپر بلاي خود سازد. در زيارت ناحيه مقدسه نيز اين ويژگي جناب ابوالفضل بسيار بارز معرفي شده است. «السلام علي العباس بن اميرالمؤمنين المواسي اخاه [ صفحه 285] بنفسه» [963] سلام و درود بر عباس، فرزند اميرالمؤمنين، او كه با تقديم جان خود، برادر را ياري رسانيد.د. ايمان استوار با گفتن شهادتين انسان به مرز «اسلام» وارد مي‌شود؛ ولي ايمان عقد قلبي است كه دل آن چه بر زبان آورده، باور كند و سپس به عمل و رفتار آراسته گرداند.

    در تفكيك اين دو واژه به قرآن بنگريم كه چگونه عده‌اي از مسلمانان را كه به خطا خود را مؤمن مي‌پنداشتند، از جرگه مؤمنين خارج كرده، آنها را تنها مسلمان مي‌نامد:«قالت الاعراب امنا قل لم تؤمنوا و لكن قولوا اسلمنا و لما يدخل الايمان في قلوبكم» [964] ؛ عرب‌هاي باديه‌نشين گفتند: ايمان آورده‌ايم، به آنها بگو، شما هنوز ايمان نياورده‌ايد؛ بلكه بگوييد كه اسلام آورده‌ايم، چرا كه هنوز ايمان در دلهايمان راه نيافته است».آري، هنگامي كه مسلمان به مرز ايمان پاي نهاد، ايمان نيز مراحل و مراتبي دارد كه تنها اشاره‌اي اهل خرد را كافي است: «يا ايها الذين آمنوا آمنوا بالله و رسوله»؛ [965]

    اي كساني كه ايمان آورده‌ايد ايمان آوريد» روشن است كه اينها در مرحله‌اي از ايمان هستند، ولي خداوند آنها را به مراحلي فراتر از آن بازخوانده است».درباره ايمان حضرت عباس عليه‌السلام به بياني از امام صادق عليه‌السلام برمي‌خوريم كه آن حضرت عموي خويش را اين گونه ستوده‌اند: «كان العباس... صلب الايمان؛ [966] عباس عليه‌السلام پيوسته مردي سخت ايمان بود».

    ايمان او نرم و انعطاف‌پذير نبود. [967] ايمان او به مقام صلابت و [ صفحه 286] پايداري رسيده بود. در اين نوع ايمان، ثبات رأي و رفتار خود را بيشتر نشان مي‌دهد و اصلا تزلزل و كژي ديده نمي‌شود.

    اين ايمان سخت و محكم چون كوهي برافراشته است كه با هر تندبادي نلرزد.درسي كه مي‌توان گرفت: در روايات براي شخص مؤمن ويژگي‌هايي را برشمرده‌اند كه از جمله آنها است «المؤمن كالجبل الراسخ لا يحركه العواصف؛ [968] مؤمن چون كوهي برافراشته است كه تندبادها آن را از جاي نمي‌تواند بركند» اين ويژگي عالم رباني است.

    امام علي عليه‌السلام مردم را سه گروه وصف فرمود كه تنها گروه اول آنان ايمان راسخ دارند. [969] و عباس عليه‌السلام او از زمره گروه اول است.ه تيزبيني و دورانديشي: امام صادق عليه‌السلام درباره‌ي عباس عليه‌السلام فرموده است: «كان العباس نافذ البصيرة؛ [970] عباس پيوسته (بيداري) تيزبين و دورانديش بود» او به ظاهر امر چندان نظر نمي‌كرد؛ بلكه بيشتر به عمق و باطن كار چشم دوخته بود. شاهد صحت سند و دلالت اين حديث، رفتار قمر بني‌هاشم است كه او را تا سر حد عصمت رفعت بخشيده است.

    صادق آل محمد عليه‌السلام در سخن ديگري فرمود: «كان عمنا العباس بن علي نافذ البصيرة [971] ؛ پيوسته عموي ما عباس پسر امام علي عليه‌السلام تيزبين و روشن‌ضمير بود».و. محافظت از جان امام عليه‌السلام: در زيارت ناحيه مقدسه عباس عليه‌السلام اين گونه معرفي شده است: «الفادي له الواقي؛ [972] آن عزيزي كه خود را فدا كرد و همه تلاش خود را براي [ صفحه 287] حفظ و نگهداري امامش به كار بست». اين حالت زاييده معرفتي است كه فرد در آن، امام را همه چيز خود مي‌بيند.

    آري، در بينش قرآني ما «النبي اولي بالمؤمنين من انفسهم»؛ [973] پيامبر بر مؤمنين از جانشان مقدم است» جايگاه ويژه‌اي دارد. در كلام شيعي اثبات شده است كه امام و رسول در جميع كمالات برابرند. پس مؤمنين بايد با امام عليه‌السلام آن گونه رفتار كنند كه با رسول الله صلي الله عليه و آله رفتار مي‌كنند.ز. تلاش براي كسب رضايت امام عليه‌السلام: حضرت عباس عليه‌السلام از امامش جهاد و مبارزه با قوم گمراه را درخواست كرده بود؛ اما امام به او پاسخ منفي داده بود.

    او بار ديگر، آوردن آب و سيرابي اطفال را تقاضا كرده و پاسخ مثبت دريافت كرده بود. پس در طلب آب رهسپار ميدان شده بود. امام جواد عليه‌السلام اين نكته را در زيارت ناحيه مقدسه مورد اشاره قرار داده، مي‌فرمايند: «الساعي اليه بمائة؛ [974] عباس براي آوردن خواسته امامش كه آوردن آب بود، تلاش كرد».

    جان‌باختگي در راه امام عليه‌السلام: در زيارت ناحيه آمده «المقطوعة يداه» [975] حضرت عباس عليه‌السلام دو دست مباركش در راه امامش قطع شد. در قرآن آمده: «يا ايها الذين آمنوا هل أدلكم علي تجارة تنجيكم من عذاب أليم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون في سبيل الله بأموالكم و أنفسكم ذلكم خير لكم ان كنتم تعلمون»؛ [976] اي اهل ايمان! آيا شما را به تجارتي كه از عذاب دردناك نجاتتان دهد راهنمايي كنم؟

    آن، ايمان آوردن به خدا و رسول او و جهاد كردن در راه خدا با اموال و جانتان است» عباس عليه‌السلام اعضا و جوارح خويش را به راه احياي اسلام نهاد. زائران كربلا به «كف العباس؛ محل افتادن دستان عباس» مي‌روند و محل قطع شدن و دفن دستان آن حضرت را زيارت مي‌كنند. آري، او از [ صفحه 288] همه چيزش در اين راه گذشت.ط. خيرخواهي براي خدا و رسول و امام: در زيارت ناحيه آمده «اشهد لقد نصحت لله و لرسوله و لاخيك؛ [977] شهادت مي‌دهم كه تو خيرخواه خداوند، رسول او و برادرت بودي» جدا شدن دست، جان دادن و ايثار عباس عليه‌السلام تنها به سبب خيرخواهي امام، پيامبر و خدا بود.

    در اين زيارت‌نامه امام مهدي يا امام هادي عليهماالسلام به اين خيرخواهي عموي خود شهادت مي‌دهند. [978] .ي. ديانت در رفتار:تمام حركات و سكنات انسان زنده و عاقل، بر بينش او استوار است.

    جهان‌بيني انسان، دنباله‌روي و پاي‌بندي به سلسله‌اي از بايدها و نبايدها را به همراه مي‌آورد. نمونه‌ي عالي تربيت مكتب اسلام را مي‌توان در رفتار مشخص و گفتار ويژه‌اي به روشني ديد. عباس عليه‌السلام عصر عاشورا هنگام ورود به شريعه فرات از فرط عطش آب را به دهان نزديك كرد؛ ناگاه به خود آمد، با شدت آب را بر آب ريخت و گفت: «تا الله ما هذا فعال ديني [979] ؛ به خدا قسم، اين رفتار خوشايند دين من نيست» البته دين و ديانت، خود داراي مراتب گوناگون از كمالات است. اين گونه وفاداري و درك ديني ابوالفضل العباس عليه‌السلام گوياي سير و سلوك و مقام عالي او در عرفان ديني است.

    وفا به عهد و پيمان: علامه «عبدالحسين حلي رحمةالله» در كتاب النقد التنزية از «فخر الذاكرين» به قول عده‌اي از شاهدان عيني نقل كرده: روزي اميرالمؤمنين عليه‌السلام عباس را صدا زد و او را به خود چسبانيد و بين دو چشم او را بوسيد و از ابوالفضل چنين عهد و [ صفحه 289] پيمان گرفتند: «در روز عاشورا، هنگامي كه به آب رسيدي، مبادا از آن قطره‌اي بنوشي، در حالي كه برادرت حسين تشنه لب است». [980] البته عباس عليه‌السلام بر سر پيمان با پدر، لب خشك از شريعه خارج شد و تا نهايت ايثار گام وفا برداشت.

    در قرآن، وفاي به عهد از نشانه‌هاي اهل ايمان دانسته شده است: «و الذين هم لأماناتهم و عهدهم راعون»؛ [981] مؤمنان كساني‌اند كه به امانت‌ها و عهد و پيمان خويش پايبندند» بدين سبب در مباني فقهي شيعه، اصلي از عقل و شرع اتخاذ شده كه بسياري از احكام را با آن استخراج مي‌كنند و آن «المؤمنون عند شروطهم» [982] است؛ يعني مؤمنين بايد به شرائط و تعهدات خويش پايبند باشند. عباس اين گونه بود؛ تا آنجا كه در زيارت ناحيه مقدسه، امام معصوم فرموده است: «الآخذ لغده من امسه؛ [983] ابالفضل از شب خود براي فردايش عهد گرفت».

    شايد اين همان پيمان و عهدي بود كه خود با برادرانش در وفا و ايثار به فرزند فاطمه عليهاالسلام بست: شايد آن عهد و پيمان ايثاري بود كه با پدر بست؛ يا آن عهدي كه شب عاشورا با خواهرش زينب بست و فرداي آن وفا كرد؛ يا پاسخ صريحي بود كه به امام حسين عليه‌السلام در شب عاشورا داد؛ هنگامي كه امام بيعت از ياران خود برداشت. عباس عرض كرد: «لا نفعل ذلك، لا ابقانا الله بعدك؛ [984] برادر! نمي‌رويم، بعد از تو خداوند ما را زنده نگه ندارد».


    درسي كه مي‌توان گرفت: اهل ايمان بر سر بيعت، عهد و پيمان خويش بمانند. آري، آنان بايد در عهد بستن دقت كنند كه به چه كسي عهد و پيمان مي‌بندند و سپس به عهد خود وفا كنند. [ صفحه 290] ل.صبر و شكيبايي: در صبح عاشورا، عباس عليه‌السلام برادان خود (عبدالله، جعفر، عثمان) را كه همه از يك مادر (ام‌البنين) بودند فراخواند و گفت: «تقدموا حتي اراكم قد نصحتم لله و لرسوله فانه لا ولد لكم؛ (اي برادران) پيش افتيد تا خيرخواهي شما را به خدا و رسول ببينم، زيرا شما فرزندي نداريد».




    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  5. #115
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض










    خواستگاري امام علي از ام‌البنين


    از پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم گزارش شده كه فرمود: «اياكم و خضراء الدمن!؛ شما را از روئين‌دمن بر حذر مي‌دارم!» از پيامبر سؤال شد خضراء الدمن چيست؟ آن حضرت فرمودند: زن زيبايي كه در محل نامناسب رشد كند. [996]

    با توجه به اين واقعيت كه وراثت در تربيت تأثير جدي دارد حضرت اميرالمؤمنين عليه‌السلام از برادر خود عقيل كه نسابه عرب بود و آشنائي به نسل و تبار قبائل داشت اين گونه درخواست فرمود: «انظر لي امرأة قد ولدتها الفحولة من العرب لا تروجها فتلد لي غلاما فارسا...،» بنگر براي من زني را كه شجاعي از عرب به دنيا آورد تا كه با آن ازدواج كنم پس از آن پسر جنگاور برايم بدنيا آورد.»

    در پاسخ جناب عقيل به حضرت مولي عرض كرد: «تزوج بام‌البنين العامرية (الكلابية) فانه ليس في العرب اشجع من آبائها،» [997] (اي برادر) با ام‌البنين عامري كلابية ازدواج كنيد چرا كه در عرب از پدران او كسي شجاع‌تر نيست. پس از اين امام عليه‌السلام فاطمه ام‌البنين را خواستگاري كرد تا كه نسل شجاع و شريفي از ايشان داشته باشند كه عباس علي عليه‌السلام ثمره اين وصلت مبارك است.

    درباره ازدواج امام علي عليه‌السلام و ام‌البنين برخي مورخان چون طبري، ابن‌اثير و ابي‌الفداء گفته‌اند: امام علي عليه‌السلام پس از شهادت صديقه كبري فاطمة الزهراء عليهاالسلام با ام‌البنين ازدواج كرد. [998] در حالي كه برخي از تاريخ‌نگاران ازدواج ام‌البنين را پس از «امامه» دختر زينب دختر رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم دانسته‌اند. البته اين، با وصيت حضرت زهرا عليهاالسلام به اميرمؤمنان سازگاري دارد.

    فاطمه عليهاالسلام در وصيت خود به امام اين گونه گفته‌اند: و أنا اوصيك بأن تتزوج بأمامة مثلي... [999] پس از من با دختر خواهرم امامه ازدواج كنيد، چرا كه او براي فرزندانم حسن و حسين چون خود من است... و روز و شبي را براي او و روز و شبي را براي حسن و حسين قرار دهيد بي‌شك، اين ازدواج در هر حال پس از شهادت حضرت فاطمه عليهاالسلام رخ داده است؛ زيرا تا آن حضرت زنده بودند، ازدواج با ديگري براي امام عليه‌السلام حرام بوده است. [1000] .




    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  6. #116
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    معرفت و ادب ام‌البنين

    ام‌البنين از نور علم علي عليه‌السلام و ادب آن ولي الله الاعظم بهره‌ها داشت؛ تا آنجا كه نزد امام حسن و امام حسين عليهم‌السلام و نيز زينب عليهاالسلام مورد احترام و تكريم بود. [1001] ام‌البنين عليهاالسلام به ازدواج حضرت علي عليه‌السلام درآمد.

    او وقتي به سوي منزل اميرالمؤمنين عليه‌السلام رهسپار شد، از برادران و خواهران خويش خواست كه در كنار در خانه همه توقف كنند تا او به داخل خانه رود و بازگردد. همه در انتظار بودند. پس از دقايقي از منزل بيرون آمد. اشك از چشمانش سرازير بود. سپس فرمود: «به بركت الهي بفرماييد! چرا كه حسن و حسين عليهماالسلام با ماندن من در اين خانه موافقت فرمودند» از او اصل ماجرا را پرسيدند.

    فرمود: «من از حسن و حسين پرسيدم كه آيا آنها مرا به خدمتگزاري مي‌پذيرند تا در اين خانه براي همه [ صفحه 295] خدمت‌كار باشم» او گفته بود: «سادتي انا هنا خادمة عندكم جئت لخدمتكم، فهل تقبلوني بهذا الشرط... و الا فاني راجعة الي داري؛

    اي آقايانم! من اينجا نزد شما خدمت‌كاري هستم كه آمده‌ام تا خدمتگذاري كنم. پس آيا مرا به اين شرط مي‌پذيريد؟ و گرنه من به خانه خود بازمي‌گردم» پس امام حسن و امام حسين و زينب عليهم‌السلام به ايشان خوش‌آمد گفتند و فرمودند: «انت و عزيزة كريمة و هذا بيتك؛ شما عزيز و بزرگوار هستيد و اين خانه هم متعلق به شماست». [1002] .

    بر خردمندان، همين برخورد مؤدبانه ام‌البنين عليهاالسلام گوياي معرفت او به ساحت مقدس فرزندان فاطمه زهرا عليهاالسلام است؟ البته به اقرار دو امام معصوم عليه‌السلام و خواهرشان زينب عليهاالسلام حضرت ام‌البنين از خوبان و انساني كريم و بزرگوار است.




    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  7. #117
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض







    ام البنين پس از حادثه عاشورا


    روزها از حادثه عاشورا گذشته بود. «بشر بن حذلم» ناگهان وارد مدينه منوره شد. مردم از ورودش به شهر باخبر شدند و حضرت ام‌البنين جزء اولين استقبال‌كنندگان از او بود كه فرياد بشر بلند شد:«يا اهل يثرب لامقام لكم بها قتل الحسين فادمعي مدرارالجسم منه بكربلاء مضرج و الرأس منه علي القناة يدار؛اي اهل يثرب! ديگر در اين شهر اقامت مكنيد، كه حسين كشته شد، پس اشك از چشمانم ريزان است.

    جسم و بدن پاكش در كربلا افتاده و سر مطهرش بر بالاي ني در گردش است».چشم ام‌البنين به بشر افتاد كه از مرگ و شهادت خبر مي‌داد. درباره عباس و ديگر پسرانش و ساير ياران امام از او نپرسيد... آري، او تنها از حسين عليه‌السلام پرسيد و اين كه آيا او زنده است يا نه. بشر بن حذلم، فاطمه دختر «حزام عامريه» را كه همان ام‌البنين بود، شناخت و آثار وحشت و ترس بر رخسارش هويدا شد. بشر براي اين كه به همسر [ صفحه 296] امام علي عليه‌السلام صدمه‌اي وارد نشود، شهادت هر يك از فرزندان ايشان را به تنهايي تعزيت گفت: «خداوند اجر شما را به واسطه فرزندتان جعفر بزرگ بدارد...»

    ام‌البنين گفت: مگر من از شما درباره جعفر سئوال كردم؟ مرا از فرزندم حسين خبر ده...» بشر توجهي به خواسته ايشان نكرد و از فرزندان ديگر خبر مي‌داد تا كه به عباس رسيد و گفت: «اي ام‌البنين؛ خداي تعالي پاداش شما را بزرگ دارد در شهادت فرزندت ابوالفضل العباس» با خبر شهادت عباس عليه‌السلام، اضطراب شديدي بر همسر امام علي عليه‌السلام حاكم شده و لرزه بر اندامش افتاده بود.

    ام‌البنين در همان حال طفل كوچكي را كه در بغل داشت، رها كرد. كودك بر زمين افتاد. او ديگر طاقت حمل نوزاد را در نداشت. آري، او به سختي خود را نگه مي‌داشت و چنين اصرار مي‌داشت: «اي بشر! از فرزندم حسين مرا خبر ده كه آيا زنده است يا نه؟»

    بشر مي‌گويد: هنگامي كه او را از شهادت حسين عليه‌السلام آگاه كردم، فرياد زد و چنين ناله سر داد: «وا حسيناه، وا حبيب قلوبنا،... يا ولدي يا حسين... نور عيني يا حسين...؛ اي حسينم! و اي محبوب دلم!... اي فرزندم حسين!... نور چشمم اي حسين!...».

    در اين هنگام همه با او هم‌ناله شدند و براي حسين عليه‌السلام شيون كردند. او از فرزندانش يادي نمي‌كرد، جز اين كه پيوسته از حسين عليه‌السلام ياد مي‌كرد و بر آن حضرت مي‌گريست. [1003] .درسي كه مي‌توان گرفت: اهل معرفت مي‌دانند: (النبي اولي بالمؤمنين من انفسهم)؛ [1004] پيامبر از جان مؤمنان نيز بر آنها پيش‌تر است»

    راستي كه ما جانمان را دوست داريم؛ اما خشنودي خدا در اين است كه اين هستي خويش را فداي او كنيم، مقام والاي امامت همين گونه است. پيامبر فرمود: «من كنت مولا فهذا علي مولاه؛ [1005] هر كه را من [ صفحه 297] مولاي اويم علي مولاي اوست»؛ يعني او نيز از جان مؤمنان بر آنها پيش‌تر است.

    امامان معصوم عليهم‌السلام پس از امام علي عليه‌السلام هم اين‌گونه‌اند؛ كه بايد از همه چيز خود در راه احياي دين و نام آن معصومان عليهم‌السلام گذشت.






    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  8. #118
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض







    فرزندان امام علي از ام‌البنين

    نخستين ثمره ازدواج امام علي عليه‌السلام با ام‌البنين عليهاالسلام حضرت عباس عليه‌السلام بود كه در دوران امام علي عليه‌السلام او را قمر بني‌هاشم ناميدند. كنيه‌اش «ابوالفضل» بود. بعد از آن، عبدالله و جعفر و عثمان به دنيا آمدند.

    عباس عليه‌السلام چهارده سال همراه پدرش بود. او در برخي از جنگ‌ها نيز شركت جسته بود. امام علي عليه‌السلام به ايشان اجازه جنگيدن نمي‌داد. او در حدود بيست و چهار سال با امام حسن عليه‌السلام و سي و چهار سال با امام حسين عليه‌السلام (كه در واقع عمر مباركش بود) زندگي كرد.

    او مردي شجاع، تك‌سوار بود. از جسمي قوي برخوردار بود و وقتي بر اسب مي‌نشست پاهايش بر زمين خط مي‌انداخت. [1006] .


    فرزندان عباس


    عباس عليه‌السلام پنج فرزند به نام‌هاي عبيدالله، فضل، حسن، قاسم، و يك دختر داشت؛ اما ابن‌شهر آشوب گفته در كربلا يكي از فرزندان آن حضرت به نام محمد به مقام شهادت نائل آمد. [1007] .

    درباره «فضل» كه او را «به ابن‌هاشميه» (پسر هاشمي) مي‌شناختند، گفته‌اند كه او مردي شيواگوي بود؛ به گونه‌اي كه بسيار بليغ و فصيح سخن مي‌گفت و گفتاري مناسب داشت. او واقف به علم كلام، مردي ديندار و شجاع بود.

    او نزد خلفا، حشمت و منزلت بسياري داشت. او داراي چهار فرزند به نام‌هاي جعفر، عباس، اكبر و محمد بود كه هر كدام [ صفحه 298] فرزنداني اديب داشتند. [1008] .علماي نسب‌شناس گفته‌اند: تنها فرزند بازمانده از قمر بني‌هاشم«عبيدالله» بوده است؛ ولي شيخ فتوني گفته از «حسن» - ديگر فرزند او - نسلي باقي مانده است. عبيدالله را مردي خوش‌سيما، اهل كمال و مروت دانسته‌اند. او در سال 155 هجري دار فاني را وداع گفته است. [1009] .





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  9. #119
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض







    توجه امام علي به آينده عباس


    «زهير بن قين» در كشاكش نبرد نابرابر كربلا، اين سخن را به عباس بن علي عليهماالسلام بازگفت: «اي عباس! هنگامي كه پدرت اراده ازدواج كرد، برادرش عقيل را كه شناخت خوبي به تيره‌هاي عرب داشت، طلب كرد و از او خواست زني برايش برگزيند كه شير بچه‌اي از عرب به بارآورد تا كه او را به ازدواج خويش در آورد و از او پسري شجاع زايد تا حسين را در كربلا ياري كند.

    آري، پدرت تو را براي اين روز ذخيره كرد، مبادا در ياري برادر و حمايت خواهرانت كوتاهي كني!» در پاسخ عباس عليه‌السلام فرمود: «تشجعني في مثل هذا اليوم؟ والله لارينك شيئا ما رأيته؛ [1010] اي زهير! تو در چنين روزي مرا به شجاعت مي‌اندازي؟ به خدا سوگند به تو چيزي نشان مي‌دهم كه تا به حال نديده باشي»

    اين عبارت كنايه از رشادت و از خود گذشتگي بي‌حد و حصر او بود كه به وقوع پيوست.درسي كه مي‌توان گرفت: عباس بن علي عليه‌السلام در كمالات معنوي به بزرگي شناخته شده بود. اما اولياي الهي بايد به هم تذكر بدهند تا كه اين ذكر آنها را نفع بخشد: «و ذكر فان الذكري تنفع المؤمنين؛ [1011] پس اي پيامبر! تذكر ده كه اين يادآوري كردن اهل ايمان را سود مي‌بخشد». [ صفحه 299]


    عباس در صفين

    نويسنده كتاب كبريت احمر كه مردي محقق است، اين گونه آورده: هنگامي كه سپاه معاويه (در جنگ صفين) آب فرات را در اختيار آورد و آن را بر سپاه امام علي عليه‌السلام بست، امام علي عليه‌السلام سپاهي تحت فرمان امام حسين عليه‌السلام و ياري عباس عليه‌السلام بر آنها كه بر آب تسلط داشتند، گسيل داشت و آن را از دشمن بازپس گرفتند. [1012] .




    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  10. #120
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,241      تشکر : 492
    928 در 535 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض







    عباس و امام حسن


    هنگام شهادت امام مجتبي عليه‌السلام، عباس عليه‌السلام بيست و چهار سال داشت. [1013] .او در تشييع جنازه برادرش شركت كرد. وقتي به دستور عايشه بدن مبارك امام تيرباران شد، عباس عليه‌السلام شمشير از نيام بركشيد؛ امام حسين عليه‌السلام چون متوجه شد، برادر را از جنگ و درگيري به سبب وصيت امام مجتبي عليه‌السلام بازداشت.

    امام حسين عليه‌السلام فرمود: «برادرم اين گونه وصيت فرمود: لا تهرق من امري محجة من دم؛ [1014] در تشييع جنازه‌ام قطره خوني ريخته نشود» ابوالفضل عليه‌السلام خشم خود را فرونشاند و بر آن توهين شكيبايي ورزيد. كظم غيظ و خويشتن‌داري ويژگي مردان خداست؛ هم آنان كه خود را تربيت كرده‌اند.

    ديگر اين كه از فضايل آن سرور معظم آن است كه اهل بيت عليهم‌السلام او را در كارهاي مهم دخالت مي‌داده‌اند؛ از جمله او برادر خود امام حسين عليه‌السلام را در غسل دادن امام مجتبي عليهم‌السلام ياري رسانيده است، [1015] با آن كه مراسم غسل امام تنها توسط امام انجام‌پذيرفتني است. و نامحرمان از اين گردونه بيرون‌اند؛ ولي عباس علي عليه‌السلام خود محرم آستان ولايت و امامت است. [ صفحه 300]


    عباس در مسير كربلا

    در اوج بزرگي، در كنار كودكان بودن و به آنها توجه ويژه داشتن حكايت از روح بلند و جامع شخصيت والاي فرزند علي عليه‌السلام دارد. عباس عليه‌السلام با آن شخصيت الهي، به يادآورنده عطوفت پدر بود؛ همان گونه كه شجاعت او تداعي كننده شجاعت علي عليه‌السلام بود.

    در مسير كربلا نيز قامت بلند عباس عليه‌السلام او را در سيراب كردن كودكان ياري مي‌رسانيد. او از روي مركب، اطفال را سيراب مي‌ساخت. اين ويژگي (سقا بودن) افتخاري است كه او از اجدادش چون عبدالمطلب برگرفته بود. آن مرد بزرگ «سقايه الحاج» را پذيرفته بود. و حجاج بيت الله الحرام را سيراب مي‌كرد تا ديگران به راحتي به انجام مناسك مبادرت ورزند.



    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





صفحه 12 از 17 نخستنخست ... 28910111213141516 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •