نماز شهید بروجردى ، مشكل گشاى جنگهرگز نماز شب او ترك نمى شد. به عبادت ، عشق مى ورزید. مشتاقانه در دعاى توسل و كمیل شركت مى كرد. بروجردى در سخت ترین شرایط و در مقابله با دشوارترین كارهاى جنگ به حبل المتین نماز و دعا چنگ مى زد.
یك بار در عملیاتى كه در نزدیكى مهاباد قرار بود انجام شود، فرماندهان به شور و غور نشستند. سرانجام هیچ كس فكرش به جایى قد نداد. برنامه ها مثل كلاف سردرگم شده بود.
ناگهان بروجردى رو به قبله نشست و با قلبى شكسته و چهره اى غمگین ، اما سرشار از امید گفت :
خدایا! مى دانى كه ما هیچ كاره ایم و ذهن و فكرمان قاصر است . بى توجه تو هیچ كارى از ما ساخته نیست .
خدایا! خودت فرجى حاصل كن و ما را از این سرگشتگى نجات بده .
همگى آنها شب خوابیدند و نزدیك صبح با صداى تلاوت قرآن بروجردى بیدار شدند و ایستادند به نماز.
گره كور پس از نماز صبح ، توسط بروجردى باز شد.
فرداى آن روز بروجردى در قرارگاه حمزه سید الشهداء علیه السلام در جلسه مشترك فرماندهان ارتش و سپاه ، طرح علمیات را توجیه مى كند، كه با استقبال گرم فرماندهان روبرو مى شود.
نقل قول
