PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : راههای درمان غرور از منظر قران



فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*
28-09-2009, 01:46
https://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/91306805851277649419.gif



https://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/80286026560368677121.gif





از آنجا كه سرچشمه سركشى ها و ناسپاسى هاى انسان غالباً غرور است، براى در هم شكستن اين غرور خداى متعال در آيه 18 سوره «عبس» ، مى فرمايد:

«خداوند اين انسان را از چه چيز آفريده»؟!

(مِنْ أَيِّ شَيْء خَلَقَهُ)؟.

«او را از نطفه اى ناچيز و بى ارزش آفريد، و سپس او را موزون ساخت و در تمام مراحل اندازه گيرى نمود»

(مِنْ نُطْفَة خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ).

چرا اين انسان، به اصل خلقت خود نمى انديشد؟! و ناچيز بودن مبدأ اصلى خود را فراموش مى كند؟

وانگهى چرا قدرت خداوند را در آفرينش اين موجود بديع از آن نطفه ناچيز نمى نگرد؟ كه دقت در همين آفرينش انسان از نطفه و اندازه گيرى تمام ابعاد وجودى او، اعضاء پيكرش، استعدادهايش و نيازهايش، خود بهترين دليل براى خداشناسى و معرفة اللّه است.

جمله «قَدَّرَهُ» از ماده «تقدير» به معنى اندازه گيرى و موزون ساختن است; زيرا مى دانيم در ساختمان وجود انسان، بيش از بيست نوع فلز و شبه فلز به كار رفته، كه هر كدام از نظر كميت و كيفيت اندازه معينى دارد، كه اگر كم و بيشى در آن رخ دهد، نظام وجود انسان به هم مى ريزد.

از اين گذشته، كيفيت ساختمان اعضاء بدن ، و تناسب و ارتباط هاى آنها با يكديگر، اندازه هاى دقيقى دارد، و نيز استعدادها، غرائز و اميالى كه در فرد انسان، و در مجموعه جهان بشريت، نهفته است، بايد طبق حساب خاصى باشد تا سعادت بشر را تأمين كند.

خداوند كسى است كه تمام اين اندازه گيرى ها را در آن نطفه بى ارزش انجام داده، نطفه اى كه به قدرى كوچك است كه اگر از سلول اصلى حيات شناور در آب آن به تعداد تمام انسان ها، يك جا جمع شود، بيش از يك انگشتانه را پر نمى كند.

آرى، در چنين موجود خرد و صغير، اين همه بدايع و نقوش را ترسيم كرد و به وديعت نهاد.(1)


1. تفسیر نمونه، جلد 26 صفحه 146.



https://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/80286026560368677121.gif http://upload.tazkereh.ir/images/81874701027500474903.gif

فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*
28-09-2009, 01:49
https://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/80286026560368677121.gif

الَمْ يَرَ الإِنْسانُ أَنّا خَلَقْناهُ مِنْ نُطْفَة فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ).

چه تعبير زنده و گويائى؟
نخست، روى عنوان انسان تكيه مى كند يعنى هر انسانى با هر اعتقاد و مكتبى، و هر مقدار دانشى، مى تواند اين حقيقت را دريابد.

سپس، سخن از «نطفه» مى گويد كه در لغت در اصل به معنى آب ناچيز و بى ارزش است، تا اين انسان مغرور و از خود راضى، كمى در انديشه فرو برود و بداند روز اول چه بود؟ و تازه تمام اين قطره آب ناچيز، مبدأ نشو و نماى او نبوده بلكه سلول زنده بسيار كوچكى كه با چشم ديده نمى شود، از ميان هزاران سلول كه در آن قطره آب شناور بودند با سلول زنده بسيار كوچكى كه در رحم زن قرار داشت با هم تركيب شدند، و انسان از آن موجود ذره بينى پا به عرصه هستى گذاشت!

مراحل تكامل را يكى بعد از ديگرى پيمود كه شش مرحله آن طبق گفته قرآن در اوائل سوره «مؤمنون» در درون رحم مى باشد (مرحله نطفه، سپس علقه، بعد مضغه، و بعد از آن ظاهر شدن استخوانها، سپس پوشيده شدن استخوانها از گوشت، و سرانجام پيدايش روح يعنى حس و حركت).

بعد از تولد كه نوزادى بسيار ضعيف و ناتوان بود، مراحل تكامل را نيز به سرعت پشت سر گذاشت، تا به سر حد بلوغ و رشد جسمانى و عقلانى رسيد.

آرى، اين موجود ضعيف و ناتوان آن چنان قوى و نيرومند شد كه به خود اجازه داد، به پرخاشگرى در برابر دعوت «اللّه» برخيزد، و گذشته و آينده خويش را به دست فراموشى بسپارد، و مصداق روشن «خَصِيمٌ مُبِين»شود.

اين كار، جز از انسانى كه عقل و فكر و شعور و استقلال اراده و اختيار و قدرت دارد، ساخته نيست (و مى دانيم مهمترين مسأله در زندگى انسان سخن گفتن است، و سخنانى كه محتواى آن قبلاً در انديشه حاضر مى شود، پس از آن در قالب جمله ها قرار مى گيرد، و مانند گلوله هائى كه مسلسلوار به هدف شليك مى شود، از مخارج دهان بيرون مى پرد، و اين كارى است كه از هيچ جاندارى جز انسان حاصل نمى شود.

و به اين ترتيب، قدرت نمائى خدا را در اين نيروى عظيمى كه به قطره آب ناچيزى داده، مجسم مى كند.(1)


1. تفسیر نمونه، جلد 18، صفحه 481.



https://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/80286026560368677121.gif

http://upload.tazkereh.ir/images/81874701027500474903.gif