* بهشت، در سایه‌ی جهاد و شمشیر و تقدیم جان و مال به خداوند است. (لهم الجنّة یقاتلون فی سبیل اللّه)
* اگر هدف از جهاد، خدا باشد، کشته شدن یا نشدن، تفاوتی نمی‌کند. (یقاتلون فی سبیل اللّه فیَقتلون و یُقتلون)

* مۆمن، همواره آماده‌ی رفتن به جبهه است. (یقاتلون)(فعل مضارع، نشانه‌ی استمرار و تداوم است)
* هدف مۆمن از جنگ، ابتدا نابود کردن باطل و اهل آن و سرانجام، شهادت است. (یَقتلون و یُقتلون)

* در معامله با خدا، سود، یقینی و قطعی است. (وعداً علیه حقّاً) در مزایده با خداوند، هرچه هست، حقّ و به سود انسان است،
بر خلاف دیگران که یا قصد جدی نیست یا بی‌انگیزه و دروغ است، یا غلّو، یا از روی هوس و یا برای طرد کردن رقیب است.

* ارزش جهاد، مجاهدان و شهیدان، مخصوص اسلام نیست، در تورات و انجیل هم مطرح است؛
و اگر امروزه در آن کتاب‌ها نیست، نشان تحریف آن‌هاست. (فی التورات والانجیل)

* گرچه ما بر خدا حقی نداریم، اما خداوند برای ما بر عهده‌ی خودش حقوقی قرار داده است. (وعداً علیه حقّاً)
* معامله، یک عقد لازم است که وفا به آن واجب است. (وعداً، حقّاً، اوفی)

* خداوند مجاهدان مخلص را طرف معامله‌ی خود قرار داده است. (بایعتم) و نفرمود: «بعتم»
* بهترین بشارت، تبدیل فانی به باقی و دنیا به آخرت است و غیر آن، خسارت و حسرت است. (فاستبشروا)

* در کنار انتقاد از منافقانِ جهادگریز، باید از مۆمنانِ مجاهد، تقدیر و تشکر شود. (فاستبشروا)
* بالاترین رستگاری، تنها در سایه‌ی معامله با خداست. (ذلک هو الفوز العظیم)