۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩
صفحه 12 از 15 نخستنخست ... 289101112131415 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 111 تا 120 , از مجموع 143
  1. #111
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    86 - حفظ حريم ها در معاشرت

    نشانه هاى فراوانى از اخلاق كريمانه و بزرگوارانه ، در رسول الله (صلى الله عليه و آله ) وجود دارد. حضرت على (عليه السلام) مى فرمايد:
    كان رسول الله (صلى الله عليه و آله ) اجود الناس كفا و اكرمهم عشره (707).
    رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) از همه مردم بخشنده تر و از همه مردم در معاشرت بزرگوارتر بود.
    در بزرگوارى ايشان همين بس كه يقبل معذره المعتذر اليه ؛ ((عذرخواهى كسى را كه از او معذرت مى خواست ، مى پذيرفت (708))). ايشان هرگز بدى را با بدى پاسخ نمى داد، بلكه از بدى هاى مردم در مى گذشت و آنان را مى بخشيد. هيچ گاه نيز دوست نداشت در حضور وى از يارانش بدگويى كنند. ايشان مى فرمود:
    لا يبلغنى احد منكم عن احد من اصحابى شيئا فانى احب ان اخرج اليكم و انا سليم الصدر(709).
    هيچ كدام از شما، درباره يكى از اصحابم چيزى به من نگوييد و به گوشم نرسانيد؛ چون دوست دارم هر گاه از نزد شما بيرون مى روم ، سينه و دلم نسبت به يارانم ، سليم و بى غل و غش باشد.
    به روايت اميرالمؤمنين على (عليه السلام)، مجلس پيامبر، مجلس ‍ بردبارى ، شرم و حيا، صدق و امانت بود. سر و صدا و فرياد در آن مجلس ‍ شنيده نمى شد. حرمت افراد هتك نمى شد و هيچ كدام در پى لغزش ‍ ديگران و عيب جويى از آنان نبودند. همه اهل پيوند و صفا و ارتباط بر محور تقوا بودند. بزرگان و سالخوردگان مورد تكريم و احترام قرار مى گرفتند. به خردسالان ترحم و شفقت مى شد و افراد نيازمند و مراجعانى را كه كار داشتند، مراعات مى كردند و پناهگاه غريبان بودند(710).
    در محضر آن حضرت ، وقتى سخن گفته مى شد، همه گوش مى كردند و سخن يكديگر را قطع نمى كردند. هنگام سخنرانى رسول خدا (صلى الله عليه و آله )، سراپا گوش بودند، چنان كه گويى مرغى بر سرشان نشسته است . چون كلام پيامبر تمام مى شد، آنان آغاز به سخن مى كردند. هنگام سخن گفتن ديگرى نيز تا پايان كلامش صبر مى كردند و به ميان سخنان او نمى دويدند(711).
    محضر رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) همواره پربار بود؛ هم در جهت شناخت معارف دينى و هم الهام گيرى از اخلاق و سلوك اجتماعى و گرايش و عنايت به عبادت و تكليف . سخنان پيامبر، روشن و گويا بود، چنان كه هر شنونده اى آن را مى فهميد: كان كلامه فضلا يتبينه كل من سمعه (712).
    امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد:
    ما كلم رسول الله (صلى الله عليه و آله ) العباد بكنه عقله قط قال رسول الله (صلى الله عليه و آله ) انا معشر الانبياء امرنا ان نكلم الناس على قدر عقولهم (713).
    رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) هرگز با مردم ، با عمق عقل و درك خود سخن نگفت و مى فرمود: ما پيامبران ماءموريم كه با مردم به اندازه عقل آنان حرف بزنيم ، نه به قدر فهم خودمان .
    جابر بن عبدالله انصارى مى گويد:
    و كان رسول الله (صلى الله عليه و آله ) فى اخريات الناس يزجى الضعيف و يردفه و يدلهم (714).
    پيامبر خدا آخر مردم راه مى رفت . به ناتوانان يارى مى رساند و بر مركب خويش سوار مى كرد و آنان را راهنمايى مى كرد.
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  2. #112
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    87 - خطاپوشى

    با مهربانى و حوصله بسيار، اشتباه ديگران را اصلاح مى كرد. معاويه پسر حكم سلمى مى گويد: ((هنگامى كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) در نماز بود، مردى عطسه كرد. گفتم : خدايت بيامرزد! ديگر نمازگزاران با نگاهشان برايم خط و نشان كشيدند. گفتم : [گويا] مادرم مرده است ! چرا مرا اين گونه نگاه مى كنيد؟ ماءمومان ، دستانشان را بر ران هايشان زدند. چون ديدم [با اين كارشان ] مرا به سكوت دعوت مى كنند، ساكت شدم . هنگامى كه نماز به پايان رسيد، پيامبر مرا خواست . پدر و مادرم فدايش باد! چنين آموزگارى كه به خوبى آموزش دهد، نه پيش از آن ديدم نه پس از آن . سوگند به خداوند، نه بر سرم فرياد كشيد و نه كتكم زد و نه دشنامم داد و فرمود: در نماز نبايد حرف زد. نماز، نيايش كردن ، تكبير گفتن و قرآن خواندن است (715))).
    مردم را از كارهاى ناپسند بر حذر مى داشت و خود نيز از اخلاق ناپسندشان دورى مى جست . در عين حال ، اخلاق نيك و خوشرويى را از آنان باز نمى داشت . همنشينان خود را مورد تفقد قرار مى داد و به هر يك از آنان به اندازه اى كه مى بايست ، احترام مى گزارد(716).
    در غزوه حنين كه سهمى از غنايم را به اقتضاى مصلحت به تازه مسلمانان اختصاص داد، سعد بن عباده و جمعى از انصار كه از پيش قدمان و مجاهدان بودند، زبان به اعتراض گشودند كه چرا آنها را بر ما ترجيح دادى ؟ ايشان فرمود تا همگى معترضان در يك جا گرد آيند. آنگاه با بيانى شيوا و دلنشين ، آنان را از فلسفه اين كار و پندار اشتباهشان آگاه ساخت . چنان كه همگى به گريه افتادند و پوزش خواستند(717).
    در همين واقعه ، مردى از قبيله بنى تميم به نام حرقوص (كه بعدها از سردمداران خوارج نهروان شد) اعتراض كرد و با لحن تندى گفت : با عدالت رفتار كن . عمر بن خطاب از گستاخى او برآشفت و گفت : اجازه بدهيد او را مجازات كنم . فرمود: نه او را به حال خودش بگذار. پس رو به سوى او كرد و با خونسردى فرمود: اگر من به عدالت رفتار نكنم ، پس چه كسى رفتار خواهد كرد(718)
    در صلح حديبيه ، عمر بن خطاب از معاهده آن حضرت با قريش انتقاد مى كرد كه چرا با شرايط نابرابر پيمان مى بندد. رسول اكرم (صلى الله عليه و آله ) با منطق و دليل ، نه با خشونت و تندى ، او را قانع كرد(719).
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  3. #113
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    88 - اداى حقوق دوستان

    حضرت محمد (صلى الله عليه و آله ) در پاسخ دوستان و غير دوستان و هر كس كه صدايش مى كرد، مى گفت : لبيك (720). بيشتر از هر كس ديگرى به دوستانش لبخند مى زد و از آنچه نقل مى كردند، اظهار شگفتى مى كرد. جابر مى گويد: ((رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) را ديدم . به او سلام كردم . پس ‍ از پاسخ سلام ، با من دست داد و دستم را فشرد و فرمود: وقتى مردى دست دوستش را مى فشارد، گويا بر او بوسه مى زند(721))). مى فرمود:
    سه چيز است كه دوستى آدمى را با برادر مسلمانش زلال و محكم مى كند: هنگام ديدار، با چهره اى گشاده با دوستش روبه رو شود؛ زمان نشستن در مجلس ، برايش جا باز كند و او را با محبوب ترين نامش بخواند. چون با دوستانش برخورد مى كرد، دستانشان را مى گرفت و مى فشرد(722). براى احترام و دلجويى از دوستانش ، آنان را به كنيه شان صدا مى زد(723). حتى نگاه هايش را ميان دوستانش تقسيم مى كرد؛ گاهى به اين و گاهى به آن ، به گونه اى مساوى مى نگريست (724). اگر سه روز يكى از دوستانش را نمى ديد، به جستجو بر مى آمد. اگر مى گفتند نيست ، برايش دعا مى كرد. اگر دوستش در مسافرت نبود، به ديدنش مى شتافت و اگر بيمار بود، عيادتش ‍ مى كرد.(725)
    پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله ) مى فرمود:
    حكايت همنشين خوب بسان عطرفروش است كه اگر عطر خويش به تو ندهد، بوى خوش آن در تو خواهد ماند...(726). هم نشينى با آن كس ‍ سودى ندارد كه آنچه را براى خود مى خواهد، براى تو نخواهد(727). بدى هاى همديگر را نزد من بازگو نكنيد؛ زيرا من دوست دارم با دلى آرام و خالى از كدورت نزد شما بيايم .(728)
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  4. #114
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    89 - رعايت حال نمازگزاران

    رعايت حال ناتوانان و سالمندان در سيره رسول الله (صلى الله عليه و آله ) جايگاه ويژه اى دارد. ايشان سخت گيرى را بر آنان روا نمى شمرد و به اندازه تاب و توان آنان رفتار مى كرد و ديگران را نيز به اين شيوه پسنديده فرا مى خواند.
    مردى نزد پيامبر آمد و گفت : اى فرستاده خدا! به خاطر اينكه فلانى نماز (جماعت ) را خيلى طول مى دهد، (توفيق ) نماز (جماعت ) را از دست مى دهم . راوى كه ابو مسعود انصارى است ، مى گويد: هيچ روزى پيامبر را بسان آن روز نديدم كه با خشم موعظه كند. حضرت فرمود: اى مردم ! شما (ديگران را از خود) مى رانيد. كسى كه براى مردم نماز مى خواند، بايد نمازش را سبك گيرد و كوتاه كند، چرا كه ميان آنان بيمار، ضعيف و نيازمند هم وجود دارد(729).
    در خلوت و در حالت انفرادى ، ساعت هاى طولانى در تهجد و شب زنده دارى به سر مى برد و به نماز و مناجات قيام مى كرد، ولى وقتى به نماز جماعت مى ايستاد، براى رعايت حال نمازگزاران به اختصار مى كوشيد و مى فرمود: دلم مى خواهد بيشتر در نماز بايستم ، ولى همين كه صداى گريه كودك يكى از زنان را كه در صف جماعت ايستاده است ، مى شنوم ، از قصد خود منصرف مى شوم و نمازم را كوتاه ادا مى كنم .(730)
    روزى مرد مسلمانى كه همه روز را آبيارى كرده بود، پشت سر معاذ بن جبل به نماز ايستاد. معاذ به خواندن سوره بقره آغاز كرد. آن مرد طاقت ايستادن نداشت و نماز خود را فرادا به پايان رسانيد. معاذ به او گفت : تو نفاق كردى و از صف ما جدا شدى . رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) از اين ماجرا آگاه و چنان خشمگين شد كه نظير آن حالت را از او نديده بودند. پس به معاذ فرمود: ((شما مسلمانان را فرارى مى دهيد و از دين اسلام بيزارشان مى كنيد. مگر نمى دانيد كه در صف جماعت ، بيماران و ناتوانان و سالخوردگان و كاركنان نيز ايستاده اند. در كارهاى دسته جمعى بايد طاقت ضعيف ترين افراد را در نظر گرفت . چرا از سوره هاى كوتاه نخواندى (731)؟)).
    هنگام سرما، نماز جماعت (ظهر) را اول وقت مى خواند و هنگام گرما، نماز (ظهر) را تا خنك شدن هوا به تاءخير مى انداخت (732). در شب هاى بارانى ، نماز مغرب و عشا را با هم مى خواند و مى فرمود: ((كسى كه رحم نكند، به او رحم نخواهند كرد(733).)) در سفر و هنگام كار ضرورى نيز نمازهاى ظهر و عصر يا مغرب و عشا را با هم مى خواند(734).
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  5. #115
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    90 -عيادت و پرستارى از بيمار

    عيادت از بيمار در سيره پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله ) جايگاه ويژه اى داشت ؛ چون عيادت از بيمار عامل تذكر و بيدارى است . پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) فرمود:
    عودوا المريض و اتبعوا الجنازه يذكركم الاخره (735).
    به عيادت بيمار برويد و در تشييع جنازه شركت كنيد كه شما را به ياد آخرت مى اندازد.
    پيامبر، عيادت كننده را در رحمت الهى غوطه ور مى بيند و مى فرمايد:
    عائد المريض يخوض فى الرحمه (736).
    عيادت كننده از بيمار در رحمت الهى غوطه ور مى شود.
    ايشان از بيمار در دورترين بخش شهر عيادت مى كرد، حتى اگر بيمارى اش ‍ چشم درد بود(737).
    رسول رحمت درباره آداب عيادت از بيمار مى فرمايد:
    تمام عياده المريض اءن يضع اءحدكم يده عليه و يساءله كيف انت ؟ كيف اصبحت ؟ و كيف اءمسيت (738)؟
    كمال عيادت بيمار در آن است كه دست بر (سر) او بنهى ، حالش را بپرسى و از اينكه شب و روز خود را چگونه مى گذراند، بپرسى .
    خوب است عيادت از بيمار سبك و كوتاه باشد تا مايه ناراحتى بيمار نگردد. پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) مى فرمايد: خير العياده اءخفها(739)؛ ((بهترين عيادت آن است كه سبك تر برگزار شود)).
    در روايتى آمده است كه مسلمانان ديدند پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) سر به آسمان برداشت و لبخندى زد. علتش را پرسيدند. فرمود: از دو فرشته اى تعجب كردم كه از آسمان به زمين فرود آمدند و به سراغ بنده مؤمن و درستكارى در مصلايش كه در آن نماز مى خواند، رفتند تا عمل روز و شب او را بنويسند. وى را در نمازگاهش نيافتند. پس به آسمان رفتند و عرض كردند: اى پروردگار ما! به سراغ فلان بنده مؤمنت در مصلايش رفتيم تا عمل شبانه روز او را بنويسيم ، ولى پيدايش نكرديم ، بلكه او را در دام بيمارى يافتيم . خداى عزوجل فرمود: براى بنده ما تا زمانى كه در دامن من است ، مانند خير و ثوابى را بنويسيد كه در زمان سلامتى اش در شب و روز انجام مى داد؛ زيرا بر من است كه وقتى سلامتى را از او باز مى گيرم ، پاداش ‍ كارى را كه در زمان تندرستى اش مى كرد، برايش بنويسم (740).
    اين سخن نشان دهنده ارزش بيمار نزد پروردگار است . ((حتى آفريدگار در روز رستاخيز مى فرمايد: آدمى زاد! بيمار شدم ، مرا عيادت نكردى . آدمى گويد: خدايا، چگونه تو را كه پروردگار جهانيانى ، عيادت كنم ؟ يزدان پاسخ مى دهد: مگر نمى دانستى كه فلان بنده ام بيمار بود و او را عيادت نكردى ؟ مگر نمى دانستى كه اگر او را عيادت مى كردى ، مرا نزد او مى يافتى (741))).
    رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) با تاءكيد بر عيادت بيمار، پاداش آن را در پيشگاه خداى متعال ، چنين يادآور مى شود:
    من عاد مريضا فجلس عنده ساعه اءجرى الله له عمل اءلف سنه لا يعصى الله فيها طرفه عين (742).
    كسى كه بيمارى را عيادت كند و ساعتى نزد او بنشيند، خداوند، پاداش ‍ عمل هزار سال را كه لحظه اى در آن معصيت نكرده باشد، به او ارزانى مى دارد.
    پيامبر مهربان كه همواره جوياى احوال مسلمانان مى شد، شنيد يكى از يارانش بيمار شده است . پس به عيادت او رفت و كنار بسترش نشست و احوال پرسى كرد. بيمار گفت : در نماز مغرب كه با شما به جماعت خواندم ، شما سوره ((قارعه )) را خواندى . تحت تاءثير قرار گرفتم و عرض كردم : خدايا اگر من در پيشگاه تو گناهكار هستم و مى خواهى مرا عذاب كنى ، در همين دنيا مرا عذاب كن . اينك مى بينى كه گرفتار بيمارى هستم . پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله ) فرمود: درست نگفتى . بايد بگويى :
    ربنا آتنا فى الدنيا حسنه و فى الاخره حسنه و قنا عذاب النار.(بقره : 201)
    پروردگارا! هم در دنيا و هم در آخرت به من پاداش بده و مرا از عذاب دوزخ حفظ كن .
    آنگاه پيامبر براى وى دعا كرد و او بهبود يافت (743).
    پيامبر گرامى اسلام در آخرين روزهاى عمر خود، در آخرين خطبه اى كه در مدينه ايراد كرد، پس از دعوت همه مردم به مسجد، بر فراز منبر قرار گرفت . ايشان در موعظه و پيامى رسا كه اشك ها را جارى ساخت ، فرمود:
    من قام على مريض يوما و ليله بعثه الله مع ابراهيم الخليل (عليه السلام) فجاز على الصراط كالبرق اللامع و من سعى لمريض فى حاجه فقضاها خرج من ذنوبه كيوم ولدته امه (744).
    كسى كه يك روز و يك شب پرستارى بيمارى را به عهده بگيرد، خداوند، او را با ابراهيم خليل (عليه السلام) محشور مى كند. پس همچون درخشش ‍ برقى از صراط مى گذرد و كسى كه در برطرف كردن نيازهاى بيمار تلاش كند و نياز او را برآورد، همانند روزى كه از مادر متولد شده است ، از گناهان پاك مى شود.
    برپا كردن خيمه پرستارى در مسجد پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) به دستور آن حضرت در نخستين روزهاى حكومت اسلام در مدينه ، از ديگر امورى است كه اهميت پرستارى را در نگاه ايشان نشان مى دهد. در سيره ابن هشام آمده است : ((يكى از اصحاب خاص پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) به نام سعد بن معاذ را كه جراحت سختى در جنگ خندق برداشته بود، به دستور حضرت در مسجد در خيمه زنى از قبيله اسلم كه به او رفيده مى گفتند، قرار دادند. رفيده در اين خيمه مجروحان جنگ را درمان مى كرد و به پرستارى و مراقبت از آنان مى پرداخت (745))).
    ايشان علاوه بر يادآورى پاداش ها و آثار معنوى پرستارى ، خود نيز به اين عمل ارزشمند اقدام مى كرد. علامه مجلسى از حضرت على (عليه السلام) نقل كرده است : ((شبى تب وجودم را فرا گرفت و خواب را از من ربود. بدين جهت رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) نيز تا صبح بيدار بود و شب را بين من و نماز تقسيم مى كرد. پس از نماز نزد من مى آمد و جوياى حال من مى شد و با نگاه كردن به من از وضعيت بيمارى ام اطلاع مى يافت . و شيوه پيامبر تا طلوع صبح چنين بود. پس از آنكه حضرت با اصحاب نماز گزارد، در حق من دعا كرد كه : خدايا على را شفا ده و سلامتى بخش كه به خاطر بيمارى اش تا صبح نخوابيدم (746))).
    در كتابهاى تاريخ و روايات آمده است كه پيامبر اسلام در جنگ ها با دلجويى از پرستاران و پرداخت غنيمت به ايشان ، از تلاش آنان قدردانى مى كرد. براى نمونه ، علامه مجلسى نقل مى كند كه پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) براى درمان مجروحان ، بعضى از زنان را با خود به جبهه جنگ مى برد و از انفال (اموال عمومى كه در اختيار حاكم اسلامى است ) به آنان مى بخشيد(747). از ابن عباس نيز نقل شده است كه پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) زنان پرستار را به جنگ مى برد تا مجروحان را درمان كنند و از غنيمت به آنان عطا مى كرد(748).
    نكته ارزشمند ديگر اين است كه پرستارى و كمك به كسانى كه از نظر جسمى ناتوانند، پاداش فراوانى دارد. رسول رحمت در اين باره مى فرمايد:
    من اعان ضعيفا فى بدنه على امره ، اعانه الله على امره و نصب له فى القيامه ملائكه يعينونه على امره و نصب له فى القيامه ملائكه يعينونه على قطع تلك الاءهوال و عبور تلك الخنادق من النار، حتى لا يصيبه من دخانها و على سمومها و على عبور الصراط الى الجنه سالما امنا(749).
    هر كس انسانى را كه ناتوانى جسمى دارد، يارى كند، خداوند، او را در كارهايش يارى مى دهد و در قيامت ، فرشتگانى را مى گمارد تا او را در پيمودن مسير هولناك قيامت و گذر از گودال هاى آتش به گونه اى كه از سموم آنها آسيب نبيند نيز در گذر از صراط به سوى بهشت ، با سلامت و امنيت كامل يارى دهند.
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  6. #116
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    91 - دانش پرورى

    پيامبر خدا فرمود: اذا جاء الموت بطالب العلم مات و هو شهيد؛ كسى كه در حال دانش اندوزى بميرد، شهيد است (750))).
    مردى از انصار نزد رسول اكرم (صلى الله عليه و آله ) آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! جنازه شخصى در ميان است و بايد تشييع و سپس دفن شود. مجلسى علمى هم هست كه از شركت در آن بهره مند مى شوم . وقت و فرصت هم نيست كه در هر دو شركت كنم . در هر كدام از اين دو كار شركت كنم ، از ديگرى محروم مى مانم . شما كدام يك از اين دو را بيشتر دوست داريد تا من در آن شركت كنم ؟
    رسول اكرم (صلى الله عليه و آله ) فرمود: اگر افراد ديگرى هستند كه همراه جنازه بروند و آن را دفن كنند، در مجلس علم شركت كن ؛ چون شركت در يك مجلس علمى از حضور در هزار تشييع جنازه و هزار عيادت بيمار و هزار شب عبادت و هر روز روزه گرفتن و هزار درهم تصدق و هزار حج غير واجب و هزار جهاد غير واجب بهتر است . اينها كجا! و حضور در محضر عالم كجا. مگر نمى دانى به وسيله علم است كه خدا اطاعت و عبادت مى شود. خير دنيا و آخرت با علم همراه است ، همان گونه كه شر دنيا و آخرت با جهل همراه است .(751)
    روزى پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله ) وارد مسجد شد. دو گروه در مسجد بودند. دسته اى قرآن مى خواندند و نيايش مى كردند و جمعى مى آموختند و مى آموزاندند. حضرت فرمود: هر دو كار نيك مى كنند. اينان قرآن و خدا را مى خوانند. اگر خدا بخواهد به آنان مى بخشد يا باز مى دارد و آنان فرامى گيرند و مى آموزانند. همانا من آموزگار برانگيخته شدم و در جمع آنان نشست (752).
    پيامبر بزرگوار اسلام مى فرمود:
    دانش را بجوييد، گرچه در (سرزمينى دور دست ) چين باشد. همانا دانش جويى براى هر مسلمان ضرورى است . فرشتگان بال خويش را براى او مى گسترانند؛ زيرا از آنچه او در جستجوى آن است ، خشنودند(753).
    ساعتى كه دانشور بر بستر خويش تكيه زده است و به دانش خويش ‍ مى انديشد، از هفتاد سال عبادت نيايشگر بهتر است (754).
    دانش ابزار حلال و حرام است و جوينده اش را به جاده هاى بهشت مى كشاند. از هراس تنهايى مى رهاند و در غربت هم صحبت است . راهنماى امور نهان است و سلاحى در برابر دشمنان و زيورى براى دوستان . دانش ، حيات دل ها و روشنى چشم ها از كورى (جهل ) است . با دانش است كه آفريدگار اطاعت و پرستش مى شود. با دانش است كه خداوند شناخته مى شود. دانش ، پيشواى خرد است (755).
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  7. #117
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    92 - موعظه و پند دهى

    پند دهى و موعظه از ديگر سيره هاى هميشگى پيامبر اسلام بود. آن حضرت در طول حيات خويش بارها به اصحاب و يارانش در مناسبت هاى مختلف و در زمينه ها و موضوع هاى گوناگون پندهايى مى داد. در اين جا به گوشه هايى از پندهاى پيامبر اسلام خطاب به اصحاب اشاره مى كنيم .
    پيامبر خدا خطاب به ابن مسعود مى گويد:
    اى ابن مسعود! كسى كه مشتاق بهشت است ، به سوى انجام كارهاى نيك مى شتابد و اگر كسى از دوزخ بترسد، شهوت ها را ترك مى كند و كسى كه منتظر مرگ باشد، از لذت ها روى مى گرداند و اگر كسى در دنيا پارسايى ورزد، مصيبت ها در نظرش ناچيز جلوه مى كنند.
    اى ابن مسعود! اين فرموده الهى را بخوان : ملاحضه كن كه اگر سال ها برخوردارشان سازيم ، سپس از آنچه بيمشان داده ايم به سراغ آنان آمد، آن برخوردارى شان به كار آنان نيايد.(شعراء: 205)
    اى ابن مسعود! بايد هم نشينانت ، نيكان و برادرانت ، پرهيزگاران و پارسايان باشند؛ چون خداوند متعال در كتابش فرموده است : دوستان در چنين روزى ، با همديگر دشمنند، مگر پرهيزگاران .(زخرف : 67)
    اى ابن مسعود! نيكوكاران را دوست بدار؛ چون شخص همراه كسى خواهد بود كه او را دوست مى دارد و اگر بر نيكوكارى توانا نباشى ، عالمان را دوست بدار؛ چون خداوند مى فرمايد:
    و كسانى كه از خداوند و پيامبر اطاعت كنند، در شمار كسانى هستند كه خداوند بر آنان انعام فرموده است ، اعم از پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان و اينان نيك رفيقانى هستند.(نساء: 69)
    اى ابن مسعود! از آنان مباش كه مردم را به نيكى راهنمايى مى كنند و به نيكى فرمان مى دهند و خود از آن غافل مى مانند. خداوند متعال مى فرمايد: آيا مردم را به نيكى فرمان مى دهيد و خود را فراموش مى كنيد.(بقره : 44)
    اى ابن مسعود! زبانت را حفظ كن ؛ چون خداوند متعال مى فرمايد: آن روز بر زبانهايشان مهر مى زنيم و دستانشان با ما سخن مى گويند و پاهايشان به آنچه عمل مى كردند، گواهى مى دهند.(يس : 65)
    سفارش ديگر اينكه تلاش كن كه باطن خود را اصلاح كنى (756)؛ چون خداوند متعال مى فرمايد: روزى كه نهفته ها آشكار مى شوند، توان و ياورى نخواهند داشت .(طارق : 9)
    همچنين رسول الله (صلى الله عليه و آله ) به ابن عباس مى فرمود:
    هيچ چيز را با خداوند شريك قرار مده ، حتى اگر كشته يا به آتش انداخته شوى . از پدر و مادرت نافرمانى مكن ، اگر چه به تو فرمان دهند كه از اهل و مال خود كناره گيرى . نمازهاى واجب را به عمد ترك مگوى ؛ زيرا كسى كه نماز واجب را به عمد ترك كند، عهد (امان ) الهى از او برداشته مى شود. شراب منوش ؛ چون سرچشمه هر شرى است . از گناه كردن بپرهيز؛ زيرا خشم خداوند با ارتكاب گناه نازل مى شود(757).
    پندهاى برادرانه رسول الله (صلى الله عليه و آله ) به على (عليه السلام) نيز شنيدنى است :
    اى على ! چهار كار است كه مرتكب آنها زودتر كيفر مى بيند: شخصى كه به او نيكى كنى و در برابر نيكى به تو بدى كند؛ كسى كه بر او ستم نكنى و او به تو ستم كند؛ شخصى كه با او بر انجام دادن كارى پيمان ببندى و تو به عهد خود وفا كنى و او خيانت كند و كسى كه پيوند خويشاوندى را با او نگاه دارى و او اين پيوند را قطع كند.
    اى على ! خردمند را روا نيست كه عمر خود، جز در سه مورد بگذراند: تحصيل معاش ، ره توشه برگرفتن براى روز قيامت و لذت بردن از امور حلال .
    اى على ! تو را از سه خصلت باز مى دارم : حسد، حرص و كبر. اى على ! چون بنده اى بميرد، مردم مى گويند چه بر جاى گذاشت و فرشتگان مى گويند: چه از پيش فرستاد. اى على ! كسى كه صلوات فرستادن بر من را فراموش كند، راه بهشت را گم كرده است (758).
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  8. #118
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    93 - مشورت و نظرسنجى

    مشورت در اسلام و در منطق عملى پيشوايان حق از اهميت بسيارى برخوردار است . نوشته اند كه آن حضرت با اصحاب خود بسيار مشورت مى كرد. سلامت تصميم گيرى ها در گرو مشورت است . اصولا مردمى كه امور مهم خود را با مشورت يكديگر انجام مى دهند، كمتر گرفتار لغزش و پشيمانى مى شوند و آنان كه گرفتار خودراءيى و استبدادند، هر چند افراد فوق العاده اى باشند، در اشتباه به سر مى برند. در حديث نبوى آمده است :
    هنگامى كه زمامداران شما، نيكانتان و توانگران شما، سخاوتمندانتان باشند و كارهايتان به مشورت انجام شود، در اين هنگام ، روى زمين از زير زمين براى شما بهتر است (شايسته زندگى و بقا هستيد)، ولى اگر زمامدارانتان ، بدان و توانگرانتان ، افراد بخيل باشند و كارها به مشورت برگزار نشود، در اين صورت ، زير زمين از روى آن براى شما بهتر است (759).
    رسول الله (صلى الله عليه و آله ) پيوسته با ياران خود مشورت مى كرد. در جنگ احد پس از آنكه نيروهاى اطلاعاتى پيامبر به آن حضرت گزارش ‍ دادند كه قريش در تدارك حمله به مدينه است ، آن حضرت براى رويارويى با لشكر قريش ، شوراى نظامى تشكيل داد و فرمود: نظر مشورتى خود را بيان كنيد. عبدالله ابن ابى (سركرده منافقان مدينه ) پيشنهاد كرد كه در شهر بمانند و با دشمن روبه رو شوند و گفت : اى رسول خدا! ما در جاهليت داخل شهر مى جنگيديم و زنان و كودكان را در اين حصارها جاى مى داديم و به ايشان مقدارى سنگ مى داديم ، به گونه اى كه به خدا سوگند، گاهى يك ماه بچه ها مى توانستند ما را با آوردن سنگ در مبارزه با دشمن يارى كنند. خانه هاى مدينه هم به گونه اى به هم متصل مى كرديم كه از هر سو چون دژى بود كه زن ها و بچه ها از بالاى حصارها سنگ مى زدند و ما در كوچه ها با شمشيرهايمان نبرد مى كرديم .
    نوجوانانى كه در بدر حضور نداشتند، خواهان بيرون رفتن و رويارويى با دشمن بودند. برخى از مردان كامل و خيرخواه و خبير چون حمزه بن عبدالمطلب ، سعد بن عباده ، نعمان بن ثعلبه و گروهى ديگر از اوس و خزرج هم نظرشان بر پيكار رويارويى در خارج از شهر بود. آنها مى گفتند: اى رسول خدا! مى ترسيم دشمن گمان كند كه ما از ترس مقابله با آنها از شهر خارج نشده ايم و اين امر موجب گستاخى و جسور شدن آنها نسبت به ما شود. آنگاه نبرد بدر را يادآور شدند و خود را خواهان يكى از دو نيكوترين ، شهادت يا پيروزى معرفى كردند. پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) پس از شنيدن سخنان دو گروه ، نظر مقابله با دشمن در خارج از شهر را پذيرفت . پس به خانه رفت و لباس رزم پوشيد(760).
    نقل شده است كه پيامبر خدا در زمينه فرستادن افراد براى اداره امور يك منطقه و فرماندارى و حكومت بخشى از مناطق تحت اداره مسلمانان مشورت مى كرد(761). پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله ) مى فرمود:
    با پرهيزكاران مشورت كنيد؛ چون آنها كسانى هستند كه آخرت را بر دنيا ترجيح مى دهند و كارهاى شما را بر امور خويش مقدم مى دارند...(762) با انسان عاقل مشورت كنيد و از او نافرمانى نكنيد؛ كه پشيمان مى شويد(763).
    و در كلامى ديگر فرمود:
    مشورت با انسان عاقل خيرخواه ، رشد و بركت و توفيقى از جانب خداست . پس هرگاه خيرخواه عاقلى نظر مشورتى داد، از مخالفت با آن بپرهيز كه سختى به دنبال خواهد داشت (764). هر كس با صاحبان خرد مشورت كند، به آنچه ثواب و درست است ، رهنمون مى شود(765).
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  9. #119
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    94 - عدالت ورزى

    عدل چنان جايگاهى در زندگى انسانى دارد كه همه چيز با آن سنجيده مى شود. عدالت ، اصلى اساسى است كه هدف از فرستادن پيامبران و كتابهاى آسمانى نيز دست يابى به آن است . عدالت ارزش ذاتى دارد و سلامت همه چيز به آن است . از اين رو، خداوند دستور مى دهد كه برپا كننده قسط و عدالت اجتماعى باشيد:
    يا ايها الذين امنوا كونوا قوامين بالقسط.(نساء: 135)
    اى كسانى كه ايمان آورده ايد! برپادارندگان پيوسته عدالت باشيد.
    براساس همين اصل است كه پيام آور عدالت و رسول هدايت مى فرمايد:
    عدل ساعه خير من عباده سبعين سنه قيام ليلها و صيام نهارها(766).
    ساعتى عدالت ، از هفتاد سال عبادتى كه شب هايش به نماز شب و روزهايش به روزه بگذرد، بهتر است .
    اگر عدالت برقرار نشود، جامعه ، جولان گاه زورمندان ، ستمگران و غارتگران مى شود. در چنين ميدانى ، فضلت ها و ارزش ها به دست فراموشى سپرده خواهد شد. ارزش يك جامعه به ميزان دادگرى و دادخواهى است . على (عليه السلام) مى فرمايد:
    فانى سمعت رسول الله (صلى الله عليه و آله ) يقول فى غير موطن : لن تقدس امه لا يؤ خذ للضعيف فيها حقه من القوى غير متتعتع (767).
    من بارها از رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) اين سخن را شنيدم : ملتى كه حق ضعيفان را از زورمندان با صراحت نگيرد، هرگز پاك و پاكيزه نمى شود و روى سعادت را نمى بيند.
    آن حضرت ماءمور برپايى قسط بود: قل امر ربى بالقسط؛ ((بگو پروردگارم به قسط فرمان داد)).(اعراف : 29) رسول خدا (صلى الله عليه و آله )، مظهر كامل عدالت بود. ايشان مى فرمود:
    خداوند مرا به نه چيز سفارش كرده است :... و عدالت در خشنودى و خشم (768).
    از ابوسعيد خدرى نقل شده است كه در يكى از روزها پيامبر سرگرم تقسيم مالى ميان ما بود. ذو الخويصره كه مردى از بنى تميم بود، گفت : يا رسول الله ! با عدالت تقسيم كن . حضرت فرمود: واى بر تو! اگر من عدالت نداشته باشم ، چه كسى به عدالت رفتار مى كند؟ اگر من عادل نباشم ، تو زيان كرده اى (769).
    آن حضرت عادل ترين مردم بود و 23 سال رسالت براى آن بود كه عدالت در همه ابعادش آشكار شود. اميرمؤمنان على (عليه السلام) در توصيف آن حضرت مى فرمايد:
    دين حق را به حق آشكار كرد. از نادرستى ها و باطل هايى كه سر و صدا به راه انداخته بودند، جلوگيرى كرد و صولت گمراهى ها را در هم شكست . همان گونه كه با تمام قدرت ، سنگينى بار رسالت را تحمل كرد، به فرمان حق قيام كرد و به سرعت در راه رضا و خشنودى او گام برداشت . حتى يك قدم هم عقب ننشست . اراده محكمش سست نگشت و در پذيرش وحى نيرومند بود. نگهبان پيمان رسالت بود. آنچنان در اجراى فرمان خدا كوشش كرد كه شعله فروزان حق را آشكار و راه را براى جاهلان روشن ساخت . دل هايى كه در فتنه و گناه فرو رفته بودند، به واسطه او هدايت شدند و پرچم هاى حق را برافراشت . او داراى منطق عادلانه و طريقى جداكننده حق از باطل بود(770).
    با اجراى عدالت ، مردم بى نياز مى شوند و فقر و ندارى از ميانشان رخت بر مى بندد. به اعتقاد پيامبر عدالت ، وجود فقر و مسكنت نشانه بى عدالتى اقتصادى است . از همين رو مى فرمود:
    بى گمان ، خداوند روزى بينوايان را در اموال و دارايى توانگران قرار داده است . پس اگر گرسنه و برهنه ماندند، بر اثر گناه توانگران است و حقى است بر خدا كه آنان را در آتش دوزخ سرنگون سازد(771).
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

  10. #120
    مدیر ارشد انجمن فرهنگی
    عهد آسمانى آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 6,393      تشکر : 18,195
    11,956 در 3,707 پست تشکر شده
    وبلاگ : 1
    دریافت : 0      آپلود : 0
    عهد آسمانى آنلاین نیست.

    پیش فرض پاسخ : ۩***۩ ملکوت اخلاق ۩***۩




    95 - مسئوليت پذيرى

    پيامبران الهى چون از ظرفيت وجودى بالايى برخوردار بودند، در پذيرش ‍ مسئوليت هاى فردى ، خانوادگى و اجتماعى ، بر ديگران پيشى مى گرفتند كه سيره رسول الله (صلى الله عليه و آله ) در اين زمينه از همه درخشنده تر است . قرآن هم اين روحيه را به زيبايى ترسيم مى كند كه ايشان چگونه براى راهنمايى به مردم روز و شب نمى شناخت :
    حريص عليكم بالمؤمنين رئوف رحيم .(توبه : 128)
    و نسبت به هدايت و سعادت شما حريص است و نسبت به مؤمنان ، رئوف مهربان است .
    او حتى نسبت به كسانى كه زمينه هدايت را از كف داده بودند و در برابر حق سركشى مى كردند و دشمن سرسخت آرمان هاى رسول الله (صلى الله عليه و آله ) به شمار مى رفتند، خود را مسئول مى دانست . ايشان مى كوشيد آنان را از آتش دوزخ رهايى بخشد. در اين راه تا بدانجا پيش مى رفت كه خداى سبحان از ايشان مى خواست خويشتن دارى كند و خود را به زحمت نيندازد:
    طه ما انزلنا عليك القرآن لتشقى .(طه : 1)
    قرآن را بر تو نازل نكرديم كه اين مقدار خود را به زحمت اندازى .
    انسان به بركت تكليف و حس مسئولت مى تواند نردبان تعالى را بپيمايد.
    اساسا آدمى در برابر خود، ديگران و خداى خود مسئول است . پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) در اين باره مى فرمايد:
    همه شما نسبت به زيردستان خود مسئول هستيد. پس حاكم نسبت به رعيت خود مسئوليت دارد. مرد، سرپرست خانواده است و نسبت به آنها وظيفه دارد. زن ، نگهبان خانه شوهر و فرزندان اوست و نسبت به آنها مسئوليت دارد. بنده هم نگهبان اموال مولاى خود است و در اين باره مسئول است . آگاه باشيد كه همه شما بندگان هستيد و نسبت به رعيت خود مسئوليت داريد(772).
    تنها در پرتو احساس مسئوليت در برابر جامعه است كه رعايت حقوق ديگران معنا مى يابد. مسلمان بودن ، حقوق و تكاليف ويژه اى را براى فرد به بار مى آورد كه مسئوليت در برابر هم كيشان يكى از آنهاست . هر كس صداى آنها را بشنود و به فريادشان نشتابد، مسلمان نيست . اين مسئوليت پذيرى به طور كامل در پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله ) نمودار بود، به گونه اى كه خداوند متعال در آيه كريمه مى فرمايد:
    فلعلك باخع نفسك على آثارهم ان لم يؤ منوا بهذا الحديث اءسفا. (كهف : 6)
    گويى تو مى خواهى به خاطر رفتار آنان ، خود را از غم و اندوه هلاك كنى ؛ اگر به اين گفتار ايمان نمى آورند.
    تلاش خستگى ناپذير و بى منت پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) در ارشاد و رهبرى مردم كه با تدبير و آينده نگرى ، براى سعادت مندى همه بشريت و هميشه تاريخ همراه بود، بر كسى پوشيده نيست .
    ۩***۩  ملکوت اخلاق ۩***۩

صفحه 12 از 15 نخستنخست ... 289101112131415 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •