سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
˜Ï æÈáǐ
صفحه 13 از 17 نخستنخست ... 391011121314151617 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 121 تا 130 , از مجموع 161

موضوع: ###حق و باطل###

  1. Top | #121

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    علی عليه السلام در نهج البلاغه می‏فرمايد : « ان المتقين ذهبوا بعاجل‏ الدنيا و آجل الاخرش ، سكنوا الدنيا بأفضل ماسكنت ، و اكلوها بأفضل ما اكلت » ( 1 ) . متقين و پرهيزكارانی در دنيا هستند كه هم نعمت دنيا را برده‏اند و هم نعمت آخرت را در دنيا در بهترين مسكنها نشسته‏اند و بهترين‏ غذاها را خورده‏اند و در عين حال به نعمت عقبی هم رسيده‏اند
    بلی از نظر اسلام در دنيا يك لذتهائی حرام است ، لذت حرام دنيا انسان‏ را از لذت آن دنيا محروم می‏كند بلكه عقاب آن دنيا را می‏آورد لذت زنا مسلما انسان را از لذتهای اخروی محروم می‏كند و بلكه عذاب اخروی می‏آورد لذت شراب قطعا انسان را از لذتهای آن دنيا محروم می‏كند لذت قمار ( اگر لذتی داشته باشد ) همين طور ، لذت ربا همين طور ، لذت غيبت و دروغ‏ گفتن و بطور كلی لذت هر كار حرامی همينگونه است ، اما لذت حلال اينطور نيست ، قرآن تصريح كرده است كه ما خوشيها را در دنيا حلال كرديم ، می‏گويد هر چه خوشی و هر چه پاكيزگی و هر چه كه بدبختی برای بشر نمی‏آورد را حلال كرديم

    پاورقی :
    1 - نهج البلاغه فيض الاسلام نامه 27 صفحه 886 [ اين نامه از عهد و پيمانهای آن حضرت عليه السلام است به محمدبن ابی‏بكر رضی‏الله عنه ، تحف‏ العقول صفحه 173 ]

  2. Top | #122

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###


    قرآن می‏گويد ما آن لذتی را حرام كرديم كه واقعا لذت نيست ، بدبختی‏ است شراب را تو خيال می‏كنی لذت و خوشی است اما متوجه عواقب آن برای‏ روحت ، برای بدنت و برای اجتماعت نيستی . تو لذت آنی زنا را می‏بينی ، ولی عواقبش را نمی‏بينی قرآن می‏گويد زنا را چون خبيث و زيان آور است ما حرام كرديم والا هر لذتی را كه‏ عواقب ناگوار نداشته باشد حلال كرده ايم قرآن می‏فرمايد : « يحل لهم‏ الطيبات و يحرم عليهم الخبائث »( 1 ) . چه منطق عالی‏ای ! هر چه كه‏ خوشی است ، نه يك خوشی آنی ، بلكه خوشی‏ای كه برای بدن ، برای روح و جامعه ، عواقب ناگوار ندارد حلال است و هر چه كه پليد می‏باشد ، حرام‏ است « قل من حرم زينة الله التی اخرج لعباده و الطيبات من الرزق »( 2 ) . بگو چه كسی حرام كرده است زيورهای خدا را كه برای بشر آورده است ؟ چه كسی رزقهای پاكيزه را حرام كرده است ؟ « كلوا من طيبات ما رزقناكم »( 3 )
    از روزيهای پاك و پاكيزه ای كه ما داده ايم استفاده ببريد پس اين‏ منطق هم در باب زهد ، در اسلام وجود ندارد كه كسی خيال كند من از لذت‏ حلال دنيا چشم می‏پوشم برای اينكه در عوض لذتی در آخرت بمن بدهند و معاوضه كنند چنين معاوضه ای وجود ندارد


    مفهوم واقعی زهد


    ولی در عين حال در اسلام زهد وجود دارد البته آنچه كه در اسلام به نام‏ زهد ناميده می‏شود ، اولا بدانيد كه واجب نيست ، يك فضيلت و يك كمال‏ است ، اما فضيلت و كمالی كه هدفش نه آن دو هدفی است كه عرض كردم ، بلكه چيز ديگر است بلی در اسلام در مواردی برای هدفها و منظورهائی توصيه شده است كه انسان زهد بورزد يعنی‏ توصيه شده كه انسان لذت پرست نباشد ، خودش را در لذتهای دنيا غرق نكند ، حتی اگر خودش را در لذتهای حلال هم غرق بكند ، كار حرامی نكرده است ، ولی اگر نكند يك كار اخلاقی بزرگ انجام داده است اسلام با لذت پرستی‏ ولو از طريق حلال موافق نيست

    پاورقی :

    1 - سوره اعراف ، آيه . 157
    2 - سوره اعراف ، آيه . 32
    3 - سوره طه ، آيه . 81

  3. Top | #123

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    هدفهای زهد اسلام


    اسلام برای چندين هدف قبول می‏كند كه انسان در دنيا زاهد باشد ، يعنی از لذتهای حلال چشم بپوشد انسان در شرايطی قرار می‏گيرد كه در آن ، انسانهای‏ ديگر مثل او يا بيشتر از او احتياج دارند در اينجا انسان چه می‏كند ؟ ايثار می‏كند ، جود و بخشش می‏كند ، لذتی را كه برای خودش حلال و جايز است به ديگری می‏دهد ، نمی‏خورد تا به ديگران بخوراند نه اينكه نمی‏خورد و دور می‏ريزد تا در آخرت به او بدهند بخورد ! اگر چنين كند آنجا به او می‏گويند كار احمقانه ای كرده ای كه دور ريختی به خيال اينكه اينجا بدهيم‏ به تو بخوری نمی‏پوشد برای اينكه بپوشاند ، نمی‏خورد برای اينكه ديگران‏ استراحت كنند و آرام بگيرند آسايش نمی‏كند برای اينكه بتواند ديگران را در آسايش وارد كند لذت نمی‏برد برای اينكه به ديگران لذت برساند اين ، ايثار است ، يكی از عاليترين و باشكوه ترين شئون و خصائص انسانی است ، يكی از انسانی‏ترين كارهای بشر است ، زهد است ولی زهد انسانی ، زهد صحيح‏ ، زهد عالی اين ، آن زهدی است كه علی بن ابيطالب دارد .

  4. Top | #124

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    نمی‏خورد ولی دور نمی‏ريزد زحمت‏ می‏كشد ، به دست می‏آورد ، ولی نمی‏خورد برای اينكه بخوراند ، نمی‏پوشد برای‏ اينكه ديگران را بپوشاند : « و يطعمون الطعام علی حبه مسكينا و يتيما و اسيرا ، انما تطعمكم لوجه الله لا نريد منكم جزاء و لا شكورا »( 1 ) . آيا اسلام اين جور زهد و اعراض از لذت دنيا را می‏پذيرد ؟ اين گونه اعراض را كه هدف انسانی دارد ، هدف معقول دارد ، می‏پذيرد ؟ البته می‏پذيرد ، اصلا كدام عقل و دل است كه اينگونه زهد را بفهمد و نپذيرد ؟ اگر دينی چنين‏ زهدی را توصيه نكند ، آن ، دين نيست اگر يك مكتب اخلاقی چنين زهدی را توصيه نكند ، آن مكتب از مفاهيم عالی انسانی با خبر نيست ، از انسانيت‏ چيزی نمی‏فهمد
    اين يكی از هدفها و فلسفه های زهد است ، زهدی كه عقل و وجدان آن را می‏پذيرد اسلام به اينگونه زهد توصيه كرده است قرآن درباره عده ای از اصحاب پيغمبر ، انصار و مؤمنينی كه در مدينه بودند می‏فرمايد : « و يؤثرون علی انفسهم و لو كان بهم خصاصه »( 2 ) . ولو اينكه خودشان در سختی به سر می‏برند ، در مشقت به سر می‏برند ، ولی برادران مسلمان خودشان‏ را بر خودشان مقدم می‏دارند ، آنها را بر خودشان ترجيح می‏دهند زين‏ العابدين عليه السلام روزه می‏گرفت و دستور می‏داد غذائی برای خودش آماده‏ می‏كردند و معمولا دستور می‏داد غذائی از گوشت باشد مانند آبگوشتهايی كه ما می‏پزيم می‏پختند وقت افطار كه می‏شد خودش می‏آمد سر ديگ غذا ، دستور می‏داد ببرند برای فقرا و ضعفا و بيچارگان در آخر كار يك كاسه به اندازه خوراك‏ يك نفر برای شخص خودش نگاه می‏داشت ، البته از نظر اسلام عائله را قبل‏ از خود و بيگانگان بايد غذا داد و چه بسيار اتفاق می‏افتاد كه آن آخر كار كه برای خودش يك كاسه باقی مانده بود فقيری می‏رسيد و آن را هم به فقير می‏داد اين را می‏گويند زهد ، اين را می‏گويند يك عمل شكوهمند و انسانی اين‏ ، يك فلسفه زهد است اسلام اين نوع زهد را كه نه معنی آن تحمل محروميت‏ بی‏منطق است كه دور بريزيم تا در آخرت لذت بدهند كه لذت هم نخواهند داد يا قلمرو دنيا را از قلمرو آخرت جدا كنيم ، تأييد می‏كند

    پاورقی :
    1 - سوره دهر ، آيه 9 - . 8
    2 - سوره حشر آيه . 9

  5. Top | #125

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    در زهد اسلامی ، زاهد ، زهد می‏ورزد كه ايثار كرده باشد ، زهد می‏ورزد كه‏ همدردی كرده باشد همدردی يكی ديگر از اهداف زهد اسلامی است يعنی يك‏ انسان در مقامی كه برايش مقدور است بايد ايثار كند ، ولی گاهی كار به‏ جائی می‏رسد كه از ايثار هم كاری ساخته نيست در شرايطی زندگی می‏كند كه‏ مردم بينوا آنقدر زياد و فراوانند كه او نمی‏تواند با دادن لباسی كه‏ می‏پوشد ، آنها را بپوشاند ، يا با دادن غذای خود ، آنها را سير كند و يا با بخشيدن پولی كه در جيب خودش دارد ، آنها را متمكن كند از اينها گذشته است جامعه ای است فقير و مفلوك و بيچاره كه در گوشه های مملكت‏ ، مردم نان جو هم گيرشان نمی‏آيد ، يك وقتی می‏گفتند در سيستان بچه ها را روزها مثل حيوان در صحرا رها می‏كنند تا علف بخورند از يك نفر كه در چنين جامعه ای است چه كاری ساخته است ؟ تنها يك كار ساخته است ، همدردی كردن ، فقط می‏تواند بگويد حالا كه برادرانم ندارند بخورند ، من‏ چرا بخورم ؟ حالا كه برادرانم ندارند بپوشند ، من چرا لباس فاخر بپوشم ؟ به عبارت ديگر حالا كه قادر نيست كمك مادی كند و ديگران را از فقر و مسكنت برهاند با همدردی كردن كمك روحی به آنها می‏رساند همين مقدار كه‏ می‏توانم ، به آنها كمك روحی می‏كنم نه كمك جسمی ايثار ، كمك مادی است‏ اينهم خودش فلسفه ای است


  6. Top | #126

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    باز در كلمات علی عليه السلام كه اول زاهد جهان است اين فلسفه را می‏بينيم كه علی عليه السلام زاهد با هدف است او مخصوصا وظيفه پيشوايان‏ امت می‏داند كه با ديگران حداقل همدردی كنند ، يعنی اگر نمی‏توانند به‏ آنها كمك مادی كنند ، كمك روحی بكنند چون چشم ضعيفان به پيشوايان امت‏ است علی عليه السلام می‏گفت من نمی‏خورم تا همين مقدار بتوانم به روح‏ ضعفای امت خودم كمك كنم و بگويم اگر شما نداريد بخوريد من هم كه دارم‏ نمی‏خورم تا مثل شما باشم


    حديث حضرت علی ( ع ) در فلسفه زهد


    از كلمات خود آن حضرت است : « ان الله جعلنی اماما لخلقه ، ففرض‏ علی التقدير فی نفسی مطعمی و مشربی و ملبسی كضعفاء الناس ، كی يقتدی‏ الفقير بفقری و لا يطغی الغنی غناه » ( 1 ) . خدا مرا پيشوا قرار داده‏ است و من وظيفه خاصی دارم كه در خوراك و پوشاك و در زندگيم مانند ضعيف ترين افراد امت باشم ، تا فقير به اين وسيله تسكين خاطری پيدا كند و غنی هم كه مرا می‏بيند كه در رأس اجتماع هستم غنايش او را طاغی و ياغی‏ نكند
    پاورقی :

    1 - اصول كافی جلد 2 صفحه . 227

  7. Top | #127

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    برداشت غلط ديگر از زهد


    زهد مفهوم ديگری دارد كه اين مفهوم را نيز بايد توضيح دهيم و آن اينكه‏ نمی‏گوئيم قلمرو دنيا و قلمرو آخرت ، نه ، همه كارهای دنيا را چون وظيفه‏ است بايد انجام بدهيم ، ولی حساب لذت دنيا از حساب لذت آخرت جداست‏ ، ما يا بايد در دنيا لذت ببريم و از لذت آخرت محروم باشيم يا لذت‏ آخرت را به دست آوريم و خودمان را از لذت دنيا محروم كنيم اينهم خودش‏ يك طرز تفكری است اين اشخاص نمی‏گويند كه بايد كار و كسب و زندگی را رها كرد ، می‏گويند چون وظيفه است انجام می‏دهيم ولی كوشش می‏كنيم در اين‏ دنيا لذت نبريم برای اينكه هر چه در اين دنيا لذت ببريم از لذت آخرت‏ ما كاسته می‏شود
    هر چه كه در دنيا خوشی كنيم از خوشی‏های آخرت ما كاسته می‏شود پس در اينجا لذت دنيا را می‏دهيم تا لذت آخرت را بگيريم ابوعلی سينا در نمط نهم " اشارات " می‏گويد : المعرض عن متاع الدنيا و طيباتها يسمی باسم‏ الزاهد يعنی به كسی كه از لذت دنيا اعراض می‏كند برای اينكه به لذت‏ آخرت برسد ، اصطلاحا زاهد می‏گويند اما اين چطور است ؟ آيا اصل معاوضه‏ لذتها صحيح است ؟

  8. Top | #128

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    آيا اسلام برای لذتها دو قلمرو قائل است ، يعنی معتقد است كه اگر انسان دنيا می‏گويند چون لذت دنيا ولو لذت حلال دنيا را برده ايد ، ديگر حق‏ نداريد لذت ببريد ؟ پس بنابراين ، شما يكی از دو بدبختی را بايد تحمل‏ كنيد يا در دنيا محروميت بكشيد يا در آخرت و اين دو با هم جمع نمی‏شوند . اينهم از نظر منطق اسلام مردود است


    پاورقی :
    1 - سوره احقاف ، آيه . 20


  9. Top | #129

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    علی عليه السلام در نهج البلاغه می‏فرمايد : « ان المتقين ذهبوا بعاجل‏ الدنيا و آجل الاخرش ، سكنوا الدنيا بأفضل ماسكنت ، و اكلوها بأفضل ما اكلت » ( 1 ) . متقين و پرهيزكارانی در دنيا هستند كه هم نعمت دنيا را برده‏اند و هم نعمت آخرت را در دنيا در بهترين مسكنها نشسته‏اند و بهترين‏ غذاها را خورده‏اند و در عين حال به نعمت عقبی هم رسيده‏اند
    بلی از نظر اسلام در دنيا يك لذتهائی حرام است ، لذت حرام دنيا انسان‏ را از لذت آن دنيا محروم می‏كند بلكه عقاب آن دنيا را می‏آورد لذت زنا مسلما انسان را از لذتهای اخروی محروم می‏كند و بلكه عذاب اخروی می‏آورد لذت شراب قطعا انسان را از لذتهای آن دنيا محروم می‏كند لذت قمار ( اگر لذتی داشته باشد ) همين طور ، لذت ربا همين طور ، لذت غيبت و دروغ‏ گفتن و بطور كلی لذت هر كار حرامی همينگونه است ، اما لذت حلال اينطور نيست ، قرآن تصريح كرده است كه ما خوشيها را در دنيا حلال كرديم ، می‏گويد هر چه خوشی و هر چه پاكيزگی و هر چه كه بدبختی برای بشر نمی‏آورد را حلال كرديم

    پاورقی :
    1 - نهج البلاغه فيض الاسلام نامه 27 صفحه 886 [ اين نامه از عهد و پيمانهای آن حضرت عليه السلام است به محمدبن ابی‏بكر رضی ‏الله عنه ، تحف‏ العقول صفحه 173 ]

  10. Top | #130

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    تاریخ عضویت
    اردیبهشت 1389
    شماره عضویت
    399
    نوشته
    6,456
    تشکر
    19,235
    مورد تشکر
    12,213 در 3,768
    وبلاگ
    1
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض پاسخ : ###حق و باطل###

    قرآن می‏گويد ما آن لذتی را حرام كرديم كه واقعا لذت نيست ، بدبختی‏ است شراب را تو خيال می‏كنی لذت و خوشی است اما متوجه عواقب آن برای‏ روحت ، برای بدنت و برای اجتماعت نيستی . تو لذت آنی زنا را می‏بينی ، ولی عواقبش را نمی‏بينی قرآن می‏گويد زنا را چون خبيث و زيان آور است ما حرام كرديم والا هر لذتی را كه‏ عواقب ناگوار نداشته باشد حلال كرده ايم قرآن می‏فرمايد : « يحل لهم‏ الطيبات و يحرم عليهم الخبائث »( 1 ) . چه منطق عالی‏ای ! هر چه كه‏ خوشی است ، نه يك خوشی آنی ، بلكه خوشی‏ای كه برای بدن ، برای روح و جامعه ، عواقب ناگوار ندارد حلال است و هر چه كه پليد می‏باشد ، حرام‏ است « قل من حرم زينة الله التی اخرج لعباده و الطيبات من الرزق »( 2 ) . بگو چه كسی حرام كرده است زيورهای خدا را كه برای بشر آورده است ؟ چه كسی رزقهای پاكيزه را حرام كرده است ؟ « كلوا من طيبات ما رزقناكم »( 3 )
    از روزيهای پاك و پاكيزه ای كه ما داده ايم استفاده ببريد پس اين‏ منطق هم در باب زهد ، در اسلام وجود ندارد كه كسی خيال كند من از لذت‏ حلال دنيا چشم می‏پوشم برای اينكه در عوض لذتی در آخرت بمن بدهند و معاوضه كنند چنين معاوضه ای وجود ندارد


    مفهوم واقعی زهد


    ولی در عين حال در اسلام زهد وجود دارد البته آنچه كه در اسلام به نام‏ زهد ناميده می‏شود ، اولا بدانيد كه واجب نيست ، يك فضيلت و يك كمال‏ است ، اما فضيلت و كمالی كه هدفش نه آن دو هدفی است كه عرض كردم ، بلكه چيز ديگر است بلی در اسلام در مواردی برای هدفها و منظورهائی توصيه شده است كه انسان زهد بورزد يعنی‏ توصيه شده كه انسان لذت پرست نباشد ، خودش را در لذتهای دنيا غرق نكند ، حتی اگر خودش را در لذتهای حلال هم غرق بكند ، كار حرامی نكرده است ، ولی اگر نكند يك كار اخلاقی بزرگ انجام داده است اسلام با لذت پرستی‏ ولو از طريق حلال موافق نيست

    پاورقی :
    1 - سوره اعراف ، آيه . 157
    2 - سوره اعراف ، آيه . 32

    3 - سوره طه ، آيه . 81

صفحه 13 از 17 نخستنخست ... 391011121314151617 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی