سخن آخر
ائمه ي اطهار عليهم السلام در راستاي اهداف شريعت، که بنيان انتقال معنا به جامعه است، حرکت کرده و از هر طريق قصد توجه به خدا و جلب رضاي خداوند را دارند؛ چه در اجراي احکام، چه در قضاوت ها و شهادت ها و چه در سکوت و حکومت و جهاد، تنها رضاي او و توجه به عالم معناست که آن ها را به خود مشغول کرده است. اگر از دنيا مي برند و آن را مذمت مي کنند براي آن است که لازمه ي وصل به معنا انقطاع از عالم ماده است و اگر به توصيه ي دوستان در رعايت حال اشراف گوش فرا نمي دهند به دليل آن است که امتيازات پوشالي جهان مادي را قبول ندارند. پس در هر حال معصومين عليهم السلام حلقه ي ارتباطي بين زمين و عالم معنا هستند و مي کوشند با وصل و ارتباط اين دو با هم، رذيلت هاي دنيا را تبديل به آمادگي براي ورود به عالم معنا کنند و از اين پل طوري عبور کنند که با کم ترين زمان بيشترين توشه را منتقل نمايند و جلودار امت اسلامي باشند و انسان ها را به فطرت معنوي خود بازگردانند و زنگار از فطرت برگيرند. پس آن هايي که قابليت و ظرفيت دارند از اين خوان گسترده بهترين بهره را مي گيرند و با استفاده از سخنان گوهربار و نوراني آن ها از عالم ماده جدا و به عالم معنا وصل مي گردند.
منابع و مآخذ:
1) قرآن مجيد.
2) آمدي، عبدالواحد بن محمد تميمي (1373)، شرح غررالحکم، تهران، چاپ دانشگاه.
3) ابن ابي الحديد (1387هـ )، شرح نهج البلاغه، تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيم، مصر، دار الاحياء الکتب العربي.
4) ابن شهر آشوب، السروي مازندران (1405 هـ )، مناقب، بيروت، دار الاضواء.
5) اسکافي، محمد بن عبدالله (1402 هـ )، المعيار و الموازنة در برتري اميرالمؤمنين، بيروت، انتشارات محمودي.
6) اسمارت، نينيان (1967)، تجربه ي ديني بشر، نيويورک.
7) العروسي الحويزي، شيخ جمعه (1415 هـ)، نورالثقلين، قم، اسماعيليان.
8) الکاندهلوي (1968)، حياة الصحابه، بيروت، دارالقلم.
9) امام علي (1379)، نهج البلاغه، مترجم علي دشتي، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوي (به نشر).
10) بلاذري (1398)، انساب الاشراف، تحقيق محمد باقي المحمودي، بيروت، بي نا.
11) حراني، ابن شعبه (1404 هـ)، تحت العقول، قم، مؤسسه ي نشر اسلامي جامعه ي مدرسين.
12) خوارزمي (1418 هـ)، مقتل الحسين، نجف اشرف.
13) صدوق (1403 هـ)، خصال، تصحيح علي اکبر غفاري، قم، جامعه ي مدرسين.
14) طوسي، محمد بن حسن (1348)، اختيار معرفة الرجال، مشهد، دانشگاه مشهد.
15) طوسي، محمد بن حسن (1413 هـ)، امالي، قم، دارالثقافه.
16) قمي، شيخ عباس (1342)، مفاتيح الجنان، ترجمه ي مهدي الهي قمشه اي، تهران، چاپخانه ي محمد علي علمي.
17) کشي، محمد بن عمر (1413 هـ )، اختيار معرفة رجال، بي جا.
18) کليني، محمد بن يعقوب (1388 هـ)، کافي، تهران، دارالکتب الاسلاميه.
19) مجلسي، محمد باقر (1403 هـ)، بحارالانوار، بيروت ، دارالتراث العربي.
نقش امامت در رشد معنوي جامعه