*@*میدان شهدا نشانی از17 شهریور ندارد*@* سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
*@*میدان شهدا نشانی از17 شهریور ندارد*@*
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 14 , از مجموع 14
  1. #11
    مدیر ارشد انجمن دفاع مقدس
    نرگس منتظر آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    صلوات
    4413
    دلنوشته
    5
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍاَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّک
    نوشته : 18,972      تشکر : 41,292
    48,486 در 15,341 پست تشکر شده
    وبلاگ : 15
    دریافت : 0      آپلود : 0
    نرگس منتظر آنلاین نیست.

    goll








    شهیدان 17 شهریور

    امروز 17 شهریور است. پدر علی دسته گلی خرید و به همراه علی و مادرش به طرف بهشت زهرا به راه افتاد. علی از پدرش سؤال کرد: «پدر چرا ما همیشه 17 شهریور به زیارت قبر شهیدان می رویم؟»

    پدر گفت: «ما به آنجا می رویم تا یاد شهیدان روز 17 شهریور سال 57 را زنده نگه داریم. از یاد نبریم که این راحتی و آرامشی که داریم نتیجه از خود گذشتگی و ایثار آنهاست.

    هدف بزرگ
    چند سال پیش که شاه ظالمی در ایران حکومت می کرد، مردم هدف بزرگ و مهمی را دنبال می کردند. آنها برای رسیدن به آن هدف، حتی از جان خودشان هم گذشتند. هدف آنها این بود که با شاه ظالم بجنگند و او را از ایران بیرون کنند. یکی از روزهایی که مردم به جنگ شاه رفتند، روز 17 شهریور سال 57 بود که مردم به خیابان ها آمدند و علیه شاه شعار دادند. سربازان شاه به آنها حمله کردند. عده زیادی از مردم شهید شدند. هدف مردم رسیدن به آزادی و استقلال بود و برای رسیدن به آن هدف تلاش زیادی کردند و بالاخره به هدف خود رسیدند؛ چون شاه در همان سال از ایران فرار کرد و مردم از دست او راحت شدند.

    میدان شهداء

    «میدان شهدا»! این اسم یادآور شجاعت تمام مردم ایران است. در هر شهری احتمالاً میدان شهدا وجود دارد. جاهایی که مردم به دست سربازان شاه شهید می شدند را به نام شهیدان نامگذاری می کردند. مثل میدان شهدای تهران که در آن تعداد زیادی از مردم شهید شدند.

    آن روز 17 شهریور سال 1357 بود که مردم در میدان ژاله جمع شدند و علیه شاه شعار دادند. سربازان شاه تظاهرکنندگان بی گناه را شهید کردند. آن میدان که پرپرشدن گل های ایران را می دید، از آن روز به بعد «میدان شهدا» نامیده شد.

    پدید آورنده : اکرم آل احمد ،


    *@*میدان شهدا نشانی از17 شهریور ندارد*@*

  2. تشكرها 5

    مدير محتوايي (17-06-1391), مدير اجرايي (18-06-1391), ناجی دلها (17-06-1393), شهیده (01-07-1390), شهاب منتظر*غلام علی اصغر(ع) (18-06-1391)

  3. #12
    مدیر ارشد انجمن دفاع مقدس
    نرگس منتظر آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    صلوات
    4413
    دلنوشته
    5
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍاَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّک
    نوشته : 18,972      تشکر : 41,292
    48,486 در 15,341 پست تشکر شده
    وبلاگ : 15
    دریافت : 0      آپلود : 0
    نرگس منتظر آنلاین نیست.

    پیش فرض





    گلوله‌ها به قصد كشت:

    حدود یك ساعت به افطار مانده و من هنوز در میدان شهدای سال 89 هستم، انگار راه رفتن عابران خسته میدان شهدا تندتر شده و من بی توجه به زمان، لای صفحات تاریخ كوچه و بازار قدم می‌زنم؛ تاریخی كه روزی مرا هم به قعر خود خواهد كشاند،درست مثل حالا كه همه رهگذران میان این شلوغی‌ ها فردا را از یاد برده‌اند و اگر به تقویم نگاهی نیندازند، دیروز را هم از خاطر خواهند برد.
    روزی كه این میدان در هیمنه‌ای از آتش قرار گرفته بود و مردم در میان گلوله و آتش در شهر و محل زندگی خود هراسان می‌دویدند. افسوس می‌خورم كه قطار زمان چگونه همه چیز را می‌بلعد.


    یكی دیگر از شاهدان حادثه 17 شهریور می‌گوید: ما آن روز برای صرف ناهار، در خیابان نارمك مهمان یكی از اقوام بودیم. موقع برگشت شاهد ازدحام جمعیت بودیم، هوا گرم بود و میدان ژاله به خاطر آتش سوزی‌ ها و شلیك گلوله گرم‌تر شده بود.
    این تظاهرات و راهپیمایی‌ ها همیشه بود اما نقطه اوجش آن روز بود.از تعداد زیاد مأموران معلوم بود كه آن روز یك تظاهرات معمولی نبود. مأموران شلیك می‌كردند و مردم به عقب می ‌رفتند و برخی روی زمین دراز می‌كشیدند. دیگر كاسه صبر مردم لبریز شده بود، تحمل ظلم و ستم را نداشتند.
    همه با هم متحد شده بودند تا آن نظام استبدادی را نابود كنند.

    «سایروس برام» در كتاب خود «انقلاب ایران و مبانی رهبری آیت‌ الله خمینی» درباره فاجعه 17 شهریور آورده است: «ابتدا خاك اره‌های آغشته به بنزین را كه بر كف خیابان ریخته بودند، آتش زدند و چون انبوه جمعیت هراسان در تلاطم افتاد، چند اتومبیل و اتوبوس را مشتعل ساختند.
    سپس فروشگاه بزرگ خیابان فرح آباد را به آتش كشیدند.
    آنگاه آتش مسلسل ‌ها را گشودند؛ بی ‌خبر، بی ‌امان و از هر سو؛ از زمین و از هوا، همه راه‌ های گریز و همه كوچه‌ها و خیابان‌ های فرعی را با تانك و زره پوش مسدود كردند تا كسی را توان گریختن نباشد، هدف نه پراكنده كردن مردم و نه مرعوب ساختن آنان بود؛ همه گلوله‌ها به قصد كشت شلیك می ‌شد.
    حتی كسانی را كه به خانه ‌های دیگران پناه می‌بردند تعقیب می‌كردند و از پای در می‌آوردند و از رساندن خون به مجروحان و مصدومان هم جلوگیری می‌كردند.»




    *@*میدان شهدا نشانی از17 شهریور ندارد*@*

  4. تشكرها 5


  5. #13
    مدیر ارشد انجمن دفاع مقدس
    نرگس منتظر آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    صلوات
    4413
    دلنوشته
    5
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍاَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّک
    نوشته : 18,972      تشکر : 41,292
    48,486 در 15,341 پست تشکر شده
    وبلاگ : 15
    دریافت : 0      آپلود : 0
    نرگس منتظر آنلاین نیست.

    پیش فرض







    انقلاب از همین جا شروع شد :

    «حسین صالحی» 71ساله از خاطرات جمعه سیاه می‌گوید:آن روز مأموران همه جا موضع گرفته و روبه‌روی راهپیمایان آماده شلیك بودند. چند هلی‌كوپتر در فضای اطراف می‌چرخید. یادم می‌آید آن روز قرار بود به امامت علامه نوری نماز بخوانیم.
    بعد از نماز شعار «مرگ بر شاه» و«درود بر خمینی» در خیابان ‌ها طنین انداز شد.
    ماموران حاضر در صحنه مدام اخطار می‌دادند كه مردم متفرق شوند ولی آنها توجهی نمی‌كردند، بعد شروع به تیراندازی كردند. پس از ساعتی تا جایی كه چشم می‌دید، كفش‌های فراوان و چادر زنان به جا مانده بود.
    انقلاب از همین جا شروع شد و به خیابان ایران كشیده شد.
    آن زمان وسط میدان ژاله یك تندیس عقاب بود، بعدها كه میدان شهدا نام گرفت، آن را برداشتند و به جای آن یك گل لاله گذاشتند. بعد از مدتی آن را هم برداشتند. امروز دیگر فقط نامی از آن روزها باقی مانده ؛میدان شهدای 17 شهریور؛همین!


    میدان تبلیغات :

    پیرمرد راست می‌گفت، انقلاب از میدان ژاله شروع شد. بعد از واقعه 17 شهریور، حوادث انقلاب و شكل گیری اعتراضات مردمی و راهپیمایی ‌های بزرگ در سراسر ایران، شتاب گرفت و سرانجام به پیروزی شكوهمند انقلاب اسلامی ایران انجامید. 32 سال از حادثه 17 شهریور سال 1357 میدان ژاله می‌گذرد.
    میدان ژاله گر چه سال ‌‌‌هاست به میدان شهدا تبدیل شده، اما كم كم و خیلی آهسته فراموش كرد كه چه روزی را به خود دیده است.


    این تاریخ باشكوه و آموزنده را نباید تنها در لابه لای صفحات كتاب‌ها جست‌ و جو كرد یا فقط از زبان‌ ها شنید یا در قالب تصاویر دید؛ بلكه باید آن را از نزدیك با تمام وجود درك و دوباره با آن زندگی كرد. تاریخی كه لحظه - لحظه آن را عاشقانه ساختند؛
    عارفانه پرداختند و سر شار از حماسه كردند و با خون بر لوح زمان نگاشتند.
    برای دیدن و درك كردن حماسه زنان و مردان میدان شهدا، امروز دیگر چیزی وجود ندارد، آنها كه دیده‌اند فراموش كرده‌اند، نسل جدید هم كه چیزی جز یك نام برای دیدن و درك ندارد.

    میدان شهدا امروز آرام است و تقریباً همان حال وهوای قدیمی را دارد؛ اما چیزی از 17 شهریور به یاد ندارد، شاید او هم پیر شده و خاطراتش را فراموش كرده است؛ اگر نه یك دنیا حرف برای گفتن داشت...

    نسیبه زمانیان

    *@*میدان شهدا نشانی از17 شهریور ندارد*@*

  6. تشكرها 5


  7. #14
    عضو ماندگار
    ناجی دلها آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 519      تشکر : 1,328
    1,860 در 562 پست تشکر شده
    وبلاگ : 4
    دریافت : 0      آپلود : 0
    ناجی دلها آنلاین نیست.

    پیش فرض








    امام خمینی (ره):
    17 شهریور مکرر عاشورا و میدان شهدا مکرر کربلا و شهدای 17شهریور مکرر شهدای کربلا و مخالفان ملت‌ها مکرر یزید و وابستگان او هستند.
    *@*میدان شهدا نشانی از17 شهریور ندارد*@*


صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •