شروع مدرسه ها با کودکی که نمی خواهد به مدرسه برود سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
شروع مدرسه ها با کودکی که نمی خواهد به مدرسه برود
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    عضو ماندگار
    خادمه صدیقه طاهره(س) آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 12,738      تشکر : 34,808
    35,559 در 11,353 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    خادمه صدیقه طاهره(س) آنلاین نیست.

    dokhtar شروع مدرسه ها با کودکی که نمی خواهد به مدرسه برود




    شروع مدرسه ها با کودکی که نمی خواهد به مدرسه برود



    .

    برای مدرسه نرفتن شرایط خاصی را تعیین کنید
    مثلاً اگر تب بالا یا نشانه های جسمی واضحی داشته باشد، در این صورت باید تمام روز در رختخواب بماند. اما اگر مشاهده کردید بعد از اینکه به مدرسه نرفت علائم بیماری وی به طرز عجیبی قطع شد ترتیبی دهید که آن روز به کودک خوش نگذرد.

    مثلاً از بازی، تماشای کارتون، و سرگرمی محروم شود و غذاهای مناسب یک بیمار را به او بدهید و در رختخواب او را نگهدارید.


    ۲٫ علت نرفتن به مدرسه را بیابید
    کشف کنید چه عاملی در مدرسه او را آزار میدهد. با کودک صحبت کنید تا تمام خبرها و اتفاقات مدرسه را به شما بگوید. کمک کنید تا فهرستی از آنچه درمدرسه دوست دارد و آنچه دوست ندارد را با ذکر دلیل تهیه کند. کمک کنید کودک با احساسات منفی خود و شرایط اجتناب ناپذیر محیط مدرسه کنار بیاید. معلم و مسئولین مدرسه را نیز در جریان این موضوع قرار دهید.


    ۳٫ کودک را به مدرسه علاقه مند کنید
    - با نظری مساعد درباره مدرسه صحبت کنید.
    - برنامههای جالب مدرسه مثل اردو و غیره را در تقویم علامتگذاری کنید و کودک را با این جمله که “شنبه دیگه قراره برید اردو، خیلی باید کیف داشته باشه، یادت باشه وقتی اومدی همشو برام تعریف کنی” آماده کنید.
    - علاقهمندیهایی که در مدرسه دارد را شناسایی کنید و راجع به آنها با او صحبت کنید و از همین اطلاعات برای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه استفاده کنید. برای نمونه:”امروز نقاشی دارید مگه نه؟، امروز با خانم…کلاس دارید مگه نه؟ ” خلاصه به او یادآوری کنید که چیزهای مورد علاقهاش را در مدرسه خواهد دید.
    - کودک را به ایجاد دوستیهای مدرسهای تشویق کنید.
    - تمام تلاشتان را روی آماده کردن کودکتان برای اینکه زودتر و مرتب تر به مدرسه برود، به کار گیرید.
    - به غر زدنهای او دربارۀ مدرسه توجهی نکرده و هیچ عکس العملی نشان ندهید، گویی که چیزی نشنیدهاید و به جای آن هنگام ابراز نظرات مثبت ِ وی از مدرسه با اشتیاق به او توجه کنید و او را تشویق به ادامۀ صحبت کنید.
    - اگر با موفقییت در مدرسه حضور یافت همان روز او را تشویق کنید مثلاً او را برای ناهار بیرون برده یا برایش جایزه بخرید.
    - پس از اینکه کودک را تا مدرسه بدرقه کردید با او خداحافظی کرده و اطمینان دهید که به موقع به او خواهید آمد .اگر برای جداشدن از شما بینهایت مقاومت کرد و به شدت مضطرب شد از متخصصان کمک بگیرید .


    عاطفه کیانی نژاد ، روانشناس بالینی




    شروع مدرسه ها با کودکی که نمی خواهد به مدرسه برود





    خیلی ازیـــــــــــــخ کردن های ما ازســـــــــــــرما نیســـــــــــــت…
    لحـــــــــــــن بعضــــــــــــــیها
    زمســــــــــــتونیــــــ ـــــه …
    ----------------------------------------------------------------

    به یکدیگر دروغ نگوییم......

    آدم است ....

    باور می کند،

    دل میبندد....


  2.  

  3. #2
    عضو ماندگار
    خادمه صدیقه طاهره(س) آواتار ها

    تاریخ عضویت : دی 1348
    نوشته : 12,738      تشکر : 34,808
    35,559 در 11,353 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    خادمه صدیقه طاهره(س) آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : شروع مدرسه ها با کودکی که نمی خواهد به مدرسه برود




    شب ادراری ، دلایل و راه های درمان
    همچنان که کودک رشد می کند ، به تدریج با کامل شدن سیستم عصبی و عضلانی ، توانایی های مختلفی پیدا کرده تا سرانجام به موجودی مستقل تبدیل می شود .
    هر یک از مهارتهایی که کودک کسب می کند نیازمند میزان مشخصی از رشد و وجود آمادگی ای لازم است.
    کنترل عمل دفع ( ادرار و مدفوع ) نیز نیاز به رشد کافی سیستم عصبی – عضلانی مربوط به نواحی تناسلی دارد و پیش از آنکه کودک به این رشد برسد ، نمی توان انتظار داشت که این کنترل در وی ایجاد شود.
    لازم به ذکر است ک همه توانایی های کودک موازی با یکدیگر رشد نمی کنند ، برای مثال یک کودک ممکن است زود به راه افتد ولی دیرتر صحبت کند و یا بالعکس . بنابراین کودکی که زود به راه افتاده و یا در سنین پایین زبان مادری خود را می آموزد ، لزوماً نبایستی در کنترل ادرار و مدفوع خود نیز توانا شود ، زیرا این توانایی ها اموری نسبتاً مجزا از یکدیگرند . شاید لازم باشد این نکته ذکر شود که تا قبل از سن ۵ سالگی در مورد کودک ، تشخیص شب ادراری داده نمی شود . به عبارت دیگر از دست دادن کنترل ادرار تا قبل از این سن امری طبیعی تلقی می شود .
    از طرفی هنگامی این تشخیص بکار می رود که کودک حداقل دو بار در ماه در کودکان ۶-۵ ساله و یکبار در ماه در کودکان بزرگتر دچار این مشکل باشد .
    پس اگر کمتر از این میزان شب ادراری رخ دهد باز هم امری بیمار گونه محسوب نمی شود .
    دلایل شب ادراری

    شب ادراری به دلایل مختلف ممکن است رخ دهد :
    دلایل جسمی :
    ۱) بیماری قند
    ۲) بیماریهای عفونی کلیه و مجاری ادرار
    ۳) کوچک بودن حجم مثانه
    ۴) عوامل ارثی
    که درصد کمی از موارد شب ادراری مربوط به دلایل ذکر شدهٴ بالا است ، ولی ابتدا باید از وجود یا عدم وجود این موارد مطمئن شد.
    دلایل روانی – خانوادگی :
    ۱) محیط خانوادگی متشنج
    ۲) وجود محیطی نا امن و نا مطمئن
    ۳) بد رفتاری با کودک
    ۴) ترس های واقعی یا خیالی کودک
    ۵) ترس توالت
    ۶) راهی است از انتقام گیری از والدین
    ۷) نوعی اعتراض به وضع موجود .
    اکثر موارد شب ادراری به دلایل روانی و خانوادگی است . موارد ۶و۷ ناخودآگاه بوده و کودک به طور ارادی دست به این کار نمی زند .
    روش های برخورد با شب ادراری
    ۱) سن کودک را در نظر بگیرید .
    ۲) چنانجه سابقه شب ادراری در والدین یا وابستگان نزدیک وی وجود داشته است این مشکل می تواند زمینه های ارثی داشته باشد .
    ۳) با پزشک اطفال و نیز متخصص کلیه و مجاری ادرار مشورت شود .
    ۴) با تشخیص پزشک ، آزمایش مربوط به بیماری قند صورت گیرد.
    ۵) در صورت عدم وجود موارد جسمی نکات زیر در نظر گرفته شود .
    ۶) چنانچه مشاجرات و درگیری میان والدین وجود دارد، نخست باید راه حل مناسبی برای این مشاجرات یافت و یا حداقل سعی شود در حضور کودک بحث و درگیری رخ ندهد .
    ۷) چنانچه روش های تربیتی والدین با یکدیگر متفاوت است باید به دور از چشم کودک به توافق هایی نایل آمده و شیوه های خود را به یکدیگر نزدیک نمایند . برای این منظور می توان از مشاورین و روانشناسان نیز کمک گرفت .
    ۸) روش های تنبیهی و خشن نسبت به کودک باید متوقف شود .
    ۹) هیچوقت کودک را به دلیل از دست دادن کنترل ادرار خود ملامت و سرزنش نکنید ، زیرا کودک خود نیز از این بابت ناراحت و شرمنده است .
    ۱۰)سه ساعت قبل از زمان خواب به کودک مایعات ندهید .
    ۱۱)قبل از خواب ، حتماً کودک را به دستشویی ببرید .
    ۱۲)جدولی تهیه کنید شامل سه ستون ، روز ، خشک (+) ، خیس (-) و آنرا در جایی که در معرض دید کودک است قرار دهید.
    ۱۳)با کودک قرار بگذارید که هر روز صبح با توجه به وضعیت او ، در ستون (+ یا -) ستاره ای با رنگهای مختلف نصب شود و چنانچه در پایان هفته حداقل چها ستاره (+) داشته باشد پاداشی دریافت کند . این پاداش لزوماً مادی نیست و می تواند رفتن به جایی باشد که گودک دوست دارد .
    ۱۴)ساعت زنگ داری تهیه کنید و شبها بالای سر کودک قرار دهید و از زمان خواب کودک هر ۲ ساعت آنرا تنظیم کنید تا زنگ بزند . بعد از زنگ زدن ساعت ، کودک را به دستشویی هدایت کنید . این کار کمی برای والدین دشوار است اما معمولاً نتایج بسیار خوبی را به همراه دارد.
    ۱۵)در هفته دوم با توجه به تعداد دفعات عدم کنترل و زمان از دست دادن کنترل ادرار ، یعنی اینکه بیشتر مواقع صبح اتفاق می افتد یا سر شب ، می توان یکی دو نوبت از نوبت های بیدار شدن را حذف کرد . در هفته دوم کودک باید حداقل ۵ ستاره (+) کسب کند تا به پاداش برسد
    .
    ۱۶)در هفته سوم با توجه به وضعیت کودک می توان ساعت بیداری را کاهش داد در این هفته کودک باید حداقل ۶ ستاره (+) کسب نماید تا به پاداش برسد .
    ۱۷)در هفته چهارم کودک باید همه روزهای هفته را (+) بگیرد تا به پاداش برسد .
    ۱۸)در این مقطع کودک باید ۲ هفته بدون علامت (-) باشد تا پاداش دریافت کند .
    راهی دیگر :
    - یک راه دیگر در مورد افزایش قدرت کنترل ادرار کودک بخصوص در مواردی که حجم مثانه کوچک باشد ، تمرینی است که در روز صورت می گیرد .
    روزی یکبار ، در یک مقطع زمانی کوتاه ، به کودک مایعات فراوان بخورانید و به صورت بازی از کودک بخواهید هر موقع احساس نیاز به دستشویی پیدا کرد اعلام کند ولی ۳۰ ثانیه صبر کرده و بعد به دستشویی برود . دفعات بعد زمان صبر کردن را به تدریج افزایش دهید .
    بدین وسیله حجم مثانه کمی بزرگتر شده و ضمناً کنترل کودک بر عضلات مربوطه افزایش می یابد.
    راهی دیگر:
    - چنانچه کودک از محیط توالت می ترسد ، باید دلایل ترس کودک را بررسی و آنها را آنطور که برای کودک قابل فهم باشد برطرف نمود .
    - ضمناً می توان محیط دستشویی را با استفاده از وسایل خاصی برای کودک دلپذیر نمود .
    نکته مهم :
    - همه راه های ذکر شده هنگامی مهمترین اثر را خواهد داشت که رابطه والدین و کودک ، رابطه ای مناسب ، صمیمانه ، بدون تحکم و تنبیه باشد . شناخت روحیات و حساسیت های کودک و توجه به موارد ذکر شده و همچنین داشتن محیطی شاد ، کم تنش و توأم با احساس آرامش اهمیت فراوان دارد.
    - در صورتی که علیرغم همه تلاشها ، موفقیت در این زمینه حاصل نشد ، با یک روانشناس بالینی یا روانپزشک مشورت نمایید .
    نویسنده:
    اصغر عدل ، روانشناس بالینی – عضو هیئت علمی دانشگاه
    شروع مدرسه ها با کودکی که نمی خواهد به مدرسه برود





    خیلی ازیـــــــــــــخ کردن های ما ازســـــــــــــرما نیســـــــــــــت…
    لحـــــــــــــن بعضــــــــــــــیها
    زمســــــــــــتونیــــــ ـــــه …
    ----------------------------------------------------------------

    به یکدیگر دروغ نگوییم......

    آدم است ....

    باور می کند،

    دل میبندد....


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •