جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
صفحه 2 از 6 نخستنخست 123456 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 57
  1. #11
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    ب) تجاوز عراق به كويت:

    اگر چه كارشناسان نظامي و سياسي جهان عوامل متعددي از قبيل: جغرافيا، منابع طبيعي، قدرت نظامي و غيره را علت تجاوز عراق به كشور كويت ذكر كرده‌اند، لكن همه اينها را مي‌توان تمهيداتي براي تجاوز دانست. اگر قدري پيرامون اهداف و نيات استكبار جهاني مطالعه كنيم، هدف اصلي آنان از تحميل جنگ به ايران، سرنگوني نظام جمهوري اسلامي بوده است. در ازاي اين مقصود، بزرگترين مجتمع‌هاي نظامي صنعتي را در خاورميانه ايجاد كردند. دولتهاي غربي نيز با انتقال تكنولوژي نظامي، كشور عراق را قادر ساخته بودند انواع سلاحهاي شيميايي و موشكهاي بالستيكي را توليد كند. علاوه بر آن حمايت مالي، توان خريد اسلحه و تجهيزات نظامي عراق را طي سالهاي 1983 تا 1985 به بيش از 84 ميليارد دلار افزايش دهد.
    همچنين از نظر كميت نيروهاي نظامي، عراق داراي چهارمين ارتش جهان بود و تعداد نيروهاي مسلح آن كشور به يك ميليون و هشتصد هزار نفر بالغ مي‌شد، ارتش عراق داراي 600 هواپيما و 6000 تانك بود. اين ارتش از نظر كيفيت طي 8 سال جنگ با ايران تجارب بسيار آموخته و كارآزموده و مجرب شده بود.
    صدام حسين با همه اين تجهيزات، طي 8 سال جنگ عليه ايران سرانجام نتوانست خواسته اربابان خود را برآورده كند و پيش‌بيني‌ها نشان مي‌داد با قبول مجدد معاهده 1975 و روند اجراي قطعنامه 598 تسليم شرايط ايران شود. استكبار جهاني با خاتمه تلقي كردن جنگ عراق عليه ايران، حضور چنين ارتش قوي و مجهزي را به صلاح منطقه و منافع خود نمي‌دانست، فلذا در صدد انهدام تجهيزات و تسليحات عظيم عراق برآمد. از اين رو با مطالعه اقليمي در اوضاع منطقه و با توجه به ميل باطني عراق در تصرف كشور كويت، آن را سوژه مناسبي ديد تا با تجاوز به كويت، با تدارك وسيعي در پي انهدام ارتش عراق برآيد.
    ساده لوحي است اگر بپذيريم عراق بدون مشورت و صلاحديد امريكا كويت را اشغال كرده است زيرا همانطور كه از اظهارات مقامات عراق خصوصاً شخص معاون اوّل رئيس جمهور عراق در ايران برمي‌آيد، رژيم عراق با هماهنگي و رضايت امريكا به اين اقدام تجاوزكارانه دست زده است. شيوه جنگ متحدين با عراق نشان مي‌دهد كه هدف اصلي آنها در درجه اوّل انهدام تأسيسات نظامي ـ صنعتي عراق است. با وجود اينكه مي‌دانستند در حمله زميني، ارتش عراق تاب مقاومت را ندارد امّا آن را براي انهدام مراكز نظامي و اجراي نقشه از پيش تعيين شده، كافي ندانسته فلذا با حملات گسترده هوايي با بيش از 80 هزار سورتي پرواز به مدت 37 روز، بخش اعظم تأسيسات و مراكز نظامي و اقتصادي عراق را منهدم كردند. وقتي مقصود به دست آمد متعاقب آن، نيروهاي زميني متحدين به رهبري امريكا در 24 فوريه 1991 نبرد زميني را عليه ارتش عراق آغاز كردند. اين جنگ فقط چهار روز به طول انجاميد و در 27 فوريه 1991 با آزادي كويت و اشغال قسمتهايي از خاك عراق پايان يافت.
    استكبار جهاني پس از انهدام ارتش عراق كه فضاحت و رسوايي صدام حسين را نيز در داشت، همچنان او را براي سياستهاي منطقه‌اي خود مفيد مي‌داند و از آن تاريخ ملاحظه مي‌شود كه به سرنگوني صدام تمايلي نشان نمي‌دهد و حتي به تغيير اسمي و ظاهري رژيم عراق هم راضي نمي‌شود زيرا به خوبي مي‌داند كه شرايط سياسي عراق اقتضا مي‌كند كه به سوي حكومتي نظير ايران يا حداقل حكومتي كه با سياستهاي سلطه‌جويانه امريكا سركرده متحدين، مخالف باشد روي آورد. از اين رو صدام رسوا را كه عقيم سركرده متحدين، مخالف باشد روي آورد. از اين رو صدام رسوا را كه عقيم سياسي هم شده است بهتر از ديگران مي‌داند، مگر آنكه شرايطي پيش آيد و معادله فوق را به نفع امريكا تغيير دهد.
    در هر حال تجاوز به كويت به هر نيتي كه باشد در اثبات حقانيت ملت مظلوم ايران نيز نقش بسزايي داشته است. به گونه‌اي كه در رابطه با جنگ عراق عليه ايران صحنه رسوايي ستمگران به حساب مي‌آيد و هر كسي در بيان عمق خصلت تجاوزگري و توسعه‌طلبي صدام، او را مسبوق به سابقه دانسته است و در جنگ تحميلي او را آغازگر تجاوز به ايران معرفي كردند كه در اينجا توجه خواننده محترم را به مورادي از آن جلب مي‌كنيم:
    روزنامه «آبزرور» چاپ لندن مي‌نويسد:
    «صدام كسي بود كه ده سال پيش به ايران حمله كرد و با اين عمل جنگ 8 ساله‌اي را به ايران تحميل كرد.»
    شبكه تلويزيوني (ان بي سي) امريكا در مصاحبه با مشاور امنيت ملي امريكا در دوران رياست جمهوري كارتز گزارش داد:
    «تجاوز عراق به جمهوري اسلامي ايران و عملكرد وحشيانه و غيرانساني صدام در طول 8 سال جنگ اين نكته را به اثبات رسانده كه صدام حسين، خشن و بي‌رحم است اما الزاماً بي‌تدبير نيست.»
    روزنامه «كريسشين ساينس مانيتور» چاپ امريكا تحت عنوان «صدام حسين در صدد يافتن تفوق» مي‌نويسد:
    «رئيس جمهور، صدام حسين جنگ با ايران را به اين نيت آغاز كرد كه به سرعت به پيروزي دست يابد اما زماني كه دچار ركود شد ناگزير از آن گرديد كه به طور روزافزون به كمك‌هاي مالي اعراب كويت و ساير كشورهاي غني از نفت متكي شود. وي تقاضاهاي كمك اقتصادي را اينطور توجيه مي‌كند كه او از جانب تمام كشورهاي عرب با ايران درگير جنگ بوده است.»
    راديو اسراييل نيز در اين رابطه اعلام كرد:
    «صدام حسين در آن ايام پس از انقلاب كه تصور كرد ايران به علت هرج و مرج و بركناري يا اعدام فرماندهان ارتش تاب مقاومت ندارد به اين كشور حمله كرد، با اين فكر باطل حمله كرد، با اين فكر باطل كه مي‌تواند قرارداد الجزاير را لغو، و استان زرخيز خوزستان را از پيكر ايران جدا كند.»
    تلويزيون عربستان ـ بخش اخبار در تاريخ 16 اوت 1990 اعلام كرد:
    «همان گونه كه آشكار است صدام ايران را مورد حمله و تجاوز قرار داد كه طي آن صدها هزار نفر جان خود را از دست دادند و صدام به هيچ يك از اهداف خود در اين جنگ دست نيافت و روابط برادرانه و خوب كشورهاي منطقه با ايران را از بين برد.»
    روزنامه «دياريو» چاپ اسپانيا مي‌نويسد:
    «رژيم عراق پس از شروع جنگ با ايران هميشه جمهوري اسلامي ايران را آغاز كننده جنگ معرفي كرد و در غرب نيز روي اين عقيده تبيلغ شد، لكن همه دنيا مي‌دانستند كه صدام شروع كننده اين جنگ بود.»
    شبكه تلويزيوني «اس. بي. اس» امريكا نيز در مصاحبه با سناتور «سام نان» نماينده دموكرات ايالت جورجيا، گزارش داد:
    «هر چند ما براي دوست نداشتن دولت ايران دلايل زيادي داشتيم اما سكوت ما در برابر تجاوز صدام به ايران، از جمله اشتباهات ديگر محسوب مي‌شود.»
    اين چند مورد از اعترافات، نمونه‌اي از خروار است كه در اينجا مجال بيان تمامي‌ آن نمي‌باشد؛ اما مطلب تأسف‌انگيز اين است كه چگونه مجامع و محافلي كه از صلح و آزادي دم مي‌زنند به مدت 8 سال در برابر تجاوزي گسترده و سهمگين سكوت كرده‌اند؟ و نه تنها سكوت بلكه با تسليح نظامي و مالي او را در ادامه تجاوز ياري دادند؟ اگر چه اين اعترافات، مسؤوليت آغاز جنگ را متوجه رژيم عراق مي‌كند لكن مسؤوليت ادامه تجاوز و شدت يافتن آن با استفاده از سلاحهاي ميكروبي و شيميايي را متوجه كساني مي‌كند كه به طور آشكار و نهان از او حمايت مي‌كردند. به راستي كه سياست زور و تزوير و فقدان عنصر صداقت در روابط بين‌المللي آن هم در عصري كه بوق و كرناي تمدن و پيشرفت گوش همگان را كر كرده است بسي شرم‌آور و تأسف‌بار است. هشت سال جنگ براي ايران، شرف و آزادگي و مقاومت و ايمان به خدا را در صفحات تاريخ ثبت خواهد كرد اما براي متجاوز و متحدان او كه زبان به اعتراف در اشغال كويت گشودند و طي هشت سال، متجاوز را تشويق كردند، قلم تاريخ، صفحات ننگ‌آوري را براي مدعيان صلح و حقوق‌بشر خواهد نگاشت و يقيناً نسل‌هاي آينده در مورد اين برهه از تاريخ به زشتي ياد خواهند كرد و پدران خود را به همدستاني با ستمگران زمان متهم خواهند ساخت.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  2. #12
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    اجراي بند 7 قطعنامه 598

    بند 7 قطعنامه كه تأمين خسارت ايران از سوي رژيم عراق را تضمين نمي‌كند و از نظر حقوقي، با بند 6 قطعنامه در تناقض آشكار است، زيرا وقتي مسؤوليت مخاصمه و آغازگر جنگ در بند 6 مشخص شد، طبيعي است يكي از جرائم آن تأمين خسارت و پرداخت غرامت است كه متأسفانه در اينجا تنظيم كنندگان متن قطعنامه 598 اين حق مسلم ايران را ناديده گرفتند.
    قسمت اول بند 7 قطعنامه را كه برآورد خسارات وارده بود، هيأت اعزامي از سوي دبير كل به سرپرستي آقاي عبدالرحيم ابي فرح طي بازديدهاي مفصل از مراكز و اماكن خسارت ديده تهيه، و به دبير كل گزارش كرد. دبير كل وقت سازمان نيز طي سند شماره 22863 / ك مورخ 31 ژوئيه 1991 گزارش مشروح هيأت اعزامي را در اختيار شوراي امنيت قرار داد. به نظر اين هيأت، خسارات مستقيم وارد بر جمهوري اسلامي ايران بيش از 97 ميليارد دلار تخمين زده شده، امّا قسمت دوم بند 7 كه تأمين خسارت است به كمك‌هاي بين‌المللي موكول شده است و اين از نظر حقوق بين‌الملل يا روح غرامت، منافات دارد. چنانچه مشاور پطروس غالي، دبير كل وقت سازمان ملل متحد، در تاريخ 21 خرداد 1371 هنگامي كه به ايران آمده بود اظهار داشت:
    «دريافت غرامت، موضوع بند 7 قطعنامه 598 نيست، بلكه كمك‌هاي بين‌المللي در آنجا ذكر شده است. كمك‌هاي بلاعوض با توجه به بحران مالي جهان و فقدان منابع مالي و نياز زياد كشورهاي مختلف، و اينكه جمهوري اسلامي ايران در تقدم كشورهاي ثروتمند قرار ندارد مطرح نيست؛ تلاش خود را در اخذ وام با شرايط مساعد قرار دهيد.»
    البته اين نظر مشاور دبير كل سازمان ملل از روزهاي تصويب قطعنامه 598 از سوي كارشناسان قابل پيش‌بيني بوده است. بطوري كه اعتقاد داشتند اگر ايران قطعنامه 598 را بپذيرد، بند 7 قطعنامه به پرداخت غرامت صراحت ندارد و اصولاً سه چيز را لازمه صلح پايدار مي‌دانستند كه در قطعنامه 598 به آن توجهي نشده است و آن سه چيز عبارتند از:
    1 ـ تعيين غرامت جنگي و چگونگي پرداخت آن.
    2 ـ پيش‌بيني راهكارهاي حقوق جزايي جهت مجازات آغازگر جنگ و عاملان آن.
    3 ـ بررسي راههاي افزايش امنيت و ثبات منطقه و چگونگي اجراي آن.
    بنابراين بند 8 و بند 10 قطعنامه 598 كه تلويحاً به موارد ياد شده اشاره مي‌كند و مدعي ضمائم قطعنامه است تاكنون از سوي شوراي امنيت سازمان ملل مورد اقدام بايسته قرار نگرفته است. دلائل عمده آنرا تحت عنوان «موانع اجراي قطعنامه 598» مي‌توان به شرح بدان پرداخت.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  3. #13
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    موانع اجراي قطعنامه 598

    قطعنامه 598 صرف نظر از ضعف‌هاي ماهوي كه به سه مورد عمده آن در بالا اشاره شد، عملاً با موانع زير مواجه مي‌باشد:
    الف) ناكارآمدي شوراي امنيت
    شوراي امنيت در طول هشت سال جنگ عراق عليه جمهوري اسلامي ايران آزمون ناموفقي را پشت سر گذاشته است، و به اعتقاد اغلب كارشناسان مسائل سياسي و حقوقي جهان، عامل اصلي تداوم جنگ عراق عليه ايران برخورد غيرمسؤولانه شوراي امنيت بوده است. اگر شوراي امنيت بطور قاطع در همان آغاز تجاوز عراق، اعلام «منازعه» مي‌كرد و تدابير اجرايي لازم را بكار مي‌بست تحقيقاً جنگ به درازا نمي‌كشيد.
    دليل عمده ناكارآمدي شوراي امنيت نيز نفوذ قدرتهاي بزرگ در تصميم‌گيريهاي شوراي امنيت و مجمع عمومي سازمان ملل بوده است. با يك مقايسه كوتاه بين برخورد شوراي امنيت با جنگ عراق عليه ايران از يك سو، و برخورد با تجاوز عراق به كويت از سوي ديگر، مي‌توانيم به اين واقعيت تلخ اعتراف كنيم كه وقتي اراده قدرتهاي بزرگ جهان به تنبيه و مجازات عراق در تجاوز به كويت تعلق گرفت چگونه شوراي امنيت با صدور قطعنامه‌هاي پي در پي و اقدامات جدي، سرسپردگي و اسارت خود را به ابرقدرتهاي عضو ثابت كرد.
    شوراي امنيت به محض دريافت خبر حمله به كويت جلسه اضطراري تشكيل داد و نتيجه اين اجلاس ساعت 30/1 بعد از نيمه شب اعلام شد و در خصوص پيش‌نويس قطعنامه‌اي بر اساس مواد 39 و 40 فصل هفتم منشور ملل متحد مبني بر عقب‌نشيني نيروهاي عراقي توافق كامل به عمل آمد. در حاليكه مذاكرات سال 1987 به منظور چنين اقدامي بر اساس مواد ذكر شده در رابطه با جنگ عراق عليه ايران شش ماه به طول انجاميد ولي اين بار واكنش، سريع و آني بود.
    حدود ساعت 5 صبح همان روز جلسه شورا تشكيل شد. نماينده كيوت هشدار داد كه اگر شورا نتواند با اقدام قاطع مانع تجاوز عراق شود «از اين پس هيچ كشوري در امان نخواهد بود و امنيت، حاكميت و تماميت ارضي هر كشوري تحت مخاطره قرار خواهد گرفت.» شوراي امنيت قطعنامه 660 را با 14 رأي موافق و بدون مخالف و در غيبت يمن، به تصويب رساند.
    شوراي سابق بلافاصله تحريم تسليحاتي عراق را آ‌غاز كرد.
    بوش، رئيس جمهور آمريكا، كليه مبادلات تجاري را با عراق، ممنوع و اموال كويت و عراق را توقيف كرد. «بيكر» و «شوارد نادزه»، وزراي خارجه وقت امريكا و شوروي، با صدور بيانيه مشتركي تهاجم عراق را محكوم كردند. اين بيانيه پس از توصيف تهاجم عراق به عنوان «نقض آشكار اساسي‌ترين اصول انساني» ادامه داد «طرفين اعتقاد دارند كه جامعه جهاني نه تنها بايد اين عمل را محكوم كند بلكه بايد اقدامات عملي را در پاسخ به آن اتخاذ كند. دولتهايي كه به تجاوز آشكار مبادرت مي‌كنند بايد بدانند جامعه بين‌المللي نمي‌تواند در برابر تجاوز، ساكت بماند يا آنرا تسهيل كند.»
    بلافاصله پس از حوادث فوق، آمريكا متن قطعنامه‌اي كه تحريمهاي اقتصادي جامعي را جز در زمينه‌هاي انساني نظير دارو و غذا عليه عراق پيش‌بيني مي‌كرد تهيه كرد و در اختيار اعضاء شورا قرار داد و قرار شد كميته‌اي متشكل از اعضاء شورا، بر اجراي تحريمها نظارت كند.
    اعضاء دائمي پس از تصويب قطعنامه‌اي 598، در مناقشه ايران و عراق به مدت 12 ماه بدون هيچگونه نتيجه‌اي در خصوص تهيه متن ساده‌تري براي اجراي تحريم تسليحاتي مذاكره كرده بودند قطعنامه تحريم نيز خيلي سريع به تصويب رسيد. در پي درخواست عربستان نيروهاي آمريكايي در خاك اين كشور مستقر شدند و نيروهاي انگليسي نيز زود به آنها پيوستند. متعاقب اين امر صدام اعلام كرد هرگز از كويت خارج نخواهد شد و بدنبال اين امر و در اجراي قطعنامه مربوط به تحريم، تركيه و عربستان نيز لوله‌هاي نفت عراق را كه از خاك اين كشورها عبور مي‌كرد، بستند. بوش، رئيس‌جمهوري آمريكا، طي يك سخنراني تلويزيوني استقرار نيروهاي آمريكايي در خاورميانه را اعلام كرد و بر چهار اصل سياست خارجي آمريكا در منطقه از قبيل تلاش براي عقب‌نشيني نيروهاي عراقي از كويت، برقراري مجدد حاكميت دولت مشروع كويت، تعهد آمريكا به صلح و ثبات خليج‌فارس، و حمايت از اتباع آمريكايي تأكيد كرد.
    با اعلام تصميم سران عراق مبني بر الحاق كويت به خاك عراق، بحران به اوج خود رسيد. سرانجام در 15 ژانويه 1991 نيروهاي متحد به عراق حمله كردند و در مدت كوتاهي آنرا به زانو درآوردند.
    اما آنچه در اين ميان حائز اهميت است نحوه برخورد شوراي امنيت با دو جنگي مي‌باشد كه آغازگر هر دو جنگ هم، كشور عراق است.
    واكنش شوراي امنيت در برابر تهاجم عراق به ايران كه مبادين با واكنش سريع و موثر آن در تهاجم عراق به كويت در 10 سال بعد است، دست كم شگفت‌آور است. حتي يك مقايسه شتابزده بين قطعنامه 479 شوراي امنيت كه شش روز بعد از تهاجم عراق به ايران (1980) صادر شد و قطعنامه 660 اين شورا كه بلافاصله در دوم اوت 1990 (روز تهاجم عراق به كويت) به تصويب رسي نمايانگر قصور اين شورا در سال 1980 در قبال جنگ عراق عليه ايران است.
    در جنگ عراق عليه ايران شوراي امنيت اولين قطعنامه خود را (قطعنامه 479) در 28 سپتامبر 1980 (6/7/1359) به اتفاق آراء تصويب كرد و در آن خواستار خويشتنداري طرفين شد و از آنها خواست تا از طريق مسالمت‌آميز به اختلافات خود پايان دهند. قطعنامه فوق اين تهاجم را تنها «وضعيت بين ايران و عراق» خواند و حتي خواهان آتش‌بس يا عقب‌نشيني نيروهاي عراقي هم نشد.
    بعد از صدور قطعنامه بسيار ضعيف و غيرعادلانه 479، شوراي امنيت در سكوت سنگيني فرو رفت و اين در حالي بود كه نيروهاي عراقي به پيشروي در داخل خاك ايران ادامه مي‌دادند. اين وضعيت ادامه داشت تا سال 1361 و آزادي خرمشهر. در اين زمان قطعنامه 514 در 12 ژوئيه 1982 به تصويب رسيد كه در آن نيز بدون استناد صريح به ماده 39 منشور ملل متحد، برخورد ميان دو كشور را موجب به خطر افتادن صلح و امنيت بين‌المللي قلمداد كرد و بدون اينكه به معرفي متجاوز بپردازد يا تنبيه او را درخواست كند خواستار آتش بس و خاتمه فوري عمليات نظامي و عقب‌نشيني نيروها به مرزهاي بين‌المللي با نظارت سازمان ملل شده و جالب اينكه اين قطعنامه زماني تصويب شده بود كه قواي عراقي از بيشتر نقاط استراتژيك داخل خاك ايران بيرون رانده شده بودند. اين روند در قطعنامه‌هاي بعدي شوراي امنيت نيز تا تصويب قطعنامه 589 مورخ 20 ژوئيه 1987 ادامه پيدا كرد. در نهايت. شوراي امنيت در قطعنامه 598 با استناد به ماده 39 منشور اعلام كرد كه در مخاصمه بين ايران و عراق نقض صلح حادث شده است.
    در دوم اوت 1990 كه عراق بطور ناگهاني به كويت حمله كرد و در بامداد همان روز، شوراي امنيت به درخواست نمايندگان دائمي كويت و آمريكا در سازمان ملل براي بحث و بررسي پيرامون بحران حادث شده، تشكيل جلسه داد. در اين جلسه نماينده كويت تهاجم عراق به كشور متبوعش را ناقض بندهاي 3 و 4 ماده 2 منشور دانست و از شوراي امنيت خواست از امنيت، حاكميت و تماميت ارضي كويت كه عراق آن را پايمال كرده حمايت كند. در اين جلسه اكثر نمايندگان كشورهاي عضو شورا عمل عراق را يك تهاجم آشكار و غير قابل دفاع دانستند و از شورا خواستند كه نقش خود را در حفظ صلح و امنيت بين‌المللي ايفا كند. پس از پايان مذاكرات، طرح قطعنامه پيشنهادي به رأي گذاشته شد كه در قالب قطعنامه 660 به تصويب رسيد. در اين قطعنامه ضمن ابراز نگراني از «تهاجم» نيروهاي نظامي عراق به كويت، با احراز «نقض صلح و امنيت بين‌المللي» به سبب تهاجم، و به موجب مواد 39 و 40 منشور ملل متحد، عراق محكوم شد و مصرّاً از عراق خواسته شد بلافاصله و بدون قيد و شرط، تمام نيروهاي خود را به مواضع قبل از تهاجم بازگرداند. بعلاوه شوراي امنيت، دو كشور را مكلف كرد كه بلافاصله مذاكرات فشرده‌اي را براي حل اختلافات خود شروع كنند.
    در طول جنگ 8 ساله ايران و عراق شوراي امنيت تنها 8 ساله ايران و عراق شوراي امنيت تنها 8 قطعنامه صادر كرد، اما در جنگ عراق با كويت در طول 4 ماه، 12 قطعنامه صادر كرد كه از لحاظ قاطعيت و تسلسل و سرعت و تأثيرگذاري، از تاريخ تأسيس سازمان ملل تاكنون بي‌سابقه بوده است.
    شوراي امنيت در خلال بحران كويت بيشترين امكانات و اقدامات را براي مجبور ساختن عراق جهت خروج از كويت به كار گرفت. اعمال تحريمهاي مختلف و گسترده اقتصادي، مالي، سياسي، ديپلماتيك و تردد هوايي از اين جمله است. اين اقدامات شوراي امنيت از نظر قاطعيت و مؤثر بودن، در تاريخ عمر سازمان ملل متحد تاكنون بي‌سابقه بوده است. تحولات «جنگ نفت» نشان داد كه سازمان ملل و شوراي امنيت بيشتر از هر زماني به صورت ابزار سياست خارجي آمريكا درآمده است.
    در مسأله پرداخت غرامت هم اين تبعيض به چشم مي‌خورد. با وجودي كه عراق قرار 1975 را پذيرفت و دبير كل سازمان ملل نيز در گزارش خود كه يكي از آخرين اقدامات او در اين مقام بود، در تاريخ 9 دسامبر 1991 (19/9/1370) ضمن اعلام متجاوز بودن عراق در جنگ با ايران، توسل عراق به زور در برابر ايران را شايسته همان تقبيح حقوقي دانست كه در مورد تجاوز عراق به كويت ابراز شده است، در مورد مسأله پرداخت غرامت، نهايت تبعيض را قايل شدند. «صندوق سازمان ملل در تاريخ 18/3/1373 پرداخت غرامت به قربانيان جنگ عراق عليه كويت را طي مراسمي براي 670 متقاضي از 16 كشور جهان آغاز كرد و اين درحالي است كه هيچ سخن جدي و متعهدانه‌اي در خصوص پرداخت غرامت از سوي عراق به جمهوري اسلامي ايران در سازمان ملل متحد مطرح نيست.»
    در خاتمه به نظر يك نويسنده آمريكايي در مورد مداخله آمريكا در بحران كويت در همان روزها اشاره مي‌كنيم.
    «جوديت ميلر» در كتاب «از تكريت تا كويت» مي‌گويد:
    «چرا زمامداران ما در خاك عربستان نيروي نظامي پياده كرده‌اند و هدف آنها چيست و چرا بوش هزاران جوان آمريكايي را ـ به قول خود ـ براي جلوگيري از شرارتها و تجاوزگريهاي صدام به سرزمين غريبه‌اي رهسپار كرده است؟ آيا واقعاً هدف بوش جلوگيري از شرارت و تجاوز صدام است؟ نه، اين حرف قابل قبولي نيست و هدف او و كاخ سفيدنشينان از تهيه اين مقدمات و قرباني كردن جوانان اين نيست و هدف ديگري را در سر مي‌پرورانند و اصل قضيه را به ما نمي‌گويند. مگر صدام از همين امروز متجاوز شده است؟ مگر روزي كه به ايران حمله كرد متجاوز به حقوق ديگران و شرور نبود؟ چرا شما فقط پس از حمله صدام به خاك كويت از خواب غفلت بيدار شديد و فرياد «تجاوز تجاوز» و «حقوق بشر» را سر داديد؟ او بيش از يك دهه است كه خون ملت خود را مي‌مكد و آنها را آزار مي‌دهد. چرا شما در روزهايي كه او بمب شيميايي بر روي هم ميهنان كُرد خود مي‌ريخت و مردم ايران را هدف موشكهاي خود قرار مي‌داد، دم بر‌نمي‌آورديد و ساكت بوديد و امروز ژست دفاع از مظلوم را مي‌گيريد؟ مگر همين شما نبوديد كه به محض آنكه احساس كرديد كه پيروزي ايران بر صدام قطعي است و ايرانيان در آينده نزديك او را از پاي در مي‌آورند، دست‌پاچه شديد و به كمك او شتافتيد و اطلاعات ماهواره‌اي خود را در اختيار ارتش صدام قرار دايد و موجبات جلوگيري از شكست او را فراهم كرديد؟ چرا صدام در آن روزها متجاوز نبود و فقط امروز متجاوز شده است؟ اگر هدف شما دفاع از مظلوم و جلوگيري از تجاوز و زير پا گذاشتن حقوق بشر بود، مي‌بايست در نخستين روز جنگ و حمله صدام به ايران دست متجاوز را قطع مي‌كرديد. حمايت شما از صدام در آن زمان به چه معني بود؟...
    ب) فقدان دادگاه و قوانين جزايي بين‌المللي
    مهمترين مانع در راستاي اجراي كامل قطعنامه 598، فقدان دادگاه بين‌المللي و مجموعه قوانين جزايي بين‌المللي جهت داوري در اين گونه جنايات است. البته اخيراً مجموعه قوانين جزايي بين‌المللي به اهتمام مؤسسه بين‌المللي حقوق جزا و كميسيون حقوق بين‌المللي، به مجمع عمومي ارائه شد. امّا اين مجمع، تصويب چنين مجموعه‌اي را بدون تأسيس يك نهاد داوري بين‌المللي براي رسيدگي به جنايات بين‌المللي كاري عبث و بيهوده دانست و تصويب آن را به تأسيس چنين نهادي موكول كرد.
    ناگفته نماند كه تأسيس دادگاه جنايي بين‌المللي در ماده 6 كنوانسيون ژنوسيد (كشتار دسته جمعي) پيش‌بيني شده است. همچنين نكته مهم ديگري كه در اين رابطه مطرح است فقدان يك دستگاه اجرايي بين‌المللي براي اجراي احكام دادگاه جنايي بين‌المللي است. بدون شك در نبود چنين دستگاهي، اجراي احكام جنايي بين‌المللي عملاً در اختيار قدرتهاي بزرگ قرار مي‌گيرد و آنها هم هيچ اقدام عملي در جهت تنبيه متجاوزين و اعاده حق مظلوم انجام نمي‌دهند و تنها در راستاي اهداف و منابع بين‌المللي خود حركت مي‌كنند.
    ما به دلائل تفكيكي زير جرائم رژيم عراق را بين‌المللي مي‌دانيم و همواره خواهان تعقيب كيفري آنان هستيم.
    الف) جرائم بين‌المللي:
    1 ـ ماده يك كنوانسيون لاهه 1907 در مورد آغاز جنگ مي‌نويسد:
    «دول متعاهد اذعان دارند كه عمليات جنگي بدون اخطار صريح قبلي به شكل اعلان جنگ، و يا اولتيماتوم نبايد آغاز شود.»
    رژيم عراق با اقدام به يك حمله وسيع و گسترده در 31 شهريور 1359 عليه تماميت ارضي ايران، اين ماده را نقض كرده است.
    2 ـ كنوانسيونهاي ژنو 1949 و پروتكل‌هاي الحاقي آن در مورد حمايت از افراد كشوري به هنگام جنگ و قواعد خاص اشغال نظامي و بخرود با شهروندان آن است كه در اينجا به مهم‌ترين آنها اشاره مي‌شود:
    ماده 53: به منع تخريب اموال منقول مربوط است كه انفراداً يا اشتراكاً به اشخاص يا دولت يا شركتهاي عمومي يا سازمانهاي اجتماعي يا تعاوني تعلّق دارد.
    ماده 55: در مورد تكليف دولت اشغال كننده در جهت تأمين خواروبار و مواد طبي مورد حمايت از اراضي اشغال شده و غيره است.
    ماده 56: در خصوص تأمين و نگهداري خدمات و تأسيسات بيمارستاني است.
    رژيم عراق تمامي موارد فوق را نقض كرده است و نه تنها به بمباران شديد مراكز غيرنظامي، بيمارستانها، مساجد و كليساها پرداخت بلكه به انهدام و تخريب كامل بعضي از شهرها نظير: هويزه، قصرشيرين و بسياري از روستاهاي مرزي مبادرت ورزيد.
    3 ـ ماده 76 پروتكل، در خصوص حمايت از زنان در برابر هر نوع سوء استفاده، تجاوز و اعدام است. در اين رابطه ارتش عراق به تعداد از دختران در حوالي شهر هويزه به نحو خشونت‌آميزي تجاوز، و سپس آنها را اعدام كنرد.
    4 ـ پروتكل 1925 ژنو، در خصوص منع استفاده از گازهاي خفته كننده، سمي و ساير گازهاي باكتريايي است. در اين رابطه ارتش عراق به شدت از انواع گازهاي ميكروبي شيميايي عليه نيروهاي جمهوري اسلامي ايران استفاده كرده است.
    5 ـ در ماده 6 اساسنامه دادگاه نظامي بين‌المللي معروف به «منشور نونبرگ» سه دسته از جرائمي كه از طرف دولتها و يا اتباع آنها ممكن است صورت گرفته باشد به تفكيك مشخص شده، كه عبارتند از:
    الف) جنايات جنگي: يعني نقض قوانين و مقررات عرف جنگ
    ب) جنايات عليه صلح: يعني آغاز جنگ تجاوزكارانه يا جنگي كه در نقض قراردادهاي بين‌المللي باشد.
    ج) جنايات عليه بشريت: يعني قتل، قلع و قمع، اخراج از كشور و ساير اعمال غيرانساني كه عليه افراد غيرنظامي صورت مي‌گيرد.
    رژيم عراق همه اين جنايات را بي‌شرمانه مرتكب شده است، بسياري از نيروهاي ما را به هنگام اسارت، مثله يا اعدام كرد و حتي غيرنظاميان را به طرز فجيعي به قتل رساند و در مورد بند «ب» با نقض يكجانبه قرارداد 1975، تجاوز به ايران را آغاز كرد كه به تفصيل در فصل‌هاي پيشين پيرامون آن بحث شده است.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  4. #14
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    اصل «لاضرار» كه درحقوق بين‌المللي مجزي است از رأي ديوان دائمي دادگستري بين‌المللي مورخ 26 ژوئيه 1927 منبعث است. به موجب اين اصل هر كس موجب ايراد ضرر و زيان به كس ديگري شود، به جبران خسارات وارده ملزم مي‌باشد. اصولاً در نظامهاي حقوقي و قضائي داخلي كشورها هم اين اصل مدعي و مجزي است و از طرفي بنابر اصول و موازين حقوق بين‌الملل هر دولت موظف است خساراتي را كه در اثر نقض قواعد حقوق بين‌المللي ناشي از انجام يا خودداري از انجام تكليف به دولت ديگري وارد كرده است جبران كند. در مورد پرداخت غرامت ناشي از عمل تجاوز كه نقض حقوق بين‌الملل به شمار مي‌رود مي‌توان به ماده 231، قسمت هشتم قرارداد ورساي كه آلمان و متحدانش را مكلف ساخت غرامت عمل تجاوز خود را به دولتهاي مورد تجاوز بپردازند، استناد كرد.
    بدين ترتيب پرواضح است كه رژيم عراق ملزم خسارات مادي و معنوي ناشي از جنگ تجاوزكارانه و نقض قاعده بين‌المللي را بپردازد و بايد بر اساس اصل جبران كامل خسارت يا بازگشت به حالت اوليه، (Restitution in integram) تعيين و پرداخت شود.
    در اجراي بند 7 قطعنامه 598 مبني بر تعيين خسارات وارده، دبير كل سازمان ملل متحد هيأت كارشناسي به رياست عبدالرحيم فرح، معاون دبير كل، را مأمور اين كاركرد. اين هيأت دوبار به ايران سفر كرد، سفر اول در خرداد ماه 1370 بود كه به منظور دستيابي به اطلاعات زير صورت گرفت:
    1 ـ كسب اطلاعات و مدارك كلي دوباره ماهيت و ابعاد خسارات وارده به زيربناي كشور در جريان جنگ تحميلي.
    2 ـ جمع‌آوري اطلاعات به منظور بررسي مسأله بازسازي با توجه به نبد 7 قطعنامه 598.
    3 ـ تحقيق و تأييد اطلاعات بدست آمده تا حد امكان از طريق بازديد از محل.
    سفر دوم هيأت كارشناسي در آبان ماه 1370 بود كه در راستاي پيگيري دقيق اطلاعات حاصله از سفر اول صورت گرفت. در اين سفر هيأت سعي كرد با مسؤولين نهادها و سازمانها در ايران مذاكرات حضوري داشته باشد تا خسارات اقتصادي وارده را به طور دقيق برآورد كند و حتي الامكان از مراكز و تأسيسات آسيب ديده به طور مستقيم بازديد به عمل آورد.
    نتايج تحقيق و بررسي‌هاي به عمل آمده به صورت دو گزارش جداگانه از سوي هيأت، تسليم دبير كل سازمان شد. در اين گزارش‌ها ضمن اعتراف به عمق خسارات وارده به ايران، ميزان خسارات مستقيم 2/97 ميليارد دلار و خسارات غير مستقيم 34535 ميليارد دلار برآورده شده است. البته ايران ميزان خسارات وارده را 1000 ميليارد دلار اعلام كرده است.
    بدين ترتيب رژيم عراق كه اينك متجاوز در جنگ شناخته شده بايد كليه خسارات مالي و اقتصادي از جنگ تحميلي را پرداخت كند. سهل‌انگاري در اين زمينه از سوي مجامع بين‌المللي نيز به منزله نقض حقوق بين‌المللي و تشويق متجاوز است. البته خسارات معنوي ناشي از جنگ به هيچ وجه قابل جبران نيست. اگر چه خسارات مالي هم بر فرض امكان، اميدي به جبران آن نيست. ملت سلحشور با ايمان ايران براي دفاع از كيان اسلام و رضايت پروردگار متعال جنگيد و اكنون هم مزد اصلي را از او مي‌خواهد و اصرار او بر حقانيت خود در جنگ براي سنجش صداقت و وجدان كساني است كه پرچم دفاع از حقوق‌بشر و صلح و امنيت بين‌المللي را در عصر حاضر به دوش مي‌كشند.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  5. #15
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    جرائم جزائي

    اكنون پس از سالها تأخير، سازمان ملل متحد رژيم عراق را مسؤول جنگ مي‌شناسد و بايد نسبت به شناخت خود به نحو بايسته‌اي عمل كند و سردمداران بعثي عراق خصوصاً شخص صدام را كه فرد بي‌رحم و خونخواري است به اشد مجازات خود برساند، زيرا دستيابي به صلح عادلانه و پايدار، تنها در سايه مجازات متجاوز امكان‌پذير است. نمونه اين مجازاتها در تاريخ سابقه دارد، مانند شكست آلمان هيتلري كه علاوه بر دستگيري و محاكمه و مجازات سردمداران حزب نازي، غرامات و خسارت ناشي از جنگ از الزامات متجاوزين به دول مورد تجاوز بوده است.
    همچنين ماده 227 معاهده ورساي، موارد اتهامي ويلهلم دوم، امپراطور آلمان را اهانت ـ در حد اعلي ـ نسبت به اخلاق بين‌المللي مي‌داند و اصول دادگاه نورنبرگ كه مجمع عمومي سازمان ملل، مورخ 11 دسامبر 1946 طي قطعنامه‌ شماره 95 آن را به اتفاق آراء تصويب كرد از اصول مقبول و پذيرفته شده حقوق بين‌الملل است.
    امروز دينا به خوبي مي‌داند كه عمق جنايات سران رژيم بعثي عراق در جنگ به مراتب از حزب نازيسم آلمان هيتلري بيشتر است. نقض مكرر حقوق بين‌الملل و ناديده گرفتن حقوق انسانها در جنگ و به كار بردن مخربترين سلاحهاي پيشرفته و شيميايي عليه آنان و به خاك و خون كشيدن صدها زن و كودك غيرنظامي در شهرها و الوده كردن محيط زيست آبي و خاكي كه شيوع بيماريهاي ناشناخته از آن همچنان قرباني مي‌گيرد و... از جمله جرائم جزائي حكام عراق است كه روي هيتلرها و چنگيزهاي تاريخ را سفيد كرده است.
    به علت تعلل شوراي امنيت در شناسايي و تنبيه متجاوز طي هشت سال جنگ، آتش تجاوز صدام به كشور كويت هم سرايت كرد و تجاوز رسمي نيروهاي چند مليتي را به دنبال آورد كه طي آن عظيم‌ترين مراكز اقتصادي عراق به بهانه انهدام تأسيسات نظامي ويران شد و آثار و تبليغات ناشي از اين تجاوز هم، براي منطقه دردآور و خسارت بار بوده است و خواهد بود.
    همانطوري كه گفتيم قدرتهاي بزرگ عمداً از تشكيل دادگاه جزايي بين‌المللي خودداري مي‌كنند، تا اختيار تشخيص و تنبيه جنايتكاران جنگي به عهده خودشان باشد و اين از مصاديق بارز باج‌خواهي قدرتهاي بزرگ بويژه امريكاست كه با حقوق بشر و شعار دموكراسي غرب كاملاً تقابل دارد. جمهوري اسلامي ايران نيز با علم به اين معنا حقوق پايمال شده خود را دائماً تكرار مي‌كند، تا به عنوان سند مظلوميت ملتي آزاد و مستقل، مدعيان دروغين دموكراسي و حقوق بشر را در تاريخ رسوا كند.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  6. #16
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    منابع و مآخذ فارسي1 ـ نوايي، عبدالحسين، ايران و جهان از مغول تا قاجاريه، نشر هماه 1364.
    2 ـ پطروشفسكي و ديگران، تاريخ ايران، ترجمه كريم كشاورز، انتشارات پيام، 1354.
    3 ـ پارسا دوست، منوچهر، ريشه‌هاي تاريخي اختلافات ايران و عراق، شركت سهامي انتشار، 1369.
    4 ـ بهار، مهدي، ميراث‌خوار استعمار، انتشارات اميبركبير، 1344.
    5 ـ ميرزا احمد خان قاجار، وقايع نگار شيرازي، تاريخ قاجاريه (خطي) به نقل از آينده، دوره چهارم، شماره 3، 1438.
    6 ـ آدميّت، فريدون، اميركبير و ايران، انتشارات خوارزمي، 1348.
    7 ـ جعفري ولداني، اصغر، كانونهاي بحران در خليج‌فارس، موسسه كيهان، 1371.
    8 ـ اقبال آشتياني، عباس، ميرزا تقي خان فراهاني، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1340.
    9 ـ حقايقي چند درباره اختلافات ايران و عراق راجع به شيط‌العرب، وزارت امور خارجه ايران.
    10 ـ كاظمي، باقر، موضوع شط‌العرب و مرز عراق آينده، دوره چهارم، شماره 6، ارديبهشت 1329.
    11 ـ مركز مدارك انقلاب اسلامي (وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي)، صحيفه نور، مجموعه رهنمودهاي حضرت امام خميني(ره)، ج 13، تهران، چاپ اول، تنظيم: موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني 1378.
    12 ـ روز شمار جنگ ايران و عراق، مركز مطالعات و تحقيقات جنگ سپاه، 1373.
    13 ـ طارق عزيز، روابط ايران و عراق، ترجمه نعمت‌الله ياقوتي پور، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي 1359.
    14 ـ ملكي، عباس، شوراي امنيت و جنگ ايران و عراق، مجله مسائل بين‌المللي ايران، شماره 40.
    15 ـ جعفري ولداني، اصغر، نگرشي به تعهدنامه 1975 ايران و الجزاير، مجله حقوقي، شماره 5، 1365.
    16 ـ ستيز با صلح، ستاد تبليغات جنگ، شوراي عالي دفاع.
    17 ـ تحليلي بر جنگ تحميلي عراق عليه ايران، دفتر حقوقي وزارت امور خارجه، بهمن 1361.
    18 ـ جعفري ولداني، اصغر بررسي تاريخي اختلافات مرزي ايران و عراق، مجله سياست خارجي، سال اول، شماره 4، (تير ـ شهريور 1366)
    19 ـ كسروي، احمد، تاريخ پانصد ساله خوزستان، تهران، انتشارات خواجو، 1362.
    20 ـ سرپرسي لوران، شيخ خزعل و پادشاهي رضاخان، ترجمه محمد رفيعي مهرآبادي، تهران، انتشارات فلسفه، 1363.
    21 ـ ولايتي، علي‌اكبر، تاريخ سياسي جنگ تحميلي، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، چاپ اول، 1376.
    22 ـ نشر فرهنگ و اطلاعات عراق، لماذ‌الغيب اتفاقيه الجزاير بين العراق و ايران، بغداد، 1980.
    23 ـ اداره مطبوعات و سفارت عراق در لندن، الحقايق التاريخيه الاطماع الفارسيه.
    24 ـ مركز مطالعات و تحقيقات جنگ سپاه، از خونين شهر تا خرمشهر.
    25 ـ كارون. ر. هيوم، سازمان ملل متحد، ايران و عراق، ترجمه: هوشنگ راسخي عزمي ثابت، دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي، چاپ اول 1376.
    26 ـ جنبش عدم تعهد از آغاز تا سال 1985.
    27 ـ سازمان كنفرانس اسلامي كتاب سبز.
    28 ـ سعيد خالوزاده، مواضع شوراي امنيت در قبال جنگ عراق و كويت چاپ اول، 1375.
    29 ـ كاظمي، سيدعلي اصغر، ابعاد حقوقي دورنماي صلح بين ايران و عراق، دفتر نشر فرهنگ اسلامي 1377.
    30 ـ نقش و جايگاه شوراي امنيت سازمان ملل متحد در نظم نوين جهاني.
    31 ـ جوديت ملير ـ از تكريت تا كويت ترجمه حسن تقي زاده ميلاني، 1370
    32 ـ نسرين مصفا و ديگران، تجاوز عراق به ايران و موضعگيري‌هاي سازمان ملل متحد، مركز مطالعات عالي بين‌المللي دانشكده حقوق و علوم سياسي.
    33 ـ سرلشكر وفيق السامراميي، ويراني دروازه شرقي، ترجمه عدنان قاروني، مركز فرهنگي سپاه، چاپ اول 1377.
    فهرست روزنامه و نشريات
    1 ـ روزنامه آيندگان: 13/2/1348.
    2 ـ روزنامه اطلاعات: /2/1348، 25/5/1359، 18/11/1363، 20/5/1366، 20/11/1352، 28/4/1366، 31/4/1366، 5/5/1366، 28/4/1366، 9/10/1366، 28/4/1367، 30/3/1367.
    3 ـ روزنامه الانباء: 19/1/1981.
    4 ـ روزنامه الانوار: 18/8/1359، 19/10/1980، 19/9/1980.
    5 ـ روزنامه السفير: 7/9/1359.
    6 ـ روزنامه الشرق الاوسط: 5/8/1359.
    7 ـ روزنامه النهار: 19/9/1980.
    8 ـ روزنامه انقلاب اسلامي: 16/12/1359، 16/6/1359.
    9 ـ روزنامه جمهوري اسلامي ايران: 19/6/1359، 3/4/1360، 14/3/1361، 12/7/1361، 8/1/1364، 1/8/1367، 21/1/1367، 4/7/1367، 21/9/1370، 22/3/1370، 9/8/1367.
    10 ـ روزنامه دي ولت: 9/3/1361.
    11 ـ روزنامه دياريو (اسپانيا): 13/8/1990.
    12 ـ روزنامه رسالت: 14/5/1368، 31/4/1366، 26/6/1366، 14/1/1359.
    13 ـ روزنامه كيهان: 14/1/1359، 2/7/1959، 20/11/1362، 1/5/1366، 30/4/1366، 22/5/1366، 21/6/1366، 21/9/1370.
    14 ـ روزنامه گاردين: 14/10/1980، 16/10/1980، 27/10/1980.
    15 ـ روزنامه لوموند: 29/9/1980، 17/5/1980، 19/9/1980، 1/4/1982، 12/11/1981.
    16 ـ نشريه آبزرور: 23/5/1982، 23/ 9/1990.
    17 ـ نشريه اسكاترن: 26/5/1982.
    18 ـ نشريه اشتوتكار: 26/5/1982.
    19 ـ نشريه الانباء: 28/9/1980، 8/3/1983.
    20 ـ نشريه الثوره: 24/11/1981.
    21 ـ نشريه الحوادث: 14/3/1361، 21/3/1361.
    22 ـ نشريه السياسه: 22/4/1983.
    23 ـ نشريه الشرق الاوسط: 1/7/1359، 2/7/1359، 28/9/1980، 25/9/1980، 24/9/1980، 22/9/1980، 25/9/1980، 24/9/1980.
    24 ـ نشريه اللواء: 7/7/1359.
    25 ـ نشريه الوطن: 13/7/1980.
    26 ـ نشريه اميران آزاد: 11/1/1361.
    27 ـ نشريه ايران تايمز.
    28 ـ نشريه تايمز مالي: 9/2/1981، 5/4/1982، 29/9/1981.
    29 ـ نشريه تايمز لندن: 25//1982.
    30 ـ نشريه ژون آفريك: 13/6/1984.
    31 ـ نشريه كريستين سانيس مانيتور: 19/3/1361، 7/3/1361، 27/7/1990.
    32 ـ نشريه لس‌آنجلس تايمز: 25/1/1982، 17/3/1361.
    33 ـ نشريه لوپوئن.
    34 ـ نشريه لوماتن: 4/5/1361.
    35 ـ نشريه ليبراسيون: 8/2/1981.
    36 ـ نشريه ميدل ايست: 20/3/1981.
    37 ـ نشريه نيوزويك: 10/3/1376.
    38 ـ نشريه نيويورك: 30/9/1980، 18/1/136
    منبع: پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  7. #17
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    رويكرد حقوقي جنگ و علل پذيرش قطعنامه 598 (1)
    نويسنده: دكتر اسماعيل منصوري لاريجاني




    همانطور كه قبلاً بيان شد هدف عمده ايران از سلسله عمليات برون‌مرزي، اعتراف دولت‌ها و مجامع جهاني به قدرت مادي و معنوي ايران، و تصميمي عادلانه از سوي شوراي امنيت سازمان ملل متحد به منظور تضمين صلح و امنيت و تنبيه متجاوز بوده است. عملكرد شوراي امنيت بر اساس منشور سازمان ملل مي‌توانست در سرنوشت جنگ و حل و فصل معقول و عادلانه آن تأثير بسزايي داشته باشد. اينك در اين فصل واكنش شوراي امنيت را در ادامه صدور قطعنامه‌ها پي مي‌گيريم و با بررسي سير تحولات منطقه و جهاني، روند تصميم‌گيري حقوقي به عنوان تنها راه حل مناقشات ايران و عراق را مد نظر قرار مي‌دهيم.
    بعد از صدور قطعنامه 552، شاهد تحولاتي در اوضاع روند جنگ تحميلي عراق عليه ايران هستيم. از آن جمله دبير كل وقت، با ارزشيابي جمهوري اسلامي ايران و عراق براي متوقف ساختن حملات به مناطق مسكوني، جواب مثبت از دو طرف دريافت مي‌كند. و از همه مهمتر روابط رسمي امريكا و رژيم عراق نيز از اكتبر سال 1984 برقرار مي‌شود. اين روابط در آن شرايط حساس مي‌تواند بسيار با معني و سؤال برانگيز باشد.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  8. #18
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    طرح 8 ماده‌اي دبير كل

    از تحولات مهم ديگر، طرح هشت ماده‌اي دبير كل وقت بود كه در تاريخ اواسط مارس 1985 دبير كل آن را به وزاري خارجه ايران و عراق با قيد «محرمانه» به منظور اظهار نظر ارائه داد:
    1 ـ هر دو طرف ايران و عراق به خاتمه جنگ و برقراري صلح مصمم هستند، اما نظر آنان در مورد چگونگي و شرايط حصول آن متفاوت است. هر دو طرف آگاهند كه با رعايت و احترام به مسؤوليتهاي قانون اساسي خود، و نيز تعهدات نسبت به منشور ملل متحد، و همچنين به دلايل اخلاقي و انساني، دبير كل بايد تلاشهاي خود را در جهت كاهش منازعه با مشورت با طرفين مبذول دارد و پيشنهادهايي براي تدارك ترتيباتي جامع براي مسأله ارائه دهد و بدين منظور برداشتن گامهاي زير لازم است:
    2 ـ هر دو طرف از مجاري محرمانه، قبل از 25 مارس 1985، به دبيركل اطلاع خواهند داد كه كليه حملات عليه مراكز غيرنظامي را قبل از ساعت 59/23 روز 26 مارس 1985 (به وقت گرينويچ) قطع خواهند كرد. اين تأييد مجدد توافق 12 ژوئن 1984 است. اين موضوع را صبح روز 27 مارس دبير كل اعلام خواهد كرد.
    3 ـ هر دو طرف از مجاري محرمانه، قبل از 26 مارس 1985، به دبير كل اطلاع خواهند داد كه همه تهديدات عليه هوانوردي غيرنظامي را در فضاي طرف ديگر، از ساعت 59/23 روز 31 مارس 1985 (به وقت گرينويچ) قطع خواهند كرد. اين موضوع را صبح روز بعد از وصول پاسخ مثبت طرفين، توسط دبير كل اعلام خواهد كدر.
    4 ـ هر دو طرف از مجاري محرمانه، قبل از 8 آوريل 1985، تعهد خود را به رعايت ضوابط پروتكل 1925 ژنو در مورد سلاحهاي شيميايي و باكتريولوژيك به دبير كل اعلام خواهند كرد. اين موضوع براي عموم منتشر خواهد شد، و هيچ يك از طرفين از آن استفاده تبليغاتي نخواهند كرد.
    5 ـ هر دو طرف از مجاري محرمانه، قبل از 16 آوريل 1985، به دبير كل اطلاع خواهند داد كه به حملات عليه كشتي‌هاي غير مسلح تجاري با هر پرچم و هر مالكيت كه بين تنگه هرمز و بنادر كليه كشورهاي ساحلي از جمله دو طرف، رفت و آمد مي‌كنند خاتمه مي‌دهند. اين مسأله از ساعت 59/23 دوشنبه 30 آوريل 1985 (به وقت گرينويچ) به موارد اجرا گذارده خواهد شد و صبح روز بعد دبيركل آن را اعلام خواهد كرد.
    6 ـ هر دو طرف از مجاري محرمانه، قبل از 16 آوريل 1985، به دبير كل اطلاع خواهند داد كه در اصول با خودداري از حمله به بنادر ترمينالها و تسهيلات مربوط به طرف ديگر موافقت دارند. ترتيبات اين امر از ساعت 59/23 روز 30 آوريل 1985 به مورد اجرا گذارده خواهد شد.
    هر دو طرف تا قبل از 16 آوريل 1985، نمايندگاني براي بحث با دبير كل در نيويورك تعيين خواهند كرد كه اين نمايندگان فهرست بنادر، ترمينالها و تأسيسات مربوط و روشهاي اجرايي اين ترتيبات را مشخص نمايند.
    7 ـ هر دو طرف تا قبل از اول آوريل 1985، به دبير كل اطلاع خواهند داد كه با كميته بين‌المللي صليب سرخ براي انجام ترتيبات مبادله اسراي جنگي بر اساس كنوانسيون سوم ژنو 1949 همكاري خواهند كرد. دبير كل در صورت لزوم، چارچوب و نحوه اجراي اين مبادله را تسهيل خواهد نمود.
    8 ـ هر دو طرف با الزام و تعهد و با قصد اجراي ترتيبات مذكور در فوق آن را مي‌پذيرند. هر دو طرف طريقي را كه به وسيله آن ارتباط مستمر با دبير كل به منظور مذاكره در خصوص رعيات اين ترتيبات و گامهاي بعدي براي عادي‌سازي وضعيت برقرار خواهد شد، تعيين خواهند نمود.
    طرح هشت ماده‌اي اگر چه با مشورت شوراي امنيت تهيه شده بود، ليكن در واقع حاصل تلاش و ابتكار دبير كل بود. هر چند در اين طرح به مسائل اساسي و ريشه‌اي جنگ تحميلي پرداخته نشده بود و تنها در پاراگراف آخر به طور اجمال «به گامهاي بعدي براي عادي سازي وضعيت» اشاره شده بود، و تمام تلاش طرح براي كاهش آلام و مصائب ناشي از جنگ بود. در مجموع جمهوري اسلامي ايران طرح را پذيرفت و آمادگي خود را براي اجراي آن اعلام داشت. دليل ايران علاوه‌ بر جنبه‌هاي انساني و مشكلات ناشي از جنگ شهرها و كاربرد سلاح شيميايي و ميكروبي توسط رژيم عراق بوده است. مشكلات ناشي از عدم امنيت فضاي كشور، نقش مهمي بود كه به دبير كل داده شده بود. و به همان نسبت نقش و اهميت شوراي امنيت كم اهميت جلوه مي‌نمود. امّا عراق با بهانه‌اي مختلف از پذيرش آن خودداري كرد.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  9. #19
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    قطعنامه 582

    بدنبال عمليات والفجر 8 كه در تاريخ 20/11/64 در منطقه فاو آغاز شد و منجر به تصرف شهر بندي فاو در خاك عراق و قسمتهايي از منطقه فاو به وسعت 700 كيلومتر مربع توسط نيروهاي جمهوري اسلامي ايران گرديد و اين يكي از موفقترين عمليات برون‌مرزي رزمندگان اسلام بود و تأثير نظامي، سياسي و رواني مهمي بر ارتش عراق و منطقه و حتي معادلات جهاني گذاشت؛ زيرا با اين عمليات، ارتباط دريايي مستقيم عراق با خليج‌فارس قطع شد و نيروهاي ايران به بصره و مرز عراق با كويت نزديك شدند.
    بازتاب پيروزي اين عمليات آنچنان بود كه چند روز پس از آن، شوراي امنيت به درخواست عراق و ساير اعضاي گروه هفت نفري اتحاديه عرب (اردن، تونس، مراكش، كويت، عربستان سعودي، و يمن شمالي) تشكيل جلسه داد. جلسات شورا نزديك به دو هفته به طول انجاميد و طي آن عده‌اي از اعضاي اتحاديه عرب و نيز دبير كل اتحاديه آقاي شاذلي قليبي، در سخنراني‌هاي خود در شورا ايران را متجاوز خواندند و خواستار اجراي فصل هفتم منشور در مورد جمهوري اسلامي ايران شدند. ايران در بحثهاي شورا شركت نكرد، ولي نظريات خود را به طور غير‌مستقيم از طريق دبير كل و بعضي از اعضاي شورا مطرح كرد.
    به هر صورت طرح قطعنامه‌اي كه در اصل توسط گروه اتحاديه عرب پيشنهاد شده بود، با تغييراتي در عبارات و كلمات در تاريخ 24 فوريه 1986 (5/12/1364) در جلسه 2666 شورا به اتفاق آرا تصويب گرديد.
    متن قطعنامه از اين قرار است:
    شوراي امنيت، با بررسي موضوع تحت عنوان «وضعيت ما بين ايران و عراق»،
    با يادآوري اينكه شوراي امنيت تقريباً شش سال است كه مسئله وضعيت مابين ايران و عراق را زير نظر داشته و در مورد آن تصميماتي اتخاذ نموده است.
    با نگراني عميق نسبت به طولاني شدن درگيري بين دو كشور كه منتج به تلفات سنگين جاني و خسارات قابل ملاحظه مادّي و به مخاطره افتادن صلح و امنيت شده است؟
    با يادآوري مفاد منشور و بويژه تعهد همه اعضا براي حل و فصل اختلافات بين‌المللي خود از طريق صلح‌آميز به گونه‌اي كه صلح، امنيت و عدالت بين‌المللي به خطر نيفتد،
    با توجه به اينكه هر دو كشور ايران و عراق اعضاي پروتكل ممنوعيت استفاده از گازهاي خفه كننده و مسموم و ديگر گازها و مواد ميكروبي در جنگ، منعقده در 17 ژوئن 1925 در ژنو مي‌باشند، با تأكيد بر اصل غير قابل قبول بودن كسب سرزمين از راه زور، با ملاحظه كوششهاي ميانجيگرانه‌اي كه توسط دبير كل دنبال مي‌شود.
    1 ـ از اقدامات اوليه‌اي كه سبب بروز منازعه بين ايران و عراق شد، اظهار تأسف مي‌نمايد و از ادامه منازعه متأسف است.
    2 ـ همچنين از تشديد منازعه، بخصوص تهاجمات ارضي، بمباران مناطق صرفاً غيرنظامي، حملات به كشتي‌هاي بي‌طرف و يا هواپيماهاي كشوري، نقض مقررات انسان دوستانه بين‌المللي و ساير قوانين منازعات مسلحانه و بخصوص استفاده از سلاحهاي شيميايي مغاير با تعهدات پروتكل 1925 ژنو ابراز تأسف مي‌نمايد.
    3 ـ از ايران و عراق مي‌خواهد آتش‌بس فوري، توقف همه مخاصمات در زمين، دريا و هوا و عقب كشاندن همه نيروها به مرزهاي شناخته شده بين‌المللي را بدون درنگ رعايت نمايند.
    4 ـ درخواست دارد كه مبادله جامع اسراي جنگي ظرف مدت كوتاهي پس از توقف مخاصمات با همكاري كميته بين‌المللي صليب سرخ انجام گيرد.
    5 ـ از هر دو طرف مي‌خواهد كه فوراً همه جنبه‌هاي منازعه را به ميانجيگري با هر وسيله ديگر صلح‌آميز محول نمايند.
    6 ـ از دبير كل درخواست مي‌نمايد كه به تلاشهاي در جريان خود براي كمك به هر دو طرف در جهت مؤثر ساختن اين قطعنامه ادامه داده، نتيجه را به شورا اطلاع دهد.
    7 ـ از تمامي كشورهاي ديگر درخواست مي‌گردد كه منتهاي خويشتنداري را از خود نشان داده، از هر گونه عملي كه منجر به تشديد و گسترده شدن بيشتر جنگ گردد، جداً اجتناب ورزند و با اين كار اجراي قطعنامه فعلي را تسريع بخشند.
    8 ـ تصميم مي‌گيرد كه موضوع همچنان تحت بررسي قرار داشته باشد.
    نكات مهم در تحليل تطبيقي اين قطعنامه با ساير قطعنامه‌هاي صادر شده عبارتند از:
    «عنوان اين قطعنامه نيز همان «وضعيت مابين ايران و عراق» است. بنابراين همانند قطعنامه‌هاي قبلي «توصيه» است و اصل توسل به جنگ توسط دبير كل رسماً محكوم نشده است و تدبير مشخص بر اساس منشور ملل و وظايف محوله پيش‌بيني نشده است. فلذا اصل دفاع مشروع بر اساس ماده 51 منشور همچنان براي ما باقي است.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  10. #20
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    قطعنامه (1986) 588

    عدم پذيرش قطعنامه 582 از سوي جمهوري اسلامي ايران، اوضاع بين‌المللي و منطقه‌اي را عليه ايران تيره‌تر كرد تا اينكه كارشناسان اعزامي دبير كل وقت گزارش خود در خصوص كاربرد سلاح شيميايي توسط رژيم عراق را تسليم دبير كل نمودند، و بدنبال آن رئيس شوراي امنيت بيانيه نسبتاً خوبي را دال بر محكوميت كاربرد سلاح شيميايي توسط رژيم عراق، صادر نمود. تا اينكه در تاريخ 19 اوت 1986 شوراي امنيت نگراني خود را افزايش دامنه درگيري در جنگ و گسترش حملات به كشتي‌هاي تجارتي و اهداف غيرنظامي ابراز داشت و از تلاش‌هاي پيوسته دبير كل بويژه در زمينه سلاحهاي شيميايي و حمله به مناطق مسكوني حمايت نمود.
    سرانجام شوراي امنيت به درخواست گروه هفت نفري اتحاديه عرب در ماه اكتبر 1986 بحث خود در مورد جنگ عراق و ايران را مجدداً آغاز كرد. در جلسه مورخ سوم اكتبر 1986 شوراي امنيت، دبير كل طي سخناني عمق نگراني جامعه بين‌المللي در خصوص طولاني شدن جنگ ايران و عراق و توسعه دامنه درگيري بيان داشت. جلسات شورا سرانجام نيز به صدور قطعنامه 588 در تاريخ هشتم اكتبر 1986 به شرح زير گرديد:
    متن قطعنامه به شرح زير است:
    شوراي امنيت، با بررسي موضوع تحت عنوان «وضعيت مابين ايران و عراق»،
    با توجه به اينكه شورا بيش از شش سال است كه اين موضوع را زير نظر داشته و تصميماتي در مورد آن گرفته است،
    با احساس خطر عميق از به درازا كشيدن و تشديد منازعه كه منجر به تلفات سنگين جاني و خسارات قابل ملاحظه‌ مادي شده و صلح و امنيت بين‌المللي را به خطر انداخته است،
    با در نظر گرفتن تعهد دول عضو مبني بر آنكه در روابط بين‌المللي خود از تهديد يا كاربرد زور عليه تماميت ارضي يا استقلال سياسي هر كشوري با استفاده از هر روش ديگر مغاير با اهداف ملل متحد خودداري كنند.
    با يادآوري مفاد منشور ملل متحد، بويژه تعهد همه اعضا براي حل و فصل اختلافات بين‌المللي خود از طريق صلح‌آميز به نحوي كه صلح و امنيت بين‌المللي و عدالت به مخاطره نيفتد،
    همچنين با خاطر نشان ساختن اينكه بر اساس منشور ملل متحد، دول عضو مسئوليت اوليه حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را به شوراي امنيت سپرده‌اند و بدين منظور موافقت كرده‌اند نقش شوراي امنيت را در حل اختلاف بپذيرند،
    با ستايش تلاشهاي دبير كل براي يافتن راه حلي مسالمت‌آميز براي اين مناقشه،
    1 ـ ايران و عراق را به اجراي كامل و بدون درنگ قطعنامه (1986) 582 كه در 24 فوريه 1986 به اتفاق آرا تصويب شد فرا مي‌خواند.
    2 ـ از دبير كل درخواست مي‌كند همراه با طرفين براي اجراي قطعنامه مذكور در فوق تلاشهايش را شدت بخشد و حداكثر تا 30 نوامبر 1986 به شورا گزارش دهد.
    3 ـ تصميم مي‌گيرد به منظور بررسي گزارش دبير كل و شرايط استقرار صلحي پايدار ميان دو كشور طبق مشنور ملل متحد و اصول عدالت و حقوق بين‌الملل بار ديگر تشكيل جلسه دهد.
    در بررسي و تحليل تطبيقي اين قطعنامه نكات زير قابل توجه است:
    1 ـ عنوان اين قطعنامه نيز همچون ساير قطعنامه‌هاي قبلي «وضعيت مابين ايران و عراق» است.
    2 ـ اين قطعنامه نيز همانند قطعنامه‌هاي قبلي «توصيه» است.
    3 ـ فاصله زمان صدور قطعنامه 588 تا قطعنامه 582 هفت ماه و دوازده روز است كه نسبت به ساير قطعنامه‌هاي قبلي فاصله نسبتاً كمي است (تنها فاصله قطعنامه قبلي آن يعني 514 از فاصله قطعنامه 588 تا 582 كمتر است)
    4 ـ از نظر حجم و تعداد كلمات به كار برده شده، اين قطعنامه كوتاهترين قطعنامه از مجموعه قطعنامه‌هاي مورد مطالعه است.
    5 ـ عمليات نظامي صورت گرفته در زمان نزديك به صدور قطعنامه 588 و حتي در فاصله صدور قطعنامه‌هاي 582 تا 588 آنچنان اهميتي نداشتند كه موجب هراس شوراي امنيت شده، تا به صدور قطعنامه 588 مبادرت ورزد. به بيان ديگر، هيچ شاهد و قرينه‌اي در دست نيست كه اين قطعنامه را همچون قطعنامه‌هاي قبلي مرتبط با وضعيت در جبهه‌هاي جنگ بدانيم، پس شأن نزول اين قطعنامه را بايد در جاي ديگر جستجو كرد.
    6 ـ به هر صورت چنانچه قطعنامه 588 را نيز در ارتباط با جبهه‌هاي نبرد بدانيم، با توجه به سخنان دبير كل در اجلاس شوراي امنيت كه منجر به صدور قطعنامه 588 شد، تهديدات ايران مبني بر انجام حمله سرنوشت‌ساز و نهايي مي‌تواند مؤثر بوده باشد.
    قطعنامه 588 نيز همانند ساير قطعنامه‌هاي شوراي امنيت عنوان «وضعيت بين ايران و عراق» است و توصيه نامه‌اي بيش نيست و قسمت اعظم مقدماتي آن شبيه قطعنامه 582 است. در قسمت اجرايي قطعنامه هم مطلب تازه‌اي به چشم نمي‌خورد، تنها براي گزارش دبير كل و لزوم برقراري صلح بادوام در بند سوم آن قابل توجه است.
    سرانجام قطعنامه 588 پس از تصويب، توسط دبير كل به وزراي امور خارجه هر دو كشور ابلاغ شد و بر اساس آن مواضع آنان در قبال قطعنامه 582 و همچنين طرح هشت ماده‌اي دبير كل استفسار گرديد. در تاريخ 13 اكتبر وزير امور خارجه عراق طي نامه‌اي به دبير كل اعلام داشت: «دولت عراق قطعنامه 588 را كه مبين اتفاق نظر مجدد جامعه بين‌المللي براي حصول صلحي جامع، عادلانه و پايدار بين عراق و ايران بر اساس منشور و اصول عدالت و صلح است، مي‌پذيرد. موضع دولت عراق راجع به قطعنامه 582 همان است كه در نامه مورخ 5 مارس 1986 (s/17897) اعلام شده است. در خصوص طرح هشت ماده‌اي، همان طور كه قبلاً اعلام كرده‌ايم، به نظر مي‌رسد وسيله‌اي عملي و متوازن براي رسيدن به حل صلح‌آميز و جامع منازعه كه هدف قطعنامه 582 است باشد.» در پايان اين نامه، آمادگي عراق براي همكاري با دبير كل ابراز شده بود.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

صفحه 2 از 6 نخستنخست 123456 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •