""" مسائل متفرقه نماز، آثار وبركات """

[نرگس منتظر]

مورد لعن واقع شدن
قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -: تارك الصلاة ملعون فى التوراة ملعون فى الانجیل ملعون فى الزبور ملعون فى القران ملعون فى لسان جبرئیل ملعون فى لسان میكائیل ملعون فى لسان اسرافیل ملعون فى لسان محمد ؛
ترك كننده نماز در تورات و انجیل و زبور و قرآن مورد لعنت قرار گرفته و به زبان جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و محمد (ص ) ملعون است .
(انوار الهدایة ، ص 197، الحكم الزاهره ، ص 294)

[نرگس منتظر]

نتیجه كمك به تارك نماز
قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:من اعان تارك الصلوة بلقمة او كسوة فكانما قتل سبعین نبیا اولهم ادم و اخرهم محمد ؛
كسى كه ترك كننده نماز را به دادن طعامى یا لباسى یارى كند، مثل این است كه هفتاد پیغبر را كشته ، كه اول آنها آدم ، و آخر آن ها محمد (ص) است .
(لئالى الاخبار، ص 395)

[نرگس منتظر]

آب دادن اسب در حال نماز

ابوحامد غزالى، از دانشمندان بزرگ اسلامى در قرن پنجم و ششم هجرى است. به سال 450 هجرى در توس زاده شد و پنجاه و پنج سال بعد (505 هجرى) در همان جا درگذشت. زندگانى شخصى و علمى امام محمد غزالى، پر از حوادث و مسافرت ها و نزاع هاى علمى است. وى برادرى داشت كه به عرفان و اخلاق شهره بود و در شهرهاى ایران مى گشت و مردم را پند و اندرز مى داد. نام او احمد بود و چند سالى از محمد، كوچك تر. محمد و احمد، هر دو در علم و عرفان به مقامات بلندى رسیدند؛ اما محمد بیش تر در علم و احمد در عرفان.
محمد غزالى بر اثر نبوغ و دانش بسیارى كه داشت، از سوى خواجه نظام الملك طوسى، وزیر ملكشاه سلجوقى و مؤسس دانشگاه هاى نظامیه، به ریاست بزرگ ترین دانشگاه اسلامى آن روزگار، یعنى نظامیه بغداد، منصوب شد. وى در همان جا، نماز جماعت اقامه مى كرد و عالمان و طالبان علم به او اقتدا مى كردند. روزى به برادر كوچك تر خود، احمد، گفت: مردم از دور و نزدیك به این جا مى آیند تا در نماز به من اقتدا كنند و نماز خود را به امامت من بگزارند؛ اما تو كه در كنار من و برادر منى، نماز خود را با من نمى گزارى. احمد، رو به برادر بزرگ تر خود كرد و گفت: پس از این در نماز شما شركت خواهم كردم و نمازم را با شما خواهم خواند.
مؤذن، صداى خود را كه گواهى به یكتایى خداوند و رسالت محمد (ص) بود، بلند كرد و همه را به مسجد فرا خواند. محمد غزالى، عالم بزرگ آن روزگار، پیش رفت و تكبیر گفت. احمد به برادر اقتدا كرد و به نماز ایستاد؛ اما هنوز در نیمه نماز بودند كه احمد نماز خود را كوتاه كرد و از مسجد بیرون آمد و در جایى دیگر نماز خواند. محمد غزالى از نماز فارغ شد و همان دم پى برد كه برادر، نماز خود را از جماعت به فرادا برگردانده است. او را یافت و خشمگینانه از او پرسید: این چه كارى بود كه كردى؟
برادر، محمد!آیا تو مى پسندى كه من از جاده شرع خارج شوم و به وظایف دینى خود عمل نكنم؟
نه نمى پسندم.
وقتى در نماز شدى، من به تو اقتدا كردم؛ ولى تا وقتى به نماز خود، پشت سر تو ادامه دادم كه تو در نماز بودى.
آیا من از نماز خارج شدم؟
آرى؛ تو در اثناى نماز، از آن بیرون آمدى و پى كارى دیگر رفتى.
اما من نمازم را به پایان بردم.
نه برادر در اثناى نماز، به یاد اسب خود افتادى و یادت آمد كه او را آب نداده اند. پس در همان حال، در این اندیشه فرو رفتى كه اسب را آب دهى و او را از تشنگى برهانى. وقتى دیدم كه قلب و فكر تو از خدا به اسب مشغول شده است، وظیفه خود دیدم كه نمازم را با كسى دیگر بخوانم؛ زیرا در آن هنگام، تو دیگر در نماز نبودى و نمازگزار باید به كسى اقتدا كند كه او در حال خواندن نماز است.
محمد غزالى، از خشم پیشین به شرم فرو رفت و دانست كه برادر، از احوال قلب او آگاه است. آن گاه روى به اطرافیان خود كرد و گفت: برادرم، احمد، راست مى گوید. در اثناى نماز به یادم آمد كه اسبم را آب نداده اند و كسى باید او را سیراب كند.

تنظیم: شکوری- گروه دین و اندیشه تبیان
برگرفته از: همایى، جلال الدین، غزالى نامه، ص 403، به نقل از كمال الدین حسین خوارزمى، شرح مثنوى

[نرگس منتظر]

مقام معظم رهبری (حفظه الله) و حضور قلب در نماز

به نام خدا

حجت الاسلام راشد یزدی اینطور نقل كردند:
«موقعی كه در ایرانشهر در محضر آیت الله خامنه‎ای در تبعید بودم روزی عده‎ای علما از قم برای ملاقات ایشان آمده بودند.
وقت نماز همه برای اقامة‌ نماز جماعت به امامت معظم له آماده شدند.
همانطور كه نماز جماعت برپا بود ناگهان بزغاله‎ای وارد اتاق شد و شروع كرد به این طرف و آن طرف پریدن و در آخر سجاده یكی از نمازگزران را برداشت و با خود برد.
چند نفر از نمازگزاران به كلی آرامش‎شان به هم خورد و خندیدند كه یكی از آنها من بودم و از خنده ما دیگران نیز به غیر از حضرت آیت الله خامنه‎ای خندیدند، ولی آقا نمازشان را بدون هیچگونه حركت اضافی به پایان رساندند.
بعد از نماز از آقا پرسیدم كه شما چطور توانستید نمازتان را ادامه دهید؟
آقا فرمودند:‌در مورد چی؟
‌عرض كردم: به خاطر بزغاله‎ای كه وارد اتاق شده بود.
آقا فرمودند: ذره‎ای از این جریان را متوجه نشدم.»
( آب، آئینه، آفتاب (خاطراتی پیرامون مقام معظم رهبری)، ص 49، (مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره)،‌ چاپ اول / 1381)

[نرگس منتظر]

ترك نماز و هنگام مردن
قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:من ترك صلوة لایرجو ثوابها و لایخاف عقابها فلاابالى ایموت یهودیا و نصرانیا او مجوسیا ؛
كسى كه نماز را ترك كند، امید به پاداش نمازش نمى باشد و از عذاب آن نیز ترسناك نیست ، پس باكى نیست كه یهودى بمیرد، یا نصرانى ، یا مجوسى .
(بحارالانوار، ج 82، ص 203. میزان الحكمه ، ج 5، ص 403 )

[نرگس منتظر]

سید مرتضی (ره) و عشق به نماز


« مرحوم سید مرتضی و عشق به نماز »

مرحوم سید مرتضی(ره) و عشق به نماز: ایشان در هنگام مرگ وصیت كردند كه: «تمام نمازهای مرا كه در طول عمرم خوانده‎ام به نیابت از من دوباره بخوانید.» وقتی از علت آن سؤال كردند، اینطور جواب فرمودند:
«من علاقه‎مند به نماز و عاشق راز و نیاز با خدا بودم و از آن لذت فراوان می‎بردم و همیشه قبل از رسیدن وقت نماز برای آن لحظه شماری می‎كردم.
به همین دلیل شاید نماز‎های من صد در صد خالص برای خدا نبوده و لذت روحی خودم در بجا آوردن آنها نقش داشته و نمازی كه یك درصد هم برای غیر خدا باشد، شایستة‌ در‎گاه خدا نیست.»
« سیدمرتضی پرچمدار علم و سیاست، ص 63، محمود شریفی (سازمان تبلیغات اسلامی، دوم / 1374). »

[نرگس منتظر]

ای بی خبرها برخیزید

و در روایتی آمده كه حضرت امام حسین(علیه السّلام) در كودكی تعابیر زیباییدر مورد پرندگان داشتند و در مورد خروس می فرمودند: خروس در موقع اذان فریاد می زند:

قوموا ایها الغافلون ، قوموا ایها الغافلون

یعنی ای بی خبرها برخیزید، ای بی خبرها برخیزید.

هنگام سپیده دم خروس سحری دانی كه چرا همی كند نوحه گری
یعنی كه نمودنددر آینه ی صبح كز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

منبع:

[نرگس منتظر]

حاجات مهم را بعد از نماز صبح از خدا بخواهید

روایت شده است كه ((حاجات مهم خود را در نماز صبح از خداوند مسالت نمایید.))
امام حسن مجتبی(علیه السّلام) می فرماید:از رسول خدا شنیدم كه فرمود:

هركس نماز صبح بگذارد آن نماز بین او و آتش دوزخ دیواری ایجاد می كند.

[نرگس منتظر]

امام خمینی و نماز صبح

شبی بعد از دستگیری در مسیر راه به سمت تهران به سربازان گفتم:نماز صبح نخوانده ام و یك جایی نگه دارید كه من وضو بگیرم.
گفتند ما اجازه نداریم. گفتم شما كه مسلح هستید من اسلحه ای ندارم ضمنا چند نفر هستید من تنها هستم كاری نمی توانم بكنم.گفتند ما اجازه نداریم. فهمیدم مه فایده ای ندارد.
گفتم خوب اقلاً نگه دارید تا من تیمم كنم گوش كردند و ماشین را نگه داشتند و اجازه پیاده شدن به من ندادند.
من همین طور كه توی ماشین مامورین نشسته بودم از توی ماشین خم شدم و دست خود را به زمین زدم و تیمم كردم نمازی كه خواندم پشت به قبله بود چرا كه از قم به تهران می رفتیم و قبله در جنوب بود نماز با تیمم و پشت به قبله و ماشین در حال حركت این طور نماز خودم را خواندم شاید همین دو ركعت نماز من مورد رضای خدا واقع شود. (امام در سنگر نماز/ص۱۳)

[نرگس منتظر]

شاگرد نماز

شیخ بو على سینا مى نویسد: من بخواندن دروس مشغول بودم و اقسام فلسفه را مجدداً مطالعه مى كردم در تمام این اوقات شبى را تا صبح نخوابیدم در روز هم جز به تحصیل علم به چیزى توجه نداشتم .

و به همین طریق پیش مى رفتم تا حقیقت هر مسئله براى من مسلم مى شد و هرگاه من در مسئله اى حیران بودم و یا نمى توانستم قضیه را بفهمم به مسجد پناه مى بردم و نماز مى گذاردم و خالق كل را ستایش مى كردم و معمّاى من حل و مشكل برطرف مى شد. با این شكوه باز در سروده اى گوید:[1]

دل گر چه در این بادیه بسیار شتافت
یك موى ندانست ولى موى شكافت
اندر دل من هزار خورشید بتافت
آخر به كمال ذره اى راه نیافت
[1] . زندگى ابوعلى سینا، ص 29 و 28.