ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
صفحه 9 از 17 نخستنخست ... 5678910111213 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 81 تا 90 , از مجموع 167
  1. #81
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    عبدالله بن يزيد بن ثبيطفرزندان عمار بن حسان بن شريح طائي

    فرزندان و نوادگان اين بزرگ‌مرد، همه از شيعيان و دوستداران اهل بيت عليهم‌السلام شناخته شده‌اند. از جمله آنها «عبدالله بن عامر بن سليمان بن صالح بن وهب بن عمار» است كه از علما و راويان حديث اماميه است. او داراي آثار و نوشته‌هايي چند، همچون كتاب «قضايا اميرالمؤمنين عليه‌السلام» بوده پدر بزرگوارش از امام هشتم حضرت حضرت علي بن موسي الرضا عليه‌السلام حديث نقل نموده است. [318] در اين كتاب او از پدرش «ابوالجعد احمد بن عامر» و «شيخ نجاشي» رجالي بزرگ شيعه، روايت نقل كرده است.

    از «عبدالله بن احمد» نقل شده است كه گفت:«پدرم «احمد» در سال 157 ولادت يافته و او حضرت علي بن موسي الرضا عليه‌السلام را در سال 194 هجري ملاقات كرده است؛ در حالي كه شهادت آن حضرت روز سه شنبه، 18 جمادي الاول، سال 202 در طوسي رخ داد است، بنده حضرت ابوالحسن ابومحمد علي بن موسي عليهم‌السلام را خود نيز ملاقات كرده‌ام. پدرم مؤذن و امام بزرگوار حضرت جواد الائمه و امام هشتم عليهم‌السلام نيز بوده است.» [319] . [ صفحه 114]


    شهادت عمار بن حسان بن شريح طائي

    سروي گفته است «عمار» فرزند «حسان بن شريح الطائي» در حمله نخستين، جان خود را در راه حمايت از دين فدا كرد. [320] .


    عمر بن ضبيعة بن قيس بن ثعلبة ضبعي تيمي

    «عمر» را نيز «عمرو» ناميده‌اند، [321] او مردي شجاع و رزم‌آور بود. او با ابن‌سعد از كوفه خارج شد و سپس با عده‌اي به سپاه امام ملحق شد. [322] .


    شهادت عمر

    سماوي به نقل از سروي گويد: عمرو در حمله نخستين به فوز شهادت نائل شد. [323] .





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  2. #82
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    عبدالله بن يزيد بن ثبيطفرزندان عمار بن حسان بن شريح طائي

    فرزندان و نوادگان اين بزرگ‌مرد، همه از شيعيان و دوستداران اهل بيت عليهم‌السلام شناخته شده‌اند. از جمله آنها «عبدالله بن عامر بن سليمان بن صالح بن وهب بن عمار» است كه از علما و راويان حديث اماميه است. او داراي آثار و نوشته‌هايي چند، همچون كتاب «قضايا اميرالمؤمنين عليه‌السلام» بوده پدر بزرگوارش از امام هشتم حضرت حضرت علي بن موسي الرضا عليه‌السلام حديث نقل نموده است. [318] در اين كتاب او از پدرش «ابوالجعد احمد بن عامر» و «شيخ نجاشي» رجالي بزرگ شيعه، روايت نقل كرده است.

    از «عبدالله بن احمد» نقل شده است كه گفت:«پدرم «احمد» در سال 157 ولادت يافته و او حضرت علي بن موسي الرضا عليه‌السلام را در سال 194 هجري ملاقات كرده است؛ در حالي كه شهادت آن حضرت روز سه شنبه، 18 جمادي الاول، سال 202 در طوسي رخ داد است، بنده حضرت ابوالحسن ابومحمد علي بن موسي عليهم‌السلام را خود نيز ملاقات كرده‌ام. پدرم مؤذن و امام بزرگوار حضرت جواد الائمه و امام هشتم عليهم‌السلام نيز بوده است.» [319] . [ صفحه 114]


    شهادت عمار بن حسان بن شريح طائي

    سروي گفته است «عمار» فرزند «حسان بن شريح الطائي» در حمله نخستين، جان خود را در راه حمايت از دين فدا كرد. [320] .


    عمر بن ضبيعة بن قيس بن ثعلبة ضبعي تيمي

    «عمر» را نيز «عمرو» ناميده‌اند، [321] او مردي شجاع و رزم‌آور بود. او با ابن‌سعد از كوفه خارج شد و سپس با عده‌اي به سپاه امام ملحق شد. [322] .


    شهادت عمر

    سماوي به نقل از سروي گويد: عمرو در حمله نخستين به فوز شهادت نائل شد. [323] .


    مسلم بن كثير اعرج ازدي كوفي

    «مسلم» فرزند «كثير» از قبيله «ازد» [324] و از مردان كوفه است. گفته‌اند او از ياران (تابعين) امام علي عليه‌السلام بود و در ركاب آن حضرت، در يكي از جنگ‌ها زخمي به پاي او رسيده و آسيب ديده بود. [325] .


    شهادت مسلم


    تاريخ‌نويسان گفته‌اند «مسلم بن كثير» براي ياري حضرت اباعبدالله الحسين خود را از كوفه به كربلا رسانيد؛ اما در مدخل كربلا دستگير شد و به شهادت رسيد. [326] ابن‌شهر آشوب بر اين باور است كه مسلم در حمله نخستين به شهادت رسيده است. [327] . [ صفحه 115] در زيارت ناحيه آمده: «السلام علي مسلم بن كثير الازدي؛ سلام بر مسلم بن كثير ازدي» شيخ طوسي رضي الله عنه مسلم بن كثير را از ياران حضرت اباعبدالله الحسين به شمار آورده است. [328] .







    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  3. #83
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    زهير بن سليم ازدي

    <<زهیر>>از قبيله «ازد» فرزند «سليم» [329] از سعادتمنداني است كه در شب عاشورا به خيمه‌گاه حسيني عليه‌السلام چهره ساييد و به ياران امام پيوست. اين بزرگمرد هنگامي كه همه بر جنگ با اباعبدالله هم‌قسم شده‌اند، خود را به اصحاب امام رسانيد و به آنها ملحق شد. او در روز عاشورا و در اولين حمله به شهادت رسيد و او با ريختن خون خود دين محمدي را زنده كرد. [330] .


    رافع بن عبدالله مولي مسلم ازدي


    [331] .رافع فرزند «عبدالله» و «غلام مسلم ازدي» است. ايشان همراه مولاي خود مسلم به امام حسين عليه‌السلام پيوست و بعد از او به مقام شهادت نائل آمد. «مامقاني» گفته شهادت ايشان پس از مسلم در حال مبارزه، بعد از نماز ظهر اتفاق افتاده است. [332] .



    رافع بن عبدالله مولي مسلم ازدي

    [331] .رافع فرزند «عبدالله» و «غلام مسلم ازدي» است. ايشان همراه مولاي خود مسلم به امام حسين عليه‌السلام پيوست و بعد از او به مقام شهادت نائل آمد. «مامقاني» گفته شهادت ايشان پس از مسلم در حال مبارزه، بعد از نماز ظهر اتفاق افتاده است. [332] .

    جندب بن حجر (حجير) كندي خولاني

    «جندب» پسر «حجر بن عدي كندي خولاني» است. [333] شيخ طوسي وي را از اصحاب امام حسين عليه‌السلام دانسته است. [334] «حجر» پدر «جندب» از ياران و اصحاب امام علي عليه‌السلام بود كه معاويه او را به سبب حمايت بي‌دريغش از مولا علي عليه‌السلام كشت و در محلي بنام [ صفحه 116] «مرج عذرا» در شام مدفون است. [335] جناب «جندب» خود از بزرگان شيعه بوده است. [336] .به نقل از «ابن‌عساكر» او نيز امير دو قبيله بزرگ «بني‌كنده» و «ازد» بوده است. [337] .جندب قبل از اينكه حر به سپاه امام عليه‌السلام برخورد كند به سپاه حضرت ملحق شده بود و تا كربلا امام را همراهي كرد و سرانجام در روز عاشورا به شهادت رسيد. [338] .

    حجاج بن مسروق

    جعفي مذحجي رضي الله عنه«حجاج» پسر «مسروق جعفي» از قبيله «مذحج»، از شيعيان مشهور اميرمؤمنان عليه‌السلام است. او از صحابه اميرمؤمنان عليه‌السلام بود كه در كوفه زندگي مي‌كرد. چون از حركت امام به سوي كربلا باخبر شد، خود به استقبال امام از كوفه خارج شد و رو به جانب مكه، حركت كرد و در بين راه به امام ملحق شد. [772] وقتي امام حسين عليه‌السلام با لشكر حر برخورد نمودند و وقت نماز ظهر شد، امام عليه‌السلام به وي امر نمودند تا اذان بگويد [773] و تا كربلا لحظه‌اي از امام جدا نشد تا اين كه روز عاشورا، به شهادت نائل آمد.








    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  4. #84
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    نمايندگي از طرف امام


    در «قصر بني‌مقاتل» كه بيستمين منزل در راه كربلاست، امام، خيمه‌اي برافراشته ديد. فرمودند: «اين از آن كيست؟» پاسخ داده شد كه آن «از عبيدالله بن حر جعفي» است. امام به «حجاج بن مسروق» امر فرمود كه عبيدالله بن حر جعفي را دعوت كند تا با او و يارانش همراه شود.

    حجاج وارد خيمه ابن‌حر شد، پس از تعارفات معمولي، ابن‌حر پرسيد: «چه خبر؟» حجاج پاسخ گفت: «براي تو يك هديه و گراميداشتي دارم، اگر پذيراي آن باشي! اين حسين است كه تو را براي ياري فراخوانده، اگر در پيش او (دشمنانش) را بكشي، اجر [ صفحه 240] و پاداش نصيب تو مي‌شود و اگر خود كشته شوي به مقام شهادت نائل آمده‌اي»

    ابن‌حر گفت: «به خدا قسم از كوفه خارج نشده‌ام مگر بدين سبب كه فراوان ديدم افرادي را كه براي جنگ با او خارج شده‌اند و شيعيان او به ذلت كشيده شده‌اند، پس از آن دانستم كه او كشته خواهد شد و من قادر به ياري او نخواهم بود البته مايل نيستم كه او مرا ببيند و من او را ببينم». [774] .

    درسي كه مي‌توان گرفت: اين نكته اهميت بسياري دارد كه واژه شهادت نزد حجاج بن مسروق عبارتي شناخته شده است. او كشته شدن در ركاب امام را شهادت مي‌داند. از اشعار حماسي او در برابر امام - كه به آن اشاره‌اي خواهيم كرد - او را با شهادت آشنا مي‌بينم.

    ديگر اين كه ياران امام خود را «بين احدي الحسنيين» مي‌ديدند، يعني بر اين باور بودند كه اگر كشته شوند در هر حال به مقامي رفيع دست يافته‌اند، و اگر بكشند و پيروز شوند باز هم اجر و ثواب احياي دين را كسب خواهند كرد. پس هرگز احساس ضرري و خسارتي نداشتند تا عقب‌نشيني كنند. در حالي كه طرف مقابل نه به خير دنيا دست يافت و نه به رضاي الهي.








    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  5. #85
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    شهادت حجاج


    ابن‌شهر آشوب و ديگران گفته‌اند: وقتي كه روز دهم محرم شد و جنگ آغاز شد، حجاج بن مسروق جعفي به نزد امام حسين عليه‌السلام آمد و براي ورود به ميدان اجازه خواست. امام به او اجازه داد. [775] پس از شهادت انس، حجاج وارد ميدان جهاد شد، و پس از نبردي خونين در حالي كه محاسن شريفش به خون چهره‌اش رنگين شده بود، به نزد امام بازگشت و گفت: [ صفحه 241] «أقدم حسينا هاديا مهديا اليوم تلقي جدك النبياثم اباك ذالندي عليا ذاك الذي نعرفه وصيا [776] .

    اي حسين! اي امامي كه هم هدايت يافته‌اي و هم ديگران را هدايت مي‌كني و امروز جدت پيامبر را ملاقات خواهي كرد،سپس پدرت علي را كه صاحب فضل و جود و احسان است، آن عزيزي كه ما او را وصي رسول و جانشين بر حق او مي‌دانيم».سپس امام عليه‌السلام به او فرمودند: «نعم، و انا القاهما علي اثرك؛ آري، من هم آن دو (بزرگوار) را پس از شما ملاقات خواهم كرد» او بار دگر رهسپار ميدان رزم شد و پس از نبردي افتخارآفرين به شهادت رسيد. [777]

    در زيارت ناحيه مقدسه چنين آمده: «السلام علي الحجاج بن مسروق الجعفي» [778] .درسي كه مي‌توان گرفت: در اين كه برخي از ياران قدري مي‌جنگيده‌اند و سپس باز به سوي امام بازمي‌گشته‌اند، سري نهفته است؛ از جمله:1
    . علاقه وافر نسبت به امام، آنها را به مركز و قطب عشق فرامي‌خواند؛
    2. اين بازگشت را براي تجديد عهد و ميثاق انجام مي‌دادند؛

    3. و خود تجديد قوا با رؤيت امام را آرزو مي‌كردند كه برآورده مي‌شد؛

    4. غرض برخي چون «عابس» اين بود كه امام او را به شمار آورد، و جهاد و شهادت او را بپذيرد.







    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  6. #86
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض









    ضرغامة بن مالك تغلبي


    اشاره

    [779] .جناب «ضرغامة» فرزند «مالك» است. او به واقع - چون اسم خويش - شيري در [ صفحه 242] ميدان نبرد بود. شيعه‌اي شناخته شده و از بزرگاني بود كه با مسلم بن عقيل عليه‌السلام در كوفه بيعت كرد. هنگامي كه مسلم را مردم كوفه تنها گذاشتند و عهد شكستند، به همراه سپاه ابن‌سعد از كوفه خارج شد و به حضرت اباعبدالله الحسين عليه‌السلام در كربلا پيوست. [780] .
    شهادت ضرغامه

    بعد از نماز ظهر بود كه ضرغامه از امام اجازه رزم خواست و در نبردي خونين در برابر امام شربت شهادت نوشيد. [781] .


    عمر بن عبدالله الجندعي


    ابن‌شهر آشوب بر اين باور است كه «عمرو» فرزند «عبدالله جندعي» در حمله نخستين شهيد شده است. [782] ولي فضيل بن زبير گزارش نموده است كه عمر در روز عاشورا زخمي گرديدند و بعد از يك سال به شهادت رسيدند [783] .در زيارت ناحيه مقدسه نيز اين داستان تأييد شده است: «سلام بر زخمي همراه سوار، عمر بن عبدالله الجندعي». [784] .

    ابوعمرو نهشلي

    مهران كه از غلامان بني‌كاهل است گفته: من در كربلا در كنار حسين عليه‌السلام خود شاهد بودم كه مردي وارد ميدان شد و درگيري بسيار سختي داشت. او چون صاعقه‌اي شرربار به هر طرف مي‌تاخت، به گونه‌اي كه هيچ كس را تاب برابري با او نبود؛ چرا كه او به هر گروه كه حمله‌ور مي‌شد، آن بخش از سپاه را پاره مي‌كرد. سپس به خدمت امام عليه‌السلام بازگشت و عرض كرد: [ صفحه 243] «ابشر هدين الرشد يابن‌احمدا في جنة الفردوس تعلوا صعدا؛ [785] .تو را بشارت، اي پسر احمد كه به هدايت رشديافته‌اي، به باغ فردوس پر مي‌كشي و در آن بالا مي‌روي».پس از آن پرسيدم: «اين كيست؟» گفتند: «ابوعمرة نهشلي است» پس «عامر بن نهشل» با او درگير شد و او را كشت و سرش را از بدن جدا ساخت. [786] .

    سويد بن عمرو

    آخرين ياور امام حسين عليه‌السلام «سويد بن عمرو بن ابي‌مطاع» بود. او به ميدان آمد و به مبارزه پرداخت؛ اما در حين كارزار با صورت به زمين خورد و همگان پنداشتند او كشته شده، در حالي كه زنده ولي بي‌هوش روي زمين افتاده بود. [787] بعد از اين، (در ضمن ذكر شهداي پس از امام) از او بيشتر سخن خواهيم گفت. [ صفحه 244]






    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  7. #87
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    شهادت اهل بیت

    اشاره

    از ياران امام حسين عليه‌السلام كسي جز اهل بيت عليهم‌السلام نمانده بود. در اين هنگام، ياران امام كه از اهل بيت عليهم‌السلام بودند با يكديگر وداع كردند و براي دفاع از جان امام حسين عليه‌السلام روانه ميدان شدند؛ [788] اما اولين شهيد از خاندان امام علي اكبر - بزرگترين فرزند امام - بود.


    علي بن حسين بن علي بن ابي‌طالب



    كنيه «علي اكبر» را «ابوالحسن» دانسته‌اند؛ [789] ابوالحسن علي اكبر، در يازدهم ماه شعبان سال سي و سه هجري ولادت يافت. در حادثه كربلا حدود بيست و هفت سال داشت. [790]

    اين نقل با سخن «ابن‌ادريس» و نقل دانشمندان تاريخ‌نگار و نسب‌شناس همخواني دارد. آنان گفته‌اند «علي بن الحسين عليه‌السلام در اوائل خلافت عثمان بن عفان به دنيا آمده و از جد بزرگوارش حضرت علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام نقل حديث فرموده است». [791] .

    مشهور علماي اهل نسب و تاريخ از وي با لقب اكبر و بزرگترين فرزند امام حسين عليه‌السلام گزارش نموده‌اند. [792] ولي برخي علماي شيعه وي را كوچك‌تر از امام سجاد عليه‌السلام دانسته‌اند [793] كه اين نظر توسط مرحوم تستري مورد نقد واقع شده است. [794] .

    مادر آن بزرگوار را «ليلي» دانسته‌اند. پدر ليلي، «ابي‌مرة» بوده كه او خود پسر «عروة بن مسعود ثقفي» است. [795] «عروة بن مسعود» يكي از بزرگان قومش بوده [796] و او را شبيه‌ترين مردم به حضرت عيسي عليه‌السلام دانسته‌اند. [797]

    مادر ليلي «ميمونة» دختر «ابي‌سفيان» پسر «حرب» پسر «اميه» مي‌باشد. [798] از امام رضا عليه‌السلام نقل شده كه علي اكبر كنيزي را به همسري برگزيده بود. [799] .




    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  8. #88
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    ويژگي‌هاي علي اكبر

    به شهادت و اقرار امام حسين عليه‌السلام، علي اكبر عليه‌السلام آينه تمام‌نماي ظاهر وباطن رسول صلي الله عليه و آله و سلم بوده است. [800] بنابراين، او بسيار خوش‌چهره و خوش‌خلق بوده است. [801] .درباره دوران كودكي علي اكبر، روايتي نقل شده كه گوياي اعجاز و كرامت و تربيت او در دامان حسين بن علي عليه‌السلام است.

    در كتاب «ضياء العالمين» از «زفير بن يحيي» و او از «كثير بن شاذان» گزارش كرده كه گفت: «خودم شاهد بودم كه علي اكبر در غير فصل مناسب، از پدر بزرگوارش انگور طلب كرد. ناگاه امام حسين عليه‌السلام با دست به كنار ديوار مسجد زد كه انگور و موزي از آن خارج شد. پس فرزند خود را از آن خورانيده و فرمود: «ما عندالله لاوليائه اكثر؛ از آن چه نزد خداي تعالي است به اوليائش بيشتر مي‌رسد». [802] «ابوالفرج اصفهاني» از مغيره نقل كرده كه روزي معاويه از اطرافيان خود پرسيد: «به [ صفحه 246] نظر شما چه كسي سزاوار خلافت است؟»

    اطرافيان در پاسخ گفتند: «خود شما» او گفت: «نه، به اعتقاد من سزاوارترين كس بر خلافت علي بن الحسين است؛ هم او كه آينه جدش رسول خدا و داراي صفات ممتازي چون شجاعت بني‌هاشم و سخاوت بني‌اميه، زيبايي چهره و فخر و فخامت ثقيف است» آري، دشمني چون معاويه، علي اكبر را اين گونه وصف مي‌كند! [803] .


    حق از ديدگاه علي اكبر


    ابي‌مخنف از عقبة بن سمعان گزارش كرده، كاروان حسيني به «قصر بني‌مقاتل» رسيده بود، در آخر شب ناگاه امام جوانانش را فراخواند و فرمان حركت داد. كاروان در شب آرام‌آرام سير مي‌كرد.

    زمزمه آرام امام در حالي كه كلمات «انا لله و انا اليه راجعون و الحمدلله رب العالمين» را تكرار مي‌فرمود، به گوش مي‌رسيد. اين عبارات بيانگر واپسين روزهاي عمر امام بود. علي اكبر از آن حضرت علت انتخاب آن گفتار را سؤال كرد. گفت و گوي امام با او و پرسش‌هاي ديگر او چنين است: «يا بني اني خفقت برأسي خفقة فعن لي فارس علي فرس فقال: القوم يسيرون و المنايا تسري اليهم، فعلمت انها انفسنا نعيت الينا، قال له: يا ابت لا اراك الله سوءا، السنا علي الحق؟ قال بلي، والذي اليه مرجع العباد. فقال: يا ابت اذا لانبالي نموت محقين. فقال عليه‌السلام جزاك الله من ولد خير ما جزي ولدا عن والده؛ [804]

    پسرم! مرا خواب ربود و چشمم گرم شد، ناگاه شنيدم سواري مي‌گويد: اين قوم حركت مي‌نمايد و مرگ آنها را تعقيب مي‌كند، از اين گفتار فهميدم كه مرگ ما فراخواهد رسيد. علي اكبر گفت: پدر جان! خداوند بر شما بدي نبيند، مگر ما بر حق نيستيم؟ امام فرمود: آري، به حق آن كسي كه همه بندگان به سوي او بازمي‌گردند. با شنيدن اين كلام امام، علي اكبر گفت: اي پدر! در هنگامي كه بر حق استوار باشيم از مرگ ابائي ندارم.

    امام [ صفحه 247] در حق علي دعاي خيري فرمود: خداوند بهترين اجر و پاداش فرزندي را از جانب پدر به فرزند خويش به تو عنايت فرمايد».درسي كه مي‌توان گرفت: خواب اولياي الهي به سبب فراغت نفس از تمنيات و تمايلات دنيوي به حقيقت تعبير مي‌شود و راه‌گشاي آينده آنهاست. يا اين كه به واقع اين حالت امام، نوم و خواب نبوده است. بلكه حالت مناميه سالكان الي الله تعالي است كه در حالت بيداري پرده از چشمان آنها زدوده مي‌شود و حقايق را آشكارا مي‌بينند.

    حق‌گرايي حضرت علي اكبر عليه‌السلام، پاسخگوي اين اشتباه فاحش دوران نومدرن (New Modern) است كه امروزه گاه حق برنمي‌تابند و مي‌گويند: دوست نداريم! آري بيان علي اكبر، جست و جويي جدي براي يافتن حقيقت است. امام فرمود: آري ما بر حقيم و علي اكبر بيان داشت: پس، از مرگ باكي نداريم، چون بر حق استواريم.




    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  9. #89
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض







    حركت علي اكبرعنه به سوي ميدان


    از زيارات ناحيه مقدسه اين گونه برمي‌آيد كه «علي اكبر» عليه‌السلام نخستين ياور امام از اهل بيت رسالت است كه عازم ميدان رزم شده است. چنانچه در آن زيارت اين گونه آمده است: «السلام عليك يا اول قتيل، من نسل خير سليل من سلالة ابراهيم؛ [805] سلام بر تو، اي اول كشته از نسل بهترين دودمان ابراهيم خليل».علاوه بر زيارت ناحيه مقدسه، ابوالفرج اصفهاني نيز پس از ياران امام حسين عليه‌السلام اولين شهيد را علي اكبر عليه‌السلام دانسته است. [806] .

    پس از ظهر بود كه با شهادت ياران حسين عليه‌السلام علي اكبر با همگان وداع كرد. در اين هنگام اهل حرم و همه بستگان، دور تا دور او را گرفته مي‌گفتند: «ارحم غربتنا لا طاقة لنا علي فراقك؛ به غربت ما رحم كنيد، ما تحمل و فراق و دوري تو را نداريم»

    علي اكبر [ صفحه 248] مي‌ديد چگونه امام زمان او از هر طرف تحت فشار قرار گرفته است و دشمنان براي ريختن خون پاك او اجتماع كرده‌اند؛ بدين سبب به زن‌ها و گفته‌هايشان چندان توجهي نداشت. آخرالامر به خدمت پدر بزرگوار رسيد و اجازه ميدان خواست و بر اسبي كه «لاحق» ناميده مي‌شد و متعلق به امام بود سوار شد. [807] آن اسب را برخي «ذوالجناح» نيز ناميده‌اند. [808] .

    درسي كه مي‌توان گرفت: زنان منبع احساسات و عواطف مادري، خواهري يا غير آن هستند؛ اما در انجام دادن وظيفه شرعي و عقلي هرگز احساسات - هر چند مقدس باشد - ملاك نيست و انسان بايد به سوي انجام دادن وظيفه و تكليف الهي خود با استقامت و بردباري گام بردارد. علي اكبر، در شرايطي كه امام را تنها و بي‌ياور مي‌ديد، در برابر احساسات اطرافيانش زانو نزد، و از حمايت بي‌دريغ از پدر و امام زمانش دست برنداشت.







    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





  10. #90
    عضو خودماني
    سمن بویان آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 1,175      تشکر : 479
    885 در 506 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    سمن بویان آنلاین نیست.

    پیش فرض








    حمايت علي اكبر از امام

    در روز عاشوراء هنگامي كه علي اكبر وارد ميدان كربلا شد. مردي فرياد برآورد: «اي علي! تو با اميرالمؤمنين (يزيد) نسبت خويشاوندي داري و ما قصد ملاحظه و مراعات حال خويشان او را داريم، اگر بخواهيد شما را امان مي‌دهيم» آن حضرت پاسخ فرمودند: «ان قرابة رسول الله احق ان ترعي؛ [809] مراعات خويشاوندي رسول خدا به حقيقت نزديك‌تر است».

    درسي كه مي‌توان گرفت: در تاريخ ثبت است كه پيش از اسلام فرزندان «عبد شمس» (بني‌اميه) كينه ديرينه‌اي نسبت به «بني‌هاشم» داشته‌اند. هنگام ظهور اسلام، [ صفحه 249] قرآن كريم عصبيت را با صراحت خطا دانسته، دوستي و دشمني مسلمانان را بر هر جهتي صحيح و ميزاني قويم استوار ساخت: «(قل ان كان ابائكم و ابنائكم و اخواتكم و ازواجكم و عشيرتكم و اموال اقترفتموها و تجارة تخشون كسادها و مساكن ترضونها احب اليكم من الله و رسوله)؛ [810]

    اي پيامبر! بگو آيا پدرانتان و فرزندانتان و برادران و همسران و خويشان و اموالي كه اندوخته‌ايد و تجارتي كه از كسادش مي‌ترسيد و خانه‌هايي كه به آن خشنود هستيد، نزد شما محبوب‌تر از خدا و رسول اوست؟ اگر اين گونه است صبر كنيد تا عذاب بر شما نازل شود».

    قرآن به صراحت آنها را كه بي‌چون و چرا از بزرگان قوم خود تبعيت كرده و توجهي به رضاي خداوند نداشته‌اند، مورد مؤاخذه قرار داده است. [811] .پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله بين مسلمين عقد اخوت و برادري برقرار ساخت و قرآن، مؤمنان را از هر قوم و طائفه‌اي برادر شمرد: «(انما المؤمنون اخوة فاصلحوا بين اخويكم)؛ [812] اهل ايمان همگي برادرند پس در حين اختلاف بين آنها صلح برقرار سازيد»

    مع‌الأسف بعد از نبي اكرم، بيماري‌هاي جاهليت ديگربار عود كرد و عصبيت و قوميت، جايگزين خدا و رسول، حق و باطل، ديانت و وفا شد، بر مبناي اين انحراف است افرادي كه داراي صفات بني‌اميه هستند، به علي اكبر از خدا و دين نمي‌گويند، تنها او را به سبب قرابت به خليفه ارج مي‌نهند و امان مي‌دهند؛ ولي آن بزرگ‌مرد كه روحيه رسول اللهي دارد دست رد به سينه جاهلان زد و مراعات رسول و مقررات اسلامي را، ميزان حق دانست و به گفته آنها كه بر مبناي سنت قبيله‌اي جاهلي و پيوندهاي قومي مي‌نگرند اعتنا نكرد.

    امروزه بايد به بي‌ثباتي و سستي افكار متحجرمآبانه «ناسيوناليستي» و [ صفحه 250] «تخريب‌گرايي» كه چون بت به آن مي‌نگرند اعتراف كرد، و آنها را چون خرافه جاهليت نگريست كه صدها سال پيش متحجرگرايان به آن سمت و سو نظر داشته‌اند. شكي نيست كه احزاب و گروهاي آنها معيار حق و باطل نيستند؛ بلكه هر حزب و گروه را بايد بر مبنا و ميزان حق (قرآن و سنت) سنجيد و به آن ارج نهاد.

    فاطمه زهرا عليهاالسلام آن گروهي را كه ادعاي شورا به سر داشتند و خلافت وصي رسول را انكار كردند، حزب شيطان دانست: «افبحزب الشيطان تخوفني يا عمر! [813] اي عمر! آيا مرا به حزب شيطان مي‌ترساني».اگر كسي به حقيقت مسلمان باشد، اقوال و رفتار خود را بر مبناي اسلام استوار مي‌كند، خواه مخالف حزب او يا موافق باشد؛ اگر كسي به استوار ساختن اسلام در جامعه مي‌انديشد، بايد به او به ديده برادري نگريست و اگر جز اين باشد و در جبهه كفر قرار گيرد، بايد حساب خود را از او جدا ساخت و حمايت و حراست را تنها بر مبناي حق استوار ساخت.





    ياران شيداي حسين بن علي علیهما السلام در  حماسه عاشورا
    سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
    پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
    در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
    که با این درد اگر دربند درمانند درمانند





صفحه 9 از 17 نخستنخست ... 5678910111213 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •