۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩ سایت آیه های انتظار انجمن آیه های انتظار
ثبت نام
سلام مهمان گرامي؛

خوش آمدید، براي مشاهده انجمن با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
تبلیغات تبلیغات
۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩
صفحه 9 از 18 نخستنخست ... 5678910111213 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 81 تا 90 , از مجموع 171
  1. #81
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    ضباب بن عامر
    او از طايفه حارث بن كعب (794) و به گفته برخى از متاءخرين از قبيله تميم است .(795) از احـوال زنـدگـانـى وى بـه جـز حـضور در كربلا اطلاعى در دست نيست . ضـبـاب در روز عـاشـورا در نـبرد نخستين سپاه عمر سعد، بدون هماورد خواندن به فيض ‍ شهادت نايل گشت .(796)


    ضبيعة بن عمرو
    ضـبيعة بن عمرو(797) در منابع رجالى و تاريخى نام و نشانى از او وجود ندارد. تنها در زيارت رجبيّه ، به عنوان شهيد كربلا بر او چنين درود فرستاد شده است :
    ((السلام على ضُبيعة بن عمرو.))(798)

    ضبيعة بن عمر - ضبيعة بن عمرو

    ضرْغامة بن مالك تغلبى
    تـسـمـيـة مـن قـتـل مـع الحـسـيـن (ع )، ش 40؛ تـغـلبـى ، مـنـسـوب بـه تـغـلب بـن وائل بـن قـاسـط (الانساب ، ج 1، ص 469). شيخ طوسى ، بى آن كه از قبيله ضرغامه ، يـاد كـنـد او را از يـاران امـام حـسـيـن (ع ) دانـسـتـه اسـت . (رجـال طـوسـى ، ص 75) در بـرخى از منابع ، از ضرغامة ، بدون نسبت ((تغلبى )) ياد كرده اند. (اقبال ، ج 3، ص 78).
    ضـرْغـامة ، از شيعيانى بود كه در كوفه با حضرت مسلم (ع ) بيعت كرد و پس از شهادت آن بـزرگـوار بـه لبـاس دشمن درآمد(799) و همراه آنان از كوفه خارج شد؛ و در كربلا به امام حسين (ع ) پيوست . روز عاشورا در نبردى دليرانه گروهى را مجروح كرد و جـمـعـى را بـه هـلاكـت رسـاند.(800) سرانجام در نبرد نخست (801) و به قـولى پـس از نـمـاز ظـهـر(802) بـه فـيـض شـهـادت نايل گشت . برخى از متاءخرين رجز ذيل را به ضرغامه نسبت داده اند ولى در منابع متقدم از مالك بن دودان نقل شده است :(803)
    اِليكم مِنْ مالك ضِرْغامٍ
    ضَرْبَ فتىً يَحْمى عَن الكرامِ
    يَرْجو ثَوابَ اللّه بالتمامِ
    سُبحانَه مِنْ مَلكِ العلاّمِ(804)
    آمـاده ضـربـتِ مـالك ضـرغـام بـاشـيـد؛ جوانى كه از بزرگواران حمايت مى كند، و ثواب كامل را از خداوند دانا و منزّه اميدوار است .
    در زيارت ناحيه مقدسه امام (ع ) و رجبيّه نيز از او چنين ياد شده است :
    ((السلام على ضرغامة بن مالك ))(805)

    ظهير بن حسان اسدى - زهير بن حسان كوفى

    عائد بن حرب سلانى
    سـيـره نـويـسـان و مـقـتـل نـگاران درباره زندگانى او سخنى نگفته اند. تنها عمادزاده با اسـتـناد نادرست به زيارت ناحيه مقدسه امام (ع ) او را در زمره شهيدان كربلا قرار داده و مـى گـويـد: عـائد در نـبـرد نـخـسـتـيـن بـه فـيـض شـهـادت نايل گشت .(806)

    عائذ بن مجّمع مَذْحِجى
    عـائذ بـن مـجـّمـع بـن عـبداللّه بن مجمّع بن مالك بن اياس بن عبد مناة بن عبيداللّه بن سعد العـشـيـرة المـذحـجـى . (ابـصارالعين ، ص 145 و 146، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة )
    ر.ك به مقاله ((عمير بن عبدالله مذحجى )).
    او بـه شـجـاعـت و انـسانيت معروف بود.(807) هنگامى كه خبر شهادت قيس بن مسهر صـيـداوى ، پيك اعزامى سيدالشهدا(ع ) به كوفه را شنيد،(808) با پدرش و چند تـن ديـگـر(809) بـراى حـمـايت از امام حسين (ع ) از كوفه حركت و در عُذَيب هجانات (810) بـا آن حـضـرت مـلاقـات كـرد.(811) عـائذ و هـمـراهـانـش بـا حـمـايـت ابـاعـبداللّه (ع ) و بر خلاف نظر حرّ به كاروان حسينى پيوستند(812) و عائذ در نـبـرد نـخـسـتِ روز عـاشـورا و بـه قـولى قـبـل از آن بـه فـيـض شـهـادت نايل گشت .(813)

    عائس بن اءبى شبيب شاكرى - عابس بن ابى شبيب شاكرى

    عابس بن اءبى حبيب شاكرى - عابس بن ابى شبيب شاكرى

    عابس بن اَبى شَبث شاكرى - عابس بن ابى شبيب شاكرى
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  2. #82
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عابس بن اءبى شُبيب شاكرى
    عـائش (پـاورقـى بـحارالانوار، ج 45، ص 73). عباس بن حبيب (اسرارالشهادة ، ج 2، ص 54).
    پدرش را شبيب ، حبيب ، شِبْث و ليث نيز گفته اند. (ارشاد، ج 2، ص 106 ((پاورقى ))، كـنـگـره جـهـانـى هـزاره شـيـخ مفيد؛ مقتل الحسين (ع ) خوارزمى ، ج 2، ص 26، انوارالهدى ؛ اقـبـال الاعـمـال ، ج 3، ص 79 و 345؛ مـثـيـرالاحـزان ، ص 32؛ اسـرارالشهادة ، ج 2، ص 296.)
    منسوب به شاكر، تيره اى از بنى همْدان الانساب ، ج 3، ص 382).
    عـابـس فـرزند اءبى شبيب بن شاكر بن ربيعة بن مالك بن صعب بن معاوية بن كثير بن مـالك بـن جـشـم بـن حـاشـد(814) و مـولاى ـ غـلام يـا هـم پـيـمـان ـ بـنى شاكر است .(815)
    او از يـاران بـاوفـاى امـام حـسـيـن (ع )(816) و بـه قـولى از خاصّان امام على (ع ) بـود.(817) عـابـس از مهتران ، دلاوران ، سخنوران ، عابدان و شب زنده داران شيعه بـود.(818) بـه گـفـتـه بـرخى از معاصرين ، هنگامى كه امام حسين (ع ) مى خواست نـمـاز ظـهـر عـاشـورا را اقامه كند وى مقابل آن حضرت ايستاد و بدن برهنه خويش را سپر تيرهاى بلا ساخت .(819)
    عابس ، نخستين كسى بود كه در منزل مختار، هنگام قرائت نامه امام حسين (ع ) براى شيعيان كـوفـه بـه پـاخـاسـت و پـس از حـمـد و ثـنـاى خـداونـد متعال خطاب به حضرت مسلم (ع ) گفت :
    من درباره مردم به شما خبر نمى دهم و نمى دانم نيّتشان چيست و از جانب آنها وعده فريبنده نـمـى دهم . به خدا قسم از چيزى كه درباره آن تصميم گرفته ام سخن مى گويم هنگامى كـه دعـوت كـنـيد مى پذيرم و همراه شما با دشمنانتان مى جنگم و با شمشير از شما دفاع مى كنم تا به پيشگاه خداوند روم و از اين كار جز ثواب چيزى نمى خواهم .(820)
    پـس از بـيعت كوفيان با حضرت مسلم (ع )، عابس با شوذب به عنوان پيك ، نامه آنان را به امام حسين (ع ) رساند.
    چون روز عاشورا آتش جنگ شعله ور گرديد و برخى از ياران اباعبداللّه (ع ) به شهادت رسيدند.(821) عابس به شوذب گفت : اى شوذب ؛ مى خواهى چه كار بكنى ؟ گفت : هـمـراه تـو در كـنار پسر رسول خدا(ص ) مى جنگم تا كشته شوم . عابس گفت :... امروز بايد با تمام توان براى سعادت خويش تلاش كنيم . زيرا فردا روز حساب است نه روز عـمـل . آن گـاه عـابس به خدمت امام (ع ) رسيد و گفت : اى اباعبداللّه ! هيچ كس در روى زمين نـزد مـن از شما عزيزتر و محبوب تر نيست . اگر مى توانستم با چيزى بهتر از جانم از شـمـا دفـاع كنم دريغ نمى كردم . درود بر تو اى اباعبداللّه . خداوند را گواه مى گيرم كه بر راه تو و پدرت استوار هستم . سپس با پيشانى مجروح و با شمشير بركشيده به سوى ميدان شتافت .
    ربـيـع بـن تـمـيم هَمْدانى ، از سران سپاه يزيد مى گويد: ((چون عابس را ديدم شناختم . زيـرا او را در جـنـگ هـا ديـده بودم . فرياد زدم ، اى مردم ! اين شخص ، شير شيران است او فـرزنـد ابـى شـبـيـب است . هيچ كس از شما سوى وى نرود. عابس مكرّر فرياد مى زد، آيا مـردى وجـود نـدارد كـه بـا مـردى مبارزه كند؟ كسى به ميدان نرفت تا ابن سعد فرمان داد سـنـگ بـارانـش كنيد. عابس چون ديد از هر طرف به سويش سنگ پرتاب مى شود، زره از تـن بيرون آورد و كلاهخود از سر بيفكند و بر آنها حمله كرد. به خدا قسم ديدم او بيش از دويـسـت تـن را طـرد كـرد. سـرانـجـام در قـلب مـيـدان و مـحـاصـره دشـمـن به درجه شهادت نـايل گشت . سر او را در دست چند نفر ديدم كه هر كدام ادعا مى كرد وى ، او را كشته است . عـمـر سـعـد گـفـت : مشاجره نكنيد. هيچ كس نمى توانست يك تنه عابس را بكشد. شما همگى تـوانـسـتـيـد بـا هـم او را بـكـشـيـد. بـا ايـن سـخـن ، نـزاع و كـشـمـكـش آنـهـا خـاتمه يافت .))(822)
    در زيارت ناحيه مقدسه امام (ع ) و رجبيه از وى چنين ياد شده است :
    ((السلام على عابس بن شبيب الشاكرى .))(823)
    مرحوم شيخ عباس قمى نيز درباره او گفته است :
    السـلام عـليـك يـا عـابـس بـْنِ اَبـى شـبـيـب الشـاكـرى اَشْهَدُ اَنَّكَ مَضيت على مامضى عليه البدريون والمجاهدون فى سبيل اللّه .(824)
    درود بـر تـو اى عـابـس بـن ابـى شـبـيـب شاكرى ، گواهى مى دهم آنچه [ از مصائب ] بر رزمندگان بدر و مجاهدين راه خدا گذشت بر تو نيز وارد شده است .


    عابس بن شبيب شاكرى - عابس بن اءبى شبيب شاكرى

    عابس بن ليث شاكرى - عابس بن اءبى شبيب شاكرى

    عاتكه بنت مسلم بن عقيل - حميده بنت مسلم بن عقيل

    عارف - رافع بن عبداللّه

    عامر بن جُلَيْدة
    خـُلَيـْدة ، خـُلْيـة ، خـُلَيـْد و حـُلَيـد نـيـز نوشته اند. (وسيلة الدارين ، ص 162؛ فرسان الهيجاء، ج 1، ص 184.)
    درباره احوال زندگانى عامر در منابع رجالى و تاريخى پيشين ذكرى به ميان نيامده است . تـنـهـا بـرخى از منابع اخير با استناد به زيارت رجبيه وى را از شهيدان كربلا قلمداد كرده اند.(825) در اين زيارت از او چنين ياد شده است :
    ((السلام على عامر بن جُلَيْدة .))(826)

    عامر بن حسّان طائى
    عامر(827) يا عمّار(828)، فرزند حَسّان بن شُرَيْح طائى و منسوب به طىّ (جُلْهُمَة ) و از نسل حضرت نوح (ع ) است .(829) پدرش از ياران امام على (ع ) بود كه در جنگ جمل شركت جست و در جنگ صفين به شهادت رسيد. نواده او، عبداللّه بن احمد نيز از عـلمـا و راويـان شـيـعـه مـى بـاشد.(830) عامر، از شيعيان مخلص و دليران بنام بـود(831) كـه هـمـراه امـام حـسـين (ع ) از مكّه به كربلا آمد و چون روز عاشورا جنگ درگـرفـت بـه مـيـدان رفـت و در نـبـرد نـخـسـتـيـن ،(832) در مقابل ديدگان امام (ع ) به فيض شهادت نايل گشت .(833) در زيارت ناحيه مقدسه امام (ع ) و رجبيه از او چنين ياد شده است :
    ((السلام على عمّار بن حسان بن شُريح الطائى .))(834)
    درود بر عمّار بن حسّان بن شريح طائى ...))

    عامر بن حُلَيْد - عامر بن جليدة

    عامر بن خليدة - عامر بن جليدة

    عامر بن خليد - عامر بن جليدة

    عامر بن خُلْيه - عامر بن جليدة

    عامر بن مالك
    عـامـر در مـيـان مـنـابـع رجـالى و تـاريـخـى نـام و نـشـانـى نـدارد و اصـل و نـسب و قوميت وى نيز دانسته نيست . تنها برخى از معاصران با استناد به زيارت رجبيّه نام او را در زمره شهيدان كربلا آورده اند.(835) در اين زيارت از وى چنين ياد شده است :
    ((السلام على عامر بن مالك ))(836)
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  3. #83
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عامر بن مسلم عبدى
    عـامـر از خـانـدان عـبـدالقـيـس و از فـرزنـدان جـديـلة بـن اسـد اسـت . (تـسـمـيـة مـن قـتل مع الحسين (ع )، ش 46؛ حدائق الورديه ، ص 104.) برخى نيز سلسله نسب او را به عـمـيـرة بـن اسـد رسـانـده انـد. (جمهرة انساب العرب ، ص 293) بعضى از معاصرين با توثيق عامر، مجهول دانستن وى را (رجال طوسى ، ص 77) ناشى از عدم فحص تلقى كرده اند. (فرسان الهيجاء، ج 1، ص 185.)

    عـبـدى مـنسوب به عبدالقيس بن افصى ... بن ربيعة بن نزار (الانساب ، سمعانى ، ج 4، ص 135) اسـت . ولى بـرخـى از مـتـاءخرين مى گويند: او سعدى و از فرزندان حسان بن شـريـح بـن سـعـد مـى بـاشـد. (تـنـقـيـح المـقـال ، ج 2، ص 317؛ حـاشـيـه رجال طوسى ، ص 77؛ ياران پايدار، ص 88.) برخى ديگر نيز بر اين باورند كه هر دو نـسـبتِ عبدى و سعدى ، در گروه بندى عدنان به حساب مى آيد (انصارالحسين (ع )، ص 96)
    عامر از چهره هاى درخشان تشيّع در بصره بود كه همراه مولايش ـ هم پيمان يا غلام ـ سالم و يزيد بن ثبيط به طرف مكّه حركت كرد و در منزلگاه ابطح (837) به امام حسين (ع )پـيـوسـت (838) و در روز عـاشـورا در نـبـرد نـخـسـت بـه فـيـض شـهـادت نايل گشت .(839)
    در زيارت ناحيه مقدسه امام (ع ) و رجبيّه از او چنين ياد شده است :(840)
    ((السلام على عامر بن مسلم و مولاه سالم .))

    عباد بن ابى مهاجر - عباد بن مهاجر

    عباد بن مهاجر بن ابى مهاجر - عباد بن مهاجر

    عبّاد بن مهاجر
    نـام پـدر او را ابـى مـهـاجـر گـفـتـه انـد (تـسـمـيـة مـن قتل شماره 87).
    فـرسـان الهـيجاء، ج 1، ص 186؛ اعيان الشيعة ، ج 1، ص 611. نام جدّ او را ابى مهاجر گـفـتـه انـد. (ابـصـارالعين ، ص 201، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة ؛ تنقيح المقال ، ج 2، ص 122.)
    فـضـل بـن زبـير كوفى ، از راويان قرن دوم هجرى درباره او مى گويد: ((عبّاد، فرزند ابى مهاجر جُهَنى (841) و از شهيدان قبيله جُهَيْنِه در كربلا است .))(842)
    بـه گفته سيره نويسان متاءخر وى از شيفتگان خاندان عصمت و طهارت و از شجاعان عرب بـود. هـنـگـامى كه امام حسين (ع ) از مكه به سوى عراق حركت كرد، عبّاد و چند تن ديگر در سـرآب هـاى جـُهـَيـْنـِه (843) بـه كـاروان حـسـيـنـى پـيـوسـتـنـد. چـون در مـنـزل زبـاله (844) خـبـر شـهـادت حـضرت مسلم (ع ) و هانى منتشر شد همه آنان از اطـراف امـام (ع ) پراكنده شدند. ولى عباد باقى ماند و در روز عاشورا در نبرد نخست به فيض ‍ شهادت نايل گشت .(845)

    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  4. #84
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عبادة بن حرث انصارى
    تـنـهـا مـنـبـعـى كـه از او نـام بـرده ((عـشـره كامله )) است . در اين كتاب آمده است : عباده روز عـاشـورا خـدمـت امـام حـسـيـن (ع ) آمـد، سـلام كـرد و در حال رفتن به ميدان اين چنين رجز خواند:
    اَنَا عِبادٌ وَاَنَا ابْنُ الْحارِثِ
    لَسْتُ بِخَوّارٍ وَلا بِناكِثٍ
    عَنْ بَيْعَتى حَتّى يَرِثْنى وارثٍ
    اَلْيَوْمَ ساوى فِى الصَّعيد ماكِثٍ(846)
    من عباد فرزند حارث هستم ، ناتوان و پيمان شكن از بيعت خودم نيستم
    تا اين كه وارثم از من ارث ببرد، امروز پيكرم در خاك جايگزين مى شود.
    عـبـاده آن قـدر جـنـگـيـد تـا بـه درجـه رفـيـع شـهـادت نايل آمد.(847)

    عباس اصغر
    امـام عـلى (ع ) بـه جـز حـضـرت ابـوالفـضـل (ع ) كـه رجـال شناسان از او به عباس اكبر ياد كرده اند(848) فرزند ديگرى نيز به نام عباس اصغر داشته است .(849)
    مادر او و عمر، اطرف و رقيه ، صهبا نام دارد.(850) وى همراه برادر گرامى اش امام حـسـيـن (ع ) از مـديـنـه بـه كـربـلا آمـد و در روز تـاسـوعـا(851) يـا شـب عـاشـورا(852) بـراى تـهـيـه آب بـه سـوى شـريـعـه شتافت و به فيض شهادت نايل گشت .(853) دو حكايت ذيل شاهدى است بر شهادت او در كربلا:
    الف ) مـردى از بـنـى ابـان بـن دارم ، كـه قـبـلا زيبا و سفيدرو بود به قاسم بن اصبغ مـجـاشـعـى مـى گويد: در كربلا نوجوانى را كشتم كه در پيشانى اش اثر سجده نمايان بود. اكنون صورتم سياه گشته است . او عباس بن على (ع ) بود.(854)
    ب ) قاسم بن اصبغ مى گويد: حرملة بن كاهل اسدى ، هنگام ورود اسيران و سرهاى شهيدان كـربـلا بـه كـوفـه سـر نوجوانى را كه اثر سجده بر پيشانى اش هويدا و به ماه شب چـهـارده شـبـيه بود بر گردن اسب خويش آويخته بود. من نام آن سر را پرسيدم . گفتند: سر عباس بن على (ع ) است .(855)
    بـا تـوجـه بـه ايـن كـه حـضـرت ابـوالفـضـل (ع ) در كـربـلا كـمـتـر از 34 سـال نـداشـته (856) و چنين فردى حتما داراى محاسن است نمى توان گفت وى عباس اكبر است .(857)
    برخى نيز مى گويند: ((عباس اصغر در زمان پدر بزرگوارش از دنيا رفت و نسلى از او باقى نماند. چون نام او در زمره وارث هاى امام على (ع ) ديده نمى شود.(858)
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  5. #85
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عباس بن جَعْده جَدَلى
    نـسـبـتـش به جديله ، تيره اى از قحطانيه برمى گردد. اين قبيله به نام مادرشان ، جديلة بـنـت سـبـيـع بـن عـمـرو الحـمـريـه شـنـاخـتـه مـى شـونـد. (الانساب ، ج 2، ص 30؛ معجم قبائل العرب ، ج 1، ص 173).
    عيّاش ، تاريخ الطبرى ، ج 6، ص 74، دارالمعارف .
    عـباس ، فردى دلاور، پاكدامن و دوستدار اهل بيت (ع )(859) بود و در كوفه از مردم بـراى امـام حـسـيـن (ع ) بـيـعـت مـى گـرفت . هنگامى كه هانى بن عروه به دستور عبيداللّه دسـتـگـير شد، حضرت مسلم (ع ) براى حمله به قصر ابن زياد چهار تن را به فرماندهى قـبـايـل مـخـتـلف مـنـصـوب كـرد كـه در ايـن نـبـرد، عـبـاس فـرمـانـده اهل مدينه بود.(860) او مى گويد:
    ((بـا چـهـار هـزار جـنگجو، همراه مسلم حركت كرديم ولى هنوز به قصر نرسيده بوديم كه تعدادمان به سيصد نفر كاهش يافت .))(861)
    از گـفـتـار مـورّخـان پـيـشـيـن مـانـنـد طـبـرى و ابـن اثـيـر(862) هـنـگـام ذكـر حوادث سـال 66 ه‍.ق چـنين برمى آيد كه عبّاس (863) تا اين زمان زنده و فرمانده گروهى از سـپـاهـيـان مـخـتـار بـوده اسـت . ولى سـيـره نـويسان اخير مى گويند كه پس از شهادت حضرت مسلم (ع ) و هانى بن عروه ، محمّد اشعث كندى و به قولى محمّد بن عباس كندى او را دسـتـگـيـر كـرده و تـحـويـل ابن زياد داد. سر عباس بن جعده ، به امر عبيداللّه از بدن جدا گرديد و به فيض ‍ شهادت نايل گشت .(864)

    عباس بن حبيب شاكرى - عابس بن اءبى شبيب شاكرى

    عباس بن على (ع ) - ابوالفضل العباس (ع )

    عبدالا على بن زيد بن شجاع كلبى
    بـر اسـاس گـزارش بـلاذرى ، وى از شهيدان كربلا است .(865) ساير مورّخان و سيره نويسان نامى از او به ميان نياورده اند.

    عبدالا على بن يزيد كلبى
    عـبـدالا عـلى بـن يـزيـد كـلبـى (866) و قـارى قـرآن و جـوانـى شـجاع ، فداكار و سـواركـار مـاهـر بـود. ايـن جوان كوفى با حبيب بن مظاهر از مردم براى حضرت مسلم (ع ) بـيـعـت مـى گـرفت .(867) هنگامى كه مسلم (ع ) با ابن زياد اعلان جنگ كرد، لباس رزم پـوشـيـد و از مـنـزل بـيـرون آمد تا در محله بنى فتيان به او بپيوندد. ولى كثير بن شـهـاب و بنا به قولى حصين بن تميم عبدالاعلى را دستگير و زندانى كرد.(868) پـس از شـهـادت مـسـلم و هـانى ، عبيداللّه وى را احضار كرد و پرسيد: چرا از خانه بيرون آمـدى ؟ در اجـتـمـاع مسلم چه كاره بودى ؟ گفت : من تماشاچى بودم . مى خواستم ببينم مردم چـه مـى كـنـنـد. عـبـيداللّه گفت : اگر راست مى گويى سوگند بخور؛ ولى او از سوگند خـوردن دريـغ كـرد. ابـن زيـاد دسـتـور داد او را بـه جـبـّانـة السبيع (869) برده و گـردنـش را بـزنـنـد. مـاءمـوران او را بـه آنـجـا بـردنـد و بـه فـيـض شـهـادت رساندند.(870)
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  6. #86
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عبدالرحمن بن عبداللّه اَرْحَبى
    تـسـمية من قتل ، ش 96؛ رجال طوسى ، ص 77؛ مناقب ، ج 4، ص 98 و 122؛ ارشاد، ج 2، ص 37 و 39، كـنـگـره جـهانى هزاره شيخ مفيد؛ تذكرة الخواص ، ص 221. عبدالرحمن بن عـبـيـد ارحبى (اخبار الطوال ، ص 229؛ روضة الشهداء، ص ‍ 205، كتابفروشى اسلامية ) اَرْحـَبـى منسوب به اَرْحَبْ، تيره اى از همدان است . (تسمية ، همان جا؛ الانساب ، سمعانى ، ج 1، ص 106) و عبدالرحمن كدرى (فرسان الهيجاء، ج 2، ص 234).
    عـبـدالرحمن ، از تابعين و مردى شجاع (871) و كاردان و فصيح بود.(872) بـه گـفـتـه بـرخـى از مـورخـيـن ، وى و چـنـد تـن ديـگـر در دوازدهـم مـاه مـبـارك رمـضـان سال 60 ه‍.ق با حدود صد و پنجاه دعوت نامه (873) كه از طرف يك يا دو يا چهار نفر بود عازم مكه گرديد.(874) ولى برخى ديگر گفته اند: عبدالرحمن و بيش از 150 نـفـر ديگر از كوفه به سمت مكه روانه شده و به خدمت امام حسين (ع ) رسيدند و با هر كدام دو يا سه يا چهار نامه بود.(875)
    در پى ارسال نامه هاى فراوان مردم كوفه به اباعبداللّه الحسين (ع )، عبدالرحمن و قيس بـن مـسهّر صيداوى و عمارة بن عبدسلولى به فرمان آن حضرت با مسلم (ع ) راهى كوفه شـد؛(876) و پـس از شـهـادت حـضـرت مـسـلم (ع ) بـه خـدمـت امـام (ع ) بـرگـشـت ؛(877) و در روز عـاشـورا بـا كـسـب اجـازه از سـيـّدالشـهـدا بـه مـيـدان شـتـافـت ؛(878) و در حـمـله نـخـسـت بـه شـرف شـهـادت نايل گشت .(879)
    او در حال نبرد چنين رجز مى خواند:
    انّى لِمَنْ يُنْكِرنى اِبْنُ الكدن
    إ نّى عَلى دينِ حُسَينٍ وَحَسَنْ(880)
    كسى كه مرا انكار مى كند [ بداند] من فرزند كدن هستم و دينم دين حسين و حسن است .
    در زيارت ناحيه مقدسّه امام (ع ) از وى چنين ياد شده است :
    ((اَلسَّلامُ عـَلى عـَبـدِ الرَّحـمـنِ بـْنِ عـَبـْدِاللّهِ بـْنِ الْكـِدِرِ(881) اءلاَْرْحـَبـى .))(882)

    عبدالرحمن بن عبداللّه اءزدى - عبدالرحمن بن عبداللّه يزنى

    عبدالرحمن بن عبداللّه بزنى - عبدالرحمن بن عبداللّه يزنى

    عبدالرحمن بن عبداللّه بن كدر - عبدالرحمن بن عبداللّه ارحبى

    عبدالرحمن بن عبداللّه ذى يزنى يمنى - عبدالرحمن بن عبداللّه يزنى

    عبدالرحمن بن عبداللّه يَزَنى
    مـنـاقـب ، ج 4، ص 110؛ الفـتـوح ، ج 5، ص 194، مـقتل الحسين (ع )، خوارزمى ، ج 2، ص 21، انوارالهدى . يَزَنى منسوب به يَزَن ، تيره اى از حـِمـْيـَر. (الانـسـاب ، ج 5، ص 691) او را ذى يـَزَنـى يـمـنى نيز گفته اند. ذى يَزَن از فرزندان انوشيروان و ساكن يمن بوده است . (وسيلة الدارين ، ص 170). در زيارت رجبيّه ، ازدى نـامـيـده شـده اسـت . (اقـبـال الاعـمـال ، ج 3، ص 345) ازدى مـنـسـوب بـه ازد و به احـتـمـال از نـسـل اَزْد بن غوث ... بن سباء مى باشد. (الانساب ، ج 1، ص 120) به گفته بـرخـى از مـعـاصـريـن ظـاهـرا وى هـمـان عـبـدالرحـمـن بـن عـبـداللّه ارحـبـى اسـت . (مـعـجـم رجال الحديث ، ج 9، ص 336) بزنى نيز گفته اند (مجالس الشهدا، ص 117).
    عـبـدالرحـمـن هـنـگـام دعـوت كـوفـيـان از امـام حـسـيـن (ع ) به فرمان آن حضرت با مسلم بن عـقـيـل (ع ) و قـيـس بـن مـسـهـر صـيـداوى و عـمـارة بـن عـبـداللّه سـلولى عـازم كـوفـه گرديد.(883)
    وى در روز عـاشـورا پـس از مـسـلم بـن عـوسـجـه (884) و بـه قـولى پـس از هـلال بـن نـافـع (885) و بـا كـسب اجازه از سيّدالشهدا(ع ) به ميدان مبارزه شتافت (886) و چنين رجز خواند:
    اَنا بنُ عبدِاللّه مِنْ آل يَزَنْ
    دينى على دين حسينٍ وَحَسَنْ
    اَضْرِبُكُمْ ضَرْبَ فَتىً مِنَ اليمنْ
    اءَرْجُو بِذاك الفوزَ عِنْدَ المُؤْتمنْ(887)
    مـن پسر عبداللّه از خاندان يَزَن هستم . دين من ، دين حسين و حسن است . مانند جوان يمنى شما را مى زنم . اميدوارم با اين كار نزد خداوند متعال رستگار شوم .
    گـروه زيـادى از دشـمـن را بـه هـلاكـت رسـاند(888) و سرانجام به فيض شهادت نايل گشت .
    در زيارت رجبيه از او چنين ياد شده است :
    ((السلام على عبدالرحمن بن عبداللّه الازدى .))(889)
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  7. #87
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عبدالرحمن بن عبد ربّ خزرجى
    او را عـبـدالرحـيـم (تـنـقـيـح المـقـال ، ج 2، ص 145. بـه نقل از نسخه اى از رجال طوسى .) و پدرش را عبد ربّه نيز ناميده اند. (ملهوف ، ص 154؛ مثيرالاحزان ، ص 54).
    خـَزْرَجـى ، مـنـسـوب بـه خـَزْرَج ، يـكـى از دو طـايـفـه بـزرگ مـديـنـه . (تـسـمـيـة مـن قـتـل مـع الحـسـيـن (ع )، ش 51؛ الانـسـاب ، ج 2، ص 359؛ رجـال طـوسى ، ص 76.) او را بدون وصف خزرجى از ياران امام على (ع ) قلمداد كرده اند. (رجـال طـوسـى ، ص ‍ 50) وى را انـصارى نيز گفته اند. آنها صحابى ساكن مدينه و از فـرزنـدان اوس و خـزرج بودند و به سبب يارى كردن پيامبر(ص ) انصار ناميده شده اند (الانساب ، ج 1، ص 219).
    او، صحابى پيامبر اكرم (ص )(890) و از تربيت شدگان با اخلاص امام على (ع ) بـود كـه قـرآن را از آن حضرت فراگرفت .(891) هنگامى كه اميرالمؤ منين (ع ) در رحـبـه (892) مردم را سوگند داد كه هر كس خودش از پيامبر(ص ) در روز غدير خم سـخـنى درباره من شنيده از جا بلند شود و بگويد؛ عبدالرحمن يكى از افرادى بود كه از جا برخاست و گفت : من شنيدم كه پيامبر(ص ) فرمود:
    ((... اَلا فَمَنْ كُنتُ مولاه فَعَلىّ مولاه ...))(893)
    ... آگاه باشيد هركس من مولاى اويم پس على سرور اوست ... .
    عبدالرحمن ، از شخصيت هاى بارز كوفه بود كه در آنجا از مردم براى امام حسين (ع ) بيعت مـى گـرفـت .(894) او و بـريـر، در شـب يـا روز تـاسوعا(895) پشت خيمه نظافت منتظر بودند تا پس از امام (ع ) تنظيف كنند. برير با او مزاح مى كرد. عبدالرحمن گـفـت : اى بـريـر! آيـا مـى خـنـدى ؟ اكـنـون مـوقـع خـنـده و جـاى سـخـنـان خـنـده آمـيز نيست ...))(896)
    عـبـدالرحـمـن ، روز عاشورا با شعله ور شدن آتش جنگ به ميدان شتافت (897) و در نـبـرد نـخـسـت (898) و بـه قـولى پـس از نـمـاز ظـهـر بـه فـيـض شـهـادت نايل گشت .(899)

    عبدالرحمن بن عبدربّه - عبدالرحمن بن عبدربّ خزرجى

    عبدالرحمن بن عبيد اءرحبى - عبدالرحمن بن عبداللّه اءرحبى

    عبدالرحمن بن عرزة
    مـنـابـع كـهـن از چـنـيـن شـخـصـى نـام نـبـرده انـد. تـنـهـا در نـسـخـه اى از رجـال طـوسـى ، وى و بـرادرش ، عـبـداللّه در شـمـار اصـحـاب امـام حـسـيـن (ع ) يـاد شـده اند.(900) مؤ لف تنقيح المقال ، اگر چه نام او را در زمره شهيدان كربلا قرار داده ولى مـى گـويـد: چـون در هـيـچ يـك از نـسـخـه هـاى سـِيـر و مـقـاتل ، عبدالرحمن به عنوان يكى از اصحاب سيّدالشهدا(ع ) ذكر نشده صحيح آن است كه بگوييم : نام پدر او عروة مى باشد نه عرزة .(901)
    بـرخـى از مـعـاصرين نيز مى گويند: بعيد نيست كه وى ، همان عبدالرحمن بن عروه غفارى بـاشد كه تشابه اسمى ميان عروة و عرزة سبب شده ، نسّاخ نام پدر او را دوگونه (عروة و عرزة ) ثبت كنند.(902)

    عبدالرحمن بن عروه غفارى
    مثيرالاحزان ، ص 58؛ مقتل الحسين (ع )، خوارزمى ، ج 2، ص 26، انوارالهدى . عزرة (انساب الاشـراف ، ج 3، ص 199، دارالتـعـارف ) و عـَزْوَده نـيـز گـفـتـه انـد. (الكامل ، ج 4، ص 72).
    غِفارى ، منسوب غِفار بن مُلَيْل ... بن كنانة . (الانساب ، ج 4، ص 304.)
    عبدالرحمن ، از بزرگان و شجاعان بانفوذ كوفه بود. جدّش ، حرّاق به حمايت از امام على (ع ) در جنگ هاى آن حضرت شركت كرد.(903)
    آن گـاه كـه در روز عـاشـورا بـيـشـتـر يـاران سـيـّدالشـهـدا(ع ) به شهادت رسيدند، او و بـرادرش ، عـبـداللّه بـه مـحـضـر امـام حـسين (ع ) آمده و گفتند: اى ابوعبداللّه ! دشمن ما را مـحـاصره كرده ، دوست داريم مقابل تو بجنگيم و جان خويش را فدا سازيم .(904) امـام حـسـين (ع ) به آنها خوش آمد گفت و اجازه ميدان داد. عبدالرحمن ، پس از عمرو بن قرظه انصارى (905) يا عمرو بن جناده (906) و به قولى يحيى بن سليم مازنى (907) وارد مـيـدان شد. او بيست (908) و به قولى 42 تن از دشمن را در دو نـوبـت بـه هـلاكـت رسـانـد؛(909) و سرانجام در جنگ تن به تن (910) به فيض شهادت نايل گشت .(911)
    وى در حال مبارزه چنين رجز مى خواند:
    قَدْ عَلِمَتْ حَقّا بنو غِفارٍ
    وخِنْدَفٌ بعد بنى نِزار
    لَنَضْرِبَنَّ مَعْشَر الفُجّارِ
    بِكُلِّ عَضْبٍ صارمٍ بَتّار
    يا قوم ذو ذوا عن بنى الاحرار
    بالمَشْرَفى (912) والقَنا الخَطّارِ(913)
    بنو غفار و خِنْدَف و بنى نزار به حقّ مى دانند كه با هر شمشير برّان گروه بدكاران را مى زنيم . اى قوم ! با [ شمشير] مشرفى و نيزه جنبنده از فرزندان آزادگان دفاع كنيد.
    در زيارت ناحيه ى مقدسه ى امام (ع ) از وى و برادرش اين گونه ياد شده است :
    ((السلام على عبداللّه وعبدالرحمن ابنى عروة بن حرّاق الغفاريين .))(914)
    ولى در زيارت رجبيه آمده است :
    ((السلام على عبدالرحمن و عبداللّه ابنى عروه ))(915)

    عبدالرحمن بن عزره غفارى - عبدالرحمن بن عرزه غفارى

    عبدالرحمن بن عزوده غفارى - عبدالرحمن بن عروه غفارى
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  8. #88
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عبدالرحمن بن عقيل
    او فـرزنـد عـقـيـل بـن اءبـى طـالب (916) و مـادرش امّ ولد است .(917) چون بـلنـدقـــامــت بـود بـه وى ((رمـح عـقـيـلى )) ( نـيـزه عقيلى ) مى گفتند.(918) عـبـدالرحمن باخـديـجـه ، دختر امام على (ع ) ازدواج كرد(919) و از او داراى دو فرزند به نام هاىسعيد و عقيل شد.(920)
    وى در روز عاشورا پس از برادرش جعفر به ميدان رفت (921) و چنين رجز خواند:
    اءَبى عَقيل فَاعْرِفُوا مَكانِى
    مِنْ هاشِمٍ وَهاشِم اِخْوانى
    كُهُولُ صِدْقٍ سادَةُ الا قرانِ
    هذا حسينٌ شامِخُ البُنيانِ
    وسَيِّدُ الشّيبِ مع الشُّبانِ(922)
    پدرم عقيل ، از نسل هاشم است و بنى هاشم برادران من . پس جايگاهم را بشناسيد. [ آنان ]، پـيـران راسـت كـردار و هـمطراز بزرگان اند. اين حسين ، بلندمرتبه و سرور كهنسالان و جوانان مى باشد.
    عبدالرحمن ، هفده سواره نظام را به هلاكت رساند.(923) سرانجام به دست عثمان بن خـالد جـُهـَنـى و بـشـر بـن سـوط(924) بـه فـيـض شـهـادت نـايـل گشت (925) در حالى كه 35 بهار(926) از عمر او گذشته بود و در مـقـبره جمعى شهيدان كربلا به خاك سپرده شد.(927) جابر بن عبداللّه انصارى ، از اصـحـاب پـيـامـبـر(ص ) [ نـيـز] بـر وى و جـمـعـى ديـگـر از شـهـيـدان كـربـلا نـمـاز گـزارد.(928) در زيـارت نـاحـيـه مقدسه و رجبيّه نام او آمده است و در زيارت ناحيه قاتل او نيز
    معرفى شده است . عبارت زيارت ناحيه چنين است :
    ((السـلام على عبدالرحمن بن عقيل ، لَعَنَ اللّهُ قاتَله وراميَه عُمَيْر(929) بنِ خالدِ بنِ اسدِ الجهنى .))(930)
    درود بـر عـبـدالرحـمـن بـن عقيل ؛ نفرين خدا بر قاتل و تيرزننده او عمير بن خالد بن اسد جهنى باد.

    عبدالرحمن بن مسعود تيمى
    عـبـدالرحـمن (931) از قبيله بنى تيم اللّه بن ثعلبه و از ياران امام حسين (ع ) است كـه در كـربـلا بـه شـهادت رسيد.(932) وى و پدرش از سرشناسان شيعه و به شـجـاعـت مـشـهـور بـودنـد. ايـن دو هـمـراه سپاه عمرسعد از كوفه به كربلا آمدند و در يك فـرصـت مـناسب در روز هفتم محرم خود را به كاروان حسينى رساندند و با آن حضرت (ع ) بودند تا آن كه در حمله نخست سپاه عمرسعد در روز عاشورا با شمارى ديگر از ياران امام (ع ) به شهادت رسيدند.(933)
    در زيارت ناحيه مقدسه آمده است : ((السّلام عَلى مَسعُودِ بن الحَجّاج وابنه ))(934)

    عبدالرحمن بن مسلم بن عقيل
    عبدالرحمن فرزند مسلم بن عقيل و مادرش فَتاة بود.(935) وى در روز چهارشنبه دهم مـحـرم سـال 61 هـجـرى هـمراه امام حسين (ع ) در كربلا به شهادت رسيد.(936) وى يـكـى از بـنـى عـقـيـل بـود(937) كـه پـس از بـرادرش ، جـعـفـر بـن مـسـلم بـن عـقـيـل ، بـه مـيـدان مـبـارزه رفت و پس از كشتن پنجاه تن از سواره نظام سپاه عمر سعد به شهادت رسيد.(938)

    عبدالرحمن بن يزيد
    نخستين ماءخذى كه از عبدالرحمن بن يزيد به عنوان شهيد ياد كرده است ، زيارت رجبيّه مى بـاشـد؛ كه در آن آمده است : ((اَلسَّلامُ عَلى عَبْدِالرَّحمنِ بْنِ يَزيد.))(939) متاءخران نـيـز با اعتراف به اين كه در كتاب هاى رجال درباره وى چيزى نيامده است ، او را در زمره شهيدان كربلا قلمداد كرده اند.(940)

    عبدالرحمان كدرى - عبدالرحمن بن عبداللّه اءرحبى

    عبدالرحيم بن عبد رب خزرجى - عبدالرحمن بن عبدربّ خزرجى
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  9. #89
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عبدالسلام بن عروة
    تـنـهـا كـسـى كـه وى را در زمـره شهيدان كربلا قلمداد كرده است صاحب تذكرة الشهدا مى بـاشـد، كـه مـى نـويـسـد: ((بـه روايـتـى ديـگـر عبدالسلام بن عروه و... نيز در ياريش ‍ جانفشانى ها كردند.))(941)
    ولى مـنـابـع ديـگـر از وى نـامـى نـبـرده انـد. احـتـمـال مـى رود كه عبدالسّلام تصحيفى از عبدالرحمن بن عروه كه وى را در شمار شهيدان كربلا نام برده اند بوده باشد.

    عبداللّه اصغر بن اءبى طالب
    عـمـادزاده ، عـبـداللّه اصـغـر فـرزند ابى طالب را در شمار شهيدان كربلا ثبت كرده است ،(942) ولى كتاب هاى تاريخى و رجالى متقدمان و متاءخران نام وى را نه در شمار فرزندان ابوطالب آورده اند و نه شهيدان كربلا.

    عبداللّه اصغر بن حسن (ع )
    عـبـداللّه اصـغـر فـرزنـد امـام حـسـن [ مـجـتـبـى (ع )]، مـادرش دخـتـر سـليـل بـن عـبـداللّه بـجـلى بـود كـه برخى نام وى را رمله آورده اند.(943) وى در حادثه عاشورا هنوز به سن بلوغ نرسيده بود و در خيمه زنان نگه دارى مى شد. آن گاه كه شمر بن ذى الجوشن با نيروهاى پياده پس از عقب نشينى دوباره به سوى امام حسين (ع ) هـجـوم آورد، عبداللّه از خيمه بيرون دويد و به سوى عمويش حركت كرد. زينب (س ) او را گـرفـت و امـام (ع ) نـيـز فـرمـود: ((خـواهـرم او را نـگه دار))، ولى عبداللّه نپذيرفت و از بـازگـشـت بـه خـيـمه به شدت خوددارى كرد و گفت : ((به خدا قسم هرگز از عمويم جدا نخواهم شد.))
    در آن هـنـگـام ابـجـر [ بـحـر] بـن كـعـب و بـه قـولى ((حـرمـلة بـن كاهل )) شمشير خود را بر امام (ع ) فرود آورد. عبداللّه گفت : ((واى بر تو اى فرزند زن نـاپـاك ! آيـا مى خواهى عموى مرا بكشى ؟ و دست خود را سپر قرار داد كه قطع شد و به پوست آويخت او فرياد: ((يا عمّاه (يا اُمّتاه ، يا امّاه ))) برآورد و حسين (ع ) وى را در آغوش كشيد و به سينه چسبانيد و فرمود: ((برادرزاده شكيبا باش ‍ كه خير است و خداوند تو را بـه پـدران پـاك و نيكوكارت ، رسول خدا(ص )، على بن ابى طالب (ع )، حمزه ، جعفر و حسن بن على (ع ) كه درود خداوند بر آنان باد ملحق خواهد ساخت .))(944)
    بـرخـى آورده انـد: نـاگـاه حـرملة بن كاهل تيرى به سوى وى پرتاب كرد و او را در دامن عمويش به شهادت رسانيد.))(945)
    حـمـيد بن مسلم [ از سپاه عمرسعد] گويد: شنيدم كه امام حسين (ع ) مى گفت : خداوندا آنها را از بـاران رحمت خويش و بركت هاى زمين محروم فرما و به جان هم بينداز و ولايتداران را از آنـهـا خـشـنـود نـگـردان ! زيـرا پـس از دعـوت از مـا در وعـده يـارى مـا بر ما تاختند و ما را كشتند.(946)
    زيـنـب كـبـرى (س ) با ديدن اين صحنه شيون كنان فرمود: ((كاش مرده بودم و اين روز را نمى ديدم ، كاش آسمان بر سر زمين خراب و كوه ها پاره پاره مى شد!))(947)
    در زيـارت مـنـسـوب بـه نـاحـيـه مـقـدسه و نيز زيارت رجبيّه بر اين شهيد بزرگوار اين گونه درود فرستاده شده است :
    ((السَّلامُ عـَلى عـَبـْدِ اللّهِ بـنِ الحـسن بن عَلِّىِ الزَّكىِّ لَعَنَ اللّهُ قاتِلَهُ و راميهُ حَرمَلَةَ بنَ كاهل الا سَدِىَّ))(948)
    درود بـر عـبـداللّه بـن حـسـن بـن عـلى ! خـدا حـرمـلة بـن كاهل اسدى را كه به سوى وى تير انداخت و او را كشت لعنت كند!
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


  10. #90
    مدیر افتخاری
    شكوه انتظار آواتار ها

    تاریخ عضویت : اردیبهشت 1389
    نوشته : 9,809      تشکر : 5,211
    11,674 در 5,265 پست تشکر شده
    دریافت : 0      آپلود : 0
    شكوه انتظار آنلاین نیست.

    gol. پاسخ : ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩





    عبداللّه الاصغر بن عقيل
    عـبـداللّه الاصـغـر فـرزنـد عـقـيـل ، مـادرش اُمِّولد كـه عـِلّيـه نـامـيـده مـى شـد بـود. عـقـيـل او (ام ولد) را از شـام خـريـد و صـاحـب سـه فـرزند، مسلم ، عبداللّه الاكبر و عبداللّه الاصغر،
    گـرديـد.(949) عـبـداللّه در روز عـاشـورا پـس از عـبـدالرحـمـن بـن عقيل به ميدان رفت و پس از جنگى سخت و جنگ و گريز فراوان به دست عثمان بن خالد بن اثـيـم جـُهـنـى و بـُشـر بـن حـوط قـايـضـى بـه شـهـادت رسـيـد. صـاحـب قـامـوس الرجال شهادت وى را رد كرده و وى را از اصحاب امام سجاد(ع ) شمرده است .(950)
    نـگـارنـده ذخـيـرة الداريـن بـه نـقـل از بـرخـى مـورخـان كـهـن (ابـوالفـرج ، طـبرى و ابن شـهـرآشـوب ) مـطـالبـى را بـه عـبـداللّه الاصـغـر بـن عـقـيـل نـسـبـت مـى دهـد كـه آنـهـا ايـن مـطـالب را در زنـدگـى نـامـه عـبـدالرحـمـن بـن عقيل آورده اند.(951)

    عبداللّه اصغر بن على (ع )
    عـبـداللّه اصـغـر فـرزند امام على (ع )(952)، مادرش ليلى دختر مسعود بن خالد بن ربـعى بن مسلم بن جندل بن نهشل بن دارم التميميه (953) و كنيه اش ابوبكر است .(954)
    پـس از شـهـادت فرزندان امام حسن (ع )، عبداللّه نخستين فرزند امام على (ع ) بود كه به مـحـضـر امـام حسين (ع ) رسيد و از برادر بزرگوارش اجازه نبرد گرفت و عازم ميدان شد. وى هنگام كارزار با دشمن چنين رجز مى خواند:
    شَيْخِى عَلىُّ ذُوالفَخارِ الا طْوَلِ
    مِنْ هاشِمِ الصِّدْقِ الكَريمِ المِفْضَلِ
    هَذا الحسينُ بْنُ النَبىِ المُرْسَلِ
    نَذوذُ عَنْهُ بِالحُسامِ لفَيصلِ
    تَفْديهِ نَفْسِى مِنْ اَخٍ مُبَجَّلِ
    يا ربِّ فامْنَحْنِى ثوابَ المجزل (955)
    پـدرم عـلى اسـت بـا افـتـخـارات بـلنـد، از قـبـيـله بـنى هاشم ، راستگو، بزرگوار و با فضيلت ؛
    اين حسين فرزند پيامبر مرسل است ؛ و ما با شمشير برنده از او دفاع مى كنيم ؛
    جانم فداى اين برادر با احترام باد! پروردگارا مرا پاداشى بسيار ببخش .
    عبداللّه 21 تن از سپاه يزيد را به هلاكت رساند و سرانجام به دست زحر بن قيس ‍ نخعى (956) و به قولى عبداللّه بن عقبه غنوى به فيض شهادت رسيد.(957)

    عبداللّه اكبر بن حسن (ع )
    عـبـداللّه اكـبر مكنّى به ابوبكر، فرزند امام حسن مجتبى (ع ) است .(958) مادرش ام ولد و نـامش ، رمله بود.(959) وى از ياران والامقام امام حسين (ع ) است ،(960) كه پس از حضرت قاسم (ع )(961) به ميدان رفت و چنين رجز خواند:
    ان تُنْكِرُنى فَاَنابْنُ حَيْدَرَة
    ضِرغامُ آجامٍ وَلَيْثٌ قَسْوَرَة
    عَلى الا عادِىِ مِثْلُ ريحٍ صَرْصَرَة
    اَكيلُكُمْ بِالسَّيفِ كَيْلَ السَّنْدَرَة (962)
    ((اگر مرا نمى شناسيد، من فرزند حيدرم ؛ چون شير بيشه زاران شجاع و دليرم .
    بر دشمنان همچو طوفانم و آنان را قتل عام خواهم كرد.))
    عـبـداللّه ، شـجاعانه جنگيد و 14 سوار را با شمشير و نيزه به هلاكت رساند، و سرانجام خود نيز به فيض شهادت نايل گشت .(963)

    عبداللّه الا على يزيد كلبى - عبدالاعلى بن يزيد كلبى

    عبداللّه الاكبر بن عقيل
    عبداللّه الاكبر، فرزند عقيل بن ابى طالب ؛ مادرش ام ولد(964) كه عليه ناميده مى شد و عقيل وى را از شام خريده بود.(965) عبداللّه با ميمونه دختر اميرالمؤ منين على (ع ) ازدواج كرد.(966)
    بـرخـى آورده انـد كـه پـس از شـهـادت عـبـداللّه بـن مـسـلم بـن عـقـيـل ، فـرزنـدان ابـوطـالب به دشمن حمله كردند و امام حسين (ع ) به آنها نهيب زد: ((اى عموزادگان بر مرگ شكيبا باشيد.)) در اين هنگام عثمان بن خالد بن رشيم جهنى و مردى از قـبـيـله همدان بر عبداللّه بن عقيل حمله ور شدند و پس از پى كردن اسبش او را به شهادت رساندند.(967)

    عبداللّه (اكبر) بن على ـ ابوبكر بن على
    ۩۩***۩پژوهشي پيرامون شهــــداي کربلا۩***۩۩



    جهان در حسرت آيينه مانده ست

    گرفتار غمي ديرينه مانده ست

    شب سردي ست بي تو بودن ما

    بگو تا صبح چند آدينه مانده ست؟


صفحه 9 از 18 نخستنخست ... 5678910111213 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •