هروقت کسي بدي مي کند، در آن لحظه بيماراست سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
هروقت کسي بدي مي کند، در آن لحظه بيماراست
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    مدير کل سایت
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آواتار ها

    تاریخ عضویت : امرداد 1388
    صلوات
    23071
    دلنوشته
    43
    اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
    نوشته : 62,773      تشکر : 57,582
    171,615 در 50,178 پست تشکر شده
    وبلاگ : 173
    دریافت : 9      آپلود : 102
    فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)* آنلاین نیست.

    جديد هروقت کسي بدي مي کند، در آن لحظه بيماراست




    هوالطبيب

    هروقت کسي بدي مي کند، در آن لحظه بيماراست

    روزي سقراط حکيم مردي را ديد که خيلي ناراحت و متآثر است. علت ناراحتي اش را پرسيد.
    پاسخ داد: “در راه که مي آمدم يکي از آشنايان را ديدم.سلام کردم. جواب نداد و با بي اعتنايي و خود خواهي گذشت و رفت و من از اين طرز رفتار او خيلي رنجيدم.”
    سقراط گفت: چرا رنجيدي؟
    مرد با تعجب گفت: “خوب معلوم است که چنين رفتاري ناراحت کننده است.”

    سقراط پرسيد: اگر درراه کسي را مي ديدي که به زمين افتاده و از درد و بيماري به خود مي پيچد آيا از دست او دلخور و رنجيده مي شدي؟
    مرد گفت: “مسلم است که هرگز دلخور نمي شدم . آدم از بيمار بودن کسي دلخور نمي شود.”



    سقراط پرسيد: به جاي دلخوري چه احساسي مي يافتي و چه مي کردي؟
    مرد جواب داد: احساس دلسوزي و شفقت و سعي مي کردم طبيب يا دارويي به او برسانم.



    سقراط گفت: همه اين کارها را به خاطر آن مي کردي که او را بيمار مي دانستي آيا انسان تنها جسمش بيمارمي شود؟ و آيا کسي که رفتارش نا درست است روانش بيمار نيست؟ اگر کسي فکر و روانش سالم باشد هرگز رفتار بدي از او ديده نمي شود؟ بيماري فکري و روان نامش غفلت است و بايد به جاي دلخوري و رنجش نسبت به کسي که بدي مي کند و غافل است دل سوزاند و کمک کرد و به او طبيب روح و داروي جان رساند.
    پس از دست هيچ کس دلخور مشو و کينه به دل مگير و آرامش خود را هرگز از دست مده و بدان که هروقت کسي بدي مي کند، در آن لحظه بيماراست.



    پند ها:
    روحيه انزواطلبي و فردگرايي و خودخواهي، فرد را از چشم‏ها و دل‏ها مي‏اندازد. برعکس، انس و الفت و جوشيدن و گرم‏گرفتن با مردم، عواطف و محبت‏هاي آنان را فراهم مي‏آورد. کسي که با مردم نمي‏جوشد و هميشه با دامن تنهايي و گوشه انزوا و خودگرايي پناه مي‏برد، يا دچار غرور و تکبر است، يا از آثار و برکات« الفت» بي‏خبر است، يا مشکلي در تربيت خانوادگي داشته که او را «جمعي» بار نياورده‏اند و ميدان براي «مردم جوشي» برايش فراهم نساخته‏اند.



    بايد پذيرفت که سليقه‏ها و روحيه‏هاي همه يکسان نيست و همه ذوق و پسند و راه و روش ما را ندارند. ما هم چاره‏اي از زيستن با آنان نداريم، پس بايد« مدارا» کنيم
    حضرت علي عليه‏السلام مي‏فرمايد: «سر آغاز حکمت، مدارا کردن با مردم است». (1)
    پاورقي:
    1- غرر الحکم، ج 4 ص 52.











    هروقت کسي بدي مي کند، در آن لحظه بيماراست
    *******************************
    اشتباه من این بود ….هر جا رنجیدم ، لبخند زدم ….
    فکر کردند درد ندارد ، محکم تر زدند

    *******************************
    گرچه گذر زمان فرصت مهرورزیدن رادریغ نمی کند،امامرگرااستثنائی نیست. فرصت ها را براي مهرورزي دريابيم

    *******************************
    سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوت می کند روزی حرفهایش را
    سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت


    *******************************



  2. تشكر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •