*^*بحرالمعارف - جلد اول*^* سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
*^*بحرالمعارف - جلد اول*^*
صفحه 4 از 22 نخستنخست 1234567814 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 31 تا 40 , از مجموع 212
  1. #31
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*




    فصل [7]: [در لزوم مراعات تقيه]
    و از جمله وصاياى موكده مراعات تقيه است و استعمال آن در هر باب . و قرآن مجيد و منزَل حميد به آن ناطق است ، قَالَ سبحانه :
    الا من اكره و قلبه مطمئن بالايمان و لكن من شرح بالكفر صدرا فعليهم غضب من الله
    (111) - الاية .

    خداى سبحان فرموده :... جز كسى كه مجبور (به اظهار كفر) شده در حالى كه دل او مطمئن به ايمان اوست ، ولى كسى كه سينه اش ‍ به كفر گشاده است بر چنين كسانى خشم خداوند باد...
    و قَالَ تعالى : لا يتخذ المومنون الكافرين اولياء من دون المومنين و من يفعل ذلك فليس من الله فِى شى ء الا اءن تتقوا منهم تقية .
    (112)
    و فرموده : مؤ منان نبايد كافران را به جاى مؤ منين دوست خود بگيرند، و هر كس چنين كند با خداوند رابطه اى ندارد، مگر اين كه از آن ها به نوعى تقيه كنيد.
    و عن الرضا عليه السلام : لا يَكوُن المومن مومنا حتّى يَكوُن فيه ثلاث خصال : سنة من ربه ، و سنة من نبيه صلى الله عليه و آله و سلم ، و سنة من وليه .
    فاما السنة من ربه فكتمان سره ، قَالَ الله عز و جل : ((عالم الغيب فلا يظهر على غيبه احدا الا من ارتضى من رسول)).
    (113)
    و اما السنة من نبيه صلى الله عليه و آله و سلم فمداراة النَّاس ، فان الله عز و جل امر نبيه صلى الله عليه و آله و سلم بمداراة النَّاس ، فقَالَ تعالى : ((خذ العفو و امر بالعرف)).(114)
    و اما السنة من وليه فاصبر على الباءساء و الضراء.
    (115)
    و از حضرت رضا عليه السلام روايت است كه : مؤ من ، مؤ من نيست تا اين كه سه خصلت در او باشد: روشى از پروردگارش ، و روشى از پيامبرش صلى الله عليه و آله و سلم ، و روشى از امامش .
    اما روش پروردگارش پوشيده داشتن اسرار است ، خداى عز وجل فرموده : ((خداوند عالم به غيب است و كسى را از غيب خود آگاه نمى كند مگر آن رسولى را كه مورد پسندش ‍ باشد)).
    و اما روش پيامبرش صلى الله عليه و آله و سلم مدارا نمودن با مردم است ، كه خداى عز وجل پيامبر خود را به مداراى با مردم دستور داده و فرموده : ((عفو و گذشت را پيشه كن ، و به كار نيك فرمان ده)).
    و اما روش امامش صبر و استقامت بر مشكلات مالى و جانى است .
    و فِى (( نهج البلاغه)) عن مولانا اميرالمؤ منين عليه السلام اءِنَّهُ قَالَ: سيظهر عليكم بعدى رجل رحب البلعوم مندحق البطن ، ياكل ما يجد، و يطلب ما لا يجد؛ فاقتلوه ، و لن تقتلوه ! الا و اءِنَّهُ سيامركم بسبى و البراءة منى . و اما السب فسبونى ، فاءِنَّهُ لى زكاة و لَكُمْ نجاة ؛ و اما البراءة فلا تبراءوا منى ...(116) اشارة الى قَوْله عليه السلام : انّ ذكر المومن بسوء زكاة له .
    (117)
    و در (( نهج البلاغه)) از مولايمان اميرالمؤ منين عليه السلام آمده است كه فرمود: ((به زودى مردى گلوگشاد و شكم برآمده كه هر چه بيابد مى خورد و هر چه نيابد در طلب آن است بر شما مسلط مى شود، پس او را بكشيد ولى نخواهيد كشت ! آگاه باشيد كه به زودى شما را به ناسزا گفتن به من و بيزارى جستن از من فرمان مى دهد.در مورد ناسزا گفتن مانعى ندارد كه مرا ناسزا گوييد، زيرا اين كار موجب تطهير و تزكيه من و نجات شماست ؛ و اما در مورد بيزارى جستن ، هرگز از من بيزارى نجوييد...))
    اين اشاره است به اين حديث شريف كه : از مؤ من به بدى ياد كردن موجب تطهير و تزكيه اوست .
    و عن اميرالمؤ منين عليه السلام : التقية افضل اعمال المومن ، يصون [بها] نفسه و اخواءِنَّهُ عن الفاجرين ، و قضاء حقوق الاخوان اشرف اعمال المتقين ، ليستجلب مودة الملائكة المقربين و شوق الحور العين .
    (118)
    و اميرالمؤ منين عليه السلام فرمود: تقيه برترين اعمال مؤ من است ، كه بدان وسيله خود و ساير برادران دينى خود را از تبهكاران حفظ مى كند. و اداء حقوق برادران شريفترين اعمال پرهيزكاران است ، كه موجب جلب دوستى فرشتگان مقرب و شوق حور العين ميگردد.
    قَالَ الحسن بن على عليه السلام : اءنّ التقية يصلح الله بها امة ، لصاحبها مثل ثواب اعمالهم ؛ و اءنْ تركها ربما اهلك امة ، و تاركها شريك من اهلكهم .
    و اءنّ معرفة حقوق الاخوان تحبب الى الرحمن و تعظم الزلفِى لدى الملك الديان ، و اءنّ ترك قضائها يمقت الى الرحمن و يصغر المرتبة عند الكريم المنان .
    (119)
    و امام مجتبى عليه السلام فرمود: خداوند به سبب تقيه امتى را اصلاح مى كند، و براى تقيه كننده همان پاداش اعمال آنان است . و اگر تقيه را ترك كند چه بسا كه امتى را به تباهى كشاند و ترك كننده آن در گناه شريك كسى است كه آنان را هلاك نموده است . و همانا شناخت حقوق برادران موجب محبوبيت نزد خداى رحمان و بلندى منزلت و تقرب به بارگاه ملك ديان (سلطان حسابگر) است و همانا ترك انجام آن حقوق و دشمنى خداى رحمان آورد و منزلت آدمى را خداوند نزد كريم منان كوچك سازد.
    و قَالَ على بن الحسين عليه السلام : يغفر الله للمومن كل ذنب و يطهره منه فِى الدنيا و الآخرة ما خلا ذنبين : ترك التقية و تضييع حقوق الاخوان .
    (120)
    و امام سجاد عليه السلام فرمود: خداوند هر گناهى از مؤ من را مى آمرزد و او را در دنيا و آخرت از آن ها پاك مى كند به جز دو گناه :
    تقيه را ترك كردن ، و حقوق برادران را ضايع گذاردن .
    و قَالَ محمد بن على عليه السلام : اشرف اخلاق الائمة و الفاضلين من شيعتنا استعمال التقية و اخذ النفس لحقوق الاخوان .
    (121)
    و امام باقر عليه السلام فرمود: شريفترين اخلاق امامان و فاضلان از شيعيان ما عمل به تقيه و وادار نمودن خود به اداء حقوق برادران دينى است .
    و قَالَ جعفر بن محمد عليه السلام : استعمال التقية لصيانة الاخوان ، فان كان هو يحمى الخائف فهو من اشرف خصال الكرام . و المعرفة بحقوق الاخوان من افضل الصدقات و الزكاة و الصلاة و الحج و المجاهدات .
    (122)
    و امام صادق عليه السلام فرمود: عمل به تقيه به خاطر حفظ برادران دينى است ، و اگر كسى با تقيه شخص هراسناكى را حمايت كند، اين عمل او از شريفترين صفات كريمان است . و شناخت حقوق برادران از بهترين نوع صدقات و زكات و نماز و حج و مجاهدت هاست .
    و قيل لمحمد بن على عليه السلام : من اكل النَّاس فِى خصال اخير؟ قَالَ عليه السلام : اعملهم بالتقية و اقضاهم لحقوق الاخوان .(123) و هذه الاخبار نقلناها من تفسير الامام عليه السلام .

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  2. #32
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*




    به امام جواد عليه السلام عرض شد: كاملترين مردم در خصلت هاى پسنديده چه كسى است ؟ فرمود: كسى كه از همه كس بيشتر به تقيه عمل كند، و حقوق برادران دينى را از همه كس ‍ بهتر ادا نمايد.
    ما اين اخبار را از ((تفسير امام عسكرى)) عليه السلام نقل كرديم .
    و فِى ((معانى الاخبار)) عن ابى عبدالله عليه السلام - و كان و الله صادقا كاسمه - يَقوُل : يا سفيان ! عليك بالتقية فانها سنة ابراهيم خليل الله عليه السلام : و اءنّ الله عز وجل يَقوُل لموسى و هارون : ((اذهبا الى فرعون اءِنَّهُ طغى ، فقولا له قولا ليّنا لعله يتذكر او يخشى)).(124) و اءنْ رَسول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم كان اءِذَا اراد سفرا ورى بغيره . و قَالَ صلى الله عليه و آله و سلم : امرنى ربى مبداراة النَّاس كما امرنى باداء الفرائض . و لقد ادّبه الله تعالى بالتقية فقَالَ تعالى : ((ادفع باَلَّتِى هى احسن فاءِذَا اَلَّذِى بينك و بينه عداوة كاءِنَّهُ ولى حميد، و ما يلقيها الا اَلَّذِى نَ صبروا و ما يلقيها الا ذوحظ عظيم .(125)
    يا سفيان ! من استعمل التقية فِى دين الله تعالى فقد تسنم الذروة العليا من العز، اءنْ عز المومن فِى حفظ لسانه ، و من لم يملك لسانِهِ ندم .
    (126)
    در كتاب ((معانى الاخبار)) از امام صادق عليه السلام - كه به خدا سوگند همچون نام شريفش صادق بود - روايت كرده است كه مى فرمود: اى سفيان ! بر تو باد به تقيه كردن ، كه آن سنت ابراهيم خليل الله عليه السلام است ، و خداوند به موسى و هارون مى فرمايد: ((برويد نزد فرعون كه او طغيان نموده است ، و با نرمى با وى سخن گوييد، باشد كه متذكر شود يا بترسد)).
    و روش رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنين بود كه چون اراده سفرى مى كرد محل ديگرى را كه مقصد او نبود وانمود مى فرمود (به اصطلاح : راه گم مى كرد)، و آن حضرت فرمود: خداوند مرا به مدارا كردن با مردم دستور فرموده همانطور كه به اداى نمازهاى واجب امر فرموده است . و همانا خداوند او را به رعايت تقيه مؤ دب نمود و فرمود: ((بدى آنان را به روشى زيبا و نيكى دفع كن ، تا در نتيجه آن كس كه ميان تو و او دشمنى است دوست گرم و صميمى تو گردد، و اين را جز صابران و آنان كه بهره اى عظيم (از عقل و درايت) دارند برخورد نكنند)).
    اى سفيان ! هر كس در دين خدا به تقيه عمل كند تحقيقا بر قله بلندى از عزت بالا رفته است . راستى كه عزت مؤ من در حفظ زبان خود است ، و هر كس زبان خود نگه ندارد، پشيمان گردد.
    و فِى ((الكافى)) فيما ناجى الله الكليم : فاتّهم نفسك على نفسك و لا تاءمن ولدك على دينك الا اءن يَكوُن ولدك مثلك يحب الصالحين .
    (127)
    و در كتاب ((كافى)) ضمن مناجات خداوند با موسى كليم عليه السلام آورده است :
    خودت را نسبت به خود متهم دان ، و به فرزندان خود در مورد دينت اطمينان مكن ، مگر آن كه فرزندانت مانند خودت دوستدار صالحان باشند.
    و فِى كتاب ((اسرار الامامة)) عن الحسين ، عن ابيه على بن ابى طالب عليه السلام ، عن النبى صلى الله عليه و آله و سلم ، عن جبرئيل عليه السلام ، اءنّ الله قَالَ: من علم اءن لا اله الا الله (128) وحدى ، و اءن الائمة عليهم السلام من ولده حججى ، ادخلتهاَلْجَنَّة برحمتى ، و جعلته خاصتى و خالصتى ، اءنْ نادانى لبيته ، و اءنْ دعانى اجبته ، و اءنْ سالنى اعطيته ، و اءنْ سكت ابتداءته ، و اءنْ اساء رحمته ، و اءنْ فرّ منّى دعوته ، و اءنْ رجع الىّ قبلته ، و اءنْ قرع بابى فتحته .
    و من لم يشهد اءن لا اله الا الله
    (129) وحدى ، او شهد بذلك و لم يشهد اءن محمد صلى الله عليه و آله و سلم عبدى و رسولى ، او شهد بذلك و لم يشهد اءن على بن ابى طالب خليفتى ، او شهد بذلك و لم يشهد اءن الائمة من ولده حججى ، فقد جحد نعمتى ، و صغّر عظمتى و كفر بآياتى و كتبى ، اءنْ قصدنى حجبته ، اءنْ ساءلنى حرمته ، و اءنْ نادانى لم استجب دعاءه ، و اءنْ رجايى خيبته ؛ و ذلك جزاؤ ه منى و ((ما انا بظلام للعبيد)).(130 )
    فعند ذلك قام جابر بن عبدالله بن حرام الانصارى فقَالَ: يا رسول الله ! و من الائمة من ولد على بن ابى طالب عليهم السلام ؟ قَالَ صلى الله عليه و آله و سلم : الحسن و الحسين سيدا شباب اهل اَلْجَنَّة ، ثم سيد العابدين فِى زماءِنَّهُ على بن الحسين عليهماالسلام ، ثم الباقر محمد بن على عليهماالسلام ، و ستدركه يا جابر! فاءِذَا ادركته فاقرئه منى السلام ، ثم الصادق جعفر بن محمد عليهماالسلام ، ثم الكاظم موسى بن جعفر عليهماالسلام ، ثم الرضا على بن موسى عليهماالسلام ، ثم التقى محمد بن على عليهماالسلام ، ثم النقى على بن محمد عليهماالسلام ، ثم الزكى الحسن بن على عليهماالسلام ، ثم ابنه القائم بالحق مهدى امتى اَلَّذِى يملاء الارض قسطا و عدلا كما ملئت ظلما و جورا.
    هؤ لاء يا جابر خلفايى و اوصيايى و اولادى ، من اطاعهم فقد اطاعنى ، و من عصاهم فقد عصانى ، و من اءِنَّكَرهم او اءِنَّكَر واحدا منهم فقد اءِنَّكَرنى ، و بهم يمسك الله اءن تقع على الارض ‍ الا باذنه ؛ و بهم يحفظ الله [الارض] اءن تميد باهلها.
    (131)

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  3. #33
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*




    و در كتاب ((اسرار الامامة)) روايت كرده است از حضرت حسين ، از پدرش على بن ابى طالب عليهماالسلام ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، از جبرئيل عليه السلام كه : خداى سبحان فرمود: هر كس بداند كه معبودى جز من نيست و يگانه ام و محمد صلى الله عليه و آله و سلم بنده و فرستاده من ، و على بن ابى طالب عليه السلام خليفه من و امامان از فرزندان او عليهم السلام حجت هايمنند، او را به رحمت خودم در بهشت وارد، و به عفو و بخشش خودم از آتش رها، و كرامت خود را براى او حتمى ، و نعمت خود رابر او تمام مى نمايم ، و او را خاص و برگزيده خود مى سازم ، اگر مرا صدا زند پاسخش گويم ، و اگرمرا بخواند اجابتش نمايم ، و اگر از من درخواست كند به او مى بخشم ، و اگر سكوت كند و چيزى نخواهد خودم ابتداء مى دهم ، و اگر بدى كند به او رحم آورم ، و اگر از من بگريزد او را فرا مى خوانم ، و اگر به من باز گردد او را مى پذيرم ، و اگر درب مرا بكوبد به رويش ‍ باز مى كنم .
    و هر كس گواهى ندهد كه معبودى جز من نيست و من يگانه ام ، يا بدين شهادت دهد ولى گواهى ندهد كه محمد صلى الله عليه و آله و سلم بنده و فرستاده من است ، يا به آن هم گواهى دهد و گواهى ندهد كه على بن ابى طالب عليه السلام خليفه من است ، يا به آن هم گواهى دهد ولى گواهى ندهد كه امامان از اولاد او حجت هاى منند، همانا نعمت مرا انكار كرده و عظمت مرا كوچك شمرده ، و به آيات و كتاب هاى من كفر ورزيده است ، اگر مرا قصد كند او را از خود محبوب كنم ، و اگر از من درخواست كند محرومش نمايم ، و اگر صدايم زند دعايش را مستجاب نكنم ، و اگر به من اميد بندد نااميدش گردانم ؛ اين است كيفر او، و من هرگز به بندگانم ستم روا نمى دارم .
    در اين جا، جابر بن عبدالله بن حرام انصارى برخاست و گفت : اى رسول خدا! امامان از اولاد على بن ابى طالب عليه السلام كيانند؟
    فرمود: حسن و حسين دو آقاى جوانان بهشتى ، سپس سرور عابدان در زمان خود: على بن الحسين عليهماالسلام ، سپس باقر ((شكافنده علوم)) محمد بن على عليهماالسلام ، و اى جابر! به زودى او را در خواهى يافت ، پس سلام مرا به او برسان ؛ سپس ‍ جعفر بن محمد صادق عليهماالسلام ، سپس موسى بن جعفر كاظم عليهماالسلام ، سپس على بن موسى الرضا عليهماالسلام ، سپس محمد بن على تقى عليهماالسلام ، سپس على بن محمد نقى عليهماالسلام ، سپس حسن بن على الزكى عليهماالسلام ، سپس فرزند او كه قائم به حق و مهدى امت من است ، همان كسى كه زمين را از عدل و داد پر كند چنان كه از ظلم و جور پر شده است .
    اى جابر! اينن جانشينان و اوصياء و فرزندان منند، هر كس از ايشان اطاعت كند از من اطاعت كرده ، و هر كس نافرمانى ايشان كند مرا نافرمانى كرده ، و هر كس آنان يا يكى از آنان را انكار كند مرا انكار نموده است ، خداوند به بركت ايشان آسمان را نگهداشته كه - جز با اذن او - بر زمين نيفتد، و به خاطر اينان خداوند زمين را نگهداشته كه اهل خود را به اضطراب و تباهى نكشاند.
    و ذكر اين حديث در اين مقام از براى آن است كه مرتبه امام خود را بدانى و در مراعات تقيه مخالفت او ننمايى و فضيلت شيعيان ايشان و مراتب آن ها را و دركات مخالفين ايشان را نيز دريابى ، و به جد و اهتمام در طاعت ايشان بكوشى .

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  4. #34
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*




    فصل [8]: [در فضيلت صله رحم و نوافل يوميه]
    و از جمله وصاياى بسيار موكده اهتمام به صله ارحام ، و اداى نوافل ليالى و ايام است ، زيرا كه سرور اوصيا و امام اتقيا عليه السلام مى فرمايد كه :
    من يضمن لى خصلة واحدة اضمن له اربعة : من يضمن لى صلة الرحم اضمن له بحب اهله و بكثرة ماله و طول عمره و يدخل جنة ربه .
    (132)
    هر كس يك خصلت را براى من عهده دار شود من چهار خصلت را براى او ضامن مى شوم :
    هر كس براى من تعهد كند كه صله رحم نمايد، من براى او ضامن مى شوم كه خانواده اش او را دوست بدارند، و مالش افزون شود، و عمرش طولانى گردد، و به بهشت پروردگارش وارد شود.
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : اسبغ الوضوء يزد فِى عمرك ، و سلم على اهلها بيتك يكثر خير بيتك .
    (133)
    و در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم است كه : وضو را شاداب بگير كه عمرت زياد شود، و بر خانواده ات سلام كن كه خير و بركت خانه ات فراوان گردد.
    و عنه عليه السلام عن النبى صلى الله عليه و آله و سلم : اءنّ المرء ليصل رحمه و قد بقى من عمره ثلاث سنين فيمده الله الى ثلاثين سنة ، و اءِنَّهُ ليقطع رحمه و قد بقى من عمره ثلاثون سنة فيصيره الله [الى] ثلاث سنين . ثم تلا هذه الآية : يمحو الله ما يشاء و يثبت و عنده ام الكتاب .
    (134)
    و از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم مروى است كه : بوى بهشت از هفتاد ساله راه به مشام مى رسد مگر به مشام كسى كه قطع رحم كند. و پانصد سال نيز در حديث وارد شده است .(135)
    اى عزيز! در قرآن وارد شده است كه : اءن اشكر لى و لوالديك الىّ المصير.(136)
    و در اين آيه شريفه اشاره است به آن كه همچنان كه از عهده شكر احسان حق تعالى نمى توان بيرون آمد به جز از اعتراف به عجز، از شكر احسان پدر و مادر نيز نمى توان بيرون آمد. و بعضى گفته اند كه : هرگاه بعد از اداى نماز پنجگاءِنَّهُ دعا در حق ايشان نمايد حق ايشان را ادا نموده است .
    و سهل بن عبدالله مى گويد كه : اگر كسى روزه دهر بدارد، و در هر شبِاءَنَّهُ روزى پانصد ركعت نماز كند، و تمام قرآن را ختم نمايد، و پدر و مادرش كافر باشند و بگويند: بيا و پاى ما را بمال ، و نمالد، عاق باشد.
    و گفته اند كه در پيش پدر و مادر چنان بايد ذليل شد كه گبرى پيش ‍ فرمانرواى خود.
    آورده اند كه : بزرگى هر روزه بعد از نماز صبح به نزد مادر آمدى و گفتى كه پاى خود را بده ببوسم . مادر وى روزى به وى گفت : اگر از براى رضاى من مى كنى من بدون اين راضيم . آن مرد، فقيه و عالم بود گفت : من از براى وصيت حق تعالى مى كنم كه در قرآن فرموده است : واخفض لهما جناح الذل .
    (137)
    آورده اند كه : شخصى چند دفعه خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم عرض كرد كه : مادرم بسيار بدخوست ، پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم ساكت بودند و آن مرد اصرار كرد، پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: كه : در شبها و روزها كه بيدارى براى تو مى كشيد و به تعب و تصديع تو مشغول بود بدخو نبود؟ عرض كرد كه : به كتف او را به حج برده ام و آورده ام . فرمود: اى مسكين از حق او عشر عشير به جا نياورده اى و اين همه كه كردى حق دو روز مادر را مكافات نكردى .
    و اما فضيلت نوافل يوميه
    پس در حديث است كه : من علامات المومن صلاة احدى و خمسين ركعة .
    (138)
    از علامات مؤ من ، خواندن پنجاه و يك ركعت نماز است .
    و عن النبى صلى الله عليه و آله و سلم : لا تكثر النوم ، فان النوم بالليل يدع صاحبه فقيرا.
    (139)
    پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: خواب زياد مكن كه خواب در شب صاحب خود را (در قيامت) فقير و تهى دست مى دارد.
    به مكر و حيله عذاب خداى رد نشود نياز بايد و اخلاص و ناله سحرى
    و نيز پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم مى فرمايد كه : ثلاثة اصوات يحبها الله بالليل : صوت الديك ، و صوت المستغفرين ، و صوت اَلَّذِى يقراء القرآن .(140)
    سه صدا در شب هست كه خداوند دوست مى دارد: صداى خروس ، صداى آمرزش طلبان ، و صداى كسى كه قرآن مى خواند.

    سر مكش حافظ زآه نيمه شب تا چو صبحت آينه رخشان كنند
    از جمله وصاياى لقمان است مر پسر خود را: يا بنى لتكونن مثل الديك ، اليس الديك ينادى بالاسحار و انت نائم ؟(141)
    پسر جانم ! بايد مثل خروس باشى ، مگر نه آن است كه سحرگاهان خروس مى خواند و تو در خوابى ؟!
    و لله در قائله :

    لقد هتفت فِى صبح ليل حمامه على فنن وهنا و انى لنائم كذبت و بيت الله لو كنت عاشقا لما سبقتنى بالبكاء الحمائم
    و آفرين خدا بر گوينده اين رباعى :
    صبحگاهى ، كبوترى با كمال ضعف و سستى جثه اش بر شاخسارى ناله سر داد در حالى كه من در خواب بودم .
    با خود گفتم : به خانه خدا سوگند كه دروغ گفته ام ، زيرا اگر عاشق بودم كبوتران در گريه و ناله بر من پيشى نمى گرفتند.

    مرو به خواب كه حافظ به بارگاه قبول ز ورد نيم شب و آه صبحگاه رسيد
    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  5. #35
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*




    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : اءِذَا كان اول الليل نادى مناد تحت العرش : الا ليقيم العابدون [فيقومون] فيصدون ما شاء الله ثم ينادى مناد فِى شطر الليل : الا ليقيم (142) القانتون . فيقومون فيصلون الى وقت السحر. فاءِذَا كان وقت السحر نادى مناد: الا ليقيم المستغفرون . فيقومون و يستغفرون . فاءِذَا طلع الفجر نادى مناد: الا ليقيم الغافلون . فيقومون من فراشهم كالموتى نشروا من قبورهم .(143)
    و در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم است كه : چون اول شب شود مناديى از زير عرش صدا زند: هان ! كه عابدان برخيزند، [پس آنان برخيزند] و نماز گزارند آن اندازه كه خدا خواهد. و چون پاسى از شب بگذرد منادى ديگر صدا زند: هان ! كه فرمانبران برخيزند، پس برخيزند و تا سحر نماز گزارند. و چون وقت سحر شود منادى ديگرى صدا زند: هان ! كه آمرزش ‍ خواهان برخيزند، پس برخيزند و آمرزش طلبند. و چون سپيده صبح بدمد منادى ديگرى صدا زند: هان ! كه بى خبران برخيزند، پس همچون مردگانى كه از قبرهاى خود بيرون ريزند از بسترهاى خود برخيزند.

    هر گنج سعادت كه خدا داد به حافظ از يمن دعاى شب و ورد سحرى بود
    اى عزيز! هرگاه چهار چيز دست به هم دهد قيام شب آسان شود:
    اول آن كه : طعام بسيار نخورد، چه باعث بسيار خوردن آب مى شود و خواب غلبه مى نمايد.
    دوم آن كه : روز به كارهاى سنگين مرتكب نشود بلكه به كارهاى سبك مرتكب شود.
    سيم آن كه : قيلوله را از دست ندهد كه سبب قوت شب خيزى مى شود.
    چهارم آن كه : روز عصيان حق تعالى نكند كه موجب حرمان قيام ليل مى شود.
    بزرگى مى گويد كه : ((پنج ماه از قيام ليل محروم شدم به سبب جرمى ، و آن آن است كه : مردى از استماع ابيات گوينده اى زعق
    (144) بلندى زد؛ و شخصى از استماع اصوات سازنده اى صيحه سوزنده اى آورد؛ و من در دل خود تصور كردم كه آه او از حالت سوز نبود و صيحه اين صقَالَت (145) افروز نه)).
    از اين جا سرّ حسنات الابرار سيئات الامقربين
    (146) ظاهر مى گردد.
    آورده اند كه : شيخ جنيد در جامع كسى را ديد كه در صورت صلاح بود و سؤ ال مى كرد؛ به خاطر او آمد كه اگر كار مى كرد بهتر از سؤ ال بود. آن شب او را درد سرى دست داد كه از ورد شبى كه داشت محروم ماند و دانست كه اين به سبب گناهى است كه از او صادر شده است . تضرع و زارى به درگاه حق تعالى نموده كه به سبب كدام گناه است ؟ خوابش در ربوده و در خواب گفتندش كه :
    امروز گوشت آن سائل بخوردى ، ثقل آن گوشت بر دلت پيدا شد، از اين سبب درد بر تو گران شد.
    جنيد گفت : من در حق آن سائل سخن نگفتم و غيبتش نكردم !
    گفتندش كه : از چون تو كسى چنين خطره غيبت است . توبه و استغفار كرد.
    اى عزيز! قَالَ الله عز و جل : و من النَّاس فتهجد به نافلة لك عسى اءن يبعثك ربك مقاما محمودا،
    (147) مقام محمود به خلق تجلى ذاتيست ، يا رسيدن در دايره وجود امكانى به نقطه حقيقت انسانى كه عبارت از قاب قوسين بود، و اءو ادنى اشاره به وصول مقام نبوى صلى الله عليه و آله و سلم و عبارت از حصول مرتبه مصطفوى بود، و اين رتبه خاصه پيغمبر ماست صلى الله عليه و آله و سلم .

    نقطه نه دايره روزگار مركز پرگار نبوت گراى نيست به آن نقطه كسى را وصول گرچه زند دور به پرگار ساى
    و در شريعت ، مقام محمد عبارت از درجه شفاعت كردن است و مر امت و خلق اولين و آخرين را. پس مقام محمود را كه معبود به محمد صلى الله عليه و آله و سلم وعده فرمود به سبب هجود(148) در شب بود.
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : عينان لا تمسهما اَلْنَّار: عين بكت فِى جوف الليل من خشية الله ، و عين باتت تحرس ‍ فِى سبيل الله .
    (149)

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  6. #36
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*




    در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم است كه : دو چشم است كه آتش با آن تماس نگيرد: چشمى كه در دل شب از خوف خدا اشك ريزد، و چشمى كه شبِاءَنَّهُ در راه خدا حراست و پاسدارى كند.
    اى عزيز! مواظبت بر اول اوقات صلاة را مرعى داريد كه صاحب شريعت مى فرمايد:
    اول الوقت رضوان الله ، و آخره غفران الله ،(150) و غفران مسبوق به ذنب است .
    اول وقت خشنودى خداست ، و آخر وقت آمرزش او.
    و از سرور اوليا و قدوه اتقيا - صلوات الله عليه - مرويست كه : اختبروا شيعتى بخصلتين ، فان كانتا فيهم فهم شيعتى : محافظتهم اول اوقات الصلاة ، و مواساة بالمال ، فان لم تكونا فاعزب ثم اعزب ،
    (151) يعنى بيگانه اند و با ما آشنايى ندارند.
    شيعيان مرا با دو خصلت بيازماييد كه اگر اين دو در آن ها بود شيعه منند:
    محافظت و مواظبت بر نماز اول وقت ، و مواسات و همكارى كردن با مال .
    پس اگر چنين نبودند حتما آنان را با ما بيگاءِنَّهُ دان .
    پس اى عزيز! چون وقت نما شود سعى نما كه در اول وقت آن را ادا نمايى و با جماعت بگزارى كه در ((جامع الاخبار)) از عبدالله بن مسعود روايت كرده است
    اءِنَّهُ قَالَ: قَالَ رَسول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم :
    اتانى جبرئيل و اسرافيل و ميكائيل و عزرائيل مع كل واحد ثمانون الف ملك ، فقَالَوا: يا محمد! الجبار يقرئك السلام و يَقوُل : بلغ امتك اءِنَّهُ من مات مفارق الجماعة لا يجد رائحة اَلْجَنَّة ، و اءنْ كان اكثر عملا من اهل الارض لا اقبل منه صرفا و لا عدلا.
    يا محمد! تارك الجماعة لا استجيب لا دعوة ، و لا انزل عليه الرحمة و هم يهود امتك ، و اءنْ مرضوا فلا تعدهم ، و اءنْ ماتوا فلا تشهد جنائزهم ، و لا يمشى على وجه الارض [مرحا] ابغض علىّ من تارك الجماعة .
    يا محمد! انى قد امرت كل ذى نفس و روح اءن يلعنوا على تارك الجماعة ، و تاركها اشر من شارب الخمر و المحتكر و من سفاك الدماء و آكل الرباء، و تارك الجماعة ليس له نصيب من اَلْجَنَّة و شر من البناش و المخنث و شر من القيادة و شر من شاهد الزور. يا محمد! من مات مفارق الجماعة ادخله نارا.
    (152)
    رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: جبرئيل و اسرافيل و ميكائيل و عزرائيل نزد من آمدند و با هر كدام از آنان هشتاد هزار فرشته همراه بود، گفتند: اى محمد! خداوند با عظمت به تو سلام مى رساند و مى فرمايد: به امت خود برسان كه هر كس در حالى كه از جماعت جداست بميرد بوى بهشت را نيابد، و اگر اعمالش از همه مردم روى زمين بيشتر باشد هيچ عمل واجب و مستحبى را از او نپذيرم .
    اى محمد! من دعاى تارك جماعت را مستحب نمى كنم ، و رحمت بر او فرو نمى فرستم ، و آنان در ميان امت تو به منزله يهودان اند، و اگر بيمار شوند از آنان عيادت مكن ، و اگر مردند بر جنازه شان حاضر مشو، و كسى بر روى زمين راه نمى رود كه نزد من از تارك جماعت مبغوض تر باشد.
    اى محمد! من به هر زنده اى فرموده ام كه تارك جماعت را لعنت كند، و تارك جماعت از شرابخوار و احتكارگر و خونريز و رباخوار بدتر است ، و تارك جماعت را از بهشت بهره اى نيست ، و از نبّاش (شكافنده قبور مردگان) و مرد زن صفت و واسطه برقرار كردن روابط نامشروع ميان زن و مرد اجنبى و شهادت دهنده به ناحق بدتر است .
    اى محمد! هر كس در حالى كه از جماعت جداست بميرد او را در آتش داخل خواهم ساخت .
    (153)
    و فِى ((روضة الكافى)) عن ابى عبدالله عليه السلام : قَالَ لقمان لابنه : فاءِذَا جاء وقت صلاة فلا تؤ خرها، فصلها و استرح منها، فانها دين ؛ فصل فِى جماعة و لو على راءس زُجّ.(154)
    و در ((روضه كافى)) آورده است كه امام صادق عليه السلام فرمود: لقمان به پسرش گفت : چون وقت نماز رسيد به تاخيرش ‍ مينداز، پس آن نماز را بگزار و خود را راحت كن ، زيرا آن نوعى دين و بدهى است . و در جماعت نماز بخوان هر چند بر سر نيزه باشى .
    بيان : ((الزاج)): الحديد اَلَّذِى راءس الرمح .
    (155)
    و لهَذَا در ((مرصاد العباد)) گفته است كه : ((اگر جماعت ميسر نشود بارى تنها نيت جماعت كن كه ثواب جماعت بيابى كه : المومن وحده جماعة ،(156) و به هيچ وجه نماز تنها نگزارند)).
    و اين ضعيف مى گويد كه : در اخبار وارد شده است كه هرگاه نمازكننده اذان و اقامه بگويد، دو صف ملائكه كه يك سر آن در مشرق و يك سرش در مغرب باشد به وى اقتدا مى كنند.
    و در ((عين الحياة)) گفته است : بدان كه هر مملكتى را پادشاهى مى باشد كه جميع رعيت تابع او مى باشند، پادشاه مملكت بدن و امام و پيشواى ساير اعضاء دل است كه جميع اعضاء تابع اويند و پيروى او مى نمايند و اينست يك معنى حديث صلاة المومن وحده جماعة ؛ زيرا كه دل او با خداست و مقتداى ساير جوارح است و جوارح به آن اقتدا مى نمايند)).
    (157)
    اى عزيز! تا مقدور باشد نماز را در مسجد بكن كه خدا مسجد را خانه خود خوانده است و هركس كه از مخلوقى توقع احسان دارد به خانه او مى رود، و چون مساجد محل فيض الهى است شك نيست كه در نمازهاى واجبى خصوص [اگر] در اول اوقات به جا آورده شوند فيض بيشتر افاضه مى شود.

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  7. #37
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*






    فصل [9]: [در خوددارى از دل آزردن]
    و از جمله وصاياى بسيار بسيار موكده آن كه : دل هيچ كس را نيازارى كه جبر ندارد.
    و فِى ((جامع الاخبار)) قَالَ النبى صلى الله عليه و آله و سلم : من احزن مومنا ثم اعطاه الدنيا لم يكن ذلك كفارته و لم يؤ جر عليه .
    (158)
    و در كتاب ((جامع الاخبار)) روايت كرده كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:
    هر كس مومنى را غمگين سازد سپس همه دنيا را به او دهد، اين كار جبران آن را نخواهد كرد و پاداشى بر اين عطايش داده نشود.
    ز خود هرگز نيازارم دلى را كه مى ترسم در او جاى تو باشد
    و فِى ((العيون)) عن الرضا، عن ابيه ، عن الصادق عليهم السلام قَالَ: اوحى الله عز و جل الى داود عليه السلام : اءنّ العبد من عبادى لياءتينى بالحسنة فادخله اَلْجَنَّة .
    قَالَ: يا رب و ما تِلْكَ الحسنة ؟ قَالَ: يفرج من مؤ من كربته و لو بتمرة .
    قَالَ: فقَالَ داود عليه السلام : حق لمن عرفك اءن لا يقطع رجاءه عنك .
    (159)
    و در ((عيون اخبار الرضا)) از حضرت رضا، از پدرش ، از امام صادق عليهم السلام روايت كرده كه فرمود: خداى عز و جل به داود عليه السلام وحى فرستاد كه :
    همانا بنده اى از بندگان من حسنه و كار نيكى انجام مى دهد و من او را داخل بهشت مى كنم . عرض كرد: پروردگارا! آن كدام حسنه است ؟ فرمود: اين است كه اندوه و گرفتارى مومنى را برطرف مى سازد و لو با يك داءِنَّهُ خرما.
    داود گفت : كسى كه تو را شناخت حق دارد كه اميد خود را از تو نگسلد.
    و اذيت و آزردن مؤ من را نيز از اين قرار قياس بايد نمود.
    و فِى ((العيون)) عن الرضا عليه السلام : المومن اَلَّذِى اءِذَا احسن استبشر، و اءِذَا اساء استغفر. و المسلم : اَلَّذِى يسلم المسلمون من لسانِهِ و يده . و ليس منا من لم يومن جاره بوائقه .
    (160)
    و در همان كتاب از حضرت رضا عليه السلام آورده است كه : مؤ من كسى است كه چون كار نيكى كند خوشحال شود، و چون عمل زشتى از او سر زند آمرزش طلبد. و مسلمان كسى است كه ساير مسلمانان از زبان و دست او سالم بمانند. و از ما نيست كسى كه آزار خود را از همسايه اش باز ندارد.
    در خبر است كه : موسى عليه السلام بر هلاك فرعون دعا نمود، خداى تعالى به موسى عليه السلام خطاب كرد كه : يا موسى ما اضرنى كفره و لعبادى نفع من عدله . فلما قرن مع كفره ظلما اغرقه الله تعالى فِى اليم .
    (161)
    ((اى موسى ، تا زمانى كه بندگان من از عدالت او بهره مندند كفر او مرا زيانى نمى رساند)). و چون كفر خود را با ظلم در آميخت خداى متعال او را در دريا غرق ساخت .
    در خبر است كه : ((چون نوشيروان بمرد به موجب وصيت او تابوتش را در جمله ولايت او بگردانيدند و منادى كردند كه : هر كه را بر نوشيروان حقى باشد بيايد. كسى پيدا نشد كه از وى درهمى طلبد.))
    (162) لاجرم عدل ، پاسبان ارباب دول و غيرهم مى باشد.
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : من مشى مع ظالم فقد اجرم .
    (163)
    در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم است كه : هر كس با ظالمى راه رود مجرم است .
    و عن النبى صلى الله عليه و آله و سلم : اءِذَا كان يَوْم الْقِيَامَةِ نادى مناد: اين اعوان الظلمة ؟ فيجمعون حتّى من الاق لهم دواة او برى لهم قلما، فيجعلون فِى تابوت من حديد فيرمى بهم فِى اَلْنَّار.
    (164)
    و از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت است كه : چون روز قيامت شود منادى صدا زند كه : ياوران ظالمان كجايند؟ پس همه را جمع كنند حتّى كسانى را كه براى ظالمان ليقه در دوات ريخته يا قلمى تراشيده اند، پس همه را در تابوتى از آهن جمع كنند و در آتش اندازند.
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : قَالَ الله تعالى : اشتد غضبى على من ظلم من لا يجد ناصرا غيرى .
    (165)
    و نيز فرمود: خداى متعال فرموده : خشم من سخت است بر ظالمى كه به كسى ظلم كند كه جز من ياورى ندارد.
    و فِى ((العيون)) عن الرضا عليه السلام قَالَ: قَالَ رَسول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم : من استذل مومنا او حقّرة لفقره و قلة ذات يده و شهّره الله يَوْم الْقِيَامَةِ ثم يفضحه .
    (166)
    و در ((عيون)) ازحضرت رضا عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده كه فرمود: هر كس مؤ منى را به خاطر فقر و تهيدستى او خوار يا تحقير كند، در روز قيامت خداوند او را (در نزد خلايق) مشهور كرده سپس رسوا نمايد.
    و فِى عنه عليه السلام قَالَ: قَالَ رَسول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم : من بهّت مؤ منا او مومنة او قَالَ فيه ما ليس فيه ، اقامه الله يَوْم الْقِيَامَةِ على تلّ من نار حتّى يخرج مما قَالَ فيه .
    (167)
    و نيز فرمود: هر كس به مرد يا زن مومنى افترا بندد يا چيزى درباره او گويد كه در او نيست ، روز قيامت خداوند او را بر تلى از آتش بر پاى دارد تا از عهده آن چه گفته بيرون آيد.
    و فِى ((الغوالى)) عنه صلى الله عليه و آله و سلم : من اعان على قتل مسلم و لو بشطر كلمة جاء يَوْم الْقِيَامَةِ و هو آيس من رحمة الله .
    (168)
    و در كتاب ((غوالى)) از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است كه : هر كس در كشتن مسلمانى همكارى كند هر چند به نصف كلمه اى باشد، در حالى وارد صحنه قيامت مى شود كه از رحمت خداوند مايوس است .
    و فيه عنه صلى الله عليه و آله و سلم : من آذى مؤ منا بغير حق فكاءنما هدم مكة و البيت المعمور عشر مرات ، و كاءنما قتل الف ملك من المقربين .
    (169)
    و نيز فرمود: هر كس مومنى را بى جهت بيازارد گويا ده بار مكه و بيت المعمور را ويران ساخته ، و گويا هزار فرشته مقرب را به قتل رسانده است .
    و فِى ((جوارح الاخبار)) [عنه صلى الله عليه و آله و سلم]: لو اءن اهل السماوات السبع و الارضين السبع اشتركوا فِى دم مؤ من لكبّهم الله عز و جل جميعا فِى اَلْنَّار.
    (170)
    و در ((جامع الاخبار)) از آن حضرت روايت كرده است كه : اگر اهل آسمان هاى هفتگاءِنَّهُ و زمين هاى هفتگاءِنَّهُ همگى در ريختن خون مومنى شريك باشند، خداوند تمام آنان را در آتش سرنگون سازد.
    و فِى ((الجوار السنية)) عن ((العلل)) قَالَ: اوحى الله عز وجل الى موسى عليه السلام :
    و عزتى و جلالى لو اءن النفس اَلَّتِى قتلته اقرّت لى طرفة عين انى لها خالق و رازق لاذيقنك طعم العذاب ، و انما عفوت عنك امرها، لانها لم تقرّ لى طرفة عين بانى لها خالق و رازق .
    (171)
    و در ((جواهر السنية)) از ((علل الشرايع)) روايت كرده است كه : خداى عز و جل به موسى عليه السلام وحى فرستاد كه : اى موسى : به عزت و جلالم سوگند اگر آن شخصى كه (از قبطيان بود و) تو او را كشتى به اندازه چشم به هم زدنى نزد من اقرار مى نمود كه من آفريننده و روزى دهنده او هستم همانا مزه عذاب را به تو مى چشاندم ، و تنها تو را در مورد او بدين خاطر بخشيدم كه حتّى به اندازه يك چشم به هم زدن اقرار نكرد كه من آفريننده و روزى دهنده اويم .
    و فِى ((عقاب الاعمال)) عن ابى عبدالله عليه السلام يَقوُل : اوحى الله عز و جل الى موسى بن عمران عليه السلام : قل للملاء من بنى اسرائيل : اياكم و قتل النفس الحرام بغير حق ، فان من قتل منكم نفسا [فِى الدنيا] قتلته فِى اَلْنَّار مائة الف قتله مثل قتلته صاحبه .
    (172)
    و در ((عقاب الاعمال)) از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه مى فرمود:
    خداى عز و جل به موسى بن عمران وحى فرستاد كه : به گروه بنى اسرائيل بگو: از ريختن خون ناحق بپرهيزيد، كه هر كس از شما [در دنيا] كسى را بكشد، من در آتش دوزخ صد هزار مرتبه به همان صورت او را خواهم كشت .
    اى عزيز! چگونه چنين نباشد [و حال آن كه] نفوس محترمه نزد حق تعالى بسيار عزيز و مكرمند بلكه مقام و منزلت ايشان نزد حق تعالى بالاتر از ملائكه مقربين است .
    و فِى ((العيون)) عن الرضا عليه السلام قَالَ: قَالَ رَسول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم : اءنّ المؤ من يعرف فِى السماء كما يعرف الرجل اهله و ولده ؛ و اءِنَّهُ لاكرم على الله عز و جل من ملك مقرب .
    (173)
    و در ((عيون)) از حضرت رضا عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است كه فرمود: همانا مؤ من در آسمان شناخته مى شود همان طور كه مرد را همسر و فرزندان او مى شناسند؛ و همانا مؤ من در نزد خداى عز و جل از فرشته مقرب گرامى تر است .
    و فِى كتاب ((اسرار الامامة)): و جاء فِى الخبر: من قتل عصفورا عبثا جاء يَوْم الْقِيَامَةِ و له صراخ عند العرش ، يَقوُل : يا رب ! سل عن هَذَا فيم قتلنى من غير منفعة ؟
    (174)
    و در كتاب ((اسرار الامامة)) گويد: در خبر آمده است : هر كس ‍ گنجشكى را بى جهت بكشد، روز قيامت آن گنجشك مى آيد و در كنار عرش فرياد مى زند: پروردگارا! از اين كس بپرس كه چرا بى آن كه منفعتى در كشتن من باشد مرا كشته است ؟

    كعبه خراب كردن و آن گه به جاى آن كردن كليسا و نهادن بنا كنشت از بام قدس بهر خرابات و ميكده و از مسجد رسول كشيدن ستون و خشت مصحف بسوختن پس از آن حبر(175) ساختن و آن گه بدان فساءِنَّهُ فرعونيان نوشت بت ساختن چو آزر(176) و كردن عبادتش و اندر نهاد خلق خدا كافرى سرشت چندان گناه نيست كه آزردن دلى خواهى به قول فاحش و خواهى به فعل زشت

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  8. #38
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*





    و فِى (( نهج البلاغه)) و قَالَ الَكُمْيل بن زياد النخعى :
    يَا كُمَيْلُ مُرْ اءَهْلَكَ اءَنْ يَرُوحُوا فِى كَسْبِ الْمَكَارِمِ- وَ يُدْلِجُوا فِى حَاجَةِ مَنْ هُوَ نَائِمٌ- فَوَاَلَّذِى وَسِعَ سَمْعُهُ الاَْصْوَاتَ- مَا مِنْ اءَحَدٍ اءَوْدَعَ قَلْبا سُرُورا- إِلَّا وَ خَلَقَ اللَّهُ لَهُ مِنْ ذَلِكَ السُّرُورِ لُطْفا- فَاءِذَا نَزَلَتْ بِهِ نَائِبَةٌ جَرَى إِلَيْهَا كَالْمَاءِ فِى انْحِدَارِهِ- حتّى يَطْرُدَهَا عَنْهُ كَمَا تُطْرَدُ غَرِيبَةُ الاِْبِلِ.
    (177)
    و در (( نهج البلاغه)) آمده است : اى كميل ، خاندان خود را دستور ده كه روزها در اكتساب كرامت هاى اخلاقى بكوشند، و شبِاءَنَّهُ در پى بر آوردن نياز آنان كه به خواب رفته اند روند؛ به آن كس كه همه صداها را بشنود سوگند كه كسى نيست كه دلى را شاد سازد مگر اين كه خداوند را همان سرور و شادى لطفِى براى او بيافريند؛ و هرگاه بلايى بر او فرود آيد آن لطف به مانند آبى كه از بالا سرازير شود به سوى آن بالا حركت كند تا آن را از آن شخص ‍ دور سازد همانطور كه شتران نا آشنا را از آبشخور دور سازند.

    گر همچو خليل كعبه بنياد كنى وى را به نماز و روزه آباد كنى روزى دو هزار بنده آزاد كنى بهتر نبود كه خاطرى شاد كنى
    و لهَذَا قيل : ادخال السرور فِى قلب المؤ من كالبحر و ساير العبادات كالقطرة .
    و به همين دليل گفته اند: شاد كردن مؤ من مثل درياست ، و ساير عبادات چون قطره .
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : راءس العقل بعد الايمان بالله التودد الى النَّاس .(178) لان الانسان عبيد الاحسان .
    و در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم است كه : ((سر عقل بعد از ايمان به خداوند، دوستى نمودن با مردم است)) چرا كه انسان بنده احسان است .
    و عن على عليه السلام : بالبر يستعبد الحر.(179) و اقل ذلك : السلام و البشر و طلاقة الوجه و حسن الخلق و لين الكلام و خفض الصوت . و كل هَذَا من باب التحبب الى النَّاس و اكتساب الاصدقاء و الاحباء.
    و از على عليه السلام روايت است كه : ((با نيكى مى توان آزاده را بنده ساخت)). و كمترين مراتب آن : سلام كردن ، خوشرويى ، خوش خلقى ، نرم سخنى و كوتاه ساختن صداست . و همه اينها از باب اظهار دوستى با مردم و تحصيل رفيقان و دوستان است .
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : ارحم من فِى الارض ‍ يرحمك من فِى السماء.(180)
    و در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم آمده است كه : ((به اهل زمين ترحم كن تا آن كه در آسمان است بر تو ترحم كند.))
    و يروى : اءن رجلا كان يشترى الطيور فيعتقها، فلما مات اجتمعت الطيور على جنازته - ما لا يحصى عددها الا الله - تصيح ، فلما قبّر سمعوا صوتا: الى كم تصيحون ؟ فقد وهبته لَكُمْ.
    و نقل است كه : مردى پرندگان را مى خريد و آزاد مى كرد، چون از دنيا رفت تعداد زيادى از پرندگان كه شمار آن ها را جز خدا نمى دانست بر سر جنازه اش جمع شده و فرياد مى زدند، و چون به خاك سپرده شد صدايى به گوش رسيد كه : چقدر ناله و فرياد مى كنيد، من او را به خاطر شما بخشيدم .
    اى عزيز!

    زخمى كه زنى چو باز بايد خوردن در كم زدن اختيار بايد كردن
    زيادتى نبايد كردن و اگر كند مكافات او را منتظر بايد شد. فطاف عليها طائف من ربك و هم نائمون . فاصبحت كالصريم .(181)
    پس در حالى كه خواب بودند آتشى از جانب خداوند بر آنان نازل شد، و بامدادن نخل هاى آن بستان چون خاكسترى سياه گرديد.

    خراميدن لاجوردى سپره همان گرد بر گشتن ماه و مهر چنان خيمه گنبد لاجورد كه يا سرخ سرخ است يا زرد زرد مپندار كز بهر بازيگرى است سراپرده اى اين چنين سرسرى است
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : دعوة المظلوم مستجابة ، و اءنْ كان كافرا ففجوره على نفسه .(182)
    و در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم است كه : دعاى مظلوم مستجاب است ، و اگر كافر باشد دعايش دامنگير خودش ‍ مى شود.
    و فِى الحديث الاخر عنه صلى الله عليه و آله و سلم : ثلاث دعوات مستجابات لاشك فيهن : دعوة المظلوم ، و دعوة المسافر، و دعوة الوالد على ولده .(183)
    و در حديث ديگرى از آن حضرت صلى الله عليه و آله و سلم است كه : سه دعا است كه شكى در استجابت آن ها نيست : دعاى مظلوم ، دعاى مسافر، و دعاى پدر بر فرزند.
    اى عزيز! هرگاه نفس را قساوت و شقاوت زياد باشد بر تو باد عمل بما فِى ((روح الاحباب)) اءِنَّهُ قَالَ صلى الله عليه و آله و سلم : اءنْ اردت اءن يلين قلبك فاطعم المسكين و امسح راءس ‍ اليتيم و اطعمه .(184)
    ... به آن چه در كتاب ((روح الاحباب)) از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است كه : اگر خواهى كه دلت نرم شود به فقير و مسكين خوراك ده ، و بر سر يتيم دست نوازش بكش و غذايش بده .
    و فِى (( نهج البلاغه)): اتقوا الله فِى عباده و بلاده ، فانمكم مسوولون [حتّى] عن البقاع و البهايم .(185)
    و در (( نهج البلاغه)) آمده : در مورد بندگان خدا و شهرهاى او از خدا پروا كنيد، كه شما درباره سرزمين ها و چهارپايان مورد بازخواست قرار خواهيد گرفت .
    و فِى الخبر المشهور: اءنّ امراءة دخلت اَلْنَّار فِى هرّة حبستها.(186)
    و در خبر مشهور است كه : يك زنى به خاطر آن كه گربه اى را حبس كرده بود به آتش افتاد.
    و فِى (( نهج البلاغه)): و فضّل [الله] حرمة المسلم على الحُرَم كلها.(187)
    و در (( نهج البلاغه)) است كه : و [خداوند] حرمت مسلمان را از تمام حرمت هاى ديگر برتر دانسته است .
    و فِى النبوى صلى الله عليه و آله و سلم : حرمة المسلم فوق كل حرمة : دمه و عرضه و ماله .(188)
    و در حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم است كه : حرمت مسلمان از همه حرمت ها بالاتر است : خونش و آبرويش و مالش .
    در ((نزهة الارواح)) آورده است كه : اگر در زى (189) فقرى معامله از درزى (190) آموز كه از خود مى درد و بر خلق مى دوزد. اين سعادت را دو نشان است : يكى كم آزارى ، دوم بسيار زارى .

    در مذهب عشق اگر درستى با خلق جهان مكن درشتى اندوه مرسان كه باز جوشى مخراش كزان بسى خروشى
    هيچ كس را به هيچ رو پشت پا مزن كه دست به تو مى زنند. هيچ دل را خسته مكن كه خسته واشمرند.

    جوانمردا در اين حضرت هر آن كو كه نياز آرد چنان باشد كه مورى را سر مويى نياز آرد ميازار مورى كه دانه كش است كه جان دارد و جان شيرين خوش ‍ است
    هر كجا بار نهى همانت بر دهد؛ و هر كه را جراحت كنى بر تو سر كشد.

    هر چه كردى دليل توست بدان بشنو آخر كما تدين تدان
    (191)

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  9. #39
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*





    اى عزيز! ذكر شد كه پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم فرموده اند كه :
    المسلم مَن سلم المسلمون من يده و لسانه . المسلم فِى اللغة : المنقاد، و كذلك فِى الشرع ، الا اءِنَّهُ استسلام لامور شرعيه ؛ و هو من الاسماء المخصوصة . و ذلك لانه يمنعه اسلامه من ايذاء المسلمين و السعى فِى اتلاف انفسهم و استحلال اموالهم ، فكاءِنَّهُ جعل المسلم من يسلم منه المسلمون من اءن يَقوُل فيهم ما يؤ ذيهم او يفعل بهم ما يضرهم حتّى كاءِنَّهُ اخرج من الاسلام من لا يَكوُن مامون اليد و اللسان على سبيل المبالغة دون الحقيقه . و انما قلنا ذلك لان لام التعريف يدل على هَذَا المعنى فكاءِنَّهُ قَالَ: من سلم المسلمون من لسانِهِ و يده فهو المسلم حقا.
    ((مسلمان كسى است كه ديگر مسلمانان از دست و زبان او سالم بمانند)).
    ((مسلم)) در لغت به معنى منقاد و تسليم شونده است ، و در شرع نيز به همين معنى است با اين تفاوت كه در شرع ، مراد تسليم در برابر امور شرعى است ؛ و اين از نامهاى مخصوص است (كه هر كس بدان متصف نيست)، زيرا اسلام او، وى را از آزردن مسلمانان و كوشش در تباه ساختن جان و حلال شمردن اموال آنان باز مى دارد، و گويا مسلمان را اين گونه قرار داده است كه مسلمانان ديگر از اين كه او چيزى در مورد آنان بگويد كه موجب آزردن آن ها باشد يا كارى كند كه به آنان زيان رساند، در امان و سلامت اند، تا جايى كه گويا آن كس را كه ديگران از دست و زبان او در امان نيستند، از زمره مسلمانان خارج دانسته است ، البته از روى مبالغه نه حقيقة . و اين تفسير ما بدين جهت است كه لام تعريف كه بر سر مسلم در آمده (المسلم) بر اين معنى دلالت دارد، و گويا اين چنين فرموده : هر كس كه ساير مسلمانان از زبان و دست او سالم باشند مسلمان واقعى است ..
    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  10. #40
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    ghalb پاسخ : *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*




    اما اى عزيز! بدان كه صاحب بصيرت آن است كه موصوف باشد به صفت عفو كه صفت الهى است و عفو را دوست دارد، و خدا را از خود خشنود گرداند و بداند كه آن كسى كه ظلم بر او نموده حقى بر اين كس دارد براى آن كه بى تقصير، عفو صورت نبندد. و عفو وسيله رضاى خداست و اگر او تقصير نكردى او را اين وسيله دست ندادى .
    و عن على عليه السلام : اءِذَا قدرت على عدوك فاجعل العفو عنه شكرا للقدرة عليه .(192) و العفو عن قدرة فضل من الكرم .
    و از على عليه السلام روايت است كه : ((هرگاه بر دشمنت دست يافتى ، به شكراءِنَّهُ اين قدرت او را ببخش)). و بخشش با قدرت بر انتقام فضيلتى از كرامت هاى اخلاقى است .
    و معنى بلندتر از اين آن كه : هر كس كه بر كسى غالب آيد به قوت الهى كه با او همراه است غالب مى شود؛ چه خلق را قوت غلبه نيست و مغلوب قوت الهى شدن هيچ عار نيست . و نيز سنة الله بر اين جارى گرديده كه چون از طرفِى نظر قهر فرمايد از طرف ديگر لطف فرمايد و آن را جبر كند، پس بايد به مقهور شدن كه صفت عبوديت و لباس مسكنت است خوشنود باشد تا لطف خاص الهى جبر آن را بفرمايد.

    چگونه شكر اين نعمت گزارم كه زور مردم آزارى ندارم
    قَالَ النبى صلى الله عليه و آله و سلم : المومن اَلَّذِى يخالط النَّاس و يصبر على اذاهم خير من اَلَّذِى لا يخالط النَّاس و لا يصبر على اذاهم .(193)
    پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: ((مومنى كه با مردم آميزش دارد و بر آزار آنان صبر مى كند از مومنى كه با مردم آميزش ندارد و بر آزار آنان صبر نمى كند بهتر است)).
    و عن الصادق عليه السلام : اءنّ الله تعالى خباء ثلاثا فِى ثلاث : رضاه فِى طاعته ، فلا تحقروا منها شيئا فلعل رضاه فيه . و غضبه فِى معصيته ، فلا تحقروا منها شيئا فلعل غضبه فيه . و خباء اولياءه فِى عباده ، فلا تحقروا شيئا منهم فلعله ولى الله .
    (194)
    و امام صادق عليه السلام فرمود: خداى متعال سه چيز را در سه چيز پنهان داشته است : خوشنودى خود را در اطاعت خود، پس ‍ هيچ طاعتى را كوچك مشماريد، شايد كه خوشنودى خداوند در همان باشد.
    و خشم خود را در نافرمانى خود، پس هيچ گناهى را كوچك مشمريد، شايد كه خشم خدا در همان باشد.
    و اوليا و دوستان خود را در ميان بندگانش ، پس هيچ بنده اى را كوچك مشماريد، شايد كه او ولى خدا باشد.

    ز خود هرگز نيازارم دلى را كه مى ترسم در او جاى تو باشد
    اى عزيز! هرگاه آن نفس را ندارى كه عفو نمايى بارى دعاى بد مكن ، لان النبى صلى الله عليه و آله و سلم قَالَ: من دعا على من ظلمه فقد انتصر.(195)
    ... زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است : هر كس بر آن كه به او ستم كرده نفرين كند انتقام خود را گرفته است .
    و روى اءِنَّهُ لما سقى الحسن بن على عليه السلام دخل عليه اخوه الحسين عليه السلام فقَالَ له : كيف تجدك ؟ قَالَ: سقيت السم مرارا و لا كهذه الماءبى . فقَالَ: من اسقاكه ؟ قَالَ: انا عالم بمن سقانى و من اين دهيت ، و قد وكلته الى الله ، و الله اشد نقمة منك و هو اشد باءسا و اشد تنكيلا.
    (196)
    و روايت است كه : چون به امام مجتبى عليه السلام زهر خورانده شد، برادرش امام حسين عليه السلام بر او وارد شد و گفت : حال شما چطور است ؟ فرمود: چندين بار به من زهر داده اند ولى هيچ كدام به مانند اين بار دردناك نبوده است .
    امام حسين عليه السلام گفت : چه كسى به شما زهر داده است ؟
    فرمود: من مى دانم چه كسى به من زهر داده و از كجا به اين مصيبت گرفتار آمده ام ، ولى او را به خدا واگذارده ام و البته خداوند از تو انتقامجوتر و سختگيرتر و كوبنده تر است .
    و روى : اءن عايشة لما سرق من بيتها شى ء فدعت على السارق فزبرها النبى صلى الله عليه وآله و سلم .
    (197)
    و روايت است كه : وقتى آزخانه عايشه چيزى دزديده شد و او بر دزد نفرين كرد، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم او را از اين كار نهى فرمود.(198)

    *^*بحرالمعارف - جلد اول*^*



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


صفحه 4 از 22 نخستنخست 1234567814 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •