از این رو، ما هرگز حافظ را از متن خود- یعنی قرآن کریم- جدا نمی‌دانیم
و همواره ابیات آن را با آیات آن کتاب به مقایسه می‌نشینیم
و آنچه مطابق است بر آن بوسه زده و بر دیده منت نهاده و بر آفریننده
آن آفرین می¬گوییم، و آنچه با آیات کتاب حق ناهماهنگ و ناموافق است
به کناری زده و برای وی نیز از درگاه خداوند غفور،
مغفرت را مسئلت می‌داریم.

از کلام خدا که بگذریم ملاک دیگری هم در این میان وجود دارد
و آن عقل است که در سایه آن می توان سخنان به نظم کشیده
حافظ را سنجش نموده و صحیح از ناصحیح و سره از ناسره
را تمیزداده و سخنان ممتاز او را همچون نگین در
انگشتر جان خود بنشانیم.


درس ســـحر