سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    مدیر ارشد انجمن مهارتهای زندگی
    محب سکینه آواتار ها

    تاریخ عضویت : 1388/12/16
    نوشته : 12,280      تشکر : 32,261
    32,099در10,381 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    محب سکینه آنلاین نیست.

    قلب دانشجو و نقش آن در پیروزی انقلاب اسلامی




    دانشجو و نقش آن در پیروزی انقلاب اسلامی





    ایام فجر انقلاب اسلامی نتیجه حركت توده های مختلف مردم از جمله دانشجویان و نقطه شروع حركتی تمدن ساز و جهانی در همه ابعاد خود به رهبری حضرت امام (ره) می باشد. جنبش دانشجویی نیز همپای همه آحاد ملت در به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی نقش خود را ایفا نمود. مقاله ذیل نقش دانشجویان را از منظر مقام معظم رهبری در پیروزی انقلاب اسلامی مورد ارزیابی قرار می دهد.
    نقش پیشرویی اجتماعی، یكی از كاركردهای ثانوی اما طبیعی دانشگاه هاست. در جوامع و كشورهای گوناگون، دانشگاه ها طلایه دار حركت های پیشروانه، نوگرایانه، اصلاحی و یا انقلابی جوامع خود هستند.
    مقام معظم رهبری در ریشه شناسی این نكته چنین فرموده اند: «در همه جای دنیا، دانشجویان یكی از قشرهای پیشرو هستند، علت هم واضح است. روح ناآلوده جوان، هنگامی كه با ذهن و فكر روشن ناشی از تحصیل و با دید بصیر و آگاه همراه می شود، تركیب خیلی ممتاز و فاخری به وجود می آورد، آن تركیب، همان دانشجو است!»
    در كشور ما نیز دانشجویان دانشگاه ها چنان نقشی را داشتند. در جریان شكل گیری و اوج یابی نهضت اسلامی ایران، به شكل های گوناگون در آن سهیم شدند و نقش پیشروانه خود را ایفا كردند: «در رژیم گذشته هم علی رغم سركوب و فشار و گمرا ه سازی دستگاه های مختلف آن رژیم جبار، بالاخره دانشجویان در گرایش به اسلام و اوج اسلام طلبی و اسلام خواهی، كار خودشان را كردند و نقش خودشان را ایفا نمودند.»(۲)
    البته فعالیت های اسلامی دانشجویی در دانشگاه ها، در زمان های مختلف و نیز دانشكده های گوناگون یكسان نبود، با توجه به شرایط و امكانات، اوج و فرودهایی داشت، اما در مجموعه پانزده ساله نهضت اسلامی ایران (از سال ۴۲ تا ۵۷) مستمر و پیوسته بود:
    «از اولی كه مبارزه اسلامی در این مملكت شروع شد، دانشجویان پا به پا حركت كردند ... و البته در طول این مدت پانزده سالی كه تا پیروزی انقلاب ادامه پیدا كرد، نوسان داشت. دانشگاه ها فرق داشتند، دانشكده های یك دانشگاه فرق داشتند، برهه های زمانی فرق داشتند. اما من كه در طول این مدت با دانشجویان مربوط و دمخور بودم و این حركات دانشجویی را تعقیب می كردم، می توانم یك جمع بندی ارایه بدهم. آن جمع بندی در یك كلمه این است كه دانشجویان از ساعت اول این مبارزه تا لحظه پیروزی، یك جریان مستمر مبارزه دانشگاهی و دانشجویی را به وجود آوردند، كسی در این هیچ شك و شبهه ای ندارد.»(۳)
    فعالیت های اسلامی - سیاسی دانشجویی، به گونه های مختلف بود. از حركت های با قالب سیاسی چون تظاهرات، اعتصابات، تدوین و نشر اعلامیه های سیاسی و... تا حركت هایی كه ظاهر محض دینی داشت، اما گرایش های سیاسی را در بطن خود پیش می برد، چون تجمعات دینی و مذهبی كه به اهداف و مقاصد دینی - سیاسی شكل می گرفت:
    «در همین دانشگاه تهران و دیگر دانشگاه های شهر تهران و نیز دانشگاه های سراسر كشور، از روحانیون و اساتید دینی و اسلامی از قبیل شهید مطهری، شهید بهشتی، شهید باهنر و دیگران - بعضی مصمم، بعضی هم غیرمصمم - دعوت می شد. بچه ها مبارزه می كردند، برای این كه بتوانند یكی از روحانیون این سبكی را به دانشگاه بیاورند و او را در تریبون سخنرانی قرار بدهند و از او بشنوند، و اگر یكی از این قبیل افراد به دانشگاه می آمد، اجتماع سالن های سخنرانی از همیشه شلوغتر و پرهیجان تر و پرشورتر می شد.»(۴)
    با اوج گیری نهضت اسلامی ایران در سال ،۵۶ از نقش پیشروی دانشجویی كاسته شد. حضور توده های میلیونی، چنان گسترده و عظیم و پرشور بود كه نقش قشر خاصی چون دانشجویان كمرنگ شد، چندان كه در طلایه حركت های مردمی، مرئی و محسوس نبود:
    «از اول شروع نهضت تا نزدیكی های پیروزی انقلاب - یعنی اوایل سال ۵۷ - دانشجویان پیشتاز بودند، بعد پیشتازی شان را از دست دادند. چرا؟ آیا كند شدند؟ نه، مردم توفان راه انداختند، دانشجو آن روزی كه پیشتاز بود، این طوری پیشتاز بود كه اعلامیه را تهیه و تكثیر و منتشر و تظاهرات را راه می انداخت و كلاس را تعطیل می كرد و به خیابان می آمد و حضوری هم در یك خیابان پیدا می كرد و بعد هم نیروی انتظامی می آمد و او متفرق می شد، باز مثلا فردا عصر، یا یك هفته دیگر، یا شش ماه دیگر، در یك خیابان دیگر پیدایش می شد. در این زمان مردم كم بودند، نبودند و دانشجو پیشتاز بود. وقتی مردم به صورت گروه های متراكم به خیابان ها آمدند، آسفالت ها به خون مردم رنگین شد و شعارهای حاد و تند درجه یك، زندگی مردم و ذهن مردم و عمل مردم را فرا گرفت، مردم جلو افتادند.»(۵)
    اما جریان دانشجویی كشور، گرچه نقش پیشروی و پیشتازی خود را در انقلاب ۵۷ از دست داد، اما برخلاف جریان روشنفكری، از همگامی با مردم باز نماند و به نقش انفعالی و یا تخطئه كننده دست نیازید.
    عنصر صفا، معصومیت، احساس پاك و... در نسل دانشجو، چنان بود كه به خوبی توانست گستره قیام مردمی را دریابد. به آن ایمان بیاورد و همپای مردمان كوچه و بازار، در مبارزات مردمی علیه رژیم شاه بكوشد و تمام توان خویش را در آن مسیر به كار گیرد:
    «هنر بزرگ دانشجویان در دوران اوج مبارزه این بود كه خودشان را با مردم هماهنگ و همپا بكنند. وقتی مردم به میدان آمدند، گروههای پیشتاز و روشنفكر ناگهان احساس كردند كه در محاصره توفان عظیم حركت مردمی قرار گرفته اند... حركت مردم معجزه آسا و برق آسا بود و همین كه جوانها توانستند پا به پای مردم راه بیفتند، هنر مهمی بود. دانشگاه می توانست در این جا عقب بماند. كسانی خیال نكنند كه دانشجویان بالاخره چاره ای نداشتند و جز این چیزی نمی شد و اجبارا در ماجراها كشانده شدند، نه، ممكن بود دانشجویان عقب بمانند. اما بحمدالله دانشجویان عقب نماندند و جلو آمدند و كارشان را انجام دادند.»(۶)
    گستره قیام مردمی چنان بود كه نقش پیشگامی دانشجویان را به نقش همراهی و همگامی بدل ساخت، و صد البته كه این كار هم نقش اندكی نداشت.
    اگر جریان دانشجویی در كنار نهضت مردمی قرار نمی گرفت، بی تردید شكاف عظیمی در جبهه ملت رخ می داد و نهضت مردم مسلمان از مجموعه عظیم موثری كه عنصر جوانی و تحصیلكردگی را با هم داشت، محروم می ماند. اما اینك پس از فروكش كردن لهیب و التهاب های مردمی، انتظار آن می رود كه مجددا جریان دانشجویی بتواند نقش پیشگامی اجتماعی خود را ایفا كند و تاثیرگذاری خود را در گستره جامعه نشان دهد.
    این مسوولیت، به ویژه در دوره كنونی كه جمعیت كمی دانشجویان كشور عدد قابل ملاحظه ای را نشان می دهد، اهمیت بیش از پیش خود را بیشتر می نمایاند، زیرا این مجموعه عظیم بسهولت و سرعت قادر است كه در شهر و روستا، محیط های نزدیك و دور افتاده، تلقی نوینی از زیستن ملی را تعلیم دهد و شهروندانی متناسب با كشور انقلابی و خواهان توسعه ملی به وجود آورد: «روحیه پیشروی برای قشر دانشجو باید محفوظ بماند. دانشجو باید همواره احساس كند كه نوك پیكان حركت عمومی در مبارزه است.»(۷)



    منابع:
    امید میرابی
    روزنامه جوان
    ۱- سخنرانی در دیدار با دانشجویان حزب جمهوری اسلامی ۱/۲/۶۳ ۲- سخنرانی در جلسه پرسش و پاسخ در مسجد دانشگاه تهران ۱۷/۸/۶۶ ۳- سخنرانی در دیدار با دانشجویان حزب جمهوری اسلامی ۱/۲/۶۳ ۴- سخنرانی در جلسه پرسش و پاسخ در مسجد دانشگاه تهران ۱۷/۸/۶۶ ۵ و ۶- سخنرانی در دیدار با دانشجویان حزب جمهوری اسلامی ۱/۲/۶۳ ۷- سخنرانی در جلسه پرسش و پاسخ در مسجد دانشگاه تهران ۱۷/۸/۶۶




  2. تشكرها 4

    ╫*╬ حدیث انتظار ╫*╬ (1391/10/18), مانیل (1391/10/19), نرگس منتظر (1389/3/6), شهاب منتظر (1391/10/18)

  3.  

  4. #2
    کاربر عادی

    تاریخ عضویت : 1391/10/18
    نوشته : 1      تشکر : 0
    3 بار در 1 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    gillas3 آنلاین نیست.

    پیش فرض




    سلام
    "آن" ضمیر اشاره به اشیا و حیوانات است . برای انسانها , ضمیر "او" را باید به کار برد . پس : " دانشجو و نقش او در پیروزی ... " با سپاس

  5. تشكرها 3

    مانیل (1391/10/19), نرگس منتظر (1391/10/20), شهاب منتظر (1391/10/18)

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •