جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
صفحه 5 از 6 نخستنخست 123456 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 41 تا 50 , از مجموع 57
  1. #41
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    قرارداد كردان (1746)

    با روي كار آمدن نادرشاه عملاً دوران سلطنت شاهان صفوي به پايان رسيد. زماني نادرقلي افشار زمام امور را به دست گرفت كه اوضاع داخلي حكومت دچار هرج و مرج شده بود، حمله افغانها به خراسان و اشغال قسمتهايي از خاك ايران توسط عثمانيها همچنين حضور امپراتوري روس در شمال ايران، موقعيت خاصي را براي نادرشاه به وجود آورد.نادر، در فاصله كمتر از 2 سال توانست با سركوب افغانها به حكومت آنان خاتمه دهد و بعد از آن متوجه تركان عثماني شد تا اراضي اشغالي را از آنها پس بگيرد، امّا عليرغم سالها جنگ نتوانست به پيروزي قطعي دست يابد، لذا با برقراري صلح موافقت كرد كه پس از انجام مذاكرات طرفين به امضاء قرارداد صلح «كردان» در سپتامبر 1746 منجر شد. بر اساس اين قرارداد هر دو طرف قبول كردند مرزهاي آنها بر طبق قرارداد زهاب كه بين شاه صفي و سلطان مراد چهارم در سال 1639 ميلادي منعقد شده بود، برقرار باشد و طرفين متعهد شدند تا آن را محترم بشمارند و از تجاوز خودداري كنند.
    ناگفته نماند از جمله كارهاي نادرشاه تأسيس نيروي دريايي بود، كه متعاقب آن در سال 1735 ميلادي لطيف خان، يكي از سرداران نادر، به كمك ايننيرو براي تصرف بصره داخل اروندرود شد. در اين موقع دو كشتي جنگي مجهز انگليس كه در آبهاي بندر بصره لنگر انداخته بودند، به كمك عثمانيها برخاستند. ورود ناوگان درياي انگليس به جنگ ايران و عثماني و نيز رهبري جنگ توسط ملوانان و افسران كارآزموده انگليسي، موجب شكست نيروي دريايي جوان و ناآزموده ايران شد. نكته قابل توجه اين است كه دولت انگليس براي اولين بار به نفع عثماني،‌ با ايران وارد جنگ شد.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  2. #42
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    قرارداد اوّل ارز روم (1823)

    قرارداد «كردان» با تمام علاقه‌اي كه به حفظ صلح داشت، نتوانست مدتي طولاني دوام بياورد، زيرا عامل مذهب و روحيه جهانگشايي از يك طرف، و اهداف استعماري روس و انگليس از طرف ديرگ، موجب دامن زدن به اختلافات و آغاز مجدد جنگهاي وسيع بين ايران و عثماني شد.در فاصله دو جنگ بين ايران و روس، روابط ايران و عثماني مجدداً تيره شد، علاوه بر بدرفتاري مأموران و مردم عثماني با ايرانيان شيعه كه عازم كربلا، نجف و يا مكه بودند،‌ واقعه‌اي رخ داد كه خشم شاه ايران را برانگيخت. مأموران عثماني، كارواني را كه يكي از زنان فتحعليشاه با آن به مكه مي‌رفت، با خشونت بازرسي كردند و موجب ناراحتي همسر شاه شدند. تيرگي روابط دو كشور، در مرزها نيز اثر گذاشت و منازعاتي بين نيروهاي دو طرف روي داد.
    البته دولت روسيه مي‌كوشيد تا با تجديد جنگ، اندكي از سرافكندگي ايرانيان را كه ناشي از شكست در جنگهاي قفقاز بود، جبران كند. انگليسي‌ها نيز پس از انعقاد قرارداد زهاب (1469) كه طي آن عراق به عثماني واگذار شد، همواره از دولت عثماني حمايت مي‌كردند، زيرا عراق كوتاهترين راه وصول به هند و آسياي شرقي از اروپا بود.
    در هر حال فتحعليشاه با توجه به بدرفتاري مأموران دولت عثماني با زوار ايراني و مخصوصاً همسرش، عباس ميرزا را براي جنگ با عثمانيها مأمور كرد. عباس ميرزا از جبهه شمال به خاك عثماني حمله كرد و پس از تصرف «سليمانيه» و «ديار بكر»، تا بغداد پيش رفت و آن شهر را نيز به محاصره خود درآورد.
    دولت عثماني كه توانايي جنگيدن در دو جبهه اروپا و ايران را نداشت، تقاضاي صلح كرد و فتحعليشاه با آن موافقت نمود،. مذاكرات صلح در شهر ارز‌ روم آغاز شد و به امضاء قرارداد اول ارز‌ روم در سال 1833 منجر شد.به موجب اين عهدنامه كليه توافق‌هايي كه در قرارداد «كردان» 1746 ميلادي به عمل آمده است، در مورد احترام به مرزهاي قديمي، زوار، بازرگان، تحويل پناهندگان و خروج بدون مانع كليه اسيران جنگي و همچنين اقامت يك سفير در دربارهاي مربوط، همچنان به قوت خود باقي ماند و طرفين تعهد كردند كه توافق‌هاي فوق را دقيقاً رعايت كنند.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  3. #43
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    عهدنامه دوم ارز‌ روم (1847)

    محمد شاه قاجار كه فرد كم‌مايه و بي‌كفايتي نشان مي‌داد، به علت بيماري نقرس كليه امور را به دست حاجي ميرزا آقاسي سپرد و خود در اداره امور كشور كمتر دخالت مي‌كرد. در نتيجه وضع كشور به شدت دچار بحران و آشفتگي شد.
    دولت انگلستان كه به هم ريختگي اوضاع ايران را به صلاح خود مي‌ديد، به تحريكات خود در افغانستان شدت بخشيد و در هرات ايجاد دشواري كرد، محمدشاه براي سركوبي افغانها سپاهي گردآوري و در سال 1837 ميلادي به سوي هرات حركت كرد و آن شهر را محاصره كرد. در همان هنگام كه محمدشاه به محاصره هرات اشتغال داشت، عليرضا پاشا، حاكم بغداد، در سال 1837 به خرمشهر (محمره) حمله كرد و مردم آنجا را قتل عام كرده اموال آنان را نيز به يغما برد و خرابيهاي بسيار به بار آورد. دولت ايران به حمله عليرضا پاشا اعتراض كرد و تقاضاي جبران خسارت و جلب رضايت ايران نمود.
    دولت عثماني در مقابل اعتراض دولت ايران پاسخ داد:
    «بندر محمره (خرمشهر) از توابع بصره و بغداد و ملك ماست و رعيت خود را تنبيه كرده‌ايم. اگر ثابت كرديد كه محمره از ايران است، ‌آنگاه از آن گفتگو كنيد.»
    وزير مختار دولت انگلستان نيز به حمايت از دولت عثماني برآمده، گفت:
    «شما اول اثبات كنيد كه محمره خاك ايران است، آن وقت ادعا كنيد.»
    در دولت روس و انگليس براي حفظ منافع خود ترتيباتي براي حل اختلافات از طريق مذاكره به وجود آوردند و پس از اقدامات لازم كميسيوني در سال 1843 مركب از نمايندگان چهار دولت ايران، عثماني، انگليس و روسيه در ارز روم كه يكي از شهرهاي شرقي دولت عثماني در مجاورت مرز ايران بود، تشكيل شد.
    نمايندگان روس و انگليس ظاهراً به عنوان ميانجي و بدون آنكه در مذاكرات دوجانبه ايران و عثماني داراي حق رأي و يا داوري باشند در كميسيون مزبور شركت كردند ولي در باطن اهداف خاصي را تعقيب مي‌كردند.
    نماينده انگليس اصرار داشت كه خرمشهر بايد به عثماني واگذار شود، اما استدلال محكم ميرزا تقي خان اميركبير موجب شد كه نمايندگان كنفرانس ارز روم، حاكميت مستمر ايران را بر خرمشهر تأييد كنند. بالاخره مذاكرات نمايندگان پس از چهار سال به انعقاد قرارداد دوم ارز‌ روم در سال 1874 منجر شد.
    به موجب اين قرارداد، طرفين متعاهدين از كليه دعاوي ارضي خود صرفنظر كرده، متعهد مي‌شوند كه بي‌درنگ اعضاء هيأت و مهندسان را براي تعيين مرزهاي دو كشور انتخاب كنند. دولت ايران از كليه دعاوي خود در مورد شهر و ولايت سليمانيه چشم مي‌پوشد و دولت عثماني نيز متقابلاً متعهد مي‌شود بندر خرمشهر جزيره خضر (آبادان)، لنگرگاه و اراضي واقع در ساحل شرقي شط‌العرب يعني ساحل چپ آن كه در تصرف عشاير ايران شناخته شده است، تحت حاكميت مطلق دولت ايران باشد. به‌علاوه كشتي‌هاي ايراني حق آن را خواهند داشت تا با آزادي كامل در شط‌العرب، از محلي كه شط به دريا مي‌ريزد (مصب) تا نقطه تلاقي مرزهاي دو كشور عبور و مرور كنند.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  4. #44
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    يادداشت توضيحي

    دولت عثماني در جريان مذاكرات ارز‌ روم تلاش كرد تا علاوه بر شهر سليمانيه، ساحل شرقي اروندرود و حتي بنادر خرمشهر و آبادان را تصرف كند، ولي به علت قدرت استدلال و تدبير ميرزا تقي خان اميركبير عليرغم پشتيباني نمايندگان روس و انگليس موفق به اين كار نشد، فلذا چاره ديگري انديشيد.
    دولت عثماني قبل از مبادله اسناد، يادداشتي براي سفراي روس و انگليس فرستاد كه به بهانه مبهم بودن بعضي از مفاد قرارداد، سؤالاتي را مطرح كرد، تا از اين طريق بتواند به مقصود خود برسد. طبق اين يادداشت توضيحي، بندر خرمشهر از اطراف به مرز عثماني محدود مي‌شد و منطقه ساحل چپ اروندرود كه در تصرف عشاير ايران بود و طبق نص صريح ماده دوّم قرارداد، ملك ايران شناخته مي‌شد، از مالكيت ايران خارج و به دولت عثماني واگذار مي‌شد.
    دولت انگليس مدافع يادداشت توضيحي و خواهان محدود كردن حاكميت ايران بر خرمشهر و اروندرود بود. حتي در كميسيون ارز‌ روم تلاش كرد كه خرمشهر از ايران جدا شده، به تصرف عثماني درآيد.
    «شيل»، وزير مستشار انگليس در تهران، به «لردكولي» مي‌نويسد:
    «حال كه دولت عثماني از پشتيباني دو دولت ميانجي روس و انگليس برخوردار است، از چند نكته مشكوك عهدنامه تأويلهايي شده، كه با تأييد و تصويب رسمي آن جناب و «موسيو استينف» بوده است. دولت ايران هر دست و پا و كوششي كه در ابطال آنها كند، دستش به جايي نخواهد رسيد، از آنجا كه برخلاف تصميم مسجّل انگلستان و روسيه است، و در نتيجه منافي رأي دولت عثماني نخواهد بود.»
    سرانجام وقتي ميرزا محمد علي خان براي مبادله اسناد تصويب قرارداد وارد اسلامبول شد، سفراي دولت روس و انگليس مبادله اسناد را به امضاء «يادداشت توضيحي» توسط وي مشروط كردند. ميرزا محمد علي خان بر اثر تهديد، تطميع و فشار سفراي مذكور، «يادداشت توضيحي» را امضا كرد. دولت ايران بعد از اطلاع از اين امر، عمل ميرزا محمدعلي را خودسرانه داشت و مبادله اسناد تصويب قرارداد و يادداشت مذكور را به آن صورت، باطل و غيرمعتبر اعلام كرد.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  5. #45
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    عدم اعتبار حقوقي «يادداشت توضيحي»

    يادداشت توضيحي به دلايل زير فاقد اعتبار حقوقي بود:
    الف) كنوانسيون وين در 22 مه 1969، متن «حقوق قراردادها» را تصويب كرد. اين كنوانسيون معتبرترين و تنها حقوق مدون بين‌المللي درباره قراردادهاست كه از اهميت بسزايي برخوردار مي‌باشد. در كنوانسيون وين ضمن روشن شدن نكات لازم، شرايط صحت قرارداد نيز تعيين شد. يكي از مهم‌ترين آن شرايط، صلاحيت نماينده‌اي است كه از طرف دولت خود در باب قرارداد، مذاكره و يا آن را امضا مي‌كند.
    طبق بند الف ماده 7 كنوانسيون وين، يك شخص در صورتي نماينده يك دولت براي مذاكره و يا امضاء قرارداد دانسته مي‌شود كه مداركي دال بر «اختيارات تام خود» ارائه دهد و يا طبق بند ب آن ماده، از «نحوه عمل آن كشور» معلوم مي‌شود كه آن دولت قصد داشته است كه «آن شخص» را نماينده خود براي انجام آن مقاصد (مذاكره و يا امضاي قرارداد) تلقي نمايد و به او اختيارات تام داده است و بند پ ماده 2 در تعريف «اختيارات تام» تصريح مي‌كند كه «اختيارات تام عبارت از سندي است كه از طرف مقام صلاحيت‌دار يك كشور صادر مي‌شود و به موجب آن شخص يا اشخاصي به سمت نماينده آن كشور براي مذاكره، ملزم بودن رعايت مواد آن قرارداد و يا براي انجام هر اقدام ديگري كه به قرارداد مربوط باشد، تعيين مي‌شوند.»
    بر اين اساس ميرزا محمدعلي خان، طبق «اختيارنامه‌اي» كه محمدشاه به وي داده بود، تنها مختار بود كه عهدنامه ارز‌ روم را مبادله كند. امّا وي با امضاء «يادداشت توضيحي» از حدود اختيارات خود تجاوز كرده بود. ميرزا محمدعلي خود در اين مورد گفته است:
    «دولت ايران مرا فقط مأمور فرموده‌اند كه عهدنامه امضاء شده را با عهدنامه ممضي اعليحضرت سلطان مبادله كنم. مرا به هيچ وجه از دولت، مأموريت و اختياري نبود چنين كاغذي بدهد تا جوابهاي آن جنابان (سفراي روس و انگليس) را تصديق كند.»
    ب) به موجب مواد 51 و 52 كنوانسيون وين، حقوق معاهدات 1969 قراردادهايي كه تحت فشار منعقد شده باشند، فاقد اعتبارند. ماده 51 كنوانسيون وين چنين مقرر مي‌دارد:
    «ابراز رضايت يك كشور از التزام به يك معاهده كه با فشار به نماينده آن دولت از طريق اقدامات يا تهديدات مستقيم عليه او صورت گرفته باشد، فاقد هرگونه اثر حقوقي است.
    ماده 52 نيز مقرر مي‌دارد:
    «اگر معاهده‌اي در نتيجه تهديد يا استفاده از زور كه ناقض اصول حقوق بين‌المللي مندرج در منشور ملل متحد باشد، منعقد شود، معاهده مذكور بي‌اعتبار است.»
    با توجه به مواد بالا، «يادداشت توضيحي» در نتيجه فشار دولتهاي روس و انگليس به ميرزا محمدعلي خان تحميل شده است، سفراي مذكور به ميرزا محمد علي گفتند:
    «حالا به طور دولتي (رسمي) به شما اعلام مي‌كنيم از عاقبت اين كار (عدم امضا) براي دولت خود و خود بينديشيد.»
    بنابراين آشكار است عهدنامه‌اي كه تحت فشار و تهديد امضا شود، فاقد اعتبار است.
    ج) ماده 50 كنوانسيون وين 1969 اشعار مي‌دارد:
    «اگر رضايت يك كشور از التزام به يك معاهده، از طريق رشوه‌گيري نماينده آن كشور از كشور طرف مذاكره، چه مستقيم و چه غيرمستقيم صورت گرفته باشد، كشور مذكور مي‌تواند براي بي‌اعتباري رضايت نماينده‌اش در التزام به يك معاهده، به مسئله رشوه استناد كند.
    به موجب ماده يازده، امضاء «يادداشت توضيحي» با ارتشاء صورت گرفته است. سفراي روس و انگليس 200 هزار قروش (معادل 4 هزار تومان) رشوه به رسم جايزه سلطاني، به محمدعلي ميرزا دادند و به اصرار و ابرام سندي از او گرفتند. بديهي است چنين سندي فاقد اعتبار حقوقي است.
    د‌) ماده 8 كنوانسيون وين تأييد مي‌كند، اقدام به انعقاد يك قرارداد از طرف كسي كه طبق ماده 7، نماينده تام‌الاختيار دولت خود محسوب نمي‌شود، قوت قانوني نخواهد داشت، مگر آنكه مجدداً به وسيله آن دولت تأييد شود.
    به موجب اين ماده، دولت ايران پس از اطلاع از اقدام غيرمجاز ميرزا محمدعلي خان نه‌تنها آن را تأييد نكرد، بلكه صريحاً به آن اعتراض كرد و يادداشت توضيحي را غيرمعتبر اعلام كرد.
    هـ ) نكته مهم حقوقي ديگري كه در بي‌اختياري «يادداشت توضيحي» اهميّت ويژه‌اي دارد، قسمت آخر ماده 9 قرارداد دوم ارز‌ روم است. اين قسمت از ماده 9، نشانه دورانديشي ميرزا تقي خان اميركبير است و مفهوم آن در هيچ يك از قراردادهاي قبلي و قراردادهاي بعدي وجود ندارد. مرسوم آن است كه قراردادها پس از امضاء نمايندگان صلاحيتدار، قبلاً شاه و در سالهاي اخير مجلس شوراي ملي آن را تصويب مي‌كند و به توضيح رئيس مملكت مي‌رساند و آنگاه اسناد قرارداد به طور رسمي مبادله شود. قرارداد از همان روز مبدله داراي اعتبار حقوقي مي‌گردد و به مورد اجرا گذاشته مي‌شود. ولي ميرزا تقي خان اميركبير كه پس از چهار سال مذاكره و ملاحظه ادعاهاي بي‌پايه دولت عثماني و زياده‌خواهي آن و با توجه به ضعف و از هم گسيختگي شيرازه امور ايران در دوران محمدشاه و حاجي ميرزا آقاسي و مخصوصاً با توجه به پافشاري دولتهاي روسيه و انگلستان در حمايت از دولت عثماني و اصرار آنها در لطمه زدن به حاكميت و تماميت ارضي ايران پيش‌بيني مي‌كرد كه احتمالاً در آينده دشواريهايي پيش خواهد آمد، در آخر ماده 9 به تصويب رساند كه قرارداد پس از مبادله، مجدداً از طرف دو دولت ايران و عثماني امضا مي‌شود و اسناد مصوبه آن در ظرف دو ماه يا كمتر مبادله خواهد گرديد.
    اين تدبير اميركبير در هيچ قراردادي سابقه ندارد، در رد «يادداشت توضيحي» و بي‌اعتبار شمردن آن، داراي قدرت حقوقي شايان مي‌باشد. به موجب قسمت آخر ماده 9، براي آنكه «يادداشت توضيحي» داراي اعتبار رسمي شود و سند تلقي گردد. همچنين به فرض آنكه ميرزا محمدعلي خان نماينده صلاحيت‌دار دولت ايران مي‌بود و آن را به طور رسمي مبادله مي‌كرد، باز مي‌بايستي از طرف دولت ايران «امضا و قبول» مي‌شد و تصديق‌نامه‌اي كه انجام اين عمل را تأييد مي‌كرد «در ظرف دو ماه يا كمتر» مبادله مي‌گرديد و چون ايران پس از استحضار از مفاد «يادداشت توضيحي» به آن اعتراض نمود و آن را رد كرد و هرگز تصديق‌نامه‌اي كه دلالت بر «امضا و قبول» آن باشد تنظيم و مبادله نكرد، بنابراين «يادداشت توضيحي» علاوه بر مراتب بالا، از اين جهت كه مرحله مهم حقوقي پيش‌بيني شده در ماده 9 نيز در مورد آن اجرا نشد، فاقد اعتبار است و سند بين‌المللي محسوب نمي‌شود.
    اختيارات سفراي روس و انگليس در كنفرانس ارز‌ روم به «مساعي جميله»‌ و يا «ميانجي‌گري» محدود بود و آنها حق نداشتند سندي را تنظيم و يا تفسير كنند. دولت ايران و عثماني هرگز در متن قرارداد ارز‌ روم و يا در سندي جداگانه، توافقي نكرده بودند كه سفراي روس و انگليس حق تفسير ماهيت قرارداد را دارند، و نكته مهم‌تر آنكه طبق اصول حقوقي كه هم در حقوق داغلي و هم در حقوق بين‌المللي معتبر شناخته شده است، هيچ تفسيري نبايد با نص صريح قانون و يا ماده مورد نظر قرارداد متناقض باشد. سفراي روس و انگليس، به جاي توضيح نكات به اصطلاح مبهم از خصومت و جدال وارد ماهيت قرارداد شدند و اساس آن را به نفع يك طرف به كلي تغيير دادند. بديهي است كه چنين تفسيري، به فرض آنكه سفراي مذكور، طبق توافق دو طرف حق تفسير هم مي‌داشتند، از اساس بي‌اثر و فاقد اعتبار حقوقي است.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  6. #46
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    پروتكل تهران 1911

    دولتهاي روس و انگليس كه از نفوذ آلمان در ايران احساس خطر مي‌كردند، در سال 1902 براي تقسيم ايران به توافق رسيدند. به موجب قرارداد 1907، ايران به سه منطقه قابل نفوذ تقسيم شد. بخش شمالي را سهم روسيه، قسمت جنوبي را سهم انگليس و منطقه مركزي را نيز بي‌طرف شناختند. از طرفي كشف و استخراج نفت در ايران (1908) نيز بر مسأله مرزهاي ايران و عثماني اثر گذاشت. تشكيل شركت نفت ايران و انگليس و سپس صدور آن، استفاده از اروندرود را براي كمپانيهاي نفتي انگليس بيش از پيش افزايش داد. انگليس با مسائل فني و حقوقي پيچيده در اروندرود مواجه بود و رژيم حقوقي عهدنامه دوم ارز‌ روم ، در اين زمان پاسخگوي نيازهاي انگليس نبود. به همين جهت دولت انگليس در 29 ژوئيه 1913 قراردادي با دولت عثماني منعقد كرد كه به موجب آن امپراتوري عثماني، راهنمايي كشتيها، نصف چراغهاي روشنايي و خدمات مربوط به پليس رودخانه به وسيله انگليس را در اروندرود به رسميت شناخت.
    دولت انگلستان در شط‌العرب نيز به علت منافع اساسي خود علاقه خاصي داشت كه اختلافات مرزي ايران و عثماني در اطراف آن و ناحيه خانقين بر طبق خواست آن دولت حل و فصل شود تا در آينده برايش مشكلي ايجاد نشود. سرانجام با پافشاري دولتهاي روسي و انگليسي، وثوق‌الدوله، وزير امور خارجه ايران، در سال 1911 مذاكراتي را با سفير عثماني در تهران انجام داد كه منجر به امضاء پروتكل تهران مورخ 21 دسامبر 1911 ميلادي شد.
    به موجب پروتكل تهران، دو كشور ايران و عثماني موافقت كردند تا كميسيوني مرزي، متشكل از نمايندگان دو طرف (به تعداد مساوي) در اسلامبول تشكيل شود. از نكات برجسته اين پروتكل، عدم اشاره به شركت نمايندگان روس و انگليس در كميسيون مذكور مي‌باشد. اساس كار كميسيون را نيز عهدنامه دوم ارز‌ روم (1847) تشكيل مي‌دهد. همچنين دو كشور موافقت كرده‌اند كه چنانچه در مورد تفسير و يا اجراي برخي از مواد قرارداد نتوانند به توافق برسند، به جاي ارجاع مسأله به دو كشور روس و انگليس، به ديوان داوري لاهه مراجعه كنند.
    كميسيون پيش‌بيني شده در ماده اوّل پروتكل، زود در اسلامبول تشكيل شد و نمايندگان روس و انگليس نيز بدون آنكه مجوزي داشته باشند، ظاهراً به عنوان ميانجي و در واقع به صورت مقام تصميم‌گيرنده، در آن شركت جستند. از همان آغاز كه مذاكرات درباره تعيين خطوط مرزي شروع شد، «يادداشت توضيحي» سفراي روس و انگليس نيز مطرح گرديد و دولت عثماني به پشتيباني نمايندگان روس و انگليس خواهان اجراي آن شد. دولت ايران به دلايلي كه قبلاً گفته شد، تفسير سفراي مذكور را مخالف مصرحات مواد قراداد اعلام كرد و امضاء نماينده خود را نيز در مورد قبول تفسير فوق غيرمعتبر دانست، ولي در جلسه هفدهم نماينده دولت ايران موافقت دولت خود را با «يادداشت توضيحي» اعلام كرد.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  7. #47
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    پروتكل اسلامبول 1913

    دولت انگليس از اوايل قرن 17 ميلادي كه به اهميت استراتژيكي و اقتصادي اروندرود پي برد، از حاكميت ايران بر اين رودخانه نگران بود، به همين جهت اين دولت همواره در صدد آن بود كه حاكميت ايران را از اين آبراه سلب كند، به‌علاوه انگلستان با امتيازاتي كه طي قرارداد 29 ژوئيه 1913 زا دولت عثماني به دست آورد، درصدد برآمد تا در شط‌العرب و خانقين به عثماني امتيازاتي بدهد. از اين رو پيش از انعقاد پروتكل اسلامبول، مكاتبات و مذاكراتي را با دولت روس و عثماني انجام داد. سه كشور مذكور بدون اينكه از ايران نيز نظرخواهي كرده باشند، در مورد مرز ايران و عثماني به توافق رسيدند و از نماينده ايران دعوت كردند تا بر توافقهاي آنها در مورد مرزهاي خود صحّه گذارند. بدين ترتيب دوكشور روس و انگليس با ترفند خاصي، «يادداشت توضيحي» را نه به صورت ضميمه بلكه در مقدمه پروتكل درج كردند و به زيان ايران و در جهت منافع خود و دولت عثماني، مرزهاي دو كشور را تعيين نمودند.
    منافع دولت انگليس تنها به اروندرود محدود نمي‌شد، بلكه شامل اراضي ايران كه اخيراً در آن نفت كشف شده بود، نيز مي‌شد. به همين جهت دولت انگليس بخش وسيعي از اراضي ايران واقع در قسمت مركزي مرز را با گشاده‌دستي به دولت عثماني بخشيد تا از نزديكي بيشتر آن كشور به آلمان مانع شود. در عين حال در نظر داشت منافع خود را در اراضي ايران كه به اين ترتيب به عثماني بخشيده بود، حفظ كند، ‌زيرا شركت نفت ايران و انگليس مي‌بايست قادر باشد به بهره‌برداري از ميادين نفتي در اراضي انتقالي ايران به عثماني، بدون پرداخت هرگونه عوارضي ادامه دهد. به همين جهت در ماده 7 پروتكل اسلامبول به صراحت قيد شد كه امتياز نفت در اراضي انتقالي ايران به عثماني، به قوت خود باقي است.
    بالاخره دولت انگليس با اهداف مذكور، توانست با توسل به هر گونه فشار عليه ايران در 4 نوامبر 1913 پروتكل اسلامبول را بين نمايندگان چهار كشور روس، انگليس،‌ ايران و عثماني به امضا برساند.
    به موجب اين قرارداد، خط مرزي در هر محل به وسيله كميسيون تحديد حدود، مركب از نمايندگان چهار دولت مشخص خواهد شد، در ماده 3 قرارداد، مباني و اصولي كه كميسيون تحديد حدود بر اساس آن وظيفه خود را انجام خواهد داد، روشن مي شود. ماده 4، چگونگي حل اختلاف نظر در كميسيون فوق را مشخص، و تصريح مي‌كند كه در صورت بروز اختلاف، نمايندگان ايران و عثماني يك شرح كتبي حاوي ديدگاههاي خود را ظرف 48 ساعت به نمايندگان روس و انگليس تسليم نموده تا آنان طي جلسه خصوصي در مورد مسئله مورد اختلاف تصميم بگيرند و آن را به همكاران ايران و عثماني اعلام كنند. اين تصميم در صورت مذاكره جلسه عمومي درج شد و رعايت آن براي هر چهار دولت الزامي خواهد بود.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  8. #48
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    كميسيون تحديد حدود 1914

    ماده 2 پروتكل 1913 مقرر مي‌داشت كه خط مرزي به وسيله كميسيون تحديد حدود، مركب از نمايندگان چهار دولت در محل، معين خواهد شد. در اجراي آن يك كميسيون مشترك مرزي با شركت نمايندگان ايران، عثماني، انگليس و روسيه تشكيل شد، فعاليت اين كميسيون به مدت 9 ماه ادامه داشت و 48 ساعت قبل از آغاز جنگ جهاني اوّل به كار خود پايان داد. اين كميسيون، 227 ستون مرزي از خرمشهر تا آرارات نصب كرد. صورت جلسات اين كميسيون نيز به پروتكل اسلامبول ضميمه شد.به طور كلي پروتكل اسلامبول و صورت جلسات منضم به آن 700 مايل مربع از اراضي ايران واقع در شمال و جنوب قصر شيرين را به دولت عثماني واگذار كرد كه «اراضي انتقالي» ناميده مي‌شود. امروزه بخشي از صادرات نفت عراق از چاههاي نفتخانه و خانقين كه جزو «اراضي انتقالي» بوده‌اند، تأمين مي‌شود.
    منبع: پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  9. #49
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    بررسي سوابق مناقشات مرزي ايران و عراق (2)
    نويسنده: دكتر اسماعيل منصوري لاريجاني




    قرارداد 1937

    پس از پايان جنگ جهاني اوّل، كشورهاي فاتح طبق معاده سور 10 اوت 1920، متصرفات وسيع امپراتوري عثماني را در اروپا و غرب آسيا از آن جدا كردند. بعضي را به ظاهر مستقل كردند و تعدادي را تحت عنوان «قيموميت» زير نفوذ خود قرار دادند.
    به موجب تصميمات كنفرانس «سان رمو» در 25 آوريل 1920، عراق و فلسطين و اردن، سهم انگلستان و سوريه و لبنان، سهم فرانسه شد. پس از آن دولت انگلستان «فيصل» پسر شريف حسين را به عنوان پادشاه عراق انتخاب كرد. فيصل در 10 اكتبر 1922 قراردادي با دولت انگليس امضا كرد كه به موجب آن، عراق همچنان تحت حمايت و سرپرستي انگلستان باقي مي‌ماند. پس از آن انگلستان علاقمند بود كه ايران نيز استقلال عراق را به رسميت بشناسد تا مقدمات پذيرفته شدن عراق را به عنوان يك عضو جامعه ملل فراهم كند. ولي دولت ايران به رسميت شناختن آن را موكول كرد به: موافقت عراق با به رسميت شناختن حقوق حقه ايران در شط‌العرب، و همچنين محترم شمردن حقوق اتباع ايران در عراق كه مورد آزار و اذيت بودند.
    دولت انگلستان بر آن شد كه مانع را از ميان بردارد، به همين جهت وزير مختار انگليس در ايران طي يادداشت مورخ 11 مارس 1929 به وزير امور خارجه ايران چنين نوشت:
    «هم‌اكنون دستوراتي دريافت كرده‌ام كه به آن جناب اطمينان قاطع بدهم كه اگر دولت ايران اكنون عراق را به رسميت بشناسد، دولت من پس از آنكه به طور مشروح از نظرهاي دولت ايران درباره مشكلات عملي كه ناشي است از وضع فعلي امور در شط‌العرب و از تضمين‌هايي كه مي‌خواهد آگاهي يافت، با وساطت نزد دولت عراق به ايران مساعدت خواهد كرد كه خواستهاي معقول خود را به دست آورد.»
    بعد از اطمينان رسمي دولت انگلستان، ايران، دولت عراق را به رسميت شناخت و در تيرماه 1308 (ژوئيه 1929) اولين سفارتخانه ايران در عراق گشايش يافت. ولي دولت عراق و انگلستان كه از طرف آن كشور درباره انجام خواستهاي معقول ايران قول مساعد داده بود، عملاً نه‌تنها هيچگونه اقدامي در رعايت حقوق ايران به عمل نياوردند، بلكه نشان دادند كه منظور از تمام وعده‌ها آن بود كه ايران، دولت جديدالتأسيس عراق را به رسميت بشناسد. دولت ايران كه به اشتباه خود پي برده بود، طي يادداشت شماره 3276 آذر 1310، به دولت عراق اعلام كرد كه تحديد حدود 1914 از نظر ايران فاقد اعتبار است و آن را به رسميت نمي‌شناسد.
    پس از لغو تحديد حدود 1914 از سوي ايران روابط دو كشور رو به تيرگي نهاد. دولت عراق در 29 نوامبر 1934 طبق بند 2 ماده 11 ميثاق جامعه ملل، به شوراي جامعه شكايت كرد و در آن اعتبار پروتكل 1913 و تصميم كميسيون تحديد حدود 1914 را مورد تأييد قرار داد و مأموران دولت ايران را متهم به تجاوز در آبهاي شط‌العرب نمود.
    وزارت خارجه ايران در اثبات اين امر كه پروتكل 1913 و اقدامات كميسيون مرزي 1914 بدون رضايت ايران و با اعمال فشار و تهديد به ايران تحميل شده است. در بخشي از نامه خود به شوراي جامعه ملل نوشت:
    «پس از آنكه «لرد پالمرستون» نامه نماينده خود را خواند، به سفير انگلستان در پايتخت روسيه نوشت:
    «خط مرزي بين عثماني و ايران هرگز به طور قطعي تعيين نمي‌شود مگر با يك تصميم مستبدانه از طرف انگلستان و روسيه.»
    همين نظر از طرف مأموران انگليسي و روسي كه بر تعيين خط مرزي و علامت‌گذاري مرزها ناظر بودند، تأييد شد. مأموران مذكور طي نامه‌اي كه در سال 1851 به دولتهاي متبوع خود نوشتند، تأكيد كردند:
    «ما به طور حتم مي‌دانيم كه بدون مداخله مستقيم و مصممانه دربارهاي ما (انگلستان و روسيه) تقريباً محال خواهد بود. موانعي را كه سد راه علامت‌گذاري مرز است، برطرف كرد.»
    در نامه وزارت خارجه ايران توضيح داده شد كه در اوايل قرن بيستم هر دو كشور روسيه و انگلستان علاقه‌مند بودند كه درباره مناطق نفوذ خود در خاور نزديك با يكديگر توافق كنند و به همين جهت دو كشور ايران و عثماني را متقاعد كردند كه اختلافات مرزي خود را حل كنند و به دنبال آن، كنفرانس تهران تشكيل شد و پروتكل 21 دسامبر 1911 درباره تشكيل كميسيوني مركب از تعداد مساوي از نمايندگان دوكشور به امضاء نمايندگان ايران و عثماني رسيد. وزارت خارجه ايران با ارسال رونوشت پروتكل بالا توجه شوراي جامعه ملل را جلب كرد كه عراق در نامه خود به آن شورا مناسب ديده كه از پروتكل تهران نام ببرد و حال آنكه پروتكل تهران داراي اهميّت فوق‌العاده است. در ماه 3 پروتكل قيد گرديد كه اساس كار كميسيون مشترك بر طبق قرارداد ارز روم در سال 1947 خواهد بود. در اين پروتكل مطلقاً از اقدام ميرزا محمد علي خان كه در 31 ژانويه 1848 به عمل آمد، ذكري نشده است. چون دولت ايران فقط آن قراردادي را كه حاوي 9 ماده و در سال 1848 امضا شده به رسميت مي‌شناسد. به همين جهت در پروتكل تهران فقط و منحصراً سال 1847 ذكر شده و به سال 1848 هيچ گونه اشاره‌اي نشده است و مفهوم آن اين است كه هرگونه اقدامي كه در سال 1848 به عمل آمده، از نظر پروتكل تهران بدون اعتبار است. اين نظر در جلسات كميسيون اسلامبول كه از 12 تا 25 مارس و از 9 تا 22 اوت 1912 تشكيل شد رعايت و عمل شده است، ولي سپس دولت روسيه به ايران فشار آورد و آن را ناگزير كرد در حالي كه آن نظر را از لحاظ اصولي صحيح بداند، در عمل از آن چشم بپوشد. طبق ماده 2 پروتكل تهران خط مرزي بين دو كشور ايران و عثماني مي‌بايستي بر اساس يك روش «بيطرفي صادقانه» تعيين شود ولي در عمل، دو دولت ميانجي (انگلستان و روسيه) بدون توجه به آن و بدون رعايت مقررات كنوانسيونهاي لاهه در 1899 و 1907 با روش «مستبدانه‌اي» اختلافات مرزي را حل كردند.
    وزارت خارجه ايران در نامه خود مدلّل ساخت كه پروتكل 1913 و صورت جلسات تحديد حدود 1914، از ظنر دولت تركيه نيز فاقد اعتبار قانوني است، زيرا به موجب اصل 7 قانون اساسي عثماني كه در سال 1909 اصلاح شد. تصويب پارلمان براي انعقاد معاهدات مربوط به صلح، بازرگاني، واگذاري اراضي و يا الحاق اراضي، ضرورت دارد. به همين جهت جمهوري تركيه كه پس از جنگهاي جهاني اول تشكيل شد، رسماً اعلام كرد كه چون پروتكل 1913 نه به تصويب مجلس نمايندگان عثماني و نه به توشيح سلطان كه رئيس قوه مجريه در آن زمان بوده، نرسيده است، بنابراين پروتكل مزبور باطل و بي‌اثر است و به دنبال آن دو كشور ايران و تركيه براي تعيين مرزهاي خود با يكديگر مذاكره كردند و عهدنامه مرزي جديدي را در سال 1932 امضا، و حدود مرزهاي خود را به موجب اين عهدنامه تعيين كردند.
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

  10. #50
    كاربر ويژه
    رایکا آواتار ها

    تاریخ عضویت : شهریور 1388
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته : 7,147      تشکر : 1,515
    3,990 در 2,073 پست تشکر شده
    دریافت : 6      آپلود : 8
    رایکا آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : جام زهر - ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت




    نقش انگلستان در انعقاد عهدنامه مرزي 1937

    در جريان مذاكرات ايران و عراق، دولت انگلستان به منظور حصول توافقي كه منافع كامل او را تأمين كند نقش فعالي را ايفا كرد. پس از توافق كلي «نوري سعيد» در اوت 1935 در تهران مبني بر آنكه «تالوگ» فقط مقابل محدوده آبادان خط مرزي دو كشور در شط‌العرب باشد، دولت ايران هيأتي را براي اتمام مذاكرات مربوط به بغداد فرستاد. ولي دولت عراق عنوان كرد كه در كميسيون مربوط به بحث درباره شط‌العرب، نماينده دولت انگلستان نيز به علت منافعي كه دارد، بايد شركت كند. دولت ايران با نظر فوق مخالفت كرد.
    نوري سعيد درباره لزوم شركت انگلستان در مذاكرات مربوط به شط‌العرب، نامه‌اي به شماره 1914 مورخ 23 ژوئيه 1936 به سفارت ايران در بغداد ارسال كرد و در آن اظهار نمود:
    «كميسيون مربوط به تنظيم قرارداد حركت كشتي‌ها بايد مركب از سه عضو باشد و تنها كشور ثالثي كه در اين امر ذينفع است دولت انگلستان مي‌باشد.
    پس از تبادل نامه‌ها و انجام مذاكرات دوجانبه با توجه به شرايط بين‌المللي آن روز كه آلمان و ايتاليا هر دو به تهاجم وسيعي عليه منافع دول استعماري مخصوصاً دولت انگلستان مبادرت كرده بودند و جنگهاي حبشه و اسپانيا، و مشكلاتي كه آلمان در قاره اروپا، چكسلواكي و اطريش براي انگلستان به وجود مي‌آورد، و ديپلماسي فعال آلمان براي نفوذ در ميان كشورهايي نظير ايران و عراق كه از پايگاههاي مسلم نفوذي انگلستان بودند و در مجموعه دولت انگلستان را كه به تنهايي قادر نبود از منافع وسيع و گسترده خود دفاع كند، دچار نگراني مي‌كرد، آن دولت را به اعمال فشار و تحميل نظرهاي خود به دولت ايران وادار كرد تا هرچه زودتر و حتي با گذشتن از حقوق مسلم ايران و منافع حياتي آن در شط‌العرب، قرارداد مرزي را امضا كند. بالاخره ايران زير فشار شديد دولت انگلستان و علي‌رغم دعاوي گذشته و استدلالي كه براي اثبات حقوق خود در شط‌العرب ـ در آن قسمتي كه مربوط به مرز ايران و عراق مربوط است ـ مي‌نمود، عهدنامه مرزي را امضا كرد. طرح اين قرارداد در بغداد تهيه و تدوين شد و سپس به طور رسمي در تاريخ 13 تيرماه 1316 (4 ژوئيه 1937) بين وزير امور خارجه عراق و ايران امضا شد. چهار روز بعد در 17 تيرماه 1316 (8 ژوئيه 1937) پيمان سعدآباد بين چهار كشور ايران، عراق، تركيه و افغانستان به امضا رسيد.
    به موجب اين عهدنامه مرزهاي دو كشور اساساً همان خطوطي است كه طبق پروتكل اسلامبول (1913) و صورت جلسات 1914 تعيين شده است. تنها يك استثنا در اين مورد وجود دارد و آن تعيين مرز بر اساس خط تالوگ، فقط در مقابل آبادان است. به اين ترتيب كلمه تالوگ براي اولين بار وارد قراردادهاي مرزي ايران با عراق شد.
    با وجود اينكه خط تالوگ يك اصل حقوق بين‌المللي است و به صورت مرز در سر تا سر رودخانه به كار مي‌رود، در اروندرود تنها در مقابل آبادان به عنوان مرز شناخته شد. براي تعيين و علامت‌گذاري مرزهاي زميني نيز دو كشور موافقت كردند تا كميسيوني مرزي تشكيل دهند.
    در مورد رژيم حقوقي اروندرود نيز دو كشور موافقت كردند كه رودخانه به طور متساوي براي كشتيهاي تجاري تمام كشورها باز باشد. ولي در مورد كشتيهاي جنگي، تنها كشتيهاي جنگي طرفين قرارداد از چنين حقي برخوردارند. كليه عوارض مأخوذه نيز جنبه حق‌الزحمه خواهد داشت و منحصراً براي نگهداري اروندرود و بهبود راه كشتيراني مصرف خواهد شد. مفهوم اين امر كه «شط‌العرب براي كشتي‌هاي تجاري كليه كشورها باز خواهد بود.» از نظر حقوق بين‌الملل آن است كه شط‌العرب يك رودخانه داخلي عراق مانند دجله و فرات نيست، بلكه يك آبراه تقريباً بين‌المللي است كه كشتي‌هاي تجاري كشورها مي‌توانند از آن عبور كنند و بدين مفهوم عراق نمي‌تواند به عنوان اعمال حاكميت مطلق، همانطور كه در مورد دجله و فرات مي‌تواند، از ورود كشتي‌ها به آبراه شط‌العرب نيز جلوگيري كند.
    ماده 4 پروتكل منضم به عهدنامه مرزي 1937، نشانه اعمال نفوذ صريح دولت انگلستان بر هر دو دولت ايران و عراق است. زيرا اين ماده مقرر مي‌كند كه هيچ يك از مقررات عهدنامه مذكور به حقوق و وظايفي كه دولت عراق به موجب ماده عهدنامه 30 ژوئن 1930 نسبت به اروندرود در مقابل انگليس دارد، خللي وارد نخواهد كرد.
    ماده 5 عهدنامه مقرر مي‌دارد با توجه به اينكه ايران و عراق منافع مشتركي در كشتيراني اروندرود دارند، متعهد مي‌شوند كه قراردادي راجع به نگهداري و بهبود راه كشتيراني، حفاري، راهنمايي و عوارضي كه بايد اخذ شود، منعقد كنند. در ماده 2 پروتكل ضميمه نيز دو كشور تعهد كردند ظرف مدت يك سال از تاريخ اجراي عهدنامه، قراردادي را كه در ماده 5 پيش‌بيني شده، منعقد كنند. بالاخره با انعقاد عهدنامه مرزي 1937 تلاش يكصدساله‌ ايران براي اعاده حقوق مسلم خود در اروندرود از ميان رفت و عهدنامه مذكور مالكيت تمامي رودخانه را به عراق واگذار كرد. دولت انگلستان هم با انعقاد عهدنامه مرزي 1937 تلاش يكصدساله‌ ايران براي اعاده حقوق مسلم خود در اروندرود از ميان رفت و عهدنامه مذكور مالكيت تمامي رودخانه را به عراق واگذار كرد. دولت انگلستان هم با انعقاد عهدنامه 1937 به هدف ديرينه خود رسيد و با حمايت از عراق و تهديد و فشار به ايران، موقعيت خود را در شط‌العرب تثبيت كرد.
    «باقر كاظمي»، وزير امور خارجه اسبق، در مورد نقش انگليس مي‌نويسد:
    «انگليس‌ها پيوسته از يك قرن و نيم قبل چه در موقع مذاكرات عهدنامه ارز روم و چه در مذاكرات اسلامبول، چه قبل از جنگ بين‌المللي و چه پس از تشكيل حكومت عراق، در جامعه ملل و غيره كوشش كردند ايران را از شط‌العرب محروم كنند.»
    جام زهر▌▬◄  ویژه نامه پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت ►▬▐
    خدایا...
    خسته ام از همه چیز...
    ...از فصول عاشقانه ام که بهاری ندارد
    خسته اماز اینکه دیگر دعاهایم اجابت نمی شوند
    نمی دانم در چنین راهی کجا می توانم آرامشم را بیابم
    خدایا...شنیده ام که مومنانت نمازشان را به درگاهت می آورند
    من ناتوانی ام را به درگاهت آورده ام .می پذیری؟

صفحه 5 از 6 نخستنخست 123456 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •