سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: دعوت به سوی امام حسین علیه السلام

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    مدیرارشدانجمن مهارتهای زندگی
    تاریخ عضویت
    شهریور 1388
    شماره عضویت
    54
    نوشته
    9,293
    تشکر
    2,655
    مورد تشکر
    6,980 در 3,872
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض دعوت به سوی امام حسین علیه السلام

    در شامگاه پنجم محرم و شب ششم، جناب حبیب بن مظاهر اسدى (رحمه الله علیه) به اذن حضرت سید الشهداء (علیه‌السلام) به سوى قوم بنى اسد رفته. آنان را به یارى حضرت، دعوت کرد. [۱] مقاله‌اى که در پیش روى دارید پرده از سرّ این دعوت بر می‌دارد و درس آموزنده‌اى براى حق طلبان و حق جویان است که به حضور شما خواننده گرامى تقدیم می‌داریم:
    زنگ کاروان به صدا در آمده و نداى کوچ سر داده شده، کاروان بشر با سرعت و بى درنگ در حال حرکت است. به سوى مقصدى بلند و مقدس خوانده شده‌اند. به سوى بی‌نهایت حُسن و جمال، حلم و علم، قدرت و کمال، به سوى ابدیّت و جاودانی، به سوى بى نهایت نیکی‌ها، به سوى « الله »
    > ‎انّا لله وانّا الیه راجعون < [۲]
    « ما از خدائیم و به سوى او باز می‌گردیم »
    اوست که منتهاى همه چیز و پایان هر سفر است.
    >وانّ الى ربّک المنتهی< [۳]
    « همه امور به پروردگارت منتهى می‌گردد».
    اکنون که هدف نهایی، روشن شد و مقصد، مشخص گردید باید دید راه صحیح و درست به سوى این هدف بلند چیست؟ راه خدا کدام است؟ راه را شناخت و به دیگر همسفران شناساند.
    باید خطر گاه‌ها و پرتگاههاى این راه را شناخت و از آن پرهیز کرد و دیگران را از آن بر حذر داشت باید دزدان و راهزنان راه خدا را شناخت و از کید و مکر و خطر آنان، دیگران را آگاه کرد.
    اما راه خدا و طریق الهى یعنى سبیل الله چیست؟
    باید در خزائن کلمات الهى و سخنان پیشوایان دین علیهم السلام به جستجو پرداخت زیرا هر آنکه ما را خوانده راه را نیز نشان داده است.
    در قرآن کریم در موارد متعددى از راه خدا به « صراط مستقیم‌» تعبیر شده [۴] و در روایات بسیار از رسول خدا (صلى الله علیه و آله) وائمه اطهار (علیهم‌السلام) « صراط مستقیم » به حضرت امیر المؤمنین على (علیه‌السلام) و ولایت ائمه (علیهم‌السلام) تفسیر شده [۵]. در دسته‌اى از آیات شریفه قرآنى از راه خدا به « سبیل الله » و « سبیل ربّ‌ » تعبیر شده [۶] و روایات بیشمارى این « سبیل رب » را وجود مقدس أئمه معصومین (علیهم‌السلام) دانسته است[۷]. مثلاً در زیارت جامعه کبیره خطاب به آن پیشوایان معصوم چنین می‌فرماید: «انتم سبیل الاعظم و الصراط الأقوم»[۸] « شما راه بزرگ (خداوند) و مسیر درست (الهی) هستید»
    در دعاى ندبه نسبت به وجود مسعود امیر المؤمنین (علیه‌السلام) می‌فرماید: « وکان بعده هدى من الضلال ونوراً من العمى وحبل الله المتین وصراطه المستقیم» [۹]
    « و بعد از رسول خدا (صلى الله علیه و آله) حضرت امیر المؤمنین (علیه‌السلام) هدایت مردم در میان گمراهی‌ها و نورى در کورهاى و تاریکی‌ها وریسمان محکم الهى و راه مستقیم خداوند بودند».
    اکنون که راه خداوند نیز روشن گشت قرآن کریم می‌فرماید:
    > ادع الى سبیل ربّک بالحکمه والموعظه الحسنه وجادلهم باللتى هى أحسن < [۱۰]
    « با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت نما و با آنها به روشى که نیکوتر است استدلال و مناظره کن‌...».
    بنابر این وظیفه هر مسلمان و مؤمنى است که مردم را به راه خدا یعنى ولایت ائمه معصومین علیهم السلام دعوت نماید. از این مسیر حرکت کند و مردمان را به این راه رهنمون سازد.
    و باید هشیار بود که این راه اگر چه راهى است روشن و نورانى اما استقامت بر این راه، شرط اساسى پیمودن آن است. که فرمود: > وأن لو استقاموا على الطریقه لاسقیناهم ماء غدقا <. [۱۱]
    « واینکه اگر آنان (جن وانس) در این راه استقامت ورزند با آب فراوان سیر ابشان می‌کنیم».
    والبته استقامت بر این راه چه مژده‌ها و پاداشهاى نیکویى دارد که گواراى وجود پایداران و راد مردان این راه باد > ‎إنّ الذین قالوا ربنا الله ثمّ استقاموا تتنزل علیهم الملائکه الا تخافوا ولا تحزنوا وابشروا بالجنه التى کنتم توعدون < [۱۲]
    « به یقین کسانى که گفتند: پرودگار ما خداوند یگانه است سپس استقامت کردند فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند که : نترسید وغمگین مباشید و بشارت باد بر شما به آن بهشتى که به شما وعده داده شده است».
    ولى پایدارى بر این راه مشکل است و طاقت فرسا چرا که بر سر این راه راهزنى بسیار قدرتمند و هشیار چون ابلیس نشسته و قسم یاد کرده که راهیان این راه را به پرتگاه‌ههاى هلاکت و گمراهى بیاندازد و به راههاى کور و مبهم و تاریک منحرف سازد: > قال فیما اغویتنى لأقعدن لهم صراطک المستقیم ثم لاتینهم من بین ایدیهم و من خلفهم و عن ایمانهم و عن شائلهم ولا تجد اکثرهم شاکرین <. [۱۳]
    « گفت : اکنون که مرا گمراه ساختى من بر سر راه مستقیم تو در برابر آنها کمین می‌کنم سپس از پیش رو و از پشت سر و از طرف راست و از طرف چپ آنها به سراغشان می‌روم و بیشتر آنها را شکر گزار نخواهى یافت».
    > قال فبعزتک لأغوینهم اجمعین ،‌الا عبادک منهم المخلصین < [۱۴]
    « گفت: به عزتت سوگند همه‌ آنان را گمراه خواهم کرد، مگر بندگان خالص تو از میان آنها».
    آرى تمام همت خود را صرف می‌کند تا راه خدا یعنى ولایت امیر المؤمنین و أهل بیت (علیهم‌السلام) را مسدود نماید زیرا خوب می‌داند که اگر این راه بسته شود دیگر هیچ راهى به سوى خدا منتهى نمی‌شود و همه راههاى دیگر جاده‌هاى انحرافى است که به سوى آتش دوزخ ختم می‌شود چناچه قرآن کریم تذکر فرموده: > و‎إنّ هذا صراطى مستقیماً فاتبعوه ولا تتبعوا السبل فتفرق بکم عن سبیله< [۱۵]
    « این راه مستقیم من است از آن پیروى کنید و از راه‌هاى پراکنده (وانحرافی) پیروى نکنید که شما را از طریق حق دور می‌سازد‌...».
    پس باید ما نیز تلاش و کوشش خود را در این صرف کنیم که ارتباط خود و دیگران با راه خدا یعنى امام زمانمان، محکم سازیم و مردم را به سوى این راه بخوانیم.
    آرى ! حبیب بن مظاهر آن تک سوار میدان حق و حقیقت نه تنها بنى اسد را به یارى امام زمان خویش دعوت و به صراط مستقیم فرا خواند [۱۶] بلکه در هر فرصتى که در روز تاسوعا [۱۷] و عاشورا پیش آمد سپاهیان دشمن را مخاطب قرار می‌داد و آنان را از خطرى که در پیش روى آنان است و انحرافى که از حق پیدا کرده‌اند آگاه می‌ساخت [۱۸] و سر انجام خود نیز با استقامت و پایدارى بر این راه بر اوج افلاک قدم نهاد و جان خویش را در این طریق تقدیم و از عالم تاریک خاک تا عرش افلاک پر کشید و ما باید همیشه زمزمه لبهاى آرزومندمان این باشد.
    « یا لیتنا کنا معک فنفوز فوزاً عظیماً»
    « اى کاش با تو بودیم و به این رستگارى بزرگ می‌رسیدیم».
    --------------------------------------------------------------------------------
    ۱ ـ معالى السبطین ج۱ ص۳۷۲ فى شهاده الحبیب.
    ۲ـ سوره بقره: ۱۵۶.
    ۳ ـ سوره نجم: ۴۲.
    ۴ ـ مثل سوره‌هاى : فاتحه: ۶، آل عمران: ۵۱ ـ ۱۰۱، انعام: ۸۷ ـ ۱۵۳، حج: ۵۴، زخرف :‌۴۳ و .....
    ۵ ـ تفسیر برهان ذیل آیه ۶ سوره فاتحه ج۱ ص۵۰ ـ ۵۲ ـ ح ۲۱ ـ ۲۲ ـ ۲۳ ـ ۲۵ ـ ۲۶ ـ ۲۷ ـ ۳۴ ـ ۳۸ ـ ۳۹.
    ۶ ـ مثل سوره‌هاى آل عمران: ۱۵۷ ـ نساء ۸۴ ـ توبه: ۸۱ ـ هود: ۱۹ ـ نحل: ۸۸ ـ ۱۲۵ و .
    ۷ ـ تفسیر برهان ذیل آیه‌ى ۱۹ سوره هود ج۲ ص۲۱۵.
    ۸ ـ مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.
    ۹ ـ مفاتیح الجنان، دعاى ندبه.
    ۱۰ ـ سوره نحل: ۱۲۵.
    [۱۱] ـ سوره جن: ۱۶.
    [۱۲] ـ سوره فصلت: ۳۰.
    [۱۳] – سوره اعراف: ۱۶ –‌ ۱۷.
    [۱۴]ـ ‌سوره ص: ۸۲ – ۸۳.
    ۴ ـ سوره انعام: ۱۵۳.
    ۵ ـ معالى السبطین ج۱ ص۳۷۲، فى شهاده الحبیب.
    ۶ ـ همان ج۱ ص ۳۳۲، فى وقایع یوم التاسع.
    ۷ ـ همان ج۱ ص۳۷۴، فى شهاده الحبیب.
    امضاء
    یقین که آتش دوزخ حرام گردیده

    به جسم آنکه بود یار آشنای حسین



    برای بخشش کوه گناه یک راه است

    بریز قطره ی اشکی تو در عزای حسین









  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی